Αϋπνία και Διαταραχές Ύπνου: Πως επηρεάζουν την ψυχική υγεία και πώς θεραπεύονται
The Ψ PodcastΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Το παρόν επεισόδιο αφορά την αϋπνία και τις διαταραχές ύπνου και στο πώς επηρεάζουν την ψυχική υγεία, τη συναισθηματική ρύθμιση και την καθημερινή λειτουργικότητα.Μαζί με την καλεσμένη μου, τη Δρ. Μάιρη Νταφουλή*, συζητάμε τι είναι η αϋπνία, πότε ξεπερνά το «κακός ύπνος» και γίνεται κλινική διαταραχή, καθώς και τους βασικούς μηχανισμούς που τη συντηρούν, όπως το άγχος, η υπερένταση και οι δυσλειτουργικές σκέψεις γύρω από τον ύπνο.Αναλύονται οι συχνότερες διαταραχές ύπνου, τη σχέση τους με το άγχος και τις ψυχικές διαταραχές, καθώς και τον ρόλο της καφεΐνης, του αλκοόλ και των οθονών.Τέλος, παρουσιάζονται οι θεραπευτικές επιλογές και πρακτικές στρατηγικές για καλύτερη ποιότητα ύπνου και διαχείριση της αϋπνίας.*Η Μαίρη Νταφούλη είναι Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ και του Πανεπιστημίου της Βέρνης στην Ελβετία, Κλινική Ψυχολόγος, πιστοποιημένη Γνωσιακή Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεύτρια και Επόπτρια, με Μεταπτυχιακές Σπουδές στην Ιατρική του Ύπνου (MSc). Σήμερα, είναι επιστημονική συνεργάτης της A’Ψυχιατρικής Κλινικής του Αιγινήτειου Νοσοκομείου, στην Αθήνα, στη Μονάδα Μελέτης Ύπνου και στο Εργαστήριο Ύπνου, του Νοσοκομείου Ερρίκος Ντυνάν. Επιπλέον είναι διδάσκουσα στο Τμήμα Ψυχολογίας του ΕΚΠΑ και διατηρεί το γραφείο της στην Αθήνα εδώ και αρκετά χρόνια
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ο αϊπνικός, από τη θυμή που θα κάτσει στη θεραπευτική πολυθρόνο μας, στο γραφείο μας, θα αναφέρει συνέχεια το πρόβλημα του ύπνου και πώς αυτό θα λυθεί και γενικά μυρικάζει και σχολείται πάρα πολύ με τον ύπνο του. Δεν είναι απλά ένα πρόβλημα ότι αν δεν κοιμάμαι και καλά, όπως έχω και μικρανίες σε αυτήν την περίοδο, είναι μίζων για αυτόν, το αναφέρει συχνά, συνέχεια και είναι και ο λόγος που έρχεται ο βασικός.
Τι αϊπνική, να πω ότι όχι μαν τους απασχολεί, αλλά σκάνε, χαλάνε τη διάθεσή τους και την ψυχική τους διάθεση, αλλά και όλη τη λειτουργικότητά τους, επηρεάζει πάρα πολύ τη λειτουργικότητά τους βαθιά, που όλα περιστρέφονται και αφορούν τον ύπνο τους. Δεν είναι το ίδιο με έναν άνθρωπο που απλά βιώνει μια δυσκολία με τον ύπνο λόγω πένθους, λόγω ότι βρίσκεται σε ένα μείζον καταθλιπτικό επεισόδιο και απλά δεν κοιμάται και καλά μεταξύ άλλων.
Οι αϊπνικοί το θεωρούν ως ένα μείζον θέμα για τους εαυτούς και για την λειτουργικότητά τους ως άτομα, που πολύ σαφνά λένε πως «αν λυθεί αυτό, αν κοιμηθώ καλά», μου λένε οι κυρίαντα Φούλη, «λύθηκαν όλα, η μέρα μου είναι καταπληκτική». Χαίρετε. Το σημερινό επεισόδιο αφορά την αϊπνία και τις διαταραχές ύπνου γενικότερα και θα συζητήσω μαζί με την εξαίρετη καλεσμένη μου το πώς επηρεάζουν την ψυχική υγεία αλλά και το πώς θεραπεύονται.
Καθώς είναι ένα πολύ σημαντικό επεισόδιο, δεν θα μπορούσα να φιλοξενήσω έναν άνθρωπο περισσότερο αρμόδιο από την Δόκτωρ Μέριντα Φούλη, η οποία είναι διδάκτορ της ιατρικής σχολής του ΕΚΠΑ και του Πανεπιστημίου της Βέρνης στην Ελβετία. Είναι κλινική ψυχολόγος και επιστοποιημένη γνωσιακή συμπεριφορική ψυχοθεραπεύτρια και επόπτρια με μεταπτυχιακές σπουδές στην ιατρική του ύπνου.
Σήμερα, η Δόκτωρ Μέριντα Φούλη είναι επιστημονική συνεργάτης της ΑΨΚ του Αιγυνητίου Νοσοκομείου στην Αθήνα, στη Μονάδα Μελέτης του Ίπνου και στο εργαστήριο ύπνου του νοσοκομείου Ερίκος Ντινάν. Επιπλέον, η Δόκτωρ Μέριντα Φούλη είναι διδάσκουσα στο τμήμα ψυχολογίας του ΕΚΠΑ και διατηρεί στο γραφείο της στην Αθήνα εδώ και αρκετά χρόνια.
Λόγω της μεγάλης της κλινικής εμπειρίας, φυσικά και της ερευνητικής της και κατημαϊκής της σταδιοδρομίας στις διαταραχές του ύπνου, Η Dr. Mary D'Affoli είναι η πλέον κατάλληλη καλεσμένη να μας μιλήσει για την αϊπνία και τις διαταραχές του ύπνου. Και στο επεισόδιο αυτό συζητούμε αρχικά για τη σημασία του ύπνου στην ψυχική υγεία και τη συναισθηματική ρύθμιση.
Ωστόσο, το επεισόδιο επικεντρώνεται πάνω στην αϊπνία και τις διαταραχές ύπνου. Συζητούμε το τι ορίζουμε αϊπνία. και μπορώ να πω ότι πολλοί από εμάς έχουμε λανθασμένη εικόνα για το τι πραγματικά συνιστά αυτό που ονομάζουμε κλινική αιπνία, πράγματα τα οποία θα αποσαφινιστούν μέσα από το επεισόδιο. Συζητάμε για το ποιες είναι οι πιο συχνές διαταραχές ύπνου, τι ορίζουμε παραϊπνίες, πώς σχετίζεται το άγχος και άλλες διαταραχές και δυσκολίες ψυχικές οι οποίες μπορεί να εντύνουν και να επηρεάσουν τις διαταραχές ύπνου.
Μιλούμε για την θεραπεία των διατραχών ύπνου και της αϊπνίας. Κυρίως παρουσιάζονται θεραπευτικά μοντέλα γνωσιακά συμπεριφορικά, με κυριότερο τη γνωσιακή συμπεριφορική ψυχοθεραπεία, η οποία είναι επικεντρωμένη στην αϊπνία, CBTI. Συζητούμε για κομμάτια τα οποία απασχολούν πολλούς ανθρώπους και αφορούν την θεραπεία, τη φαρμακευτική αγωγή, ορισμένους μύθους γύρω από τα υπνοτικά φάρμακα και το επεισόδιο κλείνει με μία συζήτηση πάνω στην υγιεινή του ύπνου και φυσικά παρουσιάζονται ορισμένες περισσότερο πρακτικά και κλινικά εντοπισμένες συμβουλές οι οποίες ευελπιστούμε ότι θα βοηθήσουν τους ανθρώπους να αλλάξουν κάποια πράγματα πάνω στην υγιεινή του ύπνου τους.
Το επεισόδιο αφορά τους ανθρώπους οι οποίοι θέλουν να ανημερθούν για την αϊπνία, τους ανθρώπους οι οποίοι δυσκολεύονται με τον ύπνο τους και τους ανθρώπους οι οποίοι μπορεί να χρειάζεται να αναζητήσουν βοήθεια. Συνεπώς, πιστεύω ότι θα είναι χρήσιμο για πολλούς ανθρώπους και ελπίζω να το βρείτε βοηθητικό. Καλησπέρα Μέρη.
Αρχικά θα ήθελα να σε ευχαριστήσω πάρα πολύ που αποδέχτηκε στην πρόσκλησή μου να μιλήσουμε για ένα θέμα το οποίο είναι, νομίζω, πολύ ενδιαφέρον αφορά την αϊπνία, αφορά τη σημαντικότητα του ύπνου γενικά πάνω στην ψυχική υγεία και το πώς οι διάφορες διαταραχές ύπνου για τις οποίες θα μιλήσουμε σήμερα επηρεάζουν την ψυχική υγεία.
Είναι κάτι το οποίο ξέρω ότι έχεις εργαστεί, έχεις ερευνήσει και έχεις μελετήσει για πολλά χρόνια και νομίζω ότι είσαι η πλέον κατάλληλη για να συζητήσουμε πάνω σε αυτό το ζήτημα το οποίο ταλαιπωρεί αρκετό κόσμο και ελπίζω ότι το επεισόδιο θα είναι βοηθητικό για όλους αυτούς τους ανθρώπους. Να σε ευχαριστήσω λοιπόν ξανά που αποδέχτηκες την πρόσκλησή μου και θα ήθελα να ξεκινήσω δίνοντάς σου λίγο χώρο να μου πεις μερικά πράγματα για την πορεία σου και για το πώς ασχολήθηκες με τις διαταράχειες ύπνου Πολύ ωραία Εγώ σε ευχαριστώ πολύ Θοδωρή για την πρόσκληση να πούμε ότι γνωριζόμαστε και χρόνια πριν και από εκεί ξεκινάει και η δική μου πορεία είμαστε και οι δύο πόπτες του Τμήματος Ψυχολογίας του Οριστολίου Παναμυστημίου Θεσσαλονίκης, οπότε είμαστε πολύ γνώριμοι από τα φοιτητικά χρόνια και χαίρομαι που συναντιόμαστε εδώ σε αυτό το πλαίσιο, στο podcast σου, που πάει και πολύ καλά.
Οπότε ξεκίνησα ως απόφητη του μήματος ψυχολογίας, στη συνέχεια έκανα μεταπτυχιακό στις δεταραχές του ύπνου και μετά μετέβη στην Οξφόρδη πήρα μια υποτροφία σε ένα summer school sleep and chronobiology που γινόταν κάθε χρόνο και συνεχίζει. Και εκεί άρχισε και το ερευνητικό μου μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τις διαταραχές ύπνου.
Έπειτα εργάστηκα σε κλινική διαταραχών ύπνου στο Άμστερ Ντάμ, στο Μπούρχαβε Sleep Center, στο νευρολογικό τμήμα, όπου και εκεί βλέπαμε ανθρώπους με διαταρχές του ύπνου, κυρίως αϊπνία. Και στη συνέχεια, ξεκίνησα τη διδακτορική μου διατριβή στο Πανεπιστημικό Νοσοκομείο της Βέρνης στην Ελβετία, με τον καθηγητή μου, τον Προφέσουρ Μπασέτη, που είναι και πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τελείας Ήπνου.
είναι ένα πολύ μεγάλο όνομα στις διαταραχές του ύπνου και είχα τη χαρά και την τιμή να συνεργαστούμε. Και η διατριβή μου αφορούσε τα νευροψυχολογικά και συναισθηματικά χαρακτηριστικά των ασθενών με παραϊπνία. Δηλαδή εργάστηκα πάνω στις παραϊπνίες που είναι μία όχι πολύ συχνή διαταραχή του ύπνου. Αν θέλεις μπορούμε να πούμε δύο λόγια τώρα ή και μετά όταν θα να πούμε τι είναι Ίσως δύο λόγια για να κατανοήσει και ο κόσμος τι είναι η παραϊπνία και μετά φαντάζομαι θα το καλύψουμε εν συνεχεία ούτως ή άλλως οι διαταραχές Οι παραϊπνίες είναι διαταραχές στο ύπνο που επιφανίζονται είτε στον ύπνο ρέμιτες, είτε στον ύπνο νόν ρέμι γιατί ο ύπνος χωρίζεται σε αυτές τις δύο μεγάλες φάσεις έχει αυτές τις δύο μεγάλες φάσεις και οι άνθρωποι αυτοί έχουν κάποιες περίεργες, παράξενες συμπεριφορές κατά τη διάρκεια του ύπνου.
μπορεί να υπνοβατούν, να κλωτσούν, να χτυπούν, να φωνάζουν, να ξυπνούν τρομαγμένοι, να βλέπουν πολύ έντονους εφιάλτης, εφιαλτικά όνειρα, με αποτέλεσμα να διαταράσσεται πολύ η ποιότητα του ύπνου τους. Το ενδιαφέρον σε αυτή την κλινική οντότητα των παραϋπνιών είναι ότι δεν έχουν συνειδητότητα της κατάστασης γιατί αυτές οι περιφόρες λαμβάνουν χώρο κατά τη διάρκεια του ύπνου.
ένας άνθρωπος ας πούμε που έχει αϊπνία μια άλλη διαταραχή του ύπνου ή διαταραχή πανικού μια άλλη ψυχική διαταραχή αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει καταλαβαίνει ότι τελειώνει ο αέρας παθαίνει το χيκαρδία δεν μπορεί να μπει στο μετρό αν έχει και αγοροφοβία δεν μπορεί να πάρει τα μέσα μεταφοράς οπότε αντιλαμβάνεται τη δυσκολία που βιώνει γιατί έχει συνείδηση της κατάστασης ο αϊπνικός η αείπινη είναι μια άλλη διαταραχή του ύπνου, πάλι στερείται τον ύπνο, το πρώτο πρόγραμμα είναι κουρασμένος και λοιπά, αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να κινηθεί.
Ο παραϊπνικός όμως ασθενής δεν το αντιλαμβάνεται. Οπότε σημαντική συμβολή σε αυτούς τους ασθενείς έχει ο σύντροφος κλίνης. Αυτό θα με ακούσετε να το λέω. Στην ιατρική του ύπνου σύντροφο κλίνης ονομάζουμε τον άνθρωπο που μοιράζεται το κρεβάτι με τον ασθενή που έχει τη διαταραχή ύπου μου, όποια και αν είναι αυτή. Οπότε αυτή είναι η σημαντική βοηθή μας που στις παρευνίες λένε «Παιδί μου κάτι συμβαίνει, πρέπει να το δεις, με χτυπάς, με σμπρόχνεις, φωνάζεις, ξυπνάς έντρομος, τα όνειρα είναι πολύ έντονα και φαίνεται λες και συμμετέχεις στα όνειρά σου, ή σηκώνεις, ανοίγεις την πόρτα, υπνοβατείς, πρέπει κάτι να γίνει».
Άρα, και γιατί το λέω αυτό, γιατί ήταν και ο λόγος που δουλέψαμε σε αυτό το κομμάτι της διατριβής, σύντομα και θα κλείσω για να συνεχίσω λόγω και με την ανασχόληση ήμου με την ιατρική του ύπνου, αλλά θέλω να το πω αυτό για τις παρεπνίες, γιατί παρότι είναι διαταραχή του ύπνου, πολύ συχνά οι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται το τι κάνουν τη νύχτα.
Μπορεί να ξεπλύνουν τρομαγμένοι και να καταλάβουν ότι κάτι έγινε, αλλά δεν ξέρουμε λεπτομέρεια τι. Άρα ο σύντροφος κλίνησης είναι λοιπόν αυτός που μας βοηθάει και αυτή η γη άνθρωπευτεία ασθενής με παρεπνία έχει βρεθεί στη βιβλιογραφία ότι έχουν έντονο ανου ημερήσιο στρες, καταθλιπτικά συμπτώματα, κόπωση και υπνηλία κατά την ημέρα, κατά την εγρήγορση όπως θα μου ακούσταν να το λέω.
γιατί στην ιατρική του ύπνου έχουμε τον ύπνο, την ώρα που κοιμόμαστε και το πρωί το λέμε εγρήγορση. Την ώρα της ημέρας που είμαστε ξύπνοι. Το ονομάζουμε εγρήγορση. Οπότε κατά την εγρήγορση αυτή η ασθένειας εμφανίζουν αυτά τα συμπτώματα που ξέρουμε από τη βιβλιογραφία. τώρα σε λίγο μεγάλο μέτριο βαθμό δεν το γνωρίζαμε γι' αυτό και βρέθηκε χώρος και κάναμε τη συγκεκριμένη διδακτορική έρευνα δηλαδή χορηγήσαμε κλίμακες και κάποια tasks τους βάλαμε να κάνουν κατά την ημέρα και όχι την ώρα που κοιμούνται, όταν ξυπνούν για να δούμε τι γίνεται και αν επηρεάζει αυτός ο κατακαιρματισμένος ύπνος που έχουν γιατί αντιλαμβανόμαστε ότι αν ένα υπνοβατικό επεισόδιο ένας εφιάλτης συμβεί κατά τη διάρκεια της νύχτας κόβεται ο ύπνος, δεν είναι συνεχής δηλαδή και αυτοί οι άνθρωποι κάνουν αφυπνήσεις, μικρές αφυπνήσεις οπότε αυτό επηρεάζει την επόμενη μέρα τη λειτουργικότητά τους σε αυτά τα επίπεδα που είπαμε και πράγματι φάνηκε ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν έντονο ημερίσιο άγχος
καταθλιπτικά, υπνηλιακό, όπως την επόμενη μέρα και μειωμένη ποιότητα ζωής λόγω αυτού γιατί σκεφτείτε ότι επηρεάζει πολύ και τις διαπροσωπικές τους σχέσεις είναι μια διαταραχή είναι διαταραχές του ύπνου ή συγκεκριμένες παραϊπνίες που επειδή όπως είπαμε τις εμφανίζει το βράδυ οι περισσότεροι άνθρωποι όχι όλοι μοιραζόμαστε το κρεβάτι μας με έναν άλλο άνθρωπο είτε είναι σύντροφος είτε είναι φίλος, είτε είναι συγκάτοικος είτε είναι το οτιδήποτε, ο σύζυγος, η σύζυγος και λοιπά.
Οι γονείς, δεν ξέρω, ελπίζω πως όχι βέβαια, οπότε μοιραζόμαστε το κρεβάτι, συνεπώς πειράζει αυτό, δηλαδή έχω ανθρώπους δει και στην Ελβετία και στην Αθήνα που ζω και εργάζομαι τελευταία χρόνια, που φοβούνται να συνάψουν σχέση, ή ντρέπονται, δυσκολεύονται, διστάζουν στο πώς θα πούν στο σύντροφο, στη σύντροφο, ότι συμβαίνουν αυτές τις συμπεριφορές κατά καιρούς.
Να πω βέβαια σε αυτό το σημείο για να μην τρομάξουμε έτσι και το κοινό, ότι είναι και σπάνια αφενός διαταραχή, αφετέλου τα επεισόδια των παραϊπνιών δεν συμβαίνουν ιδιαίτερα συχνά. Δηλαδή μπορεί να συμβούν μια φορά το μήνα, μπορεί να συμβούν μια φορά το τρίμηνο, μπορεί να συμβούν και μία φορά τη βδομάδα πιο σπάνι θα τα δούμε πολλές φορές την εβδομάδα να συμβαίνουν αλλά είναι τρομακτικά για τον ίδιο και κυρίως για τους άλλους που το βιώνουν αλλά και για τον ίδιο τον άνθρωπο γιατί μπορεί να μπει σε μία σειρά τυχημάτων να χτυπήσει, να πέσει από το κρεβάτι, να ξεκλειδώσει πόρτα, να βγει στο μπαλκόνι θυμάμαι στα εξωτερικά ιατρία της ψυχιατρικής κλινικής στην Ελβετία στο νοσοκομείο στο Ίνζελ Σπιτάλ είχαν παραπέμφθει περιστατικά που θεώρησαν ότι ήταν απόπειρα αυτοκτονίας ότι τους βρήκανε στο μπαλκόνι έτοιμοι να πέσουν και τελικά τους παρέμφησαν στην κλινική ύπνου στο Sleep-Wake Epilepsy Center εκεί που ήμουνα γιατί ήταν παραϋπνία, ήταν υπνοβασία.
Τους βρήκαμε έτοιμους νέο ότι πρόκειται κάτι να συμβεί και οι άνθρωποι ήταν σε ύπνο. Δεν ήταν πλήρη συνειδήσεις. Έχω μία ερώτηση πάνω σε αυτό, Μέριν. Είπες και μου έκανε μεγάλη εντύπωση ότι η παραϋπνία συμβαίνει τόσο κατά τη διάρκεια του ύπνου REM δηλαδή κατά το στάδιο του ύπνου που ονειρευόμαστε όσο και για τη διάρκεια του ύπνου non-REM.
Και σκεφτόμουν για την υπνοβασία συγκεκριμένα, η οποία από ό,τι καταλαβαίνω είναι ένα από τα συμπτώματα της παραϋπνίας. Είναι μια διαταραχή. Είναι εξαχωριστή διαταραχή. Ναι, θα τα πούμε μετά λίγο, θα αναλύσω λίγο τις διαταραχές της ύπνου για να γίνουν κατανοητές. Ωστόσο αναρωτήθηκα αν η υπνοβασία μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια του ύπνου REM και μου κάνει εντύπωση γιατί σκέπτομαι ότι κατά τη διάρκεια του ύπνου REM και διόρθωσε με αν κάνω λάθος νομίζω ότι το σώμα παραλύει εκείνη τη στιγμή δηλαδή δεν μπορούμε να εκτελέσουμε σωματικές κινήσεις και ενδεχομένως είναι και ένας βιολογικός μηχανισμός για να μην κάνουμε στην πράξη αυτά τα οποία ονειρευόμαστε και αναρωτήθηκα αν στην παραϋπνία και ειδικά στην υπνοβασία συγκεκριμένα, αν αυτό μπορεί να συμβεί και κατά τη διάρκεια της φάσης του ύπνου REM.
Σωστά, θα το διευκρινίσουμε και στη συνέχεια. Όχι, είναι η απάντηση. Η υπνοβασία συμβαίνει στο non-REM ύπνο, στον βαθύ ύπνο. Και σε λίγο, μόλις κλείσω με αυτήν την εισαγωγή, θα μπούμε λίγο να πούμε και για τον ύπνο κάποια πράγματα. και στη συνέχεια θα αναλύσουμε περιττέρω και τις διαταραχές του ύπνου αλλά η απάντηση είναι πως όχι είναι στην non-REM φάση στον βαθύ ύπνο που συμβαίνει η ύπνοβασία οπότε αυτό διερευνήσαμε για να κλείσω λίγο αυτή τη μικρή εισαγωγή στην ερευνητική μου εργασία στη διδακτορική μου διατριβή και αφού την ερευνήσαμε και την δημοσιεύσαμε όπως ξέρεις κι εσύ και το δημοσιεύσαμε όλα αυτά Και στη συνέχεια, επιστρέφοντας στην Αθήνα, στην Ελλάδα, υπήρξε μια συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Βέρνης και την πρώτη ψυχιατρική κλινική στο Αιγινίτιο με τον καθηγητή τον κύριο Δικαίω, που ολοκλώσαμε μαζί τη διατριβή και συνεχίζουμε τη συνεργασία μας.
όπου εκεί υπάρχει εργαστήριο ύπνου και είμαι ερευνητική και κλινική συνεργάτης τα τελευταία αρκετά χρόνια και κάνουμε ψυχοθεραπεία στο εργαστήριο, δηλαδή αυτό που κάνουμε ενεργά είναι ψυχοθεραπεία στην αϊπνία, η οποία ονομάζεται γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία της αϊπνίας, CBTI είναι το αρκτικό όλοξο στα αγγλικά. Θα πούμε και στη συνέχεια λίγα περισσότερα πράγματα γι' αυτό.
Και ερευνητικά βεβαίως βλέπουμε, υπάρχει ένα ερευνητικό πρόγραμμα που τρέχει, ένα horizon που έχουμε πάρει που αυτή την περίοδο αφορά στην διακοπή των βελτιζοδιαζεπινών σε ασθενείς τρίτης ηλικίας με αϊπνία, 65 ετών και άνω. Και αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα, το πόσο γίνονται αλόγια στη χρήση της υποστηριοσυνδεσίας αιπνών στην Ελλάδα.
Κατάξι, αυτή είναι και μια πολυκεντρική μελέτη με άλλες χώρες. Και βεβαίως βλέπουμε κλινικά και άλλους ασθενείς με άλλες διεταργίες του ύπνου. Απλά αναφέρω την αϊπνία γιατί είναι και η πιο συχνή διαταραχή του ύπνου που θα δούμε στο εργαστήριο ύπνου. Και τέλος είμαι και συνεργάτης στο εργαστήριο ύπνου του νοσοκομείου Ρίκος Δινάν, είναι ιδιωτικό νοσοκομείο στην Αθήνα.
Εκεί πάλι δουλεύω πάνω στην αϊπνία περισσότερο θεραπευτικά. Αυτά νομίζω, έχω έτσι τα ακαδημαϊκά και η ερευνητική κλινική πορεία. και επίσης είμαι και διδάσκος στο τμήμα ψυχολογίας του ΕΚΠΑ τον τελευταίο ένα χρόνο, έτσι οπότε έχω και την επαφή και με τους φοιτητές. Αυτά, οπότε έτσι κάπως ασχολήθηκα, είναι τα βήματα με τα οποία έτσι ακολούθησα και ασχολήθηκα με τις Δενταριές του Ήπνου, πολύ συχνά, αλλά κάνεις και με ρωτάς γιατί πολλοί σκόλους με ρωτάει μα πώς τελικά ασχοληθήκατε με ένα ή τόσο ειδικό πεδίο εντάξει υπήρχε το ενδιαφέρον είχα κάνει και την εκπαίδευσή μου στη γνωσιακή και συμπεριφορική θεραπεία που είμαι εκπαίδεύτρια και υπόπτρια και έτσι έδιλα κάτι πιο εξειδικευμένο ο ύπνος με κέντρισε και ακολούθησαν αυτά τα οποία ελέγχθησαν Οπότε αυτά έτσι μια μία πρήξη.
Πάρα πολύ ωραία και η ερευνητική σου και η ακαδημαϊκή και η κλινική σου πορέ είναι ιδιαίτερα βαθιά μέρη και όπως είπα και στην αρχή νομίζω ότι είσαι πλέον κατάλληλη να μιλήσεις και να μας διαφωτείς σχετικά με τις δυσκολίες του ύπνου και μπορώ να το πω και από την δική μου κλινική έργαση ότι έχω δουλέψει και εργάζομαι με ανθρώπους οι οποίοι αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες και στο να κοιμηθούν, δηλαδή δυσκολίες που έχουν να κάνουν με την έλευση του ύπνου, αλλά και δυσκολίες οι οποίες έχουν να κάνουν με το να παραμείνουν σε κατάσταση ύπνου.
Δηλαδή, οι άνθρωποι οι οποίοι μπορούν να έχουν δυσκολίες στο να κοιμηθούν, αλλά και ξυπνάνε πολλές φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας. Θα μιλήσουμε αργότερα και στο κομμάτι των διαδραχών, φαντάζομαι γι' αυτό. οι ανθρωποσιοποίοι παραδείγματοι δεν μπορούν να κοιμηθούν σε έναν ήσυχο σκοτεινό χώρο, χρειάζεται να υπάρχει παρουσία οπτικοακουστικών ερεθισμάτων, θα τα συζητήσουμε όλα αυτά.
Αλλά θα ήθελα να ξεκινήσω λίγο για να τα βάλουμε όλα αυτά σε μία μεγάλη εικόνα. Τι γνωρίζουμε αυτή τη στιγμή για τις διαταραχές ύπνου, όσον αφορά τον επιπολασμό, τα ποσοστά, πόσοι άνθρωποι δηλαδή υποφέρουν από τις διαταραχές ύπνου, για να έχουμε λίγο μεγαλύτερη εικόνα, λίγο με κάποια στατιστικά και μετά να συνεχίσουμε συζητώντας για την σημαντικότητα αρχικά του ύπνου στην ψυχική υγεία και να προχωρήσουμε στις διαταραχές.
Πολύ ωραία. Οπότε, να πούμε λίγο τις διαταραχές του ύπνου. Είπαμε πως η πιο συχνή διαταραχή του ύπνου είναι η αϊπνία, που σημαίνει με αριθμούς ότι η χρόνια υπνία απασχολεί περίπου 10% του γενικού πληθυσμού και σκεφτείτε, σκέψου Θεοδωρίου, ότι ένα 30% θα εμφανίσει περιστασιακή αϊπνία. Δηλαδή κατά καιρούς θα κάνει κάποια επεισόδια υπνίας.
Τώρα, τι είναι όμως η αϊπνία. Η αϊπνία, με απλά λόγια, είναι η διαταραχή στην έλευση του ύπνου. δηλαδή το άτομο πάει να κοιμηθεί και δεν μπορεί, δεν τα καταφέρνει, είτε στη διατήρηση του ύπνου που σημαίνει ότι κοιμάται αλλά ξυπνάει και μπορεί να κοιμηθεί και να ξαναξυπνήσει, είναι αυτός ο διακοπτώμενος ύπνος, ή αϊπνία πρώιμης αφύπνισης, δηλαδή το άτομο κοιμάται κανονικά και ξυπνά ας πούμε στις 4, στις 5 τα ξημερώματα, ενώ το ξυπνητήρι του είναι φερρυπίν στις 7-8 το πρωί.
Ξυπνά λοιπόν νωρίτερα από αυτό που επιθυμεί. Και αυτά τα επεισόδια χρειάζονται να είναι πάνω από τρεις φορές την εβδομάδα για διάστημα τρεις μήνες και πλέον. Οπότε αυτό ορίζεται η πνεία, έτσι εμφανίζεται. Το άτομο έχει σημαντική έκπτωση στη λειτουργικότητα την επόμενη μέρα. όχι τόσο ότι είναι κουρασμένο και υπνηλικό όσο σε άλλες δεταρχές ύπνου που θα συζητήσουμε στη συνέχεια όσο ότι τον απασχολεί ψυχολογικά η στέρηση ύπνου που έχει δηλαδή έχει αυτό που λέμε το sleep anxiety δηλαδή έχει άγχος για τον ύπνο, ανησυχία για τον ύπνο θα λέγαμε άγχος επίδοσης στον ύπνο Δηλαδή, θα κοιμηθώ απόψε, θα τα καταφέρω, θα είναι οι συνθήκες κατάλληλες, θα με πάρει τελικά ο ύπνος και αν δεν με πάρει, τι θα γίνει, πώς θα πάει, πώς θα αποδώσω την επόμενη μέρα στην εργασία μου, τι θα γίνει με τη σχέση μου που βγήκα date και το βράδυ μου είπε να κοιμηθούμε μαζί, θα κοιμηθώ με έναν ξένο άνθρωπο και αν με ενοχλεί η αναπνοή του και αν φυσάει και αν ακουστεί ένα storyboard.
έχουν μια ανησυχία και υπερ-ενασχόληση με τον ύπνο τους. Θα λέγαμε σε αυτό το σημείο ότι, λέω πάντα και στα συνέδρια που μιλάω σε εκπαιδευτικά προγράμματα, ότι παρότι η αϊπνία είναι διαταραχή του ύπνου, θα έλεγε κανείς ότι είναι μια διαταραχή του 24 ώρου, γιατί απασχολεί τα άτομα από την ώρα που θα ξυπνήσουν μέχρι την ώρα που θα κοιμηθούν.
Ξυπνάνε και λένε τι γίνεται πόσο ώρες κοιμήθηκα Τρεις, τέσσερις, χάλια Πώς θα είσαι, πού θα πάει η ημέρα μου Δεν θα προχωρήσει, δεν θα τα καταφέρω Μετά σουρουπώνει, έρχεται το απόγευμα Λένε οπ νυχτώνει, τώρα θα κοιμηθώ απόψε Θα τα καταφέρω Οπότε επασχολεί το άτομο όλο το 24 ώρα Και πειράζει πολύ την ψυχική του σιγεία Και ξέρουμε και από τη βιβλιογραφία Ότι το άτομο που θα εμφανίσει αϊπνία στα επόμενα δύο με τρία χρόνια έχει μεγάλη πιθανότητα να κάνει κατάθλιψη, να έχει καταθλιπτικά συμπτώματα.
Αναρωτήθηκα για τη συσχέση μεταξύ αϊπνίας κατάθλιψης αλλά και ανχόδους διαταραχής, ενδεχομένως και ιδιοψυχανάγκαστικής διαταραχής. Δεν ξέρω αν έχουμε δεδομένα στην βιβλιογραφία για τη συσχέση των διαταραχών αυτών. Και στην γενικευένχο διαταραχή παρατηρούμε βεβαίως τις κολλές στον ύπνο. αλλά αυτό που το έλεγα και αυτές σε ένα μάθημα που είχα στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα που έχουμε στη γνωσοκοίς περιφορική θεραπεία έλεγα το εξής ότι θα καταλάβετε έλεγα στους σπουδαστές τη διαφορά γιατί μου λέγανε πως θα καταλάβουμε πως θα βάλουμε ζωστά τη διάφορα και θα πούμε αυτός έχει insomnia disorder και δεν έχει μια άλλη ψυχική διαταραχή που έχει σύμπτωμα την αϊπνία ας πούμε τη διαταραχή ανικευμένου άγχος θα το καταλάβετε ότι ο αϊπνικός Από τη στιγμή που θα κάτσεις στην θεραπευτική πολυθρόνο μας, στο γραφείο μας, θα αναφέρει συνέχεια το πρόβλημα του ύπνου και πώς αυτό θα λυθεί και γενικά μυρικάζει και σχολείται πάρα πολύ με τον ύπνο του.
Δηλαδή δεν είναι απλά ένα πρόβλημα ότι αν δεν κοιμάμαι και καλά Όπως έχω και η μικρανία σε αυτήν την περίοδο Είναι μίζων για αυτόν, το αναφέρει συχνά, συνέχεια Και είναι και ο λόγος που έχει το βασικός για η πνεία του Είναι πολύ βοηθητικό, Μέρη, αυτό που αναφέρεις Γιατί σκεφτόμουν καθώς ακούω Μπορεί η παραδείγματη να έχουμε έναν θεραπευόμενο Ο οποίος έχει περάσει ένα πένθος Ένα πένθος το οποίο χρειάζεται ο ψυχισμός του πολύ χρόνο και να το επεξεργαστεί και να το μεταβολήσει.
Και μια συνέπεια αυτού του πένθους να είναι η δυσκολία δηλαδή να κοιμηθεί το βράδυ, η οποία μπορεί να διαρκέσει κάποιους μήνες. Αυτό όμως ενδεχομένως δεν θα το ονομάζαμε κλινική αιπνία. Θα ήταν μια... Ναι, πολύ σωστά. Ζωστό είναι αυτό που λες, αυτό το παράδειγμα, γιατί σκέψου ότι αιπνικοί, να πω ότι όχι με τους απασχολεί, αλλά σκάνε, χαλάνε τη διάθεσή τους, και την ψυχική τους διάθεση, αλλά και όλη τη λειτουργικότητά τους, επηρεάζει πάρα πολύ τη λειτουργικότητά τους βαθιά, που όλα περιστρέφονται και αφορούν τον ύπνο τους.
Δεν είναι το ίδιο με έναν άνθρωπο που απλά βιώνει μια δυσκολία με τον ύπνο λόγω πένθους, λόγω ότι βρίσκεται σε ένα μείζο καταθλιπτικό επεισόδιο και απλά δεν κοιμάται και καλά μεταξύ άλλων, η αϊπνική. Το θεωρούν ως ένα μείζον θέμα για τους εαυτούς και για την λειτουργικότητά τους ως άτομα που πολύ συχνά λένε πως αν λυθεί αυτό, αν κοιμηθώ καλά, μου λένε κυρία Νταβούλη, λύθηκαν όλα.
η μέρα μου είναι καταπληκτική, τα κάνω όλα περίφημα, είναι μέχρι να κινηθώ καλά, να συμπληρώσω αυτές τις ώρες που με κάνουν να κοιμάμαι καλά, που εγώ νομίζω ότι κοιμάμαι καλά, όμως να πούμε ότι δεν έχει να κάνει με τις ώρες ύπνου η αϊπνία, δηλαδή μπορεί ένας άνθρωπος με αϊπνία να κοιμάται έξι ώρες, εφτά ώρες, πέντε ώρες, που είναι ένας εντάξει αριθμός ώρων, αλλά να αισθάνεται και να χαλάει τη διάθεσή του και την καθημερινότητά του γιατί αισθάνεται κουρασμένος, αισθάνεται ότι δεν κοιμήθηκε καλά λόγω της υπερασχόλησης του του μυρικασμού που έχει για τον ύπνο του.
Οπότε μπορεί για κάποιους προσωπικούς λόγους γονεϊκότητας και λοιπά άλλων οράρια τα οποία αλλάξαμε το ωράριο στην εργασία μας δουλεύουμε νύχτα, κάνουμε βάρδες και λοιπά, μπορεί λοιπόν σε όλους μας ο ύπνος να έχει επηρεαστεί για κάποιους χύψη λόγους και να μην μας ενδιαφέρει, τους αϊπνικούς τους ενδιαφέρει, το υπογραμμίζουν δηλαδή δεν έχει να κάνει με τις ώρες ύπνου, έχει να κάνει με αυτό που αντιλαμβάνονται, είναι λοιπόν η αϊπνία μια υποκειμενική αίσθηση νομίζω ότι δεν κοιμάμαι και άρα δεν κοιμάμαι και αυτό καλεί σαν να θεραπεύσεις.
Όχι τόσο τις ώρες. Ωστόσο έχει τρεις συνιστώσεις αν το κατανοώ σωστά. Το πρώτο είναι η δυσκολία στην έλευση του ύπνου. Το δεύτερο είναι οι αφυπνήσεις, οι νυχτερινές. Και το τρίτο είναι η αφύπνιση η οποία είναι νωρίτερη από το προσχεδιασμένο, από το προγραμματισμένο. Αυτές οι τρεις δεν είναι οι συνιστώσεις της αϊπνίας. Έτσι εμφανίζεται η αϊπνία στους ανθρώπους.
Υπνού, αυτό κλινικά θα δούμε πιο συχνά σε σχέση με τα υπόλοιπα. Όταν λέμε λοιπόν δυσκολίες στην έλευση του ύπνου, για παράδειγμα μπορεί κάποιος να ξαπλώσει στο κρεβάτι του να περάσουν 10-15 λεπτά και να μην τον πιάνει η ύπνος. Αυτό θεωρείται μια δυσκολία. Και δεν θέλω να το βάλω σε ένα χρονικό όριο για την ακρίβεια δεν θεωρώ ότι πάντοτε τα χρονικά όρια είναι βοηθηρικά.
Ωστόσο το φέρνω προς εσείς για να δούμε τι εννοούμε δυσκολία στην έλευση του ύπνου. Μετά από ποια ώρα, αν το αποτυπώσουμε με πάση περίπτωση χρονικά, θεωρείται πραγματική δυσκολία το να κοιμηθεί κανείς και πότε είναι μέσα στα πλαίσια του φυσιολογικού χρόνου που απαιτείται για τον κάθε άνθρωπο ενδεχομένως ξεχωριστά για να έρθει ο ύπνος.
Πολύ ωραία. Θα έλεγε κανείς τα πρώτα 15-20 λεπτά είναι εντάξει, δεν θεωρείται αϊπνή, δηλαδή δεν θεωρείται τόσο μεγάλη δυσκολία αϊπνή ας πούμε μετά από τα 20 με 30 λεπτά θεωρούμε ότι είναι κάποια ώρα που περνάει και αντιλαμβάνεται όμως αυτό θέλω να υπογραμμίσω, όπως σωστά θέτεις, δίνει να μετράμε τα λεπτά μπορεί μια μέρα μην νηστάζουμε πολύ και όντως ο ύπνος να έρθει μετά από μισή ώρα it's fine και χαρούλα, δεν πειράζει τότε νηστάξαμε, τότε κοιμηθήκαμε Δεν σημαίνει ότι έχω υπνία, δεν μετράμε χρόνο.
Είναι υποκειμενική αίσθηση. Αν εγώ στριφουγυρίζω στο κρεβάτι, γυρίζω από εδώ, γυρίζω από εκεί, αντιλαμβάνομαι τον ύπνο μου ως βασανιστήριο, δεν τον βρίσκω, ψάχνω να βρω τον ύπνο μου κλπ. Και περνάει κάποση ώρα, αυτό θέλει κανείς το ορίζει, τόσα υπνία. Αλλά νομίζω ότι οι άνθρωποι με υπνία αντιλαμβάνονται αυτή τη δυσκολία.
και αυτό κάνει και τη διαφορά με άλλους ανθρώπους που δεν έχουν αϊπνία οι οποίοι μπορεί ένα-δύο βράδια να στριφογύρουν στον ύπνο μπορούν να κοιμηθούν, να μην κοιμήθηκαν και καθόλου και αυτό μπορεί να συμβεί, είναι στο πλαίσιο του φυσιολογικού δεν σημαίνει ότι έχω κλινική αϊπνία οι άνθρωποι με αϊπνία ασχολούνται με τον ύπνο τους γι' αυτό και έχουν, παθαίνουν τελικά αϊπνία γιατί όπως λέμε και στην ψυχοθεραπεία Μπαίνουν σε αυτό το φαύλο κύκλο της αϊπνίας Δη παρατηρούν, προσέχουν Τον ύπνο και την αϊπνία τους Την έλλειψη ύπνου Αν έχουν στέρηση ύπνου Οπότε όσο την παρατηρούν τόσο αυξάνεται το άγχος τους Για τον ύπνο Για το αν θα τα καταφέρουν Και οι σκέψεις είναι αρνητικές Καταστροφικές Ότι δεν θα κινηθώ ξανά Αυτό πλέον και στην αρχή Δεν θα τα καταφέρω, δεν θα βρω τον ύπνο μου θα καταλήξω να παίρνω αγωγή, θα πάθω καρδιογειακή νόσο, θα πάθω κάποιο αυτοάνοσο νόσο.
Με έχουν διαβάσει πολύ και στο διαδίκτυο πράγματα που μεταφέρουν στρεβλές πληροφορίες. Οπότε αυτοί οι άνθρωποι έτσι το αντιλαμβάνονται και δεν χρειάζεται να μετράμε τα λεπτά και ούτε και τις ώρες ύπνου. ένας ύπνος ενός τυπικού ενήλικα εντάξει πράγμα όλοι αυτό το έχουμε διαβάσει λέγεται πως είναι 7-8 ώρες και λοιπά η απάντηση όμως που δίνουμε ειδική της ιατρικής του ύπνου είναι ότι είναι η βασική απάντηση στην ερώτηση είναι πως νιώθεις την επόμενη μέρα αν εγώ με 6 ώρες ύπνου την επόμενη μέρα είμαι λειτουργική του τέστην πάω στη δουλειά μου μιλάω μαζί σου στο podcast μπορώ να βρω φίλους δεν σέρνω, δεν νιώθω έτσι πολύ κουρασμένη και λοιπά είναι εντάξει δεν χρειάζεται να μετρήσω ότι κοιμήθηκα 7, 8, 9 ώρες μπορεί μια μέρα κοιμήθηκα 7, μια μέρα 8 και επίσης να σημειώσω και το ωράριο ύπνο ότι σε κάθε άνθρωπο διαφέρει και μπορεί να διαφέρει και αναφάση ζωής δηλαδή μπορεί εγώ πριν 5 χρόνια να κοιμόμουν 8 ώρες και να ήμουν μια χαρούλα και μπορεί τώρα να κοιμώμαι 6 ώρες
και να είμαι πάλι μια χαρούλη. Δεν σημαίνει ότι έχω αϊπνία ή συμβαίνει κάτι και αν το φυσιολογικοποιήσουμε και λέω και να μην είμαστε να μετράμε, δηλαδή, να μην πάμε σε μετρήσιμο δεδομένα, γιατί τους αγχώνει τους αγχώνει, μόνο στους αϊπνικούς μου σκέφτομαι, που τους αγχώνει το ώρες ύπνου είναι πώς γνώσουν και όχι μόνο τους αϊπνικούς νομίζω ότι αγχώνει και ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν δυσκολίες και δεν έχουν αυτό που περιγράφεις ως κλινική αϊπνή, αλλά μπορεί να έχουν δυσκολίες στο να κοιμηθούν οι αναπεριόδους, οι οποίες φυσικά δεν συνεπάγονται ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα ή κάποια διαταραχή ύπνου, αλλά πιστεύω ότι πρέπει να κοιμηθούν σε συγκεκριμένο αριθμό ώρων, ότι πρέπει η έλευση του ύπνου να έρθει εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος και αυτό μετά γίνεται μια ψυχαναγκαστική η ενασχόληση με τον ύπνο και οι άνθρωποι αυτοί νομίζουν ότι έχουν κάποια διαταραχή ύπνο, ενώ στην πραγματικότητα η λειτουργικότητά τους την επόμενη μέρα, γιατί αυτό φαίνεται να περιγράφεις μέρη, ότι αν η λειτουργικότητα ενός ανθρώπου
σε όλα τα επίπεδα, το κοινωνικό, το επαγγελματικό, το προσωπικό, είναι άθεκτη, δεν παρουσιάζει εκτόσεις σημαντικές στην λειτουργικότητα, τότε αυτό είναι ένας δείξης ότι δεν υπάρχει εκεί κάποια διαταραχή ύπνο, είναι ότι δεν είναι κλινική η αϊπνία. Το άλλο στο οποίο θα ήθελα να σταθώ και το οποίο νομίζω είναι πολύ ενδιαφέρον που περιγράφεις είναι ότι το ένα κομμάτι της αϊπνίας είναι αυτό το οποίο μετράμε ως αϊπνία.
Το άλλο είναι αυτό που ονομάζουμε ίσως ψυχαναγκαστική ενασχόληση με την αϊπνία ότι δηλαδή στο νου του αϊπνικού και δεν είμαι απόλυτα βέβαιος αν ο όρος ψυχαναγκαστική εδώ περιγράφει αυτό που συμβαίνει, γι' αυτό το φέρνω για να ακούσω και τη δική σου άποψη είναι ότι περιστρέφεται συνέχεια στο νου του αϊπνικού η αϊπνία. Ότι γίνεται μια ενασχόληση η οποία μπορεί να είναι σχεδόν, το λέω με την ψυχαναλυτική έννοια, όχι με την τυπική κλινική, σχεδόν μανιακή.
Δηλαδή ότι αποτελεί κεντρικό κομμάτι της ζωής του και σκέπτεται συνέχεια και πάντα γύρω από την αϊπνία. Είναι αυτό που θα λέγαμε ότι είναι στον παρανομαστή της αϊπνίας περισσότερο παρά το βιολογικό του ύπνου. Ναι, αυτό που μπορώ να πω σε αυτό είναι ότι ξέρουμε και από τη βιβλιογραφία αλλά και κλινικά ότι οι ασθενείς, οι θεραπευόμενοι μας με αϊπνία έχουν ιδεολειπτικά στοιχεία προσωπικότητας, έχουν στη δομή της προσωπικότητάς του κάποια ψυχαναγκαστικά στοιχεία τα οποία επηρεάζουν κυρίως όσον αφορά την τελειοθυρία που έχουν.
Δηλαδή ο ύπνος τους αποτελεί έναν στόχο όπως κι άλλα στη ζωή που θέλουν να είναι τέλειοι και να κοιμούνται πολύ καλά Γι' αυτό και τον μετρούν, βάζουν έξυπνα ρολόγια, μετρούν τις ώρες που κοιμούνται θέλουν με ένα όν να πατάς ένα κουμπιόν, να κοιμάσαι ένα όφου, να ξυπνάς Δηλαδή αντιλαμβάνονται έτσι τον ύπνο τους όπως κι άλλα όμως στη ζωή Δηλαδή έχει να κάνει με τη δομένη της προσωπικότητάς τους Γιατί στο νόμο ήρθε ένας άνθρωπος με τον οποίο δούλευα κάμποσο διάστημα ο οποίος πίστευε ότι είχε κλινική εϊπνία και το πίστευε αυτό διότι ο ύπνος μπορεί να περνούσε μισή ώρα, 40 λεπτά για να τον πάρει όμως στην ζωή του ανθρώπου αυτού συνέβαιναν πολύ σημαντικά πράγματα ο πατέρας του είχε αρρωστήσει από καρκίνο, είχε καταρρεύσει πρόσφατα μια μεγάλη σχέση η οποία είχε, πράγματα τα οποία φυσικά χρειάζονταν και χώρο, χρειάζονταν και επεξεργασία θεραπευτική και αυτό είχε επηρεάσει τον ύπνο, αλλά είχε αναπτύξει μια σχεδόν μανιακή ενασχόληση με την αϊπνία.
Αλλά ο ύπνος του ήταν σχετικά καλός. Δηλαδή, παρότι αργούσε λίγο να τον πάρει ο ύπνος, για να το πω πάρα πολύ απλά και εύληπτα, μπορούσε να διατηρήσει έναν ύπνο που διαρκούσε έξι-έφτα ώρες, στο μεσημέρι μάλιστα, κοιμόταν δύο-τρεις ώρες αλλά είχε μετατοπίσει όλες αυτές τις δυσκολίες τις οποίες αντιμετώπιζε στην ζωή του που είχαν να κάνουν με την αρρώστια του πατέρα του με τον πρόσφατο χωρισμό που είχε τότε στο κομμάτι του ύπνου.
Και αυτό ήταν καθαρά μια ψυχαναγκαστική ενασχόληση με τον ύπνο η οποία δεν είχε να κάνει τόσο με την αϊπνία αλλά με μια μετατόπιση όλων αυτών των προβλημάτων στον ύπνο γιατί ήταν κάτι το οποίο είναι, ή θεωρούσε ότι ήταν εν πάση περιπτώσει, ελέγξιμο το να ασχοληθεί με το κομμάτι του ύπνου. Ναι, σωστό. Και έτσι αυτό που λες μου φέρνει στο νου και κάτι άλλο που θέλω να σχολιάσω ότι πολύ συχνά οι άνθρωποι με αϊπνία έχουν αυτή την υπερ-ενασχόληση που λέγαμε πριν και για να αντισταθμίσουν τυχόν στέρηση ύπνου, δηλαδή κοιμούνται 5 ώρες το βράδυ και νιώθουν πολύ κουρασμένοι.
Οπότε τι κάνουνε, αυτό που περιγράφεις, το οποίο είναι μια λανθασμένη βατακτική, αντισταθμίζουν την ανεπάρκεια του ύπνου, δηλαδή θα κοιμηθούν μέσα στη μέρα, όπως μου λες για το θεραπευόμενό σου, 2 ώρες, 3 ώρες. Ρωθούν να το αντισταθμίσουνε, που εμείς λέμε πως απαγορεύεται αυτό όταν μπαίνουμε στην ψυχοθεραπεία. Καλό είναι να αφήνουμε τις ώρες ύπνου για την νύχτα και όταν νιώθουμε πάρα πολύ κουρασμένοι, νιώθουμε αυτήν την ακαταμάχητη επιθυμία να κοιμηθούμε ή ότι δεν μπορούμε αλλιώς, να κοιμόμαστε μισή ώρα με 45 λεπτά μέσα τη μέρα με ξυπνητήρι και πριν τις 5 το απόγευμα.
Δεν λέω και κάποιο έτσι μια μικρή οδηγία γιατί το βρήκε κοινό, γιατί κλέβουμε από τον νυχτερινό ύπνο όσο κοιμόμαστε μέσα στη μέρα. Όμως επειδή όπως σωστά λες έχει γίνει ένας ψυχαναγκασμός και μια αιμονή ο ύπνος τους, προσπαθούν με κάθε τρόπο να προσπαθήσουν να κοιμηθούν με το ζόρι. Νιστάξανε λίγο τρεις ώρες το μεσημέρι, θα κοιμηθούν.
Ενώ μπορεί ένας άλλος άνθρωπος που δεν πάσχει από αϊπνία να πει εντάξει κοιμηθώ το βράδυ. Πόσες φορές δεν είμαστε όλοι κουρασμένοι και δεν πιεζόμαστε να κοιμηθούμε Και ο ύπνος, όπως λέω και στη θεραπεία, είναι μια βιολογική αναγκή Είναι σαν την πίνα και τη δείψα Δεν με πιέζω να πιω νερό, δεν με πιέζω να φάω Μια μέρα δεν πεινάω, μια μέρα δεν διψάω πολύ Είναι εντάξει, όπως είναι εντάξει μια μέρα να μην νηστάζω πολύ Είναι εντάξει αυτό, και μια άλλη να νηστάζω πολύ μια βδομάδα να μην νηστάζω, πολύ δεν έγινε κάτι, δεν χρειάζεται να το παθολογικοποιούμε αυτό είναι σημαντικό να ακουστεί και ότι έχουμε κάτι και μάλιστα ένα μήνυμα που μπορώ να πω είναι και για όσους μας βλέπουν ότι αν πάθετε κάποια στιγμή αϊπνία στη ζωή που μπορεί να πάθουμε ένα 30% μπορεί να εμφανίσει περιστασιακή αϊπνία και 10% πληρεί τα κριτήρια, δηλαδή μεγάλα ποσοστά μην τις δώσετε πολύ σημασία Δηλαδή αφήστε την να περάσει. Δεν θα κοιμηθώ σήμερα, θα κοιμηθώ αύριο, θα κοιμηθώ μεθαύριο. Ο οργανισμός, πιστέψτε με, έχει αυτό το balance, ξέρουμε, δηλαδή και την Βλουροδίδη, χρειάζεται να πιστέψουν εμένα που ασχολούμαι αυτό, αλλά και να το διαβάσουν μπορούνε, που θα τον φέρει τον ύπνο, θα έρθει ο ύπνος.
είναι επειδή αυξάνεται το στρες το άγχος γύρω από τον ύπνο και με αυξημένη την κορτιζόλη την ορμόνη του στρες δεν μπορώ να μπω σε ύπνο πρέπει να ηρεμήσει το σύστημα να πέσει και βιολογικά για να μπω σε ύπνο οπότε γι' αυτό δικημούνται επειδή το προσέχουν και μπαίνουν σε αυτόν τον φαύλο κύκλο αυτό συμβαίνει άρα αυτά έτσι και κάποια tips, οδηγίες δεν ξέρω, μπορούν να ακουστούν και να βοηθήσουν Είναι πολύ βοηθητικό μέρη αυτό που αναφέρεις, γιατί καμιά φορά το λέω χαριτολογώντας ότι έχουμε επιδημία ψυχολογίας στην πραγματικότητα, ότι τίνουμε να παθολογικοποιούμε τα πάντα, ενώ κάποια πράγματα απλώς ανήκουν στις ψυχολογικές λειτουργίες και υπάρχουν συμβάντα όπως το να καθυστερήσει ο ύπνος, πως να μην μπορέσουμε να κοιμηθούμε για κάποιες μέρες, τα οποία είναι απολύτως ψυχολογικά και σε καμία περίπτωση δεν συνιστούν παθολογία ή δεν συνιστούν κάποια της λειτουργία.
Τα οποία όμως με πάνε στην σκέψη, στις σκέψεις μάλλον, γύρω από την αιτιολογία της αϊπνίας. Καθώς άκου, ήρθε στο νόμο ένας Βρετανός ψυχαναλυτής, ο Μπίον, ο οποίος είχε γράψει για έναν ασθενή του, ο οποίος δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Ήταν ένας ασθενής ο οποίος, έλεγε ο Μπίον, ο Βρετανός αυτός ψυχαναλυτής, ο οποίος δεν μπορούσε να επεξεργαστεί τα συναισθήματά του, να είστε συμβολοποίητοι, ότι μου συμβαίνουν πράγματα τα οποία μπορώ να τα επεξεργαστώ και αν μπορώ να τα επεξεργαστώ έτσι δεν πάω και κουρασμένος στον ύπνο μου.
Όταν όμως μου συμβαίνουν πράγματα και έχω άγχος γύρω από διάφορες πλευρές, όταν έχω ένα άγχος το οποίο δεν μπορώ να κατανοήσω, δεν μπορώ να το επεξεργαστώ, δεν μπορώ να το εμπεριέξω, τότε αυτό το άγχος γίνεται ένα ακατανόμαστο άγχος, ένα άγχος δίχως όνομα, ένας ακατανόμαστος τρόμος, για να χρησιμοποιήσω τον όρο του συγκεκριμένου ψυχανάλητη.
Και αυτό το συνέδεε πάρα πολύ με τις δυσκολίες στο να κοιμηθεί κανείς, το οποίο επίσης συνέδεε με την δυσκολία να ονειρευτεί, κάτι που ίσως το κάνουμε σε ένα άλλο επεισόδιο πάνω στα όνειρα, μιας που είναι μια πολύ μεγάλη θεματική. Αλλά ήθελα να σε ρωτήσω λέγοντας αυτά, κάτι πάνω στην αιτιολογία της αϊπνίας. Δηλαδή, τι γνωρίζουμε για την αιτιολογία της αϊπνίας, τι είναι αυτό το οποίο προκαλεί την αϊπνία και πόσο σχετίζεται όλο αυτό με άγχος, με εμπειρίες συναισθηματικές οι οποίες κανείς δεν μπορεί να επεξεργαστεί και οι οποίες μπορεί να προκαλούν την αϊπνία.
Πέρα από το κομμάτι το βιολογικό, το ενδοκρινολογικό ενδεχομένως το οποίο μπορεί να παίζει ρόλο, στέκομαι κυρίως στην ψυχική σφαίρα. Έτσι. Ξέρεις, σκέφτομαι ότι πολύ ενδιαφέρον ότι όσους ακούω να μιλάς, παρότι ασχολείσαι με την ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία, εγώ ασχολούμαι με την γνωσιακή συμπεριφορική ψυχοθεραπεία που είναι και οι δύο ψυχοθεραπείς, οι δύο διαφορετικές προσεγγίσεις, αλλά πώς κουμπώνει πολύ καλά, γιατί και εγώ αυτό που θα πω κουμπώνει πολύ, απλά είναι άλλος τρόπος, άλλη οπτική γωνία με την οποία τα βλέπουμε τα πράγματα, όμως κατά βάση όλες οι προσεγγίσεις στοχεύω στο να φροντίσουν τους ανθρώπους και πώς κουμπώνει πολύ καλά, γιατί πράγματι άκουσα έτσι αυτό που είπες για τον ψυχαναλυτή, τον ερευνητή, Όντως η αϊπνία είναι πολυπαραγοντική και εξατομικευμένη δια ταραχή, άτομος άτομου διαφέρει, αλλά θα έλεγε κανένας ότι είναι ψυχογενές, δηλαδή οι λόγοι που συμβαίνει η αϊπνία είναι ψυχογενείς.
Ακριβώς, δηλαδή όπως είπες για την επεξεργασία των συναισθημάτων, αυτό που λέμε στη γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία είναι ότι η αϊπνία είναι το κομματάκι του παγόβουνου που φαίνεται πάνω από τη θάλασσα. δεν είναι το πραγματικό πρόβλημα, είναι το σύμπτωμα, θέλει για κανείς. Κλινικά, ως διαταρχή την ορίζουμε, αλλά καταλαβαίνεις για την αιτιολογία της περισσότερο, ότι είναι άλλα τα πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή, που μάλλον με την δική σου προσέγγιση δεν δίνει το βάρος και τη βαρύτητα που πρέπει το άτομο, οπότε αφορμάται από την αϊπνία και σου λέει, εγώ την αϊπνία έχω τώρα, αυτή με δυσκολεύει, αυτή θέλω να δουλέψουμε.
όμως κυρίως υπάρχουν αυτοί οι λόγοι ότι κάτι συμβαίνει στη ζωή υπάρχουν άλλοι στρεσογόνοι παράγοντες εκείνη την περίοδο υπήρχαν στρεσογόνοι παράγοντες προηγούμενα και τώρα έχει βγει η αϊπνία ως δυσκολία και αυτό που σε όλους σχεδόν τους αϊπνικούς παρατηρείται ως ένας παράγοντας προδιάθεσης της αϊπνίας είναι όπως είπα και πριν ιδεολειπτικά προσωπικότητα Δηλαδή έχουν στοιχεία ψυχαναγκαστικά ως προσωπικότητες που τους κάνουν λίγο πιθανό να εμφανίσουν να ύπνουν κάποια στιγμή στη ζωή τους.
Οπότε σίγουρα υπάρχουν άλλοι ψυχογενείς λόγοι, στρεσογόνα γεγονότα, μπορεί να είναι κάποια απόλυτα, κάτι που δεν επεξεργάστηκαν, κάτι άλλο για το οποίο δυσκολεύονται ή δυσκολεύτηκαν. γιατί όπως τους λέω δεν είναι και γραμμική η σχέση, δηλαδή έτσι ο αιτιατός στην έπνια του τεστ την Δευτέρα διώξανε από τη δουλειά, με απέλησαν, χώρισα και την Τρίτη παθαίνω έπνια, μπορεί τη Δευτέρα, την Τρίτη, την Τετάρτη να είμαι μια χαρά και να εμφανιστεί μετά από μια βδομάδα, μπορεί μετά από ένα μήνα.
Δηλαδή δεν συμβαίνει συνήθως έτσι Σήμερα διαφωνήσαμε και το βράδυ δεν κοιμήθηκα καλά Μπορεί και να γίνει, αλλά η κλινική έπνια Ίσως θέλει και κάποιο διάστημα Μπορεί, μπορεί και όχι να εμφανιστεί στους ανθρώπους Οπότε αυτό θα έλεγα έτσι ως βασική αιτία της έπνιας Τα άτομα αυτά γενικά είναι και λίγο περισσότερο Ανχώδης προσωπικότητες, έπνικοι Γι' αυτό και μέσα από τη γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία της αϊπνίας που είναι ένα πρωτόκολλο που εφαρμόζουμε στην αϊπνία, προσπαθούμε πολύ να δουλέψουμε και αυτά.
Δηλαδή, ο βασικός στόχος είναι να μειώσουμε το άγχος που έχουν για τον ύπνο και όχι να αυξηθούν οι ώρες ύπνου. Αυτό έρχεται αργότερα. Ο πρώτος στόχος που βάζουμε είναι να μειωθεί το άγχος, η αγωνία που έχουν για να κοιμηθούν καλά και να έχουν καλή ποιότητα ύπνου. Εκεί δουλεύουμε αρχικά, δευτερευόντως να μειωθούν τα επεισόδια της αϊπνίας.
Σκέφτομαι αυτό που είπες Μερίου, μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση η μεταφορά ότι η αϊπνία είναι η κορυφή του παγόβουνου στην πραγματικότητα και ότι αποτελεί ένα σύμπτωμα. και σκέφτομαι την έννοια του συμπτώματος κυρίως μέσα από την ψυχαναλυτική θεραπεία που ασκώ εγώ που πράγματι έχεις δίκιο ότι παρότι οι θεραπευτικές μας προσεγγίσεις είναι διαφορετικές, στην πραγματικότητα οι συγκλήσεις είναι πολύ περισσότερες από τις αποκλήσεις και πολλές φορές λέμε το ίδιο πράγμα με διαφορετική ορολογία το οποίο συμβαίνει νομίζω σε όλες τις ψυχοδραπευτικές σχολές σκέψης αλλά το σύμπτωμα στην ψυχανάλυση είναι δύο πράγματα.
Το ένα είναι η επιστροφή του αποθυμένου και συνήθως είναι μια αποθυμένη σύγκρουση και πάλι στο νομού έρχεται ένας άλλος άνθρωπος με τον οποίο εργαζόμουν, ο οποίος είχε περάσει έναν χωρισμό πάρα πολύ έντονο, είχε προωθεί από την σύντροφό του και μέσα του προσπαθούσε να επεξεργαστεί το τι θα κάνει. Η σύντροφός του επιδύωκε την επανασύνδεση, Ο ίδιος όμως από τη μία ήταν πολύ οργισμένος με τη σύντροφό του, από την άλλη την είχε ανάγκη και την αγαπούσε και δεν μπορούσε να συμφιλειώσει την αγάπη με την οργή του το μίσος προς την γυναίκα αυτή.
Και αυτό ήταν μια σύγκρουση η οποία ήταν πολύ δύσκολο να την επεξεργαστεί. Και αυτή ήρθε και εκδηλώθηκε μέσα από την αϊπνία. Ο άνθρωπος αυτός είχε δυσκολίες να κοιμηθεί και μετά υπήρξε ενασχόληση με την αϊπνία αυτή. γιατί ήταν πολύ πιο εύκολο ενδεχομένως να ασχοληθεί με το σύμπτωμα, με την κορυφή του παγόβουνου, παρά να ασχοληθεί με μια πολύ μεγάλη σύγκρουση, τη σύγκρουση μεταξύ δηλαδή της αγάπης και του μίσους.
Και το άλλο το οποίο εμείς λέμε για το σύμπτωμα είναι ότι είναι μια συμβιβαστική λύση. Δηλαδή ότι είναι ίσως ενδεχομένως πολύ πιο εύκολο από απόψη ψυχικής οικονομίας να ασχοληθεί κανείς ή να μετρήσει τις ώρες ύπνου, όπως σωστά είπες, ή να σκεφτεί πάνω στον ύπνο από το να κάνει μια εσωτερική, μια ψυχική εργασία πάνω σε συγκρούσεις, όπως αυτή που ανέφερα, ή άλλες συγκρούσεις, όπως με τον προηγούμενο ασθενή που έχανε τον πατέρα του από καρκίνο, να δουλέψει πάνω στο πένθος, πράγματα τα οποία είναι πολύ δύσκολα και απαιτούν πολύ μεγάλα θέματα ψυχικής ενέργειας.
Έτσι το σύμπτωμα έρχεται σαν συμβιβαστική λύση την οποία φέρνει ο ψυχισμός για να επιβιώσει από αυτές τις πολύ έντονες συγκρούσεις. Έτσι. Πολύ έντονα. Ποιες άλλες διαταραχές ύπνου, για να πάμε και λίγο και στις άλλες διαταραχές ύπνου. Η ύπνη είναι η σημαντικότερη ενδεχομένως και ποσοτικά, ποσοστιαία μάλλον, αλλά ενδεχομένως και από την άποψη της αντιμετώπισης.
Αν εφέρεις την παραϋπνία, στην αρχή που είπαμε μερικά πράγματα, μπορούμε να επιστρέψουμε λίγο και να δούμε και κάποιες άλλες διαταράχειες ύπνου. Πολύ ωραία. Ναι, μείναμε στην αϋπνία και έτσι μιλήσαμε αρκετά για αυτή, γιατί είναι από τις πιο συχνές διαταραχές ύπνου και απασχολεί πολύ κόσμο και επίσης είναι κάτι για το οποίο, θέλω να πω και αυτό έτσι και να κλείσουμε με την έπνια, όπου το ευρύ κοινό δεν έχει γνώση ότι μπορεί να θεραπευτεί η αϊπνία με μη φαρμακευτική παρέμβαση.
Όλα τα χρόνια, τα τελευταία 6-7-8 ίσως, έχει ανοίξει αυτή η συζήτηση για το ότι υπάρχει ψυχοθεραπευτική αντιμετώπιση της αϊπνίας. Μέχρι τώρα οι άνθρωποι αντιμετωπίζονταν, ξέρεις έχω υπνή ωραία, πάρε μια βενζοδεζεπίνη, πάρε τη μελατονίνη από το φαρμακείο, η θεία μου, η γιαγιά μου, ο σύντροφός μου πήρανε εκείνα τα ζελεδάκια και λοιπά και τους βοήθησε.
Οπότε αντιμετωπίζονταν κάπως έτσι μέχρι στιγμής και όχι με τον σωστό τρόπο, τον επιστημονικά τεκμηριωμένο, μάλλον το πω έτσι τρόπο, γιατί σωστό λάθος δεν το κρίνουμε εμείς, αλλά η έρευνα, η επιστήμη έχει δείξει τα τελευταία χρόνια ότι η πρώτη θεραπεία εκλογής για την αϊπνή είναι η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία. Αν αυτή δεν υπάρχει διαθέσιμη ή δεν λειτουργεί, μετά παραπέμπεται κανείς για φαρμακευτική αγωγή. Δεν είναι σωστό οι άνθρωποι να παραπέμπονται σε αγωγή χωρίς να έχουν δοκιμάσει πρώτα ψυχοθεραπευτική αντιμετώπιση.
και είναι και μια βραχεία ψυχοθεραπεία για την αϊπνία, δηλαδή μπορεί να διαρκέσει από 6, 8, 10 συνεδρίες, που κανείς βλέπει γρήγορα σημαντική μείωση των συμπτωμάτων και του άγχους, του φόβου για τον ύπνο, και ως επακόλουθο αυτού και των επεισοδιών της αϊπνίας. Με καλά αποτελέσματα, ξέρουμε ερευνητικά, και long term, δηλαδή μακροπρόθεσμα, follow ups, δείχνουν ότι πράγματι διατηρούνται τα αποτελέσματα.
Σκέψου ένα 70 με 80% των ασθενών με αϊπνία θεραπεύεται από την CBTI, την γνωστική συμπεριφορική θεραπεία της αϊπνίας. Είναι πολύ μεγάλο πρόσφατο. Ναι, να ακουστεί αυτό, γιατί πολλοί, Βλέπουμε ανθρώπους ταλαιπωρημένους σε θεραπεία που δυσκολεύονται και να πισθούν, δεχθούν να δοκιμάσουν ψυχοθεραπεία. Έχουν ταλαιπωρηθεί, έχουν πάει στον παθολόγο, στον καρδιολόγο, τους έδωσε κάτι φάρμακα για τον ύπνο, λανθασμένα και δεν τους βοήθησε.
Λειτουργήσε ως αναλυγητικό. Κοιμήθηκες πέντε μήνες, τέσσερις μήνες με αυτό, μετά όμως πρέπει να το διακόψεις και άντε πάλι γίνει τα ύπνια rebound. Οπότε αυτό έτσι για να κλείσουμε την αϊπνία Είναι καλό να ακούσετε γιατί υπάρχει τρόπος για την αϊπνία Και σε αυτό είναι σημαντικό να αφήσουμε χρόνο Και να μιλήσουμε και για τη CPTI Και για το πώς θεραπεύεται η αϊπνία ψυχοθεραπευτικά Μένω όμως λίγο σε αυτό που είπες Μέρι Γύρω από τη χρήση βενζόδιαζεπινών Και πολλές είναι μη συνταγογραφούμενες Πάρα πολλοί άνθρωποι παίρνουν βενζόδιαζεπίνες χωρίς να υπάρχει ιατρική παρακολούθηση, αλόγιστα.
Και δεν είναι μόνο οι βετσόδιας επίνησης, είναι και ψυχότροπες ουσίες. Μπορεί να είναι το αλκοόλ, μπορεί να είναι η κανάβη, μπορεί να είναι άλλες ουσίες οι οποίες οι άνθρωποι αισθάνονται ότι τους βοηθάν να κοιμηθούν, αλλά νομίζω ότι δημιουργούν μια δευτερογενή παθολογία μετά. Και αυτό δημιουργεί πολύ μεγάλο πρόβλημα και φαντάζομαι ότι και εντύνει την αϊπνία και τις υπόλοιπες διαταραχές ύπνου, αλλά φυσικά σχετίζεται, και αυτό το γνωρίζουμε και από τη βιβλιογραφία και από την κλινική μας πρακτική, με πλήστες άλλες διαταραχές άγχος, προσωπικότητας και ούτω καθεξής.
Ακριβώς, ακριβώς. Σίγουρα οι άνθρωποι για να αποκοιμηθούν χρησιμοποιούν αλκοόλ και χρήση συνδικής κάναβης. Δεν δούμε ανθρώπους που αυτό κάνουν για να αποκοιμηθούν, γιατί ο χρόνος πρέπει να βρει κάποιους τρόπους για να αποκοιμηθεί, ή χρήση διαφόρων φαρμάκων και τρικών σκευασμάτων που συζητήσαμε. Γι' αυτό είναι καλό να γίνεται γνωστό, να κοινοποιείται, ώστε να μπορεί και το ευρύ κοινό να καταλάβει τι επιλογές έχει.
Γιατί η μόνη επιλογή μας ήταν να πάρει φαρμακευτική αγωγή. αν είχε μια χρόνια υπνία και αυτό βλέπουμε στην κλινική πράξη η οποία ήταν κατά βάση βενζοδιαζεπίνες ήταν κατά βάση βενζοδιαζεπίνες υπναγωγά, αντικαταθλιπτική αγωγή αντιψυχοσυχική αγωγή τι γνωρίζουμε για τις δυσκολίες που μπορεί να δημιουργεί η αγωγή αυτή σε στάδια του ύπνου για παράδειγμα είχα διαβάσει παλαιότερα και διόρθωσα με αν κάνω λάθος μέρη ότι και ψυχότροπες ουσίες αλλά και οι βενζοδιασσεπίνες μειώνουν πάρα πολύ τον ύπνο REM, για παράδειγμα.
Δεν ξέρω, επιδρούν και στον βαθύ ύπνο, ο οποίος φέρνει και την αναδόμηση και τη γνωστική, αλλά και την σωματική και γίνονται οι επιδιορθώσεις στο σώμα. Τι προβλήματα υπάρχουν εκεί με την... Επηρεάζουν πολύ την ποιότητα ύπνου και τα στάδια του ύπνου. Κάουν και μικρόφυπνήσεις, το οποίο επηρεάζει και την ποιότητα συνολικά.
και το μεγάλο αρνητικό είναι ότι κάνω ανοχή, δηλαδή αν παίρνω βεζοντιζεπίνη για να κοιμηθώ κοιμάμαι, αλλά μετά από λίγο θέλω κι άλλη, θα πρέπει να αυξηθεί η δόση που παίρνω, δηλαδή αν παίρνω μισό γρήγορα γρήγορα θα γίνει ένα, δηλαδή αυτό δεν κοιμάσαι διαφορετικά, και εξάρτηση βεβαίως, δηλαδή μετά από αρκετούς μήνες χρήσης υπάρχει εξάρτηση, Γι' αυτό και τώρα, βέβαια ανοίγω άλλη παρένθεση, αλλά κουμπώνω πολύ καλά με αυτό που λέγαμε και το ερευνητικό πρωτόκολλο που κάνουμε, που έχουμε, που βλέπεις ανθρώπους ηλικιωμένους, που εδώ και 20 χρόνια, 30 χρόνια, κατά περιόδους, παίρνουν διάφορα φάρμακα, παίρνουν φαρμακευτικές ουσίες ανά τα χρόνια, που φαίνεται δεν λειτουργούν, δεν δουλεύουν πια, δεν κοιμούνται.
Δηλαδή δυσκολεύονται από κοινού λόγου και της ανοχής που κάνουν και της εξάρτησης βεβαίως, αλλά και σίγουρα και στην ποιότητα του ύπνου όπως μου επηρεάζει πάρα πολύ. Δηλαδή μειώνει κάποια στάδια του ύπνου, προκαλεί μικρόφυπνήσεις, κάνει κατακαιρματισμένο ύπνο και άρα και κακής ποιότητας ύπνου. Και από περιγραφές θεραπευωμένων μου με συγκεκριμένα φαρμακευτικά συσκευάσματα μου λένε είναι άλλος ο ύπνος του φαρμάκου και άλλο ο κανονικός ύπνος.
Ο ύπνος που ξέρουμε. Είναι τεχνικός. Είναι σαν τεχνητός ύπνος ο ύπνος του φαρμάκου. Και αισθάνονται βαροί στην επόμενη μέρα, αισθάνονται κάπως συγκεχημένοι. Κοιτάξτε, δεν θέλω να τα θεμονοποιήσουμε. Υπάρχουν και περιπτώσεις που πραγματικά βοηθούν τους ανθρώπους, αλλά το λέω για το ευρύ κοινό, γιατί στο ευρύ κοινό, ένας στους δύο ανθρώπους αν βγάζαμε ένα μικρόγνωμα κάναμε μια συνέντευξη και ρωτούσαμε τι θα κάνει ένας άνθρωπος αν έχει αϊπνία δεν νομίζω ότι θα λέγανε την ψυχοθεραπεία θα λέγανε να ηρεμήσει να χαλαρώσει και να πάρει αγωγή, να πάρει νερεμιστικό να πάρει μελατονίνη από το φαρμακείο δεν νομίζω αυτό θα απαντούσαν αυτό είναι σύμφητο με την θεραπεία της αϊπνίας οπότε αυτό έτσι δεν ήθελα να το τονίσω για την CBTI και πώς βοηθάει, και ότι πραγματικά βοηθάει και η θεραπεία έτσι για να πούμε δύο λόγια πριν μπούμε στις υπόλοιπες δεκαετέρες του ύπνου η θεραπεία της CBTI κυρίως εστιάζει στα τρία σίγμα που λέμε στην γνωστική συμπεριφορική θεραπεία, δηλαδή στη σκέψη, στο συνέστημα
και στη συμπεριφορά. Προσπαθεί να... Θέλεις να μας πεις Μέρη, σαν διακόπτω με συγχωρείς αλλά και δύο λόγοι για τη γνωστική συμπεριφορική θεραπεία γενικότερα για να το κατανοήσει ο κόσμος τι είδους θεραπεία είναι και μετά να πάμε στην CPTI που είναι η πιο εξειδικευμένη μορφή της για την αϊπνία. Βεβαίως. Ναι, η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία είναι μια ψυχοθεραπευτική προσέγγιση μεταξύ άλλων, η οποία δουλεύει όπως είπα στα τρία σίγμα στη σκέψη, στο συνέστημα και στη συμπεριφορά γιατί θεωρεί ότι αν αλλάξεις τη σκέψη σου αλλάζει και το συναισθήμα σου, βελτιώνατε και βελτιώνατε και η συμπεριφορά σου και όσο είσαι ενεργοποιημένος συμπεριφορικά τόσο και είσαι πιο χαρούμανος, σκέφτεσαι με αισιοδοξία και λοιπά οπότε είναι μια ψυχοθεραπευτική προσέγγιση η οποία είναι ερευνητικά δεκμηρωμένη και αποτελεσματική σε αρκετές ψυχικές διεταραχές όπως είναι η κατάθλιψη, οι αγχώδες διεταραχές οι φοβίες Διαταρχές ύπνου ή ύπνιο που συζητάμε σήμερα. Και αυτό που την κάνει να ξεχωρίζει, αλλά με μια θεραπευτική προσέγγιση, η οποία επιλέγεται, είναι ότι είναι βραχεία.
Βραχεία, δηλαδή στο εδώ και τώρα, γιατί δουλεύει στο παρόν, δουλεύει στην παρούσα στιγμή, δεν δουλεύουμε πληροφορίες, αναμνήσεις κλπ. Όπως στην ψυχανολυτική προσέγγιση. Δουλεύουμε στο παρόν, στο εδώ και τώρα, δηλαδή με το σύμπτωμα, με τη δυσκολία. Και είναι βραχεία, δηλαδή σημαίνει ότι κανείς κάνει ψυχοδραμμή για κάποιους μήνες και όχι για κάποια χρόνια.
Όχι ότι απαγορεύεται, αν θέλει μπορεί να μείνει σε ψυχοδομή και για κάποια χρόνια, αλλά θεωρούμε ότι μέσα σε ένα διάστημα 2-3 μήνων θα έχουν ξεπεραστεί τα προβλήματα. οπότε στο πλαίσιο αυτού δουλεύει και η ψυχοθεραπεία ονοσοκοί συμπεριφορικής κατάφευσης απλά εστιάζει στην αϊπνία μαθαίνουμε πολύ τους κανόνες υγιεινής του ύπνου κάνουμε ψυχοεκπαίδευση για τον ύπνο αυτό θα ρωτούσα αν περιλαμβάνει και κάποιο είδους εκπαίδευση ακριβώς στις πρώτες συνεδρίες οι κανόνες υγιεινής του ύπνου είναι κάποιοι κανόνες που που ευωδόνουν, βοηθούν έτσι στην ολική μας υγεία και της περιφοράς κλπ.
Και μπορεί και έχουν να κάνουν με το φως, ότι για να κοιμηθείς χρειάζεται να υπάρχει σκοτάδι, έχουν να κάνουν με το φαγητό, ότι χρειάζεται δύο ώρες πριν κοιμηθείς να μην τρως βαριά κλπ. Έχουν να κάνουν με τη γυμναστική, ότι πάλι δύο ώρες πριν πρέπει να διακόπτει τη φυσική δραστηριότητα πριν τον ύπνο. δηλαδή υπάρχουν κάποιοι κανόνες για τον ύπνο τους οποίους μαθαίνουμε στην ψυχοθεραπεία η χρήση οθονών πολύ σημαντικό να το πούμε πάλι δύο ώρες πριν την ηλεκτρική κατάκληση switch off δεν χρησιμοποιούμε οθόνες κλείνουμε κινητά, tablet, laptop ανταυτού χρησιμοποιούμε ένα βιβλιαράκι που μας χαλαρώνει που μας ξεκουράζει και είναι βαρετό και με αυτό προσπαθούμε να αποκοιμηθούμε Ή άλλες χαλαρωτικές συνήθειες μπορούμε να υιοθετήσουμε. Κάνουμε ένα μπάνιο, έτσι με κλαιαρό νερό κλπ. Οπότε αυτά είναι που μαθαίνουμε στην αρχή. Κάνουμε την ψυχοεπιπέδευση για τον ύπνο και στη συνέχεια υπάρχουν κάποιες άλλες τεχνικές συμπεριφορικές που αφορούν το ότι πρέπει κανείς να βρίσκεται στο κρεβάτι μόνο ενώ κοιμάται και να μην κάνει τίποτα άλλο πάνω στο κρεβάτι.
δηλαδή ύπνο και σεξουαλική δραστηριότητα επιτρέπεται, δεν τρώμε, δεν πίνουμε, δεν κάνουμε άλλα πράγματα, δεν απαντάμε στα email μας, προσπαθούμε μόνο να κοιμόμαστε, γιατί επειδή έχουν συνδέσει τον ύπνο έτσι με ένα βασανιστήριο, όπως τον θεωρούν τον ύπνο τους οι ύπνικοι, δεν μπορούν να αποκοιμηθούν και γι' αυτό έχουν συνδέσει το κρεβάτι με κάτι καταστροφικό, με έναν ύπνο βασανιστήριο όπως είπα οπότε μαθαίνουμε κάποιες περιφορικές τεχνικές και το sleep restriction therapy είναι ακόμη μια τεχνική πάλι σε αυτή τη λογική βασίζεται να κοιμάμαι να παραμένω τις ώρες που πραγματικά κοιμάμαι στο κρεβάτι και γνωσιακά δηλαδή με τον τρόπο σκέψης δουλεύουμε επίσης με ημερολόγιο δυσλειτουργικών σκέψεων να επεξεργαστούμε διάφορες στρεβλωμένες τρευλωμένες τοπιθήσεις που έχουν χτίσει για τον ύπνο τους, να τις αλλάξουμε, να τις αναδομήσουμε, γιατί είναι σημαντικό να κοιμούνται, το οποίο από την αρχή το εντοπίζουμε, αλλά στη συνέχεια το βουλεύουμε.
Και τέλος, κλείνουμε τη θεραπεία μετά από κάποιες συνεδρίες που θεωρούμε ότι το άτομο έχει βελτιωθεί, αραιώνουμε και κάνουμε τα αντίστοιχα follow-ups, αν χρειαστεί. Οπότε είναι μια βραχή απαρέμβαση, η οποία έχει προκαθορισμένο αριθμό συνεδριών, αν έφερες δύο-τρεις μήνες μέρη, δεν ξέρω αν συνήθως ξεκινάει με ένα πρωτόκολλο συγκεκριμένο ή αν μπορεί να είναι και πιο ανοιχτού τύπου θεραπεία.
Ναι, η CBTI διαρκεί περίπου έξι με οχτώ-δέκα συνεδρίες. Η CBT όμως σε άλλες κλινικές οντότητες διαρκεί και περισσότερο. Είναι από τα πιο πρώτα πρωτόκολλα που κρατούν λιγότερο διάστημα, μικρότερο διάστημα. Και τι συμβαίνει στους ανένες σε διάκοψα μερικές χωρίς Όχι, όχι, αυτό ήθελα να οπλώσω ότι αυτό με την CPTI να το έχουμε στο νου μας Και σκέφτομαι τι συμβαίνει στους ανθρώπους οι οποίοι μπορεί να παρουσιάζουν συνοσιρότητα, παραδείγμα της εμνοίας με μία κατάθλιψη Εκεί πέρα αναρωτιέμαι ποια πιστεύεις ότι είναι η βοηθητική η βέλτη στη Μάλλον για να χρησιμοποιήσω τη λέξη που θεωρώ ότι το περιγράφει καλύτερα αντιμετώπιση.
Γιατί έχουμε έναν άνθρωπο που, ποιος ναι μεν, παρουσιάζει κλινική αιπνία, έχει δηλαδή όλα αυτά τα συμπτώματα τα οποία μας περιέγραψες πολύ αναλυτικά και όμορφα πριν, αλλά παράλληλα παρουσιάζει και κατάθλιψη, αγχώδεις, διαταραχές. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τι είδους θεραπευτική αντιμετώπιση εφαρμόζεται στους ανθρώπους αυτούς, τι γνωρίζουν οδηγιογραφία, ότι είναι βοηθητικό.
Ωραία. Πάλι μπορούμε να ξεκινήσουμε τη γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία για την κατάθλιψη και αν το σύμπτωμα της αϊπνίας που αποτελεί σύμπτωμα της κατάθλιψης είναι έντονο, πάλι μπορούμε κάποιες τεχνικές από τη συμπητία να εφαρμόσουμε σε αυτούς τους θεραπευομένους αντίστοιχα με τη γενικευμένη οχοδιαταρχή που και εκεί έχουμε δυσκολίες με τον ύπνο.
Μπορούμε να πάρουμε τεχνικές και τεχνικές χαλάρωσεις που δεν είπε επίσης, ας πούμε, πολύ mindfulness και να τις εφαρμόσουμε και σε άλλες κλινικές οντόδους που έχουν δυσκολία με τον ύπνο. Και τι συμβαίνει στην τρίτη ηλικία. Σκέφτομαι ότι όσο κανείς πλησιάζει στην τρίτη ηλικία, βέβαια το ότι ορίστε τρίτη ηλικία στον 21ο αιώνα είναι κάτι το οποίο νομίζω ότι χρήζει διαπραγμάτευση, αλλά όταν κανείς μεγαλώνει, αν πάσει η περιπτώση, οι ανάγκες του ύπνου νομίζω ότι μειώνονται.
Τι συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις και τι συμβαίνει στην αϊπνία η οποία εμφανίζεται στην τρίτη ηλικία. Όσο περνούν τα χρόνια πράγματι ο ύπνος μειώνεται και η ποιότητα ύπνου μπορεί να χειροτερεύει και λόγω της ηλικίας αλλά κυρίως και λόγω μάλλον και άλλων φαρμάκων που μπορούν να παίρνουν οι ηλικιωμένοι. Υπάρχουν κάποια φάρμακα που επάγουν την αϊπνία.
Οπότε μπορεί να χειροτεύει και για άλλους λόγους και λόγω και στρεσογόνου για όλο τον ζωή σου πριν τα χρόνια, άλλες δυσκολίες θέματα υγείας, κάποιοι πόνοι και όλα αυτά. Οπότε ο ύπνος μπορεί πράγματι να γίνεται λίγο χειρότερος σε κάποιους, όχι σε όλους τους ηλικιωμένους. και οι ώρες τους φυσικά μειώνουν, το οποίο όμως είναι η φυσιολογική κατάσταση, δηλαδή το περιμένουμε κανείς να κοιμάται λιγότερο, στα 70 του, 75 του, δεν περιμένουμε να κοιμάται 9-10 ώρες, το οποίο είναι επίσης φυσιολογικό.
Και σίγουρα οι άνθρωποι αυτοί έτσι, όντας και κουρασμένοι κάποιες φορές και από διάφορα τροσογόνα, γεγονότα ζωής, τους δυσκολεύονται κάμια φορά ψυχοθεραπευτικά να δουλέψουν, γι' αυτό και καταφεύγουν στην πιο γρήγορη λύση, που είναι η φαρμακευτική αγωγή. Και θα ήθελα να σε ρωτήσω επίσης για την αϊπνία στην εφηβεία. Να πάμε δηλαδή σε μία άλλη ηλικιακή ομάδα.
Τι διαφοροποιεί την αϊπνία στην ενήλικη ζωή από την αϊπνία στην εφηβεία, από πώς εκδηλώνεται στους εφήγους η αϊπνία, πότε συνίστα διαταραχή. Η παιδική αϊπνία, όπως λέμε, εκδηλώνεται λιγάκι διαφορετικά από την ενήλικη αϊπνία, που σημαίνει ότι συνήθως τα παιδιά και οι έφηβοι θα εμφανίσουν έναν ανήσυχο ύπνο, διαταραγμένο ύπνο περισσότερο.
Φυσικά ότι δεν κοιμούνται, αλλά κοιμούνται, ξυπνούν, δεν ευχαριστούνται τόσο τον ύπνο τους. Κάπως έτσι θα εμφανιστεί η παιδική αϊπνία που απασχολεί σημαντική μερίδα παιδιών και εφήβων. Αυτό όμως το σημαντικό που μπορούμε να πούμε σε αυτή την ηλικιακή φάση ζωής στην εφηβεία που παρατηρείται είναι ότι μετατοπίζεται αρκετά το ωράριο ύπνου των εφήβων προς αργότερα.
Δηλαδή μια αντίσταση στο να κοιμηθούν νωρίτερα εμφανίζουν λόγω του ότι σερφάρουν στο διαδίκτυο, απαντάνε σε φίλους, είναι στα social media, δηλαδή λόγω κοινωνικών λόγων μετατοπίζεται αρκετά το ωράριό τους. δηλαδή μπορούν να κοιμούνται αργότερα, σημαντικά αργότερα από αυτό που είναι καλό, γιατί ξέρουμε ότι οι ώρες ύπνου που αυξάνεται και η μελατονίνη που μας βάζει σε ύπνο, είναι από τις 10 και μετά, 10-11 το βράδυ.
Δηλαδή αν κανείς τεμαθεί στις 2, στις 3 και ξυπνάει στις 8 ας πούμε, δεν είναι ποιοτικά ο ύπνος τόσο καλός όσο να ξεκινούσε από τις 10, 11, 12 τόσο αργότερα χειρότερα άρα σε πολλές περιπτώσεις οφείλεται σε κακή υγιεινή και έφηβη στο σχολείο και λοιπά άρα οφείλεται και σε κακή υγιεινή ύπνου σε πολλές περιπτώσεις πολύ ωραία δεν ξέρω Μέρη αν θεωρείς βοηθή την κορά που μου και 2-3 πράγματα για τις υπόλοιπες διαταραχές κλείνοντας το επεισόδιο δώσαμε πολύ χώρο στην αϊπνία που ήταν από την αρχή ο σκοπός του επεισοδίου φυσικά μιας που είναι η πιο σημαντικότερη και η μεγαλύτερη διαταραχή ύπνου είπαμε μερικά πράγματα για την παραϊπνία στην αρχή δεν ξέρω αν θα ήθελες να μας αναφέρεις σε συντομία κάποιες άλλες διαταραχές ύπνου που υπάρχουν και τις να δούμε και στην ζωή και στην κλινική πρακτική Πολύ ωραία Βεβαίως Όπως είπαμε στην αρχή, είναι οι παραϋπνίες μια άλλη διαταραχή, διαταραχές του ύπνου.
Είναι αρκετές, χωρίζοντας τις REM και non-REM παραϋπνίες. Δεν είναι μία, αλλά είναι διαφορετικές. Είναι μια ομπρέλα, ας πούμε, η παραϋπνίες και έχει διάφορες άλλες κλινικές οντότες μέσα εκεί. Στις non-REM παραϋπνίες θα συναντήσουμε την υπνοβασία, τον υπνικό τρόμο. θα συναντήσουμε πιο σπάνια τη σεξόμνηα η οποία είναι μια άτυπη σεξουαλική συμπεριφορά που εμφανίζουν τα άτομα κατά τη διάρκεια του ύπνου χωρίς να συνειδητοποιούν τι κάνουν αρκετά σπάνια διεταραχή η υπνοβασία εντάξει νομίζω το ξέρουμε σηκώνονται περπατούν χωρίς να έχουν απαραίτητος ανάμνηση στο επεισόδιο την επόμενη μέρα οι συγχυτικές αφυπνήσεις που ξυπνούν ξαφνικά και δεν ξέρω εγώ, χάνω το προσοδολισμό, δεν ξέρω που είναι, που βρίσκονται.
Στις ρέμπαρα υπνή συγκαταλέγεται η διαταραχή φιαλτών, που είναι πολύ έντονα, με συγχωρείτε, φιαλτικά όνειρα. Κυρίως όμως παρατηρείται ένα μοτίβο όνειρου συγκεκριμένο, ο φιαλτής είναι κάτι συγκεκριμένο που βλέπει το άτομο ξανά και ξανά και αυτό συμβαίνει στον ρέμι υπνο. Να πούμε επίσης ότι ο ύπνος έχει κατά μία είναι αρχή, μέση και τέλος, αλλά αποτελείται από 4-5 ύπνικους κύκλους, διάρκειας 90 λεπτών ο καθένας.
Δεν σημαίνει ότι κοιμάμαστε στο στάδιο 1 και ξυπνώστε στο στάδιο 4, γίνονται αυτοί οι κύκλοι, 1-2-3 που είναι ο REM και ο REM που είναι ο ονειρικός ύπνος. Γι' αυτό και οι παρέπνες συμβαίνουν σε αυτές τις δύο φάσεις ύπνου, διαφορετικές παρέπνες. και στη REM παραϋπνίαση καταλέγεται και η διαταραχή συμπεριφοράς κατά τον ύπνο REM όπου το άτομο όπως σωστά είπα στην αρχή όταν είναι σε ύπνο REM βρίσκεται σε μυϊκή ατομία δηλαδή δεν κουνιέται γιατί τον προστατεύει έτσι ο υπενεργός μηχανός που τον προστατεύει όταν στην RBD, στη REM Behavior Sleep Disorder έπαιρνε στην διαταραχή συμπεριφοράς στον ύπνο REM έρεται η μυϊκή ατονία με αποτέλεσμα το άτομο να συμμετέχει ενεργά στα όνειρά του γι' αυτό χτυπάει, κλωτσάει, βλέπει όνειρο και το κυνηγάνε και τρέχει να ξεφύγει και το κάνει με τα χέρια και τα πόδια δηλαδή συμμετέχει μυϊκά ας πούμε κινητικά σε αυτό δηλαδή υπάρχει κινητικό φαινόμενο σε αυτή την παραϊπνία και ξέρουμε επίσης από την έρευνα ότι αποτελεί συγκεκριμένη παραϊπνία
πρόδρομο σύμπτωμα της νόσου Πάρκινσον. Δεν μπορεί κανείς να εμφανίσει αυτή την παραϊπνία και μετά από κάποια χρόνια να αναπτύξει Πάρκινσον. Πάρα πολύ ενδιαφέροντα και ίσως στο μέλλον θα ήταν πολύ χρήσιμο και βοηθητικό να κάνουμε ένα επεισόδιο πάνω σε αυτές τις μορφές παραϊπνίας που προκάλεσε ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον το κομμάτι των REM παραϊπνιών.
Γιατί μου έρχονται, καθώς ακούω, όνειρα διαφόρων θεραπευωμένων μου, επαναλαμβανόμενα όνειρα, επαναλαμβανόμενοι, εφιάλτες. Και αυτά ίσως μπορούμε να τα σκεφτούμε και από το ψυχοδυναμικό πρίσμα, αλλά και από το γνωστικό συμπεριφορικό. Και νομίζω ότι θα ήταν πολύ βοηθητικό. Πολύ ωραία. Ναι, να συνεχίσουμε. Εκεί μάλιστα οι διαταργές ύπνου.
Υπάρχουν ιδιαίτερες αναπνοήσεις στον ύπνο, όπως είναι η ύπνική άπνοια, όπου το άτομο κατά τη διάρκεια του ύπνου βιώνει κάποιες ανακοπές αναπνοής. Φανίζεται και με έντονο ροχαλιτό και συνήθως παρατηρείται και αυξημένο βάρος αυτούς τους ανθρώπους, όπως ο μορφωτικός βάρος ή το BMI είναι αυξημένο. Και αυτή είναι μια επικίνητη ιδιαίτερα χείλη, χρειάζεται αντιμετώπιση θεραπευτικής.
από την ίδια τα αρχή αναπνοής στον ύπνο η υπνική άπνοια η ναρκοληψία όπου το άτομο που είναι μια υπερυπνία μπαίνει κατευθείαν σε ύπνο REM δηλαδή ξαφνικά σαν να χάνει τις αισθήσεις του αρκετά σπάνια βέβαια τα αρχή πολύ κάτω του 1% στο γενικό πληθυσμό δηλαδή σπάνια αρκετά το σύνδρομο ανήσυχων άκρων όπου το άτομο κουνάει χέρια-πόδια, νιώθει αυτήν την επιθυμία και δεν μπορεί να κοιμηθεί, να μπει σε ύπνο.
Αυτές αντιμετωπίζονται με φαρμακευτική αγωγή διαταραχές που αναφέρω. Και οι διαταραχές κυρκαδιανού ρυθμού, όπως είναι το jet lag, οι άνθρωποι που δουλεύουν σε εναλλασσόμενα ωράρια, τις συνήθως εμφανίζουν, όπου αυτό το εσωτερικό ομοσορολογάγιο, ο κυρκάδιος ρυθμός χρειάζεται ένα προγραμματισμό και τα μία έννοια και χαλάει, διαταράσσεται και αυτό κάνει τους ανθρώπους να μην αντιλαμβάνονται καλά το μέρα-νύχτα, λέω δυσκολεύονται και έτσι συμβαίνει έτσι μια έκπτωση στην ποιότητα του ύπνου.
Οπότε αυτές είναι τις γενικές γραμμές, οι βασικές που θα συναντήσουμε διαταραχές ύπνου. Η αϊπνή αλλά και η ύπνική άπνοια, η αναπνευστική διταραγή στον ύπνο είναι συχνές. Αυτές τις δύο συναντούμε πιο συχνά. Οι άλλες ως τόσο. Αλλά υπάρχουν όμως. Οπότε ναι, αυτά για τις διαταραχές του ύπνου. Πολύ ωραία και φτάνοντας στο τέλος μέρη δεν ξέρω αν θα ήθελες να πεις ελεύθερα δύο-τρία πράγματα πάνω στον ύπνο ή κάποιο μήνυμα το οποίο θα ήθελες να περάσεις Ναι αυτό που ήθελα να πω έτσι και θέλω να μην βέβαια στη συζήτησή μας αναφέρεται και είναι ότι καλό είναι να δίνουμε σημασία στον ύπνο μας να τον φροντίζουμε όμως, όχι σημασία όπως εξηγήσαμε με τις ώρες ύπνου, το να μετράμε, αλλά είναι ένα αγαθό ύπνο στο οποίο χρειάζεται όλοι οι άνθρωποι να είναι ίσοι, που σημαίνει να δίνουν την αξία και το χρόνο που του πρέπει και δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ένας καλός ύπνος, ένας ποιοτικός ύπνος ενισχύει την ανθεκτικότητα και την ψυχική υγεία των ανθρώπων.
Οπότε καλό είναι να του δούμε το χώρο που χρειάζεται και γιατί το λέω αυτό και με αυτό θέλω να κλείσω, γιατί δυστυχώς τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ένα σύνδρομο ανεπαρκούς ύπνου που παρατηρούμε στον δυτικό κόσμο, λόγω του ότι όλοι τρέχουμε πανικόβλητοι με τις δουλειές μας να προλάβουμε πράγματα να διεκπεραιώσουμε εργασίες διαπροσωπικές σχέσεις κλπ άμα στο σώμα εντάξει κλέβουμε ώρες από τον ύπνο μας δηλαδή για κοινωνικούς και επαγγελματικούς λόγους χάνουμε παίρνουμε ώρες από τον ύπνο για να κάνουμε άλλα πράγματα γιατί δεν προλαβαίνουμε αυτό δεν είναι ένα κλινικό σύνδερο δεν είναι μια διευθυντική αρχή αλλά είναι κάτι που παρατηρείται Και χρειάζεται να δώσουμε το χώρο που του πρέπει το ύπνο και να μην κλέβουμε από αυτόν για να ανταπεξέλθουμε σε άλλα, να υπάρχει μια ισορροπία, γιατί χρειαζόμαστε έναν καλό ύπνο.
Και αυτό είναι καλό να μας μείνει. Με αυτό θα ήθελα να κλείσω το μήνυμα. Μου ήρθε στο νου τώρα μια φράση που επαναλαμβάνεται πολύ συχνά στην Ηλιάδα του Ομήρου, όπου όταν έρχονταν η νύχτα, οι τρώες με τους αχαιούς λέγανε ότι τώρα πρέπει να σταματήσουμε τις εχθροπραξίες για να δώσουμε στη νύχτα, ενώ όσαν τον ύπνο, τον σεβασμό που του αξίζει.
Δηλαδή από την ομυρική εποχή ο ύπνος ήταν πολύ σημαντικός και πράγματι ο ύπνος είναι μία μη διαπραγματεύσιμη και βιολογική αλλά και ψυχική αναγκαιότητα και θεωρώ πολύ βοηθητικά όλα όσα είπες και συγκεκριμένα ότι πολλές φορές θυσιάζουμε τον ύπνο μας για άλλες πραγματικότητες ή πρακτικότητες της ζωής, το οποίο όμως έχει ένα κόστος και στη σωματική, αλλά και στη ψυχική μας υγεία.
Ακριβώς. Αφού λες για το Αμερικά, και εκεί βλέπουμε και στην Οδύσσια, το λέω καμιά φορά και στα μαθήματα που κάνω στους σποδαστές, πόσο φαινόταν ήδη από τότε η αξία του καλού ύπνου, όπου ο κόλβος του Οδυσσέτων συμβούλευε «κοιμήσου καλά για να πάρεις τις αποφάσεις». Άρα είναι πολύ σημαντικός και αδιαπραγμάτευτος θα πρέπει να είναι ο ύπνος μας.
Γιατί έτσι επιτελεί πολύ, βοηθάει πολύ σε διάφορες λειτουργίες του οργανισμού, ευωδώνει τη μνήμη, βοηθάει στη μάθη, στις πληροφορίες. Οπότε να του δίνουμε τον χρόνο που του χρειάζεται και του αξίζει. Αυτό θα έλεγα. Μέρη, σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Ήταν πρωτίστως χαρά και φυσικά τιμή μου που ήρθες. Όπως είπες, συνδεόμαστε από τα φοιτητικά τα χρόνια και είναι πάρα πολύ χαρούμενο να βλέπω την εξέλιξή σου και να βλέπω το πώς όλη αυτή η εξέλιξη μπορεί να βοηθήσει και άλλους ανθρώπους και είμαι σίγουρος ότι το επεισόδιο θα είναι πολύ βοηθηρικό και για τους ανθρώπους οι οποίοι υποφέρουν από αϊπνία ή άλλες διαταραχές ύπνο, αλλά και για τους ανθρώπους οι οποίοι θέλουν να μάθουν περισσότερα γύρω από τις διαταράχειες ύπνου.
Θα ήθελα λοιπόν να σε ευχαριστήσω πάρα πολύ που παρευρέθηκες και είμαι σίγουρος ότι το επεισόδιο θα είναι βοηθητικό. Εγώ σε ευχαριστώ Θοδωρή για την πρόσκληση και εμένα ήταν χαρά μου να συζητήσουμε και έτσι κι άλλο χρόνο να είχαμε νομίζω θα συζητούσαμε κι άλλα αρκετά πάνω στην γιατρική του ύπνου. Σε ευχαριστώ πολύ. Να είσαι καλά Μαρία, να είσαι καλά Λοιπόν για να το σταματήσω Ωραία
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα