Αναζητώντας την Αλήθεια - Telling Stories (S03 Episode 12)
Telling Stories : Η ιστορία όπως δεν την ξέρατε!Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Καθώς πλησιάζουμε προς το Πάσχα, οι μορφές του Θείου Δράματος επιστρέφουν στη σκέψη μας, προκαλώντας ερωτήματα που συχνά μένουν αναπάντητα.
Στο σημερινό επεισόδιο του podcast "Telling Stories", θα ασχοληθούμε με την ιστορική πραγματικότητα δύο προσώπων που σημάδεψαν την ανθρωπότητα:
Ποια ήταν η πραγματική, ιστορική μορφή του Ιησού; Ποιο ήταν το κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής Του και πώς αυτό καθόρισε τη δράση Του;
Ήταν ο Ιούδας το αιώνιο σύμβολο της προδοσίας. Ήταν μια συνειδητή επιλογή ή ένα τραγικό πιόνι της ιστορίας; Πώςτον ερμηνεύει η κοινωνιολογία και η παράδοση;
Πολύτιμοι οδηγοί μας, κείμενα του δημοσιογράφου, λογοτέχνη Τάκη Μπάρλα.
Καλή ακρόαση!
Επιμέλεια - Παρουσίαση: Τάσσος Ζιάκκας
Επικοινωνία - Συνεργασίες: [email protected]
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Φίλοι. Μου καλησπέρα σας καλωσορίζω σε ένα ακόμη επεισόδιο του εδώ στο Spotify. Και σας ευχαριστώ θερμά που είστε μαζί μου και σε αυτή την ακουστική περιήγηση. Βρισκόμαστε σε μια περίοδο του έτους που ανεξάρτητα από τις προσωπικές πεποιθήσεις του καθενός, κυριαρχεί η ανάγκη για αναστοχασμό. Λίγες ημέρες πριν από το Πάσχα, οι ιστορικές μορφές που πρωταγωνιστούν στα γεγονότα της εβδομάδας των Παθών έρχονται και πάλι στο προσκήνιο, γεννώντας ερωτήματα που επιδδέχονται πολλές αναγνώσεις, σήμερα θα επιχειρήσουμε μία διαφορετική προσέγγιση, θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε αυτά τα πρόσωπα μέσα από το πρίσμα της ιστορίας, της κοινωνιολογίας και της παράδοσης. Καλή ακρόαση.
Θα ξεκινήσουμε από την Κεντρική. Προσωπικότητα, την ιστορική μορφή του Ιησού. Λόγος. Πέρα από την εικονογραφία, τι γνωρίζουμε για την πραγματική του εμφάνιση βάσει των δεδομένων της εποχής; Πώς τον αντιλήφθηκαν οι σύγχρονοί του και ποια ήταν τα πραγματικά αίτια του θανάτου του; Πώς ήταν η θεία μορφή του Ιησού Χριστού; Υπάρχουν άπειρες αναπαραστάσεις της φυσιογνωμίας του αναπαραστάσεις ζωγράφων και αναπαραστάσεις γλυπτών, αλλά διαφέρουν μεταξύ τους.
Υπάρχουν τόσες ποικιλίες όσο είναι οι καλλιτεχνικές σχολές και ακόμη περισσότερες όσοι είναι οι καλλιτέχνες που την δουλέψανε με τη Σμύλη, το χρωστήρα τους και οι διαφορές δεν είναι δευτερεύουσες. Είναι διαφορές των ουσιαστικών χαρακτηριστικών της μορφής του, γιατί δεν υπήρχε αυθεντικό πρωτότυπο και ούτε μπορούσε να υπάρχει.
Επίσης δεν υπήρχε ούτε ένα κείμενο που να περιγράφεται η φυσιογνωμία του τα ευαγγέλια δεν αναφέρουν ούτε λέξη για αυτή για αυτό. Εξαιρετική σημασία ένα έγγραφο του κυβερνήτη της Ιουδαίας που βιβλίου Λεοντούλου το Πρωτότυπό του βρίσκεται στη βιβλιοθήκη των στη Ρώμη. Το έγγραφο αυτό μας δίνει μία αληθινή προσωπογραφία του Ιησού.
Ο πούβιος λεόντουλος ήταν ο προκάτοχος του Ποντίου Πιλάτου, δέκατος πέμπτος έπαρχος της Παλαιστίνης. Το έγγραφο απευθύνεται στον αυτοκράτορα Τιβέριο και είναι καθώς φαίνεται από τη διατύπωσή του απάντηση σε ερωτήματα του αυτοκράτορα, θα είχαν φτάσει ίσως αυτό να αόριστες φήμες σχετικά με την κίνηση που είχε αρχίσει να δημιουργείται γύρω από τη μαγνητική προσωπικότητα; Του Ιησού, αλλά μαζί με τις πληροφορίες που ζητούσε ο αυτοκράτορας ο Πούβιος Λέντουλος δίνει στο έγγραφο του μια λεπτομερέστερη περιγραφή της μορφής του Νεζοραίου αναφέρει ένα προς ένα τα ουσιαστικά χαρακτηριστικά της φυσιογνωμίας του του ανάστημά του.
Το πρόσωπο, το μέτωπο, τη μύτη, τα χείλη, το χρώμα των μαλλιών, την κατατομή του και περιγράφονται όλα με μεγάλη ακρίβεια. Η. Περιγραφή, αυτή είναι ένα ωραίο πορτρέτο, μία φρέσκια ζωηρότατης πινελιές, αλλά ορίστε επιλέξει το πολύτιμο έγγραφο. Άκουσα και ότι επιθυμείς να μάθεις για κάποιον άνθρωπο πολύ ενάρετο που λέγεται Ιησούς Χριστός και ο λαός τον θεωρεί προφήτη και οι μαθητές του Θεό λέγοντας πως είναι γιος του Θεού του Πλάστη του ουρανού και της Γης.
Μα την αλήθεια καίσαρ ακούγονται κάθε μέρα θαυμάσια πράγματα για το Χριστό αυτό ανασταίνει νεκρούς, γιατρεύει αρρώστους με μια μόνο λέξη του, είναι άνδρες με μέτριο ανάστημα. Στην όψη και όλους ως μεγαλοπρέπεια όσοι τον ατενίζουν για τα πρόσωπο αναγκάζονται να τον αγαπούν και να τον φοβούνται τα μαλλιά του που έχουν χρώμα ώριμου καρυδιού φτάνουν ως τα αυτιά και από κει κατεβαίνουνε στις ωμοπλάτες φαίνονται με ρεξεδένια μάλλον στυλπνά και είναι χωρισμένα στη μέση κατά το σύστημα των ναζαρινό. Το μέτωπο του είναι ηλίου και γαλήνιο. Το πρόσωπό του χωρίς ρυτίδα ή κηλίδα, τα χείλη του και η μύτη του κανονικότατα.
Είναι πυκνά και έχουν το ίδιο χρώμα των μαλλιών. Δεν είναι μακριά και είναι χωρισμένα στη μέση. Το βλέμμα του είναι σοβαρό και εμπνέει φόβο, έχει δύναμη όσο και μια ηλιαχτίδα. Κανένας δεν μπορεί να τον κοιτάξει κατάματα όταν μαλώνει φοβίζει, αλλά ο ίδιος κλαίει είναι εκεί αξιαγάπητος και συνδυάζει τη γοητευτική χάρη με την αυστηρή σοβαρότητα. Λένε ότι ποτέ δεν τον είδανε να γελάει, αλλά πολλές φορές τον είδανε να κλαίει όταν κουβεντιάζει, ευχαριστεί και ενθουσιάζει όλους, αλλά σπάνια και δύσκολα παρουσιάζεται όταν φανεί κάπου είναι μετόφρον και έχει το ωραιότερο παράστημα του κόσμου.
Είναι ωραίος όπως η μητέρα του, που είναι η ωραιότερη γυναίκα. Μου φάνηκε ποτέ στα μέρη αυτά; Εάν όμως η Μεγαλειότητα σου Καίσαρ επιθυμεί να τον δει όπως μου έγραφες, άλλοτε Πληροφόρησέ με για να σου τον στείλω αμέσως όλοι στην Ιερουσαλήμ θαυμάζουνε τη σοφία του, αν και ποτέ δεν σπούδασε τίποτε. Κι όμως είναι κάτοχος κάθε επιστήμης, περπατάει ξυπόλητος και ασκεπής. Πολλοί που το βλέπουν γελάνε, αλλά όταν βρίσκονται μπροστά του τρέμουν και τον θαυμάζουνε λένε πως ποτέ ένας τέτοιος άνθρωπος δεν παρουσιάστηκε στα μέρη αυτά, καθώς μου λένε οι Εβραίοι ποτέ δεν δόθηκαν.
Οι συμβουλές ποτέ δεν κηρύχθηκε διδασκαλία σαν τη δική του. Πολλοί από τους ιουδαίους το θεωρούν Θεό. Άλλοι πάλι μου λένε πως είναι εχθρός της μεγαλειότητάς σου η μποπτερή αυτοί Εβραίοι με παρενοχλούν συχνά κι όπως καθώς ακούω αυτός ποτέ του δεν λείπει σε κανέναν και δεν έκανε παρά μονάχα το καλό. Όσοι το γνωρίσανε λένε πως ευεργετηθήκανε από αυτό. Ωστόσο είμαι πάντα πρόθυμος να υπακούσω στις εντολές της μεγαλιότης σου και ότι με διατάξεις θα εκτελεστεί η Ιερουσαλήμ, η δικτύου ενός 7 πιστότατος και ευπιθέστατος πούβιος λέντουλος, κυβερνήτης της Ιουδαίας. Το έγγραφο αυτού δεν είναι πολύτιμο μονάχα για τις άφθονες πληροφορίες που περιέχει σχετικός με τη φυσιογνωμία του Ιησού.
Είναι συγχρόνως μια βαρυσήμαντη ιστορική μαρτυρία που λύνει τελειωτικά και για τους περισσότερο ολιγόπιστους. Το ζήτημα της Υπάξεως του Ιησού είναι γνωστό. Πόσες αμφισβητήσεις ήταν το φως σοβαροί επιστήμονες που στηρίζονταν στο γεγονός ότι οι ιστορικοί και οι χρονογράφοι της εποχής αγνοούν τον Ιησού θελήσανε να ισχυριστούν ότι η ύπαρξής του, τα θαύματά του, η γέννησής του, τα πάθη του και η σταύρωση. Δεν είναι παρά τα συστατικά ενός μύθου, ενός λαϊκού θρύλου που τον δημιούργησε ο λίγων φανατικών και τον εξέθρεψε η λαϊκή φαντασία για να αποδειχθεί η ύπαρξη του Ιησού δεν θα χρειαζόταν ίσως καμία ιστορική μαρτυρία. Κάποιος θεολόγος, είπε ο Χριστιανός χωρίς τον Χριστό θα ήταν ένα θαύμα περισσότερο ασύλληπτο και ακατανόητο, αλλά ιδού ότι υπάρχει και ιστορική μαρτυρία που απαιτούσαν ή ολιγόπιστοι.
Και από την άποψη αυτή το έγγραφο του που λεντούλου προς τον Τιβέριο έχει διπλή αξία και σημασία. Από τι προήλθε ο θάνατος του Ιησού Χριστού πάνω στο σταυρό του Γολγοθά; Κανείς από τους 4 ευαγγελιστές δεν μας δίνει σαφείς πληροφορίες σχετικά με το ζήτημα αυτό. Τα τελευταία χρόνια όμως και ιδίως μετά την ανακάλυψη της Ιεράς Ινδόνος που ο γάλλος ποιητής και ακαδημαϊκός Πολοντέλ είχε αποκαλέσει πέμπτο Ευαγγέλιο, οι επιστήμονες έδωσαν διάφορες απαντήσεις στο ερώτημα αυτό.
Ακούγεται πως περιγράφει το σταυρικό θάνατο ο σλοβάκος ιατρός ειρήνη στον άνθρωπο που βρίσκεται πάνω στο σταυρό. Τα πόδια δεν συγκρατούν πια το Σώμα όλο το βάρος του πέφτει στα χέρια. Καθένα από αυτά δεν υποβαιστάζει μόνο το βάρος του μισού σώματος, αλλά ένα βάρος σχεδόν διπλάσιο. Έτσι οι μυς των χεριών τεντώνονται στο έπακρο και σιγά σιγά κυριεύονται από σπασμούς. Τα νεύρα συμπιέζονται τότε και ο σταυρωμένος αισθάνεται τρομερούς πόνος.
Αυτοί οι σπασμοί και αυτοί οι πόνοι είναι όμοιοι με εκείνους του τετάνου. Ο φάκελος του τετάνου προσβάλλει ως γνωστόν τα νευρικά κέντρα αυτά τότε προκαλούν σπασμούς ολόκληρου του μυικού συστήματος που συνοδεύονται και από αφόρητους πόνους. Το ίδιο συμβαίνει και στον άνθρωπο που βρίσκεται πάνω στο σταυρό και σε αυτό. Επίσης, οι σπασμοί και οι πόνοι εξαπλώνονται σε ολόκληρο το Σώμα και παρεμποδίζουν την κανονική κυκλοφορία του αίματος.
Έτσι ελατώνεται συνεχώς η ποσότητα του οξυγόνου που φτάνει στους πνεύμονες και τελικά επέρχεται ο θάνατος. Το αποτέλεσμα αυτό όμως αργεί να επέλθει και για αυτό ο σταυρικός θάνατος εθερείτο κατά την αρχαιότητα σαν ένας από τους πιο μαρτυρικούς, σύμφωνα με τον Δόκτορ. Λοιπόν, ο θάνατος του Ιησού επήλθε από μία βραβεία ασφυξία.
Στην ίδια αιτία αποδίδει το θάνατό του και ο γερμανός επιστήμων υποστηρίζει όμως ότι οι λόγοι που την προκάλεσαν ήταν ολότελα διαφορετικοί. Ο Δόκτορ Bern υπενθυμίζει πρώτα πρώτα ότι ο Ιησούς ζήτησε σε κάποια στιγμή να πιει ένας ρωμαίος στρατιώτης, του έβαλε τότε στο στόμα ένα σφουγγάρι μουσκεμένο στο ξίδι. Επήλθε ο θάνατος, αλλά παρατηρεί ο Δρ Berner, είναι πιθανόν ένας άνθρωπος που βρίσκεται στο οξύτερο σημείο της πάλης με το θάνατο.
Ένας άνθρωπος που πρόκειται να πεθάνει έπειτα από μερικές στιγμές να έχει τη δύναμη να μιλήσει και μάλιστα τόσο καθαρά ώστε να αντιληφθούν τα λόγια του εκείνοι που βρίσκονται γύρω. Του. Ο Δρ. Biern θεωρεί το πράγμα τελείως απίθανο και όλοι σχεδόν οι επιστήμονες που έχουν ασχοληθεί με αυτό το ζήτημα συμφωνούν με τη γνώμη του. Το λογικότερο λοιπόν είναι να υποθέσουμε ότι τη στιγμή που ο Χριστός φώναξε Διψώ και αυτό το βεβαιώνουν οι 3 από τους ευαγγελιστές, δεν βρισκόταν στα πρόθυρα του θανάτου. Αλλά τότε πώς πέθανε έπειτα από μερικές στιγμές; Ο αιφνίδιος θάνατος του Ιησού υποστηρίζει ο Δρ Born οφείλεται στο ξύδι με το οποίο τον Πότισε Ο ρωμαίος στρατιώτης. Το ξύδι είσαι πολύ νεαρή διάλυση μέσω σε νερό, χρησιμοποιείται από τους ρωμαίους στρατιώτες εναντίον της δις κατά τον δόκτορ Berna, όμως ο στρατιώτης που αναφέρεται στα ευαγγέλια έδωσε στον Ιησού Όχι ξύδι διαλυμένο μέσω σε νερό, αλλά καθαρό ξίδι. Αν του έδινε ξύδι με νερό θα τον βρώσει και θα παρέμεινε έστω και για ελάχιστο χρονικό διάστημα
της ζωή του. Το καθαρό ξίδι όμως προκάλεσε μία βίαιης σύσπαση του ουρανίσκου που εξαπλώθηκε και στο αναπνευσ. Σύστημα και επέφερε το θάνατό του από ασφυξία. Όλοι οι παριστάμενοι εξεπλάγησαν για τον αιφνίδιο θάνατο του Ιησού και ο πλάτος θαύμασε όταν ο εκατόνταρχος του ανέφερε αυτό το γεγονός. Σύμφωνα με τον Δρ Born, ο Ιησούς δεν ζούσε πια όταν ο στρατιώτης Λονγγίνος τον Ελέγχισε, πράγμα που αποδεικνύεται και από το αναφερόμενο στο Ευαγγέλιο του Ιωάννου ότι από την πληγή έτρεξε αίμα και νερό. Πάνω στην Ιερά Σινδόνα που φυλάσσεται στο Τορίνο διακρίνεται καθαρά, η οποία από όπου βγήκε η λόγχη. Ο Δρ Born απέδειξε ότι ήταν αδύνατο ένας έφηβος, όπως έπρεπε να ήταν ο λογγίνος να διαπέρασε με τη λόγχη του την καρδιά του Ιησού.
Η γωνία που σχημάτισε η λόχη με τη γραμμή του θώρακα ήταν 29 μορες, ενώ για να διαπεράσει την καρδιά του Ιησού θα έπρεπε να ήταν μόνο 5 μορες. Η θέση του στίγματος πάνω στην Ιερά Σδόνα άλλωστε δείχνει ότι το χτύπημα δόθηκε εκ δεξιών προς τα αριστερά και από κάτω προς τα πάνω. Σε τι οφείλεται τότε η άφθονη ροή του αίματος και του νερού που Κατά τον δέρμα, Ο ρωμαίος στρατιώτης τράβηξε απότομα τη λόχη του προς τα έξω, μπήκε τότε από την ανοιχτή, η οποία ένα ρεύμα αέρος που προκάλεσε την έξοδο του αίματος και του νερού.
Για. Τη συνέχεια θα στρέψουμε την προσοχή μας στον ιούδα τον. Πρόκειται για την απόλυτη προσωποποίηση της προδοσίας ή για μία πιο σύνθετη περίπτωση; Μεγάλου αινιγμα της ιστορίας ο Ιούδας σκοτεινό ψυχολογικό μυστήριο γιατί ο άνθρωπος αυτός διάλεξε το δρόμο της ντροπής; Τι τον έσπρωξε στην προδοσία; Οι Φαρισαίοι και χωρίς αυτόν θα εκτελούσαν τα σχέδιά τους. Η δικαιολογία της φιλαργυρίας δεν εξηγεί μια τόσο βθεληρή πράξη.
Κάποια άλλη αιτία θα υπάρχει, μα η έλλειψη βεβαιωμένων πληροφοριών κάνει δύσκολη, αν όχι αδύνατη την έρευνα. Οι θρύλοι και οι κατάρες χιλιάδων χρόνων σκεπάζουν το πρόσωπο του Ιούδα με πυκνή ομίχλη. Ο ελμπέρ maluii είναι ο μόνος συγγραφέας που μας δίνει μερικά βιογραφικά στοιχεία ικανά να διαφωτίσουν τα ελατήρια που έσπρωξαν τον ιούδα στο έγκλημα. Κατά τον συγγραφέα ο Ιούδας μαζί του ΕΚ γενετής στη δυστυχία και την Κακομεριά, το πρώτο θύμα του είναι η μάνα του που πεθαίνει στον τοκετό, τον πατέρα του, που ήταν ένας φτωχός αγωγιάτης. Τον σκοτώνουν μία νύχτα ιδδομένοι ληστές. Έτσι μένει πεντάφανος από ευσπλαχνία, ένας οικογενειακός φίλος τον μαζεύει από τους δρόμους και τον πηγαίνει στη νεζα.
Εκεί ζούσε κάποιος θείος του σιδηρουργός που είχε πολλά παιδιά. Ο μικρός Ιούδας που δεν ήταν παραπάνω από 5 χρόνων, ζει εκεί μέσα σε ένα περιβάλλον σκληρό και άστοργο όταν τρώει από το κοινό πιάτο τα πεινασμένα ξαδελφάκια του τον Βλαστημούν γιατί νομίζουν πως κλέβει το φαγητό τους. Κανείς δεν απλώνει χέρι να τον χαϊδέψει κανείς. Δεν του χαμογελά.
Είναι ο ξένος ο παρείσακτος. Την κακοτυχία αυτή μεγαλώνει και η φυσική ασχήμια του είναι ένα πολύ κακοφτιαγμένο παιδί. Το κεφάλι του είναι πολύ μεγάλο τα πόδια του μικρά, η μύτη του γερακε και τα μαλλιά του ολοκόκνη και άκρη. Η σκληρότητα και η περιφρόνηση που του δείχνει ο κόσμος ήταν φυσικό να τον κάνουν μοχτηρό από μικρός ο Ιούδας έμαθε να μισεί μα το περιφρονημένο αυτό παιδί από μία ψυχική αντίδραση, θέλει να επιβληθεί πάνω στους άλλους, να τους κάνει να αναγνωρίσουν την αξία του. Γιαυτό ρίχνεται με τα μούτρα στη δουλειά και σε λίγο γίνεται το δεξί χέρι του θείου του στο μικρό εκείνο χωριουδάκι γνώρισε και τον Ιησού.
Ήταν το μόνο παιδί που του χαμογέλασε, που του έδειξε καλοσύνη και αγάπη. Έγιναν φίλοι, πήγαιναν μαζί στις συναγωγή, αλλά όταν ο Ιούδας είδε την υπεροχή του Ιησού τον. Και μια μέρα πάνω στην έξαψη τις ζήλιες του σήκωσε το χέρι του και τον χτύπησε. Ο μικρός είναι ένας ωραίος, έφυγε σε λίγο από το χωριό με τη μητέρα του ο Ιούδας, ακολουθώντας το παράδειγμα του Ιησού, παρακολουθεί με ένα ξέφρενο ζήλο τις ομιλίες της συναγωγής.
Τα βράδια συχνά ζει στο σπίτι ενός ιεροδιδακλου που του μαθαίνει μερικά γράμματα ξριχτά διαβάζοντας τη παλαιά διαθήκη. Η ιδέα του μεσενισμού τον συναρπάσει αν ο μεσσίας ερχόταν τώρα, ο Ιούδας θα έτρεχε πρώτος να τον συναντήσει και τα χρόνια περνούν. Ο Ιούδας είναι τώρα πρωτομάστορας και βοηθός του ιερέας της συναγωγή, η λεία, μια φτωχή κοπέλα της Ναζαρέτ, εκτιμώντας την εργατικότητά του, τον παντρεύεται. Ο Ιησούς που είχε αρχίσει τις περιοδείες του, βρέθηκε τυχαία στους γάμους του παιδικού του φίλου. Οι παλιοί δεσμοί ανανεώθηκαν, συναντήθηκαν κατόπιν μερικές φορές στην καπερναό.
Ο Ιούδας βλέπει με θαυμασμό των αζωραίων να συναρπάζει τα πλήθη. Απορεί πώς ο νεαρός μαραγκός απόκτησε τόση σοφία ώστε να αποστομων γέρους ραβίνους και ξιπασμένους γραμματικούς. Μία ιδέα εκκερώνεται στο μυαλό του, μήπως είναι αυτός ο Μεσσίες που περιμένουμε; Αναρωτιέται με αγωνία. Κι όταν. Είδε τον ναζωραίο να κάνει θαύματα, δεν του μένει πια. Καμιά αμφιβολία, θα τον ακολουθήσω, λέει στη γυναίκα του.
Να γίνει ο πρώτος μαθητής του η λέει, αν και συμπαθεί τον παιδικό φίλο του άντρα της, δεν επιδοκιμάζει την ιδέα του με το οξύ γυναικείο της αισθητήριο προβλέπει το μέλλον. Ο Ιησούς του λέει, είναι μεγάλος προφήτης, αλλά βρίσκεται έξω από την πραγματικότητα. Όλο μιλάει για τη βασιλεία των ουρανών, ενώ εισήει στη Βασιλεία του Ισραήλ πάνω στη γη.
Πολύ φοβάμαι πως δεν θα συμφωνήσετε μωού ως άνθρωπος, είναιπαρμένος και φιλόδοξος, δεν την άκουσε η ταλαιπωρημένη ψυχή του βρήκε κοντά στον Ιησού μία γλυκιά ανακούφιση. Γιαυτό παράτησε το σιδεράδικο και τον ακολούθησε. Κύριε του είπε, Διώξε από την καρδιά μου την κακία και το μίσος και μάθε να αγαπώ ο Ιησούς που ήξερα τα προτερήματα και τα ελαττώματα του παλιού φίλου του, τον πήρε μαζί του ως αντιπρόσωπο της ιουδαίας με όλους τους φόβους που του ενέπνεε όλοι οι άλλοι μαθητές του ήταν γαλιλέίοι.
Ο ιούδος ήταν ο άνθρωπος που του χρειαζόταν μυαλό, πρακτικό πνεύμα οργανωτικό, τον έκανε ταμεία και διαχειριστεί της μικρής Ομάδας η λέει η γυναίκα έξυπνη εργατική σαν τις παλιές ιουδαίες της Βίβλου, βλέποντας πως δεν μπορούσε να τον αποτρέψει από την από Έχει κλείσει, σκέφτηκε τουλάχιστον να την εκμεταλλευτεί. Του εμπνέει λοιπόν την ανάγκη του συμφέροντος να της φέρνει από τα χέρια και τις πολιτείες που γύριζε τρόφιμα και υφάσματα να τα εμπορεύεται εκείνη στην καπεναό. Ο ιούδος που λάτρευε τη γυναίκα του δεν της χάλασε το χατίρι. Άλλωστε ήταν και αυτός φιλάργυρος. Πίστευε πως χωρίς υλικά μέσα δεν θα μπορούσα να οργανώσουν το λαϊκό κίνημα κατά των κατακτητών. Μάζευε λοιπόν χρήματα και τα εκμεταλλευόταν για αυτό το σκοπό και αυτός ήταν ο λόγος που τα τσιγκουνε το επεισόδιο της γυναίκας που άλειψε τα πόδια του Ιησού με τον πολύτιμο μύρο, δείχνει τη φιλοχρη Και την υποκρισία του. Το αυτό είπε, θα μπορούσε να πουληθεί 300 δηνάρια και να το πάρουν οι φτωχοί.
Οι. Πρώτες προστριβές αρχίζουν όχι μόνο με τον Ιησού, αλλά και με τους συναδέλφους του. Υστεροκέφαινες τσιγκουνιές του δημιουργούν ψυχρότητες στην πνευματική οικογένεια. Ο ταμείως αρχίζει να επισκιάζει τον απόστολο στην Αργείο Ιούδας έπιανε κρυφά το δάσκαλό του και αγωνιζόταν να τον πείσει να γίνει ο μεσσίας του Ισραήλ.
Μα ο Ιησούς τον άκουγε με επιφύλαξη. Ήξερε πως ένα θρησκευτικό πολιτικό κίνημα κατά της ρωμαϊκής Κοσμοκρατορίας θα είχε τραγικό τέλος. Όλες οι εξεγέρσεις των ζηλωτών του μωσαϊκού νόμου από ότι είχαν οικτρά αν ο Ιησούς έκανε ένα τέτοιο κίνημα, θα Πιστεύετε τη διδασκαλία του; Γι αυτό λοιπόν, ο Ιησούς προσπαθεί με φτερωμένα λόγια να τραβήξει τον Ιούδα από την πλάνη του εγκόσμιου θριάμβου και να τον ανυψώσει στη μεγάλη ιδέα της πνευματικής νίκης που είναι η βασιλεία των ουρανών. Αυτό όμως φέρνει μεγάλη απογοήτευση σε πολλούς οπαδούς του Χριστού για τον ιούδα που ονειρεύεται την απελευθέρωση του Ισραήλ είναι συντριπτικό η βασιλεία των ουρανών του φαίνεται κάτι χειμερικό.
Έτσι μέσα στη μικρή ομάδα μπήκε η διχόνοια ο Ιούδας τόλμησε να επικρίνει φανερά το ραβί ως φαντασιοκόπο και αρνητή του εθνικού Μεσενισμού μάταια προσπα Να κερδίσουμε το μέρος του, τους άλλους αποστόλους, όλοι τον αποκρούουν γιατί τον αντιπαθούν; Ο Ιησούς δίνει τώρα όλη του την εύνοια στον πολυαγαπημένο μαθητή του, τον Ιωάννη, πράγμα που κάνει τον ιού θα να υποφέρει η ζήλια τώρα προστέθηκε στην απογοήτευση.
Ο σπόρος της προδοσίας ωριμάζει μέσα στην ψυχή του ιούδα στη φωτιά που τον καίει, ρίχνει και ηλία το λάδι της. Η ζωή τους έγινε δύσκολη στα Ιεροσόλυμα, όπου βρίσκεται ακολουθώντας τον άντρα της, μένει σε ένα άθλιο σπίτι και ο Ισαάκ το παιδί της είναι άρρωστο. Το εμπόριο των περιστεριών στο ναό της ιών που η Συμφερον. Γυναίκα ήλπιζε να της φέρει κέρδη, το καταστρέφει η επίθεση του Ιησού γι αυτό σπρώχνει τώρα τον άντρα της στην προδοσία που εκτός από την εκδίκηση θα της φέρει και 30 αργύρη.
Ο Ιούδας παλεύει ακόμη με τη συνείδησή του. Μα όταν ο Ιησούς του λέει Ολοφάνηρα ότι Σκοπεύεις να κάνεις κάμετο ο Ιούδας, ο Ποθηριώνεται, τον φωνάζουν Προδότη πριν προδώσει τώρα πια δε βαστάει. Έχει μία εωσφορική ιδέα να βάλει το Χριστό σε μία υπέρτατη δοκιμασία, να τον αναγκάσει να προστάξει τις ουράνιες δυνάμεις που τόσες φορές χρησιμοποίησε για θαύματα, να συντρίψουν τους εχθρούς του Ισραήλ με την ιδέα αυτή που σκέπαζε και τα άλλα ταπεινά ελατήρια, ο Ιούδας έτρεξε στους.
Έτσι μονάχα μπορεί να λυθεί το ιστορικό και ψυχολογικό αινιγμα του ιούδα, το τίμημα της προδοσίας είναι τόσο μικρό που δεν δικαιολογεί την πράξη του, όμως το μαρτύριο του Χριστού και τα φοβερά σημεία που ακολούθησαν το θάνατό του βύθισαν σε απόγνωση. Τον προδότη μετάνιωσε. Κατάλαβε πως άδικα θυσσε το δάσκαλο. Το θαύμα που περίμενε δεν έγινε η αρρωστημένη ψυχή του ζητάει τον καθαρμό συγχώρεσέ με ραβή. Θέλω να έρθω μαζί σου, είμαι κατάκοπος και συντριμένος Φωνάση την άλλη μέρα οι Εβραίοι όταν τον βρήκαν κρε. Στο άγριο πρόσωπό του είχε απλωθεί μια παράξενη γαλήνη. Ώρα να αναφερθούμε στους θρύλους του Περιπλανόμενου Ιουδαίου. Ασφαλώς.
Σε όλους σας θα είναι γνωστός ο θρύλος του Περιπλανμένου Ιουδαίου του περίφημου, τον οποίο καταράστηκε ο Χριστός την ώρα που πήγαινε να του σταυρώσουν να περιπλανάται στον αιώνα τον άπαντα και να μη βρίσκει ποτέ ανάπαυση. Στη δημόσια βιβλιοθήκη του Λονδίνου, πριν κάποια χρόνια βρέθηκε ένα χειρόγραφο κάποιου ανώνυμου πολωνού Εβραίου, μέσα στο οποίο ο άγνωστος αυτός συγγραφέας ειρωνεύεται τους ωμοθρήσκους του για την πλεονεξία και τη φιλοχρηματία τους, για να τους αρκάσει καλύτερα, αναφέρει 2 θρύλους σχετικούς με τον περιπλανώμενο ιουδαίο, εντελώς διαφορετικούς από τον προηγούμενο. Ο πρώτος θρύλος είναι ο εξής, ένας Πολωνός Εβραίος, ο Αβραάμ καλής.
Φεύγοντας πάπτωχος από κάποιο χωριό της Πολωνίας, βρέθηκε επιτέλους στο Λονδίνο για να βρει τύχη έπειτα από αλλεπάλληλα ταπεινά επαγγέλματα έγι. Στο τέλος αυθοφόρος με στέκι τακτικό σε μια μεγάλη γέφυρα του. Μια μέρα ένας Χριστιανός και σαν την εποχή εκείνη πολλοί χριστιανοί, οι φανατισμένοι εναντίον των Εβραίων. Νευρίασε βλέποντας τον Εβραίο μπροστά του και αρπάζοντάς τον από τα μακριά κόκκινα γένια του ξερίζωσε τα μισά.
Ο όμηρος αβρά άρχισε να κλαίει σπαρακτικά ώστε οξύδημος χριστιανός οδηγήθηκε στο Δικαστήριο από έναν αστυφύλακα και καταδικάστηκε να πληρώσει 30£ αποζημίωση λόγω ψυχικής οδύνης των Εβραίων. Το ποσό ήταν σημαντικό για την εποχή εκείνη και έγινε σημαντικότερο. Μόλις πρόσθεσες αυτό, ο Εβραίος. Οι στρογγυλές οικονομίες του για να ησυχάσει γύρισε στο χωριό του πάλι άνοιξε με τα κεφάλαια αυτά ένα εμπορικό πρόκοψε, έγινε πλούσιος και άρχισε να ζει μεγαλοπρεπέστατα. Το.
Τέλος, παλιός εγκάριος, φίλος του, φτωχός και κακορίζγος τον επισκέφθηκε μια μέρα στο Αρχοντικό του και μετά τις πρώτες το νερό της ηγετευτικά φίλη μου παλιέ δεν ήρθα για ελεημοσύνη μόνο σε παρακαλώ λυπήσουμε και ΠΕΣ μου το μυστικό του γρήγορου πλουτισμού σου. Μα τον ιεχοβα θα τον φυλάξω για τον εαυτό μου για να τον ξεφορτωθεί ο αύρα του εκμυστηρεύτηκε μεταξύ σοβαρού και αστείου το εξής, αγαπητέ μου, αυτό σου λέω μονάχα φύγε αμέσως για το Λονδίνο και πήγαινε στη μεγαλύτερη γέφυρα του.
Εκεί άρχισε να κάνει σούρτα. Από τη μία άκρη ως την άλλη και μόλις βρεθεί κάποιος να σου τραβήξει τα γέλια έκανες. Αμέσως την τύχη σου. Ο λεβ y Χαστ όπως λεγόταν ο Κακορίζικος Εβραίος, το έδωσε κόμπος σε ψηλό μαντήλι. Αυτό που του εκμυστηρεύτηκε ο φίλος του και μαζεύοντας με κόπο τα έξοδα του ταξιδιού του, τράβηξε για το Λονδίνο για χρόνια ολόκληρα έβλεπαν οι Λονδρέζοι, ένα κοκκινογένει εβραίο να πηγαινοέρχεται πάνω στη γέφυρα.
Εκείνη κοιτάζοντας προκλητικά τους διαβάτες νομίζοντας τον γιατρελό, όμως παραμέριζαν με φρόνηση και περιορίζονταν μονάχα να τον κοροϊδεύουν ανάμεταξύ τους και όταν επιτέλους ξεθεωμένος από τις πολύωρες βόλτες του κάθε μέρα ο Εβραίος πέθανε από εξάντληση, η ψυχή του στοίχισε. Λένε μάλιστα ότι παίρνοντας Μορφή εξακολουθεί νύχτα και ημέρα των ατελείωτο περίπατό της επάνω στη γέφυρα εκεί.
Αυτός. Είναι ο πρώτος περιπλανώμενος Εβραίος ο δεύτερος θρύλος του περίεργου αυτού Συλλαξεριού είναι ο εξής, στη Ρεβέργη της Βαυαρίας ζούσε κάποτε ένας έμπορος Εβραίος πλουσιότατος, ομπός και άθρο ένα πρωί, ενώ ο εβραίος αυτός βρισκόταν στο κατάστημά του και γκρίνισε τους υπαλλήλους του γιατί δεν έκλεβαν όσο έπρεπε τους ανύποπτους πελάτες. Στάθηκε στο κατώφλι μια φτωχή γυναίκα με ένα παιδάκι στην αγκαλιά της.
Ελέστε με άρχοντά μου να θρέψω το παιδάκι μου, είπε στον Εμβρύο, απλώνοντας το στεγνό της χέρι. Μη με σκοτίζεις κυρά μου καλά ξεφορτώσουμε, της απάντησε απότομα εκείνος καλέ μου. Άρχοντα λυπηθείτε το παιδί μου, σας παρακαλώ κλίτευσε η φτωχή γυναίκα για ζητήνες όπως είσαι εσύ δεν έχω χρήματα να δώσω, ξεφώνησε άσπρα ο Εβραίος.
Δεν μπορώ βέβαια να αλλάξω το νόμο που επιτρέπει στους ξιπόλυτους να παντρεύονται, μα δεν έχω και την υποχρέωση να ταΐζω τα εκτρώματά τους. Φυλαχτείτε αρχοντά που μήπως δημόσιο Θεός και χτυπήσει την πατρική καρδιά σας, ξεσπώντας την οργή του στα παιδιά σας έχουμε και κατάρες τώρα παλιοστρί. Φώναξε ο Εβραίος έξαλλος και έκανε να την κλωτσήσει με κτηνωδία ότι του ήρθε ξαφνικά μια ζάλη έχασε την ισορροπία του και πέφτοντας μπρούμιτο στο πεζοδρόμιο χτύπησε το γόνατο. Του.
Όταν κουβάλησαν αναίσθητο στο σπίτι του τον Άσπλα έμπορο το κόκκαλο του γκολτός του ήταν τσακισμένο, ώστε τον απειλούσε με γάκρινα και θάνατο. Ήταν απαραίτητη η εγχείρηση. Αναγκάστηκαν λοιπόν να του κόψουν το πόδι και η ανάρρωσή του ήταν πολύμηνη και οδυνηρή. Όταν σηκώθηκε επιτέλους από το κρεβάτι, αντιλήφθηκε ότι του ήταν απαραίτητο για να κινηθεί ένα ξύλινο πόδι. Εδώ όμως τον περίμενε κάτι το απροσδόκητο. Κανένας από τους ειδικούς τεχνήτες της νιρεβέργης, Φημισμένης όχι μονάχα για τα παιδικά παιχνίδια της, αλλά και για την βιομηχανία της των τεχνιτών μελών του ανθρώπινου σώματος.
Δεν δεχόταν να κατασκευάσει τεχνητό πόδι στον Εβραίο. Όλους τους είχε ζεματίσει με τα τοκογλυφικά δάνειά του και με τα αισχροκερδίκαμπώματα του. Εκεί που ήταν απελπισμένος πια και καταριόταν την τύχη του, δέχτηκε ένα πρωί μία απροσδόκητη επίσκεψη του ανήγγειλαν οι δικοί του ότι τον περίμενε στο προθάλαμο ένας φτωχοποιημένος νέος που ζητούσε επίμονα να του μιλήσει στέλτο στο διάολο. Κανένας ζητιάρος θα είναι πάλι και ήρθανε με φορολογήσει. Πες του να φύγει, ξεφόρισε Νευριασμένος Γεννιέστε Άρχοντα μου αντήχησε τότε μία φωνή γαλήνια και γυρίζοντας ο εβραίος απότομα είτε στο κατώφλι, έναν σεμνό φτωχώ μα καθαρό νέο να τον κοιτάζει επιπληκτικά Ε εσύ εδώ τι θέλεις να δε κατάρα; Ήρθες κι εσύ ξεχώρισε κατάπληκτος.
Ο έμπορος είχε γνωρίσει τον Ισαάκ, έναν απλό τεχνίτη παιδικών παιχνιδιών, τον οποίο κάποτε πέταξε στο δρόμο άσφραχνα για λίγα χρήματα που του χρωστούσε από νοίκια. Ο Ισαάκ είχε προχωρήσει εν τω μεταξύ στο πλούσιο δωμάτιο του εμπόρου και με γαλήνη φωνή του υπ ήρθα για το καλό σου άρχοντά μου κι έχω ξεχάσει από καιρό πως οι φτωχοί μου μάνα πέθανε από τις στερήσεις και την πείνα στο οποίο μας έριξε η ασπλαχνία σου.
Σήμερα ήρθα να σε λυτρώσω από μια δεινή στεναχώρια ανταποδίοντάς σου καλώς το κακό. Εγώ θα σου κάνω το ξύλινο πόδι που σου λείπει ο έμπορος έλαμψε αμέσως από χαρά μα πάλι Ξανακατσούφιασε Τι ξέρεις εσύ από αυτά; Μουρμούρισε με δυσπιστία Η χάρη του Θεού και οι ανάγκες της ζωής με έμαθαν πολλά σας. Υπόσχομαι να γίνει τέλειο το πόδι και να με πληρώσετε μετά τη Δοκίπη 50 Φλωρίγκα θα σας κοστίσει. Πολλά ζητάνε φίλε μου πολλά πάρα πολλά. Ξεφόρισε ο Εβραίος για να μην ξεχάσει τα παλιά του ας είναι όμως.
Σύμφωνος, πρόσθεσε σε λίγο άρχοντά μου μου υπογράφεις το χαρτί αυτό; Ξαναείπω νέος και το παρουσίασε ένα ομόλογο. Σύμφωνα με τα εμπορικά έθιμα της εποχής, στο οποίο έμπορος υποχρεωνόταν να του πληρώσει τα 50 φλωρένια της συμφωνίας, αλλά με τον όρο ότι θα έμενε τελείως ευχαριστημένος από την εργασία και εδώ σε φτάνει ο λόγος μου είπε ο Εβραίος έστω βασίζομαι σε αυτόν και στη συνείδησή σας αντίκριστο Θεό που μας ακούει, αποκρίθηκε. Συμβιβαστικά ο νέος και έφυγε.
10. Μέρες και 10 νύχτες εργαζόταν ο καημένος συνέχεια για να τελειώσει γρηγορότερα το τεχνητό εκείνο πόθη χιλιάδες ελατήρια, μυστικά και φανερά αποτελούσαν το μηχανισμό του και όταν τελείωσε η εργασία, το πόδι εκείνο το τεχνητό ξεπερνούσε και τα φυσικά ακόμη στην τελειότητα και αντοχή γεμάτος χαράου ισαάκ παρουσιάστηκε την ενδέκατη ημέρα το πρωί στο σπίτι του Εβραίου, βρήκε τον έμπορο να λιάζονται στον κήπο του Μεγάρου του Ξαπλωμένου αναπαυτικά σε μία πολυθρόνα. Η εφαρμογή του τεχνητού ποδιού στο ακρωτηριασμένο μέλος διήρκεσε 2 ώρες.
Μα έγειρε τελειότατη χωρίς καθόλου να ενοχλείται ή να αισθάνεται πως ήταν ένα ξένο; Ο έμπορος χρησιμοποιούσε και τα δύο του πόδια με άνεση πρωτοφανή στο τέλος ύστερα από πολλές δοκιμές τρεξίματος σκαρφαλώματος στα δέντρα λυγίσματα των ποδιών. Ο έμπορος κατευχαριστημένος στάθηκε μπροστά στο νέο στα μάτια του, όμως έλαμπε μια ύπουλη σκέψη, καθώς του είπε, εγώ το ομόλογό σου να σε πληρώσω, είμαι ευχαριστημένος από το πόδι, χαίρομαι για αυτό, έρχονται μου.
Μα ομόλογο δεν έχω 50 φλωρίνια, συμφωνήσαμε και σύμφωνα με την απαίτηση σας δεν υπογράψαμε ομόλογα για αυτό πρέπει να σου δώσω ένα τσουχτερό μαθηματάκι να κάνεις άλλοτε πιο εμπορικές και τακτικές στις δουλειές. Σου. Γιαυτό θα σου κόψω 10 φλωρίκια τώρα από τη συμφωνία για να σου γίνει μάθημα άρχοντά μου ξεφόρισε με απόγνωση ο νέος για την απίστευτη εκείνη κτηνωδία του εμπόρου.
Υπάρχει και Θεός αρχοντά μου. Τι να τον κάνω, το Θεό; Εκείνο που με ενδιαφέρει είναι ότι μπορώ και όλα τα λεφτά να σου φάω μια που δεν έχεις ομόλογο στα χέρια σου. Και για αυτό που είπες. Σου κόβω άλλα 10 φλωρίγια από τη συμφωνία. Σάρκα σου Εβραίος δεν πρόλαβε όμως να αποτελειώσει και αμέσως όλα τα ελατήρια του τεχνητού ποδιού του ακούστηκαν να κουδουνίζουν σαν δαιμονισμένα.
Έπειτα άρχισαν να ζαρώνουν, να τεντώνονται και πάλι να ζαρώνουν με τόση γρηγοράδα, ώστε ο Εβραίος άρχισε να περπατάει γρήγορα δίπως να μπορεί να σταματήσει. Αιώνες διήρκησε αιώνες, διαρκεί και αιώνες, θα διαρκέσει η αναγκαστική αυτή περιπλάνηση; Δουλεύει χαζί σε όλη την οικουμένη και θα σταματήσει μονάχα όταν ξεθυμώσει μαζί του ο Ιεχωβά, ο οποίος τον καταράστηκε φρικτά εκείνο το μοιραίο πρωινό.
Και κάπως. Έτσι φίλοι μου φτάσαμε στο τέλος του σημερινού μας επεισοδίου, εξερευνώντας τις μορφές του Ιησού και του ιούδα τους μύθους που τους περιβάλλουν και τις ερωτήσεις που συνεχίζουν να μας απασχολούν. Είδαμε πόσο σύνθετες είναι αυτές οι ιστορίες, πόσο διαφορετικοί τρόποι υπάρχουν για να τις προσεγγίσουμε. Σας ευχαριστώ θερμά που ήσασταν μαζί μου σήμερα.
Μην ξεχνάτε να ακολουθείτε το Telling Story στο Spotify για να μην κάνετε κανένα νέο επεισόδιο αν σας άρεσε το σημερινό μας επεισόδιο, μοιραστείτε το με φίλους. Αφήστε ένα σχόλιο ή κάντε μία αξιολόγηση. Είναι πολύ σημαντικό για εμάς. Τα λέμε πολύ σύντομα με ένα νέο επεισόδιο. Χαίρετε.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα