Skip to content
PodBase
Το Κυκλοφοριακό μας Τρώει 5 Μέρες Ζωής τον Χρόνο | Λ. Μητρόπουλος

Το Κυκλοφοριακό μας Τρώει 5 Μέρες Ζωής τον Χρόνο | Λ. Μητρόπουλος

The 8 Podcast
Απρίλιος 08, 2026 00:57:40 Σεζόν 2 Επεισόδιο 2
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Στο επεισόδιο αυτό συζητάμε με τον συγκοινωνιολόγο και επίκουρο καθηγητή του ΕΜΠ, Λάμπρο Μητρόπουλο, για το μεγάλο πρόβλημα της Αθήνας και της Αττικής: το κυκλοφοριακό.

Πέρα από τις κλασικές συζητήσεις για δρόμους και έργα, ανοίγουμε τη μεγάλη εικόνα: πώς η συμφόρηση επηρεάζει την ποιότητα ζωής, το άγχος, την παραγωγικότητα, την προσβασιμότητα, τα πεζοδρόμια, τη στάθμευση, αλλά και τη δημόσια υγεία.

Μιλάμε επίσης για τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τις καλές πρακτικές από άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, το αν έχει νόημα η πεζοδρόμηση και τα διόδια στο κέντρο, αλλά και για το μέλλον των μετακινήσεων: smart cities, τεχνητή νοημοσύνη, shared mobility, αυτόνομα οχήματα, mobility subscriptions και hyperloop.

Μια συζήτηση για το πώς ζούμε σήμερα στις πόλεις μας και για το πώς ίσως θα μετακινούμαστε αύριο.

Ενότητες:00:00 Εισαγωγή

02:09 Γιατί το πρόβλημα του κυκλοφοριακού εντείνεται

04:53 Υπάρχει τελικά λύση στο κυκλοφοριακό;

08:59 Πώς η κίνηση επηρεάζει άγχος και ποιότητα ζωής

13:25 Γιατί το parking είναι μεγαλύτερο πρόβλημα απ’ όσο νομίζεις

19:41 Ρύπανση, θόρυβος και το πραγματικό κόστος στην υγεία

23:08 Αυτόνομα οχήματα: λύση ή νέο πρόβλημα;

29:52 Mobility as a Service: το μέλλον των μετακινήσεων

32:59 Πώς η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να μειώσει την κίνηση

42:01 Αν ήσουν Υπουργός Μεταφορών, ποιές 3 αποφάσεις θα έπαιρνες

46:01 Hyperloop: hype ή πραγματικότητα;

53:45 Το Ελληνικό θα χειροτερεύσει την κίνηση;

56:33 Closing thoughts🔔 Αν σου αρέσουν αυτές οι συζητήσεις, κάνε εγγραφή στο κανάλι μου.

📱 Βρες με και σε άλλα μέσα:https://linktr.ee/othonothonas

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Λάμπρο Καλωσόρισες το κυκλοφοριακό, αλλά πέρα από το hype, θα πω εγώ, και πέρα από τις κλασικές λύσεις που ακούμε, θέλω να πιστεύω, και άλλα πράγματα που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής μας στους δρόμους και όχι μόνο. Σε ευχαριστώ και πάλι και εύχομαι και πιστεύω και είμαι σίγουρος ότι θα έχουμε μια πολύ ωραία κουβέντα. Καλησπέρα και από μένα. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση που είμαστε εδώ.

Όπως είπες υπάρχει ένα hype αυτή τα τελευταία χρόνια λόγω του θέματος το οποίο έχουμε στα συγκοινωνιακά Στα συγκοινωνιακό πρόβλημα πλέον το βάζουμε Και ναι, ήρθαμε εδώ λίγο να το συζητήσουμε, να δούμε δύο-τρία πραγματάκια Και πλέον να μην το δούμε μόνο σαν μεμονωμένα όπως συνηθίζουμε Να το δούμε λίγο πιο ολιστικά να το πούμε έτσι Και να βάλουμε την προσοχή μας στην Αθήνα αλλά καλύτερα να το πούμε στην Αττική γιατί πλέον το πρόβλημα είναι κάτι παραπάνω από την Αθήνα.

Έχει δοκωθεί και έχει μεγαλώσει και έχει φύγει από τα στενά όρια της Αθήνας, όπως μπορούμε να ακούμε. Θέλω να πω ότι το ερευνητικό σου έργο που διάβασα και έκανα την προετοιμασία μου είναι εντυπωσιακό. Έχεις πράγματα τα οποία θέλω να τα φέρουμε σε συζήτηση, που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα στο θέμα συγκοινωνίας και μεταφορών, νέες τεχνολογίες, green economy κτλ.

Και θέλω να ξεφύγουμε και από τις κλασικές λύσεις που ακούμε, όπως είπα και πριν, ότι η λύση, ας πούμε, στο κυκλοφοριακό είναι ο κυφισός απλά και μόνο και να το δούμε λίγο από άλλη σκοπιά, πιο δημιουργικά και πιο αποτελεσματικά. Οπότε νομίζω θα έχουμε ένα πολύ ωραίο επεισόδιο. Αλλά πες μου, ας κάνουμε μια ετσισαγωγή στο θέμα, ποια πιστεύεις καταρχήν ότι είναι τα αίτια που οδηγούν σε αυτό το μεγάλο πρόβλημα που βιώνουμε όλοι όσον αφορά το κυκλοφοριακό.

Όπως πάνε και στην αρχή, αυτό το πρόβλημα, πλέον όσο μπορούμε να το αποκαλέσουμε πρόβλημα, γιατί από τη στιγμή που έχει επιπτώσεις, τόσο μεγάλες οι οποίες είναι σε περιβάλλον, κοινωνία και οικονομία, μπορούμε να δούμε δηλαδή τις μεγάλες διαστάσεις της βιωσιμότητας και επομένως και στο δίκτυο μέσα, στο συγκοινωνιακό δίκτυο.

Οπότε όλα αυτά έχουν πάρα πολλές μεγάλες επιπτώσεις και μπορούμε να πούμε ότι τα αίτια πίσω από όλα αυτά έρχονται σιγά σιγά και με τα χρόνια αυξάνονται. Μπορούμε να πούμε, βέβαια, να πούμε αρχικά ότι όταν έχουμε η συμφόρηση, να το πούμε έτσι, είναι και κάτι καλό σε εισαγωγικά γιατί δείχνει, μάλλον, έχει συνδεθεί με αύξηση της οικονομίας, Ότι η οικονομία πάει καλά. Άρα και από η βιβλιογραφία να το δούμε ότι όπου υπάρχουν οικονομικά έβρωστες κοινωνίες έχουμε και συμφόρηση.

Βέβαια αυτό είναι παράδοξο γιατί έχουμε και το παράδοξο το οποίο έχουμε τις επιπτώσεις. Δηλαδή έχουμε οικονομία καλή αυξάνεται η συμφόρηση. παρόλα αυτά λόγω της συμφόρησης πιέζεται και έχουμε επιπτώσεις κοινωνικές οι οποίες οι άνθρωποι λόγω της συμφόρησης αρχίζουν και χάνουν από την παραγωγικότητά τους ή από το χρόνο τους για τους φίλους τους ή από τη διάθεσή τους.

Και όλο αυτό γεννάει διάφορα κοινωνικά επέμβαση. Η πτυχή της ποιότητας ζωής για μένα είναι πολύ σημαντική και η πιο σημαντική σε όλο αυτό το πρόβλημα γιατί βλέπουμε όλοι από τον εαυτό μας αλλά και από τους γύρω μας ότι χάνουμε, υπάρχει ένα νούμερο νομίζω, 143 ώρες συμφωνά με μια εταιρεία η οποία ασχολείται με κυκλοφοριακά δεδομένα βέβαια αυτό είναι κάπου από 110 μέχρι 160 ανάλογα στην έρευνα.

Το οποίο πρακτικά σημαίνει περίπου 5 μέρες το χρόνο ζωής. Μέσα στο μάτι, χάνεις 5 μέρες ζωής. Το οποίο είναι απίστευτο σαν νούμερο και αυτό για την Αθήνα. Για την Αθήνα και το οποίο να πούμε ότι και ο άλλος ο δείκτης που δείχνει πόσο χρόνο παραπάνω σου έχει παίρνει να κάνει κάποιος ένα ταξίδι, το οποίο είναι κάπου στο 53-54% να θυμάμαι, το οποίο σημαίνει ότι θες 50% παραπάνω χρόνο από αυτό που θα έκανες για μια κανονική εκτός ώρας εχμής.

Το οποίο και συγκεκριμένα με πέρυσι αυτός ο δείκτης μεγάλωσε κατά 1,1% άρα σημαίνει ότι έχουμε άρξη της συμφώνησης. Ωραία. Η μεγάλη ερώτηση είναι πώς θα έχουμε μείωση της συμφόρησης. Ποιες είναι, κατά τη δικιά σου γνώμη, με βάση την έρευνα που έχεις κάνει, το ερευνητικό πεδίο, το exposure και την έκθεση που έχεις στα διάφορα projects και πολιτικές, ποιες είναι οι πραγματικά αποτελεσματικές λύσεις που μπορούν να λύσουν αυτό το πρόβλημα.

Κατά λόγω του, ναι, μία λύση δεν υπάρχει γι' αυτό. Πλέον το πρόβλημα είναι αρκετά μεγάλο. Όπως είπαμε, το πρόβλημα είναι πέρα από τα στενά όρια του κέντρου της Αθήνας. Όπως μπορεί κάποιοι να θυμηθούν, στην αρχή το κέντρο κυλούσε μια χαρά. Μετά άρχισαν τα προβλήματα στο κέντρο και μετά άρχισε αυτό να ανοίγει προς τα έξω.

Χαρακτηριστικό είναι ότι και κάποιος ο οποίος ήθελε να βρει χώρο στάθμευσης στα πιο παλιά χρόνια, σε κάποιες περιοχές εκτός κέντρου, έβρισκε πιο άνετα. Τώρα παρόλα αυτά το πρόβλημα έχει διωγκωθεί και έχει μεταφερθεί και σε γειτονιές εκτός κέντρου και το παρατηρούν βέβαια όλος ο κόσμος και αυτό έχει τις επιπτώσεις του. Μία λύση παρόλα αυτά δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει.

Μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν πακέτα μέτρων, το οποίο μπορούν να εφαρμοστούν, δύναται να εφαρμοστούν. Παρόλα αυτά δεν είναι κάτι το οποίο μπορεί να γίνει άμεσα. Υπάρχουν τα προβλήματα στον κεφισό, τα οποία υπάρχουν μέτρα διαφορετικά, τα ακούμε τον τελευταίο καιρό και αυτά εννοείται θα έχουν κάποιος οστικοποιηθεί, θα τα βγάλουν και συνάδελφοι και βάσεις συνεργασίας με το Υπουργείο.

Από εκεί και πέρα τώρα, οι διάφοροι άξιες που μπορούμε να κοιτάξουμε, δεν είναι μόνο, δηλαδή πλέον το ζητούμενο δεν είναι να βελτιώσουμε λίγο την επίδοση μέσα σε την απολυθισματικότητα του δικτύου, είναι για με ένα πότερο στόχο να βελτιώσουμε την ποιότητα ζωής των ανθρώπων μέσα στην Αθήνα. Η Αθήνα είναι συγκεκριμένος χώρος. Ο χώρος αυτό δεν θα μεγαλώσει.

Άρα εμείς πρέπει να εκμεταλλευτούμε αυτό το χώρο για τους ανθρώπους και όχι για τα οχήματα. Να απαγορέψουμε τα οχήματα δεν θα είναι μια λύση. Παρ' όλα αυτά θα έλεγα πρέπει να βρούμε λύσεις, να δώσουμε στον κόσμο άλλες λύσεις για μετακίνηση, ώστε να μπορέσει να επιλέξει. Μία από αυτές εννοείται είναι να δυναμώσουμε τα μέσα μεταφορά.

Είμαστε σε ένα χώρο με πάρα πολύ κόσμο. Ο κόσμος αυτός έχει μεγαλώσει πάρα πολύ. Ο κάθε ένας έχει... Ήδη οι τιμές δείχνουν ότι είμαστε σε ιδιοκτησία αυτοκινήτου αρκετά ψηλά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Άρα τα μέσα μεταφοράς εφόσον λειτουργούν και βελτιωθούν, δηλαδή να έχουμε αξιοπιστία συχνότητα και συνδέσεις με hubs, με κόμβους ή με άλλα μέσα τα οποία να εξυπηρετούν το τελευταίο χιλιόμετρο, το last mile που λέμε, τότε θα μπορέσουν να λειτουργήσουν, ώστε κάποιος που θέλει να μετακινηθεί να μπορέσει να πάρει μέσα μαζική μεταφορά.

Αν δεν γίνουν αυτά, τα μέσα απλά μαζικής μεταφοράς δεν θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Είναι πολύ μεγάλο κομμάτι. Και εγώ που είμαι άσχετος με αυτό το κομμάτι, νομίζω είναι πολύ προφανές σε οποιονδήποτε ότι αν δεν ενισχυθούν όπως λέει σωστά τα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν υπάρχει λύση του πρόβλημα. Και να ανοίξουν περισσότερες τάσεις ώστε να είναι εύκολη η πρόσβαση και ο καθένας σε όποια γειτονιά για να μένει να υπάρχει πρόσβαση είτε σε λεωφορείο είτε σε μετρό είτε ηλεκτρικό τρένο αλλά και η ποιότητα των υπηρεσιών μέσα σε αυτό το μέσο.

Δηλαδή να είναι καθαρά, να είναι ασφαλές, να έχει ταχύτητα αρκετή ώστε να συχνότερη ροή... Συχνότητα και αξιοπιστία. Δηλαδή να ξέρεις ότι όταν το περιμένεις θα έρθει. Είναι πολύ σημαντικό γιατί πολλοί κόσμοι μπορεί κάποιος να... Παραδείγματος χάρη τελειώνει στη δουλειά 5 ώρα, το λέμε για παραδείγματα, πάει στη στάση, το λεωφορείο την έρθει στις 5, έρχεται στις 5 και 40.

Μέχρι κάποιος να φτάσει στο σπίτι του έχει πάει 6 και 40. 7. Όταν φτάνεις σε 7 η ώρα σπίτι, κουρασμένος από όλη τη μέρα και μια μισή ώρα περιμένοντας, δεν έχεις διάθεση να κάνεις κάτι άλλο. Δηλαδή η ποιότητα ζωής κατευθείαν είναι ξυπνάω την άλλη μέρα και ξαναπάω δουλειά. Και γι' αυτό άκουγα πρόσφατα μια έρευνα που έλεγε ότι αν ρωτήσεις τον κόσμο τι πειράζει πιο πολύ την ποιότητα ζωής του και την ικανοποίησή του από την καθημερινότητα και συγκρίνεις το εισόδημά του ή το πώς μεταφέρεται μέσα στην ημέρα, απαντάει ότι έχει μεγαλύτερο impact.

το θέμα κίνησης μεταφοράς στην καθημερινότητά του, από ό,τι το εισόδημα, το οποίο είναι πολύ εντυπωσιακό. Πάνω στο προηγούμενο, επίσης, τώρα σε προετοιμασία σε αυτή τη συζήτηση που έχουμε μαζί, διάβαζα ότι το οποίο αντικατοπτρίζει για μένα πολύ πρακτικά την ανάγκη που λέμε για τα μέσα μαζικής μεταφοράς, είναι ότι μια λωρίδα αυτοκινήτων, κατά μέσο όρο απασχολεί, περνάνε από εκεί 2.000 άτομα αναώρα.

Αναώρα, εφόσον είναι ένα άτομο, να όχι ένα άξιερο. Στο λεωφορείο αυτός ο αριθμός είναι 10.000 αναώρα. Βλέπεις δηλαδή πόσο μεγαλύτερο capacity και πώς μπορείς να λύσεις ένα τέτοιο πρόβλημα. Και στο μετρό είναι 40.000 αναώρα. Άρα αν επικεντρωθούμε πολιτικά, σαν πολιτικές και σαν προτάσεις και σαν ιδέες Σε αυτήν την κατεύθυνση νομίζω δείχνει το πόσο μεγάλο όγκο μπορούμε να μεταφέρουμε από το δρόμο Είναι μια πάρα πολύ καλή αρχή και ήδη έχουν ανακοινωθεί μέτρα ότι θα πέσει το βάρος θα μέσα μας εικής Το μετρό, όταν έχουμε καθυστερήσει με τη γραμμή 4 πρέπει και αυτό το καταλαβαίνουμε Παίρνει πάρα πολύ μεγάλο βάρος, όπου λειτουργεί βλέπουμε τι γίνεται Βέβαια, όταν η συχνότητα αλλάζει τα πρωινά, υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη συμφόρηση, άρα και αυτό πρέπει να βελτιωθεί.

Είναι θέμα του τροχαιολικού, πρέπει να έχουμε περισσότερα τρένα, να λειτουργούν ώστε να έχουμε συχνότητα. Τα λεωφορεία, πάλι πρέπει να έχουμε μέτρα. Υπάρχει συνέπεια να έχουν μια ροή, να έχουν ταχύτητα, να έχουν αξιοπιστία. Να μην πίνουν πρισδίποτε σε αυτή τη λωρίδα. και να μπορούν να συνδέονται με άλλα μέσα, ώστε να ξέρω να υπάρχουν εναλλακτικές.

Το να απαγορεύσουμε το όχημα ξαφνικά για να πούμε δεν θα μπαίνεις ή δεν θα κάνεις αυτά, αρχικά είναι εναντίον στις αρχές της βιωσιμότητας. Δηλαδή η βιωσιμότητα δεν σου λέει απαγόρευσε, σου λέει δώσε επιλογές. Και μετά όταν δώσεις επιλογές, θα μπορεί ο άλλος να επιλέξει πού θέλει να πάει και πώς θα πάει. Γιατί κάθε ταξίδι, μετακίνηση, έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά.

Δηλαδή έχεις άλλες ανάγκες να πας στη δουλειά και άλλες να πας για μια προπόνηση και να πας για ψώνια Υπάρχουν best practices από άλλες πρωτεύουσες Ευρώπης θα έλεγα που να είχαν το ίδιο πρόβλημα την Αθήνα και το λύσανε με κάποιο τρόπο Υπάρχουν αρκετά καλές πρακτικές, μάλλον πολλές καλές πρακτικές στην Ευρωπαϊκή Ένωση που έχουν δουλέψει, έχουν δείξει ότι έχουμε μείωση της υφόρησης Αλλά αυτό το κάθε μέτρο είναι για να ταιριάζει και σε ένα περιβάλλον Δηλαδή δεν είναι μία λύση για όλα Ο κόσμος, ο κληθυσμός μάλλον, οι χρήστες είναι διαφορετικοί Το περιβάλλον, οι κοινωνικο-οικονομικές δομές είναι διαφορετικές Οπότε κάθε φορά όταν βλέπουμε κάτι το οποίο έχει εφαρμοστεί Καλό είναι να μην λέμε δούλεψε στο Λονδίνο Επίσης τα διόδια στο κέντρο του Λονδίνου Ή δουλεύει εκεί πέρα να πάμε να το βάλουμε στην Αθήνα Είναι εντελώς διαφορετική η κατάσταση εδώ πέρα για να δουλέψεις κάτι τέτοιο.

Αυτό ήταν η επόμενη μου φωλόπαιρότηση, ότι πάλι για να λειτουργήσει τα όποια διόδια, πρέπει να έχεις και ένα backup, μια υποδομή και ένα infrastructure από πίσω, στο οποίο να λες ότι, οκ, σου κάνω πιο δύσκολη την πρόσβαση στο κέντρο με το αυτοκίνητό σου, αλλά σου τη διευκολύνω γιατί σου βάζω πέντε στάσεις μετρό, ξέρω εγώ, αντί για δύο που υπάρχουν τώρα, για παράδειγμα.

Άρα πρέπει να υπάρχει ένα συνολικό πλαίσιο περιβάλλοντος που θα το συνοδεύει την όποια κίνηση Και το ισχύει φαντάζομαι και την πεζοδρόμηση Ναι, είναι και αυτό ένα άλλο μέτρο το οποίο και αυτό συνδυαστικά με κάποια άλλα μέτρα που μπορεί να δουλέψει Είναι να ανεβάζει και αυτό την ποιότητα ζωής και αυτό που λέμε και υποστηρίζω είναι ότι Καλό είναι σιγά σιγά να παίρνουμε χώρο από τα οχήματα για να τη δίνουμε πλέον στους ανθρώπους να μπορούν να κινούνται, να βελτιωθεί η ζωή τους, να έχουν πρόσβαση, να περπατάνε, να υπάρχουν κι άλλα μέσα.

Βέβαια, χωρίς να απαγορέψουμε το αυτοκίνητο, ούτε να δυσχεραίνουμε εντελώς τη διατάσταση. Αλλά, ναι. Το άλλο εντυπωσιακό που διάβαζα χθες, είναι ότι το 30% της κίνησης στο κέντρο της Αθήνας προέρχεται από αυτούς που ψάχνουν να παρκάρουν και κάνουν γύρω-γύρω. απίστευτο. Ναι, είναι πολύ μεγάλο το θέμα της τάχμης όπως είπαμε, δεν υπάρχει νομίζω ο δικός που να μην έχει βιώσει πρόβλημα ακόμα και στην έξοδο, στην εργασία είναι πάρα πολύ μεγάλο το πρόβλημα είναι ένα από τα θέματα τα οποία για μένα πρέπει να πάμε σε επίπεδο δήμων, δηλαδή έχουμε κάποιους άξιους μεγάλους αρτήριες οι οποίοι έχουν προβλήματα και λέμε να έχουμε πηχαιοκευσός να δώσουμε μέτρα παρόλα αυτά επειδή έχουμε και πολλούς δήμους, παρ' όσο άλλοι που έχουν υπερτοπικές μεταγνήσεις που περνάνε από μέσα, δεν παράγονται εντός του δήμου.

Και λόγω της έχουν προβλήματα με τη στάθμευση, εννοείται, οπότε πολλοί ξένοι έρχονται να παρκάρουν, να το πούμε έτσι. Κάθε δήμος πρέπει να αρχίσει να κοιτάει το θέμα λίγο μόνος του, σαν μεμονωμένο, δηλαδή να γίνουν σοβαρές μελέτες, να δείξουν χώρους οι οποίοι μπορούν να μεταφερθούν οχήματα, ώστε να δοθεί αυτός ο χώρος στους πεζούς.

Ένα, δηλαδή να κάνουν μια παρένθεση εδώ, γίνονται αστικές αναπλάσεις. Ο χώρος για τα πεζοδρόμια μετακινεί χώρες στάθμευσης. Πολύ δύνη. Όταν δεν τους νοιάζει αυτή η χώρη στάθμευση που χάνονται, που θα πάνε. Απλά το θέμα είναι ότι μετατίθεται το πρόβλημα κάπου αλλού. Ο άλλος που δεν έχει που να παρκάρει θα πάει και θα βρει στο διπλανό δήμο.

Το πρόβλημα θα πάει εκεί. θα πάει σε μια γωνία, θα κλείσει μια ράμπα, θα διακόψει τις διαβάσεις για τους πεζούς. Άρα βγάζουμε, δίνουμε χώρο για να περπατάμε, αλλά το πρόβλημα το μεταφέρουμε κάπου αλλού. Άρα υπάρχουν και ακόμα τώρα για το τεχνολογικό, που λέμε τεχνολογίες καινούργιες για στάθμευση, οι οποίες δουλεύουν, είναι αυτοματοποιημένες, δίνουν περισσότερο χώρο μέσα σε κτίρια.

Και επίσης μπορούμε, παίρνοντας, να αλλάξουμε ακόμα και τη διάταξη της στάθμευσης όπου μπορούμε και να έχουμε υποκλήσεις με γωνία. Αντί να έχουμε παράλληλη στάθμιση, να έχουμε διαγώνια σε κάποιες περιπτώσεις που έχουμε τα... Αν πρέπει ο δρόμος να είναι αρκετά πλατής για να... Αυτό. Αλλά μπορεί, έχουμε σίγουρα περισσότερες θέσεις κατά αυτόν τον τρόπο.

Μπορεί από τη μία μεριά να το διατηρήσουμε, από την άλλη να κάνουμε ποδηλατόδρομους. Υπάρχουν μέτρα που μπορούν να δουν. Και με βάση τεχνολογίας, μπορούμε, ο κάθε δήμος να κάνει κάποια απαλωτριώση, να πάρει κάποια κτίρια και σιγά σιγά να μεταφέρει θέσεις στάθμευσης σε αυτά και όλος ο χώρος να δοθεί πλέον στις πεζούς. Μεγάλο πρόβλημα και μπορεί να είναι και χειρότερο.

Και τα δύο είναι εξίσου κακά και εκνευριστικά και θα σου χαλάνε την ποιότητα ζωής. Αλλά για μένα προσωπικά μιλάω, εγώ μένω βόρεια προάστιο. Το να μου πει κάποιος να πάω κέντρο, πιο πολύ θα σκεφτώ το πάρκινγκ, το γύρο γύρο που θα κάνω μέχρι να βρω πάρκινγκ και την ταλαιπωρία και τα νεύρα που θα έχω για να παρκάρω και σε ιδιωτικό πάρκινγκ ακόμα που είναι όλα κλειστά, κλειστούν, bookt κτλ.

παρά την κίνηση που θα φάω για να πάω εκεί. Είμαι πιο ανεκτικός στην κίνηση πλέον και περισσότερο με τρομάζει η ιδέα του πάρκινγκ το οποίο δεν ξέρω πώς μπορεί να λυθεί. Δηλαδή, ναι, οκ, οι νέες τεχνολογίες... έχουμε δει ότι οι νέες τεχνολογίες στην Ελλάδα δεν είμαστε και οι early adopters γενικά. Όχι, δεν είμαστε. Ούτε καν οι innovators και early adopters.

Και ειδικά λόγω υποδομών, που είμαστε και σε αυτό πολύ χάλια, ακόμα και να υπάρχει θέληση και πολιτική βούληση να υπάρχει και αυτή η υιοθέτηση, η υλοποίησή της είναι πάρα πολύ δύσκολη. Δεν υπάρχουν πεζοδρόμια, δεν υπάρχουν κτίρια για όποια parking. το όχημα καλώς ή κακώς βέβαια το αγοράζεις είναι ιδιόκτητο μένει φαντάσου γύρω στους 90% του χρόνου του έχεις σταθμευμένο 90 με 95% αναλόγως οπότε μιλάμε ότι καταλαμβάνει ένα χώρο ο οποίος είναι 5x1,5 και τέλος πάντων το οποίο αυτός ο χώρος είναι για ένα όχημα οπότε καταλαβαίνεις ότι όλη αυτή την ώρα που το έχεις σταθμεύσει το όχημα πρέπει αντίστοιχα να το έχεις στη δουλειά, πρέπει να το έχεις κάτω από το σπίτι όποιος θέλει.

Άρα ναι, όντως πρέπει να βρεθούν λύσεις, γιατί, και να λέω, σιγά σιγά πρέπει να σκεφτούμε ότι τα αμάξια δεν μπορούν, γίνονται τόσο πολλά, όπως και ο πληθυσμός στην Αθήνα, πλέον ο χώρος είναι περιορισμένος. Άρα τα οχήματα πρέπει να μεταφερθούν ή κάτω ή πάνω κάπου, ώστε αυτός ο χώρος να ελευθερωθεί. δεν μπορούμε άλλο να συνεχίσουμε να λέμε ότι θέλουμε να ζούμε καλά και να δίνουμε τον χώρο όλος στα αυτοκίνητα.

Είναι κάπως σαν αυτό που έχουν οι Αμερικανοί, ότι οι Αμερικανοί είναι με το αμάξι τους συνηθισμένοι όπως είναι τα ψάρια με τη θάλασσα. Δηλαδή συνέχεια, δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτό. Οπότε πρέπει να αρχίσουμε να αλλάζουμε τα μοτίβα και να προχωράμε με έργα και τεχνολογία. όπως λες και εσύ για να πώληση και τεχνολογίες, πολιτικές και τεχνολογίες μαζί συνεργατικά ώστε να δουλεύουν τα πράγματα και εντάξει κάποιοι θα σας αρέστηθούν δεν θα έχεις το αμάξι από κάτω στο πάνω και στο κάτω που λες όντως πρόσφατα πήγα στο Ντουμπάι και ενώ είναι μια πόλη που υπάρχει αμάξι και δεν είναι τόσο ισχυρές συγκοινωνίες αντίστοιχα είναι τα πάντα υπογειοποιημένα όλα τα πάρκινγκ όπου και να πας έχει υπόγειο πάρκινγκ με μεγάλη χορητικότητα, τα σπίτια το ίδιο κλπ.

Και είναι smooth, όλα κυλούν ομαλά, εντάξει υπάρχει κίνηση, αλλά το θέμα του πάρκινγκ δεν είναι πρόβλημα. Πας όπου θέλεις και ξέρεις ότι θα βρεις στο κτήριο που πας, στον προορισμό σου, πάρκινγκ, τελεία. Δεν έχει... αυτό θα ήταν το δυναικό. Πάλι είμαστε στην Ελλάδα όμως, αυτή η υπογειοποίηση θέλει πάρα πολύ. Ναι, και σιτήρες δουλεύουν κάτω στον δρόμο, δηλαδή να σου λέει πότε ελευθερώνεται μια θέση parking, και αυτά μπορούν να δουλέψουν, πιλωτικά έχουν δουλέψει και εδώ, εφαρμόζονται κάποιες περιοχές.

Είναι και αυτά κάποια μέτρα τα οποία σε αναγκάζουν να κλείσεις κάποιες θέσεις, να ξέρεις που έχει, να πας, να μην πας. Είναι βοηθητικά. Στο θέμα ποιότητας ζωής που αγγίξαμε λίγο πριν, υπάρχουν κάποιες μετρήσεις που εσύ ξέρεις λόγω αντικειμένου, που δείχνουν την επίδραση πρακτικά της όλου αυτού στην ποιότητα ζωής μας. Εντάξει, το πρώτο δεν μπορούμε να το μετρήσουμε, αλλά καταλαβαίνουμε το άγχος το οποίο προκαλείται από όλες αυτές, οι επιπτώσεις είναι πάρα πολύ μεγάλες.

Γενικότερα όταν οδηγούμε, κάθε οδηγός έχει κάποιες λειτουργίες στον εγκεφάλαιο του. Δηλαδή ο οδηγός εκείνη την ώρα προσέχει το περιβάλλον, προσέχει τη σήμανση, τους πεζούς, ειδικά με εξεταστικό περιβάλλον. Πιθανόν αν έχει κάποιον μέσα συνεπιβάτη τι λέει, προσέχει το ράδιο το οποίο είναι ανοιχτό και συγχρόνως έχει και στην ομοιολόγη να οδηγεί Άρα έχουμε τα πετάλια, όλο αυτό αυξάνει το γνωσιακό επίπεδο και όσο πας φυσικής αυτοκιόνας, όσο περισσότερα αυτά τα πράγματα αυξάνονται και μέσα από τη συμφόρηση Τι είναι να δημιουργείται και μεγαλύτερο άγχος οπότε ένα από αυτά τα οποία λέμε η ποιότητα ζωής είναι το άγχος το οποίο δημιουργείται μετά πάρα πολύ μεγάλα κομμάτια έχει να κάνει με την εντάξει το χώρο τον δείξαμε πριν τον οποίο δεν μπορούμε να περπατήσουμε, δεν έχουμε προσβασιμότητα προσπαθούμε τώρα με σχέδια προσβασιμότητας τα οποία έχουν εκτελεστεί να γίνουν αναπλάσεις παρόλα αυτά και οι αναπλάσεις που έγιναν γίνονται με γνώμη μου ότι δεν μεταφέρουμε το πρόβλημα

στην αυλή κάποιου άλλου. Είναι η μόλυνση, η ατμοσφαιρική μόλυνση, η οποία έχουμε. Υπάρχουν μετρήσεις, οι οποίες δέχνουν ότι αυξάνεται, είμαστε αυξημένα επίπεδα. Αυτό είναι συνδυαστικά, βέβαια, και με τις συνθήκες που επικράτησε κάθε πόλη, δρασία, καιρός και τέτοια. Οπότε, έχουμε και τη μόλυνση, αλλά βέβαια και ένα άλλο πρόβλημα, το οποίο δεν θίγεται καθόλου, σχεδόν καθόλου είναι ο θόρυβος.

Αυτά τα δύο μαζί συνδυαστικά δημιουργούν κοκτέιλ επιπτώσεων αρνητικών που έχουν πάρα πολύ μεγάλες επιπτώσεις και στον άνθρωπο και στην υγεία του και συνεπώς αφού πλήδεται η υγεία του και στην οικονομία. Αν κάποιος θέλει να δει την υγεία. Μπορώ ενδεικτικά να πω κάποια νούμερα από την Ευρωπαϊκή Ένωση δηλαδή λόγω της ατμοσφαιρικής ρήπανσης.

Για πέρυσι ήταν γύρω στα 200 με 300 δισεκατομμύρια το κόστος λόγω της ατμοσφαιρικής ρήπανσης. Το κόστος στην Ευρωπαϊκή Ένωση λόγω της ατμοσφαιρικής ρήπανσης από ανθρώπους που έχουν διάφορα προβλήματα υγείας οπότε που μεταφέρουν το πρόβλημα στον τομέα της υγείας. και από τον θόρυβο ήταν 40 με 100 δισεκατομμύρια στην ΕΕ.

Πάλι το κόστος. Πάρα πολύ μεγάλα νομένα. Και αν το δούμε σε παγκόσμιο αυτά τα δύο μαζί, με βάση του ΠΟΙ, ήταν γύρω στα 8-3 δισεκατομμύρια. Δεν είχα σκεφτεί αυτό το άγγλ και αυτή την πτυχή. Επειδή είναι... δεν είναι από τη τσέπη. Αυτά που δίνουμε τα άμεσα που καταλάβουμε είναι το out of pocket cost, λέμε. Δηλαδή τα εξωτερικά.

Τρελό. Μία αφελής σκέψη που έκανα διαβάζοντας πρόσφατα για τα self-driving cars, τα αυτόνομα οχήματα, είναι ότι καταρχήν με ξητάρει πάρα πολύ και είναι ένα θέμα το οποίο θέλω να το αναλύσουμε τώρα. Αλλά θεωρώ, όπως είπα αφελώς ίσως, ότι αυτό ίσως είναι μια λύση στο πρόβλημα. Διότι αν φτάσουμε σε ένα σημείο να υπάρχει ένα sharing economy το οποίο ξέρεις ότι δεν έχεις ένα όχημα προσωπικό πια, αλλά on demand, αυτά όλα μπορεί να δημιουργήσουν efficiency στους δρόμους και το ίδιο όχημα που μεταφέρει εμένα να μεταφέρει και εσένα, να μεταφέρει και άλλους 50 στην ίδια ημέρα.

και άρα αυτό δημιουργεί λιγότερα οχήματα, λιγότερη κίνηση, σύνθως θα είναι και ηλεκτρικά οπότε λιγότερο θόρυβο, λιγότερο καυσαέριο άρα λύνει πολλά από αυτά που είπαμε all in one σε μια τέτοια. Ισχύει αυτό σαν υπόθεση και πόσο κοντά είμαστε και πες μου λίγο που βρισκόμαστε σε αυτό το κομμάτι. Ξέρω ότι στην Αμερική γίνονται κάποια pilots.

Ναι, τέσσερα που δουλεύουν τα τάξη σε υφαρμοσχάρια και αυτά. Ναι, στην Αμερική σε κάποιον περιβάλλον που κοντρολάρεται ακόμα, δεν λέγεται τόσο ανοιχτά, συμβαίνουν και γίνονται Δουλεύουν μια χαρά, πολύ καλά το έθεσες ότι θα δουλέψουν και θα έχουμε τα θετικά αυτά αποτελέσματα Εφόσον είναι διαμοιρασμένα αυτά τα οχήματα, δεν είναι κοινόχρηστα να το πούμε έτσι Γιατί πάλι αν έχεις ένα αυτόματο και είναι δικό σου, τα ίδια θέματα θα έχουμε Συγγνώμη που σε διακόπτω. Πριν συνεχίσεις, να πούμε τι εννοούμε με αυτό το μοντέλο.

Να το κάνουμε λίγο πιο... Να, το share, το διαμερεισμένο. Κάθε μέσο το οποίο είναι διαμερεισμένο, κοινόχρηστο αλλιώς, μπορούμε να πούμε ότι είναι ένα μέσο το οποίο είναι on demand, δηλαδή το ζητάς και έρχεται να σε εξυπηρετήσει. Δεν είναι δικό σου, δεν είναι ιδιότητο, είναι κοινόχρηστο μπορούμε να το πούμε, ελέγχεται από κάποια εταιρεία, τώρα αναλόγως αυτών, η μοντέλα οικονομικά.

Άρα σε αυτές τις εταιρείες Uber, FreeNow κλπ. Ναι, βέβαια μπορούν και σε κρατικό επιβολή, υπάρχουν κάποιες. Και μπορούν να εξυπηρετούν κάποιον που θέλει να πάει από το Α στο Β, να κάνει μια κλίση, να κάνει ένα pre-booking και να έρθει να το πάρει, να το μεταφέρει. Χωρίς να έχει να οδηγήσει, χωρίς τη λόγα. Υπάρχουν άλλες κλπ. αθετικά, όπως είπες αυτά, Συν να βάλουμε ότι εξυπηρετούν και ανθρώπους που δεν οδηγούν για τον αλφαβηταλόγο.

Είτε είναι μικροί είτε πολύ μεγάλοι, είτε δεν θέλουν. Οπότε αυτό θα βελτιώσει και την προσβασιμότητα. Έχουμε δει και εμείς μέσα από έρευνες ότι η προσβασιμότητα δυνατή να μεγαλώσει και υπάρχουν και χρήστες όπως οι ηλικιωμένοι, οι οποίοι έχουν και αυτοί παρόλο που δεν είναι πολύ εξοικειωμένοι με τεχνολογία, υπάρχει μια τάση να θέλουν να εξυπηρετηθούν.

Υδεατό, δηλαδή το να μην έχουμε όχημα πρέπει να φτάσουμε σε αυτό. Ίσως να μπορεί να δουλέψει σε πιο κεντρικό περιβάλλον, ενώ στο κέντρο θα δούμε κάτι τέτοιο. Από εκεί παρά έξω λύσος είναι πιο δύσκολο, αλλά όπως είπες δεν είμαστε εδώ ούτε innovators ούτε early adopters. Ο Έλλας θα πει κάτι σε αυτό. Στο εξωτερικό εγώ θέλω το αυτοκίνητό μου να έχω την ισχύα μου.

Ναι, και με το διαμοιρασμό γενικά στην Ελλάδα δεν είμαστε πάρα πολύ φιλικοί. Το μαθαίνουμε μέσα στα χρόνια, έχουμε βελτιωθεί πάρα πολύ και οι καινούριες γενιές βελτιώνονται προς αυτό, δηλαδή είναι πολύ πιο ανοιχτοί. Παρ' όλα αυτά είμαστε ακόμα δύσκολοι συγκεκριτικά με το εξωτερικό, το οποίο εδώ και πολλά χρόνια, ας πούμε και στην Αμερική, έχουν αρχίσει από άλλα συστήματα διαμοιρασμού και είναι πολύ πιο φιλικοί σε αυτά.

εδώ μπαίνει και το αυτοματοποίηση το οποίο είναι λίγο καινούργιο μέχρι να αλλά παρόλα αυτά έχουμε τεχνολογικά ακόμα θέματα το οποίο θα εικάζω ότι στην Ελλάδα θα αργήσουμε αρκετά να φτάσουμε σε τέτοια επίπεδα σε ανοιχτό περιβάλλον ίσως σε πιο κλειστό περιβάλλον να μπορούν να δοκιμάσουν κάποια πράγματα αλλά τόσο σε εύρυ κλίμα νομίζω ότι θα είμαστε ακόμα η αλήθεια είναι ότι όσο το συζητάμε και κάνω reflect και αντανάκλαση στο πώς λειτουργεί αυτό και πώς θα λειτουργεί στην Ελλάδα είμαι απεσιόδοξης.

Γιατί αυτό προϋποθέτει ότι όλοι η πλειοψηφία τουλάχιστον θα συμμετέχουμε κοινωνικά σε αυτή την πρωτοβουλία και σε αυτή την κατεύθυνση το οποίο με κάνει απεσιόδοξη. Και ας υπάρχει στα τεχνικογένια και ας είναι cool και ας είναι εύκολη. Ερευνητικά στην Ελλάδα είμαστε πάρα πολύ καλά, βλέπουμε καινούρια συστήματα και ίσα ίσα δοκιμάζουμε και την Ευρωπαϊκή Ένωση πιλωτικά προγράμματα, τα οποία τεχνολογικά είναι πάρα πολύ προηγμένα και μπράβο μας, αλλά στην εφαρμογή, από εκεί δηλαδή που τα δοκιμάζουμε μέχρι να εφαρμόσουμε στα τελικά επίπεδα, έχουμε αρκετά προβληματάκια ακόμα τα οποία λύνουμε.

Στην Αμερική, νομίζω, επειδή οι πιλότοι που λέγαμε και πριν πάνε καλά, νομίζω και ο ίδιος Elon Musk στρατηγικά πάει σε αυτήν την κατεύθυνση, χρησιμοποιώντας αρχικά την Tesla, τώρα το ρομποτάξι που βγάζει. Νομίζω ότι αυτό το μοντέλο έχει καταλάβει και ο ίδιος ότι είναι κάτι το οποίο θα είναι το μέλλον, τουλάχιστον στις προηγουμένες τεχνολογικά χώρες.

Και δεν βλέπω γιατί όχι. Και επίσης ναι, ακόμα και το ownership ενός αυτοκίνητου θα αλλάξει σαν μοντέλο αν πετύχουμε αυτό. Και δώσουμε και τις εναλλακτικές. Ναι, δηλαδή ξέρω εγώ εγώ αγοράζω ένα αυτοκίνητο Tadde Marcas, τώρα με τον τρόπο που ξέρουμε τον παραδοσιακό, στο μέλλον θα είναι ότι η Tadde Marca σου δίνει ένα subscription, μια συνδρομή πληρώνεις, 500 ευρώ το μήνα.

Αλλά ξέρεις ότι όποτε ζητήσω εγώ το αυτοκίνητο αυτό θα έρχεται. On demand. Άρα για πολλούς λόγους είναι κάτι που καθένας θα ήθελε. Μα καθένας. Εκτός Ελλάδας θα ήθελε καθένας. Εδώ μακάρι να φτάσουμε σε αυτό το mentality και σε αυτή την κουλτούρα. Και τα business model τα οποία χρησιμοποιούμε σε κάθε χώρα αυτά πάντα πρέπει να προσαρμόζονται πάνω στους χρήστες για να δουλέψει το σύστημα.

Ναι, πράγματι όπως είπαμε και στην αρχή. Τι άλλα future tech projects δουλεύεις ή έχεις δει τα οποία έχουν ενδιαφέρον. Έχουμε δουλέψει στο παρελθόν και με το εισιτήτωτο μεταφορμού συνεργαζόμασταν. Έχουμε δουλέψει τα mobility as a service, τα οποία είναι συνδυαστικές μεταφορές Δηλαδή, πάλι, μπορείς να έχεις ένα εισιτήριο εισιτήριο ή ένα πάσο να το πούμε έτσι, το οποίο να χρησιμοποιείς πολλά διαφορετικά μέσα και να μην χρειάζεται κάθε φορά να βγάζεις ένα εισιτήριο ή να κλείνεις κάτι, δηλαδή να έχεις ένα πορτοφόλι στην ουσία, το οποίο μπορείς να χρησιμοποιήσεις για να χρησιμοποιείς και ταξί και λεωφορείο και μετρό και πατίνι, ώστε να υπάρχει ένα εννοποιημένο σύστημα το οποίο σου λύνει τα χέρια.

Ή μπορεί ακόμα να έχεις και τεχνολογίες να πηγαίνεις να απλοποιήσεις τις πληρωμές, να μην βγάζεις καν αυτό, να καταλαβαίνεις μόνο το κινητό ότι είσαι μέσα σε ένα ελοφορείο και να σε χρεώνει αναδιαδρομή ανάλογος το πόσο έχεις ταξιδέψει. ταξιδεύσει. Αλλά υπάρχουν τα συστήματα που εξελίσσονται, τα ride sharing, τα οποία είναι διαμερασμένη κινητικότητα.

Αλλιώς carpooling, το οποίο πάλι κάποιος δεν έχει ιδιόκτητο όχημα, αλλά έχει ένα όχημα το οποίο λέει εγώ θα πάω πάλι από το α στο β και αυτή είναι η διαδρομή μου. Όποιος θέλει, χωρίς βέβαια να βγάζει λεφτά, δηλαδή είναι αυτό το μοτίβο το ride-hailing της Uber που υπάρχει στην Αμερική, αλλά είναι χωρίς κόστος, απλά μοιραζόμαστε τα έξοδα της διαδρομής.

Αυτό υπάρχει και στην Ελλάδα, αλλά χρησιμοποιείται πιο πολύ για να ταξιδεύουμε από την Αθήνα ή από άλλες μεγάλες πόλεις, δηλαδή για περαστικά ταξίδια. Μέσα στην Αθήνα δεν έχει δουλέψει. Αυτά τα έχουμε τρέξει και σε πλειοτικά προγράμματα μέσα στην Αθήνα. Έχουμε δει λίγο πώς λειτουργούν. Γιατί δεν τρέχεις στην Αθήνα από αυτά που έχετε δει?

Ακόμα, πάλι για να πάμε στο ευρύ σύνολο, υπάρχουν θέματα τα οποία ο κόσμος δεν είναι πολύ εξοικειωμένος. Υπάρχει πολύ έντονο τόσο θέμα της ασφάλειας, ποιος είναι ο άλλος που οδηγεί, αν ξέρεις να οδηγεί, αναλόγως το φύλλο πάλι πάρουν διαφοροποίηση εκεί πέρα. Αλλά είναι αυτά. Ήταν και μετά το Covid κάποια πράγματα, δεν θέλανε να τα ξεδεύουν πάλι με άλλους.

Δεν είναι αυτό. Αντικούρκημε στα μέσα μας δικής μεταφοράς είναι έτσι τα πράγματα. Οπότε αυτό θα το βλέπω ότι μπορεί να δουλέψει, παρόλα αυτά σε κοινωνίες πιο κλειστές, δηλαδή πανεπιστημιακές. δηλαδή να αρχίζουν να το τρέχουν πανεπιστήμια και να υπάρχει σίγουρα και κάποιος οργανισμός, εταιρεία η οποία έχει στήσει ένα σύστημα το οποίο είναι αρκετά αξιόπιστο ώστε να τον πιστευτούν και όλοι αυτοί για να δουλέψει και να μπορούν να κλείσουν θέση με κάποιον που δεν γνωρίζει να πάρουν κάποιες δικλείδες ασφαλή.

Σε επίπεδο τεχνητής νοημοσύνης, που είναι το άλλο hot topic από τεχνολογικής άποψης, πώς αυτή μπορεί να λειτουργήσει υπέρ μας, των πολιτών, ώστε να λύσει κάποιο, κάπως μάλλον, το πρόβλημα αυτό της κίνησης, του ποτηλιαρίσματος ή το parking. Τι βλέπεις σαν εφαρμογή. Σίγουρα μπορεί να βοηθήσει και είναι κάτι το οποίο μπορούμε να πούμε ότι μπορεί να βοηθήσει και άμεσα.

Όπως είπες είναι και αυτό το χώρο, το βλέπουμε παντού. Μέσα πάντως χάρη από τις κάμερες οι οποίες χρησιμοποιούν, μπορεί κάλλιστα πολύ άμεσα μέσα από κάμερες και τα λοιπά να δούνε πώς χρησιμοποιούνται πάρα πολλοί χώροι. Ποιες κινήσεις είναι που υπερισχύουν σε διάφορους κόμβους, που υπάρχει πιο πολύ συμφόρηση. μπορεί άμεσα να χρησιμοποιηθεί, μάζε με φανάρια, με εφαρμισματοδότηση, παραδοσιά, ώστε οι χρόνοι να μειωθούν, να έχουμε αποδοτικότητα και είναι κάποια πράγματα που μπορεί να συνεισφέρει και αυτό το πει, είναι να βελτιώσει το σύστημα.

Παρ' όλα αυτά, δύνατα να βελτιώσει τους χρόνους, παρ' όλα αυτά, αυτό που λέμε, δηλαδή, να ελευθερώσει χώρους ή να κάνει κάποια πράγματα για να βελτιώσει τον τρόπο που ζούμε στην καθημερινότητα, είναι ακόμα κάτι διαφορετικό. Δεν μπορεί, ναι, το κατανοώ αυτό. Αλλά υπάρχει δυνατότητα, ναι. Και είναι κάτι στο τώρα, δηλαδή δεν θέλουμε να παίρνουμε άλλα 50 χρόνια για να αρχίσουν να εφαρμόζονται.

Και αυτά φαντάζομαι εντάσσονται στο ευρύτερο πλαίσιο της έξυπνης πόλης που ακούμε. Αλλά είναι μια και της ερωτήσης που ήθελα να σου κάνω. Τι σημαίνει πρακτικά έξυπνη πόλη? όλα να τα τρέχει η τεχνολογία ή και κάτι άλλο. Δώσε μου λίγο ένα χειρισμό, μια περιγραφή, πώς είναι για σένα μια έξυπνη βόλη στα πλαίσια της Ελλάδας.

Πώς μπορεί να γίνει η Αθήνα έξυπνη πόλη πρακτικά, ρεαλιστικά όμως, σε έναν βαθμό. Όπως όλα τα συστήματα που μπορούν να χαρακτηριστούν έξυπνα είναι ότι παίρνουμε δεδομένα, αυτά τα δεδομένα μπορούμε να τα επεξεργαστούμε, να τα αξιοποιήσουμε και με βάση αυτό να προτείνουμε λύσεις. Να υπάρχει και ένα σύστημα ανατροφοδότησης, το οποίο κάθε φορά βελτιώνουμε τα συστήματα.

Το AI σίγουρα είναι μέρος ενός συστήματος έξυπνου, Smart City. Παρ' όλα αυτά, οι σένσορες μπορούν να συμμετοχθούν σε πάρα πολλά κομμάτια της, στος ασυγκυνουριακά να το πούμε, πιο καλά, στη στάθμευση, να βλέπουμε τους φόρτους. Άλλα συστήματα που μπορούμε να κάνουμε μια πολύ έξυπνη είναι οι δυναμικές λωρίδες. Είναι λωρίδες ας πούμε, οι οποίες χρησιμοποιούνται για διαφορετικούς λόγους κατά τη διάρκεια της ημέρας, αναλόγως ποιος είναι αυτός που θα χρησιμοποιήσει πιο πολύ.

Παρ' όμως χάρη κάποιοι δρόμοι, μία λωρίδα που χρησιμοποιείται το μεσημέριο στο ποδηλατόδρομο και μέσω κάποιας σήμανσης το πρωί να είναι λωρίδα για οχήματα ή να είναι λωρίδα για κάποια μέσα μαζικής μεταφοράς. η έξω λωρίδα για μάζικης μεταφοράς. Άρα είναι τα dynamic lanes που βλέπουμε. Πώς το ξέρουμε πότε είναι τι. Εκείνη τη στιγμή πρέπει να φτάσουμε σε αυτή τη λωρίδα για να το δούμε.

Αλλά, ναι, θα μου πεις προσαρμόζεσαι. Πάντα μετανομείνα ανατροφοδίζεται το σύστημα το οποίο χαρακτηρίζει κάθε φορά ποιος τι σου πει και ποιοι. Είναι real time όσο το θέλω να πω. Και το real time, πολύ σωστά, μπράβο, το τι συμβαίνει σε πραγματικό χρόνο είναι μέρος της έξυπνης πόλης, τα οποία όσα πιο πολλά δεδομένα μπορείς να πάρεις, αν το φοδοτήσεις ως σύστημα με καλύτερες αποφάσεις κάθε φορά.

Και αυτές είναι δυναμικές. Δηλαδή όταν ένα σύστημα για μένα είναι δυναμικό, φτάνουμε σε ένα πάρα πολύ καλό βαθμό τότε να εξοπλίσουμε όσο καλύτερα γίνεται τους πόλους τους οποίους έχουμε κάθε φορά. Όλα αυτά που μου περιγράφεις, σε μένα μου φοβούνται πολύ cool, πολύ ωραία και πολύ... που όντως έχουν πολλά από αυτά ένα ποσοστό που μπορεί πραγματικά να βοηθήσουν μια οποιαδήποτε πόλη.

Ακούγονται αυτά σε αυτούς που λαμβάνουν αποφάσεις και σχεδιάζουν αυτό το κομμάτι των συγκοινωνιών, είτε είναι δήμος, είτε είναι κυβέρνηση, είτε είναι εταιρείες, εσύ με τη δικιά σου εμπειρία. Γιατί είναι πάρα πολύ ωραία σαν ιδέες. Είναι ιδέες. Το θέμα είναι, τα ακούει κάποιος, συζητούνται στα τραπέζια λήψεις αποφάσεων, αντιλαμβάνονται αυτοί που λαμβάνουν αποφάσεις, την θετική επίδραση που μπορεί να έχουν όλα αυτά.

Όπως είπες πριν, είπαμε μάλλον, στην Ελλάδα δεν είμαστε ούτε καινοτόμοι innovators. Αυτή η σύνδεση είναι το 2% του πληθυσμού. Οι early adopters, αυτοί που τα υιοθετούν γρήγορα, είναι γύρω στο 12%. Από εκεί και πέρα αρχίζει η οθέτηση των μέτρων. Οπότε όλα αυτά επειδή είναι καινούρια, βέβαια αυτά μπορούμε να... δεν είναι ότι απλά τα λέω ότι τα έχουμε διαβάσει, τα έχουμε, τα δοκιμάζουμε, τα έχουμε δοκιμάσει ήδη σε πιλωτικά σε αρκετές πόλεις της Ευρώπης και βλέπουμε ότι κάποια από αυτά όντως λειτουργούν.

Αλλά όπως είπαμε για να μεταφερθούν πρέπει να δούμε αν το περιβάλλον εδώ γίνεται. θα χρειάζονται κάποιες μελέτες για να δεις αν αυτά μπορούν να εφαρμοστούν. Παρ' όλα αυτά υπάρχουν προτάσεις για τέτοια μέτρα, αλλά από εκεί και πέρα το πόσο θέλει κάποιος να ακούσει ή θέλει να εφαρμόσει κάτι καινούριο είναι και στη δική του κρίση πάντα.

Δηλαδή μπορεί κάποιος κάλος να αναδεχτεί τους αριθμούς και να πει ότι έτσι είναι, αλλά να τον κρατάει πίσω το γεγονός ότι δεν το έχουν εφαρμόσει πάρα πολύ. Άρα ίσως να σου πει εγώ θα περιμένω. και έτσι δεν προχωράει το σύστημα, πάμε σε κάτι πιο τέτριμμένο, συμβατικό. Ή κοιτάει, όχι πολιτικός, το βραχυπρόθεσμο... Ναι, κόφελος.

Κόφελος, μπράβο. Και λέει, εντάξει τώρα που να μπλέκω, να κάνω όλη αυτή την αλλαγή υποδομών στον τομέα μου και στην πόλη μου, για να το απολαύσει ο επόμενος δήμαρχος, ο επόμενος υπουργός ή οτιδήποτε είναι αυτός. Βέβαια, αν αρχίζεις και βελτιώνεις κάτι, εντάξει, στην αρχή μπορεί να υπάρχει μια δυσαρέσκεια, αλλά σιγά-σιγά έχουν δείξει πάρα πολλά συστήματα ότι όταν αρχίζεις και βελτιώνεις τη ποιότητα ζωής, ξαναλέω, αρχίζει και ο κόσμος και ζητάει πιο πολύ.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, που ξέρω και είπες ότι τα δοκιμάζει, μπορεί να τα επιβάλλει εντός εισαγωγικών, όπως επιδοτήσεις πηχοί, όπως δίνεις κάποια άλλα πράγματα, υπάρχουν τέτοιες πρωτοβουλίες. Ναι, να τα βάλει, ναι όχι, είτε ναι έμμεσα, να δώσει κάποια κίνητρα μέσω κάποιων κίνητρων, κάποιες τεσμιλογίες, μπορεί να τα προωθήσει, όπως πρέπει να πούμε για τα ηλεκτροκίνητα, ή για να πλάσεις πεζοδρομείο, να έχουμε ένα ανοίξιο, όλα αυτά πρέπει να συνδυάζονται και με άλλα μέτρα, για να κάνουμε μία δουλειά, να το πούμε έτσι, Το να έχουμε ένα, αυτό που κάνουμε λάθος πάντα, λίγο, στην Ελλάδα, είναι ότι παίρνουμε μία επιδιότηση για κάτι, και είναι για αυτό το πράγμα, πάμε, το κάνουμε, χωρίς να έχουμε δει το νομικό πλαίσιο, χωρίς να έχουμε δει επιπτώσεις, χωρίς να έχουμε δει τίποτα.

Και τρώνε τα παραδείγματα, τα πατίνια όταν πρωτοαρχίζαν στην Ελλάδα, πρώτα-πρώτα, τα πετάξαμε τα πατίνια, δεν είχαμε το νομικό πλαίσιο. Τα μαζέψαμε, τα ξέρω. Ούτε κουλτούρα διαχείρισης, ούτε πεταμένα κάτω, σπασμένα τα μισά, στις μέσες του δρόμου να κυκλοφορούν. Και τώρα πάλι βγήκε το νομικό πλαίσιο που βέβαια που έχουμε.

Ε, πάλι δεν μπορώ να πω ότι έχουμε κουλτούρα, λίγο πρέπει να υπάρχει μια τάξη και σε αυτό. Άρα το θέμα είναι πρέπει λίγο να δούμε και τα τελική γύρω, όπως είπαμε και τα πεζοδρόμια, μεγαλώνεις πεζοδρόμια, μεταφέρεις θέσεις, πού πάνε οι θέσεις. Πρέπει και εσύ να το δεις αυτό. Δηλαδή όταν γίνεται ένα ολοκληρωμένο συεδιασμός, ο Κέντρσον, αν λέμε, δεν γίνεται όλοι να είμαστε ευχαριστημένοι, είναι ο άλλος που έχει τα μάξια κάτω από το σπίτι, ίσως δεν θα σας αριστεί, πρέπει να το έχετε δύο τετράγωνα πιο εκεί.

αλλά όπως έγινε παράδειγμα και στην Ισπανία με τα superblocks όταν άρχισαν σιγά σιγά να κλείνουν σε επίπεδο τετραγών αν το πούμε έτσι χοντρικά 3x3 τετράγωνα να γίνονται superblocks και τα ενδιάμεσα να μην έχουν κίνηση ο κόσμος στην αρχή δεν ήταν πολύ θετικός που πέντε στα μάξια από κάτω σιγά σιγά στο πρώτο στάδιο είχαμε πάρα πολλοί υπήρχαν μόνο οι ντόπιοι να το πούμε έτσι οι οποίοι είχαν πρόσβαση με 10.000 την ώρα και σε δεύτερη φάση είναι πλήρης αποκλεισμός των οχημάτων.

Αυτά είναι κάποια μέτρα τα οποία σιγά σιγά προχωράνε και βελτιώνουν όλη την κατάσταση. Δηλαδή ο κόσμος πλέον είναι σε πεζοδρομμένες μικρές περιοχές και όλο αυτό είναι μελετημένος στην Ισπανία να ανοίξει σε επίπεδο εκατοντάδων super blocks όπως θα καλούν. Άρα πιστεύω και εγώ ότι με κάποιες επιδοτήσεις και με κάποιο σωστό σχεδιασμό το τι μπορεί να εφαρμοστεί και τι συγχρόνως να προσαρμοστεί σε ελληνική κοινωνία, μπορεί κάποια πράγματα να γίνουν πιο γρήγορα.

Ωραία. Αν ήσουν υπουργός μεταφορών και ήξερες ότι δεν έχεις πολιτικό κόστος, δεν έχεις fixed term, και είχες μια λευκή κολλαχαρτή και έλεγες «Εγώ μπορώ να ελοπίσω όποια ιδέα θέλω» και είναι πρακτική και ρεαλιστική προφανώς, ποιες θα ήταν έτσι δύο-τρεις που για σένα θα πρέπει να είναι νούμερο ένα προτεραιότητα. Ένα το οποίο μπορεί να γίνει σχετικά στραγγόρα είναι τα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Δηλαδή να αυξήσουμε τον αριθμό, να έχουμε αξιόπιστα μέσα. Έχουμε πάρα πολύ καλή έρευνα και εφαρμογές σε οποίες έχουμε δείξει ότι δουλεύουν. Την αξιοπιστία, τη συχνότητα και να τα συνδέσουμε στο δίκτυο με όλα τα άλλα μέσα όπου δίνατε ώστε να βελτιωθεί και ο κόσμος να έχει αυτή την επιλογή. Όπως είπες και στην αρχή, καθαρά.

Και συγχρόνως να βάλω ένα οριζόντιο την πεδία συμπεριφοράς σε όλα αυτά. Δηλαδή και στον δρόμο, μην θίξουμε τα δημιουργικά παρκαρίσματα κτλ. Και μέσα στα μέσα μερικές μεταφοράς, καθαρικότητα, όλα αυτά. Και αυτό έχει να κάνει και με τον άνθρωπο και τον πελάτη και τον πολίτη που τα χρησιμοποιεί. Γιατί και εκεί πέρα πρέπει να αλλάξουμε κουλτούρα.

αλλά δεν θέλω να σε διακόψω, συνέχισε. Το άλλο ήταν η στάθμευση. Δηλαδή, ο χώρος πλέον πρέπει να πάει στους ανθρώπους που ζουν στις γειτονιές. Οι γειτονιές πρέπει να ξαναζήσουν, να γίνουν πιο πράσινες, να έχουν δυνατότητα να περπατήσουν, να όσοι θέλουν να μείνουν στην Αθήνα και όσοι μένουν με το ζώο, γιατί πολλοί θέλουν να φύγουν και δεν έχουν εμπλοκή, πρέπει να βελτιωθεί αυτή η κατάσταση.

Άρα τα αυτοκίνητα για μένα πρέπει να μεταφερθούν από το χώρο που έχουμε, που βλέπουν που κινούμαστε και να πάνε κάτω ή πάνω. Να υπάρχει μια τάξη να το πούμε έτσι. Και με κατάλληλες μελέτεφαλοι αυτό μπορεί να γίνει και ώστε να υπάρχει αριθμός, να ξέρουμε ο κάθε δήμος να τακτοποιήσει αυτό το πρόβλημα. και το τρίτο το μακροπρόθεσμο το οποίο βλέπω είναι πάλι να δοθούν πάρα πολύ μεγάλα κομμάτια να γίνουν δηλαδή μελέτες για να δούμε ποιες κινήσεις μέσα στην Αθήνα δύναται να συνδεθούν με υπόγεια συστήματα ώστε οι δρόμοι, δηλαδή να μην έχουμε υπερτοπικές μετακινήσεις μέσα από δήμους να συνδεθούν διαφορετικές κατευθύνσεις, να μην περνάμε μέσα από το κέντρο για να φύγουμε από νότια δυτικά προς μπόρια να έχουμε δηλαδή συστήματα τα οποία είναι υπόγεια και μπορούν αυτά τα συστήματα να έχουν αρτηρίες οι οποίες θα παίρνουν τα οχήματα και ο χώρος από πάνω πλέον θα μπορεί να χρησιμοποιείται για μέσα μετασχετικής μεταφοράς, ποδήλατα, πεζούς και γενικότερα να αρχίσουν οι άνθρωποι να στρέφονται

και να περπατάνε πιο ελεύθερα. Αυτό το της υπογειοποίησης είναι όντως μια τρομερή διευκόλυνση θα ήταν. Αυτό φαντάζομαι στην υλοποίηση είναι εκτός τεχνικά ότι είναι δύσκολο που και πολιτικά θα είναι δύσκολο γιατί θα εμπλέκονται πολλοί δήμοι μαζί δεν ξέρω πώς λειτουργεί αυτό το κομμάτι στην υλοποίηση αλλά και αυτό θέλει ένα στρατηγικό σχεδιασμό μακροπρόθεσμο σταθερό, από παντού Θέλει από παντού, θέλει να κοιτάξεις με τα κινήσεις τι συμβαίνει να κάνεις, ποιοι είναι αυτοί οι οδοί αρτηρίες, εντάξει μιλάμε για ένα υπόγειο σύστημα πλέον η άλλη λύση είναι να πας πάνω.

Πάει δηλαδή να κάνεις αερογέφυρα και τα λοιπά. Τώρα να αρχίσουμε να σκεφτούμε να είμαστε Jetson είναι λίγο... θα το έλεγα όχι τόσο. Και παρόλα αυτά ο θόρυβος θα μεταφερθεί πάνω. Άρα λίγο το κάτω για μένα είναι μια λύση μελλοντική εφόσον δεν μπορούμε πλέον να είμαστε αυτοί που είμαστε. Αν δεν υπάρχουν μέτρα αποκέντρωσης να αρχίσει ο κόσμος να μετακινείται, πρέπει να Αρχίζουμε να σκεφτόμαστε, όπως λες, με ένα...

Out of the box. Out of the box και να κοιτάμε το μέλλον. Και με κομματάκια τα οποία συνδέει το ένα το άλλο. Όχι από το πραγματικά. Σε αυτή την υπογειοποίηση, ξέρω επίσης ότι δουλεύεις και με παρατηρείς και δουλεύεις σε project που αφορά το Hyperloop. Και θέλω να μου πεις τι είναι ακριβώς το Hyperloop. Αλλά σε αυτό το μοντέλο και πλαίσιο που περιέγραψες, εντάσεις και το Hyperloop σαν έξτρα δυνατότητα πέρα από τα αυτοκίνητα.

Πες μου λίγο για το Hyperloop. Τι δοκιμές υπάρχουν, τι βλέπεις. Το Hyperloop είναι ένα τρένο πολύ υψηλής ταχύτητας, Ultra Speed, το οποίο το έχει σκεφτεί ο Elon Musk το 2013-2014, το οποίο βγήκαν τα πρώτα σχέδια και άρχισε να δοκιμάζεται και στην Αμερική. Στην ουσία είναι ένας αγωγός, ο οποίος δουλεύει σχεδόν σε κενό αέρος και είναι κάψουλες, τα pods όπως τα λένε, τα οποία μπορεί να έχουν όπως θα είχαν σχεδιάσει από 5 μέχρι 20 επιβάτες και μπορεί να πιάσει ταχύτητες όπως θα είχαν σχεδιάσει μέχρι 1000 χιλιόμετρα την ώρα.

Άρα μιλάμε για ένα πέμπτο μέσο το οποίο είναι διαφορετικό από όλα τα άλλα και είχε αρχίσει και το μελετούσαν και στην Αμερική με την Virgin και τα λοιπά και έγιναν κάποια τεστ. Αυτό πριν δύο χρόνια περίπου σαν η εταιρεία στην Αμερική σταμάτησε να τα δοκιμάζουν ενώ παρόλα αυτά στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα μέσο το οποίο ερευνητικά το προχωράμε.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνει χρήματα για έρευνα σε αυτά τα επίπεδα και επίσης έχει γίνει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Hyperloop, το δοπούμε έτσι στην Ολλανδία το οποίο φτιάξανε τώρα και κάποιον αγωγό 400-500 μέτρα για να αρχίσουν να δοκιμάζουν και σε πραγματικά μεγέθη αυτά τα pods, τα βαγονάκια. Και γιατί η Αμερική και όλον μας θα σταμάτησε και εμείς έχουμε στην Ευρώπη που γενικά έχουμε μια δυσκολία στο να ελοποιούμε πράγματα, έχουμε την ελπίδα ότι μπορεί να προχωρήσει.

Ναι. Να βασικά να πούμε ότι άμα προχωρούσες θα ήταν τέλειο να μεταφέρεις σε... Συμφωνώ καθώς ήρθαμε. Ναι, έβγαλα. Η Αμερικανία είναι γενικά πιο business oriented. Δηλαδή αν κάτι δούμε ότι... και προφανώς και ο ΕΛΟΜΑΣ, εντάξει, αν κάτι δεν δουλέψει, δεν το βλέπω να δουλεύει άμεσα και αν δεν μπορεί να έχω επιστροφή χρημάτων, το return, τότε το σκοτώνουμε το project.

Άρα και υπάρχουν και άλλα project του έλεγχο μας που έδειξαν ότι δεν έχουν δουλέψει και άλλα με υπογειοποίησης τα οποία τα σταμάτησε. Στην Ευρώπη επειδή το βλέπουμε λίγο πιο ερευνητικά ακόμα και επειδή έχουμε καταλάβει για τις κοινήσεις των εμεργανών ότι ίσως για επιβάτες να είναι δύσκολο σαν project, παρόλα αυτά το κοιτάμε ερευνητικά με την προοπτική να μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε εμποριοδηματικά.

Δηλαδή να μπορούν να μεταφέρουν όχι τόσο για επιβάτες αλλά για εμπορεύματα Άρα αν κάτι δουλέψει και έχουμε ταχύτητες πολύ υψηλές Είναι κάτι το οποίο θα μπορεί να πάρει φόρτους για ευπάθεια προϊόντα Τα οποία χρειάζονται να μεταφέρουν πάρα πολύ γρήγορα Παρ' όλα αυτά το κόστος είναι μεγάλο λόγω των εγκαταστάσεων Έπρεπε να τρυπήσεις όλο το κάτω μέρος Ή να έχεις ένα τιούγκ το οποίο είναι στυμμένο πάνω σε πυλώνες επίγειο Α, ναι, οκ.

Ένα tube το οποίο μέσα σε αυτό κινείται ένα βαγόνι. Με ταχύτητα σύγκριτο στα 800-1000 χιλιόμετρα την ώρα. Άρα οι αποστάσεις είναι και μεγάλες. Φαντάσου μέχρι να επιταχύνει αυτό και να φτάσει στα 1000 έχουμε φτάσει στη λαμία. Εντάξει, χοντρικά, λίγο θήμα. Μακάρι, αλλά δεν ξέρω αν θα ζούμε για να τα... Αλλά όλα αυτά προχωρά. Έχουν ορίσει κάποια δίκτυα στην Ευρώπη, το οποίο μπορεί να λειτουργήσει.

Και η Ελλάδα συνεργάζεται κάποια. Έστω ότι το εννοούν ότι θα το προχωρήσουμε. Τι περίπου χρόνο χρειάζεται ένα τέτοιο project για να υλοποιηθεί πρακτικά. Δεκαπέντε χρόνια, είκοσι. Άρα υπάρχει φουλ δέσμευση ότι το κάνουμε. πρέπει αρχικά τα πράγματα να υπάρχουν, να είναι in place, να είναι στη θέση τους οτιδήποτε έχει να κάνει με την ασφάλεια δηλαδή πρέπει να έχουμε δοκιμαστεί τα αισθήματα εφόσον όλα αυτά είναι στη θέση τους και έχουν δοκιμαστεί μετά το θέμα είναι να κατασκευαστεί ο αγωγός δηλαδή ακόμα οι τεχνολογίες υπάρχουν το θέμα πως όλα αυτά μπορούν να μπουν μαζί γιατί εντάξει και μετά σαν αεροπλάνα φανταζόμαστε τα υλικά υπάρχουν και να τηρούμε τις κλίδες ασφαλείας για τα πάντα.

Δηλαδή αν όλα αυτά είναι ok, μετά δεν μπορεί δίχως όλο να κατασκευαστεί σαν υποδομή. Και υπάρχουν και εταιρείες στην Ευρώπη που έχουν κατασκευάσει τα βαγόνια με διαφορετικές εμφανιολογίες. Παρ' όλα αυτά δεν υπάρχει κάτι όριο πόσα χρόνια. Αλλά αυτή η ασφάλεια που υπάρχει δεν είναι κάτι το οποίο αν δεν χρειάζεται να ανασκάψει όπως λες και είναι πάνω επίγειο, είναι πολύ πιο εύκολο.

Υπτάμενα οχήματα θα έχουμε ποτέ. Είναι κάτι που συζητιέται πρακτικά πέρα από ταινίες σοβαρά. Νομίζω δοκιμάστηκαν κάπου. Υπάρχουν κάπου, έχουν δοκιμαστεί πιλοντικά λίγο πώς λειτουργούν. Παρ' όλα αυτά και εκεί πέρα υπάρχουν, δηλαδή αν συντονίσεις τέτοιες κινήσεις μαζικά, Υπάρχουν πάρα πολλές μεγάλες δικλείδες ασφαλείας που πρέπει να πάρεις υπόψη σου, οπότε δεν θα έλεγα τόσο ότι είναι κάτι το οποίο κοιτάμε τώρα.

Ίσως τώρα σε πολύ επίπεδο μεμονωμένο ιδιότητα να το κάνει, να το δοκιμάσεις, αλλά μαζικά να μπορεί να έχεις μορφές διόχιες. Σου κάνω ερωτήσεις που μπορεί να σε ακούγονται χαζές ή τετριμένες, αλλά είναι αυτό που σκέφτεται ο καθένας. Ναι, εννοείται. Είπαμε το να δούμε και τεχνολογικά. Ναι. Υπάρχει κάτι άλλο το οποίο θα ήθελες να αναφερθούμε, έχει ενδιαφέρον, που δεν έχω καλύψει, δεν σε έχω ρωτήσει ή θα ήθελες να πεις.

Νομίζω έχεις καλύψει στα περισσότερα και πολύ εύστοχες οι απορίες με όλα αυτά που συζητάμε. Όχι, νομίζω είμαστε καλυμμένοι ως προς το συγκοινωνιακό. Ελπίζω τα επόμενα χρόνια και τα χρόνια αυτά που έρχονται, δηλαδή να χωρίσουμε τα μέτρα σε βράχη πρόθεσμα, και μακροπρόθεσμα και αρχίζουμε να πάρουμε την απόφαση πλέον ότι αυτοκίνητα και κόσμος δεν φοράμε όλοι.

Σιγά σιγά πρέπει να πάρουμε μέτρα τα οποία θα δώσουμε κίνητρα στον κόσμο να χρησιμοποιήσει και άλλες τεχνολογίες και άλλα μέσα, ώστε να έχουμε επιλογές. Μόνο έτσι βιώσουμε μπορούμε να προχωρήσουμε, δίνοντας επιλογές και να παίρνουμε υπόψη τις ανάγκες του καθενός. για να αρχίσουμε να μελετάνουμε σωστά. Ναι και επίσης να καταλάβουν αυτοί που παίρνουν αποφάσεις ότι δεν είναι πλέον πια δευτερεύον ζήτημα, nice to have.

Είναι πλέον ορατό βασικό πρόβλημα της καθημερινότητάς μας όπως είναι η στέγαση, η υγεία, πάνω απ' όλα προφανώς η υγεία αλλά επειδή η υγεία όπως είπες πολύ σωστά επηρεάζεται από αυτά τα θέματα καθημερινότητας πρέπει να λυθεί με κάποιο τρόπο. Και ας είναι μακροπρόθεσμος. Πρέπει όμως να υπάρχει μια κατεύθυνση. Και αν δεν κάνουμε κάτι, το πρόβλημα απλά θα επιδεινώνεται.

Δηλαδή αν βάλουμε μέσα τα καινούργιες κατασκευές, οι οποίες και αυτές φέρουν καθυστερήσεις, το ελληνικό το οποίο αναπτύσσεται, χιλιάδες, μιλάμε για μετακινήσεις με ρευσίως, χιλιάδες, το οποίο θα δώσει, θα αυξηθούν πάρα πολύ φόρτι. Όλα αυτά, αν δεν προχωρήσουμε άμεσα στα μέτρα, δυστυχώς τα πράγματα θα γίνονται και χειρότερα.

και δεν γίνεται χειρότερα στο Κιψό, γίνεται σε κάθε γειτονιά. Κάθε ένας που θέλει να πάρει όχημα ή να μετακινηθεί, να πάει στη δουλειά του, υπάρχει πρόβλημα απλά. Το ελληνικό, θέλω να σταθώ τώρα έτσι στον επίλογο που μου θύμισες τώρα. Αυτό τι impact θα έχει στην επιβάρυνση του κυκλοφοριακού, στο σύστημα του κυκλοφοριακού, γιατί ξαφνικά από εκεί που έχεις μια περιοχή το ελληνικό μέχρι τώρα, που είναι μια κανονική γειτονιά, κλασική γειτονιά της Αττικής, ξαφνικά θα μεταφέρεις εκεί ένα hub από εταιρείες, από νοσοκομεία, από σχολεία, από καζίνο, από πάρκα.

Θα του κάνεις point of interest, το οποίο ξαφνικά από 50.000 άτομα την ημέρα θα φτάσουν ένα εκατομμύριο. Τα νούμερα είναι τυχαία προφανώς. Άρα και μια συμφόρηση που θα οδηγείται από και προς εκεί. Τι είπατε για αυτό, το έχετε μελετήσει? Όχι, δεν το έχουμε μελετήσει, τώρα δεν ξέρω κάποιοι. Προφανώς θα έχουν κάνει μελέτες για να δουν τις επιπτώσεις, γιατί πρέπει να γίνονται σε τέτοια έργα.

Υπάρχουν μάλλον και μελέτες και στάδες υπερβαλλοντικές αλλά και χώρια από αυτές υπάρχουν και κυκλοφοριακές. Σίγουρα μιλάμε για, όπως λες, μεγάλο βάρος πάνω στο δίκτυο. Έχουμε μετακινήσεις, δηλαδή άνθρωποι που ζουν κάπου μετακινηθιονικοί, αλλά χώρια έχουμε και άλλους που μετακινούνται ίσως από άλλες που είναι εκτός Αθήνας.

Όλο το σύστημα σίγουρα θα πιβαρυνθεί κάτω. Αν δεν έχουμε κάποιους κόμβους για μένα, οι οποίοι μπορεί να έχουν ανισόπεδους κλπ, λίγο τα πράγματα θα δυσκολέψουν. Δηλαδή, και εκεί, αν δεν το δούμε με τις σωστές μελέτες, να δουν τις επιπτώσεις, πώς μπορούμε να τις πάρουμε και να τις διοχετεύσουμε στο δίκτυο αλόως πάλι, τα πράγματα θα είναι δύσκολα.

Δηλαδή, είναι ένα μέρος, ένα χωριό το οποίο ανατίσεται, καλώς ή κακώς εκεί πέρα, οικονομικά και αυτό θα δώσει και εκεί πέρα την Τριγύρω, αλλά θα την βαρύνει και τις άλλες περιοχές της Τριγύρω. Ναι, είναι μόνο το εκεί. Γιατί εγώ σκεπτόμενος και κρίνοντας από μένα λέω «Α, οκ, μόλις είναι έτοιμο θα πηγαίνω στο ελληνικό από τα πορεία πλατεία που μένω».

Αλλά ταυτόχρονα με μένα θα κάνω την ίδια σκέψη την ίδια ώρα, άλλοι δεν ξέρω και εγώ πόσοι χιλιάδες. Και το νιάρχος, φανταστικά, που δεν είναι σε αυτό το μέσο, αλλά και αυτό... Δημιουργεί μια καινούρια αιστεία μετακίνησης. Το οποίο πρέπει να έχουμε και την αντίστοιχη υποδομή να το υποστηρίξουμε. Ναι και άλλα μέτρα, δεκειομετή βουλιαγμένης πρέπει να αλλάξουν κάποια πράγματα, να τη βελτιώσουν γενικά στο μήκος αλλά και σε συγκεκριμένη περιοχή πρέπει όλα τα πράγματα να βελτιωθούν.

Ναι. Ευχαριστώ πάρα πολύ Λάμπρο. Ήταν μια πολύ ωραία, ενδιαφέρουσα και ουσιώδη συζήτηση. Μακάρι να βελτιωθεί η κατάσταση και να μην είστε τόσο hot καλεσμένοι σε podcast και σε εκπομπές, ενώ για αυτόν τον λόγο για το πρόβλημα, αλλά για να μιλάς πιο πολύ για μελλοντικές τεχνολογίες γύρω από τις συγκοινωνίες και project που σας ενδιαφέρουν πιο πολύ από το να απαντάτε στο ερώτημα τι θα κάνουμε για το κυκλοφοριακό της Αθήνας και της Ελλάδας.

Ελπίζω να πάμε έτσι ώστε να σας πω ότι είμαστε σε αυτή την κατάσταση και έχουμε βελτιωθεί τόσο το σεκάτο. Έχουν πάει τα πράγματα καλύτερα. Να μιλάμε πιο πολύ για το πώς πάει το hyperloop και όχι πώς θα ανοίξουμε την κυφισσοκοίου την Αττική Οδό. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ και εγώ για την όρασή σου και που με καλέσανε.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00