Skip to content
PodBase
Η Ιστορία της Πρωτομαγιάς - Telling Stories (S03 Episode 13)

Η Ιστορία της Πρωτομαγιάς - Telling Stories (S03 Episode 13)

Telling Stories : Η ιστορία όπως δεν την ξέρατε!
Απρίλιος 30, 2026 00:39:44 Σεζόν 3 Επεισόδιο 13
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Φίλοι μου, το νέο επεισόδιο του "Telling Stories" είναι στον "αέρα" και αυτή την εβδομάδα εστιάζουμε στην Πρωτομαγιά.

Στο σημερινό επεισόδιο εξερευνούμε:

  • Τη διαδρομή από τα Ανθεστήρια και τις παγανιστικές τελετές, στην καθιέρωση της εργατικής επετείου.

  • Τα γεγονότα του Σικάγο το 1886.

  • Τους λαογραφικούς συμβολισμούς που επιβιώνουν μέχρι σήμερα στις γειτονιές μας.

Μια σύντομη ιστορική αναδρομή για να γνωρίζουμε το "γιατί" πίσω από τις παραδόσεις μας.

Καλή ακρόαση!

Επιμέλεια - Παρουσίαση: Τάσσος Ζιάκκας

Επικοινωνία - Συνεργασίες: [email protected]

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Φίλοι μου Καλησπέρα είμαι ο Τάσος και σας καλωσορίζω. Σε ένα ακόμη επεισόδιο του podcast telling stories εδώ στο Spotify. Η. Ιστορία της Πρωτομαγιάς είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι στο χρόνο, γεμάτο αντιθέσεις, θυσίες και παραδόσεις που επιβιώνουν μέχρι σήμερα. Στο σημερινό επεισόδιο θα αφήσουμε πίσω μας τα προφανή και ανακαλύπτουμε τις άγνωστες πτυχές μιας ημέρας που σφράγισε την παγκόσμια ιστορία.

Καλή ακρόαση. Αφήνουμε για λίγο τα βιβλία της ιστορίας και πιάνουμε το μονοπάτι που οδηγεί στις γειτονιές της Ελλάδας. Τότε που το πιάνουμε τον. Μάη δεν σήμαινε μία. Απλή βόλτα στην εξοχή, αλλά μία ομαδική εξόρμηση πριν κανένα τήλιο. Ο. Ήλιος. Ποιος; Αγνοεί τα αρχαία. Μισιστήρια, την περίφημη γιορτή των. Ανθέων. Από τα. Πανάρχαια χρόνια οι πρόγονοί μας αγαπούσαν τα λουλούδια και τα χρησιμοποιούσαν άφθονες σε διάφορες γιορτές. Στονίζονταν μαυτά οι.

Ίδιοι στολίζοντας τα σπίτια τους. Στους βωμούς τους ανδριάντες και όχι μόνο σε περιπτώσεις. Χαράς. Αλλά και σε λύπης και πένθους. Ο σοβιστής. Λιβάνιος που ζούσε τον τέταρτο αιώνα μετά Χριστόν. Αναφέρει ότι στη γιορτή των. Καλανδών ο λαός ξυπνούσε πριν ανατείλει ο ήλιος μάζευε λουλούδια και στόλιζε με αυτά το πάνω μέρος της πόρτας του.

Σπιτιού του. Στη. Ρώμη όμως. Άρχισε κυρίως να πρωτοωρτάζεται η. Πρωτομαγιά τη γιορτή αυτή των λουλουδιών την ονόμαζαν οι Ρωμαίοι ροζαλία ή ρουσσάλια, όπως την έλεγαν αργότερα οι Βυζαντινοί. Στη γιορτή αυτή που γινόταν το Μάιο διοργανώνονταν παρελάσεις και οι δρόμοι για τα σπίτια στορίζονταν με λουλούδια. Κατά τους ελληνορωμαϊκούς χρόνους συνήθως ΑΝΑ στονίζουν τα σπίτια τους όταν. Έμπαινε η.

Άνοιξη με λουλούδια καικλώνους δέντρων για να διώξουν τα κακά πνεύματα και τις αρρώστιες, γιατί πίστευαν ότι τα λουλούδια αντιπροσωπεύουν τη δύναμη της άνοιξης και φέρνουν υγεία και ευτυχία. Από τις λουλουδογιο στις αρχές αυτής εποχής. Όπως υποστηρίζουν οι ιστορικοί, έχει την αρχή του ο πανηγυρισμός της Πρωτομαγιάς όμως.

Πως η εκκλησία θεωρούσε τη. Γιορτή των λουλουδιών, Ειδωλολατρική κατηγορούσε εκείνους που κρεμούσαν στα σπίτια τους στεφάνια την Πρωτομαγιά και να. Διώξουν. Τις αρρώστιεςες και για να εξασφαλίσουν την ευτυχία για τον εαυτό τους και τα ζωντανά τους ακόμα. Σε κάποια χωριά της Ελλάδος ονομάζουν σήμερα το Μάη Λούλουδο η Καλομινά στη Στερεά Ελλάδα δε στολίζουν στην Πρωτομαγιά Μονο τα.

Σπίτια τους με λουλούδια. Αν το στολίζίζονται και οι νέοι και οι νέοι τα μαγιόπουλα και οι μαγιόλες, όπως τις λένε και χορεύουν μπροστά στα σπίτια το χορό του Μάη. Στην πύλο στο στεφάνι της Πρωτομαγιάς που κρεμόσαν στην πόρτα του σπιτιού τους έβαζαν εκτός από λουλούδια και στάχια για να έχουν καλή σοδειά. Επίσης κόκκινες παπαρούνες για την υγεία των ενοίκων και ένα σκόρδο για το κακό μάτι.

Το σκόρδο στο πρωτομαγέτικο στεφάνι στη παλιά Αθήνα το συνήθιζαν. Επίσης στο νησί Σύμη. Έβαζαν στο στεφάνι αγκάθια για να μπουν στα μάτια των εχθρών τους και έβαζαν και ένα φύλλο συκιάς που κάνει μαύρα σύκα. Και αυτό για το κακό μάτι. Στην εμισώ του Πόντου κρεμούσαν την Πρωτομαγιά οι έλληνες κάτοικοι σταυρούς και στεφάνια από λουλούδια στα ζώα και στα παιδιά τους.

Εξάλλου, σε διάφορα μέρη της παλιάς Ελλάδος, το πρωί της Πρωτομαγιάς, οι μητέρες χτυπούσαν τα παιδιά τους με ένα κλαδί ελιάς και τους εύχονταν χρόνια πολλά σαν την ελιά. Στην Κάλυμνο ονομάζουμε την Πρωτομαγιά ένα λουλούδι που το έλεγαν οι νησιώτες ανοιχτό μάτι και πίστευαν ότι όποιος κρατούσε τον ανοιχτομάτι πάνω του θα ήταν παντού και πάντοτε έξυπνος τυχερός και γερός. Επίσης στην Κάλυμνο οι νέοι φορούσαν την πρωτομαγεία στη μέση τους.

Μια ζώνη από μπολό και κατέβαιναν στην ακρογιαλιά για να κάνουν το πρώτο καλοκαιρινό τους μπάνιο. Τα παλιά χρόνια στο Βόλο οι νέοι που τραγουδούσαν το Μάη οι μάϊδες κυκλοφορούσαν στους δρόμους μεταμφιεσμένοι στην Κέρκυρα το Μεσαίωνα ο λαός πρόσφερε στους άρχοντες στο Μάη ένα κυπαρίσσι, δηλαδή στορισμένο στο κάτω μέρος με ένα στεφάνι από λουλούδια από τα κλαδιά του κυπαρισσιού κρέμονταν ταινίες πολύχρωμες και φρούτα της. Εποχής αυτοί.

Που έφερναν το Μάη τραγουδούσαν Εμπίκαιο Μάις ο Μάης με τα τριαντάφυλλα του Απρίλης με τα RO. Βα. Σε κάποια. Χωριά στην παλιά Ελλάδα γύριζαν την Πρωτομαγιά στους δρόμους ένα νέο στολισμένο με λουλούδια και ενθουμένο που τον ονόμαζαν. Πιπεριά. Οι γυναίκες έβγαιναν αμέσως τα παράθυρά τους με σταμιά στο χέρι και τον κατάβρεχα.

Το ίδρυμα αυτό ονομάζεται και υπερπερούνα είχε. Στο σκοπό, την πρόκληση βροχής. Στην ιεράπετρα της Κρήτης. Οι μητέρες άλλοι με πσαν τα παιδιά τους πάνω από τα φρύδια το πρωί της Πρωτομαγιάς. Και αυτό για να μην τα πιάνει ο τζιπς να μην τσιμπιάζουν δηλαδή. Στη σκύρο θεωρούσαν γρουσουζιά να πέσει η Πρωτομαγιά Σάββατο. Γιατί τότε πίστευαν ότι θα κοπούν πολλά σάββα. Τέλος στη Ζάκυνθο Ονόμαζαν Μαγιό Ξυλο ήταν το ανθισμένο κλαδί οποιουδήποτε δέντρου που κρεμούσαν έξω από τα μαγαζιά την Πρωτομαγιά.

Συχνά νομίζουμε ότι η πρωτομαγεία είναι μία μοντέρνα γιορτή. Κι όμως αν γυρίσουμε το ρολόι της ιστορίας μερικές χιλιάδες χρόνια πίσω, θα δούμε ότι οι πρόγονοί μας έκαναν σχεδόν τα ίδια απλώς με άνω όνομα. Από. Αρχαιότατα χρόνια η άνοιξη συμβολίζει την ανανέωση της ζωής. Για αυτό τον Μάιο οι πρόγονοί μας τον Ονόμαζαν Οφαλό του έ os και τον θεωρούσαν πάντοτε ιερό. Όλο.

Σχεδόν το μήνα αυτό, οι γυναίκες τον Περτούσαν στο Ναό της Αφροδίτης, Στόλιζαν το άγαλμα της με λουλούδια και της Έψελαν Ύμνους Ερωτικούς. Οι λατρεία αυτοί προς την πεντάμορφη θέα είχε την αρχή της στο. Θρύλο της γεννήσεως της. Ήτανε Μάιος όταν την έστειλε στον κόσμο αφρός της θάλασσας. Τα κύματα την πήραν τότε και την έβγαλαν στην Κύπρο, όπου αμέσως η παραλία γέμισε με άθη.

Έτσι οι άνθρωποι τη λάτρεψαν σαν κάτι ξεχωριστό την ονόμασαν. Θεά της Δροσίας και Δυσαν. Και της έδωσαν ιδιότητες που μόνο ένας ποιητικός. Λαός σαν τους Έλληνες μπορούσε. Να τις δώσει τότε όμως η δήμητρα, η θεά της Γης Παραπονιέθηκε στο Δία ότι όχι μόνο είχα γυναίκες πήγαιναν αφιερώματα στην Αφροδίτη, αλλά και οι αγρότες ακόμα που ήταν στη δική της δικαιοδοσία. Την παρακαλούσε να κάνει πλούσια τη σοδειά τους. Ο Δίας ανέβασε τη Δήμητρα.

Στην πιο ψηλή κορυφή του. Ολύμπου της έδειξε κάτω τους Χιονισμένους Κάμπους και της είπε, Δεν πρέπει να έχεις παράπονο με τους ανθρώπους εσύ κυβερνάς τη γη κυρίως στο χέρι σου να τους ξανακάνεις. Δικούς σου εσύ; Όμως τους μαράζσες, όλο χιόνια και πάγω σου Έχω. Προσπάθησε λίγο να αλλάξω στην όψη της γης, προσπάθησε και όλα θα διορθωθούν. Η δήμητρα που.

Άκουσε τη συμβουλή. Του μεγάλου Θεού μετέβαλε τότε τα χιόνια σε πολύχρωμα. Και σε καρπούς. Για αυτό και σήμερα ονομάζουμε ορισμένους καρπούς δημητριακούς από το όνομα της Θεάς. Οι άνθρωποι. Λοιπόν, ενθουσιάστηκαν τόσο πολύ από το θαύμα αυτό της άνοιξης, ώστε της έκτισαν ένα μεγάλο ναό για να εξιλεωθούν επειδή την αρνήθηκαν. Ωστόσο για να καλοπιάσουν και την Αφροδίτη καθιέρωσαν στο όνομά της μία από τις μεγαλύτερες. Γιορτές της ελληνικής αρχαιότητας, που. Άρχισε την 01/05 και τελείωνε στις 7 τα ανθεστήρια. Η.

Γιορτή αυτή βέβαια η γενική αυτή και αργότερα και στους άλλους θεούς, αλλά αρχικά ήταν αφιερωμένη στην Αφροδίτη. Οι αρχαίοι Αθηναίοι γιόρταζαν το Μάιο με δικό τους τρόπο, αμέσως μετά τη δύση του ηλίου, επειδή δεν υπήρχαν ταβέρνες, μαζεύονταν στις καταπράσινες όχθες του Ιυσσού και έπρεπε το κρασί τους, έχοντας για μεζέ φρέσκα κουκέμένα στο ξύδι, βόλβους και άλλα φυτικά είδη κρέας έτρωγαν σπάνια όχι επειδή ήταν ακριβό, αλλά γιατί δεν το αγαπούσα; Οι αρχαίοι Έλληνες επίσης δεν είχαν παλιό κρασί. Ο θεόκριτος Μιλή για κρασί 4 ετών σε όλα. Πρόκειται για κανένα θαύμα.

Όταν έλεγαν παλιός οίνος, ενώσαν το πολύ 2 χρόνων. Είχαν όμως την ίδια λεπτότητα γεύσεως, όπως η σημερινή γρασοπατέρες που με την πρώτη γουλιά του δίνουν 1000 ονόματα λεπτό Βιδάνη το σκληρό γλυκούτστσικο και τέτοια εκτός από το ριτσινά του που ήταν όποιος σχεδόν με το δικό μας, οι αρχαίοι έκαναν τον αφοσμοί, ρίχνοντας μέσα άνθη για να πάρει άρωμα και τον άλμυρο ανακατεύοντας ένα μέρος θάλασσα με 50 μέρη κρασί, επειδή το αλάτι προλάβει το μεθύσι.

Η αλήθεια είναι πως οι Έλληνες δεν ήταν μπεκρήδες και πολύ πάντα έβλεπε στους δρόμους μεθυσμένο, όπως από την πρώτη Μαίου που άρχισε ο μήνας των ελευθεριών. Πολλοί γινόταν στουπί στο με. Και έκαναν traers πρωτάκουστες για την εποχή τους. Ένα αρχοντόπουλο για παράδειγμα, ο αγάθον είχε πιει τόσο πολύ κρασί ώστε ανέβηκε στο βάθρο ενός αγάλματος της Αθηνάς, της πήρε την ασπίδα και το δόρυ και άρχισε να απειλεί τον κόσμο ότι θα τον μεταβάλει σε στάχτη.

Αυτό βέβαια θεωρήθηκε ιεροσυλία και ο αγαθον κλήθηκε την επόμενη από τη Σύγκλητο για να δικαστεί. Μα τότε ο. Δικηγόρος του, ο περίφημος. Φιλόσοφος Διαβόρας έκανε μια τέτοια αγόρευση που κατέπληξε κυριολεκτικά τους δικαστές και τους Αθηναίους που παρακολουθούσαν με ενδιαφέρον τη δίκη. Με λίγα λόγια τους είπε ότι ο Μάιος είναι αφιερωμένος. Θεούς και οι θεοί επιτρέπουν τα ευτράπελα σε κάθε τους μορφή. Αυτές τις μέρες οι άνθρωποι δεν ορίζουν τον εαυτό τους γιατί οι θεοί κατευθύνουν τις πράξεις τους. Επομένως αυτό που έκανε ο αγάθον ήταν θέλημα της Αθηνάς, η οποία σε περίπτωση που θα καταδίκαζαν τον πελάτη του θα μεέβαλε πραγματικά τη ΣΎΓΚΛΗΤΟ σε στάχτη. Έτσι, το αρχοντόπουλο αθωώθηκε και το ίδιο βράδυ τα ξεροκοπάνησε για να συνεχίσει.

Ελεύθερα τα αστεία. Του. Αντίθετα. Από τους Έλληνες η αρχή οι Ρωμαίοι είχαν αφιερώσει το Μάιο στους νεκρούς, γιόρταζαν τα λεγόμενα λεμούρια. Γιορτή που όλοι οι συγγενείς. Των πεθαμένων πήγαιναν κάθε πρωί στο νεκροταφείο και στόλιζαν τους τάφους των αγαπημένων τους. Με λουλούδια. Συγχρόνως παίζονταν και διάφορα θεατρικά έργα σε δημόσιους χώρους που το θέμα τους ήταν πάντοτε.

Η αναπαράσταση του α θ, η κιλά των νεκρών, η πάλη του ανθρώπου με το θάνατο και άλλα παρόμοια. Από το γεγονός αυτό έμεινε ένα έθιμο, το οποίο τείνει να ξεκαστεί το να μην παντρεύονται το Μάιο το Μάη παντρευτείς ο χάρος θα είναι ο χορευτής. Λέει στις παρέα του ο λαός, ενώ στην πραγματικότητα ο Μάιος θεωρείται από την επιστήμη ως ο πιο ιδανικός μήνας για το γάμο.

Αυτό φαίνεται πως το γνώριζαν καλά οι βυζαντινοί γιατί το Μάιο ακριβώς γίνονταν τα περισσότερα παντρελογήματα. Ένας ιστορικός. Ο χρονιά αναφέρει ότι την πρωτομαγεία του 1180 μπορεί να έχασε τη βασιλεύου σε γνωστοποιήθηκαν επισήμως κάπου 700 γάμοι, πράγμα όμως που έκανε τον υπόλοιπο λαό να αγανακτήσει επειδή εξακολουθούσε να πιστεύει τις παλιές προσλήψεις. Αργότερα όμως ο κάπως πεπαιδευμένος λαός αρνήθηκε τις παλιές δοξασίες.

Και αδιαφόρηση για τις προβλήψεις. Λέγονταν εις βάρος του Μαΐου. Άρχισε λοιπόν να παντρεύεται και να διασκεδάσει και όπως οι Αρχαίοι Έλληνες του Έριχνου στο πιοτό. Έτσι και οι βυζαντινοί έκαναν τρικούβερ τα γλέντ για κάθε Πρωτομαγιά. Την. Πρωτομαγιά τη γιόρταζε και οι αγωνιστές του 21 με πολύ μεγάλο πρέπει μπορεί να μπει κανείς από την παραμονή έβγαιναν τα κλεφτό που λες στις πλαγιές και στις χαράδρα μάζευαν πολύχρωμα αγριολούλουδα και έφτιαχνε στεφάνια που τα κρεμούσαν στα δέντρα για το καλό του χρόνου.

Την επομένη το πρωί, αφού έκαναν αγιασμό και έψαλαν μία κατάνυξη. Τη θεία λειτουργία. Άρχισε το χορό και το τραγούδι που κρατούσε ως αργά το βράδυ. Ο κολοκοτρώνης ήταν θερμός οπαδός του εφήμου και όταν πλησίαζε η Πρωτομαγιά Έστριβε το μεγάλο του Μπουστάκη και έλεγε, έρχεται η χαρά του Θεού. Ας γλεντήσουν και φέτος τα παλικάρια.

Ποιος ξέρει; Ίσως. Του χρόνου να ανθίσει η άνοιξη πάνω στα κουφάρια μας και ραάζοντας συμπλήρωνε αχρε λευτεριά σαν αν έρθεις με την άνοιξη 1000 καλά να φέρεις και ήτανε σωστή η σκέψη γιατί μόλις άρχιζα να λιώνουν τα χιόνια και να ντύνονται η κάμπη με τα πολύχρωμα τα πέτα τους, η αμαρτωλή άρπαζαν τα καριο. Και έβγαιναν τις παγαγές.

Η ελληνική άνοιξη τους έδειχνε το δρόμο της νίκης και της λευτεριάς. Μπορεί. Να αφήσουμε για λίγο την. Αρχαιότητα και τα βουνά της ρούμιλης και της Πελοποννήσου και να σαλπάρουμε για το Ιόνιο εκεί που η εικόνα είναι γεμάτη βενετσιάνικα, αρχοντικά και καντάδες πίσω όμως από τις δαντελένιες κουρτίνες. Η πραγματικότητα για τον αγρότη της Κέρκυρας ήταν ένας μεσαιωνικός εφιάλτης που κράτησε αιώνες.

Ακούστε ένα συγκλονιστικό κείμενο του σπουδαίου φάνη μιχαλόπουλου. Η στεγνότερη σκλαβία και Δουλοπαρική επικρατούσε στα νησιά του Ιονίου και ιδίως στην Κέρκυρα και τη Ζάκυνθο, όταν οι βαρών και οι. Κόμητες κατείχαν τα. Περισσότερα τη Μαρία των νησιών. Αυτών, η φεουδαρχία. Της Ευρώπης, η αυστηρή διάκριση των τάξεων σε ευγενείς χωρικούς ντουλοπάρικους και στους.

Ήταν καθιερωμένη κατά το σκληρότερο τρόπο και ασφαλισμένη με τις βαρύτερες κυρώσεις. Στην περίπτωση που παραβιάζονταν οι Θεουδαλικοί. Νόμοι ο κύριος του Κτήματος βαρώνος Οικώμητας, είχε απόλυτο δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στο δυστυχισμένο αγρότη που καταδίκαζε ως θάνατο. Αφού σε βαρύτατα που βασάνιζε η ακρωτηρίαζε κατά βούληση για όλες αυτές τις καταδίκες, δεν έδινε λόγο σε κανέναν.

Σύμφωνα με το δίκαιο του τη Μαριτισμού που επικράτησε γενικότερα και στην Ανατολή αφότου καταλήφθηκε η βυζαντινή. Αυτοκρατορία, τα 1204. Και η χώρα διανεμήθηκε. Στους ληστρικούς ιππότες της τέταρτης σταυροφορίας είναι γνωστή. Η σκηνή στο βασιλικό του Μάτι στο πρώτο αυτόν ελληνικό έργο, όπου η διαφορά των τάξεων έδωσε αφορμή προσταματοποίηση και όπου ο δυστυχισμένος αγρότης μην ανήκοντας μάλιστα στον κύριο του κτήματος μόνο και μόνο για τη μούντζ. Και κρυφά τον πατέρα του Δάριου Ρογκάλα υποβλήθηκε σε φοβερή τιμωρία.

Ο άρχοντας τον έπιασε και ως ποινή για την πράξη του τον καταδίκασε σε διαστρέβλωση των δακτύλων και έτσι ο άρχοντας ικανοποιήθηκε να πως διηγείται το; Επεισόδιο, ο γιος του ρογκάλα. Στο βασιλικό άκουσα μάλιστα μία φορά δεν σφάλω από το στόμα σου μία διήγηση που βεβαιώνει αυτό του παππού μου του φάνη πως ένας φτωχός άνθρωπος ο οποίος φαίνεται πως ήταν μεθυσμένος χωρικός, του έδωσε ένα φάσκυλο και ο καλός μου ο πάπος. Εδιόρισε τους δόλους του και έμπασαν τον. Δυστυχή εκείνο εις το κατόγιμα και του Εξελισαν τα δάχτυλα. Είχε ο άθλιο 5 6 παιδιά.

Ανήλικα που. Επρόσβαναν από την εργασία των χεριών του να φάγουν ψωμί. Ένα από τα παλαιότερα και σπουδαιότερα τη Μαρία. Της Κέρκυρας. Ήταν και εκείνο της βαγετείας ή των αθληων, λεγόμενο που στους δουλοπάροους που το συγκροτούσαν χρωστάμε και το πρώτο δημοτικό τραγούδι της Πρωτομαγιάς και που πέρασαν στην απέναντι στεριά κι αργότερα έγινε πανελλήνιο. Η δουλοπάροικη του Τημάριου κάθε Πρωτομαγιά μαζεύονταν και πορεύονταν.

Στην πόλη της Κέρκυρας, κρατώντας. Κλαδιά στερωμένη με λουλούδια και αλλού ανοιξιάτικους καρπούς και τραγουδώντας το τραγούδι τους και αφού περνούσαν από την αγορά της πόλης και τους κεντρικότερους δρόμους ψάλλοντας έφταναν τέλος στο αρχοντικό του βαρόνου που βρίσκονταν στην αριστοκρατική. Συνοικία της εκκλησίας του Παντοκράτορα. Επικεφαλής.

Όλης αυτής της διονυσιακής πομπής. Ήταν ένα πελώριο ανθισμένο δέντρο μάιης, ονομαζόμενο πίσω έργο. Ήταν η σημαία του Βαρόνου και ύστερα ακολουθούσαν όλοι οι δουλοπάροικοι του τιμάριου με τις γυναίκες και τα παιδιά τους. Σκοπός της γιορτάσιμης αυτής τελετής. Ήταν να παραδοθούν στο βαρόνο ορισμένο ποσό χρημάτων 17 άσπρα καθένας, ένα ζευγάρι κότες και άλλα μικροδώρα. Αφού γινόταν η παράδοση του ποσού και των δώρων φυνούσαν το χέρι του βαρών και ύστερα κατέβαιναν όλοι στο δρόμο όπου ήταν στρωμένο τραπέζι και έτρωγαν μαζί του. Το γεύμα ακολουθούσε ο χορός με κύριο. Τραγούδι το τραγούδι της Πρωτομαγιάς. Το.

Τραγούδι δημοσιεύτηκε πολλές φορές από παραλλαγές διαφόρων μερών της Ελλάδος. Μα η καλύτερη παραλλαγή φαίνεται πως είναι της Κέρκυρας, όπου και πρωτοπλάστηκε το ποίημα. Κι αν είναι με τον ορισμό να πούμε και το Μάη και ο Μάης ο Μάης με τα τριαντάφυλλα και ο Απρίλης με τα ρόδα. Απρίλη Απριλοφόεται. Μάη μου κανακάρη, όλο τον κόσμο, γιομυθη και με λουλούδια λουλούδισέ, με λυγερή μπρεμίλισέ μου κόρη να πάω να. Δώσω το φιλί πριν βρέξει.

Πριν χιονίσει πριν κατεβάσει ο ουρανός και σύρουν τα ποτάμια, άνοιξε το πουγκάκι. Γαριδαρένιο και Βάλε το χεράκι σου που τοχεις μαθημένο αν έχεις λεφτά δόμου του αν έχεις και κάποιοι. Άλλες είσαι. Στη μέση υπάρχοντες στη μέση απαθεντάδες. Είσαι στη μέση της Σπηλιάς; Με τους Πραγματευτάδες. Το περιεχόμενο του τραγουδιού είναι γιορτάσιμο και χαρωπό και οι στίχοι που προσφωνούν τον κύριο και την κυρά και αυτοί είναι δουλικοί χωρίς καμία διαμαρτυρία για τη συμπεριφορά του Τιμαριούχου. Κατά τη γαλλική μάλιστα επανάσταση, οπότε καταργήθηκαν ότιμαριωτισμός στα νησιά από τους γάλλους δημοκρατικούς. Οι χωρική όχι μόνο πήραν τα κτήματα για λίγους μήνες, μα και χτύπησαν τους κύριους που δεν τολμούσαν να ζυγόσουν στην εξοχή και παράμεναν κλεισμένοι και τρομοκρατημένοι στην πόλη, περικυκλωμένοι και φρουριμένοι από τους πληρωμένους μπράβους τους.

Το ποίημα που τραγουδούσαν τότε οι χωρικοί. Ήταν οι περιλάλοι της. Τύχη του Μαρτελλάο δεν μπορεί. Που γλώσσα είναι φορές εγνούσαν των αρχόντων οι. Κλεψές και οι αδικικές ανθρωπόμορφα θηρία που λεγόστε χριστιανοί στα κεφάλια σας θα πέσει όλη του Θεού η. Οργή. Τότε γράφτηκε και άλλο τραγούδι με τον τίτλο Το παράπονο του λαού που και αυτό.

Καυτηριάζει την πάρη των. Σκληρών και απάνθρωπων φεουδαρχών των νησιών Μα, την εποχή που πρωτοπλάστηκε το τραγούδι της Πρωτομαγιάς πολύ νωρίτερα, δηλαδή η χωρική ζούσαν ακόμη μέσα στο λήθαργο της σκλαβιάς τους. Γιαυτό και δεν περιείχε τίποτε σχεδόν εναντίον του κύριου. Στους αρχαιότερους χρόνους στο φέουδο της. Βενετίας ανήκε στην οικογένεια των Ουγώτων Χοροδεσποτών του Οτρώντο με το 1540 πέθανε ο τελευταίος βαρώνος.

Δε λιγότερος, οπότε το θυμάριο πέρασε στα χέρια της κερκυραϊκής. Και ελληνικότατης οικογένειας των επαρχων. Ο πρώτος γνωστός έπαρκος, ο αντώνιος. Υπήρξε καλός πατριώτης. Ελληνοματέστατος και στα νιάτα του. Πολεμιστής που πήρε μέρος στην. Πολιορκία της. Κέρκυρας από τους Τούρκους του. 1537, αμείβοντας. Τις υπηρεσίες του η βενετική διοίκηση τον διόρισε καθηγητή.

Της ελληνικής στη Βενετία και ύστερα του παραχώρησε. Θυμάριο των Αφιγγάνων για τις ζημιές που είχε πάθει κατά την πολιορκία του 1537. Επί το όρο. Να τρέφει έναν Ίππο. Προς υπηρεσία της νήσου Κερκύρας. Να διατελεί δε διδάσκουν κάθε δημοσίσία την ελληνική με την πόλη Ταύτη τη Βενετία ως επισήσεν και ποιή από 3 ή διαιτητών.

Η. Διδασκαλία. Του στη Βενετία υπήρξε πολύ καρπόφορη και ελληνοφρονέστατη. Μαζί με το μεγάλο Αναγεννητή Νικόλαο Σοφιανό. Είχαν αποφασίσει τη μετάφραση. Πολλών ελλήνων συγγραφέων και είχαν σκεφτεί για τη μελλοντική αναγέννηση του ελληνικού κόσμου από τη βαριά πολιτική και πνευματική σκλαβιά που τον πίεζε. Τότε από τις. Επιστολές του αστράφτει ο. Γενναίος και φιλελεύθερος χαρακτήρας του και μέσα σε αυτές.

Ένα συναίσθημα. Κυρίαρχη και μία ιδέα εμ. Ψυχών, η λευτεριά της Ελλάδας. Αν και φτωχός όμως κράτησε ψηλά τη σημεία του Ελληνισμού του μέσος, εκείνη τη γενική κατάπτωση της πατρίδας του ήταν ανώτερος χρημάτων και συμφερόντων με βαθύ το συναίσθημα του ανθρωπισμού. Και το έδειξε με τη. Στάση του απέναντι των αγροτών του τη μαρίου του. Όπως αναφέρει ο μουστοξίδις, ο.

Έπαρχος μόλις ανάλαβε το φέουδο το να την κάνουν δείχτηκε συγκαταβατικό στους δουλοπάρικους. Το απόλυτο δικαίωμα ζωής και θανάτου των υποτελών του το μετρίασε την απόφαση της καταδίκης έπρεπε να συνυπογράψει και ο ανώτατος άρχοντας της. Κέρκυρας η πράξη του αυτή. Δείχνει πόσο φιλάνθρωπος και γενναίος ήταν ο έπαρχος, αν και.

Ποτέ δεν πίεσε τους αγρότες και είναι ζήτημα αν ποτέ πήρε τίποτα από το θυμάριο που τον παραχώρησε η Βενετία, γιατί σχεδόν συνεχώς έμενε στην Ευρώπη και παράδειγμα την ελληνική γλώσσα μόνο για τα μικρά διαστήματα τον είδε η πατρίδα του και ίσως για δουλειές άσχετες με το θυμάριο. Στην επιστολή που έστειλε. Στον Αντόνιο Πινερότο.

Σύμβουλο του αυτοκράτορα. Της Γερμανίας παρακαλάει τον άντρα να μιστέψει για την. Απελευθέρωση της Ελλάδας. Φαίνεται πως πέθανε πάμπτοχος στη Βενετία η περιπέτειες του τη Μαρίου μας είναι γνωστές. Και ύστερα. Από το θάνατο του Έπαρχου, το κληρονόμησε. Ο γιος του Νικηφόρος. Και κατόπιν η κόρη του νικηφόρου. Λιβερία, η οποία το.

Μεταβίβασε στο γιο της Φράνγκο Κορτάνο από αυτόν πέρασε στην οικογένεια προσαλέντη. Που το κράτησε; Μέχρι το 1865, όπου και το τιμαριωτικό σύστημα καταργήθηκε στην 7. Καθόλη αυτή η. Διάρκεια των διαφόρων κατοχών η γιορτή της Πρωτομαγιάς εξακολούθησε να γιορτάζεται με την ίδια μεγαλοπρέπεια, όπως και στα πρώτα χρόνια από τους αγρότες και δουλοπάρικους του τημαρίου προσέρχονταν την πρωτομαγεία. Τον κύριο του πρόσφεραν τα δώρα και έτρωγαν μαζί του στο δρόμο που βρίσκονταν πίσω από την εκκλησία του παντοκράτορα, αρχίζοντας από κει και τελειώνοντας το σπίτι του Γαστουριώτη.

Ο δρόμος από τα παλαιά χρόνια ως την Ένωση της επτανήσου ονομαζόταν Δρόμος του Μαΐου από τη γιορτή που δίδονταν επί τόσους αιώνες κάθε Πρωτομαγιά. Το δε τραγούδι που ψάλλονταν αναμφισβήτητα πλάστηκε από τους αγρότες και δουλοπάροους στο ντιμαρίων και διαδόθηκε σε ολόκληρη την Ελλάδα. Φαίνεται πως το ποίημα τραγουδιόταν και στα παντοτινά χρόνια που καταργήθηκαν τα τιμάρια.

Και διαλύθηκαν οι σχέσεις. Φεουδαρχών και δουλοπάρο. Έτσι την Πρωτομαγιά του 1867 οι αγρότες της Κέρκυρας μπήκαν στην πόλη Τραγουδώντας το ίδιο τραγούδι χωρίς να πάνε στο αρχοντικό του κύριου και έχοντας επικεφαλής τον πρώτο αγρότη βουλευτή της Κέρκυρας, το ρήτορα και αγωνιστή κωνσταντά του συγγραφέα. Των 2 καυστικών και ριζοσπαστικότατων. Φυλλα όπου εξιστόρησε τα μαρτύρια των αγροτών της. Κέρκυρας και κατηρίασε τη στάση.

Των αρχόντων και των φεουδαρχών φέρνουν το χαρακτηριστικό. Τίτλο Οι Ληστές της Κέρκυρας. Καθώς γνωρίζω. Αυτή υπήρξε η πρώτη αληθινή. Πρωτομαγιά του αγροτικού κόσμου της Κέρκυρας με κοινωνικό περιεχόμενο, γιατί συμβόλιζε την απελευθέρωση του κόσμου εκείνη από τη βαριά κυ αφόρητη σκλαβιά 10 περίπου αιώνων στιγνής και βάρβαρης μεσαιωνικής.

Φεουδαρχίας. Φίλοι. Μου καλησπέρα είμαι ο Τάσος Γιάκας και ακούτε το podcast Telling stories στο Spotify. Το σημερινό επεισόδιο είναι αφιερωμένο στην Πρωτομαγιά. Αλήθεια. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ ποιος είχε την ιδέα να χρησιμοποιήσει την πείνα ως μοχλοπίεσης; Δεν ξεκίνησε από τα σύγχρονα συνδικάτα, αλλά κάνετε στα βάθη των αιών.

Τότε που η τιμή και η ντροπή είχαν άλλη βαρύ βαρύτητα. Ποιος ήταν; Ο. Πρώτος που εφάρμοσε την απεργία της πείνας. Πρώτος. Κατέφυγε σαυτήν ο περίφημος Ιρλανδός Δήμαρχος του Κορκ ήθελε να διαμαρτυρηθεί κατά της τυραννικής πιέσεως που εξασκούσαν οι έγκλει στην πατρίδα του και κήρυξε απεργία πείνας. Οι έγκλοι όμως δεν έδωσαν καμία σημασία στην ηρωική πράξη του ιρλανδού πατριώτη, αλλά τον άφησαν να πεθάνει μέσα στη φυλακή ύστερα από ένα φρικτό μαρτύριο 2 μηνών περίπου νηστείες.

Παράδειγμα του Δημάρχου του Κορκ ακολούθησαν αργότερα και άλλοι πολλοί και σημειώθηκαν έτσι κατά τα τελευταία χρόνια αρκετές απεργίες τέτοιου είδους που οι περισσότερες είχαν το τέλος της απεργίας του Μαρτυρικού Ιρλανδού δημάρχου. Γενική φρίκη είχε προκαλέσει στην κοινή γνώμη ολόκληρου του κόσμου η απεργία πείνας που κήρυξε ο Ισπανός Δον.

Ισέγο ο διέγο είχε δικαστεί. Από τα δικαστήρια της Μαδρίτης σε 20 χρόνια φυλάκιση επειδή θέλησε να διαμαρτυρηθεί κατά των αυθαιρεσιών του μοναχικού καθεστώτος που κυβερνούσε τότε την Ισπανία οδό που ήταν ηλικίας τους 50 ετών 2 μέρες μετά τη φυλάκιση του, δήλωσε στο Φύλακά του ότι δεν θα δεχόταν καμία τροφή. Πέρασαν πραγματικά 20 μέρες και ο φιλελεύθερος Ισπανός δεν έλεγε να βάλει τίποτε στο στόμα του, αλλά έμεινε ξαπλωμένος στο κρεβάτι του.

Γαλήνιος και ήσυχος αυτή η κατάσταση κράτησε 3 εβδομάδες την τέταρτη. Ο απεργός άρχισε να καταλαμβάνεται από παρακρούσεις και ένα βράδυ ο δεσμοφύλακας τον άκουσε να φωνάζει και να παραληρεί με φορεί υπό και βραχνίδι ονειρευόταν διάφορα φαγητά και τα περιέγραφε με όλες τις λεπτομέρειες. Τους μιλούσε για τις σάλτσες τους, για τον κιμά, για το βούτυρο τους και υπό την επίδραση των εντυπώσεων αυτών σηκώθηκε, άρπαξε την κανάτα του νερού και την έσπασε φωνάζοντας, τι μου φέρνει; Αυτά τα φαγητά δεν σας είπα ότι δεν το θέλω. Αυτά γινόταν. 5 νύχτες στη σειρά τις ημέρες οδών ντιέγου ήταν πάντα ήρεμος και σιωπηλός.

Μετά την πέμπτη νύχτα όμως οι παροξυσμοί τον έπιασαν και την ημέρα και έδιωχνε κακήν κακώς όποιον έμπαινε στο κελί. Του. Φανταζόταν. Πως κάθε επισκέπτης του έφερνε φαγητά για να τον βάζει σε πειρασμό και κλαίγοντας σπαρακτικά ζητούσε να μένει πάντα μόνος. Όταν ο. Βασιλιάς της Ισπανίας συγκρήθηκε επιτέλους και διέταξε την αποφυλάκιση του καταδίκου. Ήταν πια αργά οδών ισδωέγο είχε παραφρονίσει. Μία άλλη δραματική απεργία πείνας που προκάλεσε επίσης μεγάλη εντύπωση ήταν του Γερμανού Παρατηλ Μαν, που συνελήφθη ως αναρχικός.

Καταδικάστηκε σε 7 χρόνια φυλάκιση και κλείστηκε στις κεντρικές φυλακές του Βερολίνου. Αφού ο paulman διαμαρτυρήθηκε επανειλημμένως υποστηρίζοντας την αθωότητά του και εξηγώντας τους σκοπούς του χωρίς να εισακουστεί, αποφάσισε να κηρύξει και αυτός απεργίας πείνας και αρνήθηκε να δεχτεί κάθε τροφή. Για ένα περίπου μήνα η κατάσταση του Παοκ δεν παρουσίασε τίποτε. Το ανησυχητικό.

Έπειτα όμως ο απεργός άρχισε να καταλαμβάνεται από παριστήσεις και ψευδαισθήσεις τρομακτικές υπό την επίδραση των παριστήσεων, έβλεπε την καρέκλα του κελιού του για τραπέζι γεμάτο με τα καλύτερα φαγητά, έβλεπε τα σεντόνια του και νόμιζε ότι ήσαν λαχταριστά γλυκίσματα και τα ελάχιστα βιβλία που είχε στο κελί του. Τα φανταζόταν σαν πιατέλες με.

Διάφορα ορεκτικά με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό ο ατυχής πάουμαν έβλεπε να στρώνονται μπροστά του τα τεράστια τραπέζια με κατάλευκα τραπεζομάντιλα γεμάτα εκλεκτά φαγητά και κρασιά. Κι όμως παρόλα. Αυτά δεν δεχόταν να πάρει. Ούτε την παραμικρή τροφή. Το ότι η φαντασία του τοποθετούσε προκλητικά μπροστά του τα εκλεκτότερα φαγητά αύξανε το πείσμα του να μη δεχθεί καμία τροφή. Κι έτσι όταν πέρασαν ακόμα 20 ημέρες, ο Paul Man υπέκυψε στην εξάντληση.

Τα τελευταία του λόγια, αν και ασυνάρτητα φανέρωναν, εντούτοις όλο το μαρτύριο που πέρασε. Μη με βάζετε σε πειρασμό. Τραβήξετε μακριά τα φαγητά, δεν θέλω να φάω. Πρέπει να. Κρατηθώ στο τέλος τραβλιζε είναι. Ο ξεψυχούς. Άλλοι 2 ακόμα συμματριώτες του Μαν κήρυξαν απεργία πείνας που. Κατέληξε στα ίδια τραγικά. Αποτελέσματα, ορίζμαν και ο άντερμποργκ ειπώθηκε για πολιτικά αδικήματα και οι δυό καταδικάστηκαν σε πολυετή φυλάκιση και διαμαρτυρήθηκαν, κηρύσσοντας απεργία πείνας, αλλά ορισμένων που ήταν χρηματικός σε 15 μέρες πέθανε. Ο κράτησε περισσότερο.

Αλλά στο τέλος πλήρωσε και αυτούς με τη ζωή του, την παθητική άμυνα του κατά της αδικίας. Ο. Περίφημος νηστευτής τσέτι χωρίς αυτός να κηρύξει απεργία πείνας, θέλησε να δημιουργήσει ρεκόρ νηστείας και πέτυχε πραγματικά να μείνει για 3 μήνες νηστικός. Αυτό το καταπληκτικό ρεκόρ. Κανείς δεν κατόρθωσε να το υπερβεί και το όνομα του Τσεντι αναφέρεται σε πολλά επιστημονικά συγγράμματα. Γιατί επιδείχτη με το κατόρθωμά του ότι ο οργανισμός μας μπορεί να παράγει μόνος του σημαντική ποσότητα θερμίδων για να διατηρηθεί χωρίς την παραμικρή λήψη τροφής για αρκετό διάστημα. Εκτός.

Όμως από την πολιτική, η ιστορία έχει καταγράψει και κάποιες περιπτώσεις που μας αφήνουν με το στόμα ανοιχτό. Οι απεργίες. Είναι αρκετά συχνές στις ημέρες μας, αλλά δεν αποτελούν σύγχρονη εφεύρηση, όπως συνήθως φανταζόμαστε, χρονολογούνται από την εποχή που οι άνθρωποι αισθάνθηκαν την ανάγκη να εργάζονται για να κερδίσουν το ψωμί τους και τα ίχνη τους ανευρίσκονται σε όλες τις περιόδους της ιστορίας. Η.

Πρώτη γνωστή απεργία χρονολογείται από την εποχή των Φαραώ. Οι πάπηροι μας πληροφορούν ότι η μία μέρα πριν από χιλιάδες χρόνια. Οι εργάτες του κτιρίου, οι χτίστες δηλαδή που χρησίμευαν στην ενέγερ μιας από τις πυραμίδες κήρυξαν απεργία. Σε αυτήν φαίνεται ότι τους δεξώδωσαν οι γυναίκες τους που έβρισκαν ότι το λάδι και το φριγμένο ψωμί που τους έδιναν ήσαν πολύ λίγα, γιατί την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν ημερομίστια.

Ο εργοδότης που προσέλαβαν έναν εργάτη αναλάμβανε να του δίνει μία ποσότητα ψωμιού, λαδιού, κένων τροφίμων για τη διατροφή του εαυτού του και της οικογένειάς του. Η απεργία των εργατών του κτιρίου έλαβε σύντομα μεγάλες διαστάσεις και στο τέλος αναγκάστηκε να επέμβει ο ίδιος ο Φαραώ που πήρε το μέρος των εργατών Και έκανε τους εργολάβους τους οικοδομείς να καταλάβουν ότι ένας άνθρωπος δεν μπορεί να δουλεύει με άδεια το στομάχι.

Αξιοσημείωτη εξάλλου ήταν η απεργία που κηρύχθηκε το 1461 στη Γαλλία την ημέρα της κηδείας του Βασιλιά Καρόλου του Έβδομου. Σύμφωνα με ένα παλιό έθιμο, το προνόμιο της μεταφοράς της βασιλικής σωρού από το Παρίσι ως το νεκροταφείο του σεντ ανήκει στη συντεχντεχνία των μεταφορέων του άλατος. Κανείς άλλος εκτός από αυτούς δεν μπορούσε να εγγίσει το βασιλικό Φέρετρο. Η νεκρική πομπή ξεκίνησε λοιπόν από τα ανάκτορα, σύμφωνα με την καθιερωμένη τάξη, αλλά στα μισά του δρόμου οι μεταφορείς του αλατιού ακούμπησαν το φέρετρο κάτω και ζήτησαν μία αύξηση της αμοιβής που τους.

Υποσχεθεί κατά 10£ ο Αυλάρχης στο θυμό του διέταξε να κρεμάσουν τους μεταφορείς, αλλά του παρατήρησαν πως σε αυτή την περίπτωση ο βασιλιάς θα είναι άταφος από κανένας άλλος. Εκτός από τους μεταφορείς του αλατιού, δεν είχε το δικαίωμα να σηκώσει το φέρετρο, όπου είχε τοποθετηθεί ο νεκρός. Τότε άργησα διαπραγματεύσεις επί.

Διαπραγματεύσεων που κράτησαν ως το βράδυ. Τελικά βρέθηκε μία ικανοποιητική λύση και οι μεταφορείς του αλατιού δέχτηκαν να ξανασηκώσουν το βασιλικό Φέρετρο που μεταφέρθηκε νύχτα πια στο νεκροταφείο. Αξιοσημείωτη ήταν η απεργία των τυπογράφων της Λυών που κράτησε 33 χρόνια από το 1537 ως το 1572, με μερικές σύντομες διακοπές. Πολύ.

Περίεργη εξάλλου ήταν η αφορμή της απεργίας των ηθοποιών που ξέσπασε στο Παρίσι κατά τον δέκατο όγδοο αιώνα, ένας ηθοποιός της γαλλικής κωμωδίας είχε κάνει μερικές μικροπάτες και κάποιες απρέπειες εις την αδερφή του. Δήλωσαν λοιπόν ότι δεν θα καταδέχονταν να ξαναεμφανιστούν μαζί τους στη σκηνή. Ο ηθοποιός αυτός όμως ήταν πολύ δημοφιλής και η διεύθυνση του θεάτρου δεν ήθελε να τον απομακρύνει από αλληλεγγύη προς τους εταίρους της γαλλικής κωμωδίας. Κήρυξαν τότε απεργία και ηθοποιοί όλων σχεδόν των παρισινών θεατρικών επιχειρήσεων. Το ζήτημα διευθετήθηκε στο τέλος και ένας από τους ηθοποιούς της γαλλικής κωμωδίας το βράδυ της επανάληψης των παραστάσεων εμφανίστηκε στη σκηνή και είπε.

Είμαστε. Έτοιμοι να υποστούμε τις ποινές που θα μας επιβάλουν για την ανταρσία μας; Κάνουμε τη δήλωση όμως. Ότι οι οποιεσδήποτε κι αν είναι αυτές οι ποινές θα καταβάλουμε. Όλες μας τις. Προσπάθειες για να συντελέσουμε στην καλύτερη διασκέδαση. Του κοινού και για να. Εξαλείψουμε από τη μνήμη σας την ανάμνηση του σφάλματος. Μας.

Πολύ. Συχνές ήταν επίσης οι εργατικές ευεργίες κατά την εποχή του Ναπολέοντα. Πολλές από αυτές υπεκινούνται από τους Άγγλους που. Διέθεταν άφθονα χρήματα για αυτό. Το σκοπό, αλλά ο διευθυντής της παρισινή αστυνομίας είχε διαφορετική γνώμη και στην αναφορά που υπέβαλε στον αυτοκράτορα τόνιζε ότι οι υποκινητής της απεργίας ήταν ένας ταβερνιάρης που είχε συμφέρον να παίρνουν οι εργάτες μεγαλύτερα ημερομίστια για να πίνουν περισσότερο.

Στην. Αγγλία κατά την ίδια εποχή απήργησαν οι κληρικοί και αποφάσισαν να μη λειτουργούν στις εκκλησίες και να μη συνοδεύουν τους νεκρούς στην τελευταία τους κατοικία κατά το διάστημα της απεργίας έκαναν μόνο βαπτίσεις παιδιών. Αλλά η πρωτοτυπότηρη. Απεργία ήταν εκείνη των ευνούχων των αυτοκρατορικών ανακτόρων του Πεκίνου κατά το 1875. Ένα διάταγμα της κυβερνήσεως επέβαλε σημαντικές τροποποιήσεις στο ζήτημα της προαγωγής και των προνομίων τους. Ευνούχοι κήρυξαν τότε απεργία και πήραν απόφαση να αφήσουν τις γυναίκες του αυτοκρατορικού χαριμιού να κυκλοφορούν ελεύθερα.

Και από το άλλο μέρος. Να μην εμποδίζουν την είσοδο ανδρών μέσα σε αυτό. Στο τέλος. Υποχώρησε ο αυτοκράτορας και ικανοποίησε όλα τα αιτήματα των απεργών. Κλείνοντας το σημερινό επεισόδιο, πρέπει να μιλήσουμε για το πως η Πρωτομαγιά μεταμορφώθηκε από μία γιορτή, το λουλουδιών σε μία παγκόσμια κραυγή για αξιοπρέπεια, για την κακά τα ψέματα, το οκτόωρο που θεωρούμε σήμερα δεδομένο, υπό παλεύουμε να μη χάσουμε, γράφτηκε με μελάνι κατακόκκινο. Το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο του 1885 2 εργατικές συνέδρια έγιναν στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, σχεδόν ταυτόχρονα, ύστερα από τόσες υποσχέσεις, θα πραγματοποιείται στις κυβερνήσεως και των δημοτικών συμβουλίων, ύστερα από τόσες αποτυχίες.

Οι εργάτες της Αμερικής που ζητούσαν ελάττωση των ωρών της δουλειάς, αποφάσισε να στηριχθούν όχι πια σε υποσχέσεις κυβερνήτών ή δημοτικών συμβούλων, αλλά υπάρχουν στη δράση της ίδιας της τάξεως τους. Στα συνέδρια. Του Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου αποφασίστηκε για την Πρωτομαγιά του 1886 οι εργάτες τους να επιβάλουν στους εργοδότες τους την other εργασία στα εργοστάσια που οι εργοδότες δεν θα υποχωρούσαν. Οι εργάτες θα εγείρισαν απεργία ή όσο του γίνουν δεκτά τα αιτήματά τους.

Μία μεγάλη και αδιάκοπη προπαγάνδα εξακολούθησε ως την πρωτομαγεία του 1886. Τόσο μεγάλο κίνημα δημιουργήθηκε για την απόκτηση του οκταώρου, ώστε πολλοί εργοδότες φοβισμένοι το παραχώρησαν στους εργάτες τους πριν ακόμη φτάσει ορισμένοι πρωτομαγεία και. Χωρίς καμία ελάττωση στο μεροκάματο την πρωτομαγεία του 1886 από τη μία άκρη ως την άλλη των Ηνωμένων Πολιτειών, οι εργάτες όλων των επαγγελμάτων σταμάτησαν τη δουλειά τους και σε όλες τις μεγάλες βιομηχανικές πόλεις διοργανώθηκαν διαδηλώσεις στους δρόμους και τις πλατείες.

Με αυτό το κοινό σύνθημα στο εξής, κανένας εργάτης δεν πρέπει να δουλεύει περισσότερο από 8 ώρες την ημέρα. 8 ώρες δουλειά. 8 ώρες μόρφωση και διασκέδαση, 8 ώρες ύπνο. Τα αποτελέσματα φάνηκαν αμέσως. Σε λίγες μέρες με την απεργία της Πρωτομαγιάς, 125.000 εργάτες κέρδισαν το οχτάωρο. Αν λογαριάσουμε και όλους εκείνους που είχαν κερδίσει από πριν το οχτάωρο έχουμε πάνω από 150.000 εργάτες ύστερα από ένα μήνα είχαν γίνει 200.000. Η διαμαρτυρία λοιπόν, της Πρωτομαγιάς του 1886 ήταν στις Ηνωμένες Πολιτείες ο θρίαμβος της οκτάωρης εργασίας. Με.

Μεγαλύτερη ζωηρότητα από κάθε άλλη πόλη της Αμερικής έγινε το κίνημα της Πρωτομαγιάς του Σικάγο. Από τους πρώτους οι εργάτες του Σικάκου με τη θαυμαστή τους ομόνοια και την αποφασιστική τους δράση. Αμέσως μετά την απεργία της Πρωτομαγιάς, κέρδισαν το οχτάωρο λίγοι. Μόνο ο εργοδότης αντιστάθηκα και πάνω κάτω 35-40.000 εργάτες εξακολούθησαν την απεργία.

Μερικοί από αυτούς τους εργοδότες κατόρθωσαν με μεγάλα έξοδα να φέρουν κίτρινους από γειτονικές πόλεις για να σπάσουν την απεργία. Στις 03/05/10 χιλιάδες Αμερική είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια του Σικάγου για να αποδοκιμάσουν τους κίτρινους τους απεργοσπάστες ξαφνικά, χωρίς κανένα λόγο ή καμιά προειδοποίηση, οι στρατιώτες και οι χωροφύλακες αρχίζουν να πυροβολούν στο πλήθος οι απεργοί, τρομαγμένοι στην αρχή Σκορπίστηκαν, ο τρόμος όμως γρήγορα έκανε θέση στην οργή, έπαψαν να φεύγουν και εντέταξαν δυνατή αντίσταση στους στρατιώτες. Η μάχη κράτησε 1/4 της ώρας.

Οι πρώτοι στρατιώτες δεν θα μπορούσαν να αντισταθούν πολύ ώρα, αν δεν ερχόταν ενίσχυση. Ήτανε μοιραίο να νικηθούν οι εργάτες. Ποτέ δεν έγινε γνωστό πόσοι από τους εργάτες σκοτώθηκαν σε αυτή τη σύγκρουση. Οι δολοφόνοι του λαού δεν συνηθίζουν να μετρούν τα θύματά τους. Την άλλη μέρα 15.000 εργάτες ήταν μαζεμένοι στην ορισμένη συγκέντρωση επάνω από ένα κάρο που χρησίμευε για βήμα. Μίλησαν στο πλήθος οι πιο λαϊκοί ρήτοροι του σικάχου όσο ήταν μέρα.

Η αστυνομία δεν επενεύτηκε. Περίμενε να έρθει η νύχτα για να ξαναρχίσει σε μεγαλύτερη κλίμακα την προχθεσινή σφαγή. Το πρώτο απόσπασμα από 125 αστυνομικούς δοκίμασε να πέσει πάνω στο λαό. Ξαφνικά μια βόμβα πέφτει ανάμεσα τους και σκάζοντας ξαπλώνει κάτω καμία εικοσαριά. Ένας πανικός τρελός κατέλαβε τους αστυνομικούς πίσω τους όμως είναι άλλα συντάγματα και η μάχη άρχισε ο λαός.

Αναγκάστηκε να υποχωρήσει παίρνοντας μαζί και τους πληγωμένους του. Ποιος είναι ο αριθμός των θυμάτων από το μέρος των εργατών; Άγνωστο; Αρκετές. Μέρες ύστερα από τις ταραχές αυτές εξακολουθούσαν στο Σικάγο έρευνες και συλλήψεις ομαδικές όλο το προσωπικό της εργατικής εφημερίδας, συντάκτες, υπάλληλοι του γραφείου Τυπογράφει, φυλακίστηκαν. Το Νοέμβριο του 1887 4 από τους καταδικασμένους άπλωσαν το λαιμό τους στην κρεμάλα με την αταραξία ανθρώπων που ξέρουν ότι η ιδέα που έσπειραν θα φυτρώσει γρήγορα ένας άλλος πέμπτος είχε συντρίψει το κεφάλι του λίγες ώρες νωρίτερα, καπνίζοντας ένα τσιγάρο γεμισμένο με δυναμίτιδα, οι άλλοι 3 των οποίων η ποινή είχε μεταβληθεί σε καταναγκαστικά έργα, έμειναν 7 χρόνια στη φυλακή.

Η Πρωτομαγιά στην Ευρώπη. Κυρία βάση του εορτασμού της Πρωτομαγιάς ήταν όπως και στην Αμερική το οχτάωρο πολύ αργότερα πήρε η πρωτομαγεία και το χαρακτήρα πολιτικής διαμαρτυρίας. Η πρώτη κόκκινη πρωτομαγεία έγινε στην Ευρώπη στα 1890. Οι εργάτες, όπως και στην Αμερική, υπέβαλαν διάφορα αιτήματα στους εργοδότες και κέρδισαν τα περισσότερα από αυτά, όχι όμως και χωρίς να βάψουν τους λασπωμένους δρόμους των βιομηχανικών πόλεων με το αίμα τους ακριβώς όπως συνέβη και στην Αμερική.

Στην. Ιστορία της Πρωτομαγιάς ρίχνει τον ίσιο του και ένα άλλο αστικό έγκλημα. Το έγκλημα της φορμής. Το. Έγκλημα αυτό αυτή η σφαγή έγινε στη δεύτερη πρωτομα του 1891 στη φουρμή, γνωστή βιομηχανική πόλη στη Γαλλία, με μεγάλα εργοστάσια υφαντουργίας, όπου είναι οι συσσωρευμένοι 20.000 εργάτες. Είχε κηρυχθεί μία απεργία κατά το τέλος του Απριλίου του 1891.

Η Πρωτομαγιά ήρθε και η απεργία εξακολουθούσε ακόμα. Γνωρίζει το πρωί χωρίς καμία αιτία η αστυνομία έχει συλλάβει αρκετούς απεργούς. Η άλλη μαζά των εργατών βρισκόταν σε εξέγερση και όταν ένα κορίτσι 18 χρονών κρατώντας ένα κλαρί ανθισμένο το Μάη που είχε φέρει από την εξοχή, μπήκε μπροστά από τους απεργούς, σκορπίζοντας σε όλους τον ενθουσιασμό των 18 χρονών του η μάζα των εργατών με το τραγούδι στα 1000 Βάτισε μπροστά για να αντιμετωπίσει τα όπλα και τις λόγχες του στρατού. Και.

Τότε ακούστηκε μέσα σε όλο το θόρυβο και τα τραγούδια των απεργών. Η τρομερή μονοσύλλαβη, διαταγή πυρ και οι στρατιώτες δυστυχισμένοι, ασυνείδητοι, πυροβόλησαν επάνω στους αδελφούς και στις αδελφές τους επάνω στους φίλους τους. 80 από τους απεργούς χτυπήθηκαν, οι 9 δεν σηκώθηκαν πια. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και το κορίτσι των 18 χρονών που κρατούσε στα παγωμένα του δάχτυλα το ματωμένο Μάη. Το.

Αίμα των Αμερικανών και Ευρωπαίων εργατών δεν χύθηκε χωρίς να φέρει και αποτελέσματα υπέρ της εργατιάς. Τα κυριότερα αποτελέσματα που έφερε εις όφελος των εργατών η διαμαρτυρία της Πρωτομαγιάς είναι τα παρακάτω πρώτα πρώτα η εβδομαδιαία ανάπαυση, η Κυριακή αργία, σχεδόν όλοι οι εργάτες την έχουν κερδίσει σήμερα. Η αγγλική εβδομάδα, δηλαδή αργία και το Σάββατο το απόγευμα είναι τώρα ένα καινούργιο αίτημα των εργατών σε όλο τον κόσμο. Η ελάττωση των ωρών της εργασίας και η αύξηση των ημερομηθίων είναι επίσης από τα σπουδαιότερα ωφελήματα που κέρδισε με τη διαμαρτυρία της Πρωτομαγιάς η εργατική τάξη. Εκεί που οι εργάτες δούλευαν πρώτα 12 και 13 ώρες τη μέρα, τώρα δουλεύουν 10, 9 και 8 με το ίδιο όπως πρώτα μεροκάματο ή και αυξημένο για τους παραπάνω από τις κανονικές ώρες δουλειάς πληρώνονται πολλές φορές 50 και 100% παραπάνω αποζημίωση επίσης και άλλα ακόμη ωφελήματα.

Η γυναίκα και ηθικά έφερε η διαμαρτυρία της Πρωτομαγιάς. Δεν πρέπει να παραλείψουμε και μία άλλη μορφή εκδηλώσεως της πρωτομαγιάτικής διαμαρτυρίας, την πολιτική διαμαρτυρία με την Πρωτομαγιά βρίσκουν ευκαιρία η συνειδητή εργάτες να διαμαρτυρηθούν εναντίον της πολιτικής εκμετάλλευσης εναντίον των νέων φόρων εναντίον των υστερήσεων των ελευθεριών τους, εναντίον της επιστρατεύσεως και των πολέμων εναντίον των αστικών κυβερνήσεων. Όλα.

Αυτά τα γενικά αποτελέσματα της Πρωτομαγιάς που αναπτύξαμε με παραπάνω, αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα της δράσης αυτής. Και δείχνουν σε όλους τους εργάτες ότι πρέπει να διπλασιάσουν την και την προσπάθειά τους για να κερδίσουν και μεγαλύτερα ωφελήματα. Τελικά τι είναι η Πρωτομαγιά είναι το στεφάνι στην. Πόρτα μας ή οι απεργίες στο κέντρο της πόλης; Η απάντηση είναι και τα 2. Είναι η υπενθύμιση ότι η ζωή ανανεώνεται, αλλά οι κατακτήσεις δεν χαρίζονται.

Σας ευχαριστώ θερμά που ήσασταν μαζί μου σε αυτή τη σύντομη αναδρομή. Είμαι ο τα σοζια και αυτό ήταν το telling stories να είστε καλά να προσέχετε και γιατί όχι να φτιάξετε ένα στεφάνι; Τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο χαίρετε.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00