Τι κρατάμε από τη «Λυσιστράτη» του Κραουνάκη;
The ReviewΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ο σπουδαίος συνθέτης, που ξέρει πολύ καλά τον Αριστοφάνη, φέτος προσπάθησε να δημιουργήσει με βάση τη Λυσιστράτη μια «ξεκαρδιστική όπερα». Πέτυχε η απόπειρα; Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητά με τον Χρήστο Παρίδη για την παράσταση, που γέμισε ασφυκτικά για δυο βραδιές το Ηρώδειο.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
στο κανάλι της Λάιφου στο YouTube. Είναι τα podcast της Λάιφου. Γεια σου Χρήστο. Γεια σου Βέννα. Να είμαστε στο φεστιβαλικό μας καλοκαίρι και δείτε το αριστοπανικό στα παλιά μας τα λιμέρια. Είδαμε την πρώτη ελισσή στράτη. Έχει και άλλη μία νομίζω. Με βροχή και ομπρέλες. Α, είδες που το έχω ξεχάσει και βλέπα και ένα φιάλτη με βροχή το βράδυ.
Λοιπόν, είδαμε την πρώτη Ελισσίστρατη του καλοκαιριού, έχει άλλη μία το κουθοβουέ του Αστέρη, το Αστέρη Πελτέκη και σκέφτηκα σήμερα που ετοιμαζόμουν ότι φαίνεται η Ελισσίστρατη το έχει αυτό να πηγαίνει 2-2 τα κορίτσια 2-2 αν θυμηθούμε το καλοκαίρι του 86, 40 χρόνια πριν που ήταν η Ελισσίστρατη του Βουτσινά με το Λάκη το Λαζόπουλο στο πρωτογονιστικό ρόλο, ο Κραουνάκης μουσική, η Λίνα Νικολοκοπούλου στίχη και απέναντι η Λυσίστρατι με την Βιουκλάκη σε σκηνοθεσία του αγαπημένου μου Αλέξη Σολομού και μουσική του Μέγα Μάνου Χατζδάκη.
Υπήρχε μεγάλη κόντρα. Φέτος δεν βλέπω. Ήταν τηλεοπτική κόντρα. Τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα ξαφνικά. Το νέο αίμα, το νέο στάρ. Και η στάρα ας πούμε. Και η απόλυτη στάρα. έχει γίνει όχι απλώς hold out της κακομήρας όλο το χρόνο και εμείς χωριόμαστε με το like από τη μία και με το dislike από την άλλη. Τις είδες φαντάζομαι και εσύ και τις δύο παραστάσεις Σ' άρεσε καμία πολύ και οι δύο είχαν μια αγωγητία η μία ήταν η κλασική εκδοχή του Σολομού που την είχε ξεκινήσει έναν αιώνα, μισό αιώνα πίσω με την Μέρια Ρόνι η μανιέρα του, η ωραία του Σολομού και το άλλο ήταν ξέρεις κάτι ήταν τα πρώτα τολμήματα queer θεάτρου στο mainstream θέατρο για το Λάκη μιλάς τώρα για το Βουτσινά κυρίως αλλά ήταν μια διασκευή αν θυμάμαι το είχα κιόλας κάποτε το βιβλίο του Λαζόπουλου δεν το ψάξα έψαξα κάτι άλλο αυτό δεν μου ήθελε να το ψάξω και βέβαια οι επιτυχίες των Λίνων Κολακοπούλου στίχη μουσική Κραουνάκη ακουγόντουσαν επί χρόνια Γίνανε τεράστιες επιτυχίες και γι' αυτό το αναφέρω
Γιατί θα μπορούσα να μην αναφερθώ στο καλοκαίρι του 86 Γιατί η παράσταση αυτή του Βουτσινά Με κάποιο τρόπο συνδέεται με την παράσταση που είδαμε Σταμάτη Κρεωνάκη στο Ηρώδιο Και μόνο για το γεγονός ότι έχει τρία από τα τραγούδια της Λοιπόν, ας πάμε από την αρχή Αν μας άρεσαν, περάσαμε καλά, προχώρα χωρίς να μακριβωρείς όχι όχι όχι ήταν μια απογειωτική βραδιά νομίζω ότι δεν ξέρω εσύ δεν το κρίνεις θεατρικά αυτό το εγχείρημα εγώ δεν θα το έλεγα αυτό για αυτό σε θέλω παιδί μου δεν θέλω να λέω ανόητες κακίες τώρα εδώ πέρα όχι ήταν μια βραδιά γεμάτη μουσική ήταν όλο τραγουδιστό έτσι ήτανε στα όρια της συναυλίας έτσι θεατρικά νεύασιζόταν σε ένα πολύ γνωστό θεατρικό έργο το οποίο όμως είχε κυρωθεί μπαίνεις κατευθείαν στο ζουμί δυστυχαί μου δεν θέλω να πω τίποτε ήταν ξαναγραμμένο από τον Σταμάτη Κρομνάκη που από ό,τι ξέρω ήτανε ένα στόχος ένα όραμα ένα project το οποίο το είχε στο μυαλό του νομίζω 20 χρόνια. Αυτόν είδηση, εγώ δεν την ήξερα Δεν είδηση νομίζω το έχει πει
Εμένα μου το είπε ένας βασικός του συνεργάτης Και το πιστεύω Όχι το έχει πει Το είχε σαν ιδέα ή το έχει γράψει Και όλας πριν 20 χρόνια Επίσης το λιμπρέτο ήταν γραμμένο Πολύ καιρό πριν Αλλά είχε αυτή την ιδέα Όλα αυτά τα χρόνια Και ναι το είχε γράψει Αυτό είναι καλό Το δείχνει ότι την είχε πάρει πολύ σοβαρά Αυτή την υπόθεση Απολύτως Μα ο Κραουνάκης σίγουρα ό,τι κάνει το παίρνει πολύ σοβαρά Δεν μπορείς να πεις τίποτε Δεν έχω άποψη γι' αυτό Είναι ένας άνθρωπος πολύ σοβαρός και υπεύθυνος Με τις επιλογές του, τις καλλιτεχνικές Τώρα για κάποιον που έχει δει αρκετές παραστάσεις της ομάδας του Σπύρα Σπύρα Θα έλεγες ότι ήταν πολύ κοντά σ' αυτό Εγώ νιώθω ότι σαν να βλέπω μια παράσταση της Σπύρα Σπύρα Ναι βέβαια με μια άλλη σκηνή ένα άλλο θέατρο και βέβαια με μια υποτυπώ διπλοκή Λοιπόν να πω και εγώ τη γνώμη μου πώς πέρασα, εγώ πέρασα πολύ καλά Απόδειξε ότι κατέβηκα στο ηρώδιο και πήγαινα στο λιθόστωρο το προσωπικό μου χοροπηδώντας και από την εκείνη την ημέρα
το ορκίζομαι, ξυπνάω κάθε πρωί και έχω στο μυαλό μου ένα τραγούδι του Κραουνάκη που μένα δεν μου κολλάνε τραγούδια λοιπόν αυτό σημαίνει κάτι μουμινα από αυτή την παράσταση μια διάθεση καλή αλλά παρόλα αυτά παρόλο που ξυπνάω με καραουνάκι κάθε πρωί δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει περίμενα κάτι παραπάνω κάτι πιο δουλεμένο και ολοκληρωμένο ας πούμε κάτι σαν τους αχαρνείς του Σαββόπουλου γιατί σκέφτηκα ότι για να κάνεις με πρόταση για τη λυσίστρα της στο μαρμαρινό σημαίνει ότι είναι κάτι πολύ μεγάλο για σένα κάτι πολύ φιλόδοξο, αλλά εγώ πρόταση δεν είδα.
Είδα πιο πολύ μια χαμένη ευκαιρία γιατί πιστεύω ότι η λυσιστράτη του Αριστοφάν έχει πάρα πολύ ψωμί για μιουζικαλ και για όπερα. Ο Κραουνάκης το χάσε το θεατρικό στίχημα για μένα, αλλά, για να μην είμαι και τελείως beach, η μουσική του ήταν θεία. Η μουσική θα μείνει όπως έμεινε και η μουσική από την παράσταση του Βουτσινά.
Δηλαδή, τα τραγούδια, η μουσική ήταν από τις καλύτερες που έχω κόστος του Κραουνάκη. Πλούσια, με εύρος, με ευφύ περάσματα. Τι είσαι μελωδίας. Τότε ήρθες απαγοήτευση. Δεν με απαγοήτευσε. Ας σου είπα, βγήκα χοροπηδώντας. Απλώς ήθελα να δω και θέατρο. Και θέατρο δεν είδα. Δεν είναι θεατρικός σκηνοθέτης ο Σταμάτης Κραουνάκης.
Ναι, αλλά σκηνοθέτησε. Ναι και ίσως και κακός Με την έννοια ότι δεν υπήρχε σκηνοθεσία Εκεί στη σκηνή Ήταν μια παλιά Ένα παλιό πράγμα Ήταν όχι δεν υπήρχε σκηνοθεσία Υπήρχε κάτι άλλο Υπήρχε μια έκρεξη Μια ενέργεια τρομερή Μια εφορία Και μια απόδραση Από την πραγματικότητα Που ζούμε Ήταν σαν να ήθελε Όχι κοίτα Είχε πολλά πολιτικά μηνύματα, οπότε δεν θα...
Λιγότερα από όσα νόμιζα εγώ και περίμενα. Αλλά είχε. Είχε πολλά. Καταρχήν ο Οριστοφάνης. Ο Οριστοφάνης είναι τίγκα στα πολιτικά μηνύματα. Ναι, αλλά αυτό δεν ήταν τόσο Οριστοφάνης όσο ο Κραουνάκης. Ήταν ένα έργο ξεναγραμμένο μέσα από την οπτική του... Λοιπόν, θες να πούμε αυτό, να καταλάβουν τι... Σταμάτη, Κραουνάκης. Αυτό που μας ακούνε, τι ήτανε τελικά αυτή η Λυσσίστρατη Κραουνάκης, Αριστοφάνης Πόσο Αριστοφάνης ήτανε Και πόσο Κραουνάκης ήτανε Και να τα πάρουμε από την αρχή, το λιμπρέτο Κακώς τα τοποθετήσεις έτσι Γιατί η Λυσσίστρατη είναι το εθνικό μας μιούσικλ Τελεία Ήθελε να το αποδώσει στο σήμερα Με τη δική του οπτική Δικαιωμάτου, απόλυτα, ευβέβαια Δικαιωμάτου και ένας καλλιτέχνης είναι λογικό να έχει αλλά όταν έχεις ένα τόσο πλούσιο κείμενο σαν το κείμενο του Αριστοφάνη δεν μπορεί να χρησιμοποιείς μόνο μερικά βασικά κλισέ επιφανειακά πράγματα και μετά να απλώνεσαι σε ένα κικαιώνα σε ένα χάος προσωπικό δικό σου το οποίο είναι χαμηλότερης ποιότητας από το
ριστούργηματικό υλικό που έχεις στα χέρια σου εκ των πραγμάτων δεν θα ήτανε δηλαδή πως τα βάζεις με έναν Αριστοφάνη Το θέμα είναι ότι ο άνθρωπος είναι συνθέτης και αυτό το πρόσφερε Λούσιο Πάροχα. Αν το κρίνουμε θεατρικά... Άρα να μην μιλήσουμε, να μην κάνουμε podcast γιατί εγώ έχω σκεφτεί... Ωραία, πες τη γνώμη σου. Όχι, δεν έχω γνώμη. Στοιχεία θα πούμε.
Να καταλάβουν οι άνθρωποι τι ήταν, ας πούμε. Τι ήταν. Απλώς νομίζω το αδικής αναπημείνεις τόσο πολύ στο θεατρικό μέρος. Ωραία, για τη μουσική είπα το σιγός Εμένα γιουροκοπούλου, παρόλο που έχω πάει στο δύο Και έχω παίξει δεκα χρόνια ακορδιόν Λες κι ήμουν ατυφλή Δεν είμαι ικανή να μιλήσω Για αυτό που λέμε το μουσικό Τάλαντο, τη μουσική Ιδιοφυΐα αυτού του ανθρώπου Ο άνθρωπος αυτός είναι Σκέφτομαι μερικές φορές ότι πρέπει Ναι η μουσική Η ευκολία που έχει να κάνει Να βρίσκει μαγικούς ήχους Είναι μοναδικός πώς θα το κάνουμε. Εγώ είμαι πάρα πολύ μεγάλη φαν του Κραουνάκη.
Όχι μόνο τώρα που ξυπνάω και δεν πρώι μου Κραουνάκη σε όλη μου τη ζωή αποφτήτρια. Να το πάρουμε ένα-ένα. Το Λιμπρέτο. Το Λιμπρέτο είχε μερικά εξαιρετικά αστεία πανέξυπνα κομμάτια. Ακολούθησε πολύ λίγο το αριστοφανικό κείμενο και είχε και μερικά χαόδισο ρεαλιστικά πράγματα που δεν τα καταλάβαινα και μια μονοτονία γιατί στάθηκε σε αντίθεση με το ρωστοφανικό κείμενο το οποίο κάψαγε το ξαναδιάβεσαν τη μετάφραση του Ταχτσίνη πάρα πολύ πλούσια για να ελλαγέσαι παρεμπιτώντας ξέρεις ότι και ο Ταχτσίνης είχε χρησιμοποιήσει πολύ καλλιερντά πολύ λιγότερο από τον 76 10 χρόνια πριν τι 10 χρόνια πριν 10 χρόνια πριν το Βουτσινά Λαζόπουλο που λέμε τώρα αλλά το 76 μόλις έχουμε φύγει η Ελλάδα από μια χούντα και το 86 είμαστε βαθιά μέσα στο Πασόκ πολύ λιγότερα εγώ νομίζω ότι αυτό ήταν ένα πάντρεμα παλιάου τύπου επιθόρησης ορίστε δεν είσαι μαλόρο που λες επιθόρηση όχι όχι δεν το λέω καθόλου αρνητικά θα είσαι ακούσει ότι κάποτε τα μπουλούκια και κυρίως κάποιοι γκέιτς ή ίσως και όχι γκέιτ
άνθρωποι που θέλανε να πουλήσουν πολύ εύκολα. Δινότουσαν λυσιστράτες. Με τις παίζαν αριστοφάνες στην επαρχή παραλλαγμένες με πικάντικα στία, μη πονούμε σεξουαλικά κλπ. Αυτό είναι σαν μια κληρονομιά που έφτασε μέχρι τον Κραουνάκη. Μέσω της επιθεώρησης μέσω της ελεύθερης κοινής μέσω του Βουτσινά μέσω στιγμής του ιδιοσυγκρασίας όλα αυτά.
Λοιπόν, εξού και το Λιμπρέτο εγώ αν έκανα μια κριτική θα έλεγα ότι έχει ένα χιούμορ λίγο ξεπερασμένο είναι ανήκει σε μια είναι camp αυτό που λέγαμε camp η γενιά η δικιά μας γιατί πια δεν λέγεται δηλαδή το gay humor πως το λένε έχω χαθεί με τους όρους πια ας πούμε queer ίσως το queer δεν είναι είναι μια συγκεκριμένη ταυτότητα είναι λοιπόν μια camp μεταπολιτευτική με μια ελευθεριότητα να τα πούμε όλα με το όνομά τους σατηρίζοντάς τα αυτό όμως ταιριάζει και στον Αριστοφάνη που είναι επίσης πολύ βαριά όντως το έκανε όμως με έναν τρόπο ο Σταμάτης Κρουνάκης που θυμίζει πιο πολύ μια αιτήλα κάτι το μόνο που λίγο μου κλώτσες αλλά είναι ο άνθρωπος αυτός είναι με το ειδικό του χιούμορ Και βέβαια νομίζω ότι δεν θα προστούσαμε τίποτε υπό όρους πολιτικής ορθότητας.
Το κείμενο αυτό. Ξεπερνούσε. Αυτό είναι καλό. Ναι, ενδεχομένως. Δεν ήταν απλός ο δεξιονποιούς συγκεκριμένες λέξεις. Αυτή η φούστης, ας πούμε, δεν τη λέμε. Εδώ την ακούσαμε. Δεν είναι μόνο αυτό. Είναι και ότι έλεγε πράγματα μειωτικά που αυτό είναι που ακυρώνονται τελείως από την σύγχρονη τα λέει αυτός όμως αυτός που ξέρουμε ότι είναι αυτός που είναι και αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον ακριβώς και ο οποίος δεν δέχεται με τίποτε να περιορίσει την αισθητική του και την έκφρασή του για χάρη κανένας και καμιάς εκτάσεις και καμιάς εποχής αυτό είναι το μόνο απλώς που θύμιζε λίγο κάτι παλιό όλοι αυτοί αλλά είναι το μόνο που που δεν με ενοχλήσε το μόνο που λιγάκι μου κλωστούσε Εγώ κάποιες στιγμές έπληκα στην παράσταση γιατί όλη η παράσταση ήταν ένα κονταροχτύπημα υβριστικό, βομολοχικό, πάρα πολύ αστείο ακραίο μεταξύ ανδρών και γυναικών αλλά το έργο που εγώ ήξερα και που έχω δει μέχρι τώρα δεν είναι μόνο αυτό, είναι και άλλα πράγματα τα οποία σου κρατάνε εδώ και ξύπναγα με κάποια ωραία μουσική
δηλαδή δεν ήταν η μουσική αυτή που με έφερνε με ζωντάνευε στην διάρκεια της παράστασης και κυρίως, και εδώ θα φτάνεις στην ουσία Τα τρία παλιά τραγούδια, οι τρεις μεγάλες παλιές επιτυχίες του που χρησιμοποίησε, ανάμεσα σε όλο το καινούριο μουσικό υλικό, λοιπόν, είναι τα τραγούδια «Πάμε κοπέλες», με το οποίο ξεκίνησα και την εισαγωγή μου, «Το νήμα» και «Το χωρικό της συμφιλίωσης», που είναι αυτό που λέει όλα για αυτή την πόλη κλπ.
Οι στίχες, αυτά τα τρία τραγούδια, τα πελώρια τα τραγούδια του Σταμάτη Κραυνάκη, έχει μεγάλη σημασία είναι γραμμένη από το Λαζόπουλο από την Νικολακοπούλου και από τον Γιώργο το Χατζηδάκι νομίζω πρέπει να είναι ο γιος του Χατζηδάκι και ξαφνικά αυτά τα τραγούδια δεν είναι μόνο ότι ο κόσμος συσηκώθηκε και χειροκρότητα και λοιπά γιατί τα έχουμε όλοι τραγουδήσει ξαφνικά είπα ότι γινόταν αλλαγή ύφους η παράσταση γινόταν διαφορετική γιατί από το σουρεάλ από το πως το λες καλιαντά από το παρανοϊκό, το χαόδεστο ποιητικό στυλ των στίχων του Κραουνάκη μπαίναμε ήταν τρεις άνθρωποι αυτοί οι οποίοι ανέφερα η Λίνα, ο Λάκης και ο Γιώργος ο Χατζηδάκης που είχαν στέρεη στιχουργική, θεατρική, λογική αν διαβάσω τους στίχους του Κραουνάκη και μετά τους στίχους του Νικολοκοπούλη είναι δύο άλλοι κόσμοι και αυτό με ενοχλούσε λίγο Γιατί δεν το βλέπεις σε ένα μεγάλο πάρτι Αυτό ήταν εκείνη η βραδιά Οι δύο βραδιές Ένα μεγάλο πάρτι στο οποίο η συμμετοχή Του κοινού ήταν αδιάλειπτη
Πάρα πολύ Καλά σου ο Καουνέρσπιτο Που έφτασε και ανέβηκε στο Δίπλα στην ορχήστρα Και κάθισε ήδη συνομιλούσε Με τις πρώτες σειρές Δηλαδή μια μεγάλη παρέα Ναι αλλά είχε κάνει τόση δουλειά ρε Χριστό μου Είχε γράψει ένα Λιμπρέντε το ξέρω πόσων χιλιάδων λέξεων δεν κάθεσαν να τις μετρήσω είχε σκεφτεί, είχε μια σύλληψη στο μυαλό του που δεν την είπαμε ότι δηλαδή η Ελισσίστρατη φτάνει στην Αθήνα το 2026 και είναι λίγο γερασμένη και μετά ξαφνικά γυρνάμε πίσω στο 411 καλά με το λέω πρώχριστου που ήταν η χρονιά που πρωτοπέχτηκε η Ελισσίστρατη στα Λίναια και μετά πάμε και είναι και εποχή πολυποννησιακού πολέμου είναι ο λόγος που το γράφει ο Ριστοφάνης εδώ πρέπει να σου πω ότι εγώ κατά τη γνώμη μου πιστεύω ότι ο Κρονάκης αυτό το πράγμα δεν στόχευε απαραίτητα να ανεβάσει θέατρο, νομίζω ήθελε να μιλήσει για την εποχή μας για την εποχή μας πως ρε Χρήστο με τα πολιτικά σχόλια ποια πολιτικά σχόλια, τρία είχε και όλα και όλα το ένα το έχω γράψει, το ένα μπορώ να το διαβάσω
για διαβασέ το πολιτικά σχόλια ενώ που να έχουν σχέση με το σήμερα, τα λέω τώρα εναντίον του πολέμου και εναντίον των λεφτάδων και εναντίον του συστήματος αυτά τα λέει ο Ριστοφάνης αγάπη μου. Τα λέει ο Ριστοφάνης, τα λέει και ο Σταμάτης Κρουνάκης εδώ και πολλά χρόνια διότι έχει μια, τα τελευταία δέκα χρόνια έχει μια πάρα πολύ έντονη πολιτική στάση επένδυση στα πράγματα Ποιος? Ο Σταμάτης Κρουνάκης. Βέβαια πολιτικά το κείμενό του ήταν μητρημένος, μπράβο, δεν το έπαιξε δηλαδή κάτω ή νουδού Στην αντέξη του φανείς πάρα πολύ παρατημένος και απογοητευμένος Με συγκινεί αυτό είπε ο Φίνη χτες ότι μπορεί και να μην ψηθεί στο κλειδί του, στο τζίπρα Ο οποίος ήταν στη πρώτη σειρά να το πούμε και αυτό Α, δεν τον είδα Εγώ τον είδα, πέρασα δίπλα Αλλά δεν λέει τίποτα Μία φορά υπάρχει λέξη νουδού ας πούμε στο κείμενο και θέλω να το διαβάσω ο ταξιτζής που κυνηγά τη Μυρή είναι δεξιούλης δεξιούλης, όλα δεξιούλης στο λέει με τερφερότητα γιατί επευθύνεται στους Έλληνες και ξέρει ότι ένα μεγάλο κομμάτι των Ελλήνων
έχουμε γίνει πιο χαόδης και από τον Κραουνάκη λοιπόν εκεί που έχει τώρα δεν ξέρω πως μια κατανόητη παρανοϊκή παρέλαση μοντέλων με παρουσιαστή του Κώστα Βενετσάνο ξαφνικά παρέλαση μοντέλων δεν είναι Παρουσιάζω εγώ στους Βενετσάνους και λέει Και τώρα η Βαγγέλα Κουνέλα κουνέλα Και η Ζέτα η Συριζέα Ωραία ωραία Και η πίτσα η νουδούλα Η δούλα η δούλα Δεν έχει άλλο πολιτικό σχόλιο τέτοιο Δεν είχες ολόκληρο το κείμενο Το έψαξα Εντάξει Ξέρεις όμως δεν μ' άφησες να πούμε στον κόσμο τι κάνει Ότι είναι η διαχρονική λυσσίστρατη Η λυσσίστρατη ξεκινάει από το 411 φτάνει στο 1940 δηλαδή πόσους αιώνας κάνει πηδάγια να φτάσει δυόμιση δύο από το 411 π.Χ. μέχρι το 1940 είναι δύο αιώνας φτάνει στο 1940 φτάνει στο 1945 φτάνει στο 1950 ορόσημα της ελληνικής ιστορίας πόλεμη που επηρεάζουν την Ελλάδα Πάει το εξίδαστο στους Δελφούς δεν ξέρω γιατί Και μετά περνάει όλα τα χρόνια διευθυντικά Μέχρι να φτάσει στο σήμερα Αυτό είναι Νομίζω ότι πιο πολύ τον ενδιάφερε το θέμα πόλεμος
Τον Κραονάκη Σε αντίθεση Κατά την ταπεινή γνώμη της Βένες Ροκοπούλου Τον Αριστοφάνη Που νομίζω ότι αυτό το έργο του Δεν είναι για να μας μιλήσει για τον πόλεμο Είναι όπως όλα τα έργα του Τα αντιπολιμικά αλλά κυρίως αυτό να μας μιλήσει για την ειρήνη, για τη χαρά, για το σεξ. Αυτό νομίζω ότι είναι. Ο Κρονάκης τώρα εξής τον πόλεμο.
Οκ. Δηλαδή θες να πεις ότι δεν υπάρχει καθόλου η χαρά της ζωής. Με μπερδεύεις τώρα. Υπάρχει η κόντρα του άντρα με τη γυναίκα που είναι ξεκαρδιστική και πολύ ωραία. Επικεντρώνεται ο Ριστοφάνης στα καλά της ειρήνης και εδώ ακόμη συνέχεια για τον πόλεμο και τον πόλεμο και τον πόλεμο. γιατί εγώ όσπου με περίμενα λέω μουσικός είναι και κορυφαίος μουσικός και δεν μπορεί να με έχει αγαπήσει το Χατζητάκη και ξαφνικά ανακαλύπτω όταν τελειώνει η παράσταση ότι δεν εμπνεύστηκε καν όπως εμπνεύστηκε ο Μάνος ο Χατζητάκης για την παράσταση του Σολομού και έγραψε το ένα μύθο θα σας πω. Αυτά τα υπέροχα χωρικά τα πέταξε. Πέταξε την ιστορία με τους γέρους που ανεβαίνουν με τη φουφού πέταξε πάρα πολύ σημαντικά πράγματα από το έργο τα οποία θα μπορούσαν να γεννήσουν διαμάντια και μουσικά και λιμπρητικά τώρα είναι σαν να μου λες αν ήμουν εγώ πρωθυπουργός τι θα έκανα τι να γίνει τώρα επέλεξε αυτή την να φωτίσει αυτές τις πλευρές που ήθελε να φωτίσει τώρα γενικά ουδέτερο
από τότε και πέρα έχουμε μια εξαιρετική πλήση στράτη με πολύ ωραία φωνή θεά και εγώ δεν το πίστευα είναι η καλύτερη ουζονίδου που έχω δει εύερ εγώ δεν ήξερα ότι τραγουδάει τόσο ωραία απίστευτη αυτό δηλαδή μου έκανε τρομερή εντύπωση δεν σου έκανε τρομερή εντύπωση το πόσο υψηλό ήταν το επίπεδο όλο του θεά σου ναι ναι βέβαια δηλαδή δύσκολος χώρος δύσκολη μουσική δεν ήταν τα πολύ μεγάλα ονόματα και ο ένας ήταν καλύτερος από τον άλλο μπράβο στον Κροουνάκι δηλαδή εντάξει ξέρω ήξερα δύο τρεις εσύ τους ξέρεις όλους ήξερα αυτή που έκανε την Χριστέα Μου Τελαμπητό την Αγιότητα Καπαρού καταπληκτική τραγουδίστρια Τα πληκτικοί Κοίτα Πολύ σπουδαίος φαρίτωνος Όπως κανούμε είναι και ο Χριστόφλος Σταμπόγλης Δεν είναι απλώς σπουδαίος Είναι από τους βασικούς πρωτογονιστές Της εθνικής λυρικής σκηνής Με τεράστια καριέρα στο εξωτερικό Ναι και έπαιζε το ρόλο Του πρόβουλου Ήτανε βέβαια από άλλο Όχι καταρχήν έχει μεγάλο υποχρετικό ταλέντο Ναι ναι δεν εννοώ αυτό Ενώ μουσικά δεν ήταν λίγο
ξένωσης και έτσι είναι τα υπόλοιπα νομίζω ότι του γράψε μια μουσική που να του ταιριάζει και ταιριάζει ίσως και στον πρόβουλο πρόβουλος μην ξεχνάμε ότι είναι ένας μημποτή έχει καταπιεί μπαστούνι το εκπρόσωπος της τάξης του δημόσιου πάρα πολύ καλό και δεν ξέρω πως έγινε τον ήξερε, τον αγαπούσε τον ήξερε σαν άνθρωπο έχω την ενδείξη ότι έχει συνεργαστεί μαζί του ξανά Τι το έλεγες σε μια συνέντευξη Δεν θυμάμαι που Εγώ βρήκα απίστευτα καλό Το Χρήστο το Γεροντίδη Α ναι μπράβο Που κάνει το κινησία Με Μυρίνη την Στέλλα Κρούσκα Λοιπόν δεν έχουμε πει τίποτα Έλα να πούμε για αυτό το φοβερό επεισόδιο κινησίας Απίστευτο και μουσικά Και υποκριτικά Και κινησιολογικά Θα έλεγα Αυτό ήταν το πιο Ίσως η πιο θεατρική στιγμή της παράστησης Και είναι από τα καλύτερα Επισόδια που έχει αφήσει Αυτός ο περάστιος Αριστοφάνης Έχει μείνει στην ιστορία του θεάτρου Ο Κινησίας Κιμηρίνη Και το πήγε τόσο καλά Και να σου πω εδώ Κριτικάρουμε το Λιμπρέτο Εδώ και αν δεν είναι πάρα πολύ
Καλό Αυτό είναι από τα καλύτερα Εξαιρετικό Ναι γιατί είναι To the point είναι πάρα πολύ αστείο και δύο ξενετικούς τερμινευτές εντάξει ομολογώ ότι σε όλες τις λυσσίστρατες που έχω δει με πρώτη και καλύτερη την περιβόητα λυσσίστρατη, την πρίφη με λυσσίστρατη του Ευαγγελάντου το επεισόδιο Κινησίας και Μυρήνη είναι κάθε φορά ξεκαρτιστικό, υπέροχο και έχουν περάσει είναι αβανταδόρικο θέλει όμως τεράστιους εισθοποιούς είναι ωραίο που το παίξει δεν είναι μονάχα ηθοποίη όμως που ήταν πολύ καλή όπως λέμε τόση ώρα αλλά ήταν και πάρα πολύ καλογραμμένο κομμάτι έτσι μου χρειάζεται να το διαβάσω δεν έχει νόημα γιατί ήταν το τραγούδι που το απογείωνε και αυτοί οι δύο άνθρωποι για το τέλος το grand finale ας πούμε τι γνώμη έχεις να πω τη δικιά μου δεν λες πρώτα την ελευθή της γαλάνη Ωχ ναι Χριστό Να πω καταρχήν και να καταλάβει και ο κόσμος Ότι έχει κάνει δικά του πράγματα Έχει προσθέσει πράγματα ο Κραουνάκης Έχει προσθέσει Και ένα ρόλο που είναι η παλάδα Η θεά Αθηνά
Γιατί κάπου την επικαλείται η Λυσίστρατη Και τσουπ εμφανίστε στη σκηνή Μια γαλάνη συγκλονιστική Όλο το συγκλονιστική λέω Καλά το τραγούδι είναι καταπληκτικό Νομίζω ότι όλο το η Ρόδι μας πήρε και έφυγε και μου εκνιτύπωσε η φωνή της πόση δύναμη και γλύκα έχει είναι εξαιρετική γιατί ποτέ δεν είναι δεν ξέρω επειδή μου έχει μεγαλώσει αλλά έχει οριμάσει από κάθε άποψη και αυτό φάνηκε κοίτα εισπράτηκε τόσο μεγάλη αγάπη από το κοινό αυτό δεν μπορεί παρά να της δίνει ακόμα μεγαλύτερη δύναμη η σπράτη αγάπη γιατί αυτό που ακούμε μας ξυπερνάει είναι τέλειο να πάμε στο τέλος το οποίο ήταν λίγο περίεργο συνήθως ο Ριστοφάνης είναι ένα μεγάλο πανηγύρι εδώ ας πούμε κακόμενο Ριστοφάνη μα ήταν πανηγύρι όλο το υπόλοιπο μπράβο πολύ ωραία που είχε κάνει πανηγύρι όλο το υπόλοιπο στο τέλος το ψιλοβάρινε δηλαδή εκεί που ο Ριστοφάνης βάζει να υπογράφεται η Ρίνη δεν το είδαμε αυτό δεν ξέρω γιατί δεν είδαμε να υπογράφεται δηλαδή συγχνώ με όχι κάνεις αριστοφάνη και δεν βλέπουμε
κάποιον με κάποιον άλλον υπογράφει ηρήνη ήμαρτον μεγάλο κενό για μένα εμφανίζεται ένας καταπληκτικός τύπος δεν τον ήξερα δεν είμαι όμως και από αυτούς που πηγαίνουν πολύ συχνά και ακούνε μουσικές από εδώ και από εκεί που λέγεται θεολόγος Παπα-Νικολάου και είναι λέει ιεροψάλτης με μια φωνάρα θα έλεγα όχι του μεγέθους του ξυλούρια αλλά πολύ μεγάλη φωνή που τραγουδάει ένα περίεργο πώς θα το χαρακτηρίσω τώρα πώς θα το χαρακτήριζες ο ίδιος ο συνθέτης μας το λέει Πεντοζάλι Πυρίχιο και είναι μια οδή στο γράμμα έψιλον εντελώς χρονακικό αυτό ελευθερία, Ελλάδα, έρωτας και τέτοια και τελειώνει έτσι με μεγαλοπρέπεια αυτό το ηλισσίστρατη αυτή η ξεκαροντιστική όπερα τελειώνει με ένα έτσι μεγαλείο με ένα βάρος, με ένα νύμνο με μια οδή ούτε στον έρωτο, ούτε στο σεξ, ούτε στην ειρήνη αλλά στο γράμμα ε, ελευθερία, Ελλάδα, Ελλάδα, έρωτας Εγώ επιμένω Βένα μου ότι είδα ένα μιούζικαλ για την Αθήνα Εξηγήσε το, με ενδιαφέρει πολύ αυτό Καλώς ή κακώς αυτή η χώρα είναι πάρα πολύ αθηνοκεντρική
Εδώ συμβαίνουν τα πάντα Ξεκινάει ας πούμε έτσι κι αλλιώς Λίση Στράτα στα αγγλικά, Αθήνα 2026 Αυτά τα αγγλικά με ξενίζανε Ναι, νομίζω ότι ναι νομίζω ότι είναι το προσωπικό του χιούμορ πως ξομπιούν πολύ φασέοι τα αγγλικά δεν ξέρω καν τι σημαίνει η λέξη φασέως θέλω να διαβάζω τους τείχους εδώ που λέει νομίζω ότι κροϊδεύει λιγάκι το περιβάλλον, τους σύγχρονους Έλληνες λες ε εντάξει θέλω να πω τους ατηρίζει τα αγγλικά είναι και λόγω ίντερνετ ξέρεις κάτι το οποίο χρησιμοποιούν πάρα πολύ άνετα οι πάντες και κακά αγγλικά και εδώ στο υπέροχο αυτό το τραγούδι της Παλάδας Αθηνάς που το λέει η Γαλάνη το ξαναείπαμε, ο χορός μπαίνει κάθε τόσο μέσα και τραγουδάει το παλιό καλό τραγούδι του Κορουνά και όλα για αυτή την πόλη τη συγκινητικό, όλα σε αυτή την πόλη όλα για αυτή την πόλη όλα μαζί κι εμείς, είναι πολύ ωραίο αυτό και μόνο αυτό δεν σου λέει κάτι Ναι παιδί μου λέει πολλά Χρήστο Σου λέω πολλά Τώρα δεν είμαι ανέσθητη Χοροπίδαγα σου λέω μετά την παράσταση Απλώς ήθελα
Το θέλω το απαιτώ από τον Κραουνάκη Που έχει τόσο μεγάλο ταλέντο Κάτι πιο ολοκληρωμένο Να στρωθεί κάπως δεν ξέρω Ξέρεις περισσότερο οι Έλληνες καλλιτέχνες δεν έχουν μέτρο Δεν ξέρουν να πετάνε Ο Κραουνάκης δεν έχει Είναι πολύ συναισθηματικοί και θέλουν να τα κρατήσουν όλοι Ο Σαββόπολος έχει μέτρο τέλος πάντων πες ότι ο Στραβάτης Κρονότης είναι ανεκονόμητος είναι ένας άνθρωπος πληθωρικός κυριολεκτικά και για αυτό τον αγαπάμε θα πεις δεν υπάρχει κάποιος να του βάλει ένα μέτρο να του πετάξει πράγματα ή είχε ακόμα περισσότερο και πήδη πέταξη που να ξέρουμε είναι αυτό που είπες εσύ Πάτου στην αρχή εσύ το πες και είπε το Παγώτη αν είχε συνεργαστεί με ένα σκηνοδέτης ίσως ήταν λίγο διαφορετικό εγώ λέω, εσύ λες αυτό εγώ λέω αν ποιος σκηνοθέτης έδελναν στην αργαστή με τον Καρονάκη σε κάτι τόσο προσωπικό ο Βουτσινάς δεν υπάρχει πλέον ο Βουτσινάς τότε ήτανε Βουτσινάς και ο Καρονάκης ακόμα ήταν νέος εντάξει, σωστά, με τη γενέση του εγώ φανταζόμουν ότι άμα έπιθε
τη Λίνα, την Νικολακοπούλου που έχει τόσο μεγάλη πύρα δεν είναι σκηνοθέτης Όχι ένας κοινοφετής παιδί μου Εγώ πιάνω το λιμπρέτο Και δουλεύανε μαζί το λιμπρέτο Να είναι και πιο κοντά στον Αριστοφάνη Να έχει και τα δικά του φυσικά Λίμωνο την πετριά του Θα ήταν όλα πιο ωραία Και θα είχε μείνει και αυτή η παράσταση Τώρα δεν ξέρω να θα μείνει η παράσταση Θα μείνει η μουσική Λες να πιει δίσκος όπως βγήκε και στο Νοβουτσινά Είχε βγει ο δίσκος αμέσως θυμάμαι της μουστικής του φυσικά ήταν έτοιμο όσο ξέρει λοιπόν εγώ πέρασα πάρα πολύ ωραία δεν θα το ξανακάνουμε γιατί η Λυσσή Στράτη του Κωθούβου έκτος πια και αν μας ο Πελτέκης κάνει το θαύμα του έχουμε πάντως πολλά να δούμε στο festival ίσως ξαναντιθούμε Χρήστο μου αγαπημένε σε ευχαριστώ πολύ για το σημερινό podcast για αυτό το ξεκαρδιστικό podcast Λοιπόν, είμαι η Παναγιώργο Κοπούλου και μίλησα με το Χρήστο Παρίδη για την παράσταση του Σταμάτη Κραουνάκη στο Ηρώδιο Λυσσίστρατη μια ξεκαρδιστική όπερα Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο της σειράς podcast review
ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcasts και στο κανάλι της Λάιφο στο YouTube Είναι τα podcast της Λάιφο
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
