Αύγουστος Κορτώ: Μακάρι το στίγμα να μην καθιστούσε τον ψυχίατρο απαγορευτικό

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 η σειρά του καλεσμένου για να τον παρασύρει σε μια κουβέντα εφόλης της ύλης. Και σήμερα ξεκινάω ρωτώντας τον Άυγουστο Κορτό κατά κόσμο Πέτρο Χατζόπουλο ποια είναι η αγαπημένη του σειρά. Πέτρο, ποια διαλέγεις? Λοιπόν, η αγαπημένη μου σειρά την έχω δει τρεις φορές ολόκληρη είναι η Σοπράνος. Οι Αμερικάνοι έχουν πρεμούρα με το λεγόμενο θρηλυκό μεγάλο Αμερικανικό μυθιστόρημα Και για μένα η Σοπράνος Είναι το μεγάλο τηλεοπτικό μυθιστόρημα Δηλαδή πέρα από την αρτιότητα Σε όλα τα επίπεδα Σενάριο, σκηνοθεσία, ερμηνείες Σκηνικά, κοστούμια Μοντάζ Οι χαρακτήρες Στου Σοπράνος Ο Τόνι και η Καρμέλα, τα παιδιά τους Ο Πόλι, η Δόκτωρ Μέλφη Η αδερφή και η μητέρα Του Τόνι Ο Κρίστοφα και η Αντριάννα έχουν τρομερό βάθος, ένα βάθος μυθιστορηματικό το οποίο εξελίσσεται από σεζόν σε σεζόν και γίνεται καθυλωτικό χάρη στη δύναμη της αφήγησης όπως την ενσαρκώνουν σε συγκλονιστικό βαθμό όλοι οι ηθοποιοί.

01:51 Ναι, για όσους δεν το έχουν δει, μιλάμε για μια οικογένεια μαφιόζων οι οποίοι είναι στο Νιού Τζέρσι τη δεκαετία του 80 είναι εκεί στα 90's ότι ο Τόνι Σοπράνο είναι ο βασιλιάς ας το πούμε των απορριμματοφόρων του Νιού Τζέρσι το οποίο φυσικά είναι μια βιτρίνα για λογής παράνομες δραστηριότητες και η σειρά ξεκινάει με τον Τόνι που περιμένει τις πάπχες σε μια κατάσταση μεσήλικης κατάθλιψης αβεβαιότητας για την οποία αποφασίζει να πάει για πρώτη φορά στη ζωή του με τρομερή καχυποψία σε ψυχίατρο από εκεί ξεκινά η σειρά και πραγματικά όσο την βλέπεις είναι σαν να διαβάζεις ένα μεγάλο μυθιστόρημα και γι' αυτό δεν είμαι μόνο εγώ που πιστεύω ότι η Σοπράνος είναι η κορυφαία τηλεοπτική σειρά όλων των εποχών έχει επηρεάσει αφάνταστα την τηλεόραση έκτοτε σίγουρα έχει επηρεάσει τον Μπρίτινγκ Μπαντ γιατί το έχουν πει και οι ίδιοι από τον Μπρίτινγκ Μπαντ ότι δεν θα υπήρχε ο Γόλτερ Βάιτ χωρίς τον Τόνι Σοπράνο έδειξε ότι μπορείς σε ένα τηλεοπτικό πλαίσιο εφόσον το υλικό σου είναι δυνατό

03:17 εφόσον η ηθοποιή σου είναι αφοσιωμένη να κάνεις τηλεόραση εφάμιλη του καλού κινηματογράφου. Πράγμα το οποίο έκτοτε βλέπουμε σε πολλές άλλες σειρές όπως ήταν το Breaking Bad, όπως ήταν πριν από μερικά χρόνια το αριστορυγματικό Succession. Δηλαδή εγώ τα τελευταία δέκα χρόνια δεν έχω δει πολλές ταινίες εφάμιλες του Succession.

03:42 Ναι, το Succession είναι σε εξπυρικού βάθος σειρά. Πλέον το ταλέντο εδώ και δεκαετίες έχει αρχίσει να μεταναστεύει από το σινεμά στην τηλεόραση γιατί ενώ εξακολουθούν να γυρίζονται καταπληκτικές ταινίες υπάρχει τέτοια αιμονή στα προϊόντα των υπερηρώων στις ταινίες για 12 χρόνα που ξέρεις κάπου λίγο το σινεμά έχει μικρύνει ακόμα και αν δεις τις υποψηφιότητες στα Όσκαρ τα τελευταία 10-15 χρόνια οι ταινίες έχουν γίνει μικρές, ανεξάρτητες παραγωγές το χρήμα και το ταλέντο σε μεγάλο δαθμό πηγαίνει στη λόρα ένας λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό νομίζω είναι ότι πια οι άνθρωποι δεν έχουν και την υπομονή να κάτσουν να δουν μια ολόκληρη ταινία δύο ώρων και θέλουν να δουν κάτι πιο μικρό και πιο γρήγορο είναι τα τελευταία διετία τόσο δύσκολο να βρεις πραγματικά αστεία κινηματογραφική ταινία και έχεις τόσες σειρές κομικές οι οποίες είναι διαμάντια το Fleabag το Beef η κυρία Maisel είναι πάρα πολλά το Abbot Elementary το Modern Family δεν μπορείς να βρεις τόσο πετυχημένες πια κομμωδίες στο σινεμά

05:13 δηλαδή αν θες να γελάσεις χοντρά πας στην τηλεόραση Πιστεύεις ότι σε μεγάλο βαθμό οι σειρές αρχίζουν και υποκαθιστούν τη λογοτεχνία Δηλαδή τι εννοώ ότι εμείς είμαστε σε μια γενιά που όταν μεγαλώναμε είχαμε αναφορές σε βιβλία Τώρα βλέπεις ότι οι πιτσιρικάδες έχουν αναφορές σε σειρές Το κινηματογράφος αναπτύχθηκε ως λαϊκή τέχνη διασκέδασης που πρωτίστως, ιδίως το Βοβό, βασιζότανε στην εικόνα, αλλά στην πορεία εξελίχθηκε με τέτοιο τρόπο που βλέπεις ότι οι μεγάλοι σκηνοθέτες, ο Χίτσκο Κομπουνουέλ, ο Μπέργμαν, ο Κουροσάβα, ο Ταρκόφσκι, ο Φελίνη, έφτιαχναν ολόκληρα αφηγηματικά σύμπαντα σε κάθε ταινία τους.

06:10 όλα είναι φυκτά και όλα έχουν στη βάση τους το storytelling μια ιστορία η οποία θα κρατήσει το ενδιαφέρον του θεατή είτε είναι θεατής της μεγάλης οθόνης είτε είναι τηλεθεατής Ναι αλλά ξέρεις κάτι άμα κοιτάξεις επειδή μίλησες για μεγάλους σκηνοθέτες άμα γυρίσεις πίσω και κοιτάξεις την ιστορία και αφαιρέσεις το στοιχείο του κινηματογραφιστή της σκηνοθεσία κτλ η ιστορία μπορεί να σου φανεί και λίγο βαρετή, λίγο πεζή, λίγο κουραστική.

06:45 Έτσι δεν είναι. Κοίταξε, επαναλαμβάνω ότι το πρωτεύων ανέφερα το Hitchcock. Δεν είναι μόνο η ιστορία, δεν είναι μόνο η αφήγηση. Είναι ο τρόπος με τον οποίο θα πεις την ιστορία. Είναι το πώς θα χρησιμοποιήσεις την εικόνα, το μοντάζ, το soundtrack προκειμένου να κάνεις την ιστορία σου από ενδεχομένως απλοϊκή συγκλονιστική.

07:14 Τώρα, εντάξει, εισέρχεται φυσικά πάντα ο παράγοντας του αδιαπραγμάτευτου γούστου. Έτσι, δηλαδή, μιλώντας για λογοτεχνία και εγώ βλέπω λογοτέχνες οι οποίοι είναι πάρα πολύ δημοφιλείς φιλής και σίγουρα πάρα πολύ καλή και ωστόσο δεν μπορώ να το διαβάσω γιατί δεν μου ταιριάζουν, γιατί με κουράζουν οι... Σύγχρονους ή παλιούς λογοτέχνες?

07:42 Σύγχρονους, δηλαδή έχω παρατήσει τρία βιβλία του Κραστανχωρικά γιατί δεν άντεχα να τα συνεχίσω, δηλαδή ένιωθα τρομερή κούραση τρομερή μελαγχολία Νομίζεις ότι δέκα χρόνια πριν θα μπορούσες να το διαβάσεις? Κάντα 10 χρόνια 25 Είμαι 47 χρονών Όταν ήμουν πιτσιρικάς είχα τρομερές αντοχές Είχα διαβάσει όλη τη τετραλογία Του Ιωσήφ του Τόμας Μαν Είχα άλλες αντοχές Είχα διαβάσει τον Οδυσσέα Σήμερα δεν θα μπορούσα να διαβάσω τον Οδυσσέα Σε καμία περίπτωση Και τον έχεις τελειώσει κιόλας Ναι γιατί ήμουνα 22-23 χρονών Και είχα αυτό το ψυχαναγκασμό Ότι όταν αρχίζεις ένα βιβλίο ιδίως ένα βιβλίο το οποίο θεωρεί τα ρηστούργια πρέπει οπωσδήποτε ακόμα και αν φτύσεις αίμα να το τελειώσεις Να σου πω ένοχες απολαύσεις στην κατανάλωση τέτοιων προϊόντων έχεις δηλαδή υπάρχει κάποια σειρά κάτι τρας που να σε αρέσει και να το έχεις δει και να πεις Κατ' εξέγω από πολύ μικρός επειδή οι γονείς μου με μεγάλωσαν χωρίς καμία απαγόρευση στο τι θα κατανάλωνα ως βιβλίο, ως ταινία κτλ

08:49 thriller από 5-6 χρονών. Οπότε το η αχίλιος πτέρνα μου είναι το χόρορ. Και ακόμα κι αν είναι πάρα πολύ κακό, ακόμα κι αν είναι όλη η σειρά του σο ή όλα τα hostel, όλα τα θαυτίσια στους τάφους σας, στον τάφο σας, βλέπω thriller και κακά thriller γιατί τα απολαμβάνω πάρα πολύ. Σπλατερικιά δηλαδή, ναι ναι ναι, αίματα παντού γιατί περιμένω το θρίλερ που θα με τρομάξει, είναι κάτι που συμβαίνει πάρα πολύ σπάνια αλλά εκεί επιμένω, δηλαδή δεν με πιάνει κιόλας μετά από τόσα χρόνια δηλαδή μπορεί ο Τάσος να λείπει σε ένα συνέδριο και να είμαι μόνο μου στο σπίτι με τον Τζέρι και να είναι 12 το βράδυ όλα τα φώτα σβηστά και να βλέπω ένα φρικαλαίο θρίλερ με πάρα πολύ γρατούιτους, αλόγιστικες προκλητική βία δεν με πιάνει, δηλαδή πια ή γίνεται και λίγο κωμικό απλά θέλω να είναι να έχει κάτι και να είναι και λίγο να μην παίρνει τον εαυτό σου σοβαρά δηλαδή αυτό το φετινό το σύνδερ που ήταν υποψήφιο για Oscar παίρνει τον εαυτό του τόσο πολύ σοβαρά που χάνει τελείως το νόημα

10:07 και είναι ένα πολύ κακό θρίλερ Να σου πω έχεις δει το πάρτι με τον Peter Sellers πριν χρόνια όραια πριν χρόνια λοιπόν κρατάμε αυτό αν το δείξεις σε ένα σημερινό πιτσιρικά επειδή το έχω κάνει το πείραμα δεν γελάει και θα ήθελα να μου πεις εσύ που έχεις δουλέψει πολύ πάνω στο χιούμορ γιατί συμβαίνει αυτό πως εξελίσσεται το χιούμορ γινόμαστε πιο κοινικοί, πιο ακραίοι θέλουμε πιο ακραία πράγματα το χιούμορ του γκάγ της γκάφας γιατί ουσιαστικά στο πάρτι έχει γκάφα κάνει τη μία γκάφα μετά την άλλη είναι το χιούμορ του Ζακτατίας το πούμε αυτό είναι ένα πολύ ιδιότυπο χιούμορ που σαφώς δεν ταιριάζει σε όλους και εμένα δεν είναι από τις αγαπημένες μου κωμωδίες το πάρτι σε καμία περίπτωση δηλαδή ο Μπλέικ Αντουάρντς έχει κάνει πολύ πιο ενδιαφέρον το πράγμα από το πάρτι τώρα οι πιτσιρικάδες μπορούν να φρίξουν και με το blackface δηλαδή αλλά Όχι η ερώτησή μου έχει να κάνει με την εξέλιξη του χιούμορ Και καλώς θα φύγουμε δηλαδή φτυχώς σταματήσαμε να βάφουμε τα μούτρα μας για να παίξουμε ένα ρόλο ξέρεις Ινδού ή Μαύρο δηλαδή

11:23 Ναι αυτό που θέλω να σε ρωτήσω είναι το πως εξελίσσεται το χιούμορ διαχρονικά πως το έχεις δει να εξελίσσεται γιατί εσύ δουλεύεις με χιούμορ Είναι πάρα πάρα πολύ δύσκολο να κάνεις όλους τους ανθρώπους να γελάσουν, υπάρχουν άνθρωποι που δεν γελάνε με το Woody Allen που εγώ τον λατρεύω, αλλά για μένα το χιούμορ όπως το αντιλαμβάνομαι και όπως το χρησιμοποιώ στα κωμικά μου βιβλία είναι μια συνθήκη αχαλήνοτης υπερβολής, άρσης όλων των αναστολών, όπου γράφεις τελείως χωρίς φόβο του χοντροκομμένου, του χιδέου, του βρωμόστομου της καφρίλας για να πάρω ένα άδειμα την έξαλλη Οδύσσια το τελευταίο μου βιβλίο που είναι κωμικό βιβλίο μια παροδία της του Μυρικού Έπους γράφοντας το βιβλίο σκεφτόμουν ότι ο Οδυσσέας και η σύντροφή του ήταν πολιτιστές και ναυτικοί. Φαντάσου πολεμιστές και ναυτικούς σε ένα καράβι. Θα ήταν μέσα στην καφρήλα. Ναι, ό,τι χαιρότερο.

12:35 Αυτό δεν αποτυπώνεται μοιραία στο ομοιρικό έπος, γιατί έχουμε αυτούς τους ήρωες, οι οποίοι στην αρχαιότητα είναι μασίφ. Οι ήρωες είναι αγάλματα. Για μένα, ο ήρωας αγάλμα είναι ακατανόητος. Δεν μπορείς να καταλάβεις τι είναι. Δεν είναι ανθρώπινος. Ναι. Ο ήρωας πρέπει να έχει ρογμές μέσα από τις οποίες διακρίνεται η ευάλωτη ανθρώπινη φύση του, η μικροπρέπειά του, ο φόβος του, ο χαβαλές του.

13:10 Αν δεν ραγίσεις τον ήρωα, δεν θα τον καταλάβεις ποτέ. Γιατί πήγες να δουλέψεις πάνω στον Όμηρο, είναι πιο προσιτός καμβάς, είναι... Εντάξει, η Οδύσσια έτσι κι αλλιώς είναι τόσο εξωφρενική, είναι τέτοια υπερπαραγωγή, αλλά εδώ πέρα νομίζω ότι ήταν μια επιστροφή στην παιδική ηλικία. Δηλαδή ότι όταν ήμουν πέντε-έξι χρονών και πρωτοδιάβασα τις απλουστευμένες, εικόνογραφημένες εκδοχές της Οδύσσιας μου είχε φανεί σαν ένα blockbuster εφάμιλο του Indiana Jones.

13:43 Δηλαδή θεοί τελείως ασυνάρτητοι που είναι μια κακή μη ευνοϊκή. τέρατα, μάχες ήταν πάρα πολύ συναρπαστικό και υποθέτω ότι με έναν τρόπο επέστρεψα λίγο σε εκείνα τα χρόνια και αφηγήθηκα στον αλωτινό μου εαυτό μια καινούργια Οδύσσια γραμμένη από μένα που θα ήταν εξίσου πρωτόγνωρη δηλαδή έτσι και αλλιώς νομίζω ότι η τέχνη είναι μια διαρκής επαφή με τον αλωτινό μας σε αυτό από τον οποίο αρδεύουμε στοιχεία τον οποίο παρηγορούμε Ναι τώρα θα σου κάνω την κλασική ερώτηση πόσο είσαι εσύ μέσα στα βιβλία σου δηλαδή τι κάνεις copy paste από σένα στα βιβλία Στα βιβλία μου για να φτιάξω έναν χαρακτήρα δεν ταυτίζομαι απλά μαζί του δεν προσπαθώ να μπω στο πετσί του γίνομαι ο χαρακτήρας όταν έγραφα την Αγγελική στο σεξ και πώς να το αποφύγετε έγινε η Αγγελική εν προκειμένου έγινε ο Οδυσσέας ένας Οδυσσέας μοιραία τελείως παραλαγμένος με τελείως δικά μου χαρακτηριστικά αλλά το βιβλίο αυτό γράφτηκε σαν να θυμόμουν την Οδύσσια με πρωταγωνιστή εμένα και γι' αυτό αυτό έχει πολύ ενδιαφέρον

15:21 ψυχαναλυτικά αυτές τις μέρες έχω υπογράψει αρκετά βιβλία και είναι κάποιες στιγμές σε βιβλία δικών μου ανθρώπων που χωρίς να το προγραμματίσω χωρίς να το κάνω επί τούτου χωρίς να είναι πόζα ή τέτοιο υπογράφω ως Οδυσσέας το οποίο είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον για έναν ψυχίατρο Ναι, ταυτίστηκες με τον ήρωα Ναι Και σου λέω, νιώθω πολύ μεγάλο ενθουσιασμό για αυτό το βουλείο ενώ συνήθως όταν εκδίδεται ένα βιβλίο μου ο ενθουσιασμός κρατάει ένα εξωτεράωρο το πολύ και μετά αφοσιώνομαι στο βουλείο που γράφω εκείνη την περίοδο γιατί νομίζω σου λέω υπάρχει αυτή η ψυχική γέφυρα αυτός ο ψυχικός λόρος με το παιδάκι που για πρώτη φορά μοιήθηκε στην έστω απλουστευμένη εκδοχή αυτού του συγκλονιστικού ποίηματος αυτού της συγκλονιστικής περιπέτειας είναι ένας σου περίρωας ο Ορτισέ να σου πω με ποια περιπέτειά του ταυτίζεσαι περισσότερο δηλαδή αν με ρωτήσεις εμένα θα σου έλεγα ότι με συγκινεί περισσότερο η Σιρίνες που έχει δεθεί στο κατάρτι και προσπαθεί να αντιμετωπίσει τον πειρασμό

16:38 ναι είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον δηλαδή σε επίπεδο συμβολισμού είναι τρομερή ο Δύσης έχει πάρα πολλά κομμάτια τα οποία είναι πραγματικά μνημιώδη. Και στην Κίρκη θα πήγαινα βέβαια, αλλά ναι. Το μεγάλο ένιγμα αφηγηματικά είναι ότι η επιστροφή ο νόστος κρατάει 10 χρόνια και από αυτά τα 10 χρόνια τα 7 τα περνάει με την Καλυψώ στην ογηγία και οκ στο ποίημα η Καλυψώ είναι μια νύμφη μαριόλα που τον μαγεύει και δεν τον αφήνει να φύγει γιατί προφανώς πέφτει ασταμάτητος πίδουλος.

17:20 Αλλά εμένα αυτό δεν μου αρκούσε για το σκοπό της παροδίας που ήθελα να γράψω και έτσι έπαιξα λίγο με το ταξίδι στο χρόνο, έπαιξα λίγο και δεν είναι τυχαίο ότι τοποθέτησα την ογηγία που φυσικά ερίζουν το πού μπορεί να βρισκότανε Στο βιβλίο η υγεία είναι η αντίπαρος Το νησί στο οποίο παραθερίζουμε τον Τάσο Τα τελευταία 20 χρόνια κάθε καλοκαίρι Στη παραλία του Σίμου κλπ Να σου πω όταν γράφεις ένα βιβλίο Φτιάχνεις πρώτα το σύμπαν και μετά τους ήρωες Ή δουλεύεις πάνω στον ήρωα και μετά Αυτό που συμβαίνει είναι ότι Για να ξεκινήσω να γράψω ένα βιβλίο Νιώθω πάρα πολύ έντονη την ανάγκη να το γράψω Ότι θα σκάσω αν δεν το γράψω οπότε αρχίσω να το γράφω χωρίς κανένα σχέδιο με μόνο κάποια αμυνιδρή ιδέα του που θα το πάω, πως θα το τελειώσω κτλ και ξεκινάω να γράφω δηλαδή και όπου με βγάλει αν δεν είναι στην πορεία αυτό που ήθελα θα το πετάξω, θα το ξαναγράφω δεν το ξέρεις το τέλος το τέλος ενδιαφεροκυμένο εδώ πέρα είναι δεδομένο γιατί Όχι, εννοώ όταν γράφεις ένα άλλο βιβλίο, δεν το ξέρεις το τέλος.

18:43 Το τέλος συνήθως το ξέρω. Στην πορεία απλά εμφανίζονται χαρακτήρες που δεν είχα προβλέψει, γεγονότα τα οποία δεν είχα προσχεδιάσει και μου αρέσει αυτού του είδους ο ευνηδιασμός του ασυνείδητου ότι είναι όλα ελεύθερα και όλα εκτός προγράμματος γιατί πιστεύω ότι ξέρω ότι περισσότερες συγγραφείς κρατάνε σημείωσεις γράφουν ένα κομμάτι από το βιβλίο μετά ένα άλλο κομμάτι από το βιβλίο εγώ αν περνούσα από αυτή τη δικασία του προγραμματισμού θα ξενέρωνα τόσο πολύ που δεν θα το έγραφα ποτέ δηλαδή έχω την ιδέα έχω τη λαχτάρα και ξεκινάω να γράφω Να σου πω, ξεκινώντας με αφιτηρία την Κατερίνα, που είναι ένα πολύ προσωπικό και σπαρακτικό βιβλίο, και τα άλλα που έχεις γράψει σχετικά με θέματα ψυχικής υγείας κλπ, αισθάνεσαι ότι έχεις εκτεθεί παραπάνω όσο πρέπει.

19:53 Δεν υπάρχει νομίζω πρέπει στο βαθμό της έξυψης. Δεν αισθάνθηκες πολύ ευάλωτος όταν τα εξέθεσες όλα αυτά, λίγο γυμνός. Δηλαδή έχεις πει πράγματα στα βιβλία σου που άλλοι άνθρωποι φοβούνται να τα πούν στους φίλους τους. Ευάλωτος ένιωθα όταν ήμουν άρρωστος. Όταν ήμουνα καλά και είχα δυνατότητα να γράφω, γιατί μόνο το γράφω, ποτέ δεν ένιωσα ότι με κάποιο τρόπο αυτού του είδους το ξεγύμνομα ήταν ψυχοφθόρο ή επώδυνο το δύσκολο είναι να τα ζήσεις το να το γράψεις είναι να σου πω πάρα πολλοί άνθρωποι ισχύει και για μένα που εντάξει δεν κάνουμε την ίδια δουλειά προς Θεού γράφουν καλύτερα λυπημένοι λες και έρχεται η λύπη και σου βάζει ένα καβούκι από πάνω προστατευτικό σε κλείς τον εαυτό σου και γράφεις δεν γράφεις καλύτερα λυπημένος όχι για μένα η δυστυχία είναι τελείως αντιπαραγωγική η δυστυχία είναι στήρα είναι άγονη το ότι υπήρξαν δυστυχισμένοι καλλιτέχνες, γραφείς, ζωγράφοι και εγώ δεν ξέρω τι άλλο οι οποίοι συνέχισαν να δημιουργούν χαρά στο κουράγιο τους

21:16 μα και εσύ από τη δυστυχία πήρες τη φλέβα και άρχισες να γράφεις όμως όχι για να γράψω την Κατερίνα όμως την Κατερίνα την έγραψα το 2012 που ήμουν με τον Τάσο ήμουνα μια χαρά, δηλαδή την Κατερίνα δεν την έγραψα όταν ήμουν ακόμα βουτυγμένο στο πένθος για τη μάνα μου δηλαδή υπάρχει αυτό το καλτ της δυστυχίας όπως υπάρχει το καλτ του αυτόχειρα ότι πολλοί πιστεύουν αναπαράγοντας τη βλακεία των Γάλλων για τους καταραμένους ποιητές δεν υπήρξε ποτέ μεγαλύτερη βλακεία από αυτή δεν ήταν καταραμένη, συμφιλδική ήταν ότι με κάποιο τρόπο ο ψυχικός ζώφος όταν αρχίσει να δημιουργείς θα γεμίσει φως όχι, δεν συμβαίνει αυτό η δυστυχία επαναλαμβάνω είναι κάργα αντιπαραγωγική η δυστυχία σε βοηθάει όμως ίσως να κάνεις καλύτερη ενδοσκόπη στον εαυτό σου να κλειστείς μέσα του και ίσως να βγάλεις περισσότερα πράγματα το καλύτερο που μπορεί να πετύχει η δυστυχία είναι να σε στείλεις έναν ψυχίατρο Να σου πω, το χιούμορ γιατί είναι, το χρησιμοποιείς ως βάλσαμο απέναντι στη δυστυχία

22:23 ή είναι πηγαιό που βγαίνει και είναι καλός τρόπος επικοινωνίας. Α, διεσκεδάζω όταν γράφω κωμικά βιβλία, διεσκεδάζω πάρα πολύ γιατί είναι σε αυτό το συγκροτημένο παραλήρημα, γιατί καμιά φορά γελώ και μόνο με τις χαζομάρες που σκέφτομαι και τα γκάγς και τις... δεν είναι μόνο η ανάλαφρη πλευρά μου είναι ίσως η φωτεινή πλευρά μου είναι υπέροχο να κάνεις τους άλλους να γελάνε δηλαδή ένα από τα χαρακτηριστικά που πιστεύω ότι εγγυώνται την μακροημέρευση μιας σχέσης είναι να μπορεί ο ένας να κάνει τον άλλο να γελάει και αυτό είναι κάτι άλλο κάτι ακόμα από τα τριφερά μου χρόνια ως μοναχοπαίδι τρομερά δεμένο με την μάνα μου με μια γυναίκα η οποία περνούσε εκτενείς περιόδους κατάθλιψης που στα μάτια μου όταν δεν ήξερα ακόμα καν τι σημαίνει η λέξη κατάθλιψη ήτανε συνώνυμο της λύπης φαινόταν η λύπη στο πρόσωπό της την άρνησή της να βγει από την κρεβατοκάμαρα στο πως ερνόταν μες στο σπίτι είχα πάντα τη λαχτάρα να βρω τον τρόπο να την κάνω να ευθυνήσει, να την κάνω

23:54 να γελάσει, είτε ήταν με κάτι που σκεφτόμουν είτε ήταν με κάποια ελληνική ταινία που θα έπαιζε στο στην τηλεόραση και αυτό είναι κάτι που το έχω πει Αν το είχα πει σε γραπτή συνέντευξη Σε ανάρτηση Γιατί πραγματικά Όταν ήμουν στο εγινήτιο το 18 Μετά την απόπειρα Όταν διαγνώστηκα Όταν ετέθη διάγνωση της υπουργικής διαταρχής Πλέον και επίσημα Στο σαλονάκι του εγινήτιου Που είχε Καναπέδες, τραπεζάκια Και κάτι στις τακτοδοχείες αζάντες Τέτοια Γιατί φυσικά δεν μπορείς να απαγορεύσεις το τσιγάρο, το τρελάδικο γιατί θα έχεις τραγικές καταστάσεις είχε μια τηλεόραση η τηλεόραση αυτή το πρόγραμμά της και το τι θα βλέπαμε ήταν εμμονίμως διαφιλονικούμενο εγώ δεν ανακατευόμουν έλεγα ας δουν ό,τι θέλουν κτλ και ήμουνα πάρα πολύ τυχερός γιατί κάθε μέρα στο επισκεπτήριο ερχότανε λεφούσι φίλοι ο πατέρας μου, ο Πάσος εννοείται, ήταν κάθε μέρα και επειδή ξέραν ότι είμαι γλυκατζής και ότι με νοιάζει το γλυκό περισσότερο από το φαΐ μου φέρανε κάθε μέρα γλυκά ό,τι μπορεί να φανταστείς

25:22 σωροπιαστά, παγωτίνια, σοκολατάκια, παστάκια το κοινόχρητο ψυγείο δεν τα χορούσε όλα με αποτέλεσμα να τα κερνούσα φυσικά κάθε μέρα γιατί τι να τα κάνω, πόσο γλυκό να φάω και το θυμάμαι χαρακτηριστικά αυτό είναι βράδυ γύρω στις 9.30 κανονικά στις 10 το αργότερο πέφτει στη σκότη, συκλίνουν τηλεοράση κτλ κτλ αλλά οι νοσηλευτές σου λέει, δε γαμνείς, άσ' τους ανθρώπους να δουν τηλεόραση να χαλαρώσουν, αν μη τι άλλο ξέρεις, αρκετές κοτούρες έχουν αρκετά βάσανα και εγώ είχα κάνει, ήμουνα σε φάση αεροσυνοδού γιατί είχα ανακαλύψει ότι είχα δύο κουτιά με σωροπιαστά με παγωτό, σαραγλάκια γενιστά με παγωτό, κανταϊφάκια με παγωτό, ό,τι μπορείς να τα θυτείς και γύρναγα και κέρναγα και όπως γύρνα βλέπω ότι έχουν βάλει το κατάλαβα από τη μουσική των τίτλων γιατί είναι μια ταινία που την ξέρω απ' έξι και ανάκατατα και είναι η γαμπρή της ευτυχίας του Τσιφόρου Βασιλιάδη και παρότι την έχω δει άπειρες φορές κάθομαι σε μια πολυθρόνα ξέρεις αφήνοντας τα τελευταία παγωτίνια να λιώσουν

26:51 και ήταν τρομερό το να βλέπεις καμιά εικοσαριά ανθρώπους διαφόρων ηλικιών πιτσιρίκια 25 χρονών, 30 χρονών σαραντάριδες, μεσόκοπους, ανθρώπους μεγάλης ηλικίας το πως για μια μισή ώρα όλη η μαυρίλα που πλακώνει αναπόφευκτα τον νοσηλευόμενο σε ψυχιατρικό νοσοκομείο εξανεμίστηκε γιατί κατουριόμασαν στα γέλια με τις ατάκες του Αυλωνίτη και της Βασιλιάδου και όλο αυτό το παρανοϊκό πράγμα.

27:40 Ήρθε το χιούμορ και έβηξε το σύννεφο. Ήταν τρομερό να το βλέπεις αυτό. Και κατάλαβα πως το γέλιο ιδίως για τους ανθρώπους που περνάνε μια φάση δύσκολη είναι μια ευεργεσία. Να σου πω πώς είναι η ζωή μες στο ψυχιατρίο. Κοίταξε, είναι δύσκολη γιατί παρότι κάποιοι... Εγώ είχα μπει με δική μου θέληση, γιατί ήταν εκούσια η νοσηλεία.

28:16 Παρ' όλα αυτά, επειδή υπάρχει στο μυαλό των ανθρώπων Το ψυχιατρίο εδώ και δεκαετίες και όχι άδικα, ως ξέρεις ένα μεσαιωνικό κολαστήριο, ακόμα και όταν δεν είναι σε καμία περίπτωση αυτό το πράγμα, σε βαραίνει. Ξέρεις ότι ήρθα εδώ γιατί έχω πιάσει πάτο, γιατί είμαι στο μηδέν. Και ότι πρέπει να προσπαθήσω να αγωνιστώ, να γίνω όσο μπορώ καλύτερα για να βγω.

28:51 το ψυχιατρίο για μεγάλο μέρος του πληθυσμού είναι χειρότερο και από τη φυλακή δηλαδή προτιμούν να προφυλακιστούν δύο εβδομάδες παρά να μπουν στο ψυχιατρίο δύο εβδομάδες εγώ το είχα πάρει πατριωτικά ότι θα πάρω τα χάπια μου θα πηγαίνω κάθε μέρα στους γιατρούς θα μιλάω με τους γιατρούς θα προσπαθώ να σηκώνομαι το πρωί γιατί είχα ακόμα την κλινοφυλία της κατάθλιψης δεν μπορούσαμε τίποτε να σηκωθώ το πρωί από το κρεβάτι θα πηγαίνω στην εργοθεραπεία δεν είναι εύκολο αλλά για πολλούς ανθρώπους σε μια φάση της ζωής τους που είναι τόσο ευάλωτη ώστε κινδυνεύουν να πεθάνουν το ψυχιατρικό νοσοκομείο μπορεί να είναι σωτήριο Ναι είναι μια καταφυγή και μιλώντας πια για όλα αυτά, έχω την αίσθηση καμιά φορά, γιατί εντάξει και εγώ δυστυχώς λόγω δουλειάς είμαι στα social media όπως και εσύ, αλλά και με όλα αυτά που βλέπουμε γύρω μας, δηλαδή από ανθρώπους να δέρνονται και να βρίσκονται στους δρόμους, μία τραχύτητα στο δημόσιο λόγο που αποτυπώνεται και στα social media,

30:08 δεν έχεις αποκτήσει κάπως την αίσθηση ότι ο κόσμος αρχίζει, πως να το αποκομψά να έχει πάρα πολλά νεύρα να μην πηγαίνει καλά δεν ξέρω δηλαδή σε τι εντύπωση έχεις αποκομίσει κάπου δεν έχουμε ξεφύγει τελευταία χρόνια κοίταξε ακόμα και γιατρός να είναι είναι αδύνατο και δεν είναι και σωστό να προβαίνουμε σε διαγνώσεις ξέρεις ερήμιν βέβαια οφείλω να πω ότι ως ξέρεις λέει παιδί μου περλός του εργοκομείου υπάρχουν στιγμές που διαβάζω ένα post του Τράμπ ή οποιουδήποτε άλλου και λέω εδώ πέρα σαφώς υπάρχει κάποιο είδους διαταράχη φυγή ιδεών κάποιες ιδέες μεγαλείου μαρκισιστική διαταράχη κάποιες ιδέες, ένα διοκτικό παραλήρημα υπάρχουν πολλοί σε διοκτικό παραλήρημα στο ίντερνετ αλλά δεν ξέρω, μακάρι το στίγμα να μην καθιστούσε για τόσο πολλούς ανθρώπους στην Ελλάδα τον ψυχίατρο παγωρευτικό γιατί υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που χρειάζονται θεραπεία που χρειάζονται δεχομένως και φαρμακευτική αιωγή και δεν μπορούν να τη λάβουν γιατί ιδίως αν ζουν στην επαρχία μπορεί το εμπόδιο αυτό του στίγματος να είναι ανυπέρβλητο.

31:52 Ποτέ δεν θα ξεχάσω τον άνθρωπο που μου είπε ότι πήγαινε σε άλλη πόλη για να δει τον γιατρό του για να πάρει τα φαρμακά του. Δηλαδή έκανε 200 κιλιόμετρα τη βδομάδα για να μην μαθευτεί στην πατρίδα του ότι παίρνει αντικαταθλιτικά αν έχει στο Θεός. Να σου πω, η ψυχική νόσος είναι κάτι που το βάζεις στην άκρη κάποια στιγμή ή κάτι που μαθαίνεις να ζεις μαζί του.

32:19 Ζεις μαζί του, γι' αυτό και παίρνεις τα φάρμακα ευλαβικά. δυστυχώς σε εμάς τους υπολικούς υπάρχει ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό ανθρώπων που για κάποιο λόγο επειδή αισθάνεται καλύτερα επειδή έχει κάποια παρενέργεια από κάποιο φάρμακο σταματάει από μόνος του τα φάρμακα τέλος των όντων είναι μα φαίνεται να ζεις, δεν υπάρχουν εγγύησεις δεν υπάρχει δεν ξέρουμε τι προκαλεί τα ψυχικά νοσήματα είναι όλα ιδιοπαθή και πολλή χημεία βέβαια Είναι κάποια διαταραχή στη βιοχημία των κεφάλων, απλά δεν γνωρίζουμε ακόμα πώς ακριβώς εκδηλώνεται και για ποιο λόγο εκδηλώνεται.

33:02 Ξέρουμε ότι υπήρχε στην διπολική διαταραχή υπάρχει προδιάθεση, υπάρχει γενετική προδιάθεση. Δηλαδή το παιδί του διπολικού είναι πολύ πιθανότερο από το μέσο όρο να εμφανίσει διπολική διαταραχή. Καλή ώρα η μάνα μου και εγώ. δεν υπάρχουν εγγύησεις αλλά δεν υπάρχει εγγύηση για κανέναν από εμάς, δηλαδή η θνητότητα δεν είναι κάτι το μετρήσιμο ξέρω ότι είμαι 8 χρόνια καλά ξέρω επίσης ότι κανείς δεν με ογκιάται πως θα συνεχίσω να είμαι καλά για τα επόμενα 20 χρόνια ότι μπορεί να κάνω άλλη μια μανία μπορεί να κάνω άλλη μια κατάθλιψη Ναι αλλά ξέρεις κάτι αν αγαπάς τον εαυτό σου αν αγαπάς αυτό που έχεις κάνει αν αγαπάς αυτό που βλέπουν οι άλλοι πάνω σε σένα όλο αυτό το πράγμα είναι προϊόν και από τα λάθη τα πάθη και τα τραύματα που κουβαλάμε δηλαδή σε μεγάλο βαθμό δεν θα μπορούσες να αποκλείσεις και να πεις ότι ναι η συγγραφική μου επίδοση το βάθος του ψυχικούς μου κόσμου και όλα αυτά είναι προϊόντες της πολικότητάς μου.

34:21 Δηλαδή η συντριπτική πλειονότητα των τεράστιων συγγραφέων ήταν υγιέστατη ψυχικά οπότε αυτό δεν ισχύει. Δηλαδή ο Λιώσσα δεν έγραψε τη γιορτή του τράγου επειδή είχε κατάφυξη. Δηλαδή έγραψε τη γιορτή του τράγου επειδή ήταν μεγαλοφύγια. Ναι εντάξει αλλά και σε πάρα πολλούς συγγραφείς βλέπεις ότι είναι αποτέλεσμα μιας ψυχικής Δηλαδή το ταλέντο από κάπου ξεπηδάει.

34:49 Το ταλέντο είναι μια κατάσταση η οποία δεν είναι απολύτως φυσιολογική. Δεν είναι νορμά, αλλά από κάπου πρέπει να ξεπηδήσει. Δεν ξέρω αν πιστεύω ακριβώς στο ταλέντο όπως γίνεται αντιληπτό. Δηλαδή όπως δεν πιστεύω και στην έμπνευση. Είναι όλα για μένα ένας συνδυασμός παρελθόντος και παρόντος. άρδευσης της μνήμης και συγκερασμού της με το παρόν με το βίωμα πάντως το μόνο σίγουρο είναι ότι η Ριτζίνια Γούλφ δεν έγραψε αυτά τα βιβλία επειδή ήταν ψυχικά άρρωστη δηλαδή και πιστεύω ότι αν δεν ήταν ψυχικά άρρωστη θα έγραφε ακόμα καλύτερα δουλειά.

35:42 Να σου πω, τελευταία ερώτηση. Ναι. Ποιος είναι ο μεγαλύτερος σου φόβος, εκτός από να πάθει κάτι κακό ο Τάσος ή κάποιοι δικοί σου άνθρωποι. Κοίταξε, στη δεύτερη μανία μου, πέρασα ένα δεκαπενθήμερο περίπου, με απώλεια πρόσφατς μνήμης, απώλεια βραχίας μνήμης, που είναι το κλασικό σύμπτωμα του Αλσχάιμερ. δηλαδή κάθε 5 λεπτά ξεχνούσα τι είχε συμβεί το προηγούμενο 5 λεπτό είχα μέχρι και τα συνοδά συμπτώματα του Ολσχάιμερ είχα sundowning, δηλαδή το βράδυ χειροτέρευα με πιάνε φόβος, σύγχυση ο μεγαλύτερος φόβος είναι αυτός δηλαδή η σταδιακή εκφυλιστική απώλεια του εαυτού, της μνήμης αλλά δεν είναι ένας φόβος που με στοιχιώνει όπως δεν με στοιχιώνει ξέρω εγώ ο καρκίνος που ενδεχομένως με περιμένει με δυό μυστρία πακέτα την ημέρα δηλαδή αν είναι να έρθει θα να έρθει Ήταν ο Αύγουστος Σκορτός στο Talkflix Να είστε καλά, bye bye, γεια