«Ξένος για σένανε κι εχθρός θα 'μαι από σήμερα και μπρος»

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

02:00 Τα περισσότερα του κομμή. Αλλά και τις άλλες τέχνες δεν τις αποφεύγεις καθόλου. Κάνεις καταπληκτικά κείμενα για το θέατρο ας πούμε και αγαπάς και το σινεμά. Οπότε είσαι για μένα ο ιδανικός συνομιλητής σήμερα. Ήταν και την ταινία. Ξαναδιάβασες το βιβλίο. Ναι ή όχι. Το ξαναδιάβασα εξαιτίας σου. Ωραία, μπράβο, και εγώ το ξαναδιάβασα.

02:19 Μια πρώτη ερώτηση προσωπική. Πουλάει ακόμα ο Ξένος Ο Ξένος είναι Ο δικός μας εδώ, ο Καστανιώτης Είναι το παντοτινό bestseller Θα μπορούσαμε να πούμε Είναι ένα βιβλίο που για έναν εκδότη Πέρα από το ότι είναι σημαντικό έτσι Για έναν εκδότη από άποψη οικονομική Είναι ένα βιβλίο πρίκα Όπως λέμε Και περίπου ξέρετε ποιοι το διαβάζουν Νέα παιδιά, γέροι, μαθητές, φοιτητές Γαλλικής λογοτεχνίας Ποιοι είναι αυτοί που το διαβάζουν Επικάζω ότι το μεγαλύτερο κομμάτι αφορά νεότερους ανθρώπους που έρχονται σε επαφή πρώτη φορά με αυτό το κείμενο και αν το σκεφτούμε και στις δικές μας περιπτώσεις νομίζω το ίδιο συνέβη.

03:00 Δηλαδή ήρθαμε σε επαφή για πρώτη φορά με τον ξένο. Εγώ στην εφηβεία μου. Στην εφηβεία ή λίγο μετά ας πούμε. Εγώ αναγκαστικά και το διαβάζαμε στο γαλλικό Ιστιντούτο. Πράβο. Ας πάμε στο θέμα λοιπόν. που λέμε για την εφηβεία να σημειώσω κάτι γιατί αυτό το βιβλίο τους αρπάζει όλους εκείνη την ηλικία εγώ έχω απάντηση έχω τη δικιά μου όπως με άρπαξε ο ξένας του Καμή και όπως με έπιασε και με διέλυσε και με χτύψε στα ντουβάρια του σπιτιού μου την ίδια ακριβώς εποχή η ναυτία του Σάρτρ η οποία είχε εκδοθεί λίγο πριν νομίζω από τον ξένο μέσα στο υπαξιακό άγχος της εφηβείας και στον μηδενισμό και στο θέλω μαμά μου να πεθάνω αρπάχτηκα από αυτούς τους δύο ήρωες κυρίως φυσικά τον ήρωα της Ναυτίας αλλά και τον Μερσό δηλαδή καταλαβαίνω γιατί στην εφηβεία το διαβάζεις άλλο αν τώρα που το ξαναδιάβασα το ορκίζομαι και το ομολογώ δεν κατάλαβα τίποτα Γρηγόρη μην με κοιτάς έτσι σου ορκίζομαι αναγκάστηκα να ξαναδιαβάσω τις τελευταίες σελίδες του βιβλίου, είναι πολύ ωραία η μετάφραση

04:07 είναι δύο τονόματα που δεν τα θυμάμαι να τα πω να τα πω αφού τα πρόποστα μου και τα διαβάσω οι μεταφραστές σας είναι η Νίκη Καρακίτσου Ντουζέ, καλά το λέω και η Μαρία Κασαμπαλόγλου Ρομπλέν, προφανώς με γαλλίδα έχουν σχέσεις με τη Γαλλία και οι δύο κυρίες ωραία μετάφραση θέλω να πω ότι στέκομαι κυρίως σε αυτό που είπες πριν στο γιατί είσαι καθήλωση τέλος πάντων ο ξένος τότε και τώρα σκέφτομαι τι είναι αυτό που καθηλώνει έναν νεαρό ή μια νεαρή σήμερα όταν έρχεσαι σε επαφή με ένα τέτοιο κείμενο πρώτη φορά είναι αυτό που σου δείχνει ότι μάλλον είναι μια ενηλικίωση σφινάκι πως να το πω σου δείχνει ότι η ζωή τέλειο αριστούργημα αριστα 10 αυτό ήθελα να πω και εγώ και δεν το είπα είναι ένα πολύ δύσκολο πράγμα σε πολύ μεγάλο βαθμό.

05:04 Άρα σε ψηλιάζει ο ξένος για το τι σε περιμένει. Αλλά όμως και κάτι άλλο, σου δίνει ίσως και μια παρηγοριά, γιατί και ο Μερσό, αλλά και ο ήρωας επιμένω της ναυτίας, μέσα σε όλο αυτό το υπαρξιακό άγχος και την τρέλα, βρίσκουν ο καθένας μια λύση. Δεν θα πω, ο Μερσό βρίσκει, σου λέει εγώ, ακόμα και τώρα από τον αδιάφορο φρικτό παράλογο κόσμο τον αγαπάω, θέλω να ξαναζήσω μπορώ να ξαναπιάσω τη ζωή μου από την αρχή και ο άλλος, δεν θυμάμαι πώς τον λέγανε της ναυτίας και αυτός και αν είναι μέσα στο υπαρξιακό άγχος και στους υπαρξιακούς ηλίγκους πιάνεται από ένα μουσικό κομμάτι ας πούμε της jazz και η ζωή συνεχίζεται εγώ έτσι το παίρνω, είναι πολύ απλοϊκά αυτά που λέω. Όχι, η ζωή συνεχίζεται ούτως ή άλλως και στην περίπτωση του Καμή να πω εδώ ότι όταν κυκλοφόρησε ο Ξένος στη Γαλλία μέσα στη γερμανική κατοχή 1942 σωστά 1942 είναι ένα βιβλίο που βγήκε μαζί με ένα άλλο περίφημο βιβλίο του Καμή που είναι ο μύθος του Σίσσυφου αυτό που λάει στην Ελλάδα επίσης αρκετά

06:19 είναι δύο βιβλία μπορείς να το δεις και ως ένα δίπτυχο ας πούμε ότι το δοκίμιο είναι αυτό, μια θεωρία του παραλόγου και ο ξένος είναι η προσπάθεια του Καμή να εφαρμόσει δραματουργικά αυτή τη θεωρία. Να φτιάξει έναν ήρωα ας πούμε. Συγκριβώς. Αυτό είναι ο Μερσό λέει στον μύθο του Σύσσυφου ο Καμή στο τέλος ότι πρέπει να φανταστούμε ευτυχισμένο τον Σύσσυφο όπως και ο Μερσό στο τέλος λέει είμαι έτοιμος πια να αφαιθώ στην τρυφερή αδιαφορία του κόσμου αριστούργημα αριστούργημα φράση θέλω να πω ότι είναι ένα βιβλίο όμως που είναι ταυτόχρονα απλά γραμμένο και βαθύ ωραία γραμμένο απλά και ποιητικά είναι εξαιρετικό το κείμενο και χωρίς να έχει από το φιλοσοπικό βάθος και μόνο ο τρόπος που γράφει την απλή ιστορία θα την πεις εσύ από τη του Μερσό είναι σε απογειώνει η γραφή του έχει κάτι όμως Το πρώτο κομμάτι είναι γραμμένο σε δύο μέρη.

07:28 Καταρχήν, Μιστόλο, το πριν πεις αυτό, πες την ιστορία παρακαλώ του Ξένου. Η ιστορία του Ξένου είναι σχετικά απλή. Παρακολουθούμε την αδιάφορη ζωή ενός νέου που ζει στο Αλγέρι. Γάλλος. Γάλλος, ναι. Πιενοάρ. Πιενοάρ μάλλον. Πιενοάρ. Ναι, αισθανόταν και ο Καμή κάπως έτσι. Δεν αισθανόταν απλώς, ήταν πιενοάρ ο Καμή. ήταν αλυσσασμένος πιο εννοά ήταν αλλά αυτή ήταν και η πηγή διαφόρων εντάσσεων θα τα πούμε στο τέλος ο ήρωας τέλος πάντων ζει μια καθημερινή ζωή στο Αλγέρι παρακολουθούμε πως πηγαίνει στη δουλειά του πως κάποια στιγμή τέλος πάντων αλλάζει αυτή η κατά τα άλλα τελματωμένη ζωή το βιβλίο ξεκινάει με την περίφημη φράση χθες πέθανε η μαμά και από εκείνη τη στιγμή πυροδοτείται μια ανατροπή σε αυτήν την κατά τα άλλα διάφορη ζωή του Μερσό και πτάνουμε στο...

08:32 Πες τα βασικά στάντια, πάει στην κοινή της μάνας του εκεί όλοι θεωρούν ότι ο Μερσό επιδεικνύει μια αδιαφορία κατανόητη απέναντι στο γεγονός και απέναντι στην απόλυτη της μητέρας του εν πάση περιπτώσει προχωράει η αφήγηση ξαναλέω ότι το πρώτο μέρος είναι λίγο σαν φάκα έτσι όπως είναι γραμμένο για τον αναγνώστη δηλαδή δεν σε προδιαθέτει για αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει δέχεται με τον πιο αδιάφορο και κοινικό τρόπο διάφορα φρικτά πράγματα συμμετέχει σε μια με ίσχυη συνείδηση, σε μια φρικτή συμπαιχνία απέναντι σε μια νεαρή αράβυσα δεν έχει ηθικό δίλημα για το αν πρέπει να δέρνουμε τις γυναίκες, να δέρνουμε τα στυλιά είναι αδιάφορος, λέει ναι σε όλα Λένε σε όλα, είναι αδιάφορος Το ερώτημα όμως είναι, πριν πω τώρα την ανατροπή Γιατί ο Μερσό είναι αδιάφορος Ή τι κρύβει αυτή η αδιαφορία του Μερσό Το πρώτο που μπορείς να πεις Είναι ότι είναι ένας άνθρωπος Ας πούμε παγωμένος Υπαρξιακά κενός, δεν έχει τίποτα εκεί μέσα Και μία άλλη ανάγνωση είναι Ότι μπορεί να έχει κάτι εκεί μέσα ο Μερσό

09:42 Το πιο μου δεν μας το δείχνει ο καμιό ακόμα όμως Φυσικά, αλλά σε βάζεις στη διαδικασία να σκεφτείς είναι δυνατόν να μην υπάρχει εκεί μέσα τίποτα άρα αυτή η αδιαφορία λειτουργεί σε ένα άλλο επίπεδο σε βάζεις σε μια διαδικασία να σκεφτείς εμένα δεν με έβαλες αυτή εγώ σου λέω τώρα που το ξαναδιάβασες το βιβλίο γιατί είναι σαφές ότι όταν ξαναδιαβάζουμε βιβλία και σημαντικά βιβλία μετά από πάρα πολλά χρόνια στην πραγματικότητα ξαναδιαβάζουμε τον εαυτό μας Δεν διαβάζουμε το βιβλίο Δεν λέω καμιά πρωτοποριακή θεωρία Αλλά ισχύει αυτό Να πάμε όμως στην αφήγηση πάλι Κάποια στιγμή ο Μερσό Με την νέα του σύντροφο Πάνε για μπάνιο Έτσι Σε ένα φιλικό σπίτι Με έναν άλλο φίλο του Μερσό Γείτονα Και σκοτεινό τύπο Σκοτεινός αρκετά Που συνδέεται με αυτήν την κακοποιημένη αράψα Που είπα που λέγαμε πριν Και για να μην τα πούμε όλα, κάποια στιγμή σε μια παραλία εκεί, κάτω από το έντονο φως του ήλιου, ο Μερσό έχει πάρει εν τω μεταξύ το πιστόλι του φίλου του, του Ρεμόν, και καθαρίζει εμψυχρό τελείως με πέντε σφαίρες τον αδελφό αυτής της γυναίκας, της κακοποιημένης αράβησας.

11:05 και από εκεί και πέρα περνάμε στο δεύτερο μέρος πια όπου ο Μερσό είναι στο κελί του και εκεί ξεκινάει το δεύτερο κομμάτι που είναι ας πούμε το πιο υπαρξιακό φιλοσοφικό κομμάτι το πιο δύσκολο, το πιο υπέροχο το οποίο εγώ εσύ το λες κάπως έτσι το λες σαν φάκα το πρώτο μέρος είναι η φάκα που μας κλείνει και μας βάζει σε περίεργες σκέψεις είναι πολύ ωραίο αυτό που είπες εγώ στο δεύτερο μέρος ξέρετε είπα Μα γιατί ρε Γαμώτο τον αλλάζει τόσο πολύ τον Μερσό Είναι δυνατόν αυτός ο αδιάφορος κοινικός τύπος Ξαφνικά να εκρύχνεται από σκέψεις, από συναισθήματα Από θυμό, από φόβο, από οργή Από επιθυμία για τη γυναίκα Σκυλοβρίζει ένα παπά που προσπαθεί να τον βοηθήσει Γίνεται ξαφνικά η αποκάλυψη ενός κόσμου πάρα πολύ τραγικού είναι ο άνθρωπος ο οποίος λέει το βοηθό τι σημασία έχει αν έκλαις για τη μάνα σου τι σημασία έχει ένας θάνατος μπροστά σε αυτό το μαύρο πράγμα που έρχεται από το μέλλον εννοεί το θάνατο ότι όταν υπάρχει ο θάνατος όλα τα άλλα δεν έχουν σημασία

12:21 το λέει αυτός ο αδιάφορος τύπος αυτό απαντάς αυτό που σου είπα πριν όταν διαβάζεις ένας νεότερος ότι παθαίνουν τον καμή σκέψου να είσαι 15 χρονών ή 17 και να διαβάζεις ένα βιβλίο πολύ ωραίο απλό φαινομηνικά που σου λέει και θα ξαναδείς φίλε θα πεθάνεις κάποια στιγμή και ότι δεν έχει σημασία τίποτα προς το θάνατο το ενδιάμεσο βέβαια ο Καμή δεν ήταν ένας άνθρωπος που το πίστευε αυτό αλλιώς θα ζούσε και τη ζωή που ζούσε έρισε μια πλούσια ζωή με μια αντιφατική ζωή βεβαίως όπως όλοι οι σημαντικοί καλλιτέχνες αλλά ο Καμή δεν προτείνει στον κόσμο παιδιά να πέσουμε όλοι σε κατάθλιψη ή ξέρω εγώ να τα δούμε όλα μαύρα ούτε και ο Μέρσο το κάνει αυτό φυσικά όχι δεν παίρνει ποτέ σε κατάθλιψη και σε απογοήτευση δεν παραδίδεται αυτό που είπες πριν όμως θέλω να το συνδέσω με αυτό που έλεγα εγώ έλεγαμε πριν μα πως είναι δυνατόν στο πρώτο μέρος αυτός ο τύπος είναι κενός τι έχει αυτός μέσα του περιέγραψες πριν εσύ πολύ ωραία τι έχει μέσα του όλες αυτές τις σκέψεις όλα αυτά τα πράγματα που είναι σαν ένα καταραμένο απόθεμα, θα λέγει ο Μπατάγη, της ύπαρξης,

13:33 που βγαίνει και πέφτει πάνω στον ιερέα, εν προκειμένου ότι την πληρώνει αυτός, ο οποίος έχει μάλλον, ας πούμε, μια καλή πρόθεση ενδεχομένως. Ναι, ναι, φαίνεται ότι έχει καλή πρόθεση. Το ζήτημα με τον Ξένο είναι ότι είναι ένα βιβλίο που είναι διαχρονικό. Και όταν ένα βιβλίο είναι διαχρονικό, σε καλεί να σκεφτείς τι είναι αυτό που το κάνει.

13:58 για χρονικό. Γιατί σκεφτόμουν τώρα που ερχόμουν την κριτική που έχει ασκηθεί στον ξένο. Για πες γιατί εγώ δεν τα ξέρω αυτά. Υπάρχουν πάρα πολλές φάσεις. Όντως εκδίδεται ο ξένος το 1942 στη Γαλλία με την φροντίδα βέβαια του Καστόν Καλιμάρ και του Αντρέ Ζιντ και μετά βγαίνει ο Ζαν Πολ Σάρτρ και λέει παιδιά εδώ έχουμε κάτι σημαντικό και μας εξηγεί με ένα περίφημο άρθρο τότε ο Ζαν Πολ Σάρτρ γιατί είναι σημαντικός ο ξένος πριν τα σπάσουν φυσικά πριν τα σπάσουν για το παράλογο αναπτύσσει ένα συλλογισμό που εξηγεί γιατί είναι σημαντικό αυτό το βιβλίο μετά περνάνε πάρα πολύ τα χρόνια και μια επανεκτήμηση του ξένου έρχεται πια στα χρόνια, επανεκτήμηση όχι λογοτεχνική όσο ιδεολογική αν θες τα χρόνια που αναδύεται πια και η σκέψη του Εντουάρτ Σαΐντ δηλαδή ο Σαΐντ νεκρός πια ο Καμή φυσικά, αλλά κάνει μια κριτική ο Σαΐντ, ο Εντουάρτ Σαΐντ στον ξένο λέγοντας ότι καλά όλα αυτά που μας λες αλλά ο άνθρωπος ο οποίος δολοφονείται μέσα σε την αφήγηση είναι ανώνυμος αναφέρεται μόνο ως Άραβας

15:16 25 φωνές πρώτος έναν Άραβα Μερσόταν μπαίνει μέσα στο κελί και βλέπει και τους άλλους Άραβες Και λέει μια φυσικότητα Σκότωσε έναν Άραβα Την κριτική αυτή του Σαΐντ Εγώ την ακούω Όπως λένε και οι νεότεροι Μόνο την ακούς Εγώ τώρα σε αυτή την ηλικία που ξαναδιάβαζα το βιβλίο Ένιωθα θυμό Έλεγα Χριστέ μου γιατί το κάνει αυτό Ο Καμή το έχω αξιχάσει ότι είναι ανώνυμος Το θύμα Το έχω αξιχάσει και έλεγα καλά δεν υπάρχει αυτός ο Άραβας ο Άραβας, ο Άραβας, ο Άραβας είναι δυνατόν αυτός ο προδευτικός άνθρωπος που έφυγε κυνηγημένος από την Αλγερία γιατί έγραφε προδευτικά κείμενα εναντίον της απεικιοκρατίας, είναι δυνατόν ο ηρωάς του να έχει αυτή την απίστευτη αδιαφορία απέναντι στον διπλανό του τον τόπιο. Δεν έχει μόνο απέναντι σε αυτό έχει απέναντι σε όλα. Απέναντι σε όλους.

16:09 Όταν είπα ότι το ακούω εννοώ ότι Προφανώς και εγώ μοιράζομαι αυτές τις σκέψεις Ότι είναι ανόλημος άραβας Εννοώ όμως ότι η κριτική Του Σαΐντ Στο βιβλίο δεν απαντά Σε αυτό που σου είπα πριν Γιατί είναι διαχρονικό αυτό το βιβλίο Άρα Ακούω την κριτική Ταυτόχρονα δεν βρίσκω στον Σαΐντ Την εξήγηση Γιατί αυτό το βιβλίο μετά από τόσα χρόνια Μετά από τόσες δεκαετίες Εξακολουθεί να δημιουργεί στους αναγνώστες αυτήν την αγωνία και εκεί η εξήγηση κατε μέ έχει να κάνει με πολύ πιο πυρηνικά ανθρώπινα πράγματα ένα βιβλίο γίνεται οικουμενικό μόνο όταν απαντά σε αυτά το άλλο είναι επίσης ένα σημαντικό ζήτημα καλώς το έθεσε ο Σέιντ αλλά δεν απαντά σε όλο το φαινόμενο ξένος φυσικά, αλλά παρόλα αυτά υπάρχει υπάρχει βεβαίως και για να πάμε λίγο και στην ταινία βλέπουμε ότι ο φίλος μας ο Φρανσό Αοζόν, θα πούμε τώρα και την ταινία από το θέμα το έλλειμμα αυτό το κενό που έχει ο Καμίς στο βιβλίο του απέναντι στον Άραβα αλλά ακόμα και στην γυναίκα που δέρνουν αράπτυσσα τη λέει δεν έχει όνομα

17:20 αυτή η γυναίκα ο Ζων σύγχρονος Γάλλος ενημερωμένος Γάλλος το καλύπτει γιατί του δίνει όνομα του κακόμυρου του δολοφονημένου παιδιού όχι μόνο του δίνει όνομα του δίνει και ένα συγκεκριμένο όνομα και όχι τυχαίο όνομα δηλαδή δεν σκέφτηκε, δεν κάψε ο Ζων και είπε παιδιά πείτε με ένα όνομα άραβικό να το βάλω πήρε το όνομα που έχει δώσει στο δολοφονημένο άραβα ένας περίφημος και για μένα πάρα πολύ σπουδαίος, δεν ξέρω τι δικιάς γνώμη Γρηγόρη Αλγερίνος συγγραφέας ο Καμέλ Νταούντ ο οποίος πήρε το 2017 το κονκούρ του πρωτεμφανιζόμενου συγγραφέα με ένα βιβλίο που έχει γίνει παγκόσμιο φαινόμενο παγκόσμιο, με σέρεντ κλπ που λέγεται Μερσό ο άλλος ξένος, είναι η ελληνική μετάφραση του Τίσλου, έχει βγει νομίζω από το Μπαντάκι Μερσό ο άλλος ξένος που τι κάνει αυτός ο Αλγερίνος συγγραφέας ξαναγράφει τον ξένο του Καμή από την πλευρά του θύματος από την πλευρά του Άραβα δίνει το λόγο στον αδελφό του δολοφονημένου και του δίνει και όνομα τον λέει δηλαδή Μούσα Ουλέντ Ελασάς

18:36 και αυτό το όνομα ο Ζόγγι πάμε κατευθείαν στην ταινία το βλέπουμε στο τελευταίο πλάνο της ταινίας πάνω στον Τάφο του Άραβα το βρήκα πάρα πολύ συγκινητικό και δεν το περίμενα ομολογώ Γρηγόρη το περίμενες εσύ από τον Ζόγγι όχι από την ταινία ήταν πολύ ωραίο τέλος συμφωνώ μαζί σου Ήταν πάρα πολύ ωραίο τέλος Ας πάμε λίγο στη ταινία γιατί έχει ενδιαφέρον Το πως ο Ζων ξέρει το μετιέ του Δηλαδή αυτό που βλέπουμε στην αρχή είναι ο Μερσό ο οποίος οδηγείται από δύο δεσμοφύλακες στο κελί του Και μαθαίνουμε πολύ γρήγορα τι έχει κάνει αυτός ο άνθρωπος για να πηγαίνει στη φυλακή Ότι έχει σκοτώσει έναν Άραβα Τον Μούσα Κάθε φορά που θα λες Άραβα θα λέω Μούσα Και πολύ σωστά έχει σκοτώσει τον Μούσα Τον Μούσα όπως τον λέει ο Νταούτ στο βιβλίο του Ο γαλλικός τίτλος είναι πάρα πολύ ωραίος Κοντρακέτ Πώς το λέμε αυτό Αντιέρευνα Πολύ ωραίος τίτλος Σαγαλικά είναι όντως λειτουργικός Τέλειο Αλλά μετά πάμε στην ίδια τη ταινία Δεν ξέρω αν θες να πω εγώ Σε εκείνα να μου πεις πως την είδες

20:12 Και περιγράψε τη λίγο Θεωρώ ότι ο Ζων Για τον οποίο εγώ οφείλω να ομολογήσω Ότι είμαι περίπου πάντα Με τον Ζων 50-50 Δηλαδή δεν ξέρω τι θα μου προκύψει με τον Οζών αλλά γενικά σε αρέσει ένας πολύ αξιόλογος σκηνωθέτης και στη ταινία αυτή πιστεύω ότι έχει κάνει μια πάρα πολύ προσεκτική δουλειά πιστή δουλειά και όμορφη δουλειά αυτά νομίζω τα τρία επίθετα τα χαρακτηρίζουν τη δουλειά του Οζών έχει παρακολουθήσει με πολύ μεγάλη λεπτομέρεια ακόμα και τις λεπτομέρειες μέσα στην αφήγηση του Καμή εκμεταλλεύεται ή τέλος πάντων αξιοποιεί τα πάντα με αυτό το φοβερό ασπρό μαύρο που τον εισέ το αυτό γιατί είναι πολύ περίεργο θυμάσαι τι μου έλεγες πες το διότι λέγαμε με τη Βένα αγαπητές ακροάτρες και αγαπητοί ακροατές εσύ το έλεγες θα το συμφωνώ ξεκινήσαμε γιατί την είδαμε μαζί τη ταινία έτσι ξεκινήσαμε και λέγαμε ωραία πως θα χειριστεί ο Ζων ένα βασικό μοτίβο αυτού του βιβλίου που πέρα από όλα τα άλλα τα υπαρξιακά, τα φιλοσοφικά κλπ είναι το μοτίβο του φωτός του αφόρη του ήλιου της Αλγερίας

21:26 που βέβαια μέσα στο βιβλίο έχει κρίσιμη σημασία διότι όταν τον ρωτάει έρχεται η στιγμή και τον ρωτάει ο δικαστής, ο εισαγγελέας ο ένας από τους δικαστές τον ρωτάνε γιατί το κάνατε προφανώς δεν υπάρχει απάντηση του γιατί το έκανα ο Καμή γράφει ότι ο Μερσός σκέφτεται έχοντας λέει συνέστηση του γελίου, της γελαιότητας αυτού που θα πει, ότι το έκανε επειδή Α το λέει αυτό με τη γελαιότητα το θυμάμαι ναι. Ναι, σκάτω λέει λέει ότι το έκανε επειδή με πείραξε στα μάτια ο ήλιος για να το πω απλά. Φταίει το φως την ουσία Φταίει το φως. Δολοφόνησαν ανάραβα, φταίει το φως, Χριστέ μου Ας πούμε, πώς το χειρίζεται αυτό ο Ζων. Τελικά το φως, το ζήτημα του φωτός. Γιατί και ο Καμή ήταν ένας μεσόγειος τύπος έτσι, έχει αυτό το ταπεραμέντο. Τελικά του χειρίζεται υπέροχα. Πραγματικά υπέροχα.

22:20 Εγώ δεν έχω πολλά χρόνια να δω ασπρόμαρο φιλμ που να είναι τόσο λειτουργικά όλα. Αν και, επειδή συνάντησα τον συνάδελφο και φίλο Γιάννης Μπουλάκη που συμφωνεί γενικά μου λέει όλα καλά με την ταινία είναι υπερβολικά καθαρή εντός αγωγικών αυτό είναι αλήθεια έχει δίκιο ζουμπουλάκι χωρίς να αναιρεί τη σημασία της ταινίας δεν είναι κακό γιατί μια τόσο καθαρή ταινία νομίζω τώρα ότι εντείνει το θέμα της απόστασης της αδιαφορίας της απόστασης από τον κόσμο εμένα αυτό με βοήθαγε να νιώσω καλύτερα τον Μερσό και το φως από το που λες εσύ η εσπρόμορη φωτογραφία, να το μπούμε με τον διευθυντή φωτογραφίας του Μανούντα Κος είναι όλο φως είναι απίστευτο δεν μου λείπει ο ήλιος δηλαδή όχι όχι όχι, ακριβώς αυτό συμφωνώ πλήρως αυτό που εννοώ στους ζουμπουλάκες όμως για να επανέλθω είναι ότι είναι λίγο στιλιδαρισμένα όλα ας πούμε, δηλαδή δεν υπάρχει πολύ βρωμιά σκέψου ότι είσαι λίγο ξέρω εγώ στο Αλγέρι και τέλος πάντων ακόμα και η σκηνή η βρωμιά τώρα καταχρηστικά μιλώντας

23:35 είναι χωρίς να λέω ότι δεν μου άρεσε αυτό έχει ένα πόνι το ζουμπουλάκι που λέει ότι είναι λίγο υπερβολικά καθαρό όλο αυτό το πράγμα για να προχωρήσουμε όμως σκέψου μόνο την σκηνή την κρίσιμη σκηνή της δολοφονίας του Μούσα δεν είπα Άραβας πρόσεξε λοιπόν τη δολοφονία του Μούσα κατά Καμελνταούντ Εκεί, εκεί, κάνει που είναι ρε παιδί μου ο πυρήνας έτσι, εκεί τα κάνει όλα τόσο τέλεια ο Ζων έτσι, ακόμα και το πλάνο δηλαδή, έχεις την αίσθηση με λίγα λόγια για να το πω, έχω και κάποιες ενστάσεις εγώ για την ταινία αλλά ξαναλέω overall, είναι μια πολύ όμορφη ταινία και αξίζει τον κόπο να πάει κάποιος να τη δει. Εκεί έχεις έναν τύπο, τον Μερσό ο οποίος καθαρίζει τον Μούσα και πραγματικά, ο Ζων σε βάζει στη διαδικασία να σκεφτείς ότι ποιος είναι αυτός τελικά είναι ένας αδιάφορος που σκοτώνει έναν που έχουν τσακωθεί ή τέλος πάντων έχει σαν να τρέφει και άλλου είδους αισθήματα αυτός απέναντι στον Άραβα υπάρχει ένας ομοερωτισμός έτσι το νιώσω εγώ είναι πολύ όμορφος

24:47 ο Άραβας, έχει κάτι ωραία μάτια αλλά αυτό όμως είναι λίγο είναι λίγο, φευγαλαίο αυτό όμως το στιλιζάρισμα κάπου υπάρχει Επίσης χρησιμοποιεί πολύ ωραία τις λεπτομέρειες των ζών. Ξαναλέω, ας πούμε, μέσα στο κελί βλέπουμε ζουμάρι ο φακός πάνω σε ένα έντομο. Είναι σαν να προοικονομεί, ας πούμε, το πώς ο Μεσό θα αντιμετωπίσει τον Μούσα όταν έρθει η κρίσιμη στιγμή.

25:15 Εγώ όμως νομίζω ότι αν η ταινία, ας πούμε, επειδή έχω καημό που δεν χρησιμοποιώ αστεράκια για τα βιβλία, θα χρησιμοποιήσω τώρα. Αν η ταινία είναι 4 στα 5 ας πούμε Ο πρωταγωνιστής Που έχει επιλέξει ο Ζων Για αυτόν τον ρόλο Είναι 5 στα 5 Πες το όνομά του παιδί μου Ο οποίος είναι 5 στα 5 Γιατί Όμορφος πολύ Πρόσεξε όμως αυτό έχει ενδιαφέρον Ποιο είναι το δράμα των όμορφων ηθοποιών Ότι αν δεν παίζουν καλά Υπονομεύουν και αυτό που έχουν Το εξωτερικό Εδώ λοιπόν όμως έχουμε να κάνουμε μια άλλη περίπτωση Και ο τύπος αυτός Ο Ζων επιλέγει ένα τοπίο Το τοπίο αυτό είναι το πρόσωπο αυτού του ηθοποιού Αυτός ο ηθοποιός λοιπόν Είναι πάρα πολύ μετρημένος Σε όλη τη διάρκεια της ταινίας Έχει μια βραδιφλεγή αντιμετώπιση Απέναντι σε αυτό το υλικό που έχει Και αυτό φαίνεται στο πρόσωπό του Κάνει τα πάντα Για να σκεφτούμε Όλα τα άλλα Εκτός από το ότι είναι ωραίος Έχει μια προσέγγιση στον Μερσό, σε αυτό το ρόλο που ανέλαβε κλινική σχεδόν δεν γίνεται διαφορετικά νομίζω και αυτό υπάρχει

26:31 και στο κείμενο και σε όλη την ταινία και σε όλη την ταινία ασφαλώς αλλά νομίζω ότι εδώ έχει καταφέρει ακριβώς να τον καθοδηγήσει ο Ζων αυτόν τον ηθοποιό για να φτιάξει τον Μερσό που σε πολύ μεγάλο βαθμό είναι ένας ήρωας που μας διαφεύγει δεν μας διαφεύγει μόνο την ώρα που τον διαβάζουμε μας διαφεύγει πάντα νομίζω και στην ταινία συνειρμικά θυμήθηκα τώρα τον τίτλο της συνέντευξης της πολύ ωραίας συνέντευξης που έδωσε στον Ιμπιλίου και ο Χαρμπής την καθημερινή ο Ζω με τίτλο Δεν έχω καταλάβει τον ξένο και διάβαζα κι εγώ μια άλλη συνέντευξή του Στιμών που λέει ότι όταν διάβαζε το βιβλίο και μετά αποφάσισε να το κάνει ταινία πήγε σε διάφορους μελετητές του Καμίου και πήγε και σε πάρα πολλούς ψυχίατρους και ξέρεις και τους ρώτησε τους ρώτησε τι είναι αυτός ο άνθρωπος ψυχωτικός serial killer ή έχει αυτισμό μου απάντησαν λέει οι ψυχίατροι όλοι δεν ξέρουμε τι είναι ο Μερσό λοιπόν να πω και εγώ συμφωνώ μαζί σου για την ταινία ένα στοιχείο από εμένα μου άρεσε πάρα πολύ

27:42 και το ευχαριστήκα από την αρχή το γεγονός ότι παρόλο που είναι γυρισμένη στο Μαρόκο, δεν το ήξερα αυτή η πανέμορφη, γιατί όντως είναι πολύ όμορφη μαυρό ασπρίτενία ξεκινάει με πίκερα της εποχής που δείχνουν το Αλγέρι της τέλους της δεκαετίας του 30 εξιδανικευμένο που στέλνανε οι Γάλλοι να το δείχνουν στον κόσμο δηλαδή ότι είναι μια νέα καινούργια μητρόπολη με ωραία ξενοδοχεία με ωραία καφενεία οι Άραβες με τα ωραία ρούχα περπατάνε στους δρόμους μία μαγεία και αμέσως ενώ στο κείμενο του Καμίου δεν την είχα αυτή την αίσθηση αμέσως ο Ζω με έβαλε στο ότι εδώ έχουμε απεικιοκράτες Γάλλους και Άραβες που σε 20 χρόνια θα πάρουν τα όπλα και θα τους ρίξουν στη θάλασσα αυτό το στοιχείο το αντιαπεικιοκρατικό υπάρχει στην ταινία. Πολύ διακριτικό.

28:43 Έχει προσθέσει πράγματα. Έχει μόνο το όνομα του Άρβα, του Μούσα. Έχει δώσει φωνή στην Αράβη που τρώει το ξύλο. Και χρόνο. Στο βιβλίο δεν υπάρχει η επισημανσία. Εδώ τη βλέπουμε να διαμαρτύρεται ότι κάποιος ας πούμε που μπορεί να είναι και νταβαντζίστης πάει στο ξύλο. Δέχνει πάρα πολύ το αραβικό στοιχείο. Παντού και στο χωριό που πάει για την κηδεία και στα καφενεία, το οποίο το χάρηκα πάρα πολύ.

29:15 Είπα ωραίο πριν γιατί μου άρεσαν πάρα πολύ τα κτίρια. Είναι μια εικόνα της εποχής, πράγματι όμως είναι μια εξειδανικευμένη εικόνα, θα λέγει κανείς προπαγανδιστική αυτό που δείχνει το Αλγέρι. Είναι τελείως προπαγανδιστική. Παρ' όλα αυτά σχολίασες αυτό που έχει σημασία νομίζω. Ποιο? Πώς ο Ζων χειρίζεται αυτό το υλικό σήμερα.

29:39 Ο Ωζών επισκέπτεται ένα κείμενο του 1942. Ο Ωζών έχει στον οριζοντά του θεατές σημερινούς, εμάς ας πούμε. Με λίγα λόγια, η προσέγγιση του είναι πιστή, ξαναλέω, πολύ ακριβής, αλλά ταυτόχρονα και ενημερωμένη ως προς τις συζητήσεις και τις αγωνίες που σήμερα εγείρουν περισσότερο οι περισσότερες ευαισθησίες. Και αυτό δεν είναι κακό για έναν καλλιτέχνη.

30:12 Αντιθέτως, είναι πολύ καλό στην περίπτωση του οζών, διότι βλέπουμε ότι εδώ εν τέλει τον ενδιαφέρει να θίξει με διακριτικότητα αρκετά πράγματα, αλλά κατά βάση τον ενδιαφέρει η αισθητική του. Η όποια αισθητική έχει και πώς μπορεί να υπηρετήσει αυτό το κείμενο. Έτσι δεν είναι. Στο φωνό πολίτος. Αυτό τον μοιάζει κυρίως. και επίσης κάτι άλλο που ήθελα να πω σκεπτόμενος ας πούμε την πορεία του Φρανσουά Ζων είναι ότι με τον Ξένο ειδικά που είναι για μένα από τις καλές ταινίες του Ζων έτσι από τις ωραίες ταινίες μαζί με τον Φραντς είναι από τις καλύτερες νομίζω ή το άλλο με τους παπάδες το σκάντολο όπως το λέγαμε θέλημα Θεού και αυτή μου αρέσει πάρα πολύ θέλω να πω ότι εξής ότι μπορούν αυτή την ταινία να την παρακολουθήσουν και οι πιο απαιτητικοί οι θεατές, αν θες, και ένα ευρύτερο κοινό.

31:05 Νομίζω ότι έχει πετύχει την ισορροπία και ακριβώς αυτή την ισορροπία την πετυχαίνει ο Ζων επειδή χρησιμοποιεί κώδικες μέσα στη ταινία που επικοινωνούν και με το μεγαλύτερο κοινό. Άρα είναι μια έξυπνη ταινία, θέλω να πω. Έξυπνη, αλλά όχι, δεν κάνει κόλπα. Όχι, όχι. Είναι πολύ ειλικρινής. Είναι ειλικρινής. Είναι έξυπνη διαχείριση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι εν τέλει μια όμορφη ταινία ένα όμορφο φιλμ Το λες ημιωτικά το όμορφο φιλμ Όχι, όχι, όχι, δεν το λέω, δεν το λέω ημιωτικά Εγώ το βρήκα πανέμορφο, όχι απλώς όμορφο πανέμορφο φιλμ και μιας και είπαμε για τον καταπληκτικό Benjamin Voisin επιτέλους τον θυμήθηκα όλοι οι ηθοποιοί είναι πολύ καλοί η κοπέλα που παίζει τη Φιλενάβαντο τη Μαρίπερα, την Μιακουκλάρα η Ρεμπεκά Μαρντερ είναι καταπληκτική αυτή θεωρείται ένα από τα μεγάλα ταλέντα στην κομινιτή φρονσέζ ο Ντενής Λαβάν που δεν τον γνώρισα παίζει τον τύπο με τον σκυλί δεν τον γνώρισα για μένα ήταν πολύ ωραία η παρουσία του Λαβάν γιατί δείχνει ότι άμα είσαι πολύ σημαντικός

32:11 τον γνώρισες εκείνη τη στιγμή στην αρχή όχι εγώ το κατάλαβα όταν διάβαζα όταν ετοιμοζόμουν για το πότλας που κοίταξα ποιοι παίζουν και είπα δεν πιστεύω ήταν ο Ντενίς Λεβόν στην αρχή δεν κατάλαβα μετά μπήκα στον νόμο αλλά έχει ένα μικρό ρόλο έχει το ρόλο του Σαλαμανό που είναι ένας άνθρωπος που έχει γείτονας του Μερσό και έχει ένα σκυλί και παρακολουθούμε στη διάρκεια ας πούμε τις ταινίες και του βιβλίου όσφαλος πόσο πια μετά το θάνατο της συζύγου έχει έρθει πιο κοντά τραγικός ήρωας αλλά πόσο με πέντε βλεφαρίσματα με τον τρόπο που θα τοποθετήσει τη φωνή με τον τρόπο που θα κοιτάξει λες ορίστε αυτός είναι ερμηνευτής ας πούμε Λοιπόν, μία και λέγαμε και να πούμε μια ιστορία για τον Μπερζαμάν Βοαζά τον ξένο το Βισκόντι τον έχεις δει?

33:41 Τον έχω δει και θεωρώ ότι είναι μια κακή ταινία Με είσαι τόσο αυστηρός Όχι όχι πως να πω Είναι από τις πιο αδύναμες ταινίες Να πούμε τη γύριση Ο Πισκόντιο Έρμος Το 1967 Με πρωταγωνιστή Το κούκλο Έχουν μανία με τους κούκλους Αυτό είναι λάθος όμως Ματσέλο Μαστρογιάννη είναι λάθος κάστ Για πολλούς λόγους ο Μαστρογιάννη Γιατί είναι λίγο βαρύς Ενώ ο Μπερζαμόν Βαζόν είναι σαν αερικό Ο Ματσέλο Μαστρογιάννη ο κοίνος Μαρτσέλο που είναι σαν απολυτάν αλλά δηλαδή δεν σημαίνει ότι είναι κακό στην ταινία ειδικά όπως στο τέλος είναι τέλειος απλώς είναι πόσο διαφορετική είναι η δουλειά του Βισκόντη από τη δουλειά του Οζώ ας πούμε. Αλλά δεν το συζητάμε επειδή είπα κακή ταινία δεν είχα στο μυαλό μου πολύ κακά πράγματα όταν το είπα αυτό όντως είναι μια δύναμη ταινία όμως αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί. Κυρίως γιατί είναι πάρα πολύ κακές σκηνές στις δίκες, είναι σαν γκροτέσκα παροδία υπερβάλλει πάρα πολύ τους κάνει καρικατούρες τους δικαστές, τους εισαγγελείς και λοιπά, αλλά έχει ένα

34:53 καλό τέλος, είναι πολύ καλός ο Μαστρογιάννης στο τέλος και επίσης αυτό νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό ενώ ο Ζων έχει πολύ λίγο voice off λίγο στο τέλος έχει δεν μπορεί να το αποφύγει διαλέγει δύο συγκλονιστικά αποσπάσματα του καμίου και τα λέει ο Μεσραμάν Βοαζάν ο Βισκόντι ακούγεται συνέχεια το κείμενο σε όλη την ταινία του καμίου τελείως όχι εγώ νομίζω ότι βέβαια την έχω δει όχι πολύ παλιά αλλά ούτε και πολύ πρόσφατα εγώ την είδα τώρα πάλι για τους λόγους του πόντα ε δε συμφωνείς με κάθε σεβασμό στον Βισκόντι βέβαια αλλά δεν την πετάω Όχι, δεν την πετάμε.

35:35 Τίποτα το βισκόντι δεν πετάμε. Ειδικά το βισκόντι. Αλλά εδώ που τα λέμε κακόπαθε και ο άνθρωπος δεν υπάρχει πουθενά. Γιατί είχε αυτά τα προβλήματα που είχε με τη χείρα του Καμή. Ας μην πιάνουμε πολλές λογές. Με την χείρα που είπες τώρα όμως, που δεν υπήρχε χείρα βέβαια, υπήρχε όμως η Κατρίν Καμή, όπου διάβαζα... Συνήθως δεν υπήρχε η χείρα του Καμή.

35:55 τότε ναι τώρα είναι η κόρη του συγγραφέα μην πω ότι της έχεις μιλήσει έχει τύχει έχει τύχει μια φορά αλλά το θέμα είναι τι έκανε ο Ζων μαζί της ο Ζων έπρεπε να εξηγήσει ο Ζων έπρεπε να εξηγήσει υπότιτλοι σε μια συνέντευξή του έτσι έπρεπε να εξηγήσει το project στην Κατριν Καμή δηλαδή ακόμα ελέγχει η οικογένεια όπως στην εποχή του 1967 που τον καμήσανε στην κυριολεξία το Βυσκόντι έχουν τέτοιας δύναμη ακόμα κοίταξε μιλάμε για ιδρύματα μιλάμε για ένα ίδρυμα που προσέχει την κληρονομιά του θέλω να πω το γεγονός ότι εν τέλει η ταινία έγινε όπως έγινε φαντάζομαι ότι στο ίδρυμα Καμί θα είναι εξαιρετικά πανευτυχής βέβαια αλλά αυτό που ήθελε να τσεκάρει η Κατρίν Καμί με τον Ωζών είναι το ποιες αγωνίες έχει ο Ωζών Δηλαδή ουσιαστικά Δεν ξέρω αν ήταν αυτό ακριβώς Αλλά σίγουρα την ενδιέφερε Ωραία είσαι ένας κοινοθέτης Ας πούμε πολύ γνωστός και σημαντικός Ωραία Τι θες εσύ Από την οπτική του σήμερα Να προβάλλεις πάνω σε αυτό το κείμενο Γιατί απάντησε Δεν μας είπε ακριβώς όσον τι είπαν

37:13 Αλλά κατάλαβα ποιο ήταν το πλαίσιο αυτής της κουβέντας Επομένως όντως υπήρξε ενδιαφέρον Θες να κάνεις το ξένο αυτό το εμβληματικό πράγμα με ποιους όρους θα το κάνεις Ναι, τότε που τα λέμε πρέπει να το προφυλάξεις Με βγει κάποια μια μάπα ας πούμε Δηλαδή είναι ωραίο, σκέψου ότι δεν είναι όλα λεφτά είναι και λεφτά βέβαια αλλά τι θα κάνουμε Δεν μπορείς να καταστρέψεις ένα ριστούργημα Έτσι δεν είναι Και όχι η εμπνέομαι από τον ξένο ή τώρα θα πάμε να κάνουμε μια διασκευή του ξένου Όλα είναι θετικά και ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, αλλά υπάρχουν και πράγματα τα οποία είναι λίγο πιο δύσκολο και να τα πλησιάσεις και να τα διαχειριστείς καλλιτεχνικά ας πούμε, θα σου δώσω ένα παράδειγμα θεατρικό το Ίδρυμα Beckett Α, καλά Είναι γνωστές, είναι γνωστές είναι ιστορίες για γρίους Έχει προδιαγραφές, ας πούμε τώρα που και ο Μπρέχτ βέβαια τώρα όμως που ο Μπρέχτ όμως το χτύσου πολύ πια Ναι, ο Μπρέχτ τώρα που θα βγει στο public domain και θα μπορεί ο καθένας να κάνει ό,τι θέλει με τον Μπρέχτ

38:15 θα δούμε τα αποτελέσματα και στον Μπέκκεντ δεν έχει μαλακώσει λίγο έλεγχος όσο περνάνε τα χρόνια ίσως έπαιξε ρόλο ότι είναι και ο Ζων λίγο πιο ενουάρη η μάνα του ήταν γεννημένη στην Αλγερία ο πατέρας της δικαστής ο οποίος αναγκάστηκε να φύγει από την Αλγερία και να ξεσήκωσε την οικογένεια γιατί την πήγε στη Γαλλία γιατί έγινε μια απόπειρα δολοφονίας, στη διάρκεια του πολέμου του απελευθερητικού και γύρισε πίσω, άρα έχει και λίγο ήταν και λίγο πιενουάρ ο Ζωμπούτη και αυτό έπαιξε και να μην ήταν ωστόσο έχει πλάκα πάντως ότι όπως λέει και ο Ζωμπούτη δεν υπάρχει γάλλος που να μην έχει λίγη Αλγερία μέσα του Μπράβο, αυτό ήθελα να πω, ότι σκέψω ας πούμε τη λογοτεχνία στη δική μας την περίπτωση εδώ στην Ελλάδα πόσα μυθιστορήματα για το πόλεμο της Αλγερίας έχουμε διαβάσει. Εγώ πάρα πολλά.

39:06 Και εγώ πάρα πολλά. Ποιο είναι το πιο καλύτερο? Τώρα αυτό χρειάζεται σκέψη. Αλλά γιατί, γιατί πραγματικά σε αυτό που λέει ο Ζώνα έχει δίκιο. Είναι ένα τραύμα για τους Γάλλους. Εμείς δεν μπορούμε να το καταλάβουμε αυτό στην Ελλάδα. Γιατί η Ελλάδα δεν ήταν μια ταλέπωρη χώρα βέβαια. Δεν είχε αμπικιοκρατία. Αλλά είναι ένα ανοιχτό τραύμα αυτό για τους Γάλλους ακόμα και σήμερα.

39:30 Και δεν βλέπεις ότι αυτή τη στιγμή έχουν φτάσει στο μην πάλι σχέσεις Αλγερίας-Γαλλίας Βέβαια, βέβαια Και είναι, έχουν φτάσει φρικτή σύγκρουση, κόμμα Και βλέπεις πώς ας πούμε δημιουργείται μια ολόκληρη συζήτηση για τον Σανσάλ ας πούμε Μεγάλη απλό συζήτηση, καταστρέφουν ανθρώπους, συλλαμβάνουν εισηγραφείς Πρέπει να επέμβει ο πρόεδρος της Γερμανίας για να τον βγάλει τον κακομύριο του Σανσάλ Αυτό δεν θυμάμαι από τη φυλακή Ο Καμέλ Νταούτγε τον οποίον λέγανε πριν από λίγο Αυτή τη στιγμή τον κυνηγάει η Αλγερία Εγίνε νομικό το ζήτημα Είναι καταδικάστη και τρία χρόνια φυλακή ας πούμε Αλλά σκέψου βγαίνει ο Γάλλος πρόεδρος Ο Μονιέλ Μακρό Και αναφέρεται σε έναν συγγραφέα Αλγερινό Αλγερινο-Γάλλο εν τέλει Τον Μπολεμ Σανθάλ Για το ότι τον έχουν κλείσει μέσα Νομίζω ότι εμείς που ζούμε σε χώρες όπως η Ελλάδα δεν μπορούμε ακριβώς να καταλάβουμε αυτή την συζήτηση.

40:28 Εμένα επειδή με ενδιαφέρει πάρα πολύ το θέμα της Αλγερίας και διαβάζω τα πάτα για την Αλγερία και έχω άποψη και για την Αλγερία και αισθανοχωρούμαι πάρα πολύ που ένας πόλεμος τόσο σημαντικός που φύγανε επιτέλους οι Γάλλοι κατέληξε στο σημερινό κράτος που είναι μέσα στη τρασκοληψία δεν υπάρχει δημοκρατία οι γυναίκες τα λεποριούνται αισθάνομαι δηλαδή οι συγγραφείς και οι γιούνται είναι ένας εκφυλισμός ας πούμε αυτού του περίφημου απελευθερωτικού πολέμου της Αλγερίας βέβαια βέβαια παρόλα αυτά ο μουσουλμανικός κόσμος ο αραφικός κόσμος γιατί δεν είναι απαραίτητα τα ίδια πράγματα πρέπει αντιστήχως στο χρόνο το δικό του το πολιτισμικό αυτό τώρα δεν είναι δική μου άποψη αλλά προκύπτει από διάφορες κουβέντες που έχω κάνει με ανθρώπους που κατάγονται και διανοούμενους που κατάγονται από τέτοιες χώρες ότι πρέπει να χρειαστεί μια πολύχρονη διαδικασία εκτονέσω, μια μεταρρύθμιση εκτονέσω για να αλλάξουν τα πράγματα εκεί. Αυτό για να μην νομίζουμε ότι αν απ' έξω κάτι επιβληθεί

41:32 μπορεί να αλλάξει τις κοινωνίες. Αυτό είναι τουλάχιστον αβάσιμο. Λοιπόν, εγώ θέλω να την ξαναδώ την ταινία τώρα μετά τη συζήτησή μας. Και εγώ θα την ξανά βλέπω πιστεύω. Γιατί μπορεί όλο και κάτι μου έχει ξεφύγει. Είμαι και εσύ από την ηλικία που ξεχνάω. Δηλαδή αν δεν την δω και δεύτερη φορά πως είδα το Βισκόντι και τον ξανά έδρασα μέσα μου.

41:51 Λοιπόν, παίζετε στα θερινά σινεμά. Ο ξένος του Οζώ. Ο ξένος του Καμίου σας περιμένει να το ξανακάνουμε best seller το καλοκαίρι. Άμα θέλετε να διαβάσετε και τον Αλγερίου τον Καμέλη Νταούντ επίσης και αυτός πάρα πολύ σημαντικός. Τι άλλο μπορώ να τους πούμε Πώς το λέμε, αν θέλετε για περισσότερο διάβασμα Λοιπόν, υπάρχουν δύο βιβλία που σχετίζονται είτε με τον Καμή είτε με τον Ξένο γιατί για κάποιους μπορεί και για μένα αυτά πες τα Γρηγόρη για κάποιους Ξένο μπορεί να είναι στο top 5 Ναι, πες μου σε παρακαλώ Υπάρχουν δύο βιβλία σημαντικά το ένα είναι μια πολύ μεγάλη βιογραφία που είχε γράψει και έχει εκδώσει στα μέσα της 190 Olivier Todd στον Καλυμάρ βέβαια το Albert Camus Εσύ στο κοινό το βγάλετε αυτό ωραία, θα σας το πάρω και υπάρχει και μια μελέτη πάρα πολύ ενδιαφέρουσα αυτό το βιβλίο βγήκε πριν από μερικά χρόνια εδώ από τις εκδόσεις Καπών της Alice Kaplan η οποία έχει πάει στα αρχεία έχει αναζητήσει στοιχεία έγγραφα και ανασυστήνει το πλαίσιο μέσα στο οποίο γράφει

43:00 ο Καμή τον ξένο τότε ας πούμε μια λεπτομέρεια ο Καμή βασίζεται σε ένα πραγματικό γεγονός, όντως τότε κάπου υπήρξε μια συμπλοκή σε μια παραλία ανάμεσα σε δύο Γάλλους και δύο Αλγερινούς που είχε περασκήσει σε εφημερίδες κλπ αυτό δεν είχε θάνατο, δεν είχε δολοφονία, δεν είχε πιστόλια, είχε όμως μαχαίρι οπότε βλέπεις πως παίρνει ο Καμί το παιστατικό και το μεταπλάθει γιατί ήταν αυτός ο σπουδένς Λοιπόν σας ευχαριστώ πάρα πολύ Γρηγόρη μου και ελπίζουμε να τα ξαναπούμε Είμαι η Βένα Γιώργο Πούλου και μίλησα με τον δημοσιογράφο Γρηγόρη Μπέκο για τη νέα ταινία του Φρανσουά Οζών Ο Ξένος η οποία βασίζεται στο περίφημο αριστούργημα του και νομπελίστα Γάλλο Αλμπέρ Καμίου Ξένος που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

43:56 Για να μην χάνετε κανένα podcast της σειράς The Review ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcast και στο κανάλι της Λάιφο στο YouTube.