Πίνεις Κακό Καφέ και Δεν το Ξέρεις | Ν. Κανακάρης
The 8 PodcastΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ο καφές είναι ίσως το πιο καθημερινό προϊόν στη ζωή μας.
Τον πίνουμε κάθε μέρα. Αλλά πόσοι ξέρουμε πραγματικά τι πίνουμε;
Σε αυτό το επεισόδιο, ο certified SCA trainer και international coffee judge Νίκος Κανακάρης αποδομεί όλα όσα θεωρούμε δεδομένα γύρω από τον καφέ:
• Τι σημαίνει πραγματικά “specialty coffee”
• Πώς ξεχωρίζεις ποιοτικό καφέ
• Arabica vs Robusta
• Γιατί το φλιτζάνι αλλάζει τη γεύση
• Πόσο σημαντικό είναι το νερό
• Decaf: scam ή παρεξηγημένο;
• Πότε πρέπει να πίνουμε καφέ μέσα στη μέρα
• Γιατί στην Ελλάδα κάθε γωνία έχει καφετέρια
• Τι συμβαίνει πραγματικά με τα margins του καφέ
Μια συζήτηση για την ποιότητα, την καθημερινή συνήθεια, το marketing και την ελληνική κουλτούρα του καφέ.
Ενότητες:
0:00 Intro
2:33 Τι είναι πραγματικά το specialty coffee
6:13 Arabica vs Robusta
8:21 Πώς ξεχωρίζεις ποιοτικό καφέ
12:20 Το φλιτζάνι αλλάζει τη γεύση;
14:49 Γιατί το νερό είναι τόσο σημαντικό
16:03 Πώς να βελτιώσεις τον καφέ στο σπίτι
18:23 Espresso vs φίλτρου vs ελληνικός
20:49 Decaf: η αλήθεια πίσω από τον ντεκαφεϊνέ
23:55 Πόσο καφέ πρέπει να πίνουμε;
25:40 Γιατί δεν πρέπει να πίνουμε καφέ μόλις ξυπνήσουμε
27:41 Η ιστορία του freddo espresso
32:05 Γιατί στην Ελλάδα κάθε γωνία έχει καφέ
34:15 Τα πραγματικά margins του καφέ
41:26 Κριτήριο για να επιλέγεις καφέ για το σπίτι
44:29 Outro
🔔 Αν σου αρέσουν αυτές οι συζητήσεις, κάνε εγγραφή στο κανάλι μου!
📱 Βρες με και σε άλλα μέσα:
https://linktr.ee/othonothonas
👤 Καλεσμένος:
Νίκος Κανακάρης (instagram.com/nikos.kanakaris/)
🎬 Παραγωγή: 3hive.gr
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Θέλω να μας ανοίξει λίγο τα μάτια σχετικά με τα best practices, κακά πράκτησης επίσης που κυριαρχούν εκεί έξω και γενικότερα να μάθουμε περισσότερο για αυτό το προϊόν το οποίο το κατεναλώνουμε καθημερινά οι περισσότεροι από εμάς. Τέλεια, να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση, για αρχή. Όπως είπες και εσύ, είμαι ο Νίκος Κανακάρης, το επιθυμητό.
Ασχολούμαι με τον καφέ τα τελευταία 20 χρόνια Τα τελευταία 15 μέσα από μια εταιρεία στην οποία έχω περάσει από όλες τις θέσεις έτσι Ήμουν επίπεδος για την εκπαίδευση, τον ποιοτικό έλεγχο Προφανώς κάποιες πωλήσεις γιατί είναι μέρος της καθημερινότητας και αυτό Σαν προσωπικότητα αυτό που έχω κάνει μέσα από τον καφέ είναι ότι μέσα από διάφορους διαγωνισμούς Μέσα από την αγάπη μου για τον καφέ, σεμινάρια, διάφορους διαγωνισμούς Τα τελευταία δέκα χρόνια είμαι επίσημος εκπαιδευτής για το Specialty Coffee Association, που είναι ο οργανισμός για το Specialty Coffee σε όλο τον κόσμο.
Τα τελευταία πέντε χρόνια μέσα από τους διαγωνισμούς είμαι επιστοποιημένος Κρητής και για εθνικά πρωταθλήματα αλλά και για τα παγκόσμια πρωταθλήματα του καφέ, για τον Barista και για τον Brewers. Γενικά μέσα από την αγάπη μου για τον καφέ έχω φτάσει σε αυτό το σημείο που έχω φτάσει Τους τελευταίους έξι μήνες μαζί με δύο πολύ καλούς μου φίλους τρεις πολύ καλούς μου φίλους έχουμε φτιάξει ένα special tea coffee shop και σύντομα αρρώστερη στην περιοχή Ταμαρουσίου το Zundi Coffee και μέσα από αυτό έτσι ξέρεις τοποθέτησα όλη μου την αγάπη και την εμπειρία στον καφέ δεν την τοποθετήσαμε σε έναν χώρο, με σκοπό να την εξελίξουμε και να προσφέρουμε αυτό που αγαπάμε στον κόσμο.
Έχεις κερδίσει και διαγωνισμούς στο κομμάτι της σαμπαρίστα, οπότε και σαν κριτής και σε συνδυασμό με την εμπειρία που έχεις και περιέγραψες, καταρχήν θέλω να μας πεις και σε αυτούς που μας ακούνε, τι είναι το Special Coffee. Γιατί το ακούμε, καταλαβαίνουμε οι περισσότεροι τι είναι, αλλά πρακτικά τι είναι και πόσο σημαντικό είναι.
Ισχύει. Γύρω από το Specialty Coffee έχει δημιουργηθεί κάποιο είδους hype, το οποίο όμως έχει πολύ μεγάλη ουσία πίσω από αυτό. Το Specialty Coffee πρακτικά αφορά την ποιότητα της πρώτης ύλης. Είναι αφορά μόνο περίπου το 3% της παγκόσμιας φαραγωγής, οπότε μιλάμε για πολύ μικρή ποσότητα. Αναφέρεται κυρίως στην καθαρότητα και στην ποιότητα της πρώτης ύλης.
αν μιλήσουμε σαν ομοιογένεια, σαν καθαρότητα πρώτης ύλης από άποψη defect που μπορεί να έχει το προϊόν και σίγουρα η βαθμολογία η οποία διαμορφώνεται μέσα από διάφορες τυχές έτσι γευσηγνωσίας από ανθρώπους που είναι επιστοποιημένοι να κάνουν αυτό το πράγμα, οι οποίοι ονομάζονται Q-graders. οπότε αυτός ο συνδυασμός ο έλεγχος ο δειγματοληπτικός έλεγχος της πρώτης ύλης και μετά στην γευσηγνωσία η βαθμολόγηση αυτού και η τοποθέτηση από ένα επίπεδο και πάνω από τους 80 βαθμούς και πάνω στα 100 δημιουργεί μια συνθήκη για την οποία ο καφές ονομάζεται specialty grade μέσα από αυτό όποιος διαλέγει να δουλεύει με αυτή την πρώτη ύλη διαλέγει αυτομάτως να δουλεύει με ουσιαστικά την κορυφή της πυραμίδας της πρώτης ύλης του καφέ.
Φυσικά δεν είναι μόνο αυτό, έτσι. Δεν είναι μόνο να δουλεύεις με μια πολύ ποιοτική ύλη. Εγώ σαν καταναλωτής που δεν ξέρω από καφέ πολλά πράγματα, πηγαίνω να πάρω καφέ από κάπου και βλέπω στο brand, τα the brand, από κάτω specialty coffee. Είναι όλοι αυτοί που βλέπω specialty coffee στα αλήθεια ή απλά χρησιμοποιούν το specialty σαν λέξη με βάση τη δικιά σου εμπειρία.
Ισχύουν και τα δύο. Αρκετοί είναι αυτοί που δουλεύουν με αυτή την πρωτήλυη. Βέβαια, χωρίς να συνεχίζουν στο κομμάτι της αλυσίδας του Specialty, γιατί όπως είπα και πριν δεν είναι μόνο η πρωτήλυη, δεν συνεχίζουν στο κομμάτι της αλυσίδας του Specialty όλοι τους υπόλοιπους κρίκους για να φτάσουν στον καταναλωτή να προσφέρουν την αντίστοιχη ποιότητα πρωτήλυης.
οπότε μπορεί να χρησιμοποιούν Specialty Coffee σαν πρώτη ύλη, από εκεί και πέρα όμως δεν δημιουργούν σωστές συνθήκες για το καβούρτισμα, δεν δημιουργούν σωστές συνθήκες για την παρασκευή, δεν υπάρχει εκπαιδευμένο προσωπικό με καθαριότητα κτλ. Οπότε μπορεί να δουλεύεις με μια πολύ καλή πρώτη ύλη, οπότε η προσφορά αυτής στον πελάτη, στον καταναλωτή, σε εσένα κατ' επέκταση, να μην είναι αυτή που πρέπει.
Άρα χρησιμοποιώ την ύλη αυτή, την πρώτη ύλη αυτή και δεν προσφέρω στον τελικό καταναλωτή την απεικόνιση της ποιότητας αυτού που έχω αγοράσει, που έχω επιλέξει να δουλέψω. Γιατί χάνετε οι επόμενα βήματα της αλυσίδας. Φυσικά, φυσικά. Και σίγουρα υπάρχουν και αρκετοί οι οποίοι δουλεύουν ή όχι με αντίστοιχη ποιότητα σκαφέδες, χρησιμοποιούν τον όρο specialty, επειδή όπως είπαμε και στην αρχή είναι ένα έτσι, hype ή μια εύκολη διέξοδος να πω ότι δουλεύω με καλής ποιότητας καφέ ή να χαρακτηρίσω το μαγαζί μου σαν ποιοτικό χρησιμοποιούν αυτή τη λέξη ώστε να αναβαθμίσουν από σαν όρο ή σαν τίτλο το κατάστημα ή την εταιρεία ή το ρόστερ. Άρα δεν υπάρχει κάποια πιστοποίηση που για να το βάλει κάποιος στην ταμπέλα του σημαίνει ότι... Πρακτικά όχι. Όχι. Πρακτικά όχι.
Έχουν υπάρξει στο παρελθόν διάφορες προσπάθειες για πιστοποίηση αυτού, αλλά είναι χαοτικό, είναι πολύ δύσκολο. Το άλλο που εγώ βλέπω πολλές φορές είναι και το 100% αράμπικα, σαν άλλο term, σαν άλλος όρος που χρησιμοποιούν πολλοί. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά? Πρακτικά το καφεόδεντρο σαν δέντρο έχει κάποια διαφορετικά είδη Τα δύο πιο διαδεδομένα και αυτά που χρησιμοποιούμε στην αγορά είναι η αράμπικα Και η κανεφόρα ή αλλιώς γνωστή ως ρομπούστα Αυτά που αποτελούν το 70% η αράμπικα και περίπου το 30% η ρομπούστα Άρα μιλάμε για το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας παραγωγής Συγγνώμη, αυτό εννοείς σαν ποικιλία δέντρου Ίδος δέντρου Ίδος δέντρου Σαν να μιλάμε για εσπεριδοειδή, πορτοκάλι, λεμόνι Και από εκεί και πέρα κάτω από το πορτοκάλι να υπάρχουν άλλες 10 διαφορετικές ποικιλίες Το ίδιο συμβαίνει ακριβώς και με το καφεόδεντρο Είναι η αράμπικα και η κανεφόρα Κάτω από την αράμπικα υπάρχουν 150 πλάς διαφορετικές ποικιλίες Ποικιλίες καφέ Οπότε ένας από τους ορισμούς που χρησιμοποιείται λάθος είναι ότι είναι επικοινή αραμπικά.
Είναι λάθος ορισμός. Είναι απλά μια αναφορά που ουσιαστικά ξεκαθαρίζει το τι λέει, τι περιέχει ο καφέ σου. Ή ανάποδα το τι δεν περιέχει ο καφέ σου. Είναι 100% αραμπικά, άρα δεν περιέχει ρομπούστα. Τι διαφορά έχει η ρομπούστα την αραμπικά σε απλά λόγια για κάποιον που δεν κοινωνικώ. Είναι διαφορετικά ήδη. Έτσι σαν μπουλετς να πω ότι η αραμπίκα καλλιεργείται σε μεγαλύτερα υψόμετρα, είναι πιο σύνθετο φυτό, άρα προσφέρει πιο πολύπλοκους καρπούς, κάτ' επέκταση αυτό εμφανίζεται και σε βουλιτζάνι.
Η ρομπούστα είναι λίγο πιο εύκολο να καλλιεργηθεί σε χαμηλότερα υψόμετρα ή σε παιδιάδες. είναι πολύ πιο ανθεκτική σε ασθένειες και εναλλαγές θερμοκρασίας έχει μεγαλύτερη παραγωγή κερασιών και έχει και περισσότερη καφέινη. Άρα η πιο ποιοτική εντός εισαγωγικών για το κοινό φαντάζομαι είναι το αράμπικα. Είναι η αράμπικα. Ωραία, πάμε σε ακόμα πιο πρακτικά πράγματα.
Πώς καταλαβαίνω εγώ σαν Όθωνας ότι ο καφές που έχω μπροστά μου είναι καλός και ποιοτικός Πέρα από τη γεύση που είναι υποκειμένη και, εντάξει, αν μου πεις και η γεύση είναι λίγο ιδιαίτερο ζήτημα γιατί μπορεί ένας καφές να είναι πικρός, αλλά να είναι ποιοτικός και γι' αυτό είναι πικρός. Πολύ σωστά ρε Λέσνα. Οπότε θέλω να μου αναλύσεις, να μου περιγράψεις σε κάθε πτυχή που καθορίζει την ποιότητα του καφέ, στον απλό καταναλωτή, τι πρέπει να κοιτάζει.
Ποιο είναι η ιδανική γεύση ενός ποιοτικού καλού καφέ? Καταρχάς η γεύση, επειδή αναφέθηκε στο τι μπορεί να είναι πικρό, είναι βιωματική. Άρα αν γευστικά δοκιμάζεις πράγματα, προϊόντα τα οποία είναι μόνο σε αυτό το προφίλ, δεν θα ξέρεις πώς κάτι δεν είναι πικρό ή πώς είναι ποιοτικά πικρό. Οπότε είναι κάτι το οποίο είναι βιωματικό και διευρύνεται όσο πιο πολλά πράγματα δοκιμάζεις, είτε στον καφέ είτε σε όλο το εύρος.
είτε μιλάμε για ξύλους καρπούς, σοκολάτα, κάποιο φρούτο, είτε όλα αυτά μαζί, σαν πολύπλοκο, αναμένεις να δοκιμάσεις και κάτι αντίστοιχο. Άρα μιλάμε για μια ποιότητα αρώματος που σε προειδάζει για ένα ποιοτικό ρόφημα. Αν η μυρωδιά είναι κάτι το οποίο σε παραπέμπει σε αρνητικά πράγματα, είτε μιλάμε καπνό, χώμα, γεώδη χαρακτηριστικά, τα οποία συνήθως δεν τα θέλουμε στον καφέ μας, άρα εκεί είναι μια πρώτη αίσθηση που μπορείς να καταλάβεις ότι μάλλον και στην γεύση θα μεταφερθεί αυτό και θα έχεις την αντίστοιχη εμπειρία άρα το πρώτο πράγμα που μπορεί να σε καθοδηγήσει είναι το άρωμα από εκεί πέρα δοκιμάζοντας μεταφέρομαστε σε άλλα πράγματα που το σημαντικότερο για εμένα είναι η ισορροπία των γεύσεων δηλαδή οξύτητα, γλυκάδα και πικράδα πώς συνεπάρχουν αυτά και αν είναι η ποιότητά τους σε υψηλό επίπεδο Δηλαδή θέλουμε και τα τρία χαρακτηριστικά, τα θέλουμε ποιοτικά, και τα θέλουμε να συνυπάρχουν, να μην υπάρχει κάποιο που φωνάζει.
Οκ. Υφή. Εννοείται. Καταλαβαίνει κάποιος ότι είναι καλός καφές ποιοτικός από την υφή. Εννοείται. Είναι πολύ σημαντικό κομμάτι της γεύσης και ας μην υποσυνείδητα, ας μην υπάρχει σαν γεύση η υφή. Είναι πολύ σημαντικό κομμάτι της εμπειρίας, της δοκιμής. Είναι η ένταση του σώματος, δηλαδή το πόσο πυκνό ή το πόσο αραιό είναι ένα ρόφημα.
Και είναι και η ποιότητα του σώματος, η υφή. Άρα αν είναι βελούδινο, αν είναι μεταξένιο, αν είναι σαν τη-like το αναφέρνω, σαν να έχει την υφή ενός τσαγιού, να φεύγει γρήγορα αλλά πολύ ευχάριστα. Ή αν είναι τραχή, αν είναι αμμώδες, δηλαδή αν πίνεις και σου αφήνει μια αίσθηση ότι δεν έχω πιεί κάτι υγρό, μου έχει αφήσει μια αίσθηση ότι έχω βάλει και κάτι στερεό στο στόμα μου.
Αυτά είναι χαρακτηριστικά τα οποία μπορεί να είναι, όχι μπορεί, είναι σίγουρα αρνητικά. Οπότε και αυτό μπορεί να σου προειδεάσει στο τι μπορεί να συμβαίνει στο έρωθμα σου. Είναι πράγματα τα οποία συνδέονται και είναι πράγματα τα οποία μπορεί να έχουμε μια πολύ καλή ισορροπία των γεύσεων, οξύτητα, γλυκά, τα πικράδα και μια πολύ κακή υφή ή μια πολύ καλή υφή και ανισόρροπο ρόφημα ή και τα δύο.
Ωραία, εγώ θα ρωτήσω και κάτι άλλο το οποίο εγώ γνωρίζω λόγω marketing και λόγω της ενασχολησίας μου με το marketing ότι παίζει και κάτι άλλο σε εσάς, στο δικό σας industry, στο δικό σας κλάδο. και μου το έχουν πει διάφοροι μπαρίστα αυτό, ότι πολλές φορές επιλέγεται και το είδος της κούπας που θα σερβίρετε τον καφέ, γιατί και αυτό παίζει ρόλο στην εκτιμόμενη γεύση και αντίληπτική, τέλος πάντων, στην αντίληψη του πελάτη για το τι καφέ πίνει.
Για παράδειγμα, ένα λευκό κεραμικό φλιτζάνι δίνει την αίσθηση στον πελάτη ότι θα πιει κάτι έτσι ποιοτικό και πικρό λίγο, αλλά ποιοτικό. Ένα ροζ στον κυλεμένο φλιτζάνι το κάνει λίγο πιο φρουτόδες στην αντίληψη του πελάτη και λίγο πιο γλυκό. Ισχύουν αυτά, παίζουν αυτά στην πράξη. Έχεις εμβαθύνει στην έρευνα. Ισχύει, ναι.
Είναι κάτι το οποίο δεν συνέντευξε συχνά σε καταστήματα ή στην καθημερινότητα. Διαγωνιστικά θα σου πω ότι είναι κάτι το οποίο έχουν εμβαθύνει πάρα πάρα πολύ. είναι κάτι το οποίο ονομάζεται cross-modal perception, δηλαδή πώς το μυαλό αντιλαμβάνεται αυτό που γεύεσαι σε συνδυασμό με άλλες επιρροές. Οπότε, όντως το φλιτζάνι είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι και το χρώμα του, που όντως, έρευνες λένε ότι το λευκό χρώμα μπορεί να σε προειδεάσει ότι θα γευτείς κάτι πικρό ή το πικρό που θα γευτείς να το κάνει με ακόμα μεγαλύτερη ένταση.
Πιο στρογγυλεμένα δοχεία ή πιο στρογγυλεμένα σκεύη ή με διαφορετικούς σχηματισμούς, με χρωματισμούς όπως ροζ, κόκκινο, μπορεί να σε προειδάσουν ότι θα πιεις κάτι το οποίο να είναι έντονα φρουτώδες, εννοείται. Και κάτι ακόμα το οποίο παίζει πολύ σημαντικό ρόλο είναι και το πάχος του φλιτζανιού. Υπάρχουν ειδικοί σχεδιασμοί στο χείλο στους σκεύους που σε κάνουν μέσα από έρευνες, δηλώνουν ότι σε κάνουν να γεύεσαι το ρόφημα που δοκιμάζεις με πολύ διαφορετικό τρόπο και όσον αφορά τη γεύση, αν είναι ξινό, γλυκό ή πικρό, αλλά και όσον αφορά την υφή που αναφέραμε πριν.
Μπορεί να δοκιμάσεις κάτι από ένα συγκεκριμένο φλιτζάνι και να το δεις πιο ελαφρύ το σώμα του και να το δοκιμάσεις από ένα φλιτζάνι που είναι σχεδιασμένο να τονίζει την υφή και να το δεις λίγο πιο βαρύ. Και ένα μία άλλη παράμετρο που την υποτιμούμε πολλές φορές είναι το νερό. Δηλαδή μπορεί να έχεις την τέλεια ποικιλία καφέ να τον έχεις παράξει με τον πιο τέλειο τρόπο και να μην έχεις χάσει ούτε ένα της εκατό στην αλυσίδα των βημάτων που εκτελείς, αλλά το νερό να είναι χάλια.
Άρα χάνεται όλη η ουσία και η ποιότητα φαντάζομαι. Είναι μια, ξέρεις με το νερό, είναι μια από τις πιο συχνές κουβέντες που έχω, ειδικά τώρα μες στο κατάστημα που έχω πολύ συχνή έτσι ερώτηση ή απάντηση για το τι μπορώ να κάνω να βελτιώσω. ή γιατί μα ήπια εδώ τον καφέ ή ήπια εκεί τον καφέ και ήταν βελούδινος, ήταν πολύ γλυκός και πήρα ακριβώς τον ίδιο καφέ, τον έφτιαξα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο στο σπίτι και δεν είχα καμία, δεν είχα, δεν είχε καμία ασχέση στο αποτελέσμα.
Το νερό στον καφέ, ξαφνικά το ρόφημα αλλά το νερό στον καφέ είναι από 90 έως 98, 99% σαν παρουσία. Από τότε καταλαβαίνεις το πόσο, πόσο σημαντικό είναι στο τι νερό θα επιλέξουμε να φτιάξουμε τον καφέ μας στο τελικό αποτέλεσμα που θα έχουμε. Έστω ότι κάποιος θέλει να πάρει μια μηχανή, decent, αλλά δεν θέλει να δώσει και χίλιευρο.
Υπάρχουν στην αγορά, δεν θέλω να μου πεις μάρκες και τα λοιπά προφανώς, αλλά με την βάση την εμπειρία σου υπάρχουν στα 500 ευρώ, στα 300 ευρώ αξιόπιστες μηχανές, οι οποίες αξίζει ο κόσμος να τις πάρει στο σπίτι του. Για να έχει φρέσκο καφέ. Φυσικά και υπάρχουν. Υπάρχουν μηχανές που μπορεί με 100-120 ευρώ να βγάλεις ένα πάρα πολύ καλό αποτέλεσμα.
Το ποιο πόσο της 100 θα είναι κοντά σε αυτό που μπορεί εσύ να παράξεις το μαγαζί. Θα σου πω εκεί, εκεί μπαίνει και μια άλλη συνθήκη. Εκεί μπαίνει και μια συνθήκη του δεύτερου του side εξοπλισμού που είναι και ο μήλος άλεσης. που είναι αν με ρωτάς είναι εξίσου ή ακόμα πιο σημαντικός ο μήλος για το τι καφέ θα βγάλω στο σπίτι.
Οπότε σε κάποιον που αναρωτιέται για το τι επένδυση μπορώ να κάνω για το σπίτι μου ή τι μπορώ να κάνω για να βγάλω καλύτερο καφέ θα έλεγα ότι μια μηχανή αλλά σίγουρα η επένδυση που θα σε οδηγήσει στο να βγάλεις όσο το δυνατόν πιο κοντινό αποτέλεσμα σε ένα επαγγελματικό εξοπλισμό είναι ο μήλος άλεσης. Οπότε και εκεί υπάρχουν αντίστοιχοι εξοπλισμοί, όχι ιδιαίτερα ακριβοί, που μπορεί με ένα πακέτο των 300, 400, 500 ευρώ να κάνεις ένα setup το οποίο να σου βγάζει ένα πάρα πολύ καλό αποτέλεσμα στο σπίτι.
Επιμένως τον Μήλο γιατί ο Μήλος σου δημιουργεί συνθήκη φρεσκοαλεσμένου καφέ που είναι πολύ πολύ σημαντικό. Επίσης, υπηρετεί μια συνθήκη να παραμετροποιήσεις την άλεση εσύ ο ίδιος και όχι να πας σε ένα κόφισο που να του πεις έχω αυτή τη μηχανή, το κόφισο που να σου κάνει μια άλεση κάπου στο εύρος που υπολογίζει ότι είναι αυτή η μηχανή και απλά να πάρεις ένα καφέ ο οποίος είναι αλεσμένος σήμερα, χρησιμοποιημένος μέσα στο επόμενο δεκαήμερο, δεκαπενθήμερο και με μια άλεση η οποία να μην είναι ακριβής στη μηχανή που έχεις.
Παίρνετε ένα μήλο, όλες αυτές τις συνθήκες τις κάνεις παραμετροποιήσιμες από εσένα. Το πόσο θα λέσεις, πόσο λεπτοί ή χοντροί άλλες θα κάνεις για την δική σου μηχανή. Διατηρείς τον καφέ σου πιο φρέσκο. Θέλω τώρα να το πάμε ακόμα πιο απλά και να μου συγκρίνεις τις βασικές μορφές καφέ που πίνουμε, τουλάχιστον στην Ελλάδα.
και να μου τις εξελογήσεις και να μου τις ιεραρχήσεις από πλευράς ποιότητας. Βγάζοντας απέξυτο γεγονός ότι εννοείται στην ποιότητα παίζουν ρόλο όλα αυτά που είπαμε, αλλά έστω ότι έχεις μια καλή ποιότητα σε όλα αυτά τα είδη καφέ που θα αναφέρω. Εσπρέσο, γαλλικός, ελληνικός, ποιο άλλο έτσι αφήνω... και στιγμιαίο ας πούμε που κάποιοι πίνουν στιγμιαίο καφέ πως τα αξιολογείς αυτά ένα προς ένα και συγκριτικά μεταξύ τους θα σου πω εκεί μπαίνει πολύ η προσωπική η προσωπική εκτίμηση γιατί αν έχεις καλή πρωτοήλη και προφανώς εξοπλισμό ή οτιδήποτε μπορείς να πάρεις ποιοτικό ρεύμα από οποιαδήποτε συνθήκη και οποιαδήποτε τρόπο παρασκευής, είτε μιλάμε για εσπρές, είτε μιλάμε για φίλτρου.
Γαλλικός για εμάς είναι λίγο τζις λέξη. Γιατί είναι πολύ καθορισμένη. Φίλτρου είναι η ευρύτηρη. Ναι, ναι, ναι, φίλτρου είναι πίσω. Κι εγώ έκανα λάθος. Γαλλικός έχει προέρθει από το French Press, από τη γαλλική πρέσα, που ήταν και το πιο διαδεδομένο συσκεύος. Όπως και ο ελληνικός δεν είναι ελληνικός. Είναι μπρίκι. Ναι, ναι. Είναι μπρίκι, μπορεί να είναι και τουρκικό, μπορεί να είναι και λιβανέζικο και τα λευκά και τα λευκά.
Μπράβο, μπράβο, πολύ σωστά. Οπότε με σωστή μέθοδο, με ποιοτικό καφέ, με ποιοτική πρωτοήλη, μπορείς να πάρεις ένα πάρα πάρα πολύ καλό έρθωμα και από οποιαδήποτε μέθοδο θέλεις. Από κει πέρα είναι η προσωπική εκτίμηση, το τι θέλεις να αναπιείς, καφέινη σίγουρα και μπαίνει και το πόσο θες, σε τι χρόνο, σε τι διάρκεια θες να απολαύσεις το ρόφιμά σου.
Γιατί αν πεις ότι θέλω να πάρω ένα κικ καφέινη σε 10 δευτερόλεπτα αναγκαστικά πάω στο εσπρέσο. Αν πεις ότι δουλεύω και θέλω να έχω λίγο, να έχω ένα καφέινο να πίνω, μπράβο, πάω σε φίλτρο ή σε μπρίκι. Εν τε καφέινε ποιά είναι η αίμοσή σου. Σαν γεύση, ποιότητα. Σαν ποιότητα. Υποθέτω ότι επειδή είναι επεξεργασμένος και διόρθωσέ μου αν κάνω λάθος, ότι αυτοί που τον επιλέγουν τον επιλέγουν επειδή τους αρέσει η γεύση του καφέ αλλά δεν θέλουν να πιουν καφέινη.
Σωστά. Βέβαια έχει και ένα 2% καφέινε, ανάλογα. Ανάλογα, ναι. Ανάλογα, ναι. Μηδέν δεν είναι σίγουρα. Μπορεί να έχει από 1-2-3% ανάλογα τη μέθοδο. Αλλά σαν ποιότητα, κρίνοντας την ποιότητα, επειδή είναι επεξεργασμένος μπορεί να έχεις καλή ποιότητα εκεί, δεν ξέρω. Φυσικά, εννοείται. Κοίτα, ο καφές Decaf έχει από το παρελθόν παρεξηγηθεί γιατί είχαν δημιουργηθεί συνθήκες που ήταν λίγο παραμελημένο προϊόν.
χρησιμοποιούσαν δεκαφ στους οποίους η αποκαφεϊνοποίηση είχε γίνει με διάφορους χημικούς διαλύτες έντονους χημικούς διαλύτες για να καλύψουν αυτή τη γεύση τι συνέβαινε, καβουρδίζαν οι ρώστες πολύ πολύ σκούρα αυτό το καφέ ταυτόχρονα στο παρελθόν κανείς δεν δούλευε μήλο για να αλέσει τον δεκαφ οπότε δουλεύανε με προαλεσμένο καφέ ταυτόχρονα βάζανε ό,τι ποσότητα οι επαγγελματίες τότε πριν 15-20 χρόνια όποια ποσότητα πιάνανε με το κουτάλι με τη μεζούρα μέσα στο πρωταφίλτερ ο συνδυασμός όλων αυτών έβγαζε ένα ρόφημα το οποίο ήταν όχι ποιοτικό οπότε έρχεται από το παρελθόν έρχεται ότι το ντεκάφ είναι ένα προϊόν το οποίο δεν είναι δεν πίνεται παρόλα αυτά τα τελευταία χρόνια επειδή όλες αυτές οι συνθήκες έχουν αλλάξει και στα μαγαζιά αν νομίζω 9 στα 10 μαγαζιά πλέον έχει συγκεκριμένο μήλο που αλέθει δε καφ, φρεσκοαλεσμένο.
Οι μέθοδοι αποκαφεινοποίησης έχουν εξελιχθεί, έχουν φύγει όχι τελείως, αλλά έχουν γυρίσει λίγο από τους έντονους χημικούς διαλύτες, χρησιμοποιούν το νερό, το λεγόμενο water process, δε καφ, χρησιμοποιούν διοξίδιο, χρησιμοποιούν ουσίες που έρχονται από φυσικά προϊόντα, όπως το ζαχαροκάλαμο, με αποτέλεσμα η αποκαφεϊνοποίηση να συμβαίνει με πιο φυσικό τρόπο και το αποτέλεσμα το γευστικό να μην είναι υπερβάλλει από το καβούρτισμα, αλλά να είναι ένα αποτέλεσμα το οποίο να είναι αρκετά γευστικό, προφανώς με την έλλειψη της παρουσίας της καφεΐνης.
Ενδιαφέρον και αυτό, δεν το ήξερα πώς λειτουργεί από πίσω στην παραγωγή, στην αποκαφεϊνοποίηση. Είναι ένα έξτρα στάδιο επεξεργασίας το οποίο συμβαίνει μετά την επεξεργασία που γίνεται στις φάρμες στους σταθμούς. Φεύγει από εκεί, πάει σε συγκεκριμένους σε συγκεκριμένα εργοστάσια που κάνουν αποκαφεϊνοποίηση και μετά μεταφέρεται στα ρόστερη ή στις εταιρείες που καμβουρδίζουν.
Πόσο καφέ είναι το ιδανικό να πίνουμε μες την ημέρα. Συμπώ λίγο σε πιο ιατρικά τέτοια που δεν είναι, το καταλαβαίνω αλλά δεν ξέρω αν υπάρχουν μελέτες που έχεις δει, που γνωρίζεις κάποια best practice για το πόσο συχνά μπορούμε να το μπορούμε, ο καθένας πίνει όσο θέλει υπάρχει κάποιο σημείο να το θες αλλιώς, που μπορεί να κάνει κακό ο καφές φυσικά, εννοείται, επειδή η καφέινη είναι η καφέινη είναι ένα ένα στοιχείο το οποίο μπορεί να σου δημιουργήσει έτσι διαφορετικά συσταγωγικά προβλήματα στον οργανισμό. Ένα όριο είναι κοντά στα 300-400 μιλιγκράμμ την ημέρα το οποίο αντιστοιχεί σε 2-3 κούπες καφέ.
Προφανώς ανάλογα τι πίνεις. Ανάλογα τι πίνεις γιατί υπάρχουν διαφορετικές ποσότητες καφέινης στο καθερώφημα. Προφανώς και στον κάθε άνθρωπο αυτό λειτουργεί διαφορετικά. Προφανώς και μπορεί κάποιος να παίρνει ή κάποια έξτρα φάρμακα τα οποία να δημιουργούν μια συνθήκη η οποία η καφέινη να μην απορροφάται το ίδιο εύκολα. Μπορεί κάποιος να είναι πολύ πιο συνηθισμένος στην καφέινη, άρα τα 400 μιλικράμμ να του είναι λίγα ή να φτάσει να πιει 4 και 5 κούπες και να συνεχίζει να είναι καίη.
Αλλά αυτά έχει να κάνει λίγο με το ατομικό. Best practice όσον αφορά την καφέινη, εγώ αυτό που θα έλεγα είναι 2 με 3 κούπες την ημέρα. και όχι συγκεντρωμένες επίσης. Επίσης πάλι οι μελέτες λένε ότι καλύτερο θα είναι ο καφές να καταναλώνεται μετά τους δύο-τρεις πρώτες ώρες που έχεις ξυπνήσει. Στο Ιχτουφέλαμπο σαν next point.
Ναι, γιατί εκεί ο οργανισμός μόλις έχει ξυπνήσει τα επίπεδα της κορτιζόλης είναι ήδη υψηλά. Οπότε δεν χρειάζεται κάποιο άλλο είδους boost. Από εκεί και πέρα που η κορτιζόλη πέφτει μετά μπορεί να αρχίσει να αντικαταστείτε με την καφέινη. Και πάλι, καλό θα είναι, ξέρεις, πολλοί, συμπεριλαμβανόμενοι και εμένα, μπορεί να το βράδυ πριν πέσουν για ύπνο, να πει, ας πιει, να φτιάξω ένα καφέ να πιω.
Θα πίνεις το βράδυ πριν κοιμηθείς. Αρκετές ώρες, ναι. Αρκετές ώρες, το 7, 8, 9 το βράδυ θα πω, ας φτιάξω μια κούπα καφέ. Κυρίως για την ευχαρίστηση. Δεν μου δημιουργεί κάποιο θέμα να μην μπορέσω να κοιμηθώ, αλλά σίγουρα καταλαβαίνω την επόμενη μέρα ότι δεν έχω κάνει το ίδιο χαλαρό και ήσυχο ύπνο όπως θα μπορούσα να έχω κάνει αν δεν έχω πει καφέ.
Ναι, είναι κάποιοι άνθρωποι που μετά από ένα σημείο μέσα στην ημέρα δεν μπορούν και δεν πρέπει να πίνουν καφέ μετά το μεσημέρι, ξέρω εγώ, αργούνε πάρα πολύ στο να ρυθμίσουν την καφέινη μέσα στο σώμα τους και στον οργανισμό τους, σε σχέση με άλλους. Οκ, ενδιαφέρει. Δημιουργεί και, ξέρεις, στο λέω και από προσωπική εμπειρία, δημιουργεί και άλλα ζητήματα.
Δηλαδή, αν κάποιος έχει θέμα με στομαχική διατραχή, παλαινδρομής κλπ, επίσης το καφές είναι κάτι, η καφείνη και τα οξέα είναι κάτι το οποίο δημιουργεί έξτρα θέμα. από εκεί και εκεί χρειάζεται κάποιον περίορισμό. Αλλά και αυτό που είπες για το πρωί είναι πολύ σημαντικό, ότι το πρωί οι περισσότεροι με το που ανοίγουμε τα μάτια μας, το πρώτο πράγμα που κάνουμε είναι να φύγουμε καφέ, ενώ το ιδανικό θα ήταν να περιμένουμε δύο ώρες.
Καταρχήν το ιδανικό θα ήταν να φύγουμε πρώτα νερό για να ενηδάτωσει το σώμα. Ωραία, αρκετά νερό, εσύ, ενηδάτωση και να δημιουργήσεις μια συνθήκη, και στο αθρεντερολογικό να δημιουργείς μια συνθήκη προετοιμασίας στο οτιδήποτε συμβεί μες τη μέρα. Αλλά δεν το ακολουθούμε, δυστυχώς. Ποια είναι η γνώμη σου για το φρέντο εσπρέσοφ, το φρέντο γενικά, που έχουμε στην Ελλάδα και που είναι ελληνικό όρος.
Είναι ελληνικό ρόφημα, δεν είναι ένα στάντατ ρόφημα το οποίο μπορείς να βρεις σε μενού ξενοκαταστημάτων. Δημιουργήθηκε όταν πρώτα είχε έρθει το εσπρέσο στην Ελλάδα, που τότε που ο στιγμιός καφέ σοφραπέ ήταν πάρα πολύ διαδεδομένος, το εσπρέσο δεν βρήκε χώρο κάπου να μπει μέσα σε αυτή την κατανάλωση. οπότε δημιουργήθηκε με σκοπό να μοιάσει κάπως με κάποιο τρόπο στο φραπέ και από εκεί και πέρα έγινε, εκτοξεύθηκε και έχει γίνει όλο αυτό που έχει γίνει μέχρι σήμερα στην Ελλάδα με τον καφέ.
Από εκεί και πέρα είναι ένα ρόφημα το οποίο έχει πάρα πάρα πολύ ενδιαφέρον προφανώς με ένα σωστά παρασκευασμένο εσπρέσο. είναι ένα ρόφημα το οποίο λόγω του ότι με την ανάδευσή είτε σε έκαιρη είτε στο στο μπλέντερ, ξέρεις τη φραπιέρα που χρησιμοποιούν τα καταστήματα επειδή μπαίνει μέσα αέρας, δημιουργεί η έξτρα συνθήκη που δημιουργεί είναι και όσον αφορά τη γεύση συνήθως τονίζει λίγο την οξύτητα ξέρεις κάνει λίγο τον καφέ να ανοίξει λίγο παραπάνω, αλλά αυτό που συμβαίνει είναι ότι δημιουργεί μια υφή η οποία είναι έτσι πολύ ιδιαίτερη κρεμμόδις, τελικάτη, αρκετά διαφορετική από οποιοδήποτε άλλο ρόφημα με βάση στο καφέ μπορείς να πιεις είτε στην Ελλάδα είτε στα περισσότερα καταστήματα Ευρώπης, κόσμο κτλ.
Η αλήθεια δεν είναι ένα ρόφημα το οποίο προτιμάω στην καθημερινότητά μου. Θα το τιμήσω είτε πιο καλοκαιρινούς μήνες είτε σε ένα ταξίδι κτλ. Αλλά είναι ένα ρόφημα το οποίο έχει κοινό και με σιγουρία μπορώ να πω ότι με πολύ καλή πρωτήλη με ένα πολύ καλό εσπρέσιο μπορείς να κάνεις ένα φρέντο το οποίο είναι πάρα πολύ καλό.
Εσύ που ταξιδεύεις στο εξωτερικό και συμμετέχεις σε διαγωνισμούς, είσαι κριτής, συνομιλείς με συναδέλφους στο εξωτερικό, ποια είναι η απόψη τους για το φρέντο και γιατί αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι υπάρχει τεράστιο hype τα τελευταία 15-20 χρόνια που ήρθε και κυριάρχησε στην Ελλάδα, αλλά βλέπω ότι αρέσει πολύ και στους αυτούς που έρχονται από το εξωτερικό.
και μου κάνει εντύπωση πως δεν έχει ακόμα δημιουργηθεί ένα μικρό μερίδιο αγοράς που να πας ένα καφέ στο εξωτερικό και να το γνωρίζουν. Εγώ ας πούμε που έμενα για κάποια χρόνια έξω δυσκολευόμουν να τους εξηγήσω να με το φτιάξουν οπότε τους έλεγα φέρτε μου ένα εσπρέσο και φέρτε μου και να πιάνω ένα ποτήρι με πάγο. Αλλά πάλι δεν είναι φέρετε εσπρέσο αυτό γιατί είναι το on the rocks που λέμε και μαζί καμιά φορά.
αλλά εσύ τι βλέπεις, ποια είναι η εκτίμησή τους για το φρέντο έξω από επαγγελματίες. Θα σου πω μια απλά λόγια, ξετρελαίνονται. Παρόλο που είναι πάρα πολύ απλό, δεν είναι κάτι, είναι ένα διπλό εσπρέσο με πάγο, χτυπημένο, ανάδευση, μπαίνει η αέρας μέσα, Δημιουργεί την υφή όπως είπαμε και πριν κρέμα και λίγο έτσι πιο κρεμμόδη η υφή σαν ρόφημα και αυτό είναι όλο.
Απλά είναι κάτι το οποίο θεωρώ πως δεν έχει δημιουργηθεί ανάγκη για τέτοιο ρόφημα στο εξωτερικό. Και επειδή είναι κρύο ίσως λες λόγω καιρού. Κυρίως αυτό. Απλά τα τελευταία χρόνια, δηλαδή έχω μιλήσει με τουλάχιστον δύο-τρεις φίλους που έχουν μαγαζιά στο εξωτερικό και τους έχω κάνει ξέρεις ένα mini introduction τους έχω ετοιμάσει και βιντεάκι και συνταγή στεμπαϊστερ μπράβο με φωτογραφίες κτλ και έχουν δημιουργήσει το γκρικ εσπρέσο το γκρικ καπουτσίνο, το κρύο γιατί προφανώς και με όλο αυτό που συμβαίνει με την αλλαγή του καιρού με το περιβάλλον δημιουργείται η ανάγκη ακόμα και οι πιο κρύες χώρες έχουν πιο ζεστά καλοκαίρι οπότε δημιουργείται η ανάγκη για ροφήματα αντίστοιχα. Είτε long, δηλαδή να είναι μεγάλα ροφήματα, είτε αντίστοιχα παγωμένα.
Γενικότερα όμως όσον αφορά το το business κομμάτι του καφέ. Γιατί στην Ελλάδα αυτό που νιώθω εγώ είναι ότι στην Ελλάδα κάθε γωνία έχει και ένα καφέ. Το οποίο υπάρχει χρόνια τώρα. Αλλά είναι τόσο καλά τα margins στον καφέ που όλοι θέλουν να ανοίξουν μια καφετέρια. Τι παίζει. Ναι, φαινομενικά αυτό είναι. Γι' αυτό και Και τα τελευταία τουλάχιστον 10 χρόνια έχει συμβεί, συμφωνώ 110% με αυτό που λες, δηλαδή θα πας σε μια γειτονιά και θα δεις σε 2-3 διαφορετικές γωνίες, θα δεις από ένα καφέ.
Και να πω, σωστά που σε διακόπτω, να πω κιόλας ότι στο 80% εντάξει είναι πολύ αφαίρετο αυτό το ποσοστό, είναι και κακός καφές. Απλά ανοίγει κάποιος ένα καφέ για να τον ανοίξει. Επειδή είναι στην τάδη γειτονιά και έχει ένα μόνο καφέ ή δύο, θα ανοίξω και εγώ ένα για να πάρω ένα ποσοστό με ένα μερίδιο αγοράς αλλά δεν επενδύουν στην ποιότητα οπότε όλο αυτό το το κύμα της καφετέριας στην Ελλάδα πώς το εξηγείς και πώς το αξιολογείς θα σου πω υπάρχουν δύο λόγοι για αυτό που λες κατά εμέ το ένα είναι ότι όλα αυτά τα χρόνια όποιος είχε κάποια ξέρεις κάποιες οικονομίες στην άκρη θεωρήσαν την πιο εύκολη και αντικειμενικά και χαμηλή επένδυση να ανοίξουν ένα καφέ Ταυτόχρονα σε συνδυασμό με το ότι ένα καφέ φτιάχνουμε, όλα καλό, ότι είναι καφέ δουλεύει, που προφανώς και δεν είναι αυτή η πραγματικότητα και το αποτέλεσμα το δείχνει αυτό.
Οπότε συνδυαστικά αυτά τα δύο έχουν δημιουργήσει στην αγορά ένα υπερκορεσμό με άπειρα καφέ ένα γειτονιά, άπειρα καφέ ένα περιοχή, χωρίς να προσφέρουν κάτι διαφορετικό, χωρίς να προσφέρουν κάποια συνθήκη ενός διαφορετικού μπραντ, ενός διαφορετικού ροφήματος, κάποιας διαφορετικής ποικιλίας. Απλά ανοίγουμε ένα καφέ, δουλεύουμε με καφέ στο χέρι.
Κάποια εταιρεία θα βρεθεί να μας παρέχει έναν εξοπλισμό, κάποια εταιρεία θα βρεθεί να μας παρέχει κάποια είδους εκπαίδευση. Αν δεν είναι ένα μεγάλο πρόβλημα είναι ότι αυτοί που ανοίγουν τα καφέ είναι και ανειδίκευτοι. Και όσον αφορά το breakdown του κόστους σε μια τιμή ενός καφέ, ξέρω εγώ, 2 ευρώ take away. Πόσο της εκατό περίπου, τι range υπάρχει, είναι όντως η πρωτήλη του καφέ και πόσο τα υπόλοιπα, τα operational.
Η πρωτήλη του καφέ, θα σου πω, με μια τιμή που είναι ούτε πολύ ακριβή, ούτε πολύ θηνή, απλά παίρνοντας την διπλή δόση που θα χρειαστείς για να φτιάξεις το καφέ είναι 40 με 50 λεπτά σύντοφη πια έτσι οπότε καταλαβαίνεις αν το 25% είναι πρώτη ύλη όλο το είναι τεράστιο αυτό που λένε πολλοί ότι αυξάνεται η τιμή του καφέ σαν πρώτη ύλη και αυτό επηρεάζει τις τιμές ισχύει δεν είναι εγώ χωρίς να γνωρίζω ότι θα είναι γύρω στο 5 με 10% καμία ασχήση ήταν αυτό πριν τουλάχιστον 10 χρόνια Πριν τουλάχιστον 10 χρόνια.
Ο καφές από τη στιγμή που είναι χρηματιστριακό προϊόν, οτιδήποτε γίνεται στην χρηματιστριακή αγορά, προφανώς επηρεάζει και το καφέ, σε συνδυασμό με όλα αυτά που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, με κρίσεις, με COVID κλπ. Έχουν φτάσει το τελευταίο εξάμεινο το καφέ χρηματιστριακά. Είναι στην υψηλότερη τιμή που έχει φτάσει στα χρονικά.
Σε συνδυασμό με ό,τι γίνεται στον κόσμο και ό,τι γίνεται στην Ελλάδα, που η φορολογία στην Ελλάδα είναι σε τραγικά υψηλά επίπεδα, προφανώς σε όλα τα πράγματα, αλλά το ίδιο και για τον καφέ για τον οποίο μιλάμε. Σκέψου ότι ο καφές, νομίζω μια 7-8 ετία, μπορεί και παραπάνω, δεν θυμάμαι ακριβώς τώρα, ο COVID με έχει κάνει λίγο να χάσω το χρονοδιάγραμμα.
ο καφές έχει υποστεί μια ενιαία φορολογία πάγια ανά κιλό που σημαίνει ότι αν εσύ εισάγεις 10 κιλά καβουρτισμένο καφέ από την Ιταλία έχεις 3 ευρώ στο κιλό έξτρα φόρο στον οποίο φόρο προσθέτησε και το FIPA δηλαδή αν η τιμή του είναι 10 θα γίνει 13 αυτομάτως και θα προσθέσεις και το FIPA για να πας μετά να επεξεργαστείς να πουλήσεις κλπ οπότε καταλαβαίνεις ότι η τιμή του καφέ αυτή τη στιγμή στην ελληνική αγορά είναι σε τρομερά υψηλά επίπεδα και η τιμή η οποία αναγκάζονται τα καταστήματα να πουλάνε είτε για take away είτε για καθιστικό είναι αστεία χαμηλή για αυτό που προσφέρουν μιλώντας δηλαδή για το margin θεωρώ πως το 10% είναι ένα ασιόδοξο σενάριο το 10% στο δοχείο Ναι, ναι.
Εντάξει, αυτό είναι όμως κάτι το οποίο πρέπει να ξεκαθαριστεί. Είναι μάλλον ένας τρόπος να ξεκαθαριστεί η κακή ποιότητα από την καλή. Γιατί όπως είπα και πριν, έχοντας γεμίσει κάθε γωνία από μια καφετέρια η οποία είναι αμφιβόλου ποιότητας ο καφές που προσφέρει. Ταυτόχρονα βιώνουμε όλη μια ακρίβεια τεράστια στις τσέπες μας, σε όλα τα προϊόντα και στα εισοδήματά μας κτλ.
το οποίο μας κάνει να πριν κάποια χρόνια περνάμε πιο εύκολα καφέ take away μπορεί και σε καθημερινή βάση τώρα πολλοί κόσμος λέει θα κάτσω να φτιάξω σπίτι και δεν επενδύει τα χρήματά του εκεί στο να πιει ένα καφέ στην καθημερινότητα του απ' έξω άρα για μένα και λόγω της αύξησης τιμής θα είναι και ένας τρόπος να ξεκαθαριστεί λίγο το τοπίο από πλευράς αγοράς ώστε να ελπίζω να μείνουν αυτοί που όντως έχουν μια αξία να προσφέρουν από πλευράς ποιότητας και συνολικής εμπειρίας και στο καθιστικό που είπες κτλ.
Αλλά πρέπει κάπως η αγορά να ρυθμιστεί ώστε να είναι όλα δίκαια για win-win και για τις δύο πλευρές και για τον μαγαζάτορα και για τον πελάτη. Υσχύει όλες αυτές τις σύνθηκες που είπες. Νομίζω σαν καταναλωτές μας έχουν κάνει λίγο και να περιορίσουμε τον όγκο ή το που θα επιλέξουμε να καταναλώσουμε και αυτό αυτομάτως, ο περιορισμός αυτός μας έχει κάνει να ψάχνουμε και λίγο παραπάνω την ποιότητα.
Άρα αν θέλουμε να πιούμε πέντε καφέτες μες στη μέρα θα σταματήσω σε random σημεία και θα πω εντάξει ας πιω εδώ, ας πιω εκεί. Αν θέλω να πιω έναν καφέ μες στη μέρα και πλέον η ψαλίδα του τι κοστίζει αυτός ο καφές έχει κλείσει αρκετά το τι θα μου κοστίσει, τα 10-20 σέντς θα θεωρώ εντάξει αμελητέα πόσο θα ταγιάει ένα καφέ η διαφορά τότε σίγουρα με μεγαλύτερη ένταση θα ψάξεις το ποιοτικό και όχι τόσο το 10 λεπτά πιο φθηνό Συμφωνώ και κρίνοντας και από τον εαυτό μου καταλήγω ότι ενώ παλιά μπορεί πιο εύκολα να όπου έβλεπα καφετέρια θα σταματούσα να πάρω καφέ αν ήθελα καφέ τώρα τον ένα καφέ που θα πιω θα τον θα τον αξιολογήσω πριν το πιώ, θα πάω εκεί στο τάδε μέρος επειδή ξέρω ότι έχει καλό καφέ και ας πληρώσω 2,5 2,80 τον καφέ σε σχέση με 2,20 μπορεί να κάνεις ένα πιο mainstream σημείο ή του πληρώνω και άλλη αξία στην ποιότητα.
Υπάρχουν άλλα πράγματα τα οποία σε ρωτάει ο κόσμος γύρω από τον καφέ που δεν έχουμε καλύψει και που έχουν ενδιαφέρον. Η αλήθεια είναι ότι έχεις κάνει ξέρεις, έχεις κάνει ένα σκελετό Βλέπουμε όλα τα μπουλετς τα οποία θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος. Εγώ αυτό που θα έλεγα είναι ότι να προσπαθεί ο κόσμος να εκτιμάει και να ανταμείβει αυτούς που προσπαθούν να προσφέρουν ποιότητα.
Ακόμα και λίγο πιο ακριβό να είναι. Πάνω δεν είμαστε στην τσέπη του καθενός, αλλά ξαναλέω έχει κλείσει πάρα πολύ η ψαλίδα της διαφοράς σε όλα τα προϊόντα. άρα πλέον μας είναι σχετικά πιο εύκολο να προτιμήσουμε το ελαφρώς πιο ακριβό αν είναι πάρα πολύ μεγαλύτερη η ποιότητά του. Μιλώντας όπως είπαμε για το σπίτι, κάτι το οποίο πάλι μετά COVID είναι κάτι το οποίο έχει ανέβει πάρα πολύ.
Πολλοί κόσμοι στα ψωμίσια καφέ για το σπίτι να προτιμούν να δοκιμάζουν καφέδες από διαφορετικά μπραντ, από διαφορετικά ρόστερη, μικρά ρόστερη, να δοκιμάζουν καφέδες, να είναι περίεργοι, να ρωτάνε πράγματα, να είναι περίεργοι για το τι μπορούν να κάνουν για να βελτιώσουν το προϊόν στο σπίτι. σε αυτό υπάρχει κάτι το οποίο πρέπει να κοιτάνε στην ποικιλία καφέ που θα επιλέξουν όντας άσχετοι πολλοί από εμάς έχω μπροστά μου, έχω μια μηχανή εσπρέσο για φρέσκο καφέ ωραία, πάω να αγοράσω καφέ υπάρχει επιλογή του super market, υπάρχει επιλογή του online marketplace που μπορεί να έχει εκατοντάδες brands, υπάρχει επιλογή του καφεκοπτίου της γειτονιάς υπάρχει επιλογή της καφετέριας της γειτονιάς που φτιάχνει το δικό της καφέ και ούτε ο καθεξής πώς ξέρω πώς θα πρέπει να επιλέγω τον καφέ εγώ όντας άσχετος τι πρέπει να κοιτάζω είναι η λύση δοκιμάζω από παντού και μετά καταλήγω η πιο προφανής ή υπάρχει κάτι άλλο που μπορώ να κοιτάξω στα χαρακτηριστικά στατικά μια λύση είναι
αυτό που μου είχε πει κάποιος κάποτε γιατί το έχω κρατήσει σαν ευαγγέλιο να είσαι taste curious να δοκιμάζεις τα πάντα και να κρατάς ένα άτυπο αρχείο στο δοκίμασε αυτό και μου άρεσε δοκίμασε αυτό και δεν μου άρεσε κάτι άλλο πολύ σημαντικό είναι το πόσο φρέσκο είναι το προϊόν που θα πάρεις προς κατανάλωση πότε έχει καβουρδιστεί Το οποίο το αναγράφουν φαντάζομαι, οι συσκευασίες, όλοι.
Οι περισσότερες συσκευασίες το αναγράφουν. Σε άλλες περιπτώσεις έχουν την ημερομηνία αλήξη, η οποία η ημερομηνία αλήξη είναι πολύ μακριά από την ημερομηνία παραγωγής. Οπότε δεν μπορείς να κρίνεις ακριβώς. Αν δεν αναγράφεται, είναι κάτι το οποίο, αν μιλάμε για local roasteries ή για καφεκοπτία κτλ, είναι κάτι το οποίο μπορείς να ρωτήσεις και είναι σίγουρο ότι θα υπάρχει αυτή η πληροφορία.
Δεν είναι κάτι το οποίο κρύβεται. Οπότε προτιμάμε φρέσκους καφέδες. Το φρεσκαλισμένο είναι κάτι το οποίο, όπως είπαμε, είναι κάτι το οποίο μπορεί να δώσει πολύ μεγάλο boost στο πόσο ποιοτικό καφέ θα έχει στο σπίτι. Από εκεί και πέρα... Προέλευση, χώρα εννοώ, που δεν το καλύψαμε αυτό, δεν το πιάσαμε. Από εκεί και πέρα, είδες, είναι κάτι το οποίο μόνο δοκιμάζοντας μπορείς να καταλάβεις που είναι τα γούστα σου.
Προφανώς και αν έχεις δει σε αρκετές συσκευασίες, σε αρκετοί καφέδες γράφουν πάνω γευστικό προφίλ και σου λέει σοκολάτα ξηρούς καρπούς. Ή σου λέει φράουλα, γιασεμί και σοκολάτα γάλακτος. Αυτό λίγο μπορεί να σου προειδεάσει, γιατί αν δεις έναν καφέ όπου σου λέει σοκολάτα ξηρούς καρπούς, μάλλον είναι και κάτι το οποίο είναι λίγο πιο κοινό.
Είναι κάτι το οποίο έχουμε συνηθίσει να γευόμαστε μέσα στον καφέ μας. Αν δεις κάτι το οποίο είναι φρουτώδες, είναι κάτι το οποίο δεν είναι συνδεδεμένο ακριβώς με την γεύση του καφέ, αλλά κάτι το οποίο είναι ελαφρώς καινούργιο. Οπότε, αν είσαι λάτρης του, δοκιμάζω πράγματα, δοκιμάζεις και βλέπεις πού είναι πιο πολύ το γευτικό σου προφίλ.
Αν σου αρέσει η οξύτητα, σίγουρα προτιμάς κάτι το οποίο είναι πιο φρουτώδες αν σου αρέσει πιο πολύ η γλύκα αλλά και η πικράδα πάσε κάτι το οποίο το γευστικό προφίλ καθορίζει σοκολάτα, καραμέλα ή ξύρους καρπούς άρα το γευστικό προφίλ είναι κάτι το οποίο μπορεί να μην είναι εύκολο να αναγνωρίσεις ακριβώς τα πράγματα που λέει πάνω άρα μπορεί να σου καθορίσουν λίγο το πού προς τα πού δείχνει Νίκος ευχαριστώ πάρα πολύ ήταν πολύ ενδιαφέρουσα Εγώ ευχαριστώ.
Κουβέντα. Εγώ έμαθα πάρα πολλά. Ελπίζω και όσοι μας ακούσουν. Χάρηκα πολύ. Να είσαι καλά. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα