Skip to content
PodBase
Θα Χάσεις Τη Δουλειά Σου Από Το AI; Η Απάντηση Που Δεν Περιμένεις! | Στ. Τύρος

Θα Χάσεις Τη Δουλειά Σου Από Το AI; Η Απάντηση Που Δεν Περιμένεις! | Στ. Τύρος

The 8 Podcast
Μάρτιος 08, 2026 01:10:42 Σεζόν 2 Επεισόδιο 1
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Πόσες δουλειές “παίρνει” το AI;

Η λάθος ερώτηση. Η σωστή είναι: τι καθήκοντα αυτοματοποιούνται, τι νέες δουλειές δημιουργούνται, και ποιοι κερδίζουν ή χάνουν στο ενδιάμεσο.

Σε αυτό το επεισόδιο του 8, συζητάω με τον Στέφανο Τύρο, ερευνητή σε θέματα εργασίας και νέων τεχνολογιών, για το τι δείχνουν τα δεδομένα μέχρι τώρα και τι είναι ρεαλιστικό να περιμένουμε τα επόμενα χρόνια.

Θα ακούσεις, με απλά λόγια:

- Γιατί το AI “χτυπά” tasks και όχι ολόκληρα επαγγέλματα

- Πώς το AI διαφέρει από την κλασική αυτοματοποίηση

- Γιατί μπορεί να μειωθούν entry-level θέσεις και τι σημαίνει αυτό για τους νέους

- Polarization: πώς αλλάζει η μεσαία τάξη, οι μισθοί και οι “καλές δουλειές”

- UBI: γιατί δεν είναι το “μαγικό κουμπί” και τι πολιτικές δουλεύουν καλύτερα

- Ελλάδα: το gender gap στην απασχόληση και γιατί το AI μπορεί να γίνει ευκαιρία

🎧 Δες/άκουσε όλο το επεισόδιο και πες μου στα σχόλια:

Ποιο task στη δική σου δουλειά πιστεύεις ότι θα αλλάξει πρώτο;

Ενότητες:

0:00 Εισαγωγή

2:30 Θα αλλάξει το AI την Απασχόληση;

7:16 Παραδείγματα: Πώς θα επηρεαστούν κάποια καθήκοντα

13:54 Ταχύτητα υιοθέτησης Τεχνητής Νοημοσύνης

28:12 Γερμανία vs Αμερική: Δύο Διαφορετικά Μοντέλα

34:22 Πρακτικό σενάριο αυτοματοποίησης καθηκόντων

46:57 Universal Basic Income (UBI): Λύση ή Όχι;

56:39 Φορολόγηση ρομπότ και δημογραφικό

01:01:32 Απασχόληση στην Ελλάδα: Ερευνητικά Ευρήματα

01:06:58 Η μεγάλη ευκαιρία για την Ελλάδα

🔔 Αν σου αρέσουν αυτές οι συζητήσεις, κάνε εγγραφή στο κανάλι μου!

📱 Βρες με και σε άλλα μέσα:

https://linktr.ee/othonothonas

👤 Στέφανος Τύρος: stefanostyros.eu

🎬 Παραγωγή: 3hive.gr

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

στο μέλλον. Αλλά θέλω να κάνεις εσύ μια έτσι πολύ σύντομη παρουσίαση, σαν να έπρεπε να παρουσιάσεις αυτό τι θα έλεγες, γιατί όταν έκανα την προετοιμασία μου για αυτή τη συζήτηση είδα το βιβλιογραφικό σου και είδα ότι έχεις πολλά πράγματα. Είσαι φυσικός, έχεις κάνει εκπληκτικά μαθηματικά από ό,τι είδα, είσαι οικονομολόγος, αυτή τη στιγμή είσαι στο hard-op, οπότε θέλω να μου πεις Εσύ πώς θα παρουσιαζείς μόνο αυτό το φάσμα το οποίο έχεις.

Τα βασικά τα είπα, είναι πράγμα που λέω χάρη για που είμαι εδώ ο Θανάς. Νομίζω θα έχουμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση. Είναι ένα θέμα το οποίο αλλάζει κάθε λίγο μήνες καθώς έχονται την ουλιά δεδομένα, καινούργια γαλλία σε προσκήνιο. Η έρευνά μου οικονομική ουσιαστικά το φόκους είναι σε θέματα εργασίας και νέων τεχνολογιών είτε αυτές είναι πράσιες τεχνολογίες, είτε μιλάμε για διάξεις αποστάσεως, είτε προφανώς για αυτοματοποίηση και τα ποινή νομοσύνη που έλεγε η μετεξέλιξη, ουσιαστικά τις αυτοματοποίησεις όπως σκεφτόμασταν μέχρι πριν τρία χρόνια και κάτι μήνες, όπου βγήκε το ΤΣΑΤΖΙΠΙΤΗ.

Τα, το βιογραφικό μου το είπες. Η αλήθεια είναι ότι στο Χάρβαρντ ήμουν μέχρι πριν από λίγες ημέρες. Έχεις ακούσει τη σφραγίδα πλέον. Είσαι για πάντα. Θεωρητικά στο νεοεργατικό σου και στην εμπειρία σου. Ναι, δουλεύω ακόμα δηλαδή. Τρέχουμε άλλα δυο project τα οποία θα βγουν ελληνικά τον επόμενο 1,5 χρόνο και η επόμενη θέση θα είναι στην Αυστρία που θα συνεχίσω να ασχολούμαι με θέματα ελλασιακά κατά κύριο λόγο.

Η έρευνα είναι πάντα λίγο ανοιχτή μπροστά, οπότε ανάλογα τα ενδιαφέροντα, ανάλογα τα δεδομένα τα οποία αμερθούν, θα συνεχίσουμε να δαζόμαστε παν σωστά. Το one million question είναι και όλοι συζητάνε για αυτό γιατί θα κάνει το AI στην απασχόληση και εσύ έχεις εξειδίκευση και στα δύο, στον συνδυασμό τους μάνα. Οπότε σου κάνω αυτή την έρευνα, ξεκινήσω με τα βαριά.

Πού βλέπεις να κινούμαστε σαν ανθρωπότητα αυτή την απασχόληση με βάση την εξέλιξη της εγωγέγειας και της εγωτής δεμοσύνης. Ναι αυτό είναι το one million question όχι των τελευταίων δύο χρόνων. Είναι των τελευταίων δύο αιών. με την έννοια ότι σε κάθε μεγάλη τεχνολογική επανάσταση υπήρχε αυτός ο φόβος, ξεκινώντας από τη βιομηχανική επανάσταση.

Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν υπήρξε ένα αποτέλεσμα μαζικής τεχνολογικής ανεργίας, η οποία ανακράτησε. Υπήρχαν όμως πάντα αρκετά μεγάλες αλλαγές εντός αγορασεργασίων, μικρές. Μεσαίου χρόνου περιόδου που ήταν ανεβασμένη η ανεργία, δηλαδή μπορεί για μια δεκαετία η ανεργία να ήταν λίγο πιο ψηλά. Αυτό έγινε όντως στη Μεγάλη Βρετανία στην περίοδο της πιο μικρατικής επανάστασης.

Και γι' αυτό υπήρχε πάντα αυτός ο μεγάλος φόβος. Τώρα, αυτό που ξέρουμε και μπορούμε να ξεκινήσουμε είναι ότι έχουμε ήδη δει από έρευνους τα τελευταία 23 χρόνια, οι επιπτώσεις τεχνολογίας στην αγορά εργασίας ήταν σχετικές με μικρές. Ζήσαμε μία τρινέτα αιτία, μπορούμε να το συνειδητοποιούμε, οι οποίες ήταν σχετικά γύρω.

Αν το ακούσει κάποιος και σκεφτεί πως είχαμε τόσα αλλαγές, είχαμε το ίντερνετ, είχαμε τόνα είχαμε τ' άλλο, ήρεμοι γιατί δεν είχε καμία σχέση, η σχέση με τις ατμομηχανές, με τον ηλεκτρισμό, με πολύ μεγάλες γενικές τεχνολογίες οι οποίες δημιουργείται. Η τέτοιη νοημοσύνη έχει αρκετές αισθανότητες να γίνει μια τέτοια γενική τεχνολογία, άρα να επιταχυνθούν οι αλλαγές στην αγορά εργασίας.

Από την άλλη, είμαστε ήδη τρία χρόνια μετά την είσοδο του TSAG-TPT. Υπήρχαν ήδη εργαλεία τεχνικής δημοσίευσης πριν, αλλά ήταν το πρώτο το οποίο έγινε βρύως διαθέσιμο σε ό,τι να βαράει η πληροφορία μας. Τι έχουμε δει μέχρι τώρα, έχουμε δει κάποια πολύ μεγάλη αύξηση της παραγωγικότητας, δεν έχουμε δει. Έχουμε δει κάποια πολύ μεγάλη αύξηση της ανεργίας, δεν έχουμε δει, σαν είστε στην Ευρώπη, μειώνεται η ανεργία.

Τι έχουμε δει, έχουν ξεκινήσει να φαίνονται κάποια σημάδια εντός της αγοράς εργασίας μετακίνησης από θέσεις οι οποίες έχουν μεγαλύτερη έκθεση στην αιμοσύνη και μικρότερη. Οι αλλαγές δεν είναι τεράστιες, αλλά μπορούμε να σκεφτούμε ότι ένα επάγγελμα, το οποίο είναι ας πούμε στο ανώτερο 1 τρίτο της έκθεσης δεκτή νερμοσύνη, σε σχέση με κάποιο που είναι στο μέσο όρο, βλέπουμε να έχουν μειωθεί τελευταία 6 χρόνια σχετικά κατά 6% όχι οι θέσεις εργασίας, αλλά η αναζήτηση από τους εργοδότες.

Μπορούμε να δούμε δηλαδή οι εγκοδότες τι νέες θέσεις ανεβάζουν στο ίντερνετ. Κυρίως υπάρχουν πια δεδομένα που μπορείς να δεις. Υπήρχε ένα πρόσφατο paper από έναν καθηγητή στο King's College, πολύ ωραίο, το οποίο κοιτάζει 22 διαφορετικές χώρες, εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίες οι οποίες διαφημίζονται και βλέπει αυτές τις διαφορές, οι οποίες ναι μεν δείχνουν ότι ήδη αλλάζουν λίγο τα πράγματα ανάμεσα σε επαγγέλματα τα οποία είναι λιγότερο και περισσότερο εκτεθειμένα, αλλά δεν υπάρχει καμία μαζική διαφορά.

Αυτό είναι το πρώτο κομμάτι. Και το δεύτερο κομμάτι, το οποίο θα αφήσω και μερικές ερωτήσεις πριν το αναλύσουμε όλα, είναι ότι θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι η επίπτωση της εκτεθειμένης νοημοσύνης δεν έχει να κάνει μόνο με το πώς εκτεθειμένο είναι ο επαγγέλμα, Γιατί ακόμα κι αν είναι εκτεθειμένο, μπορεί να έχει πολύ διαφορετικές συμπληκτώσεις ανάλογα στο πώς δραντεπινομοσύνη πάνε στο επάγγελμα.

Μπορούμε δηλαδή να δούμε δύο επαγγέλματα τα οποία έχουν αντίστοιχη έκθεση. Το ένα να έχει μείωση των μισθών, το άλλο να έχει αύξηση των μισθών. Το ένα να έχει αύξηση της απασχόλησης, το άλλο να έχει μείωση της απασχόλησης. Πες μου ένα παράδειγμα. Ενώ τα παραδείγματα αυτή τη στιγμή επειδή μάθαμε ακριβώς το μεταβατικό στάδιο μπορεί να είναι αρκετά δύσκολα.

Ας ξεκινήσουμε με το βασικό. Ποια είναι η βασική διαφορά. Ένα επάγγελμα το σκεφτόμαστε πια σε οικονομικά, όχι ως μία μονάδα, αλλά ένα σύνολο καθηκότητα. Μπορούμε να σκεφτούμε ένας καθηγητής σε ένα σχολείο ποιον θα κρατεί κοντά του να κάνει μάθημα. αλλά είναι να μιλάει και με τους καθηγητές, είναι να προετοιμάζει την τάξη.

Έχει γραφειοκρατικά καθήκοντα. Δεν είναι ένα πράγμα. Όλες οι δουλειές έχουν πολλά καθήκοντα μέσα. Λοιπόν, η τεχνολογία δεν δράει πάνω στο επάγγελμα, αλλά δράει πάνω στο συγκεκριμένο καθήκοντα που μπορείς να έχεις. Τα εκτείνε όμως είναι που να είναι πολύ καλή στο να βοηθάς την προετοιμασία του μαθήματος. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι είναι καλή και στο να κάνουμε μέσα στην σύνταξη.

Το θέμα λοιπόν είναι όταν δράει πάνω σε ένα επαγγελμα πως δράει. Και το βασικό το σημείο έχει να κάνει με την τεχνογνωσία. Γιατί αυτό είναι το βασικό νέο που έρχεται με την τεχνογνωσία. Έχει τεχνογνωσία, φέρει τεχνογνωσία που μπορεί να πάρει εποφάσεις, μη πεις χρειάζεται ξενίκευση, είναι κάτι το οποίο δεν το είχαμε πια ως τώρα τώρα με την αυτοματοποίηση είναι κλασική, πιο σωστά όμως είναι οι χαμένες εργοστάσια οι οποίες παίρνουν θέσεις εργασίας από άτομα τα οποία φτιάχνανε αυτοκίνητα, είχανε κουζίνες ή οτιδήποτε τέτοιο.

Αυτή είναι η βασική διαφορά ότι έχει εξειδίκευση η τέτοινη αιμοσύνη και μπορεί να πάρει και αποφάσεις στον σεβαζέσιο εργασίου. Άρα η ερώτηση απ' την οποία θα εξαρτηθεί το πώς δράσει κάθε επάγγελμα είναι Πεδρά πάνω σε καθήκοντα τα οποία χρειάζονται εξειδίκευση, ή όχι, αυτοματοποιούμε δηλαδή την εξειδίκευση ενός επαγγέλματος, ή αυτοματοποιούμε τα βαρετά κομμάτια τα οποία δεν χρειάζονται εξειδίκευση.

Στα επαγγέλματα όπου αυτοματοποιείται η εξειδίκευση, τι σημαίνει, σημαίνει ότι είναι πιο εύκολο να εισέλθουμε σε αυτό το επάγγελμα του, ομαθώς δεν χρειάζεται πια την κερδική εξειδίκευση. Αυτό τι σημαίνει, σημαίνει ότι μπορεί να αυξηθούν οι θέσεις εργασίας σε αυτό το επάγγελμα, μη εναντόνιση μυστή. Από την άλλη, έχεις επαγγέλματα όπου μπορείς να αυτοματοποιήσεις τα πιο βαρετά ας πούμε καθήκοντα, αυτά που φέρνουν λιγότερη εξειδίκευση.

Αυτό τι κάνει, δεν φέρνει περισσότερο κόσμο μέσα, επειδή η εξειδίκευση είναι ακόμα το ζητούμενο, αλλά αυτοί που κάνουν αυτή την εργασία μπορεί να είναι πιο παραγωγικοί, πιο παραγωγική, δεν χρειάζεται να σπαταλίωσαν χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι λιγότερη στερεσιασία αλλάξει λιγότερους μισθούς. Αντιδιαμετρικά αποτελέσματα για παρόμοια έκθεση τεχνική νοημοσύνη.

Αυτή είναι μια πολύ μεγάλη διαφορά. Μπορούμε να σκεφτούμε ποιοί, ας σκεφτούμε ιατρικό προσωπικό. Αν η τεχνική νοημοσύνη μπορέσει να ξεκινήσει να αυτοματοποιεί απλές διαγνώσεις αυτό σημαίνει ότι οι ατροί θα έχουν τη δυνατότητα να επικεντρωθούν στις πιο περίπλοκες. Οι απλές διαγνώσεις μπορούν να φεύγουν πιο γρήγορα, να πετάνε πιο γρήγορα και αυτοί να επικεντρώνονται περισσότερο στις πιο δύσκολες οι οποίες επιφέρουν και περισσότερα και έρωτα.

Αυτό θα βοηθήσει κόσμο να μπει μέσα στον ιατρικό πλάνο. Όχι. Γιατί οι ατροί συνεχίζουν να είναι αυτοί οι οποίοι έχουν τις πιο εξελικευμένες γνώσεις. Αλλά θα δώσει τη δυνατότητα σε αυτούς να ασχοληθούν περισσότερο περιπτώσει οι οποίες είναι πιο περίπλοκες και άρα αποφέρουν και με ένα λίτρο κέρδος. Από την άλλη, μπορούμε να σκεφτούμε και το αντίθετο, ανάλογα το νομικό πλαίσιο, να έρθει η τεχνή μοσύνη να αυτοματοποιήσει κομμάτι των ιατρικών αποφάσεων, αλλά η δυνατότητα χρήσης των εργαλείων να δοθεί και σε νοσοκομιακό νοσογευτικό προσωπικό.

Αυτό τι σημαίνει? Αυτό σημαίνει ότι αυτοματοποιείς το κομμάτι της υψηλής εξετήκευσης σε σχέση με αυτό που είχαν οι νοσοκόμες τότε και τους δίνει τη δυνατότητα να μπουν μέσα στο επάγγελμα του ιατρού ως ένα βαθμό. Αυτό σημαίνει λιγότερη εργασία για τους ιατρούς, πιθανόν χαμηλότερα πιστοδείγματα για αυτούς, αλλά υψηλότερα για τους νοσηλευτές.

Βλέπεις λοιπόν ότι είναι μια εικόνα η οποία περιπλέεται πάρα πολύ, εξαρτάται και από τις σχέσεις των επαγγελμάτων, τις νομικές τους σχέσεις και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό στο συγκεκριμένο επαγγελματικό και συγκεκριμένο τομέα που ακριβώς αδράστηκε η δύναμοση. Αυτό είναι κάτι το οποίο δεν μπορούμε να το προβλέψουμε. Αυτό το οποίο άμα μου στήσουν να κάνουν μια πρόβλεψη είναι ότι η πιθανότητα μαζικής τεχνολογικής ανεργίας είναι πολύ μικρή.

Οι μεγαλύτερες επιπτώσεις θα δούμε θα είναι εντός της αγοράς εργασίας, πιθανών με χαμένους και νικητές. Γιατί διεσκούν και η πιθανότητα όμως, τι εννοώ. Σε όλα τα σενάρια και τα παραδείγματα που είπες, είτε εξειδίκευση, είτε οριζόντια απλή γνώση πλή γνώση για χείριση πραγμάτων, για αυτοματισμός βαρετών tasks, όπως είπες, κάποιοι τα κάνουν σήμερα.

Ήταν. Αλλά όταν θα έρχεται μια νοημοσύνη, ναι, συμφωνώ ότι σε έναν βαθμό θα είναι υπερηδικό πράγμα, το οποίο θα υπάρχει ο επαγγελματίας άνθρωπος μαζί με το μηχανή και θα αυξήσουν την παραγωγικότητα και την αποτελεσματικότητα αυτού που κάνουν. Αλλά ταυτόχρονα, οι ποιοί θα λαθούνται πολλές junior θέσεις. αντίστοιχα μπορεί, όπως είπες στο σενάριτ που κάνουμε, που η τελικητή μας είναι η εξειδικευσία σου στοχεύεις εξειδικευμένα tasks αντίστοιχα μπορεί οι αντίστοιχοι εξειδικευμένοι άνθρωποι που διαχειρίζονται τα ζητήτρα tasks και τα εκτελούν να χάσουν αντίστοιχη τη δουλειά τους αλλά, πώς αυτοί οι άνθρωποι δεν θα χάσουν τη δουλειά τους Δεν θεωρώ ότι πιστεύω ότι θα χάσουν όλοι οι άνθρωποι τη δουλειά τους, αλλά είμαι λίγο αξιόδοξος με την έννοια ότι δεν βλέπω πώς θα γίνει ένα σωστό, οργανωμένο και on time risk killing των ανθρώπων, ώστε να ζήσουμε μαζί με την παιχνιστική γνωσσίνη χωρίς να χαθούμε θέση εργασίας.

Και κάποιο τελευταίο συγγνώμη για τη μεγάλη συζήτηση. Στο πρώτο κομμάτι που είπες, που ήθελα να προσθέσω για το αντόπισιό της νοημοσύνης, είδαμε ας πούμε ότι το JCPT πλέον σε δύο χρόνια έγινε mainstream, εκατό εκατομμύρια άνθρωποι το χρησιμοποίησαν, έστω και μια φορά, ενώ άλλα παραδείγματα τεχνομελικών επαναστάσεων όπως το τηλέφωνο έκαναν, δεν ξέρω, 25 χρόνια να γίνει το full adoption των 100 εκατομμυρίων τσόπων και εκείνη το, ξέρω εγώ, 10-15 χρόνια, δεν ήταν σε δύο χρόνια όπως τα κουμπίδια μου συνεχίζουν να είναι το TTPQ στην τριζάγια που έχουν σκόζου μας.

Άρα υπάρχει και μια άλλη ταχύτητα υιοθέτησης του εργαλείου και της τεχνολογίας αυτής που πρέπει να κάνουν εκεί και πάλι οι άνθρωποι. Ναι, η ερώτηση όμως είναι τι ατυπώς υιοθετήθηκε. Η αριθμή είναι πολύ μεγάλη, αλλά το θέμα είναι ότι διοθετήθηκε η τεκτή νομοσύνη για να κάνει διεργασίες ο οποίες δεν χρησιμοποιούσαμε άλλη τεχνολογία πριν ή απλά δεν γουγκλάρουμε και χρησιμοποιούμε το ChuggyPity.

Είναι λίγο και από τα δύο, αλλά νομίζω ότι σε πολύ μεγάλο βαθμό μπορεί να είναι περισσότερο από το δεύτερο, γιατί ακριβώς δεν βλέπουμε στους συνολικούς άρθρους οικονομίες δεν βλέπουμε διαχωράκη. Τώρα. Αλλά πέντε χρόνια... Αλλά λέμε το εκατό εκατό μήνυμα πάνω τώρα. Και ποιος είναι ο λόγος ο πιθανός αυτό. Δεν είναι επειδή δεν έχει δυνατότητα η δεκτή νόμιση ακόμα και τώρα να δημιουργήσει μεγάλες αλλαγές.

Σε πειράματα που γίνονται όπου οικονομολόγοι μπορούν να πάνε σε μια εταιρεία και να χωρίσουν ανθρώπους και να δουν εσύ θα δουλέψεις με το Chachipiti, εσύ θα δουλέψεις μόνος σου, εσύ θα δουλέψεις με έναν συνάδελφο και κάνουν μετά την ανάλυση το πόσο παραγωγική είναι, δίσκουν ότι το Chachipiti σε εξημερινές περιπτώσεις έχει τη δυνατότητα να προσφέρει όσα και έναν συνάδελφο.

Μιλάμε για τεράστιο effect. Ουσιαστικά το να μπορέσεις να δημιουργήσεις ένα τεχνητό συνάδελφο ο οποίος έχει κόστος 0,01 ευρώ την ώρα τυχαίος άτσιμος είναι ένα τεράστιο effect αν αυτό όντως το χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι θα το είχαμε δει γιατί θα ήταν ένα τεράστιο boost στην παραλογικότητα ο λόγος που δεν το βλέπουμε είναι γιατί η υιοθέτησή του χρειάζεται πολύ πολύ μεγάλες αλλαγές τρία βασικά κομμάτια το ένα είναι το quality control να βρούμε που δουλεύει και που δεν δουλεύει το CHGPT, ας πούμε, ή το Gemini ή το Cloud, που δουλεύουν και που δεν δουλεύουν αυτήν τη στιγμή, στον κάθε τομέα και στον κάθε επάγγελμα.

Άρα είναι πολύ συγκεκριμένο, δεν είναι κάτι που πει πιο πολλά γενικώς. Το δεύτερο είναι να μάθουν να το χρησιμοποιούν οι εργαζόμενοι. Πέρα από το CHGPT, πες μου πώς να φτιάξω καλύτερα μπακλαβαδάκια ή καλύτερες ντεγαντές πατάτες, Πάμε στην δουλειά πώς ακριβώς θα ασφαλωποιηθεί. Και το τρίτο κομμάτι, το οποίο το ξεχνάμε τελείως, δεν υπάρχει σιγουριόν καθόλου συζήτηση πάνω σε αυτό, είναι οι ίδιοι οργανισμοί, οι ίδιες εταιρείες, που θα πρέπει να αλλάξουν τη δομή τους.

Γιατί, γιατί όπως είπαμε, η τεχνή νομοσύνη εμπεριέργει εξειδίκευση. Άρα δεν αυτοματοποιεί υποχρεωτικά εργάτες οι οποίοι βρίσκονται στο κατώτερο στρώμα, ας πούμε, υπό την έννοια της λήψης αποφάσεως σε μια εταιρεία. Άρα μπορεί να μην έρθει και πιο ψηλά. Μπορεί δηλαδή να αυτοματοποιήσει middle managers και άλλες τέτοιες θέσεις, αλλάζοντας ολόκληρη τη ζωή της εταιρείας.

Αυτό είναι μια διαδικασία, το οποίο παίρνει πάρα πολύ καιρό. Υπάρχουν αντιδράσεις εντός των εταιρεών. Αλλά είναι κάτι που παίρνει χρόνο. Αυτός θα έχει στα οικονομικά συχνά, ονομάζεται J-curve. Γιατί συνήθως πέφτει στην αρχή η παραγωγικότητα μέχρι να μάσχει όλα τα τροφοποίηση και μετά μπορεί να ανέβει, αλλά μπορεί να ανέβει πενταχύζεται.

Αλλά αυτή είναι μια διαδικασία η οποία θα γίνει εντός των υφιστάμενων εταιρεών ή νέες εταιρείες, οι οποίες μπορούν να έρθουν από την αρχή τη δομή, η οποία είναι φυλική, η υποστηρική, η νεμοσύνη, θα βγουν πρώτες. Αυτές όμως έχουν άλλα barriers του entry, τα οποία μπορεί να έχουν να κάνουν με χρήματα που θα χρειαστούν να ξεκινήσουν οι άλλες παιδιά πράγματα.

Όλα αυτά κάνουν την υιοθέτηση τεχνής δομοσύνης. Και υιοθέτηση, όταν μιλάμε για υιοθέτηση εννοώ productivity enhancing, θα αυξήσει την παραγωγικότητα, όχι πως παίρνω το κινητό μου και κοιτάζω ας πούμε, αντί να κοιτάξω στο Wikipedia ποιος είναι ο όθρονας, τώρα θα ρωτήσω στο ChessBT γιατί θα βρει πιο εύκολα τα leaks. Αυτό δεν είναι ουσιαστικά productivity boost, είναι σε ένα μικρό βαθμό, αλλά δεν είναι πάνω σε ένα εδασία, πάνω σε αυτά που κάνουμε.

Οπότε η ερώτηση είναι πότε θα γίνει αυτό. Αυτό δεν έχει γίνει σε μεγάλο βαθμό από τώρα ως τώρα. βλέπουμε κάποιες μικρές διαφορές αλλά η αλήθεια δεν μπορούμε να ξέρουμε αν οφείλεται σε αυτό ή αν οφείλεται σε post-pandemic effects ή αν οφείλεται σε κάτι άλλο οπότε είμαστε σε μια θέση όπου δεν βλέπουμε το πρώτο μπαμ να έχει γίνει αυτά που ακούγαμε το 2022 ότι θα έρθει την ημοσύνη και μέσα 3-5 χρόνια θα αλλάξει τα πάντα θα αλλάξει η οικονομία μας και είτε όλοι θα χάσουμε δουλειές μας είτε θα μας οριζάβουν είμαστε πολύ πολύ μακρά δεν συμφωνώ με αυτό Θα σου βάλω όμως το βασικό κομμάτι το οποίο έχει να κάνει.

Όταν έχεις αυτοματοποίηση, έχει πάντα ένα correction να κάνεις. Γιατί αυτοματοποιείς άτομα χάνονται τις δουλειές τους. Όταν δεν το χάνονται τις δουλειές τους, αυτόματα μειώνεται η μισθή. Όταν μειώνεται η μισθή, τι σημαίνει. Σημαίνει ότι είναι πιο φθηνό να χρησιμοποιήσεις τώρα πάλι εργαζόμενους. Αυτό σημαίνει ότι η τεχνολογία, αφού διώξει κάποιους, μπορεί μετά να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργηθούν καινούργια καθήκοντα, τα οποία τώρα μπορούν να προσλάβουν τους ανθρώπους που υπήρξαν από τις άλλες δικές.

Αυτή είναι μια διαδικασία που γίνεται επί δύο αιώνες. Δεν υπήρχαν ταξιδιωτικοί πράκτορες το 1930. Δεν είχαμε αρχιτεκτορικούς αρχιτεκτορικούς, αυτοί που διαβάζουν τις ακτίνες και ο μας πάσης το πόδι σου. Δεν υπήρχε αυτό το 1980. Αντίστοιχα, τα CGI, τα τρομερά που έχουμε δει στις ταινίες μετά το 2010, δεν υπήρχαν άτομα που να τα κάνουν αυτά.

Αυτά ήρθαν όταν ήρθε η τεχνολογία και ενώ από τη μία έπαιρνε θέση εργασίας από εργοστάσια, ταυτόχρονα έδινε θέση εργασίας σε άλλα άτομα που κάποιοι κάνουν τελείως καινόλιο. Το σημαντικό εδώ είναι κατά πόσο το ένα γίνεται όσο γρήγορα γίνεται το άλλο σε short term. Γιατί σε long term είναι νομοτελειακό. Οι δυνάμεις αγοράς το δημιουργούν αυτό.

Μακροπρόθεσμα. Το θέμα είναι τι γίνεται βραχυπρόθεσμα. αλλά και πάλι εδώ το σημαντικό είναι το μεγάλο effect είναι αυτή η αλλαγή που γίνεται από το ένα επάγγελμα στο άλλο, από τη μία δουλειά στην άλλη είναι το ποιοι χάνουν τις δουλειές και ποιοι τις κερδίσουν δεν είναι τόσο το συνολικό αποτέλεσμα, είναι το ίδιο με την πράσινη μετάβαση δεν χαθήκαν δουλειά συνολικά από την πράσινη μετάβαση αλλά υπήρχαν άτομα τα οποία επιχειρηματίζονται στην Πτολεμαϊδα ή αντίστοιχα σε περιοχές της Γερμανίας, τα οποία όντως χάσανε από αυτά, ενώ άλλοι μπορεί να κερδίσανε, επειδή δουλεύανε πάνω σε φωτοκρονταϊκά ή σε ανακαινήσεις σπιτιών, ή πήγανε καινούριες θερμοπροσώπτες κτλ.

Η μεγάλη λοιπόν συζήτηση, κατά τη γνώμη μου, Αυτό είναι σχετικά ένα consensus στους οικονομικούς λόγους αυτή τη στιγμή. Είναι ερώτητα, αυτό που θα μας δεινάσει είναι αυτό το transition. Ποιοι άνθρωποι θα χάσουν είτε δουλειές είτε εισόδημα, ποιοι θα κερδίσουν και πώς θα μπορέσουμε μετά από 3 δεκαετίες που χάνονταν δουλειές μέσα στο εισοδήματος, αυτό είναι το γνωστό polarization, η πόλωση της αγοράς-εργασίας, όπου η αυτοματοποίηση τι είχε έπαιρνε δουλειές μέσω εισοδήματος δουλειές από τις τάσεις. Ήταν καλές δουλειές για άτομα που δεν είχαν εξειδικευμένη εκπαίδευση για τη γνώση προφανώς και δείχνουν να έπαιρνε έπαιρνε δουλειές από τη μέση και δημιουργούσε κάποιες καλύτερες και κάποιες χειρότερες άρα έχεις μια απόλυψη της αγοράς εργασίας η οποία προφανώς ήταν κάτι αρνητικό Προφανώς το θεατρικό για αυτός πανεβαίνανε σε ψηλότερο, αλλά ένα κομμάτι της ενεργασίας πήγαινε πιο κάτω.

Η ερώτηση είναι τι θα γίνει τώρα με τη δεκτή νοημοσύνη. Θα επιταχύνει αυτή η διαδικασία, όπου δεν αυξάνεται η ανεργία σε όλοι, αλλά ουσιαστικά διαχωρίζονται περισσότεροι άνθρωποι σε ψηλότερο και χαμηλότερο εισόδημα, ή θα μπορέσει να επαναφέρει άτομα στις μέσες της εργασίας. Μπορεί να κάνει θεωρητικά κοιταδία. μπορεί να κάνει θεωρητική αιταδία με την έννοια ότι ακόμα και στο παράδειγμα των ιατρών το οποίο ανέφερα πριν στο ένα παράδειγμα χάνεται η μέση εργασία του να κάνεις απλές διαγνώσεις και κερδίζουν αυτοί που είναι πιο ψηλά στη δεύτερη περίπτωση μπορούν να αφεληθούν οι νοσοκόμοι και οι νοσοκόμοι που τώρα έχουν τη δυνατότητα να κάνουν εργασίες που φέρνουν υψηλότερο νοσόδημα Αυτό είναι το βασικό θέμα κατ' εννοού μου στο οποίο πρέπει να είμαστε επικεντρωμένοι, κυρίως για να δημιουργήσουμε καλύτερες θέσεις εργασίας για τη Μεσαία Τάξη.

Αυτό είναι το μεγάλο το στίχημα κατά Μέση Συνορικό Επίπεδο, κατά πώς η Μεσαία Τάξη θα χάσει περισσότερο ή αν θα δημιουργήσουμε μια καινούρια, η πιο ισχυρή μεσαία τάξη, η οποία θα μπορεί να κάνει εξειδικευμένα καθήκοντα χωρίς να πρέπει να έχει πάρει πολύ μεγάλη εξειδικευμένη εκπαίδευση που είναι κάτι το οποίο είναι πολύ ακριβό και χρονοφόρο και άρα άτομα τα οποία έχουν επιχεί από οικογένειες με χαμηλότερο οικονομικό υπόγειο δεν μπορούν να το κάνουν γιατί θεωρητικά όλοι μπορούν να γίνουν γιατροί αλλά στην πράξη θα έχουν ερμπόδια.

Υπάρχουν εμπόδια στο αν θα μπορείς να πας σε ένα καλό σχολείο ή αν θα μπορείς να πληρώσουν οι γονείς σου για φροντίστια στην Ελλάδα κτλ. Το διαιρότσι είναι, η τέχνη νομοσύνη θα έρθει να αυτοματοποιήσει τις τελευταίες καλές δουλειές που έχουμε για τη μεσαία τάξη ή θα έρθει για να δώσει τη δυνατότητα σε άτομα να κάνουν δύσκολες δουλειές, τις οποίες πριν δεν μπορούσαν να κάνουν αν δεν είχαν πάλι αυτή την εξαιρετική μην εκπαίδευση.

Σωστό έκτο. Θεωρώ ότι σε επίπεδο ιεραρχίας και levels, junior, mid-senior και senior, θεωρώ ότι τα δικιά μου άγγουσια είναι προφανές ότι οι πιο junior θέσεις είναι αυτές που οι πρώτοι ήταν οι πρώτες ευάλτες, στην περίπτωση της νέα μουσικής, όπως είπες και πριν, κάνουν επαναλαμβανόμενα βαρετά tasks, δουλειές, και άρα θα έρθει η πρώτη φάση του AI να τα αυτοματοποιήσει, να τα ενισχύσει και να βοηθήσει τις εταιρίες με χαμηλότερο κόστος, όπως επίσης είπες, να τα κάνει αυτό.

Άρα υπάρχει ένα θέμα, και για αυτό σας θέλω να πω, στην εργασία, ότι δουλεύεις σε πολλή γενία, έτσι, δηλαδή, και τι θα γίνει με αυτό. Και μετά ένα άλλο κομμάτι το ποια επαγγέλματα τελικά θα είναι πιο ανθεκτικά στην εγωτήνευωσή μου. Δηλαδή λένε ας πούμε ότι οι πιο ανακτηκές δουλειές θα είναι οι πιο ανθεκτικές εδώ στους εργογικών, γιατί χτυπάζουν τα κόμματα από την αρχαία, γιατί ο ιδραυλικός, ο δεκτρογράφος και όλα αυτές τις δουλειές δεν θα μπορέσουν να κάνουν ακόμα το robot.

Οπότε αυτή θα είναι η δικηγόρη για τρίτου μέλλοντος, γιατί θα είναι αυτή που θα φοβούνται λιγότερο. Ποια είναι η δικιά σου άποψη σε αυτό? Ναι, άνοιξες μια μεγάλη μετάλλια και ξεκινάμε να μιλάμε τώρα και πιο πρακτικά γιατί ο Ρις Ωρασίμιγε είναι λίγο παραπάνω θεωρητικός σε αυτά που αναφέρω. Για την πρώτη ερώτηση, βλέπουμε αυτή τη στιγμή ότι έχουν μειωθεί οι θέσεις εργασίας για entry level, για junior.

Η φόβη αυτικά ήταν ότι αυτό είναι λόγω της ΕΝ, περαιτέρω έρευνα που έχει γίνει μοιάζει να δείχνει ότι ίσως και να μην είναι, γιατί ταυτόχρονα με την εισαγωγή της ΕΝ είχαμε και άρξη των επιτοκίων λόγω του πληθωρισμού, που αυτό αυξάνει την ανασφάλεια για τις επιχειρήσεις, οι οποίες εφόσον δεν νιώσουν ασφαλείς, το πρώτο που θα κάνουν είναι να μην προσλάβουν νέους εργαζόμενους.

Από την άλλη, βλέπουμε ότι σε χώρες όπου... αυτό μιλάμε για το γενικό ή το συνολικό επίπεδο. Να σε διακόψω. Αυτό που είπα πριν αφορά το μέλλον. Πιστεύω και συγχωρώ μαζί σου ότι τώρα δεν εκτιμώ εγώ ότι θα είναι αρκετό το διάστημα για να δω και να κρίνω ότι θα ήδη χάνουν τη δουλειά τους πιο τζερντ μερτ level. Θέλω να πεις όμως πιο πολύ πως το βλέπεις να πηγαίνει γενικά.

Ωραία για το μέλλον επειδή η μία πρόβλεψη, θα μπορούσα να κάνω μία, δεν μου κοστίζει κάτι. Αυτό που θα προσπαθήσω να κάνω είναι να σου δώσω δύο παραδείγματα και ότι έχει γίνει πριν με την αυτοματοποίηση. Για να δούμε πώς μπορούν να έχουν δει διαφορετικά σενάρια. Υπήρχε μέσα στην αυγή, το ΤΣΑΤΖΙΠΙΤΗΠΙΤΗ, πολύ έρευνα την προηγούμενη δεκαετία, μεταξύ 10 και 20, πάνω στην αυτοματοποίηση.

Και αυτό γιατί είχε αρχίσει να έχει πολλά μεγάλα αποτελέσματα. Ειδικά στα Αμερική που είχαν εφανθεί θέσεις εργασίας στην αυτοματοποίηση υπήρχε πολλή έρευνα. Τι βρήκε αυτή η έρευνα, βρήκε ότι όντως οι εισαγωγές robots, manufacturing robots, robots για την βιομηχανία, είχαν αποτελέσμα να χαθούν θέσεις εργασίας συνολικά. Δεν μιλάμε για χάθηκε αυτή ή κάποια άλλη, συνολικά χάνουν θέσεις εργασίας.

Πολύ μεγάλο αποτέλεσμα, έγινε πολύ γνωστό αυτό στην Αμερική. Ένα μισό χρόνο αργότερα, βγαίνει αντίστοιχο πώς έγινε η Γερμανία. Το αποτέλεσμα μεδενικό. Η εισαγωγή, η υψηλότερη εισαγωγή ρομπόρτ δεν είχε αρνητικό αποτέλεσμα σε εισαγωγή ψηφίς. Και η ερώτηση είναι γιατί. Η πιθανότερη απάντηση έχει να κάνει με το πώς διοικούνται οι επιχειρήσεις, το ένα κομμάτι, το ένα κομμάτι και το δεύτερο κομμάτι είναι οι θέσεις των εργαζομένων σ' αυτές της εταιρείας κυρίως θέματα Units & Courses, σύνδεκατον.

Και το τρίτο έχει να κάνει με το πληθυσμό και τη διαφορετική πορεία που είσαι χώρος όπως η American Polly. Και στηρίζεται στην πλειομηχανία σαν ποσοστό του ΑΕΚ και άρα του κόσμου που που δουλεύει σε αυτό το κλάδο στις δύο χώρες. Είναι αρκετά βαριές και δύο είναι η αλήθεια. Αυτό που είδαμε βασικά στη Γερμανία είναι ότι επειδή οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα ψήφου στο πώς γίνεται η πέμπτη αποφάση αυτής της εταιρείας ουσιαστικά είπαν έγινε μια διαπραγμάτευση και σε αυτές τις επραγματεύσεις προσπάθησαν να κρατήσουν τη θέση της εργασίας, ζητώντας επανεκπαίδευση από τις εταιρείες για να μπορούσαν να μείνουν και να αρθροποιούσαν αυτές τις νέες τεχνολογίες.

Εκεί, προφανώς όμως, αυτό σήμερα δεν χρειάζονταν νέους εργαζομένους. Άρα, όντως, αυτό που βλέπουμε είναι ότι δεν υπήρχε μείωση της εργασίας, αλλά δεν υπήρχαν και, όπως είπες, νέες θέσεις εργασίας για center level. Τι έγινε εκεί? Αυτό που έγινε εκεί είναι ότι προωθήθηκαν σε άλλου είδους τομείς, οι οποίες είχαν να κάνουν περισσότερο με τεχνολογίες η άμυνσης της εργασίας της εργασίας και γι' αυτό δούλεψε αυτό το μοντέλο.

Δούλεψε γιατί ένα, είχες δύο κομμάτια. Ένα, τις αποφάσεις ετός εταιριών, οι οποίες είχαν να κάνουν με το νομοθετικό πλαίσιο, που έδωσε τη δυνατότητα να μη θαθούν οι φυστά μερικές θέσεις. Και το δεύτερο είναι ένα επαγγελματικό σύστημα εκπαίδευσης, το οποίο στηρίζεται πολύ στην επαγγελματική εκπαίδευση, το οποίο έχει τη δυνατότητα να διώχεται έξι τους νέους εργαζομένους σε διαφορετικούς τομείς οι οποίοι αναπτύσσονταν ακριβώς πάλι λόγω της τεχνολογίας όπου δημιουργούσαν καινούργια καθήκοντα.

Αυτοματοποιούμε καθήκοντα με την τεχνολογία σε ένα κομμάτι, π.χ. δημιουργούμε νέα καθήκοντα σε άλλο. Και η ρώτηση πάντα βέβαια είναι αν αυτά τα καθήκοντα πληρώνουν όσο καλά πληρώνουν και τα άλλα, πληρώνουν. Στη Γερμανία δεν υπήρχε αυτό το πρόβλημα. Στην Αμερική όμως δεν πήγε έτσι. όντως χάθηκαν θέσεις εργασίας, όντως δεν πήγαν απλά σε νέες θέσεις εργασίας σε διαφορετικό τομέα, όντως χάθηκαν.

Άρα μπορούμε να σκεφτούμε το μέλλον της εκτής νομοσύνης να έχει δύο πιθανά αποτελέσματα. Το αποτέλεσμα της αυτοματοποίησης στην Αμερική και το αποτέλεσμα της αυτοματοποίησης γεγουαρινά λίγα. δεν είμαστε δυνατότητας ή συνήθεια να κάνουμε κάποια πρόβλεψη πάνω σε αυτό. Θα παίξει πολύ μεγάλο ρόλο το τι είδους εργαλεία θα δίνουν.

Θα παίξει όμως πολύ μεγάλο ρόλο και το νομοθετικό πλαίσιο. Και θα παίξει πολύ μεγάλο ρόλο το εκπαιδευτικό σύστημα, τι θα κάνουμε για αυτό, η διαβίωμαθηση και τα κίντρα που θα δοθούν στις επιχειρήσεις να χρησιμοποιήσουν με διαφορετικούς τρόπους αυτές τις τεχνολογίες. Οπότε η απάντηση που θα σου έδινα εδώ είναι ναι, πολύ πιθανό είναι ότι θα μειωθούν τα entry-level jobs σε επαγγέλματα που αυτοματοποιήσουν κομμάτι τους.

Η ερώτηση όμως είναι αν αυτά θα διοχετευτούν σε άλλους τομείς που αυξάνουν τη θέση δευτασίας τους με αντίστοιχες αποδοχές ή όχι. Αυτή είναι μια πάρα πολύ δύσκολη ξύσωση, στην οποία όμως το κράτος θα πρέπει να έχει ενεργό ρόλο, με τρόπο όμως ο οποίος δεν θα είναι σκληρός και γεμάτος επαγορεύσεις. Καθώς αυτό μπορεί ουσιαστικά απλά να μειώσει τη χρήση της εθνικής δημοσίμης στην οικονομία, κάνοντας τη λιγότερη αποδοτική σχέση με άλλες χώρες, αλλά με έναν ευέλικτο τρόπο, ο οποίος θα προωθήσει εταιρείες και παγκένματα που δημιουργούν ενέστης εργασίας ασφαλής τεχνολογίας.

Εσύ έχεις μια πιο θεωρητική και ακαδημαϊκή προσέγγιση στον πληροδοτικό και εγώ έχω μια πιο πρακτική και απλοϊκή προσέγγιση κάποιες φορές. Εγώ πολύ απλωτικά θα σου πω πως το σκέφτομαι. Πιστεύω το 5 χρόνια, 10 χρόνια, δεν ξέρω ποιο θα είναι τελικά, αλλά έχεις μια εταιρία η οποία έχει τον CEO, τον διευθυντή, έχει τμήμα marketing, τμήμα logistic, έχει δώμα από λύσεων και ανάλογα σε τι κλάδων είναι και έχει τα λύστα άλλα τμήματα.

Εγώ ασφαλίζομαι με το marketing. Πες ότι αυτό το κοινό στη marketing αυτής της χιλιατερίας έχει δεκάτω αυτοί στην λύση, τρέχουνε καμπάνιες, έκανε στρατηγική, κάνουνε media plans κλπ. Και τα υπάρχουν πολύ creative, υγιεινικό κομμάτι. Αν σκεφτείς όλα αυτά τα υποθέματα και use cases και εφαρμογές, το κάθε ένα από αυτά, ήδη το AI, υπάρχουν εξειδικευμένα AI tools τα οποία μπορούν να το κάνουν.

Δεν το κάνουν για μένα σε καλό βαθμό ακόμα, αλλά είναι πολύ κοντά στο να το κάνουν σε πάρα πολύ καλό βαθμό και σε καλύτερο από τον άλλο. Άρα έχεις ένα κομμάτι marketing που έχεις 10 άτομα που δουλεύουν εκεί, ο κάθε ένας έφευγας για το ρόλο του. Έτσι, το λογιστικό σου τμήμα το οποίο είναι 8 άτομα για παράδειγμα, το νομικό σου τμήμα επίσης και αδίσθητα τα υπόλοιπα σου τμήματα.

Έρχεται το AI και σου λέει, σε τεχνολογική εννοώ, ότι έχω τους AI agents που θα σου τρέχουν τη χαμηλή δουλειά και τα tasks τα οποία κάνεις καθομένου ή μη βάση και θα σου δημιουργήσει μεγαλύτερη απόδοση, ευθύνηση κτλ. Άρα η εταιρία σαν εταιρία της συμφέρει να πάει προς το δοδαχώς, full on, 100% στην εισαγωγή αυτού του συστημάτου.

Ο εργαζόμενος που δουλεύει στο marketing και που λέει ότι το creative θα το κάνει το AI, δεν χρειάζεται απαραίτητα πια. Ή χρειάζεται με ένα ερωτηματικό ότι αυτός θα το διαχειρίζεται το AI του. Αντίστοιχα, αυτός που κάνει media planning το ίδιο. Αντίστοιχα, αυτός που κάνει πωλήσεις, ναι, πάλι θα βγαίνει έξω να πουλάει, αλλά όλο το κομμάτι της οργάνωσης των πωλήσεων θα γίνεται από έναν μέρα αυτόν τον τσόπο.

Θέλω να πω ότι σε κάθε τμήμα, στη δικιά μου απλωτική λογική, πλέον μπορεί και να χρειάζεται ένα με δύο άτομα για δέκα που υπήρχαν μέχρι σήμερα. Αυτοί οι οκτώ που περισσεύουν, ναι, μπορεί να τα βρεθούν εσωτερικά σε ένα άλλο τμήμα, ίσως χρειάζεται ένα δεσκίλινγκ, θα μπουν στην τραγωδιά εργασίας, σε κάτι άλλο, σε θέσεις που υπάρχουν ανάγκη, αλλά δεν βλέπω πώς δεν θα χαθούν στο τελικό ισοζύγιο μακροσκοπικά, όταν είναι κάποιος, πότε θα χαθούν θέσεις εργασίας.

Εκεί το πάω δηλαδή. Είναι ένας πολύ λογικός πρόβλημας μόνος. Αλλά νομίζω ότι απλά φαίνεται όμως ότι πάρουμε ένα βήμα παραπάνω. γίνεται όλα αυτά οι αλληλείες. Πέφτει ραδιά το κόστος για την εταιρεία. Σ'αυξάνει πάρα πολύ η πόλη. Ναι. Αυτό μεταφράζεται σε τι. Σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον αυτό μεταφράζεται σε χαμηλότερες τιμές.

Ποια πόλη. Χαμηλότερες τιμές μεταφράζεται σε μεγαλύτερη ζήτηση. Άρα η εταιρία μεγαλώνει, άρα δίσκα από τους 8 που θα έδιωχνε γιατί τους χρειάζεται για την παραγωγή που έχει, άμα διπλυασέψει την παραγωγή, τους 4 θα τους φέρει πίσω. Στοπ, σωματική συμβιβασμότητα. Ναι αλλά το AI Tool δεν έχει όριο να είναι τόσο καλό και να μπορεί να στηρίξει την υπεργαλείτερη παραγωγή, χρησιμοποιώντας αν θα υπάρξουν τα άτομα.

Ε, ε, ε, εφόσον όμως θεωρείς ότι έχεις ήδη κάποια άτομα που πρέπει να μείνουν για να κάνουν handling αυτό το ή άλλο, σημαίνει ότι ακόμα υπάρχει ένας ανθρώπινος παράγοντας. Ναι. Οπότε ουσιαστικά το βασικό το κομμάτι είναι ότι αυξάνοντας την παραγωγικότητα θα αυξηθεί και η παραγωγή και αντίστοιχα χρειάζεσαι περισσότερα άτομα κατά έναν τρόπο.

Άρα έχεις μία δύναμη που μειώνει τις θέσεις και μία δύναμη που τις αυξάνεις. Το δεύτερο επίπεδο μετά είναι, ξεχνάμε αυτήν την εταιρεία. Λέμε, άφησε τους 8 και μετά πήρε πίσω πάλι 2-3 γιατί αυξήθηκε η παραγωγικότητα. Συνεχίζουμε να μας λείπουν 4-5 και φάχνεις. Τα άτομα όμως τα οποία βρίσκονται μες στη χώρα, έχουν βρεθεί τώρα, αντί να πληρώνουν 100 ευρώ και 7 που χρειάζονται από αυτήν την εταιρεία, να έχουν πέσει οι τιμές στο 40, να χρειάζεται τώρα 40 ευρώ να ξοδέψουν, αλλά επειδή πέσαν οι τιμές στο 50% παραπάνω, χάλανε 20.

Αυτοί ήταν οι τρεις εργαζόμενοι που πήρε πίσω. Τους μένουν όλα 40. Τα 40 αυτά τι θα γίνουνε, θα τα ξοδέψουν σε νέες υπηρεσίες και νέα εργαθά, τα οποία θα είναι πιο cool, θα είναι καινούρια. Εντάξει, θα είναι... έχουμε iPhone τώρα, έχουμε laptops, έχουμε πατίνια, λεπτικά πατίνια που έχουμε για εμείς παντού. Αυτά δεν υπήρχαν πριν το σχόλιο.

Γιατί βγήκανε αυτά, γιατί άλλα είδη πέσανε σε τιμές σχετικές με το εισόδημα, η οποία έδωσε δυνατότητα συζήτηση να πάει σε άλλα εξειδικευμένα. και εκεί είναι που σωστά θα δημιουργηθούν νέες εταιρείες οι οποίες μάλιστα θα είναι χτισμένες πάνω στο AI θα είναι παραγωγικές από τους αρχήπους οι οποίες θα χρησιμοποιήσουν τους υπόλοιπους τρεις-τέσσερις εργαζομένους θα μου πεις που το ξέρεις όμως ότι δεν θα μείνουν εργαζομένες στην άκρη και η απάντηση σε αυτό είναι ότι μέσω μακροπρόθεσμα όσο υπάρχουν άτομα στην άκρη πέφτουν οι μισθοί και αν γίνεται πιο φθηνό για τις εταιρείες να τους προσλάβουν πάλι σε νέες θετικές αφασίες.

Η μόνη πιθανότητα την οποία μπορώ να σκεφτώ εγώ που απλά δεν θέσει κανέναν είναι να έχεις ένα AI εργαλείο που μπορεί να παίρνει κυριολεκτικά τα πάντα. Είναι κάτι το οποίο δεν είναι στον ορίζοντα αυτή τη στιγμή. Βέβαια, έχω πει κάποιες λέξεις που είναι κλειδιά όπως το μέσο-μάκρο πρόθεσμα. Το μέσο-μάκρο πρόθεσμα τι σημαίνει, σημαίνει πέντε σύνδεσμοι.

Άρα υπάρχει εδώ μια πενταετία η οποία είναι το κρίσιμο σελίδ. Όπου εκεί μπορείς να έχεις προβλήματα στην αγορά εργασίας, μπορείς να έχεις αυξημένη ενέργεια. Τα είδαμε αυτά με την ψηφρά στην μεθάλαση, υπήρχαν αυτά. Υπήρχαν τοπικές κοινωνίες που είπες είχαν αυτό το πρόβλημα. όπως και με την αυτοματοποίηση στην Αμερική, ακόμα και στην Ευρώπη, δημιουργήτασε το πρόβλημα.

Το Rust Belt, ας πούμε, στην Αμερική είχε αρκετά μεγάλο πρόβλημα, το οποίο είτε είχε να κάνει με outsourcing είτε είχε να κάνει με αυτοματοποίηση, η οποία γενικώς πήρε περισσότερες δουλειές, τα του outsourcing, county to building, area of fire, area of the store. Αυτό που πρέπει να προσέξουμε, λοιπόν, είναι αυτά τα πέντε χρόνια, το πώς θα γίνονται αυτές οι μεταβάσεις και εκεί είναι που θα πρέπει να έχουμε το φόκους.

Δεν θα πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να ρίξουμε πολλή ενέργεια για να λύσουμε το πρόβλημα του να έχουμε μακροπρόθεσμα μεγάλη τεχνολογική ανεργία. Δεν διαφαίνεται να υπάρξει αυτό το πρόβλημα γιατί δεν έχει γίνει σε καμία άλλη τεχνολογική μετάβαση. Και μιλάμε, δεν έγινε ούτε κάποια ψηλιομηχανική επανάσταση, μιλάμε για το περιοχές που το 80% να ασχολείται σε βιοτεχνίδες, να φτιάχνει πράγματα με το χέρι, το οποίο μετά την μηχανή μπορούσε να έρθει να το κάνει από μόνη μας.

Σ' αυτό που πρέπει να γίνει το φόβος κατ' την νόμου μου, είναι σ' αυτές οι μεταβάσεις των 3-5-7 ετών, όπου εκεί, στα υπάρξεις, πιθανόν το πρόβλημα μπορεί να υπάρξουν ολόκληρα επαγγέλματα, τα οποία όντως να καταρρεύσουν σε αριθμό, όπως ήδη έχουμε δει τα άτομα τα οποία εργάζονται σε call centers. Είναι κάπου που ήδη έχουμε δει τις μειώσεις.

Αλλά θα πρέπει να έχουμε και στο νου μας ότι από το 1940 έως σήμερα, με όλες τις αλληλίες, με όλη την αυτοματοποίηση, με όλα αυτά, έχει υπάρξει μόνο ένα επάγγελμα, δύο επαγγέλματα, ας πούμε καλά από ένα paper που είχε βρει πριν καμιά δεκαετία, τα οποία έχουν κλείψει τελείως. Ποια? Που ήταν τα άτομα τα οποία αλλάζανε τα κουμπιά στα τηλεφωνικά κέντρα και το δεύτερο ήταν οι διαχειριστές ασαντσέ.

Καθώς έπρεπε να έχεις... αυτά έπρεπε να αυτοματοποιήσετε τελείως. Κανένα άλλο επάγγελμα δεν έχει αυτοματοποιηθεί τελείως. Γιατί? Γιατί, ένα, υπάρχει σχεδόν πάντα κάποιο bottleneck, κάποιο καθήκον το οποίο είναι δύσκολο να αυθοματοποιηθεί. Και δεύτερον, αν δεν υπάρχει αυτό, δημιουργούνται καινούργια καθήκοντα όπου κάνουν μια πιο αποδοτική δουλειά.

Το θέμα δηλαδή είναι το transition. Εκεί είναι το σημείο στο οποίο θα πρέπει να βοηθάξουμε περισσότερο. Ναι, συμφωνώ ότι ο φόβος μου που εξέδωσα πριν, εντός εισαγωγικός φόβος, ο σύνδεσμος του διαβόλου φόβος, τέλος πάντων, που κάνω, είναι ότι σε αυτά τα δεκάτω που δουλεύουν αυτές τις στιγμές στο τμήμα marketing, συγκροτήσω το δυο παράδειγμα, δεν πιστεύω ότι θα φτύπουν και οι δέκα.

Πιστεύω θα μείνουν οι δύο, τρεις, τέσσερις. Το νέο επάγγελμα που λέμε ότι θα πρέπει ο κόσμος να κάνει είναι αυτό που ακούγεται σήμερα το prompt engineering. Δηλαδή να ξέρεις να δίνεις τα κατάλληλα prompts ώστε να διαχειρίζεσαι με τον πιο αποδοτικό τρόπο της μηχανής. Άρα αυτό είναι όντως μια διέξοδος. Και θα πάμε σε άλλες, όπως είπες, ο κόσμος θα πρέπει να δει πώς μπορεί να πάρει ευέλικτα, να κάνει απλά αυτά τα δισκάνοντες που έχει.

Αλλά θα παραμείνουν στο ισοζύγιο κάποιοι που δεν θα μπορούν να είναι στον ίδιο αριθμό. Πάλι το ισοδίγιο θα βγει αρνητικό, όσο ρισκεί και να γίνει, όσο ο κόσμος μεταφερθεί ή μετακυλήσει σε άλλες δουλειές, πάλι όταν η επιχείρηση θα βλέπει μεγαλύτερη απόδοση και ευθύνση στην υλοποίηση μιας δουλειάς, θα προτιμάει το πιο φθηνό και οικονομικό επιδότημα.

Ουσιαστικά το point μου εδώ είναι ότι ο φόβος είναι το polarization και όχι τόσο η σταθερία αυτής της ανεργίας. Με την έννοια ότι άμα δεν καταφέρουμε να απορροφήσουμε σε άλλες καλές δουλειές και τα 8 από αυτά τα άτομα και μένουνε 2 δεν είναι ότι θα μείνουν άνευ αυτα 2, απλά θα αναγκαστούν να πιάσουν θέσεις εργασίες οι οποίες είναι πολύ χειρότερες από αυτές που είχε.

Οκ, δάξεις θα μπουν έξω να κάνουν delivery ή να κάνουν άλλες θέσεις εργασίας, οποίες είναι σκληρές και δύσκολες σε σχέση με κάποιες άλλες. Αυτός είναι ο κυρίως φόβος. Η αλλεργία είναι κάτι το οποίο γενικώς δεν μένει για πολύ καιρό στους εμψυλαστές. Ακόμα και στην Ελλάδα της πολύ μεγάλης κρίσης, 15 χρόνια μετά η αλλεργία έχει φτάσει τώρα σε επίπεδα προκρίσεως.

Βλέπουμε δηλαδή ότι είναι κάτι κυκλικό το οποίο απλοϊκά έρχεται στα ίσια του μετά από πολλή χρόνια. Βέβαια με πόνος το αντιάδεσο για κατηγορία ανθρώπων. Οπότε η ερώτηση δεν θα είναι τόσο πώς θα μείνουν αλλαγή αλλά τι δουλειά θα δουν. Αλλαγική νομίζω είναι το βασικό. Μπορεί να πεις μεγάλη διαφορά, δεν θα είσαι άνελος αλλά θα είσαι μια δουλειά που θα είναι στον κατάτομο μισθό ξαφνικά και πολύ πιο σκληρή.

Υπάρχει διαφορά ηθικά και οικονομικά μπορεί να μην είναι τεράστια αλλά η λύση είναι πολύ διαφορετική. Άρα εσύ, ας πούμε μια συζήτηση που υπηκρατείς βγενικότερα είναι η λύση του UBI. Η συζήτηση μάλλον για το UBI, στο οποίο είναι το παγκόσμιο βασικό εισόδημα που κάποιοι προτείνουν και αυτό θα είναι η λύση στην όποια ανεργία υπάρχει στο μέλλον, αν είναι μαζική.

Άρα με αυτά που λες φαντάζομαι δεν πιστεύεις εσύ σε αυτά τα μακριβάδια και δώσε μας λίγο, εσύ που το παρακολουθείς λίγο πιο στενά, Πώς δίνει το UBI για αυτοίς που δεν το ξέρουν. Το UBI σημαίνει Universal Basic Income. Το Universal εδώ στα ελληνικά δεν ξέρω πού θα το γράψω. Παγκόσμιο. Το Universal έχει να κάνει με το ποιο είναι το υλικό.

Το βασικό εισόδημα, το λέμε στα ελληνικά. Το οποίο ουσιαστικά είναι μια ιδέα που λέει ότι θα δίνουμε σε κάθε άτομο σε όλη τη χώρα, ανεξαρτήτως από το αν δουλεύει, ανεξαρτήτως από το πόσα χρήματα έχει ή δεν έχει, θα διώχνουν ένα βασικό ποσό. Ας πούμε ένα 500.000. Το οποίο δεν θα ρωτάμε τίποτα, θα μπαίνουν κάθε μήνα στον οργανισμό σου.

Γιατί όχι το διαδηματιστό μου. Αυτή είναι η καλή ερώτηση. Υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι για την οποία έχει έρθει το βασικό ισό μας στη σύντηση. Η πρώτη είναι η φόβη τεχνολογικής ανεργίας. Αυτό που λέγαμε πριν. Αυτό που λέγαμε πριν. Γενικώς μετά από αρκετά χρόνια, ενώ δεν υπάρχει αρκετό καιρό, οι οικονομολόγοι δεν θεωρούν ότι είναι κάποιο εργαλείο γι' αυτό.

Πρώτον γιατί το βασικό πρόβλημα δεν είναι η μαζική τεχνολογική ανεργία. Και το δεύτερο είναι ότι αν δεν έχει μαζική ανεργία και το πρόβλημά σου είναι η πόρρωση, τότε είναι ένα κακό εργαλείο. Γιατί δίνεις λεφτά σε όλους ενώ πρέπει να κάνεις focus σ' αυτούς τους δύο που έχουν μείνει στις χειρότερες τέσσερις εργασίες. Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο το βασικό εισόδημα είχε προθεθεί, και ο λόγος αυτός είναι πολύ καρύδρος, έχει πολύ πιο ισχυρές βάσεις, είναι ότι δημιουργεί μια πολύ πιο ελαστική και χαμηλότερου άγχους αγορά εργασίες.

Πιο ελαστική γιατί μπορείς να φύγεις από μια δουλειά και να ψάχνεις για μια άλλη χωρίς να έχεις το άνοιξο ότι δεν θα έχεις να φας. Άρα και ελαστικότητα, άρα πιθανό αύξηση της παραγωγικότητας. Το πρόβλημα με το βασικό εισόδημα είναι ότι σε έρευνες που έχουν γίνει και γίνανε μεγάλα πειράματα τα τελευταία πέντε χρόνια, Η Alaska έχει, η UBI, περίεργος πώς μπορεί να σκεφτεί κάποιος στην Αμερική, ναι, γιατί η Alaska έχει πάρα πολύ πετρέλαιο και έχει αποφασίσει ότι κάθε χρόνο θα δίνει ένα μέρισμα, όπως έχουμε ακριβώς και στην Ελλάδα, από αυτά τα έσοδα που πηγαίνουν στο πληθυσμό του.

Ένα ποσό το οποίο αν θυμάμαι καλά είναι της τάξης των 2.000. Πέζει πάντα. Το χρόνο. Το χρόνο. Μέσο ποσό, όχι μεγάλο για τα επίπεδα της Αμερικής. Απλά υπάρχει δυνατότητα οικονομικά, εφόσον αυτό ανεβοκατεβαίνει βάσει το τιμό του πετρελαίου, μπορούμε να μελετήσουμε τι αποτελέσματα έχει. Υπάρχουν, όμως, και πειράματα όπου έχουν πάρει σε ολόκληρες περιοχές και για δύο χρόνια δίνουν ένα βασικό εισόδημα χιλίων δολαρίων και μετράνε μετά το ποια είναι το αποτέλεσμα.

Τα αποτελέσματα δεν έχουν υπάρξει πολύ αταραητικά, όχι με το ότι δεν βελτιώνει τη ζωή σου αν μας φτώσουν χιλιάδες δουλειά, όλες θα βελτιώσουν, οι άνθρωποι περνάνε περισσότερο χρόνο με την οικογένειά τους, δουλεύουν λιγότερο, αλλά δεν είδαμε ποιοί να το αυξηθούν για να πάνε σε καλύτερες εργασίες επειδή μπορούν να πάρουν το χρόνο κτλ.

Το βασικό πράγμα που θέλαμε να κάνει, δεν φαίνεται να το δείχνει. Και άρα, μάλλον αυτή είναι η σκέψη τώρα, νομίζω, των οικονομωρών που ασχολούνται με αυτό το θέμα, ότι άλλα εργαλεία που είναι πιο στοχευμένα, ίσως μπορεί να κάνουν αυτή τη δουλειά πολύ καλύτερα. Δηλαδή, αντί να δώσουμε χίλια δουλειά σε όλους τους εργαζόμενους, ακόμα και σε αυτούς που χάνοντας τη θέση πηγαίνουν σε μια καλύτερη, μπορούμε να επικεντρωθούμε σε αυτούς τους δύο οι οποίοι πάνε να βγουν στη χειρότερη θέση και να τους βοηθήσουμε με άλλους τρόπους.

Ένα γνωστό το οποίο υπάρχει στην Αμερική είναι το επίδομα εργασίας. Όπου για χαμηλές, για χαμηλούς οδηγήματα εργασίας ουσιαστικά το κράτος επιδοτεί κομμάτι αυτής της εργασίας. Αυτό πρέπει να γίνει με έναν εύκολο τρόπο γιατί είναι απλά επιδοτής τους, τους εργοδότητες. Αλλά είναι κάτι το οποίο έχει σχετικά καλά αποτελέσματα στην Αμερική.

Γι' αυτό και εγώ προσωπικά ενώ πέρασα από μια περίοδο που το βασικό εισόδημα το προσέχαμε αρκετοί οικονομολόγοι καλά γιατί φαινόταν σαν διέξοδο να έχει μια διέξοδο όχι για την τεχνολογική ανεργία αλλά για το πώς θα ενεργηστούμε τις γρήγορες αλλαγές στην αγορά καρσίας. Αυτή τη στιγμή περνάνε σε πιο επικεντρωμένα πράγματα τα οποία έχουν να κάνουν περισσότερο με μετεκπαίδευση των εργαζομένων, με κίνητρα σε εταιρείες να το κάνουν εντός, με κίνητρα σε εταιρείες να δημιουργήσουν καλύτερες εργασίες, επιδότηση συγκεκριμένων θέσεων οι οποίες είναι καλύτερες κτλ.

Και εδώ υπάρχει μια πολύ μεγάλη διαφορά. Στα αγγλικά υπάρχουν δύο λέξεις το upskilling και το reskilling. Το upskilling σημαίνει κάνεις αυτό που κάνεις, απλά σου μάθω ότι κάνεις καλύτερα. Το reskilling είναι ότι σου μαθαίνουν πως να κάνεις καινούργια καθήκοντα. Ουσιαστικά να αλλάζεις το πάγκελμα. Και αυτό είναι το δύσκολο το κομμάτι στο transition σε εμινότητα νοημοσύνης.

είναι ότι δεν είναι ένα update στο Windows, δεν είναι ότι πήγαμε από το XP στο 10, τα 40 κοπά, το XP ήταν καλύτερο, από το 96 ας πούμε στο XP, όπου ουσιαστικά κάνει πάρα τα ίδια αλλά με πιο αποδοτικό τρόπο. Εκεί δεν χρειάζεται να κάνεις reskilling, κάνεις απλά upskilling, μαθαίνεις πώς να κάνεις το ίδιο πιο πράγμα με ένα καλύτερο κοινωνικό.

Η δεύτερη νοημοσύνη όμως θα πάρει καθήκοντα από σένα, Άρα θα πρέπει να αλλάξεις αυτό που θα πίνει στη δουλειά σου. Και αυτό είναι κάτι το οποίο είναι πολύ πιο δύσκολο από άποψη εκπαίδευσης. Είναι κάτι το οποίο θέλει οργάνωση κατά πώς θα γίνει κεντρικά η μέσα στις εταιρείες. Η μέσα στις εταιρείες είναι πολύ πολύ πιο αποδοτικό και γιατί μπορεί να δώσει κίνητρο στις εταιρείες να κρατήσουν τους εργαζομένους.

Για τον απλούστο τον λόγο ότι είμαστε εργαζόμενους μπορεί να έχει αυτό που λέμε firm specific human capital. Έχει τη γνώση δηλαδή του τομέα τους και της συγκεκριμένης εταιρείας. Άρα το να χάσει κάποιος τη δουλειά του και να πάει σε μια εταιρεία μπορεί να φαίνεται ότι είναι το ίδιο, αλλά δεν είναι το ίδιο άμα χαθεί ουσιαστικά αυτό το ανθρώπινο κεφάλαιο όταν πηγαίνει από ένα τομέα σε έναν άλλο.

Είναι θετικό μόνο όταν οι θέσεις εργασίας συγκεκριμένου θα βρήκαν ξηλότερη παραγραμμικότητα. Αυτό σημαίνει ότι το κράτος θα πρέπει να δημιουργήσει έξιμες πολιτικές, οι οποίες να δίνουν τα κίνητρα για risk clean, για ανεκπαίδευση. Και συγκρατώ και με τις εταιρείες αυτές. Ναι, θα πρέπει να γίνουν και μέσα στις εταιρείες αυτό. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι δεν θα πρέπει να είναι μόνο κάτι το οποίο θα το έχουμε για τους ανέργους.

Είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να είναι για όλους. Άμα δηλαδή θέλουμε καθολικό, καθολικό είναι η λέξη για το γύριδο έψαχμα και αριστώμε, δεν θέλουμε ένα καθολικό εισόδημα αυτή τη στιγμή, θεαζόμαστε ένα σύστημα καθολικής επαρεκπαίδευσης. Να μπορούν άτομα τα οποία εργάζονται, τα οποία έχουν δουλειά, να επαρεκπαιδευτούν, τα φτώχνα με δουλειά τους, ώστε να πάνε για το επόμενο σύστημα.

Θα δώσω εδώ ένα παράδειγμα που είναι στην Ολλανδία. Η Ολλανδία έχει για χρόνια ένα σύστημα όπου αν ξόδευες χρήματα για κάποιον είδος επανεκπαίδευση, αυτά τα χρήματα τα είχες ως χώρα απαλλαγή. Έγινε μια. Έγιναν κάποιες έρευνες οι οποίες αποδείξαν, πολύ εύκολο να πεις, ήταν προφανές μετά τις έρευνες, ότι έτσι θα βοηθούσε κύριος άτομα αξιολότερος στο Δήμο.

Καθώς αυτοί είχαν κληρώνει τους φόρους, αυτοί είχαν τη δυνατότητα να τα κάνουν. Αυτό το σύστημα άλλαξε τώρα και ουσιαστικά δίνει σε κάθε άτομο, τώρα για αριθμοί μπορεί να αλλάξει, μπορεί να ξεχνάμε λάθος, αλλά θυμάμαι ότι είναι γύρω στο 1 χιλιάδιο το χρόνο, το οποίο νομίζω εσύ μπορείς να το οξοδεύσεις και σε τριετία ας πούμε, 1 χιλιάδιο το χρόνο για επανεκπαίδευση.

Είναι προφανώς ένα πολύπλοκο σύστημα. Στην Ελλάδα έχουμε και εμπειρία από περίεργες πρακτικές, αλλά είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να γίνει. Είναι κάτι το οποίο άμεσα νομίζω θα αναγκαστούμε να το κάνουμε, με την αρνεργία να πέφτει, με την τεχνολογία να έρχεται, θα πρέπει να δημιουργήσουμε ένα σύστημα καθολικής επανεπέδευσης ότι θα μπορεί ο καθένας ή κάθε μήνα να το κάνει αυτό και όχι να περιμένουμε να χάσουν τις δουλειές τους και μετά να τους επανεπέδευσουν για αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα γιατί ο ρυθμός όπως είπαμε και πριν αλλάπτυξης και διάδοσης της τεχνολογίας σε σχέση με το ρυθμό από τη φύση του άμυκτος που έχει να μαθαίνει νέα πράγματα και να ελίξεται δεν είναι ιδιωτς φάπτεται στην περιέργεια του καθενός είναι δύσκολο να φτιστούμε αυτές τις δομές και τα κίνητα αντιπολιτικές ταυτόχρονα όσο συμβαίνει αυτή η αλλαγή.

Οπότε, ναι, είναι αυτό κάτι το οποίο πρέπει να πούμε πτήση και προσωπικά πολύ. Όσον αφορά το EBI, όμως, την θρηματοδοτήση του, ας πούμε. Ο Big Gates έλεγε ότι μπορούμε να φορολογήσουμε τα ρομπότ όταν θα έρθει η Ινστάκ για να χρησιμοποιήσουμε την κοινωνική πρόνοια. Σκεφτόμαστε ότι σε ένα σενάριο που ο κόσμος, ειδικά στην Ελλάδα, έχουμε ένα δημογραφικό πρόβλημα που έχει οδηγία στον ποιοτισμό, το οποίο είναι παγκόσμιο φαινόμενο γενικά, τελικά αυτή η υπερπαραγωγικότητα λόγω των μηχανών δεν θα σκεφτεί κατά κάποιο τρόπο, θα φέρει μια ισορροπία και μια δεν θα λειτουργήσει σαν αντίβαρο σ' αυτό το σενάριο όπου ο κόσμος μεγαλώνει και αυτό είναι το πρόβλημα της γυναίκας για το δημογραφικό.

Έχεις δώσει έναν απόλυτο δικαιώματος. Και αυτό δεν είναι μολοντικό, είναι κάτι που έχει ήδη γίνει. Ήδη γνωρίζουμε από μελέτες ότι σε χώρες όπως η Γερμανία η απουνία, η αρπιχή, η αυτοματοποίηση έχουν φυσικά καταφέρει να κάνουν balance out αυτό το αποτέλεσμα της γέννας του πληθυσμού. Και είναι ένας από τους λόγους γιατί η εισαγωγή των ρομπότ έχει διαφορετικά αποτελέσματα στη Γερμανία από ό,τι είχε στις ΗΠΑ.

Λοιπόν, η φορολόγηση των ρομπότ είναι κάτι το οποίο... Των εταιριών φαντάζομαι, με ένα ίδιο πληγή, έτσι όταν το κορτήνε αυτό. Όχι, εννοεί τον ίδιο το ρομπότ. Δηλαδή, ουσιαστικά, μια φορολόγηση της εισαγωγής ρομπότ να βάλεις ένα υψηλότερο FPR, γιατί μπορείς να βιάσεις έτοιμα πράγματα. Υπήρχε αυτή η ιδέα την προηγούμενη δεκαετία.

Θυμάμαι στο Πανεπιστήμιο μου στο Άμσενταμ, κανένα χρόνο πριν τελειώσει το διδακτορικό μου, όπου τέλειωσε ένας συνάδελφος το διδακτορικό του, όπου οπότε τελείωσε ο paper was, why not to tax robots, όπου η λογική είναι ακριβώς αυτή, ότι βάζοντας φορολογία στα ίδια τρόπο, Ναι μεν δεν έχονται οι αρνητικές επιπτώσεις μπορεί να έχουν αλλά δεν έχονται ούτε οι θετικές.

Εντάξει άμα σταματούσαν όλη η τεχνολογία που έρχεται με φούρσαν, θα είχαμε όλοι οι δουλειές στα χωρά και να μην έχουμε παντά μας. Δεν θέλουμε να κάνουμε αυτές τις δουλειές. Αυτό το οποίο πρέπει να γίνει όμως είναι να μειωθεί η φορολογία συνεργασίας. Είναι κάτι που συζητεί αρκετά και στην Αμερική και στην Ευρώπη, ότι είναι αρκετά αυξημένη πια η φορολογία στην εργασία και αυτό είναι κάτι που μπορεί να παίξει ρόλο.

Γιατί δημιουργεί ένα unfair playing field μεταξύ ρομπότ και ανθρώπων. Με την έννοια το ρομπότ μπορεί να έχει ένα ρομπότ που είναι λιγότερο αποδοτικό, αλλά επειδή φορολογείται πολλή εργασία να συμφέρει στο κόστος του. Αυτό είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα της αυτοματοποίησης δεν είναι όταν έχετε ένα ρεγαλείο το οποίο είναι πάρα πολύ καλό και αυξάνει πολύ την αποδοτικότητα.

Το πρόβλημα είναι όταν έχεις, όταν αυτοματοποιείς χωρίς να φτιανείς την αποδοτικότητα. Γιατί αυτό παίρνει θέσεις ελευασίες χωρίς να μειώνει το κόστος παραγωγής. Αυτό είναι το πρόβλημα το μεγάλο. Και εκεί παίζει ρόλο περισσότερο η φορολόγηση της ελευθερίας. Αυτό είναι κάτι στο οποίο πρέπει να δώσουμε περαιτέρω έμβαση. Είναι κάτι το οποίο υπάρχει αρκετά συζήτηση.

Στην Ελλάδα έχει αρχίσει να μειώνεται τα τελευταία κάποια χρόνια, αλλά νομίζω είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να συνεχίσουμε πάνω σε αυτό. Γιατί δεν θέλουμε να σταματήσουμε τα ρομπότ να έρθουν μας κάποιοι παραγωγικούς. Αυτό που θέλουμε, χαζάροποτε θέλουμε. Θέλουμε τα καλάροποτε, αλλά αν το φορολογήσουμε όλα, δεν θα έρθουν όλα.

Οπότε θέλουμε να δώσουμε απλά τη δυνατότητα στην εργασία, όταν είναι πιο παραγωγική, να χρησιμοποιείται και να μη φορολογείται τόσο, ώστε να μπορούν να δημιουργηθεί νέες θέσεις εργασίας χρησιμοποιώντας την τεχνολογία. Αρχίζουμε από το θέμα του AI και τα στενά κομμάτια που αφορούν το AI. πώς βλέπεις γι'αυτό να απασχολείς στην Ελλάδα, σωστά, ξέρω ότι ήρθαν και μία έρευνα πρόσφατα, πες μου λίγο κάποια highlights από αυτή την έρευνα που έχουν κάποιο ενδιαφέρον.

Είναι wow, ξέρω, facts. Είναι wow. Πώς ο ακαδημοϊκός δεν είναι πολύ καλός στα wow facts. Το μόνο wow fact που έρχομαι να πω, γιατί είναι κάτι που δεν είναι τόσο wow γιατί έχει περάσει πολλές χρόνια, είναι ότι η ανεργία πια έχει πέσει στα προ-κρίση επίπεδα. Αυτό είναι κάτι που γινόταν σταδιακά, πάνω-κάτω με τους ίδιους ρυθμούς από το 2014 και μετά, και είναι μια πολύ μεγάλη επιτυχία, δεν μπορώ να το πω γιατί πήρε πάρα πολλά χρόνια, αλλά είναι κάτι και το οποίο μας φέρνει αυτή τη στιγμή σε μια πολύ καλύτερη θέση.

Οι μισθοί δεν έχουν ακολουθήσει την ίδια πορεία, έχουν αρχίσει να αυξάνονται, αλλά είναι ακόμα σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα από τα προ-κρίσεις. Παρέτη συγγνώμη, έχεις εικόνα ότι σου βαίνει σε συγκλητικό επίπεδο με άλλες χώρες, είχε η Ευρώπη, η Αμερική, είναι ίδιες πλώς-άπιστες των μισθών ή μόνο στην Ελλάδα δεν αυξάνονται, σαν αίσθηση προφανώς.

και η αίσθηση προφανώς. Κοίτα, άμα το πάρουμε συνολικά τα τελευταία 15 χρόνια, είναι σαφώς πιο αργά στην Ελλάδα. Τα πιο πρόσφατα χρόνια νομίζω έχουμε αρχίσει να πλησιάζουμε ίσως ως έναν βαθμό, αλλά δεν υπάρχει σύγκλιση ακόμα με την Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή φαίνεται όσο να χάνουμε ακόμα σε κάποιους τομείς την απόσταση αυτή, αλλά δεν θα πω κάτι πιο συγκεκριμένο γιατί τα δεδομένα είναι λίγο δύσκολα.

Αυτό που βλέπουμε είναι ότι έχουν αρχίσει να αυξάνονται, να αυξάνουν και οι μισθοί, αλλά είμαστε ακόμα πολύ πολύ πιο χαμηλά από ό,τι είμαστε απρόκριση σε τύπερ. Ο δεύτερος βασικός κομμάτι είναι το θέμα των φύλων. Στην Ελλάδα έχουμε απασχόληση γύρω στο 69% σε αυτή τη θέμη παραγωγικές χώρες από την ΟΔΟΤ. Γερμανία, Ιολάνδια, Βρονία. Στο όξιν το ΟΔΟΤ.

Το βασικό κομμάτι αυτού του κενού είναι η ευαξία των γενικών στην Ελλάδα. Είναι κάτι το οποίο έχει βελτιωθεί, αλλά για να φτάσουμε το επίπεδο για γυναίκες να δουλεύουν στο ίδιο ποσοστό με τους άντρες, με τους ρυθμούς που έχουμε τα τελευταία χρόνια, θέλουμε άλλες πέντε δεπέτης. Οκ, πάμε πολύ αργά. Κλείνει το κενό, αλλά κλείνει πάρα πάρα πολύ αργά.

Αυτό είναι το πρώτο κομμάτι που αφορά τις γυναίκες. Και το δεύτερο κομμάτι είναι ότι τείνουν να εργάζονται σε επαγγέλματα με χαμηλότερες ταποδοχές. είναι πολλοί οι λόγοι αλλά ένα βασικό κομμάτι εκεί είναι και ότι έχουν δημιουργηθεί στερεότυπα πολλών δεκατιών καθώς αναμένουν οι γυναίκες να λαμβάνουν μεγαλύτερο βάρος από τα παιδιά άρα αναγκάζονται να πάνε σε επαγγέλματα τα οποία θα τους δίνουν αυτή τη δυνατότητα, το οποίο όμως συνήθως έχουν χαμηλότερες αποκοχές η ισότητα Η ποιότητα λοιπόν των φύλων στην αγορά εργασίας δεν είναι κάτι απλά ηθικά θελουτό, είναι κάτι το οποίο μπορεί να αυξήσει την παραγωγικότητα της χώρας κατά 100%.

Και παραπάνω. 10% θα λαμβάνεμε μόνο από το να πάνουμε στο 70% από το 69% στο 75% πέσεις απασχόλησης που είναι αυτοίματα ένα boost 10% απλά επειδή περισσότερα άτομα δουλεύουν. Αν μας σκεφτούμε μετά και ότι καλύτερα άτομα παίρνουν σε αυτές τις θέσεις που όντως αξίζανε και μέχρι τώρα δεν πέραν λίγο σε ροτύπο, πιλάμε για ένα ακόμα μεγαλύτερο boost στην παραγωγικότητα.

Είναι ένα τεράστιο low-hanging fruit στην Ελλάδα. Το δεύτερο πρόβλημα είναι στους νέους, όπου πάλι έχουμε χαμηλά προστασία. Στους άνδρες ηλικίας, αυτό που λέμε prime-age, 35-55, έχουμε πολύ υψηλά επίπεδα αίρεσης. Το πρόβλημα είναι στους νέους και στις γυναίκες. Στις γυναίκες το αναλύσαμε, στους νέους είναι προφανώς η ταχύτητα με την οποία μπαίνουν στην αγορά εργασίας.

είναι αρκετά μεγαλωγκάθιοι, παίρνουν πολύ πιο αγάπη σε σχέση με χώρες με τα πολύ λειτουργικές αγορές εργασίας. Και το επόμενο, το τελευταίο κομμάτι αυτής της δουλειάς ήταν το τεχνολογικό πάλι, το εφαρμοσμένο πάνω από όσο είναι Ελλάδα, όπου βλέπουμε πάλι μια μεγάλη διαφορά μεταξύ των φύλων. Οι άντρες τίνουν να έχουν περισσότερες πράσιστες εργασίες, οι γυναίκες τείνουν να είναι σε θέσεις οι οποίες είναι πιο εκτεθειμένες στην αυτοματοποίηση και την ενωσύνη και βλέπουμε και ένα τεράστιο κενό μεταξύ της Αττικής και της ευκοληπής χώρας ένα τεράστιο τεχνολογικό κενό το οποίο ως ένα βαθμό είναι αναμενόμενο είναι όμως πρόβλημα αλλά και μια πολύ μεγάλη ευκαιρία και θα κλείσω στο κομμάτι της Ελλάδας με ένα θετικό τόνο Σε προηγούμενες περιόδους τεχνολογικής ανάπτυξης Η Ελλάδα ως φτωχή χώρα Σε σχέση με τις πιο ανετημένες Είχε το πρόβλημα ότι για να φέρεις νέες τεχνολογίες που σου αυξάνουν την παραγωγικότητα Πρέπει πρώτα να επενδύσεις πάνω στις χώρες Πρέπει πρώτα να βράσεις τα μηχανήματα, να στήσεις τα εργοστάσια

Αυτό είναι κάτι που έχει μεγάλο κόστος Και μια χώρα που είναι φτωχότερη ή έχει κύριο από 15 ετή κρίση όπου οι επεντήσεις έχουν πέσει σε πολύ μεγάλο βαθμό, οι τράπεζες δεν δίνουν εύκολα δάνεια για νέες εταιρείες, είναι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα. Η τεχνική νομοσύνη έχει τη δυνατότητα να λύσει σε ένα βαθμό αυτό και να μας φέρει, χάσαμε δηλαδή το κύμα της προηγούμενης τεχνολογικής ανάπτυξης, ίσως μπορούμε να βρούμε κατευθύνες αυτό, γιατί η τετίνωμο σύνη δεν χρειάζεται μεγάλο κεφάλαιο.

Χρειάζεται ανθρώπινο κεφάλαιο. Στο ανθρώπινο κεφάλαιο βρισκόμαστε σε μια κατάσταση η οποία είναι προβληματική αλλά έχει τη δυνατότητα να γίνει πολυθετική. Γιατί μπορεί να γίνει πολυθετική επειδή έχουμε μεγάλο βαθμό εκπαίδευσης και σε πολύ σημαντικές εργασίες. Έτσι, είναι πολύ ψηλό το εκπαίδευτικό μας επίπεδο, κάτι το οποίο είναι πολύ σημαντικό ειδικά και σε τεχνολογικά θέματα, μηχανικούς, τα λοιπά.

Το πρόβλημα είναι δι' το ένα, μια δεξαετία όπου μια ολόκληρη γενιά είναι εκτός της αόρας εργασίας, οπότε παρόλο που έχει την εκπαίδευση δεν έχει τα on the job skills, με τις δεξιότητες που λαμβάνει κάποιος όσο δουλεύει, Το δεύτερο είναι ένα σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης το οποίο είναι χάλιο. Έχει τεράστια προβλήματα, έχει τεράστια κενά που δεν προωθείται αρκετά και δεν είναι και ευέλικτο.

Η ευελιξία θα είναι ένα από τα πολύ μεγάλα ζητούμενα του εκπαιδευτικού συστήματος αυτήν την μετάβαση. Ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστώ και εσύ, γιατί έτσι είναι και συμφωνώ μαζί σου. Είναι ευκαιρία για την Ελλάδα. Το είδαμε και στον κόρη σε άλλο παράδειγμα. Βέβαια, είδαμε πόσο γρήγορα κάναμε κάποια βήματα που άλλες φορές, οι πιο προηγουμένες, δεν τα κάνανε.

Το θέμα όμως, όπως είπες, είναι θεμελιακό μάνα στο πόσο ευέλικτοι είμαστε εμείς, η εκπαίδευσή μας, η κακή μητρά μας και οι στόχες στρατηγικά της χώρας ώστε να δώσετε το κουσάρισμα και να λειτουργήσει σαν ευκαιρία και σαν απειλή. Ναι, ουσιαστικά με λίγα λόγια αυτό που θα έλεγα, είναι μια μεγάλη ευκαιρία όντως γιατί δεν χρειάζεται τεράστια κεφάλαια, αλλά είναι μια ευκαιρία που δεν θα έχει μόνο η ΛΕΛΙΑ κάπου.

Θα πρέπει να κάνουμε συγκεκριμένες και γρήγορα αλλαγές ώστε να μπορέσουμε να καταλήξουμε αυτό το κίνημα. Και στοχευμένες με σχέδιο και με στρατηγή, γιατί αλλιώς δεν θα είναι με τον τετ. Σε ευχαριστώ, ήταν πάρα πολλά, πάρα πολλά, πάρα πολύ ενδιαφέροντα και είναι σίγουρος ότι αφήσαμε πάρα πολλά, αλλά μπορούμε να το ξαναδούμε αν πέρασε καλά, αν σου άρεσε να κάνουμε χειροσχέσεις με ένα τριεπρόληφο.

Ευχαριστώ πολύ, Στέφαν. Σε ευχαριστώ.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00