Στωικισμός και Ερωτικές Σχέσεις - Αγάπη Χωρίς Προσκόλληση
Στωική ΚαθημερινότηταΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στο σημερινό επεισόδιο μιλάω για τις ερωτικές σχέσεις μέσα από τη Στωική φιλοσοφία. Αναλύω πώς έβλεπαν οι Στωικοί τον έρωτα, την προσκόλληση, τη σύνδεση με έναν άλλον άνθρωπο, αλλά και τον χωρισμό. 📩 Αν θέλεις να μοιραστείς σκέψεις ή εμπειρίες, στείλε μου μήνυμα στο Instagram instagram: @senecology
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Σε αυτό το επεισόδιο θα αναλύσω ένα θέμα που μου έχετε ζητήσει αρκετοί και δεν είναι άλλο από αυτό των ερωτικών σχέσεων. Μέσα λοιπόν από τις διδαχές στοικής φιλοσοφίας θα αναλύσω τις σχέσεις αλλά και το χωρισμό. Μπορείτε αν θέλετε να ανατρέξετε και το προηγούμενο επεισόδιο με τίτλο «Όταν τελειώνει η αγάπη» όπου μιλάω για τη διαχείριση των σκέψεων που μπορεί να κάνει κάποιος με βάση πάντα τη στοική φιλοσοφία όταν αυτή η σχέση βρίσκεται στο τέλος της.
Πολλοί λοιπόν μου ζητήσατε να μιλήσω για τις ερωτικές σχέσεις με βάση το στοικισμό και φαντάζομαι ότι όλοι και όλες έχετε βιώσει και τα ανάλογα συναισθήματα και τις εμπειρίες που προκύπτουν από μια τέτοια ερωτική σχέση. τον έντονο έρωτα ίσως έχετε ζήσει μια σχέση που σας κατέστρεψε ψυχολογικά ή έναν χωρισμό που μας διέλυσε και μπορεί να έχεις ζήσει και την αγωνία του αν κάποιος σε θέλει ή όχι Τα συναισθήματα που προκύπτουν από τις ερωτικές σχέσεις είναι τόσο πολλά και θα έλεγα ότι έχουν να κάνουν και με το τύπο της προσκόλησης που έχει ο καθένας μας Σχετιζόμαστε με έναν ασφαλή τρόπο στη σχέση μας Μήπως σχετιζόμαστε με έναν αγωτικό τρόπο Ή τίνουμε στο να απομακρυνόμαστε και να αποφεύγουμε τη σχέση μας Προσπαθώντας να διατηρήσουμε έτσι μια μορφή ανεξαρτησίας Disclaimer να πω εδώ ότι παρότι γνωρίζω αρκετά πράγματα για τις σχέσεις ερωτικές Και κάποια στοιχεία του ψυχολογικού κομματιού που τις περικλείουν Δεν είμαι σε καμία περίπτωση σύμβουλος σχέσεων
Πιστεύω υπάρχει μια παρεξήγηση όσον αφορά το στοικισμό και τις ερωτικές σχέσεις Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι ο στοικισμός είναι μια ψυχρή φιλοσοφία Ότι οι στοικοί δεν αγαπούσαν, ότι δεν ένιωθαν, δεν δένονταν Η αλήθεια είναι βέβαια ότι οι στοικοί και αγαπούσαν βαθιά Και είχαν και συζύγους και φίλους και οικογένειες Οι στοικοί σίγουρα αγαπούσαν, αλλά το ερώτημα δεν ήταν για αυτούς το αν πρέπει να αγαπάς, αλλά πώς να το κάνεις αυτό χωρίς να χάσεις την ελευθερία σου.
Πώς να αγαπάς χωρίς όμως να εξαρτάσαι. Και εδώ είναι που θέλει λίγο προσοχή, γιατί όταν μιλάμε για ελευθερία και εξάρτηση, δεν μιλάμε με τους όρους που θα μιλούσε ένα αποφεκτικό άτομο. Τα αποφεκτικά άτομα φοβούνται τη δέσμευση και κρατάνε μια συναισθηματική απόσταση, για να μην πληγωθούν. Σε αντίθεση, ο στοϊκός δεν φοβάται να αγαπήσει, ούτε να δεσμευτεί.
Γνωρίζει ότι μπορεί να πονέσει ή να μην πάει καλά η σχέση, όμως θα αγαπήσει έτσι κι αλλιώς. Βλέπουμε λοιπόν ότι ο στοϊκός μπορεί να προσεγγίσει την ερωτική σχέση με θάρρος. Ο έρωτας λοιπόν για τους στοϊκούς δεν είναι κάτι που πρέπει να αποφεύγουμε. αντίθετα είναι κάτι απολύτως φυσικό για τον άνθρωπο είναι μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας και μπορεί να μας χαρίσει και πολύ όμορφες στιγμές μπορεί να μας χαρίσει χαρά οικειότητα, εμπειρίες αίσθηση σύνδεσης με έναν άλλον άνθρωπο ταυτόχρονα όμως ο έρωτας έχει και μια άλλη διάσταση μπορεί να γίνει και ένα είδος δοκιμασίας για το χαρακτήρα μας οι στοικοί έβλεπαν τις σχέσεις σαν ένα πεδίο που δοκιμάζονται οι αιρετές μας.
Η υπομονή, η κατανόηση, η ειλικρίνεια, η αυτογνωσία. Μέσα σε μια σχέση συχνά ερχόμαστε να αντιμέτωπη με τους φόβους μας, τις ανασφάλειες που έχουμε, τις προσδοκίες μας και ακριβώς μέσα από αυτή τη δοκιμασία μπορούμε να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και να εξελιχθούμε. Με αυτή την έννοια λοιπόν ο έρωτας μπορεί να γίνει και ένα εργαλείο προσωπικής ανάπτυξης Αν μια σχέση μας κάνει πιο υπομονετικούς, πιο δίκαιους, πιο συνειδητούς Τότε για τη στοική φιλοσοφία, για τους στοικούς αυτό μπορεί να είναι κάτι καλό Είναι κάτι που συμβάλλει στην καλλιέργεια της αρετής Βέβαια υπάρχει και η άλλη πλευρά όταν ο έρωτας αρχίζει να μας κάνει αιμονικούς όταν γεμίζει τη ζωή μας με άγχος, όταν ζηλεύουμε ή φοβόμαστε, τότε κάτι έχει αλλάξει, τότε δεν πρόκειται πια για μια σχέση που μας βοηθάει να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.
Αντιθέτως, είναι μια σχέση που αρχίζει να μας απομακρύνει από την ηρεμία και τη λογική μας. Κάτι πολύ σημαντικό για τους στοικούς. Για παράδειγμα όταν κάποιος γίνεται υπερβολικά ζηλιάρης, όταν χρειάζεται συνεχώς επιβεβαίωση, όταν η διάθεσή του εξαρτάται από το τι κάνει ή δεν κάνει ο άλλος άνθρωπος, τότε έχει αρχίσει να χάνει την εσωτερική του ελευθερία.
Η ηρεμία του λοιπόν εξαρτάται πλέον από εξωτερικούς παράγοντες που δεν ελέγχει. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται και ένα πολύ σημαντικό σημείο της στοικής σκέψης Όταν μίλησα στην αρχή για το να αγαπάς χωρίς να χάνεις την ελευθερία σου Αυτό ακριβώς εννοούσα Όταν ο έρωτας μετατρέπεται σε μονή Όταν γεμίζει με φόβο τον φόβο της απώλειας και την ανάγκη να ελέγχεις Τότε δεν είναι πια μια ελεύθερη σχέση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους τότε γίνεται μια μορφή εξάρτησης.
Και για τους στοικούς κάθε μορφή εξάρτησης από κάτι που δεν ελέγχουμε από τα εξωτερικά είναι μια μορφή σκλαβιάς. Γιατί η ψυχική μας κατάσταση αρχίζει να εξαρτάται από τις πράξεις, τις αποφάσεις ή τα συναισθήματα ενός άλλου ανθρώπου. Η στοική στάση δεν είναι να αγαπάς λιγότερο, λοιπόν, είναι να αγαπάς με τον τρόπο που μπορείς να παραμείνεις εσωτερικά ελεύθερος, να εκτιμάς τον άλλον άνθρωπο, να μοιράζεσαι τη ζωή μαζί του αλλά να μην χάνεις τον εαυτό σου μέσα σε αυτή τη σχέση.
Με άλλα λόγια να αγαπάς βαθιά αλλά χωρίς να παραδίνεις την εσωτερική σου γαλήνη σε κάτι που δεν βρίσκεται στο χέρι σου. Βέβαια να σημειώσω ότι σε μια υγιή σχέση δεν γίνεται να μην υπάρχει μια μορφή επιρροής μεταξύ των δύο ανθρώπων και δεν γίνεται να μένουμε στο οικείς σε πράγματα που δεν μας εκφράζουν πλέον. οπότε στη περίπτωση που η σχέση αρχίζει να παίρνει αυτές τις διαστάσεις καλό θα είναι να γίνει σωστή επικοινωνία των αναγκών στο εκεί δεν μιλούσαν για καταπίεση του εαυτού μας μιλούσαν για την επίγνωση ο επίκτητος θα λέγει ότι πρώτα πρέπει να καταλάβεις τι εξαρτάται από σένα και μέσα σε αυτό είναι και η φωνή σου οι ανάγκες σου και μέσα και τα όρια σου οπότε αν κάτι μέσα στη σχέση σου σε βαραίνει ή κάτι σε αλλάζει προς το χειρότερο και σε απομακρύνει από αυτό που είσαι τότε σίγουρα δεν είναι στοικό να το αγνοείς.
Είναι στοικό όμως να το δεις καθαρά και να το εκφράσεις με ειλικρίνεια. Χωρίς δράματα και γενικά χωρίς να κατηγορήσεις τον άλλον αλλά με υπευθυνότητα. Γιατί στο τέλος της ημέρας δεν μπορούμε να ελέγξουμε το πώς θα αντιδράσει ο άλλος όμως σίγουρα ελέγχουμε το πώς είμαστε εμείς απέναντί του και καλό είναι να είμαστε ειλικρινείς.
Και εδώ έρχεται και ένα δύσκολο σημείο γιατί η επικοινωνία δεν σημαίνει ότι θα σώσει και τη σχέση μας. Εγγυάται όμως ότι εμείς θα έχουμε σταθεί με αξιοπρέπεια. Οπότε αν μετά από ειλικρινή επικοινωνία δρομοιχωρήσουν τότε τι να κάνουμε. σίγουρα αυτό δεν είναι αποτυχία είναι μια αρετή είναι το ότι δεν πρόδωσες τον εαυτό σου και αυτό είναι σημαντικό ας μιλήσουμε λίγο τώρα για τα διάφορα του στοικισμού και θα τα συνδέσω με τις ερωτικές σχέσεις έχω μιλήσει για τα διάφορα σε προηγούμενο επεισόδιο με τίτλο η τέχνη του αδιάφορου και πέντε τεχνικές για ψυχική γαλήνη οτιδήποτε δεν καθορίζει το αν η ζωή μας είναι πραγματικά καλή ή κακή οι στοικοί το ονόμαζαν αδιάφορο.
Δεν σημαίνει ότι δεν έχουν αξία σημαίνει όμως ότι δεν καθορίζουν την ευτυχία ή το χαρακτήρα μας. Και αυτά είναι σημαντικά πράγματα για τους στοικούς. Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει όλα αυτά τα αδιάφορα εξωτερικά πράγματα και να είναι δυστυχισμένος. Και κάποιος άλλος μπορεί να μην τα έχει και να ζει με αξιοπρέπεια. να ζει σοφά και με γαλήνη τα διάφορα δεν είναι εντελώς ίδια οι στοικοί τα διακρίνουν σε προτιμητέα διάφορα και τα μη προτιμητέα διάφορα τα προτιμητέα διάφορα είναι πράγματα που προτιμάμε, για παράδειγμα προτιμάμε να έχουμε την υγεία μας αντί να είμαστε άρρωστοι προτιμάμε να έχουμε φίλους αντί να είμαστε μόνοι μας προτιμάμε οικονομική άνεση αντί για τη φτώχεια όλα αυτά είναι τα προτιμηταία διάφορα κάποιοι βέβαια τα λένε εξωτερικά και είναι φυσιολογικό να τα θέλουμε όμως είναι σημαντικό αυτό ότι δεν εξαρτάται η ευτυχία μας από αυτά το ίδιο ισχύει και για τα μη προτιμηταία διάφορα είναι η αντίστροφη σχέση ένα μη προτιμηταίο διάφορο είναι ότι σίγουρα δεν θέλουμε να είμαστε άρρωστοι
αλλά ακόμα και αν είμαστε αυτό δεν πρέπει να επηρεάσει το χαρακτήρα μας. Όπως καταλαβαίνουμε πολύ, οι ερωτικές σχέσεις ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία των προτιμητών αδιάφορων. Δηλαδή είναι κάτι που φυσικά προτιμάμε να έχουμε στη ζωή μας. Οι άνθρωποι, έτσι και αλλιώς είμαστε κοινωνικά όντα, θέλουμε συντροφικότητα, θέλουμε την οικειότητα, τη σύνδεση με έναν άλλον άνθρωπο, μια όμορφη σχέση που μπορεί να φέρει χαρά, ασφάλεια, κοινές εμπειρίες και πολλές στιγμές που μπορούν να δώσουν έξτρα νόημα στη καθημερινότητά μας.
Από αυτή την άποψη δεν θα έλεγαν ποτέ ιστοϊκοί ότι οι σχέσεις δεν έχουν αξία. Αντίθετα θα έλεγαν ότι είναι κάτι πολύ όμορφο και πολύ ανθρώπινο. Είναι φυσικό να τις επιθυμούμε και να τις εκτιμούμε. Αλλά παρόλο που μια σχέση είναι προτιμητέα, δεν είναι αυτό που καθορίζει αν η ζωή μας είναι καλή ή κακή. Δεν είναι αυτό που καθορίζει την αξία του χαρακτήρα μας, ούτε την εσωτερική μας γαλήνη.
Γιατί όταν πιστεύουμε ότι η ευτυχία μας εξαρτάται από το αν έχουμε ένα σύντροφο, τότε δημιουργείται πολύ εύκολα ο φόβος. Ο φόβος μήπως τον χάσουμε, φόβος μήπως δεν μας αγαπάει αρκετά, φόβος μήπως η σχέση τελειώσει. και όταν μπαίνει ο φόβος αρχίζουν να εμφανίζονται και άλλα πράγματα όπως η προσκόλληση, η ανασφάλεια, ζήλιες, η ανάγκη του ελέγχου.
Από τη στοική σκοπιά μια σχέση πρέπει να είναι κάτι που εμπλουτίζει τη ζωή μας όχι κάτι που την κρατά όμηρο. Δηλαδή μπορεί να επιθυμείς μια σχέση, να επενδύεις σε αυτή, να νοιάζεσαι για τον άλλον άνθρωπο αλλά ταυτόχρονα να θυμάσαι ότι η αξία και η χαρά σου δεν εξαρτάται από αυτή. Ας μιλήσουμε τώρα για τη διχοτομία του ελέγχου στις σχέσεις, στις σχέσεις που κάνουμε τις ερωτικές αλλά και γενικότερα στις ανθρώπινες σχέσεις.
Είναι καλό να θυμόμαστε πόσο σημαντική είναι η διάκριση του ελέγχου ή η διχοτομία του ελέγχου. Είναι μια από τις βασικότερες ιδέες του στο οικισμού και κάτι που αναφέρω και συχνά σε όλα τα επεισόδια, η κατανόηση του τι βρίσκεται μέσα στον έλεγχό μας και τι όχι. Τα εφημείν και τα ουκ εφημείν που έλεγε ο επίκτητος στο εχειρίδιο και όπως έχουμε πει αρκετές φορές δεν μπορούμε να ελέγξουμε τις συμπεριφορές των άλλων ανθρώπων, δεν μπορούμε να ελέγξουμε τις σκέψεις τους δεν μπορούμε να ελέγξουμε τα συναισθήματά τους ή τις αποφάσεις που παίρνουν το μόνο πράγμα που μπορούμε πραγματικά να ελέγξουμε είναι ο δικός μας ο εαυτός οι πράξεις μας, οι επιλογές μας και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τα γεγονότα και στις ερωτικές σχέσεις αυτό γίνεται ακόμα πιο εμφανές γιατί δεν μπορώ να ελέγξω αν ένας άνθρωπος θα με αγαπήσει δεν μπορώ να ελέγξω αν θα συνεχίσει να με αγαπάει με τον ίδιο τρόπο στο μέλλον σίγουρα δεν μπορώ να ελέγξω αν θα μείνει στη σχέση αν κάποια στιγμή θα αποφασίσει να φύγει
όλα αυτά βρίσκονται έξω από τον έλεγχό μου αυτό που μπορώ να ελέγξω είναι η δική μου στάση μπορώ να ελέγξω το πώς φέρομαι στον άλλον άνθρωπο μπορώ να ελέγξω αν είμαι ειλικρινής, αν είμαι δίκαιος αν προσπαθώ να αγαπώ με σεβασμό και να έχω κατανόηση μπορώ να ελέγξω το αν οι πράξεις μου είναι σύμφωνες με τις αξίες μου και αυτό σαν ιδέα είναι πολύ απελευθερωτική θα έλεγα όταν καταλάβουμε στην πραγματικότητα ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε τα πράγματα που δεν εξαρτούνται από εμάς τότε σταματάμε να προσπαθούμε να διαμορφώσουμε τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων σταματάμε να προσπαθούμε να κατευθύνουμε τις αποφάσεις τους ή να γινόμαστε χειριστικοί και αντί για αυτό επικεντρωνόμαστε σε αυτό που είναι πραγματικά στο χέρι μας δηλαδή το να πράττουμε σωστά.
Γι' αυτό λοιπόν μέσα σε μια σχέση η στοική στάση είναι να κάνουμε κάθε στιγμή αυτό που εμείς θεωρούμε σωστό να φερόμαστε με καλοσύνη, ειλικρίνεια, σεβασμό, να αγαπάμε να πάμε με τρόπο που είναι σύμφωνος με τις δικές μας αξίες και το χαρακτήρα μας, να μην προσποιούμαστε κάτι διαφορετικό, να είμαστε ειλικρινείς, αυθεντικοί και μετά να αφήνουμε τα πράγματα να εξελίσσονται με τη φυσική τους ζωή.
Αν εν τέλει αυτό δεν είναι αρκετό για τον άλλον άνθρωπο, τότε προφανώς δεν είναι δικό μας πρόβλημα. και δεν το λέω με την έννοια της παθητικότητας ή της αδιαφορίας ας πούμε αλλά με την κατανόηση μάλλον ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε και τα πάντα ότι μια σχέση είναι δύο άνθρωποι ελεύθεροι με δικές τους σκέψεις, επιθυμίες και αποφάσεις και αυτό είναι ίσως η πιο όριμη μορφή αγάπης να δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό σε μια σχέση χωρίς να προσπαθείς να ελέγξεις το αποτέλεσμα.
Να αγαπάς με ειλικρίνεια, αλλά να αποδέχεσαι ρε παιδί μου ότι η πορεία της σχέσης δεν εξαρτάται αποκλειστικά από σένα. Μπορεί κάποια στιγμή κάποιος να τη βαρέσει. Αυτά συμβαίνουν. όπως συμβαίνουν και θα βιώσουμε πολλές φορές στη ζωή μας να μην μας θέλει κάποιος άνθρωπος με τον τρόπο που τον θέλουμε εμείς. Δεν είναι στον ελεγχό μου να με αγαπήσει κάποιος.
Δεν είναι στον ελεγχό μου να αρέσω στη κοπέλα που μου αρέσει. Αυτό είναι μια πραγματικότητα και σχεδόν όλοι οι άνθρωποι θα το βιώσουμε κάποια στιγμή στη ζωή μας. Κάποιοι το έχουμε ήδη βιώσει. ή κάποιοι το βιώνουν αυτή τη στιγμή τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων δεν είναι στο χέρι μας δεν μπορούμε να πείσουμε κανένα να μας αγαπήσει ούτε να τον αναγκάσουμε να νιώσει κάτι που δεν νιώθει και όσο και αν προσπαθήσουμε να επηρεάσουμε ή να αλλάξουμε μια κατάσταση υπάρχει ένα σημείο πέρα από το οποίο δεν έχουμε καμία δύναμη και εδώ έρχεται πάλι στο εκεί η ιδέα της ελευθερίας αν η ηρεμία σου, η χαρά σου η αίσθηση της αξίας σου εξαρτάται από το αν κάποιος άλλος σε αγαπάει ή σε επιλέγει τότε στην ουσία έχεις δώσει ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ελευθερίας σου σε αυτόν τον άνθρωπο.
Η διάθεσή σου αρχίζει λοιπόν να καθορίζεται από κάτι που δεν ελέγχεις. Από τις αποφάσεις δηλαδή και τα συναισθήματα ενός άλλου ανθρώπου. Και αυτό είναι πολύ επικίνδυνο για την ψυχική μας ηρεμία όχι γιατί δεν πρέπει να αγαπάμε αλλά γιατί δεν πρέπει να αφήνουμε την αξία μας να εξαρτάται από το αν κάποιος ανταποκρίνεται στα συναισθήματά μας.
Και προφανώς όταν ένας έρωτας δεν βρίσκει χώρο, αυτό πονάει. Στο εκεί δεν έλεγαν ότι δεν πρέπει να νιώθουμε τίποτα. Η πρόκληση είναι να θυμόμαστε ότι αν κάποιος δεν μας θέλει, δεν σημαίνει ότι χάνουμε την αξία μας ως άνθρωποι. Μπορούμε να συνεχίσουμε τη ζωή μας γνωρίζοντας ότι η ικανότητα που έχουμε να αγαπάμε είναι κάτι πολύ πιο βαθύ και πολύ πιο σημαντικό από το αν ένα συγκεκριμένος άνθρωπος ο ένας από τον άλλον, δημιουργούνται δεσμοί, συναισθήματα, κοινές συνήθειες και αυτό είναι κάτι φυσιολογικό.
Οι άνθρωποι δεν είμαστε φτιαγμένοι για να ζούμε απομονωμένοι. Διαφορά όμως βρίσκεται στο πού βασίζεται αυτή η σχέση. Δηλαδή μια σωστή στοική σχέση δεν είναι δύο άνθρωποι που χρειάζονται ο ένας τον άλλον για να αισθάνονται ολοκληρωμένοι. Δεν είναι μια σχέση που υπάρχει επειδή φοβόμαστε τη μοναξιά ή επειδή πιστεύουμε ότι χωρίς τον άλλον δεν μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι.
Αντίθετα, είναι δύο άνθρωποι που μπορούν να σταθούν μόνοι τους, αλλά επιλέγουν να μοιραστούν τη ζωή τους. Όχι από ανάγκη, αλλά από εκτίμηση και πραγματική αγάπη. Δηλαδή, σχέση δεν γίνεται μια προσπάθεια να καλύψουμε τα κενά μας, γίνεται μια συνειδητή επιλογή. να μοιραστούμε ένα κομμάτι της ζωής μας μαζί με έναν άλλο άνθρωπο.
Σε μια τέτοια σχέση υπάρχει χώρος για τον άλλον άνθρωπο να είναι ο εαυτός του, δεν υπάρχει ανάγκη να τον ελέγξεις, να τον περιορίσεις, να τον κάνεις να συμπεριφέρεται με ένα συγκεκριμένο τρόπο για να νιώθεις εσύ ασφάλεια, υπάρχει σεβασμός. Υπάρχει επίσης και η αποδοχή της πραγματικότητας, ότι κανείς δεν μας ανήκει πραγματικά και ότι καμία σχέση δεν είναι εγγυημένη για πάντα.
Αυτό μπορεί να ακούγεται και λίγο σκληρό αλλά στην πραγματικότητα μπορεί να κάνει και πιο αυθεντικές σχέσεις γιατί όταν ξέρεις ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο τότε αρχίζεις να εκτιμάς περισσότερο αυτό που έχεις στο παρόν. Άντε λοιπόν να προσπαθείς να κρατήσεις τον άλλον από φόβο αρχίζεις να εκτιμάς που είναι εκεί μαζί σου.
και έτσι η σχέση μπορεί να γίνει πιο ελεύθερη. Δεν βασίζεται στην ανάγκη ή στο φόβο της απώλειας αλλά σε μια αμοιβαία εκτίμηση, στο σεβασμό και στην επιθυμία που έχουν αυτοί οι δύο άνθρωποι να μοιραστούν τη ζωή τους. Φίλες και φίλοι μου, η σχέση είναι σαν ένα πεδίο μέσα στο οποίο μπορώ να καλλιεργήσω τις αρετές μου. είναι ένα πεδίο στο οποίο μπορώ να εξελιχθώ κι εγώ ο ίδιος ως άνθρωπος γιατί μέσα σε μια σχέση όπως είπαμε έρχεσαι αντιμέτωπος με καταστάσεις που σε δοκιμάζουν και σε αναγκάζουν να δεις και τον εαυτό σου πιο καθαρά μου δίνεται η δυνατότητα μέσα σε μια σχέση να αναπτύξω υπομονή να αναπτύξω μια κατανόηση προς τον άλλον άνθρωπο συγχώρεση, αυτογνωσία να μάθω γενικά να ακούω τον άλλον άνθρωπο να προσπαθώ να δω τα πράγματα και από τη δική του οπτική να καταλάβω και τα δικά μου όρια τις δικές μου αδυναμίες μια σχέση είναι ίσως και από τα πιο δύσκολα αλλά πιο ουσιαστικά σχολεία εκπαίδευσης χαρακτήρα θα έλεγα.
Εκεί δοκιμάζονται όλα. Η υπομονή σου όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα θέλεις. Η ειλικρινιά σου όταν χρειάζεται να πεις κάτι δύσκολο. Η κατανόηση και η ενσυναίσθησή σου όταν ο άλλος περνάει μια δύσκολη περίοδο. Ή όταν βλέπει τα πράγματα διαφορετικά από εσένα. μέσα σε μια σχέση εμφανίζονται πολλές φορές και οι δικές μας ανασφάλειες οι φόβοι μας, οι παλιές πληγές που κουβαλάμε και είναι δύσκολο, μπορεί να γίνει πολύ δύσκολο αλλά ταυτόχρονα είναι και μια ευκαιρία γιατί μας δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσουμε καλύτερα και τον ίδιο μας τον εαυτό και να δουλέψουμε πάνω σε αυτά τα κομμάτια Από στοική σκοπιά λοιπόν μια σχέση δεν είναι απλώς μια πηγή ευχαρίστησης ή συντροφικότητας αλλά όπως είπαμε ένα πεδίο άσκησης αρετής Είναι μια ευκαιρία να εξασκήσουμε την υπομονή απέναντι στις δυσκολίες να εξασκήσεις τη δικαιοσύνη σου όταν χρειάζεται να είσαι δίκαιος απέναντι στον άλλον άνθρωπο να εξασκήσεις τη σοφροσύνη σου όταν τα συναισθήματα γίνονται έντονα και χρειάζεται να κρατήσεις μια ισορροπία
με άλλα λόγια μια σχέση μπορεί να γίνει ένας χώρος μέσα στον οποίο δεν προσπάθουμε απλώς να πάρουμε κάτι από τον άλλον αλλά να γίνουμε και εμείς καλύτεροι άνθρωποι και ίσως τελικά αυτή να είναι μια πολύ όμορφη οπτική να δεις μια σχέση να μην τις βλέπουμε λοιπόν ως κάτι που μας προσφέρουν ευτυχία αλλά και μια ευκαιρία να καλλιεργήσουμε το χαρακτήρα μας και να προχωρήσουμε λίγο πιο μπροστά σε αυτό το ταξίδι της προσωπικής μας εξέλιξης Κλείνοντας σιγά σιγά αυτό το επεισόδιο φίλες και φίλοι μου να θυμάστε ότι ένα από τα πιο σημαντικά μαθήματα των στοικών για τον έρωτα είναι να αγαπάμε βαθιά αλλά ποτέ να μην ξεχνάμε ποιοι πραγματικά είμαστε να εκτιμάμε τους ανθρώπους που περνούν από τη ζωή μας να εκτιμάμε τις στιγμές που μοιραζόμαστε μαζί τους τις εμπειρίες, τις συζητήσεις, τα μικρά καθημερινά πράγματα που δίνουν χρώμα στη ζωή μας αλλά ταυτόχρονα να θυμόμαστε ότι κανείς δεν μας ανήκει πραγματικά οι άνθρωποι που συναντάμε στη ζωή μας είναι κατά κάποιο τρόπο
συνοδοιπόροι για ένα κομμάτι της διαδρομής κάποιοι θα μείνουν για πολύ καιρό κάποιοι για λιγότερο και αυτό είναι μέρος της ίδιας της ζωής και κάτι τελευταίο που ίσως είναι και από τα πιο όμορφα μαθήματα που μπορούμε να πάρουμε από τη στοϊκή φιλοσοφία είναι να μην ξεχνάμε ότι η ικανότητά μας να αγαπάμε είναι κάτι πολύ πιο βαθύ και πολύ πιο σημαντικό από το αν κάποιος ανταποδίδει αυτή την αγάπη γιατί το να μπορείς να αγαπάς και να νοιάζεις για έναν άλλον άνθρωπο να το ανοίγεις στην καρδιά σου και να μοιράζεσαι τη ζωή σου μαζί του είναι ήδη από μόνο του κάτι πολύτιμο η αξία αυτού του συναισθήματος δεν μειώνεται επειδή κάποιος δεν ανταποδίδει ας πούμε ή επειδή η σχέση δεν κράτησε για πάντα το σημαντικό δεν είναι τόσο το αποτέλεσμα της σχέσης αλλά πως εμείς επιλέγουμε να αγαπάμε δηλαδή με ειλικρίνεια, με σεβασμό, με αξιοπρέπεια και με την επίγνωση του ποιοι είμαστε.
Και αυτή είναι μια αρκετά ωριμή μορφή αγάπης, να μπορείς να αγαπάς, να εκτιμάς τον άλλον άνθρωπο, να παραμένεις ταυτόχρονα όμως και ελεύθερος και γαλήνιος μέσα σου. Αυτό ήταν και το σημερινό επεισόδιο. Ελπίζω να σου έδωσα έστω και λίγη τροφή για σκέψη. αν σου άρεσε το επεισόδιο μπορείς να το μοιραστείς ή να στείλεις και εσύ τη δική σου ερώτηση για κάποιο επόμενο θέμα στο κανάλι μας στο instagram το οποίο μπορείς να το βρεις στη περιγραφή του επεισοδιού μέχρι το επόμενο επεισόδιο να είσαι καλά
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα