Skip to content
PodBase
Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου - Telling Stories (S03 Episode 14)

Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου - Telling Stories (S03 Episode 14)

Telling Stories : Η ιστορία όπως δεν την ξέρατε!
Μάιος 19, 2026 00:35:51 Σεζόν 3 Επεισόδιο 14
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Η 19η Μαΐου αποτελεί έναν κομβικό σταθμό στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Η καθιέρωσή της ως Ημέρα Μνήμης από τη Βουλή των Ελλήνων μας υπενθυμίζει το χρέος που έχουμε απέναντι στην αλήθεια και τη συλλογική μας ταυτότητα.

Στο νέο επεισόδιο του Telling Stories, επιχειρούμε μια ουσιαστική ιστορική αναδρομή, μακριά από επιφανειακές προσεγγίσεις. Αναλύουμε τα γεγονότα που σημάδεψαν τον Ποντιακό Ελληνισμό, εστιάζοντας σε τεκμηριωμένα στοιχεία και πρωτογενείς πηγές.

  •  Ποια είναι η ακριβής νομική και ιστορική διαφορά μεταξύ "Εθνοκάθαρσης" και "Γενοκτονίας";

  •  Η συγκλονιστική μαρτυρία του Χαράλαμπου Μήτσογλου για τον διωγμό των "Μπαφραλήδων", όπως την κατέγραψε ο ιστορικός Ιάσονας Χανδρινός.

  • Η αξία των ποντιακών παραδόσεων μέσα από το έργο του Σίμωνα Καρά και η ηρωική αντίσταση των ανταρτών της Σάντας.

Η κατανόηση του παρελθόντος δεν είναι απλώς μια πράξη σεβασμού προς τα θύματα, αλλά το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζουμε το μέλλον μας με συνείδηση και υπευθυνότητα.

Καλή ακρόαση!

Επιμέλεια - Παρουσίαση: Τάσσος Ζιάκκας

Επικοινωνία - Συνεργασίες: [email protected]

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Φίλοι. Μου καλησπέρα είμαι ο Τάσος Γιάκας και Ακούδε το Podcast Telling. Stories. Στο σημερινό μας επεισόδιο η σκέψη μας στρέφεται σε μία από τις πιο σκοτεινές. Αλλά και πιο καθοριστικές. Σελίδες της σύγχρονης ιστορίας. Μας. Η 19/05 έχει καθιερωθεί επίσημα από τη Βουλή των Ελλήνων ως η ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Σαν σήμερα το 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ Αποβιβάζεται στη Σαμψούντα, μία κίνηση που σηματοδότησε την έναρξη της πιο αιματηρής και συστηματικής φάσης για την εξόντωση του Ποντιακού Ελληνισμού.

Σήμερα να τρέχουμε στα γεγονότα, τιμούμε τις χαμένες πατρίδες και συζητάμε για το χρέος της μνήμης που οφείλουμε στις γενιές που πέρασαν, αλλά και σε αυτές που. Έρχονται καλή ακρόαση. Ο. Ποιητής Ηλίας Τσιρκίδης γεννήθηκε. Μακριά από τα πάτρια. Εδάφη στον οβοροσ της Ρωσίας κι όμως η καρδιά του χτυπούσε πάντα ποντιακά. Δεν είναι τυχαίο που δικαιωματικά χαρακτηρίστηκε ως ο παλαμάς των Ποντίων.

Ύμνησε τον Πόντο με κάθε του λέξη σε κάθε του ποιήμα, αλλά και με κάθε πράξη του, μέσα από τους στίχους του που θα ακούσουμε σε λίγο, κατάφερε να μετατρέψει την ιστορική τραγωδία σε αθάνατη τέχνη και να κρατήσει τη φλόγα της μνήμης Ζωνταής. Ας αηθούμε λοιπόν στα. Λόγια του. Εμείς έρθαμε ορφανή. Κατά φαρμακωμένοι. Κιμ αλλού επέμνα. Με το οποίο καρδία επεραμε στα χέρια μου τα λέτρινγκ και τα δέντρα.

Ποιος φύτεψε να; Τα κι. Απέσει η γίν Βαθαθέα. Τα χώματα σωμάτα μου νεφέσαν τα φίία τώρα τα πεδία μου λαμπρό φανή λεβέντη όθεν δούλευε να άξιοι κοινού στερεωμένη πηξασμένη Σιν Κάμασιν. Κόπος δεν και ξέρουνε. Αν παίρνε και σαν χέραν του Πέτραν Νερόνν Βγάλνε στον τόπον έγκαν προκοπήν καλά και καλοσύνης και αν τραβοδούν τα πάια κι είναι μοιρολογίες. Τυψήσι είναι φανερώματα.

Τι ρωμανία εσχάρα Σκάρ δεν έχουμε δεντρίν και φυτεμένο. Τα ρίζες είναι αγιάσματα, τα φύλλα θεωδίας και τα κλαβία, τα χλωρά παρχαρομυρηγμένα και συνεμβόραν μάραντα και συνισεν βαΐα και ολόεραταν Έσπατα την Παναγίας Δάκρυα. Εμείς ατάκες στέκομαι και νέσιν εικόναν την Παναγία Σουμελά με το τι υπερμάχω και δεν αποδεδίζομαι και να ευχαριστούμε. Μετά από αυτά.

Τα συγκλονιστικά λόγια του Ηλία Τσεργκινίδη αξίζει να σταθούμε σε κάτι που συχνά προκαλεί σύγχυση, αλλά είναι θεμελιώδης για την κατανόηση της. Ιστορίας. Πολλές φορές στο δημόσιο λόγο ακούμε τις λέξεις ευνοκάθαρση και γενοκτονία. Να χρησιμοποιούνται. Σαν σημαίνουν το ίδιο πράγμα. Είναι όμως έτσι την ξεκάθαρη απάντησή μας τη δίνει ένα εξαιρετικό κείμενο της κυρίας Δήμητρας Παντοπόρου. Έτσι όπως δημοσιεύτηκε στο.

Ειδικό αφιέρωμα για τη γενοκτονία των Ποντίων στο. Περιοδικό Πόντος. Ο. Όρος γενοκτονία απέκτησε νομική υπόσταση στη διεθνή ορολογία μετά τον δεύτερο παγκόσμιο. Πόλεμο για να χαρακτηριστεί. Το Ολοκαύτωμα των Εβραίων. Τότε, σύμφωνα με τη διακήρυξη του ο η Ε της 9 ης Δεκεμβρίου του 1948, η γενοκτονία θεωρείται μία από τις ακόλουθες πράξεις που λαμβάνει χώρα με στόχο την ηθελημένη καταστροφή ή τον αφανισμό ενός μέρους ή μιας ολόκληρης εθνικής φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας ανθρώπων τη δολοφονία μελών της ομάδας αυτής, την πρόκληση σοβαρών σωματικών ή ψυχολογικών τραυμάτων σε μέλη της ομάδας, την ηθελημένη επέμβαση στις συνθήκες.

Ζωής των ομάδων αυτών. Με στόχο το φυσικό αφανισμό. Τους. Την επιβολή μέτρων με στόχο την παρεμπόδιση των κινήσεων εντός της. Αυτής και. Τέλος, στη βίαιη μετατόπιση παιδιών από την ομάδα αυτή σε άλλη ομάδα ανθρώπων. Επομένως καταρχήν δεν έχει σημασία εάν εξολοθρεύτηκαν όλα τα μέλη ή μέρος της εθνικής φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας που ήταν στο στόχαστρο δολοφονικών ενεργειών από μέρους ισχυρότερης ομάδας, δηλαδή το Ολοκαύτωμα των Εβραίων είναι γενοκτονία, παρόλο που δεν εξολοθρεύτηκαν όλοι μέχρι ενός οι Εβραίοι. Το ίδιο ισχύει και για τους Πόντιους. Επιπλέον, η γενοκτονία εκτός της δολοφονίας περιλαμβάνει και μία σειρά άλλης.

Βίαιης πράξεις. Όπως αυτές που αναφέρονται στον ορισμό, εν τέλει ανεξάρτητα από. Των δολοφονηθέντων αυτό που λαμβάνεται υπόψιν είναι εάν ο στόχος είναι ο αφισμός της και η εξολόθρευση της στοχοποιημένης ομάδας ανθρώπων. Αυτό ισχύει σε στην περίπτωση των Ποντίων, όπως ίσχυσε και στην περίπτωση των Εβραίων των Αρμενίων και σε γενικές γραμμές ισχύει και στην πολιτική των Τούρκων σήμερα σε σχέση με τους Κούρδους. Σε τι διαφέρει η γενοκτονία από τη Νεφροκάθρυνση; Η Εχθροκάρση είναι το να καταστήσει κάποιος μία περιοχή εθνικά ομογενοποιημένη, χρησιμοποιώντας μέσα όπως τη. Βία και το φόβο.

Προκειμένου να διώξει από την περιοχή εκείνος τους πληθυσμούς που ανήκουν σε μία άλλη εθνική. Φυλετική ομάδα κατά τον επίσημο. Ορισμό των Ηνωμένων Εθνών, επομένως, η εθνοκάθαρση έχει και γεωγραφικό. Περιεχόμενο. Αφορά μια συγκεκριμένη περιοχή από την οποία μέλη μιας εθνικής φυλετικής ή θρησκευτικής. Ομάδας εκδιώκονται από.

Αυτή την άποψη, η γενοκτονία των Ποντίων ήταν και εθνοκάθαρση κατά τη νομική έννοια του όρου, η γενοκτονία συνιστά συγκεκριμένο έγκλημα του διεθνούς ποινικού δικαίου. Η εθνοκάθαρση όμως, παρότι ορίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη ως έννοια, δεν έχει λάβει ακόμη μία ρητή νομική αναγνώριση. Επομένως η γενοκτονία μπορεί να αναγνωριστεί.

Σύμφωνα με το Διεθνές. Δίκαιο. Ενώ δεν συμβαίνει το ίδιο με τη. Νευροκάθαρση από αυτή την. Άποψη συνεχίζει η. Κυρία Παντοπόρου. Έχει απόλυτη σημασία να ονομάζουμε τα φρικτά εγκλήματα κατά των Ποντίων γενοκτονία, η οποία βεβαίως έγινε στο πλαίσιο της τουρκικής πολιτικής της εθνοκάθαρσης, ώστε να μπορεί να αναγνωριστεί στη βάση του διεθνούς δικαίου.

Εντός των γεωγραφικών ορίων του. Τουρκικού κράτους υπάρχουν διαφορετικές. Εθνικές, φυλετικές και θρησκευτικές ομάδες, ώστε ο πληθυσμός της δεν χαρακτηρίζεται από ομοιογένεια. Το ζήτημα είναι αφενός πως αυτές οι ομάδες κατά καιρούς δαμοποιούνταν ως υπεύθυνος για την οικονομική δυσπραγία του πληθυσμού της Τουρκίας και εφαρμόζονταν μέτρα εκδίωξης και αφανισμού τους με έναν επιπλέον στόχο το κράτος ναι οικειοποιηθεί τη γη και τις περιουσίες τους. Αυτό συνέβη με τις ανθηρές κοινότητες των Ποντίων, των Αρμενίων και των Ελλήνων στη Μικρά Ασία και την Κωνσταντινούπολη.

Επιπλέον. Η Τουρκία έχει ένα πάγιο επεκτατικό προσανατολισμό προκειμένου να διευρύνει τα σύνορά της προς όλες τις κατευθύνσεις και να επανακτήσει εδάφη που έχασε μετά τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την ίδρυση του τουρκικού κράτους το 1900. 22 αυτός. Ο προσανατολισμός είναι σταθερός και σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητος από το ποιός κυβερνάει κάθε φορά τη χώρα.

Η ιδεολογική στήριξή του γίνεται με τη δήθεν προάσπιση των απειλούμενων Τούρκων που κατοικούν στη συγκεκριμένη εκτός Τουρκίας περιοχή. Αυτό έγινε και με την Κύπρο, όταν μάλιστα εμπλέκονται και πετρελαϊκά συμφέροντα, τότε. Και ίσως είναι ακόμα πιο ισχυρές. Άγνωστη σε πολλούς είναι η περίπτωση της αλεξανδρέτας, περιοχής και πόλης Ιντριμένης από το Μέγα Αλέξανδρο, η οποία βρίσκεται στα νότια της Τουρκίας.

Η αλεξανδρέτα είχε αποκτήσει ειδικό καθεστώς αυτονομίας από το 1921 και τελούσε υπό την προστασία της Γαλλίας. Η παγόμενη στη Συρία Τούρκοι μόνο 29% του πληθυσμού Έλληνες Αρμένοι Άραβες κατοικούσαν φιλειρηνικά εκεί μέτο η Τουρκία το 1934 εισέβαλε με στρατεύματα στην περιοχή, έκανε εθνοκάθαρση αφανίζοντας και εκδιώκοντας τις άλλες εθνικές ομάδες από την αλε. Όπως ακριβώς έκανε και στην Ίμβρο και στην τότε. Στη συνέχεια εγκατέστησε εκεί τούρκους εποίκους από άλλα μέρη και διεξήγαγε δημοψήφισμα το 1939. Το αποτέλεσμά του ήταν πως οι νέοι κάτοικοι επέλεξαν να ανήκουν στην Τουρκία και όχι στη Συρία. Είναι καιρός να κατανοήσουμε πως απέναντι στη σταθερή τουρκική επεκτατική πολιτική τα συμφέροντα του Ελληνισμού είναι. Κοινά το ζήτημα.

Της γενοκτονίας των Ποντίων αφορά όλον τον ελληνισμό. Τι εξίζουν αλήθεια οι ποντιακές παραδόσεις και ποια είναι η βαθύτερη ουσία τους; Για να το απαντήσουμε αυτό δεν υπάρχει καταλληλότερος οδηγός από τον κορυφαίο μουσικολόγο και ακάματο ερευνητή της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, τον σίμονα κάρα. Τους Ποντίους σε γνώρισα πρώτος από τους μικρασιάτας και γενικά τους αλλητρωτους της Ανατολής.

Τους γνώρισα πρόσφυγα. Της Ρωσίας του 1000. 921 κι έπειτα εξέτινα της γνωριμίας μου με τη μικρασιατική καταστροφή. Από αυτούς έμαθα τα περασμένα της πατρίτος των με πληροφορήθη σχετικά με τους τόπους της και τη ζωή των κατοίκων της, τα ήθη και τα ήθημά. Του. Δεν. Γνωρίζω γιατί οι πόντοι μου εμπνέουν απόλυτο εμπιστοσύνη. Ίσως γιατί από το ένα μέρος σε γνώρισα. Όλο και καλούς.

Φίλους εξ αυτών ίσως από το άλλο, γιατί το παρουσιαστικό του Πόντιου σου εμπνέει κάποιο αίσθημα ειλικρίνιας και σταθερότητος; Η πατριωτική ιδέα που βασιστά άσβεστα τα όνειρα της φυλής ακόμη και μετά την καταστροφή και τον όλεθρο της πατρίδος των δείχνουν ότι κάποιο θείον πήρε έχει μέσα της αυτή η φυλή θείον πυρ σαν αυτό που έκλεψε από τους θεούς ο εκεί στην πατρίδα των δεσμό της προμηθευς.

Μου. Δημιουργεί ακόμη την πεποίθηση ότι ο ποντιακός Ελληνισμός είναι εξαιρετική δύναμη μέσα εις το Σώμα της Ελλάδος που μπορεί σαυτή να βασιστεί με πεποίθηση το έθνος ή στο αυριανό ξεκίνημά του. Από όλα αυτά αγάπησα τους Ποντίους τους συνανεστράφην συνδέθει μαζί τους. Έφαγα ήπιε γλέντισα και τραγούδησα Ε Χόρεψα, έμαθα τη γλώσσα, τα ήθη τα έθιμάτων.

Έκανα δηλαδή τις πρώτες. Ποντιακές λαογραφικές μου σπουδές κοντά του έγινε assets όπως μου λέγουν και αυτοί. Όλα. Αυτά τα στοιχεία του πολιτισμού του Πόντου όλη αυτή η πνευματική των ποντίων ζωή. Παράδειγμα άλλο αντικατοπτρίζεται στα δημοτικά, τα εθνικά τους τραγούδια, γλώσσα ποίησης, μουσική, ρυθμός, κινημένα από μία καλλιτεχνική διάθεση κι γόνιμη φαντασία παρουσιάζουν σε εκείνο που το απολαμβάνει τον εσωτερικό κόσμο της ψυχής των δημιουργών, τους πόνους, τους καημούς, τα βάσανα, τις χαρές και τις ελπίδες. Φέρουν ζωντανή τη θύμιση ενός αξέκαστου ενδόξου παρελθόντος που είναι παρηγορία για το παρόν και ελπίδα δια το μέλλον. Η γλώσσα του ποντιακού λαού είναι μία από τις χαρακτηριστικότερες ελληνικές διαλέκτους. Σώζει το μεσαιωνικό, το βυζαντιακό χαρακτήρα με πολλούς γλωσσικούς και γραμματικούς τύπους αρχαϊκούς και ομηρικούς διάλεκτος που αξίζει να απασχολήσει γλωσσολόγων Έλληνα φιλοδοξούνταν να εργαστεί πρωτοτύπους. Οι πόντοι δεν ακολούθησαν τη γλωσσική εξέλιξη των ασπροθαλαστών και των λοιπών

Ελλήνων, απομονωμένοι στο βάθος του Πόντου και της Μικράς Ασίας, διατηρούν ακόμη την απήχηση της Βυζαντινής Λαλιάς και είναι η γλώσσα των ένας σύνδεσμος γλωσσικός μεταξύ της αρχαιότητας και των νέων χρόνων. Η στιχουργία των ποντιακών ποιημάτων ακολούθησε και αυτή τη νέα τονική ρυθμοποιία κατά το ποιητικών μέτρων διακρίνεται σε ποιήματα με δεκαπεντασυλλάβους πολιτικούς στίχους ως επί το πλείστον, αλλά και 12 συλλάβους σε 10 συλλάβους, 10 συλλάβους και άλλους εξαιρετικοί δε θέσουν και τρόπο τινά πρωτεύουσα. Μαζί με τα διάφορα ιστορικά και άλλα τραγούδια εις την ποίηση, την ποντιακή.

Κατέχο τα τραγούδια, τα. Ηρωικά, τα πλαότα, τα βυζαντινά τραγούδια του ακριτικού κύκλου ακρίτε οι ίδιοι οι πόντοι και οι αγωνιστέοι στον ήρωα των ακριτικών ασμάτων, τον διγενή ακρίτα δίδουν ανάγλυφο την εικόνα του ιδεώδου της ελληνικής γενναιότητας, της σωματικής δηλαδή Ρώμης που φτάνει εγώ μέχρι και του υπερφυσικού, συνοδευμένη από ευγένεια ψυχής και ιπποτισμών, προϊόντα μιας βαθιάς καλλιεργημένης ψυχής με τα γράμματα και τα σκαλάς τέχνης.

Σκληρός προς τους εχθρούς. Γενναιόδωρος προς τους ατυχήσαν αντιπάλους, ευγενικός προς τας γυναίκας, πλουσιοπάροχος και Ελεήμων προς τη Δυστυχίαν ο Ακρίτης όσον εύκολα χειρίζεται το τόξο το σκουτάρει του και το ραβδί του, άλλο τόσο επιδέξια και το λαγούτο η τηθαμπούρα του όταν υπάρχει προς αντάμωση της Ποδυτής του Ζίβιον σκληρών, άγριων πολεμικών, πολεμώντας με ανθρώπους και θεριά και τα στοιχεία της φύσεως και ωστόσο ξέβρει και την ήμερη και ήρεμη αρχοντική ζωή πλάι στην καλή του για την οποία χτίζει παλάτια και παραδείσους παραμυθένιους.

Κάστρα έχτησε ακρίτες περιβόλα σε έναν ομαλό σε ένα λιβάδι σαν να πηδήξιν τόπο και όσα του κόσμου τα νερά εκεί φέρει αυλακώνει κι όσα του κόσμου τα φυτά. Εκεί φέρει και φυτεύει και όσα του κόσμου τα πολλά εκεί φέρει και βολεύει. Ο ήρωας. Των ακριτικών ασμάτων γνωρίζει να αγωνίζεται ηρωικά ναικά και να θριαμβεύει, αλλά και να πέφτει γενναία όταν η ανάγκη το καλέσει να πέφτει γενναία εκεί στα βάθη της Ανατολής, όπου αναμένει ευλαβικό προσκυνητή το ελληνικό γένος που θα του εγείρει μαυσολίων ευγνωμοσύνη. Πέφτει εκεί Μάρτη σε αιώνιος της ελληνικής Φιλοπαρίας και γενναιότητος σύμβολο αιώνιο της ελληνικής ψυχής, για την οποία ύψιστος ηθικός και κοινωνικός νόμος είναι ο Αγών και ο θάνατος υπέρ των ιδεωδών και των δικαίου της πίστεως και πατρίδος φατέστε.

Που πατέστε το Γαρύπη. Στην θάλασσαν, κολυμβητής, σορμάν πεκλιβάνους, κούρτος και κουρτομάνικος ελέγκων παλικάριν. Είναι τα. Ακριτικά τραγούδια από μίμησης του ομωνίμου, γραπτού έπους της Βυζαντινής εποχής ή είναι η βάση για τη δημιουργία εκείνου; Πιστεύω το δεύτερο, γιατί ένας λαός δεν δημιουργεί ποίηση και μάλιστα ηρωϊκή για κάτι του οποίου δεν έζησε τις δραματικές σκηνές δεν το είδε, δεν το άκουσαν ομαδικά. Την επανάσταση του 1821 και τις δραματικές φάσεις της την ύμνησαν κυρίως εκείνα τα μέρη, όπου έλαβαν χώρα της επαναστάσεως εκείνης στα γεγονότα και την ακριτική εποποιία τους αγώνες, δηλαδή του Χριστιανικού Ελληνισμού προς τα λόφυ και αλόπιστα έθνη της ανατολί από του Ηρακλείου μέχρι και τον Παλαιολόγων και των Κομνηνών. Αυτά τα θέματα εκείνης της αυτοκρατορίας στην ύμνησαν όσα την έζησαν ΕΚ του πλησίον και δέχθησαν τον αντίκτυπο των εξελίξεων της.

Ο Πόντος οι καππαδοκία, η Κύπρος, η Κρήτη. Επέμεινα έχεις; Τα τραγούδια τα ηρωικά, γιατί αυτά έχουν μεγάλη αξία, εθνική αλλά και τα λοιπά ιστορικά και άλλα τραγούδια, εις τα οποία παρήστονται η ιστορία, οι θρύλοι και οι σκηνή του οικογενειακού και κοινωνικού βίου καταλαμβάνουν μέρος εξαίρετων εις την ποιητικίν και μουσική των Ποντίων παραγωγή ο μάραντον, δηλαδή η επιστροφή και αναγνώριση του ξεντεμένου συζύγου της τρίχας στο γεφύρι, όπου παραστατικότατα απορρυθμικής και μουσικής απόψεως ζωγραφίζεται η πάλη του οικογενειακού φίλτρου και του κοινωνικού καθήκοντος.

Ο Γιάννης ο μονόγιανης, ο μοναχών, ο γάνας ή οι υπάλληλοι του αδύνατου ανθρώπου προς τους σκληρούς νόμους της φύσεως είναι αριστουργηματικά ποιητικά και μουσικά δημιουργήματα της ποντιακής ψυχής. Τα ματζοκά εξάλλου τραγωδίας η Corposun Park για να σημειώσω τα πιο χαρακτηριστικά, δίνουν μία ζωντανή παράσταση της ειδυλλιακής ζωής στον αγροτικών και ποιμενικών πληθυσμό του Πόντου ηρωική αλλά και αισθαντικοί πόντοι έχουν πλουσία παραγωγή ερωτικών δυστοίχων, τα οποία επειδή φαίνεται πρωτοστάτων.

Εις αυτά, οι Κρομέτες λέγονται συνήθως κρομέτ κα, τραγωδία. Η λατρεία καταρχήν προς το ωραίον είναι έμφυτο στην Ψυχήν του Ποντίου, όπως και κάθε έλληνος, την έμορφων που και αγαπά και χτυπά και φτάνει. Θα καζανείς να τον βαβόν συγκόλαση θα πάει. Έπειτα. Και η αισθηματική περιπέτεια προϋγωγής σε ευτυχή οικογενειακών βίων θεωρείται απαραίτητο ως δι όσους έχουν να λυθεί επίγνωση της αξίας και του προορισμού αυτής της ζωής.

Αγάπην που και αγάπησεν Φιλίαν που και μπήκε χαϊβάνη και πέρασαν καλάπαλού και μπήκε. Είναι τόσο αυθόρμητος, τόσο πηγαία, τόσο απλή και ειλικρινής. Η όλη του πόντους, στιχουργία, όπως και κάθε δημιούργημα αυτού του βασικά ποιητού ελληνικού λαού, ώστε σε συνεπαίρνει μαζί με την ιδιότυπη γλώσσα της, το ρυθμό και τη μουσική της.

Η ποντιακή. Μουσική δεν έχει καμία επίδραση από τη Δύση ή το Βορρά. Μένει καθαρός βυζαντινή, όχι ως προς τα διαστήματα μόνο αλλά και ως προς την τεχνοτροπία. Θεμελιωμένα τα ποντιακάματα επάνω στα διαστήματα της ελληνικής Πολυεθνίας κατά διάφορα γένει και τρόπους μουσικούς σώζει μορφολογικά πλείστας όσους αναλογίας και ομοιότητας προς την εκκλησιακή Μελοποιία οι τρίχα.

Στο γεφύρι η κόρη. Εξίβα σαν παρκάρ τα τραγούδια που λέγονται στον Υφέπαμαν και το Θύμισμα Μάναγεδός μου την ευχή σου αφ η κόρη τη μάνα σου ή το αρχίνη ο. Χορό και άλλα παρουσιάζουν. Καταπληκτική ομοιότητα μπροστά στηχηρά και άλλα μελωδύματα της εκκλησίας. Ακόμη και συνήθιοι επισήμων στιγμών του κοινωνικού βίου των Ποντίων διατηρούν τους τύπους βυζαντινής τελετής.

Όπως των υφερμα που γίνεται κατά του αρχαίων ευαγγελικών τύπων, εν το μέσω της νικτός με τους σλιράρηδες εμπρός τους νεούφους κατόπιν και ο πίσω τους συγγενείς και λοιπούς γαμηιώτας όλους με αναμμένα κεριά ή στα χέρια, μοιάζει μάλλον με θρησκευτική λιτανεία ή κοσμική διασκέδαση τα 10 αυτό τραγούδια ως θρησκευτικά εμβατήρια ή άσματα κοσμικά, αλλά εις τα εύθυμα, τα γρήγορα δηλαδή και ενθουσιαστικά τραγούδια.

Κυρίαρχου στοιχείο είναι ο. Ρυθμός, η αρχαία ελληνική Ρυθμική, όπως και στα τραγούδια της υπόλοιπης Ελλάδος, ζει και στα τραγούδια τα ποντιακά και τα 3 ρυθμικά γένει με διάφορες ποικιλίες ρυθ. Των ποδών σώζονται στην ποντιακή ρυθμοποιο και δακτυλική και ημβική και παίρουνε και επίτρητοι και οι τόσο προσφιλείς τους Ποντίους επί τέταρτη είναι σε χρήση στην ποντιακή μουσική. Το όλο δε.

Τούτο ποιητικών, μουσικό και ερημικό οικοδόμημα συνοδεύει μεν με ενθουσιασμό οι ποντιακή λίρα και ο ζουρνάς. Ερμηνεύει δε πλαστικότητα με χάρη το σύστημα των ποντιακών χορών που είναι πολύμορφη και ανάλογη με τους μουσικούς ρυθμούς και τη διάθεση των κατοίκων έκασης της τοπικής. Περιφερίας. Οι ποντιακή λίρα που είναι το κύριο μουσικό όργανο του Ελληνισμού του Πόντου, είναι αυτή καθαυτή μνημείο μουσικού. Αξιοσπούδαστο διότι μόνοι από τα εν χρήση ελληνικά όργανα σώζει τον αρχαϊκό Τύπο της δωρικής λίρας, κουρδισμένη, κατασυνημένα τετράχορτα.

Ως εκ του λόγου τούτο δημιουργείται αυτομάτως κατά την εκτέλεση λανθάνουσα αρμονική συνοδεία κατά παραλλήλους τετάρτος, ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά γνωρίσματα της λίρας στη σπονδιακής φαινόμενων μουσικού. Αξιοσπούδαστο μία από τις παλαιότερες αρμονικές μορφές που δοκιμάστηκαν στη Δύση κατά τη μεσαιωνική εποχή, έπειτα έχει μία γλύκα. Η υπήρχε ξεχωριστή από τα άλλα τα όργανα κατά την ικανότητα βέβαια και του λυράρη είναι και τόσο στενά συνδεδεμένη η λύρα με το ποντιακό τραγούδι, ώστε το ύφος και το χρώμα του να μην είναι δυνατό διάλογο οργανικού μέσου να ανταποδοθούν παρά μόνο δια αυτής.

Ο Πόντιος λυράρης ποιητής μαζί και μελοποιός Άφραστος είναι ο κύριος Εμψυχωτής των Χορευτών, προ των οποίων παρελαύνει διαδοχικά. Παίζουν το όργανό του έως ότου φτάσει να τους συνεπάρει εις μη αδιονσιακή μέθη, αρχίζοντας από τους ήρεμους ρυθμούς του ωμά και φτάνοντας εις τους γρήγορους του τικ του λανγευτού και του Serra. Η χοροί.

Του Πόντου ο συρτών ο λαγετών των Χοροντικών Οτίκ ο ωμά το κορσαγγέλ, ο σέρρα χορών και άλλοι έχουν μεγάλη ποικιλία και πλαστικότητα. Διακρίνονται δε τον άλλον ελληνικών χορών, διότι σώζουν οι περισσότεροι τον τύπο του κλειστού χώρου, συνηθισμένο μόνο στον Πόντο από τους χορούς. Στο μενένμάλ είναι ο ευγενικότερος ο δε σέρα χορός, ο πλέον ηρωικός και η ανδροπρε. Φίλοι μου.

Καλησπέρα είμαι ο Τάσος Γιάκας και ακούτε το podcast Staling stories. Στο σημερινό. Επεισόδιο τιμούμε τις καμμένες πατρίδες και συζητάμε για το χρέος της μνήμης που οφείλουμε στις γενιές που πέρασαν, αλλά και σε αυτές που έρχονται. Επιστρέφουμε. Στην ωμή και σκληρή πραγματικότητα της ιστορίας, γιατί η ιστορία δεν είναι μόνο θεωρία και όροι.

Είναι οι. Άνθρωποι που την έζησαν. Και που κατάφεραν να. Επιζήσουν για να μας. Μεταφέρουν την αλήθεια, ακούστε. Τώρα ένα απόσπασμα από τη συγκλονιστική μαρτυρία του χαράλαμπου μήτσογλου, μια μαρτυρία ντοκουμέντο για τη σφαγή τον. Άγριο διωγμό και της. Απάνθρωπες συνθήκες ζωής των παπραλίδων των. Ελλήνων από την ηρωϊκή και πολύπαθη πάρα του Πόντου, όλα όσα.

Υπέστησαν αυτοί οι άνθρωποι, ξεδιπλώνονται μέσα από την. Καταγραφή του εξαιρετικού. Ιστορικού ιασωνα χανδρινού, έτσι όπως. Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα έθνος στις 07/07/2000. Τκ. Τι; Έγινε στην πάφρα από. Το άλφα μέχρι το βήτα εκεί μέσα είμαι όλη η σφαγή κάψιμο, τα παιδιά, οι γυναίκες, τα είδα το χωριό μου, τα ούζα Γάλεγαν το μεγάλο ήταν πιο εκκλησιές.

Είχαμε. Στην Άκρα το χωριό είχε εκεί 5 6 τούρκοι οικογένειες. Σχολείο δεν πήγα ήμουνα στα βουνά τα σχολεία έκλεισα πατέρας μητέρα όλοι στο βουνό πάνε οι Τούρκοι όλους τους έκοψαν. Σε μια. Απροσδιόριστη εποχή που χάνεται στα. Βάθη της ιστορίας. Οι κάτοικοι. Κλήθηκαν να επιλέξουν αν θα. Άφηναν τη. Γλώσσα ή τη θρησκεία τους και. Επέλεξαν το πρώτο.

Πολλά χρόνια. Ήταν μπροστά αιώνια όταν πήραν την περιφέρεια οι Τούρκοι είπανε την πάθρα θρησκεία. Θα αφήσετε η γλώσσα και λένε οι Έλληνες τη γλώσσα αφήνουμε θρησκεία, δεν αφήνουμε στην Τουρκία, ήταν η θρησκεία με τους Τούρκους στην αρχή καλά είμαστε. Σαν αδερφός κοντά ήταν ένα μικρό χωργηδάκι. Έρχονταν την Κυριακή στην εκκλησιά και μετά τους φιλοξενούσαμε στο σπίτι.

Έλα ισμαήλ κι έρχονταν η ώρα. Της κρίσης αργότερα με τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και την εισβολή της Ρωσίας στα τουρκικά. Εδάφη που έδωσε. Ελπίδες για ένοπλο αγώνα στους Χριστιανούς του Πόντου. Κατεβαίνουν από τα χωριά τους και παίρνουν τα όπλα. Οι Έλληνες τα μισά Πλάκωσαν οι Τούρκοι και βγήκαν στο βουνό ή στα 2 χρόνια εμείς στο αντάρτικο ήτανε διάφορα όπλα Ρωσικά λίγα ήταν μεγάλη σφαίρα παίρνανε.

Αλλά όπλα είχε σφαίρες, δεν είχε όσοι πήραν πήρα. Αυτή ήταν απάνω στα ψιλά. Μετά 2 χρόνια ήρθε σε μας μετά τους Αρμεναίους Αρχίνη ο διωγμός και σε μας καλέσανε δύο 3 κλάσεις, δύο Γαμπροί μου μάζεψαν όσους ήταν για επιστρέτευση και κατέβηκαν στην Τραπεζούντα στο Tohat, εκεί στην παραλία τους έβαλαν θεριστική βόλη τους, σκότωσαν μετά οι Τούρκοι κάλεσαν πάλι στρατιώτες. Ο αδελφός μου πήγε στην πλάση του στη Σαμψόντα 600£ πληρώσαμε, ήρθε ο αδερφός μου.

Στο δρόμο που ερχότανε μαζί με το συμπέρώ του. Τον σκότωσαν μετά αρχίνη πληγή. Αυτό γίνεται όταν τελείωσαν με τους Αρμενίους το 14 μας κάλεσαν στρατιώτες και στο δρόμο μας σκότωναν τους παπάδες, τους δασκάλους, όλους τους εμπόρους. Έλληνες ήταν οι έμποροι και οι Τούρκοι. Το ξέρανε πολλοί Έλληνες ήμασταν εμείς εκεί πιο πολύ και από την Ελλάδα. Εμείς εκεί 4 εκατομμύρια είμαστε πλούσιοι. Όλοι οι Έλληνες ήταν φόρο από μας, Παίρνανε οι Τούρκοι δεν δουλεύανε.

Όλοι οι εγκράμματοι Έλληνες από την Τραπεζούντα ήταν και σε ένα χωριό και 5 οικογένειες να είχε σχολείο είχα. Σχολείο και εκκλησία. Όταν. Η Ρωσία κατέβηκε Τραπεζούντα, ήταν ένας αρχηγός τσαούσαν αντώνγατο αυτός κράτος θα έκανε σε μας εκεί τολμηρός άνθρωπος κατέβαινε μέσα στην αστυνομία στη Σαμψούντα αστυνομία Τουρκική. Δεν μπορούσαν να τον.

Πειράξουν τρέμω εκτός από τον τσαούσαν υπήρχαν πολλοί καπετάνιοι στην περιοχή που έκαναν επιδρομές στα τουρκικά χωριά. Αυτή ήταν όλοι μαζί από τη Σαμψούντα. Πέρα τους ακούγαμε. Όταν ήρθε η ώρα να χτυπήσουν ένα τούρκικο χωριό, πήγαιναν όλοι μαζί και χτυπούσαν. Παίρναν τα ζώα του τα γεννηματά του φεύγουν απάνω στο βουνό και τα μοίραζα.

Ένας από τους Τούρκους ήταν κοντά. Τσοπάνος έχει ένα μέρος τα ζώα του ελεύθερα αυτός 2 χρόνια τροφοδοτούσε εμάς. Οι καπετάνοι έπαιρναν τα τρόφιμα και τα μοιράζανε στον κόσμο. Το αντάρτικο δεν θα επιβίωνε χωρίς τους τροφοδότες. Θυμάται ακόμη πως οι Τούρκοι σκότωσαν ένα τροφοδότη τον ανανία μετά από προδοσία τον σκοτώσαν όπως πιάνεις το βουβάλια και τα σφάζεις με το ξίφος. Πέρασαν κοντά μου 200 M στη μάχη. Ήταν διαφορετικά, οι Τούρκοι δεν πολεμναν τα χέρια τους. Μόνο σου λέω σε ένα στενό δρόμο, ρίχναμε ένα δέντρο. Έρχονται εκεί στην ενέδρα σκοτώναμε 4 5 και οι υπόλοιποι φεύγω, δεν πολεμάνε.

Οι Τούρκοι άμα είχαν όλοι. Οι άντρες όπλα. Τούρκοι δεν θα ανέβαιναν, αλλά πού στην Αγγλία; Τάφος της Ελλάδας, η Αγγλία είναι να ξέρεις αυτό. Τα. Πράγματα άλλαξε άρδενη. Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917. Πετάνε οι Ρώσοι τα όπλα επειδή έγινε κομμουνισμός; Τότε βρώμησαν τα πράγματα έρχονται στο χωριό. Οι Τούρκοι καλάνε τους μεγάλους.

Πάνε στη σαμψόντα. Μία πόλη 40 km από την πάφρα και εκεί τους σκοτώνουν και το 16 που ήρθε η καταδίωξη. Φεύγουμε στο βουνό από το 16 μέχρι το 18. Η δική μας περιφέρεια, ησυχία ήτανε. Και το 18 δίνουν μια διαταγή για ανταλλάξιμους και κατεβαίνουμε στα σπίτια. Τότε τον Αντώνη ήθελα να σκοτώσω μετά δεν μπορούσα κατεβήκαμε ήσυχα στο χωριό.

Εμείς νομίζαμε θα μείνουμε στο χωριό μας, σηκώνομαι ένα πρωί με τον πατέρα να πάμε στη Σαψούντα μου είχε πει από το βράδυ καθόμασταν στο καφενείο μπροστά ο πατέρας μου στα δεξιά έρχεται ένας Τούρκος τζαταρμάς γιαούρ για όρ μας λέγαν οι Τούρκοι, ξέρεις τον Αντών και πώς; Να μην ξέρεις, έρχεται στο σπίτι μας, τρώει πίνει, αλλά ο. Ίδιος δεν κοιμάται καθόλου.

Τα παιδιά κοιμούνται. Μία βραδιά θυμούμαι ο πατέρας μου με ρώτησε του έδωσε. Παστάλ, φύλακα καπνού. Επεξεργασμένα από σαν μπαρούτι ήτανε ήρθε κοντά στον Τούρκο ο πατέρας μου, του λέει ο Τούρκος Γιαούρ Έλα μαζί μου τον Αντώνη, αφού ξέρεις και παίρνει τον πατέρα μου πηγαίνει στη σαμψόντα μέσα το κεφάλι του Αντώνη έφεραν του είχανε κόψει το κεφάλι.

Το 18. Γίνεται αυτό στο χωριό Ο κόσμος κλαίει. Όταν. Ο κόσμος κατέβηκε από το βουνό. Πιστεύοντας πως οι Τούρκοι. Θα έδιναν αμνηστία, πλανήθηκε. Τότε άρχισε σφαγή, λέγανε οι τούρκοι εξορία θέλεις οι φύλακες; Της ορμελιού, η. Ελλάστηκε ο κόσμος πήγανε στη σορμελιού οικογένειες ολόκληρες. Ο γαμπρός μου ήταν γερός, καπνοέμπορος πάει στην παύρα μέσα με τα καπνά του, ένα ζευγάρι βόδια και ένα βουβάλι αρμέξιμο εκεί πιστηκαν και άρχισαν να αγριεύουν εμείς στο χωριό. Τώρα δεν ξέρουμε τι γίνεται στο άλλο χωριό και μία χήρα Ελληνίδα ήρθε και λέει.

Μες στα σπίτια τους Έλληνες στην πόλη. Μέσα ό τι; Θέλεις κάνουνε οι. Αδελφοί μου ζεύει το βουβάλι με ένα σκοινί στο λαιμό και πάμε μαζί προς την πάφρα από το χωριό μας. Δυόμιση ώρες μέχρι την πόλη ήταν όλο Έλληνες. Μόνο 3 χωριά ήτανε τουρκικά. Άρχισε να ψιχαλίζει, περάσαμε τα τουρκικά φυλάκια στο δρόμο, βλέπαμε όλα τα έκαψαν. Ο Τούρκος περνώντας από τις Σρμελιού ακούμε βουή σταμάτα εσύ μου λέει η αδερφή μου, θα πάω να δω εγώ. Πτώματα παντού ακόμα βουίζει το κεφάλι μου. Εκεί.

Στη Σρμιού είχαν μαζέψει. Τους άντρες και είχαν κάνει θεριστική βολή. Στο χωριό Μεταγυρίσανε και Κάψανε και τις γυναίκες και τα παιδιά αρχένησαν από κει κάψιμο συνέχεια τους παπάδες τους έπιαναν και τους έδεν πίσω από το άλογο και μετά λέγανε, ελάτε να δείτε ένα σκυλί σκότωσα αυτά έπαθαμενοι οι Έλληνες. Κλείνοντας. Φίλοι μου, το σημερινό μας ταξίδι στη μνήμη και την.

Ιστορία θα ακούσουμε. Αποσπάσματα από ένα συγκλονιστικό βιβλίο κειμήλιο. Πρόκειται για το ημερολόγιο της δράσεως των ελλήνων ανταρτών της Άνντας 1916 1924 του Κωνσταντίνου Κουρτίδη. Το έργο αυτό αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά. Ντοκουμέντα για τον ποντιακό. Ελληνισμό δεν. Καταγραφεί μόνο τον πόνο, αλλά τη. Λεβεντιά και την ηρωική.

Αντίσταση των σαντέων απέναντι στις συνεχιζόμενες τουρκικές επιθέσεις. Είναι η απόδειξη ότι ο πόντος δεν λύγισε αμαχητή, πάλεψε με νύχια και με δόντια για την ελευθερία. Και την αξιοπρέπειά του ας. Κρατήσουμε αυτά τα λόγια ως μια ζωντανή παρακαταθήκη. Φίλοι μου. Άλλο ένα επεισόδιο του telling stories φτάνει στο τέλος του. Σας ευχαριστώ θερμά για την ακρόαση, για το χρόνο και πάνω από όλα για την κοινή μας ανάγκη να κρατάμε την ιστορία μας ζωντανή, να είστε καλά και ανανεώνουμε το ραντεβού μας για το επόμενο επεισόδιο.

Χαίρετε. Έτσι; Η επάνοδος από το προσωρινό καθεστώς του κατακτητή στο μόνιμο δηλαδή το τουρκικό, είχε επιτευχθεί ανώδυνα χάρη στην πολιτική σοφρόνησι του Μητροπολίτη Χρυσάνθο. Αυτό όμως μονάχα στην πρωτεύουσα του νομού, την Τραπεζούντα. Όσο για την ύπαιθρο εκεί τα πράγματα εξελίσσονται αλλιώτικα εκεί. Έτεκτες ορδές τσεπέδων που. Προέρχονται είτε από ντόπιους είτε και από άλλων περιοχών, μουσουλμάνους και που ή ξεσηκώνονταν με τη θριαμβευτική επάνοδο του εθνικού του στρατού ή ακολουθούσαν το στρατό. Αυτό ως αντάρτες αποτελούσαν τώρα την πιο ειδικτή απειλή για τον απροστάτευτο πληθυσμό μας.

Τα όπλα που είχε μοιράσει η Εθνική Ένωση στα χριστιανικά χωριά αποδείχνονταν ως όργανα αυτοάμυνας ανεκτίμητα με αυτά κατάφεραν η Τσίτα το Σουρμένων το κάτοικοι, πολλά χωριά της Ματσούκας και της γαλλίανας αποκρούσουν τις αλλεπάλληλες επιδρομές των αναρχικών αυτών στοιχείων και να περισώσουν προσωρινά την κατάσταση. Αντίθετα, όσα χριστιανικά χωριά δεν διέθεταν όπλα, παθαίνανε τα κακά της τριάδας.

Τέτοιες πληροφορίες φτάνανε καθημερινά και στη Σάντα και μας Εκνευρίζανε ακούγαμε πυρπολήσεις σπιτιών, σφαγές ολάκερων οικογενειών, διαρπαγές περιουσιών, μεμονωμένους φόνους, ληστείες. Ο απόμερος τόπος μας παριστούσε τη γλώσσα που βλέπει στον ουρανό το γεράκι και την πιάνει ανατριχίλα τα χαμόγελα όλο και λιγοστευε. Οι μορφές εκφράζουν η αγωνία ως και οι ξένες ηλικίες των παιδιών Κατσουφιάσανε οι Τούρκοι, δηλαδή ξαναερχότανε τι παραπάνω ήθελες απαυτό; Ένα προς το παρόν μας προστάτευε κι ήταν αυτό η φήμη της Άντας για την ανδρεία της, μια φήμη που δέος ενέπνεε στον καθένα. Και τον έπειθε πως δεν ήμασταν εύκολη λεία για πλιατσικολόγημα. Ακούμε όμως ότι παρασκευάζονταν ότι καταστρώνανε σχέδια, ότι βησομούσανε κακά εναντίων μας απειλητικά μηνύματα μας στέλνανε απόξομένοι οπλαγοι οπτασίες φρίκης μας περιστοιχίζανε απομονωμένοι στα ψηλά χιονισμένα αντερίσματά μας. Δεν είχαμε ακριβείς πληροφορίες για τα γινόμενα μες στην ομίχλη της αουριστίας.

Οι μερικές εντυπώσεις αντικαθιστούσαν για μας τα γεγονότα, νιώθαμε γύρω μας γκρεμίσματα, εκρήξεις, στρατόπεδα θολούς δεσμοτηρίων και οραματιζόμασταν λόγ. Σωρούς νεκρών και σωρούς ερειπίων ακούγαμε ελιγμούς, ξεφωνητά κατάρες πόνου, αναθέματα και βλέπαμε τάφους και μνήματα και γαλασμένα νεκροταφεία. Το νευρικό μας σύστημα παράδενε όσο βλέπαμε πως ήμασταν παράσκενοι κι η επιταγή της στιγμής ήταν για μας τέτοια ή έπρεπε από ειρηνικοί άνθρωποι να ντυθούμε την περικεφαλαία του Άρη και να αντικρίσουμε την κατάσταση κατάματα ή έπρεπε ναι και καλά να εξουθενωθούμε. Εξουθένωση όμως θα αποίκια ατίμωση. Στις 15/12/1917 μια Γενική συνέλευση των κατοίκων της Άνντας έπαιρνε τις μεγάλες της αποφάσεις. Ορίζει μία εκτελεστική επιτροπή με πρόεδρο τον Θεοδόση Χειμωνίδη και μέλη του Γιάννη Κουφαντζή, τον Ισαάκ Κούρτογλου, τον Αβραάμ Καλαϊτζίδη και το Χρήστο Σεβαστίδη και την περιέβαλε με απόλυτη δικτατορική εξουσία.

Οι ορισμοί της θα θεωρούνταν ως ορισμοί της πατρίδος και η παράβασή τους στα συνεπή για το κυρώσεις ανεπανόρθωτες. Την ίδια μέρα η Επιτροπή ονόμαζε γενικό οπλαρχικό της Άνντας του Γιάννη σπαθάρο, ατρόμητο λεβάνθρωπο και εκείνος διέλαγε μόνος του το δοκιμασμένο οπλαρχηγούς από ένα για κάθε ενορία της άνντας και άλλους δύο για τις ενορίες των φτελειών αυτούς και εκείνους 9 Αμέσως οι κάτοικοι παρουσίασαν όσα όπλα είχαν κοντά τους, βγήκαν 195 τουφέκια Μάους και ένα εκατομμύριο φυσίγγια, αρκετή ποσότητα δυναμίτη, χειροβομβίδες και πλήθος τουφέκια γκραν μαρτίνι και λοιπά.

Ταυτόχρονα όλοι οι άντρες από 18 ως 50 χρόνων γράφτήκαν πολιτοφυλακής και άρχισαν καθημερινές ασκήσεις σκοποβολής γύρω στα χωριά μας ανοίγαμε προχώματα και φτιάχναμε με φυλάκια με σκοπούς. δύο από αυτά του γρζάτων και το Φτεινιών Ίσαν τα μεγαλύτερα όσα κρίινά και είχαν τακτικότατο σύνδεσμο μεταξύ τους. Τα φτελένια τα θεωρούσαμε σαν την αχίλλειο φτέρνα του τόπου μας.

Σε αυτά προβλέπαμε την πιθανότητα της εχθρικής εισβολής. Γιατί από παντού αλλού μας Προστατεύανε τα υίπετα του κούπα και του καζουφλή που ήσαν πολύ δύσκολο διάβατο το χειμώνα. Τα χωριά μας τώρα είχαν αποκτήσει όψη πολιορκημένου, στρατόπεδο καινησιών μέσα σε φουρτουνιασμένη θάλασσα, τριγυρισμένα από εχθρούς στις. 18. Δεκεμβρίου είχαμε δοκιμαστικό συναγερμό των οπλιτών μας στην ενορία τερζάντων, με σκοπό να επισκεφτούμε όλοι μαζί τα φτελένια.

Πρώτον, για να επιθεωρήσουμε το εκκή φυλάκιο δεύτερο για να εμψυχώσουμε τους κατοίκους που απείχαν από τα καθαυτά μας χωριά και τρίτο για να μελετήσουμε καλά το έδαφος όπου ήταν ενδεχόμενο να παρουσιάσουμε το πρώτο βάφτισμα της φωτιάς, μισόδρομο, ανταμώσαμε Τούρκους αγωγιάτες που κάναν τον πραγματευτή. Πηγαίνανε κατά τα χωριά μας με τα φορτία από σιτάρι και καλαμπόκι.

Όσοι είδαν όμως και τρόμαξαν είτε για τον οπλισμό είτε και για τον αριθμό μας χλωμή και αμίλητοι παραμέριζαν τα αλογά τους από το δρόμο για να προσπεράσουμε εμείς, όμως τους εγκαρδιώναμε και όλο τους προτρέπαμε να επαναλάβουν το είδους αυτό το εμπόριο που ήταν ευεργετικό για τον τόπο μας, που να ξέραμε πως μόλις θα φτάναμε στα φτελένια, θα αποκαλύπταμε την πραγματική μορφή των υποκριτών αυτών που δεν ήταν καθ αυτού αγγέτικη αλήθεια. Τη διαπίστωση αυτή μας την έκαναν 60 συμπατριώτες μας με βογγιτό και με θρήνο.

Άντριες γυναίκες και παιδιά, καθώς ερχότανε από την Τραπεζούντα εκεί στο σημείο της καμπής του αυχένα του βουνού της Σίμονας Πέσανε στην έδρα ληστών που τους ξεγυμνώσανε μυστική και ξυπόλητοι, μασστόριζαν τώρα τη θλιβερή τους περιπέτεια και μας διαβεβαίωναν ότι όσους ληστές γνωρίσανε ήταν συγχωριάτες με τους θλιβερούς αγωτες που μας είδαν οπλισμένους και τρόμαξαν πίσω λοιπόν από τη μάσκα των εμπόρων κρυβόταν η κατάσκοποι και εμείς τους παροτρύναμε να ξανάρθω εχθροί πιο πολύ επικίνδυνοι όσοι επεξέτισαν την κακούργα αποστολή τους μες στην επισιτιστική κοτη του τόπου μας 80 αντί οδώντος.

Τέτοιο ήταν το παράγγελμα της αγανακτισμένης ψυχής όλων μας και προπάντων των πιο ζωηρών μεταξύ μας. Την ίδια νύχτα 5 από εμάς βγαίναμε από την ενορία ισχανάντων αποφασισμένη να εξοφλήσουμε με τους αγωγιάτες την οφειλή των συγχωριανών τους προς τους δικούς μας. Έπρεπε όμως να έχουμε και τη συγκατάθεση του αρχικαπετάνιου μας και για αυτό περάσαμε πρώτα από τον ΤΕΡΖΆΝ Α, Όχι, όχι μας αντίπε ο Γιάννης Παθάρος, τέτοιο πραξικόπημα θα ήταν ταυτόμο με πρόκληση με κήρυξη πολέμου προς εκείνους που σήμερα ξαναγίνονται οι αφεντάτες στη χώρα τους. Μία αφορμή ζητούν ίσα ίσα για να αιτιολογήσουν τη βία που μελετούν ασκήσουν εναντίον μας.

Γιατί να τους προσφέρουμε αυτό που ζητούν; Το αντιτάξαμε και εμείς τα επιχειρήματα μας ότι μόνο οι υπολογισμοί φόβο του συγκρατούσαν για την ώρα σε απόσταση από τον τόπο μας ότι κάθε μετριοπάθεια θα εκλαμβανόταν από αυτούς ως αδυναμία μας και ότι η ανοχή μας θα τους απεθράσουνε και θα τους εξωθούσε σε πιο τολμηρά διαβήματα ότι τέλος μονάχα ο φόβος θα τους καθιστούσε διστακτικούς.

Ο καπετάνιος μας όμως ήταν αμετάπειστος, γιατί να εξοργίσουμε κατά έναντι στο ρέμα να βλέπετε πως είναι πρυμνήσιο για τον εχθρό τα καλά Τα πούλα κάνουν υπομονή, αποφεύγοντας το ταξίδι στο φουρτουνιασμένο καιρό και αυτό για να οικονομήσουν δυνάμεις για τη φουρτούνα που μπορεί να τους τύχει στο πέλαγο αναπάντεχα. Τα λόγια του ήτανε σταράτα και τα επιχειρήματα του γερά για την απειθάρχητη, όμως οι ιδιοσυγκρασία μας αποτελούσαν όλα τότε έννοιες μάλλον κενές ήσαν επιχειρήματα της πεζής λογικής διδάγματα σχολής Ραγιάδων και υπολογισμένη ισορροποιημένης μεν.

Για μας όμως βοβείς και την μποτένια ζωής αδικημένης και αδιαμαρτύρητης να αναγνωρίσουμε στους υπεροχή, να αφήσουμε ανικανοποίητες τις εθνικές μας αξιώσεις. Προτιμότερος ο θάνατος παρά τέτοια ζωή. Ο απροσμέτρητος θαυμασμός μας προς τις ιστορικές παραδόσεις του 21 γεννούσε μέσα μας φλόγες θαρραίας ορμής και μας εξωθούσε στην άρνηση κάθε δισταγμού και στην απόρριψη κάθε μετριοπάθειας. Απτη στιγμή που το μισοφέγρο γύρισε τις πλάτες μπροστά στο σταυρό.

Τον ίδιο μας το θεωρούσαμε πια ως υπόθεση ξεπερασμένη και τώρα να ξαναγυρίσουμε πάλι στο ραγιαδισμό ιαωνόβι απότομη και υπερήφανη γκρεμί του τόπου μας. Τα πανύψηλα βράχια του που μοιάζουν με το πλατάκι οργής και με εκρήξεις θυμού απολιθωμένες, συμβολίζανε την αντίθεση ψυχ του και μιλούσανε στην Άγουρη κρίσιμα Αδιάλλακτα και μαζί με αυτά και ο ζαφυρένιος ουρανός μας και η Βουλή ηρεμία των Λαγκαδιών μας, όπου οι ξένες στη λευτεριά είναι πιο όμορφη από την ησυχία του σπιτιού κι από την ταπεινωμένη ζωή του μας εξωθούσαν στην άρνηση.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00