Το «χιλιοστό» που μας χώριζε από το Grexit
The ReviewΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Η σειρά ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ με τίτλο «Στο Χιλιοστό» των δημοσιογράφων Ελένης Βαρβιτσιώτη και Βικτώριας Δενδρινού μας γύρισε στο καλοκαίρι του 2015, όταν βρεθήκαμε σε απόσταση αναπνοής από τη χρεoκοπία και το Grexit. Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητά γι’ aυτήν τη σειρά με τη σκηνοθέτιδα Κατερίνα Ευαγγελάκου.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
τότε που ξενυχτούσαμε μπροστά στις συνεδριάσεις της Βουλής, στον ακραίο διχασμό από τη μια ημένου με Ευρώπη, από την άλλη που κονούσαν τις σημαίες της αξιοπρέπειας εναντίον των Ευρωπαίων εκβιαστών, μας ξαναγυρνάει στις κλειστές τράπεζες, στην εκρηκτική πρεμιέρα του φαινόμενου Βαρουφάκη και της κολοτούμπας του Τσίπρα. Sorry, δεν την αφήνω εγώ τη λέξη.
Η σειρά έκανε πολλούς, πάρα πολλούς, να καθίσουν στην τηλεόρασή τους. Οι τηλεθέασεις ήταν πάρα πολύ υψηλή. Είπαμε να τα ξαναζήσουμε όλα αυτά. Θέλουμε, δεν θέλουμε. Αντέχουμε, δεν αντέχουμε. Σε πολλές παρές η σειρά ντοκιμοντέρ στο Χιλιοστό μονοπόλησε τις κουβέντες, ενώ άλλες φυσικά και λογικό είναι τις κατατσάντισε η Μιμένο Γιώργο Κουπούλου και τώρα που ολοκληρώθηκε η σειρά στο Χιλιοστό εγώ επιμένω και θα τη συζητήσω με τη σκηνοθέτηδα και κινηματογραφίστρια Κατερίνα Ευαγγελάκου.
Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο της σειράς podcast του Ιλβιού ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcast και στο κανάλι της Λάιφο στο YouTube. Δεν με εξέπληξε καθόλου όταν την πήρα τηλέφωνο που μου είπε ότι το βλέπει όχι μόνο αυτή αλλά και όλο ότι στο ΣΟΙ, Αναμεσάτους και Νέα Παιδιά και χάρηκα ακόμα πιο πολύ όταν η Κατερίνα μου είπε, δεν το ήξερα πισκάπου να το ξέρω, ότι είχε διαβάσει κι αυτή, όπως κι εγώ, το βιβλίο των δύο γενικών πάνω στο ίδιο θέμα, με τίτλο «Η τελευταία μπλόφα», ένα καταπληκτικό δημοσιογραφικό οδηπορικό στη δραματική περίοδο του καλοκαιριού του 2015.
Είχε βγει το 2019 από τις εκδόσεις του Παπαδόπουλου. Εγώ το είχα λιώσει στο διάβασμα, ήταν και πιο κοντά τα γεγονότα τότε, είχαν ακόμα τη δύναμη να μεταράζουν όχι βέβαια ότι την έχουν χάσει και τελώς και τώρα πια λοιπόν πριν αρχίσουμε την κουβέντα μας για το Κιμοντέρ να σας σας πω λίγα λόγια για την Κατερίνα είναι τα πιο γνωστά αγαπητά και αναγνωσμένα πρόσωπα του κινηματογράφου μας με τρεις σπουδαίες ταινίες μεγάλο μήκος η Αγουάρος ο το μετανιώσεις ώρες κινήσεις ησυχίας και πάρα πάρα πάρα πολλά ντοκιμοντέρ κυρίως στο θρηλυκό παρασκήνιο η Κατερίνα ήταν και είναι από τα πιο αγαπημένα παιδιά μαθητές του Λάκη Παπαστάθη ενώ πριν μια μέρα ή δύο δεν το πίσω αυτό που έβλεπα είχες μια λαμπρή πρεμιέρα Κατερίνα στο Μουσείο της Ακρόπολης με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Βασιλιάδες κλπ γιατί είσαι σκηνοθέτης του ντοκιουντράμα ντοκιουντράμα που στο προφέρουμε δερματοποιημένη ντοκιουντέρ η γυναίκα πίσω από το Έλγιν σε σενάριο και αφήγηση Μιμής Δενίση με θέμα την Μεριν Ίσμπε, τη σύζυγο του Έλγιν
και το καθοριστικό ρόλο που έπαιξε στην κλοπή των μαρμάρων. Λοιπόν, βιάζομαι να το δω στην ΕΡΤ την επόμενη σεζόν και ας αρχίσουμε την κουβέντα μας παρακαλώ όπως τα λέγει και ο Τσίπρας με ψυχραιμία και νυφαλιότητα ούτε οικονομολογή είμαστε, ούτε πολιτικές αναλύτριες είμαστε είμαστε δύο πολίτες αυτής της χώρας που ενδιαφερόμαστε για τα κοινά και ζήσαμε και εμείς τα γεγονότα που ακολουθεί η σειρά με την ψυχή στο στόμα θα ήθελα να μην πολυπαθιαστούμε και να μην παρασυρθούμε άλλωστε κατά το ντοκιμαντέρ και μπαίνω στο θέμα κατά τη γνώμη μου είναι υπόδειγμα αντικειμενικότητας υπόδειγμα μετρημένης, ισορροπημένης έρευνας Υπάρχουν όλες οι πλευρές, καμιά δεν πρημοδοτείται εκτός από το αυτονόητο φυσικά δεν θα μπορούσε σειρά να είναι υπέρ του Brexit.
Εν τέλει δεν μας έλειψε, εμένα τουλάχιστον δεν μου λείψανε, ούτε ο Τσίπερος και ο Βαρουφάκης που αρνήθηκαν να συμμετάσχουν αφού είναι παρόντες, πάρα πολλοί παρόντες, με άπειρα footage από την εποχή και δηλώσεις ενώ επίσης συμμετέχουν και μπράβο τους πάρα πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΟ. Λαφαζάνης, Χωνσταντοπούλου, Τσακαλώτος ο παπάς, ο Τζανακόπουλος, ο Σταθάκης ο Μάρδας ξεχνάω κανέναν Λαφαζάνης, ζωή Χωνσταντοπούλου Την είπα προς τους πρώτους Λοιπόν, γεια σου Κατερίνα, συγγνώμη που σε πήρα έτσι από τη Μούρη Λοιπόν, καλησπέρα και από εμένα και σε ευχαριστώ για την ωραία αυτή πρόσκληση γιατί χάρη στην πρόσκλησή σου ξαναείδα όλο το χιλιοστό, πολύ προσεκτικά Μη του Και ακριβώς επειδή είναι μια πολύ πυκνή αφήγηση, τα περισσότερα τα είχα χάσει στην πρώτη προβολή που σημαίνει ότι βλέπετε και ξαναβλέπετε όπως όλες οι καλές ταινίες και τα καλά ντοκιμαντέρ και καθώς θα περνάει ο καιρός πιστεύω ότι θα παίρνει και άλλη αξία Τι θυμάσαι εσύ από την εποχή πιο έντονα πριν φτάσουμε στο ντοκιμαντέρ, στην κριτική
και όλα αυτά τα πράγματα, να πούμε είναι και προσωπικό αυτό το θέμα βεβαίως είναι και προσωπικό και αν θυμάμαι κάτι πολύ έντονα είναι ότι περνούσα πιο πολλές ώρες της ημέρας ειδικά στο δημοψήφισμα με ανθρώπους εντελώς άγνωστους όπως π.χ. ο Ορίστος Δοξιάδης που στο γραφείο μου έρχονταν και κάναμε μια μικρού ένα μικρό είδος καμπάνια για το ναι γιατί έχω ψηφίσει ναι και λιγότερη παρέα με τους φίλους μου με τους οποίους μάλλον τσακωνόμουν σε κάθε τηλεφώνημα με μάλιστα την πιο κολλητή μου και τρεις αγαπημένη φίλοι που έχει φύγει κιόλας από τη ζωή και με συγκινήκε μόνο που το σκέφτομαι η οποία ήταν ψήφισε όχι δεν υπήρχε περίπτωση να μιλήσουμε μία φορά την ημέρα ή και δύο φορές την ημέρα και να μην κλείσουμε το τηλέφωνο πάρα πολύ ψυχραμένες και χωρίς καμία κατανόηση για την απέναντι πλευρά αυτό θυμάμαι πιο έντονα αυτό θυμάμαι πιο έντονα και την αγωνία βέβαια γιατί είχα ένα μικρό παιδί και μια βεβαιότητα η οποία στο δημοψήφισμα έφτασε στο σημείο να σκεφτόμαστε που θα πάμε να ζήσουμε
εάν τυχόν η Ελλάδα βγει από το ευρώ και τι θα συμβεί την επόμενη μέρα και το λέω αυτό γιατί διάβαζα δύο και τρεις εφημερίδες ημερησίως και από τις δύο ας πούμε τις αντίθετες πλευρές προκειμένου να διαμορφώσω και εγώ έτσι σαν πολίτης ας πούμε μια ορισμένη εικόνα για το τι ακριβώς μας συμβαίνει. Γνωρίζοντας βέβαια ότι την ώρα που ζεις ένα συμβάν δεν μπορείς να έχεις τη μεγάλη εικόνα.
Και αυτή νομίζω ότι είναι η προσφορά αυτής της σειράς και άλλων σειρών και μακάρι να γίνουν και άλλες και με διαφορετικές ενδεχομένως πολιτικές τοποθετήσεις που μας δίνει τη δυνατότητα να αναστοχαστούμε πάνω σε αυτό που μας συνέβη τις οποίες ήμασταν ήρωες άρα όχι παρατηρητές. Βλέποντας Λοιπόν ξανά και δεύτερη φορά το χιλιοστό Σκέφτομαι ότι δεν είναι τυχαίο που το θέατρο γεννήθηκε στην Ελλάδα Δηλαδή ήταν όλο το στο θεατρικό, έλεγαν όλοι υποκρίνοντα Υπάρχει μια φράση στην πολιτική που την έχει δανειστεί η πολιτική από το θέατρο Το κούντε τεάτρα το οποίο ουσιαστικά είναι μια ευνίδια δραματική εξέλιξη σε πολιτικά γεγονότα Αν παρακολουθήσεις τις έξι αυτές ώρες στη σειράζαν μια ταινία θα διαπιστώσεις ότι κειμένεται κάτι ανάμεσα σε Σκορτζέζη και Χίτσκογκ διότι οι εφνιδιασμοί, η ένταση, οι ανατροπές όλα αυτά συμβαίνουν από ελληνικής πλευράς η ελληνική πλευρά δηλαδή επιφυλάσσει στους στους δανειστές της όχι ας μην το σπούμε ακόμα δανειστές τους ας το σπούμε στους συνεταίρους της της Ευρωπαϊκής Ένωσης
επιφυλάσσει διαρκώς καινούριες παγίδες και τεχνάσματα αυτό είναι συναρπαστικό Είναι στερεοπαστικό εγώ να συμπληρώσω το θέμα από το που λες. Εγώ δεν το είδα μόνο σαν Hitchcock και δεν ξέρω ποιον είπες, Κορσέζε. Εγώ είδα στοιχεία σουριαλισμού, στοιχεία τρελής κομμωδίας και horror movie, φρίκης. Δηλαδή θα μπορούσαμε να μιλήσουμε μόνο με κινημογραφικούς τίτλους για το ντοκιουμοντέρ αυτό και την υπόχειμου.
Σύν' ότι είδαμε στο ντοκιμαντέρ τα πρόσωπα και αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα προτερήματα αυτού του ντοκιμαντέρ είναι ότι τα πρόσωπα ακόμα και άγνωστοι γραφειοκράτες των Φρυξελών αποδεικνύονται με μια λαμπρότητα, με μια κινηματογραφικότητα, εκφραστικότητα, τόλμη, χιούμορ είναι καταπληκτικά πρόσωπα για το φακό από το Γιούνκερ που είναι μεγάλος ήρωας και το Νίξτροσκο μέχρι τις Ελληνίδες υψηλόβαθμες δημόσιες υπαλλήλους.
Έχει πρόσωπα αυτή η ιστορία. Θυμόμαστε και πάλι ότι η πολιτική είναι οι άνθρωποι. Η πολιτική δεν είναι μια αφηρημένη ενέα. Είναι οι άνθρωποι που την ασκούν. Έχοντας διαβάσει το βιβλίο, το οποίο επίσης είναι σαν θρίλερ. Είναι αστυνομικού ενδιαφέροντο σε κάθε σελίδα. Οι καλό είναι να το διαβάσεις όποιος δεν είδε τη σειρά.
Ναι βέβαια. αλλά στο γυαλί στην οθόνη βλέπεις και με τι τόνο με ποιο συνέστημα ο Βίζερ ή ο Ντάιζελ Μπλουμ ή αυτός ο Σπίγκελ ας πούμε ο καταπληκτικός όταν λέμε τα ονόματα ο δημοσιογράφος του Financial Times ο δημοσιογράφος από το Channel 4 με πόση έκπληξη αντιμετωπίζουν τις κινήσεις που γίνονται από την ελληνική πλευρά Εγώ αυτό που θυμάμαι πιο πολύ από αυτό το καλοκαίρι είναι η συγκεντρωτική...
Δεν θυμάμαι φίλους με τους οποίους έπαψα να μιλάω, γιατί εγώ είχα το προνόμιο να δουλεύω σε μια πάρα πολύ αριστερή εφημερία εδώ τότε, στην Επιμερή Πατών Στακτών. Ζούσαμε αυτά τα παιδιά δέκα ώρες την ημέρα, τα αγαπούσα και ελπίζω να με αγαπούσαν και αυτοί, αλλά με χώριζε ένα τείχος, άβυσος πολιτική. Με είχαν πίσω οι μπλικιά Υπήρχε μεγάλο πρόβλημα στην εφημερίδα Έπαινα λοιπόν και εγώ τη σημεούλα μου Όταν είχαμε τις συγκεντρώσεις του Μένου με Ευρώπη Και έφευγα μαζί με τις φίλες μου Άλλες τρεις κοπέλες Από την εφημερίδα των Στακτών Τους χαιρέταγα λοιπόν θυμάμαι αυτό Θυμάμαι τη χαρά και τον ενθουσιασμό στις συγκεντρώσεις Θυμάμαι τα καμένα Συνεμάστη με έστικ στο Βέντεο της Αθήνας από άλλον κετικό.
Θυμάμαι τους νεκρούς της Μαρφήν. Θυμάμαι τη μέρα που είδα το διάγγελμα του Τσίπρα για το δημοψήφισμα και ήμουν με τον νυχτικό μου και ήρθε το παιδί μου από ένα μπαρ στις 2 η ώρα και έτσι όπως ήμουν με τον νυχτικό πήγαμε στο ITM της γειτονιάς μου. Θυμάμαι την αγωνία μου πώς θα ζήσω γιατί εγώ ήμουν χωρίς δουλειά. Είχα χάσει τη δουλειά μου την ελευθερωτική, ήμουν στον δρόμο.
δεν θα μπορούσα να ζήσω και θυμάμαι και τον ενθουσιασμό μου όταν επιτέλους ο Τσίπρας έκανε την κολοτούμπα και την υπερηφάνεια που ένιωσα σαν Ελληνίδα όταν ψηφίστηκε το νέο μνημόνιο από όλα τα κόμματα Πασόκ, Νέα Δημοκρατία και Ποτάμι που για μένα ήταν ένα μεγάλο μάθημα πολιτικού πολιτισμού, ότι εδώ είμαστε όλοι μαζί κάτι που ο Τσίπρας δεν είχε το θάρρος να το κάνει Όταν έπρεπε να κάνει μια κίνηση να τελειώσει αυτή η ιστορία και να σωθεί η χώρα, δεν την έκανα.
Λοιπόν, η δουλειά των κοριτσιών, τις λέω κορίτσια γιατί είναι πολύ νέες, σαν δημοσιογράφος μου φαίνεται άψογη, σενάριο μοντάζ, τα είπαμε όλα. Εσένα, σαν κινηματογραφίστρια και που έχεις κάνει τόσο παρά ντοκιμαντέρ στη ζωή σου, ακόμα και αν δεν έχεις κάνει τέτοιο είδους ντοκιμαντέρ, μπορεί και να έχεις κάνει κιόλας. Πώς σου φάνηκε?
Εγώ δεν περίμενα πραγματικά σε μια σειρά που δεν έχει σκηνοθέτη. Έχει. Είναι η ίδια η Βαρβιτσιώτη, με την έννοια δηλαδή ότι η δημοσιογράφος υπογράφηκε την σκηνοθεσία. Ναι, είναι σκηνοθεσία η Βαρβιτσιώτη. Ενώ έστω και τυπικά πάντα υπάρχει ένας σκηνοθέτης ο οποίος παίρνει πάνω του το κομμάτι της αφήγησης. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση ότι αυτό δεν έλειψε.
Δηλαδή, φαίνεται ότι υπάρχει πάρα πολλή δουλειά στην έρευνα και στην τεκμηρίωση των εικόνων του παρελθόντος. Πιστεύω ότι δουλέψανε ατελείωτες ώρες στο υλικό της περίοδου εκείνης από το 2009, γιατί ουσιαστικά από το 2009 ξεκινάνε τα ντοκουμέντα, ας πούμε, φτάνοντας μέχρι το 2015. Δηλαδή, δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Παπακοσταντίνου να πηγαίνει στο Eurogroup και να ανακοινώνει ότι και σας κλέβαμε και σας λέγαμε ψέματα και τα νούμερα είναι τελείως διαφορετικά από αυτά που σας λέγαμε μέχρι τώρα και αυτός ο άνθρωπος είναι για μένα το δραματικό πρόσωπο το οποίο ξεκινάει...
Και είναι και από τους σοβαρούς γιατί προηγούμενοι από αυτόν δεν θα το λέγανε ποτέ. Ακριβώς. Και τώρα νομίζω ότι μπήκαμε στο θέμα του ντοκιμοντέρ για να καταλάβουν ότι ξεκινάει από το πριν τα μνημόνια και φτάνει μέχρι το τελευταίο μνημόνιο της Ιπρα. Εγώ θα ήθελα άλλα έξι. Το τι είχε γίνει για να φτάσουμε εκεί. Αυτό μου άρεσε πάρα πολύ.
Είναι άλλη σειρά βεβαίως, ναι το καταλαβαίνω. Αλλά στον θεατή γεννιέται η ανάγκη. Ναι, αλλά υπάρχουν στοιχεία. Καταλαβαίνουμε σε αυτό το ντοκιμοντέρ. Όταν το βλέπα θυμόμουν ένα υπέροχο τεργουδάκι του Κελαϊδόνιου που έχει το στίχο, φταίμε και εμείς φταίτε και εσείς, φταίνει και οι άλλοι φταίει ο Τσιπητρίς, όλοι φταίγανε από τα Greek Logistics του Κωστάκη πήγαμε στο Ελεφτά έχουμε του Γιωργάκη, Κωστάκης Γιωργάκης ο Γιωργάκης από το έχουμε λεπτά σε ένα χρόνο πήγε στο Καστελόριζο το μαζί τα φάγαμε του Πάγκαλου πέσανε να τον φάνε ο Τσαγαλώτος λέει στο ντοκιμοντέρο ότι το παλιό πολιτικό σύστημα μας οδήγησε στη χρεοκοπία και εγώ τόσο μεγάλη γυναίκα δεν θυμάμαι ποτέ ένα αριστερό κόμμα να ζητάει ένα έλεγχο των εξόδων όλες οι μεταρρυθμίσεις σε αυτή τη χώρα ήταν κάτι κακό και δακτυλοδικτούμενο άμα έλεγες ότι είσαι μεταρρυθμιστής ήσουνα ακροδεξιός η αριστερά έχει και αυτή ευθύνη που φτάσαμε σε αυτό το τεράστιο χρέος και σε αυτό το τεράστιο δημόσιο έλλειμμα.
Και νομίζω ότι το κιουμοντέρ, ξέχασα το Σαμαρά, ο Σαμαράς μας είχε πρίξει με τα ζάπια. Θέλω να πω, όλη η πολιτική τάξη φταίει ότι φτάσαμε στο σημείο που φτάσαμε. Και ο Παπακοστατήν ήταν ο πρώτος ίσος που έφτασε στο αμήν και είπε παιδιά... Και είπε την πρώτη αλήθεια, η οποία ήταν για τον ντόμινο, ας πούμε, όλης αυτής της καταστροφής που επήλθε και που δεν μπορούσε να μην γίνει και διαφορετικά από ό,τι φαίνεται.
Αλλά καταλαβαίνουμε βλέποντας την μεγάλη εικόνα ότι οι ευθύνες είναι οπωσδήποτε κάθε φορά στο κυβερνών κόμμα, στις αποφάσεις που παίρνει, στο πώς εφαρμόζει όχι τις προεκλογικές του εξαγγελίες, αλλά και τα νομοθετήματα, αλλά αντιλαμβανόμαστε τη μεγάλη σημασία που έχει η αντιπολίτευση σε μια χώρα. Μάλλον τα τελευταία 20 χρόνια, μπορεί και παραπάνω στην Ελλάδα, η αντιπολίτευση είναι σχεδόν ας πούμε ισοδυναμή με την αοριστολογία και την υποσχολογία φαίνεται αυτό δηλαδή μετά από αυτό το ντοκιμαντέρ και ενγνώστης κιόλας και ενγνώστης δηλαδή όταν βλέπεις το Τσίπρα 2014 πριν βγει υπορθυπουργός τον είδαμε, το είδαμε στο ντοκιμαντέρ στη Θεσσαλονίκη, το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης ενώ ξέρει ότι είμαστε ήδη στο δεύτερο μνημόνιο και χρωστάμε τα ντερά μας και υποσχότανε.
Αύξηση εκατότατου μισθού, 13η σύνταξη, εκατοντάδες χιλιάδες διορισμούς, δωρεάν ρεύμα, κατάργηση έμφυα. Έλεγες, Χριστέ μου, μα δεν ξέρει ότι είμαστε στο μνημόνιο. Μα το λέει το δικαιωματέρ Ολαφαζάνης. Βλέπει φυσικά ξέραμε ότι δεν βγαίνουν τα νούμερα. Ο Λαφαζάνης το λέει τώρα, από εκεί σπάσει με τον Τσίπρα. Πιστεύω ότι οι εχέφρονες τηλεθεατές οι άνθρωποι δηλαδή που βλέπουν που έχουν δει αυτή τη σειρά θα ακούνε υποσχολογία υποσχέσεις και θα αλλάζουν θα κάνουν και από 80 μήρες Αυτή είναι η πιο φυσιολογική αντίδραση να φοβόμαστε όταν ακούμε υποσχέσεις και ωραία λόγια στα αυτιά μας αυτό είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το μέλλον μας και για το μέλλον των παιδιών μας Πιστεύεις ότι το έχουμε κατακτήσει αυτό γιατί εγώ Όχι, αλλά με αυτές τις προσπάθειες θα το κατακτούμε.
Μπέζει καμιά φορά καλό ρόλο και οι τηλεόρασες. Να πω κάτι, εγώ βοηθάω πάρα πολύ. Εμένα το δίδαχμα από αυτό το ντοκιμοντέρ δεν είναι ότι ο Τσίπρας ήταν ανώριμος και παραλίγο να μας ρίξει στον κρεμό. Είναι ότι από εδώ και πέρα θα ακούω πάρα πολύ προσεκτικά και θα ελέγχω τα προεκλογικά προγράμματα για να μην τολμήσει κανείς να μας ξαναφρουτώσει με χρέος όλα αυτά τα πράγματα νομίζω ότι ποιον θα ψηφίσω αυτό ποιον θα ψηφίσω και δεν νομίζω ότι σαλώς το έχουμε κατακτήσει γιατί έχουμε μια ερωπή στο να πιστεύουμε παραμύθια βγήκε όλη η Ελλάδα στους δρόμους και καλά έκανε για το φοβερό δυστύχημα των τεμπών αλλά είναι δυνατόν να πιστέψει όλη η Ελλάδα ότι υπήρχε ξυλόλιο όπως το λέγαμε να που το πιστέψαμε έχουμε μια ερωπή προς το λαϊκισμό και το μόνο που με καθυσυχάζει είναι ότι είμαστε μόνο εμείς σε αυτή τη θέση.
Η Αμερική έβγαλε τον Τραμπ, η Αγγλία είναι έτοιμη να ψηφίσει τον Φάρατζ, η Γάλλη είναι έτοιμη να βγάλει πρόεδρο τον Παρντελά, δηλαδή μόνο αυτό με καθυσυχάζει ότι όλοι είμαστε τα ίδια μη μπορεί. Ας ξαναγυρίσουμε στην πολύ ωραία αυτή σειρά των δύο αυτών κυριών οι οποίες χάρη στην καλή τους και η δημοσιογραφία νομίζω ότι προσφέρουν μια μεγάλη υπηρεσία και σε εμάς, στους πολίτες αλλά και στην ίδια τη δημοκρατία δεν υπάρχει μόνο η δημοσιογραφία της εξαλωσίνης και του μπούλινγκ υπάρχει και φαίνεται και μάλιστα από δύο θαυμάσιες νέες γυναίκες και η δημοσιογραφία η οποία συμβάλλει στο να λειτουργεί με τρόπο εύρυθμο η δημοκρατία μας να ακούμε δηλαδή με βίκονους την αντίθετη την άλλη πλευρά Όπως κάνουν αυτές Όπως κάνουν αυτές οι οποίες ούτε μία στιγμή δεν ηρωνεύονται δεν χαζογελάνε ας πούμε με τους συνομιλητές τους δεν κάνουν όλες αυτές τις αχλαμάρες ας πούμε τις οποίες βλέπουμε πάρα πολύ συχνά στην τηλεόραση, στα δελτία ειδήσεων δεν μιλάνε ένας πάνω στον άλλον
δεν βλέπω τηλεόραση ας πάμε στα πρόσωπα πρωτογονιστές αυτής της ιστορίας και να διαλέξουμε ποια είναι αυτά που πιο πολύ μας ερέθισαν και αυτά που μας βοήθησαν να καταλάβουμε τα πράγματα και που προσθέτουν στην γοητεία αυτής της σειράς ποιους θα έλεγες εσύ Κατερίνα εγώ κρατάω τρεις πάρα πολύ ωραίες φράσεις δύο-τρεις φράσεις του Τόμας Βίζερ πες τι είναι ο Τόμας Βίζερ Ο Τόμας Βίζερ Θα σου πω εγώ τότε ήταν ο πρόεδρος, είναι πάρα πολύ σημαντική η θέση είναι ο πρόεδρος του Euro Working Group το οποίο είναι η ομάδα των συμβούλων του Euro Group είναι πάρα πολύ σπουδαία αυτή η θέση ένας πολύ καταξιωμένος τεχνικός ας πούμε Βίζερ Θεός γράφω εδώ πέρα τον λάτρεψα και εγώ όπως και εσύ Ο Βίζερ δίνει ο τίτλος το τρίτο αν θυμάμαι καλά επεισόδιο το Ταγκό για έναν.
Πες αυτή την ιστορία. Όταν λοιπόν τον στέλνει νομίζω ο Σόιμπλε ή η Μέρκελ. Ο Γιούγκερ τον στέλνει. Ο Γιούγκερ τον στέλνει λοιπόν στην Αθήνα για να τους εξηγήσει στην ελληνική ομάδα στον Τσίπρα Βαρφάκη και τους λοιπούς ας πούμε υπεύθυνους της ελληνικής ομάδας της διαπραγμάτευσης τι ακριβώς πρόκειται να συμβεί στην περίπτωση χρεοκοπίας.
Και λέει την απίθανη φράση μιλούσα σε αυτό το δωμάτιο και ενώ το ταγκό χορεύεται από δύο είχα την αίσθηση ότι χόρευα μόνος μου δηλαδή δεν ακούγανε, νομίζω ότι δεν τους έλειπε ούτε το μυαλό, ούτε η ακοή για να καταλάβουνε, δεν θέλανε να ακούσουν κάτι αντίστοιχο και πάρα πολύ μελαγχολικό που συνέβαινε με τους ανώτερους δημοσίους υπαλλήλους τους οποίους δεν εμπιστεύονταν γιατί τους θεωρούσαν πράκτορες των Γερμανών Και δεν ζητούσαν από τους υπαλλήλους του Υπουργείου Οικονομικών που μάλλον είχαν κάνει πολλές φορές αντίστοιχες διαπραγματεύσεις, ήξεραν τα νούμερα, δεν ζητούσαν τις συμβουλές τους και δεν συνεργάζονταν μαζί τους.
Ένα από τα καλύτερα πρόσωπα του ντοκιμαντέρ είναι η περίφημη για μένα πια, Σταυρούλα Μηλιάκου, η οποία ήταν τότε η Γενική Διευθύντρια, πολύ σπουδαία θέση, η Γενική Διευθύντρια Προεπολογισμού και Δημοσιονομικής Πολιτικής στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, 40 χρόνια δημόσιας υπάλληλος, 37 στο Γενικό Λογιστήριο. το πώς περιγράφει τον τρόμο της που της λέγανε στείλε κόσμος στις Βρυξέλλες και δεν ήξερε να πάνε στις Βρυξέλλες να κάνουνε τι που ήταν εντελώς μόνη της και ένιωθε ότι αυτοί είναι όλοι στον κόσμο τους ήσυχοι και ηρεμένο αυτοικότητα από τις ευθύνες της δεν μπορούσαν να κοιμηθεί ήταν νομίζω καταλητική η συμπολή της πώς γίνεται να μην εμπιστεύεσαι τη χώρα τους Έλληνες αυτούς με τους οποίους πρέπει να συνεργαστείς για να κάνεις μια δουλειά. Είναι λίγο ένα τριχιαστικό αυτό.
Είναι από τα πιο χόρορ. Ντάξει, νομίζω ότι αυτό το έκανα και ένας δεξιός. Αν κυβερνούσε αριστερά χρόνια και αναλάμβαν ένας δεξιός στη Πρωθυπουλία, δεν νομίζω ότι θα είχε καλύτερη αντιμετώπιση. Ναι, αλλά δεν είχαμε δικτατορία. Αυτό συμβαίνει σε δικτατορίες στη Δημοκρατία. Δεν υπάρχουν αυτά τα πράγματα. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζουμε εμείς.
Η δεύτερη πολύ ωραία φράση και παρατήρηση του Βίζερ αφορά σε αυτό το πολύ κομβικό πρόσωπο, έναν εκ των πρωταγωνιστών της υπόθεσης, το Βαρουφάκη, για τον οποίο λέει ότι ο Βαρουφάκης έπαιζε πόκερ και δεν ήξερε ότι δεν είχε καλό χαρτί. Ήταν επισμένος λέγεται η στρατηγική του. Ναι. Μου θύμισε μία άλλη ταινία την οποία αγαπώ πάρα πολύ, το 1961, που λέγεται The Hustler του Ρόμπερτ Ρόσεν με τον Πολ Νιούμαν.
ο οποίος παίζει ένα... Ξαναγυρίστηκε πάλι με τον Μπόλ Νιούμαν σε μεγάλη ηλικία από το Σκορτζέζε. Αυτή είναι η ιστορία ενός παίκτη του Μπιλιάρδου, ο οποίος έχει παρόμοια χαρακτηριστικά με τον Βαρουφάκη, δηλαδή ωραίος, δυνατός, γεμάτος αυτοπεποίθηση, αλαζονία, θρασίτατος και ικανός μαζί, ο οποίος πηγαίνει να παίξει για να κερδίσει τον μεγάλο πρωταγωνιστή του Μπιλιάρδου τον Μινεζό Ταφάτσα έτσι λέγεται ο ρόλος αυτός και ο οποίος είναι ένας πολύ μαζεμένος ταπεινός άνθρωπος ο οποίος επειδή έχει παίξει το αντίστοιχο ρόλο και έχει σπάσει τα φτερά του ξέρει ότι το θράσος δεν έχει καμία δουλειά σε ένα παιχνίδι υψηλού επίπεδου και βεβαίως μετά από μια καταπληκτική αναμέτρηση 40 ώρων μου θυμίζεις 17 ώρες διαπραγμάτευσης χάνει τα πάντα όπως έχασε και ο Βαρουφάκης.
Είχε πει το βοηθερό σε ένα σύμβολο του Βαρουφάκη που του είπε να σταματήσουμε αυτές τις άκραπες ανοησίες τώρα, στο τέλος θα μας τα δώσετε τα λεφτά έτσι κι αλλιώς, τι μας του πού πείσαι, κοίτα με στα μάτια θα χρεοκοπήσετε. Λοιπόν, αφού είπες εσύ ότι θυμήθηκες το The Hustler, μου ήρθε τώρα συνειρμικά, μες στο θέμα είμαστε, από το πάρα πολύ σοβαρό τμήμα των έξι των Κιμοντέρ που είναι η αποκάλυψη των δύο κοριτσιών και στο βιβλίο και εδώ ότι είχαν γίνει plan B δηλαδή σχέδια στην περίπτωση που θα βγούμε από το ευρώ και από τους Ευρωπαίους και από το Βαρουφάκι είχε γίνει ένα plan B το 2012 με τη μόνη και φαρότητα το plan B όπως λέει ο Θεός ο Βίζερ έγινε πιο πολύ για τους Γερμανούς για να τρομάξουν οι Γερμανοί γιατί είχε πολλές επιπτώσεις τότε η έξοδος της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και να κάνει πίσω ο Σόιμπλε.
Και έκανε όντως. Έκανε πίσω ο Σόιμπλε, όντως. Και το δεύτερο, το 2015, που το ξανά έκαναν, αλλά εκείνη την εποχή το Plan B, όπως λέει, ήταν για τους Έλληνες. Γιατί η Ευρώπη είχε θωρακιστεί, δεν θα πάθαινε τίποτα και κάνανε ένα σχέδιο πώς θα μας βοηθήσουν να τρώμε, πώς θα μας βοηθήσουν να έχουμε πετρέλαιο, πώς θα βοηθήσουν να έχουμε φάρμακα δηλαδή ασχολόταν η Ευρώπη με τη δικιά μας τη διστυχία και είχαν σαν τίτλο του Plum Beet που ήταν εντελώς μυστικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την Αλβανία κωδικός Αλβανία και υπάρχει τόσο πολύ γλυκός Ολλανδός γραφειοκράτης των Βρυξελών όπως τον έμαθα τώρα Μάρτιν Βερβέη ο οποίος ήταν ο πρόεδρος αυτής της μυστικής ομάδας για το Plum Bee ότι βλήκε το τίτλο Κωδικός Αλβανία γιατί είχε δει την περιβόητη για μένα και καταπληκτική κομμωδία του Μπάρι Λεύινσον Walk the Dog, ο πρόεδρος ένας ροζ σκάνταλο και ένας πόλεμος όπου ένας Αμερικάνος πρόεδρος που τον φτάνουν σε σοξιαλικό σκάνταλο για να αποτραβήξει την προσοχή των ψηφοφόρων
από το ροζ σκάνταλο φτιάχνει, σκηνοθετεί μια επέμβαση, ένα πόλεμο στην Αλβανία και τον βγάλανε και είπε ότι δεν είναι τέλειο είναι φοβερό, ήταν πολύ ωραίο και πραγματικά ήταν και ωραία η διαντίθεση αυτού του, ήταν σαν καλός μαθητής αυτός ο Βερβέη ας πούμε εγώ τον βρήκα γλυκούλη σαν καλός μαθητής φαίνεται και ο Βίζερα αλλά όταν μπαίνει με τις κοπέλες στο κελάρι του Μελισσοκόμου δεν είναι και τη δίδυκε Μελισσοκόμος και ανοίγει το κυβότιο, την κούτα, τη χάρτινη και βγάζει από μέσα Αποκαλυπτικό δοκιμανιτέ Αποκαλυπτικό, βγάζει το φάκελο Αλβανία και λέει 139 σελίδες και γελάει Αυτό είναι τηλεόραση Αυτό είναι τηλεόραση Γιατί και στο βιβλίο υπάρχει ιστορία αλλά άλλο είναι να βλέπεις την εικόνα Και εκεί μάθαμε και κάτι από αυτή την ιστορία του κωδικού Αλβανία Εγώ δεν το γνώριζα ή δεν θυμάμαι ότι ο Βαρουφάκης είχε αυτή την ομάδα των οικονομολόγων στο Υπουργείο Οικονομικών με την οποία χακάρανε το λογισμικό του Υπουργείου Οικονομικών Πες το πιο έντονο, παιδί μου
για να αντιγράψουν τον κώδικα της ιστοσελίδας των φορολογικών στοιχείων προκειμένου να φτιάξει το παράλληλο νομισματικό σύστημα Αυτό είναι βίντεο γκέιμ Δηλαδή περνάμε από το σινεμά και πάμε στην Κορέα τώρα Δηλαδή ο Μπαρουφάκης με τελείως πέντε τρελούς Προσπαθούσαν να χακάρουν Στη σελίδα του ίδιου του υπουργείου Δηλαδή πρόσεξε βέρα τι γίνεται Η ηγεσία του υπουργείου οικονομικών Με αυτούς τους Ιάπωνες Τα σαΐνια ας πούμε Του AI Χακάρουν Ενώ Τα αντίστοιχα σαΐνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση Έχουν βάλει κάτω τα νούμερα Φτιάχνουν σενάρια και προσπαθούν να φτιάξουν ένα σύστημα το οποίο να κάνει βιώσιμη την ζωή αυτής της χώρας ας πούμε, του κακού παιδιού γιατί υπό μία έννοια στην ευρωπαϊκή οικογένεια υπήρχε ένα κακό παιδί όχι ένα μόνο γιατί στη συνέχεια βγήκαν τρία τέσσερα ακόμα αλλά ήταν όλα τα άλλα παιδιά και μαζί βγήκαμε δεν το τα πούμε και αυτά, θέλω οπουσδήποτε να το πούμε αλλά αυτό το κακό παιδί δεν έλεγε να βάλει και μυαλό το συλλαμβάνανε με τσιγάρα ξανά τα ίδια το συλλαμβάνανε
με ένα απαραβατή και εξακολουθούσε να λέει δεν θέλω κανέναν έλεγχο παρόλα αυτά σαν οι συντηρητικοί γονείς που θέλουν το παιδί τους να επιστρέψει στον καλό το δρόμο κάθονται με τα νούμερά τους και δουλεύουν πολύ σκληρά νομίζω ότι είμαστε και οι δύο πολύ φιλοευρωπαίες σας το μινημάρουμε λίγο μας πάρουν με τις πέτρες γιατί πιστεύεις εσύ ότι οι Ευρωπαίοι κάνανε τέτοιο αγώνα μέχρι τελευταία στιγμή θα θυμηθούμε και τι έγινε για να μας σώσουν ο Στουρνάρας είπε κάτι πάρα πολύ ακούστηκε πάρα πολύ και κουβεντιάστηκε και πάρα πολύ εμένα όλες μου οι κλίμες με πήραν τηλέφωνο και μου είπε άκουστηκε ο Στουρνάρας το οποίο μες στην αφελειά του έχει και μια δόση αλήθειας ότι άμα δεν είμαστε απόγονοι του Ευρυπίδη, του Σοφοκλήκ και του Πλάτωνα ούτε ψήλος στον κόρφο μας θα λέγανε θέλεις να φύγεις φύγε το πιστέψες εσύ αυτό μάλιστα σε εκείνο το σημείο το πλάνο το οποίο έχει βάλει η Βαρφιτσιώτη και ο Μοντέρ πάνω στους βουτσαράς ένας εξαιρετικός γεγοντογραφικός Μοντέρ έχει βάλει ένα πλάνο στους Ακρόπολες
την ώρα που μιλάει ο Στουρνάρας μου έκανε εντύπωση γιατί ήταν εμφανές κοίτα εγώ έχω εντελώς διαφορετική απάντηση στο γιατί. Από το στουρνάρα. Ναι, μπορεί να υπάρχει εν μέρη ή σε κάποιους, αλλά θεωρώ ότι ήταν πάρα πολλοί και διαφορετικοί οι λόγοι για κάθε έναν από αυτούς. Δεν υπάρχει μια Ευρώπη σαν να μιλάμε, τι να πω ας πούμε, για την Μητρόπολης του Φρίτσ Λάγκ η οποία σκέφτεται ένα κεντρικό μηχάνημα ας πούμε, είναι ο μεγάλος αδερφός και οι υπόλοιποι εκτελούν.
Υπήρχαν 25 πόσοι άνθρωποι εκεί μέσα, κάθε χώρα μικρή, μεγάλη, μεγαλύτερη έχει τη δική της ατζέντα τις δικές της προτεραιότητες, τα δικά της προβλήματα δεν είναι τυχαία ότι οι μικρές χώρες, η μισθή των ανθρώπων είναι πολύ πιο χαμηλή 35% λιγότερο από τους μισθούς σε μία χώρα η οποία ζητούσε, ξαναζητούσε και ξαναζητούσε ήταν η Λιθουανία όλες οι βαλτικές χώρες, αλλά και η Αυστρία ήταν πάντα αντίθετη με την στα ελληνικά αιτήματα και πολύ εχθρική Σλοβενία Σοτέ όλες ήταν και Ολλανδία πολύ Κάθε χώρα λοιπόν έχει μια δική της ατζέντα Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι με τα διαφορετικά συμφέροντα διαφορετικές ιδιοσυγκρασίες μυθολογίες, κάθονται γύρω από το τραπέζι όλοι μαζί και συζητάνε για το πώς θα λυθεί ένα πρόβλημα Αυτό είναι η έννοια της πολιτικής Αν υπήρξε μια τάση από τις πιο ισχυρές χώρες, πιστεύω δηλαδή οι Γάλλοι, ο Ρέντσι ας πούμε, ο Ολάν και κυρίως ο Λάν και ο Γιούγκερ ήταν οι τρεις ισχυροί πόλοι οι οποίοι θέλανε οπωσδήποτε η Ελλάδα και η Μέρκελ
στο τέλος λίγο τσαντίστηκε από ό,τι είδαμε στο ντοκιμοντέλ η Μέρκελ είχε από ό,τι φαίνεται είχε πάρα πολύ έντονη αντίδραση στη χώρα της στο εσωτερικό δημιουργεί πολύ ισχυρή αντίδραση και από τον κόσμο Κάθε ευκαιρία ήθελε να μας πετάξει έξω. Ναι, και μην ξέρω ότι ο Σόιμπλε είχε πει αυτό το πράγμα στον Παπακοσταντίνο, που ήταν εξαιρετικό.
Του λέει, είσαι πραγματικός υπουργός οικονομικών. Εννοώντας ότι αν εσύ αποφασίσεις ότι αυτό είναι το σωστό για τη χώρα σου, έχεις το κύρος και την ισχύ να το κάνεις, γιατί εγώ αυτό έχω στη χώρα μου. Ωραίο. Υπό αυτή την έννοια δεν ήταν απλός ένας υπουργός οικονομικών ο Σόιμπλε, ήταν μια πολύ ισχυρή δύναμη Ο Σόιμπλη ήταν το κέντρο του Eurogroup και μου έκανε πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση από τους ακαλώτους που τον θεωρούσα και προφανώς είναι ευφυείς και πάντοτε διαβάζω τις συνεντεύξεις του με ενδιαφέρον και τον σέβομαι και λοιπά να λέει σε νομοσιολογίες αυτή την εκπομπή να λέει δηλαδή ότι ο Σόιμπλη ήθελε να μας πετάξει από την Ευρώπη επειδή είμαστε πρώτη φορά αριστερά και για να κουνήσουμε το χέρι στους Ισπανούς και στους Πορτογάλιους και κυρίως στους Ισπανούς να μην ψηφίσουν υποδέμους δηλαδή σοβαρός άνθρωπος να έχει συνωμοσίες ότι θέλει η Ευρώπη να μας πετάξει από το ευρώ για να τιμωρήσει την αριστερά που υποδέχτηκαν πάρα πολύ ζεστά τον Τσίπρα η Γερμανία, όλοι δηλαδή
η Μέρκελ και όλοι ο Ολάντ αλίμονο ο Ολάντ όλοι τον υποδέχτηκαν στα διχειρούρο γκρουπ εκεί πολύ πρόσχαρα και παίζει ρόλο βέβαια ότι ήταν πολύ ευχάριστο παιδί έχει αυτό έχει μετραβιστική προσωπικότητα και αγαπητός να πούμε ξανά για τους ελάχιστους υποθέτω ο ακροατές εδώ του podcast που δεν είδαν τη σειρά ότι είναι πολύ σοφά δομημένο το πρώτο, δεύτερο, τρίτο επεισόδιο τοποθετούν την κατάσταση και με διαρκή flashback Είναι και χρονικό.
Ναι, ναι, ναι. Και χρονικό. Ξεκινάς από το πρώτο μνημόνιο, φτάνεις στο δεύτερο, εκλογές, ψήφρες. Και φτάνουμε στο τέταρτο και πέμπτο επεισόδιο. Που είναι... Αυτά τα δύο είναι, όπως θα λέγαμε, το midpoint. Είναι στο κέντρο του θρίλερα, ας πούμε. Όπου ξεκινά βλέπουμε καταρχάς... Το ένα είναι μέχρι το δημοψήφισμα και το άλλο τι έγινε μετά το δημοψήφισμα.
Στο τέταρτο έγινε πολύ αξιπνή η δομή. στη σκησία από τον Κατερίνα έχουμε δύο Αμερικάνους που καταγίνουν πάρα πολύ μεγάλη επιτυχία συμμετέχει στο ντοκιμαντέρ, ελπίζω να θυμάμαι καλά το όνομά του ο Περιβόητος ήταν σε όλη τη διάρκεια της διεκυβέρνησης του Ομπάμα υπουργός οικονομικών ο Τζακ Λιού αλλά και ένας άλλος τυπάκος Ινδός, το βρίσκω πάρα πολύ ωραίο αυτό ένα χαμηλότερος στέλεχος του Υπουργείου Οικονομικών έχει ένα περιεργόνομα Ντάλιπ Σιγκ οι οποίοι έχουν άμυς επαφή ο ένας, το χαμηλότερο στέλεχος έρχεται και στην Ελλάδα και συναντάει το βαρουφάκι μιλάνε συνέχεια με τον Τζίπρα στο τηλέφωνο ενημερώνουν συνέχεια τον Ομπάμα και ο Ομπάμα λέει στους Ευρωπαίους μην κάνετε ακραία πράγματα μην φύγει η Ελλάδα από το Ευρώ κατάλαβες γιατί και ενδιαφέρον είχαν και οι δύο πρόσωποι του και ο Λιού και ο Σιγκ που λες ο νεαρός αυτός, ο οποίος ακριβώς ήρθε αυτός και κάποιος άλλος για να μην φανεί το ισχυρό ενδιαφέρον της Αμερικής αλλά να υποβαθμιστεί κάπως να περάσει απαρατήρητος
ας πούμε. Μάλιστα είναι αυτός ο οποίος ο ίδιος λέει ότι ρώτησε τον Βαρουφάκη ότι αν έχουν ένα πλάν μπι ας πούμε στην περίπτωση της χρεοκοπίας και ο Βαρουφάκης είπε ότι τώρα είσαι με τα καλά σου επικοινωνήσεις ας πούμε εμείς εγώ είμαι μαρξιστής ριγιοσπάστης θα χορεύουμε στους δρόμους τον ρώτησε ο μικρός αυτός ο Ινδός να τιμάμε ο ΣΥΝΚ έχεις καταλάβει ότι μπορείτε να καταστραφεί χώρο να χρεοκοπήσετε και το πες δεν κατάλαβες καλά εγώ όμως χρεοκοπήσουμε θα χορεύω στους δρόμους σήμερα στους πάστης στο ΣΥΝΚ το είπα αυτό αυτό είχε πάρα πολύ ενδιαφέρον γιατί μέσα από τέτοιες φράσεις είναι κρίμα που δεν μίλησε ο Βαρουφάκης και ο Τόμσεν και ο Τσίπρας αλλά από την άλλη μεριά βλέπουμε όπως είπες πολύ σωστά στην εισαγωγή σου καταλαβαίνουμε πολύ καλά τις θέσεις τους και από κάποιες παράνομες ηχογραφίσεις όμως καταλαβαίνεις ότι και το κλίμα που υπήρχε σε πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΟ όπως ο Λαφαζάνης ας πούμε ο οποίος λέει την περίφημη φράση ότι και η πανάσταση του 1921 είχε ρίσκο.
Ποβερό. Δηλαδή, το ξαναλέω, την ώρα που οι τεχνοκράτες προσπαθούν να βάλουν στη σειρά κάποια νούμερα για να δούνε με ποιο τρόπο θα διευθετηθεί μια υπόθεση... Δεν υπήρχε για το Λαβαζάν η αίσθηση της καταστροφής, της πείνας. Δεν υπήρχε. Σου λέει, οι Έλληνες πήραν μετόπλα κάποτε. Σκεφτήκαμε ότι θα σκοτωθούμε. Απριβώς. Ναι, ναι, ναι. Δηλαδή, ο Βίζερ παρουσιάζει στον Σόιμπλε το πρώτο σχέδιο Brexit για να τον αποτρέψει από το να το κάνει, λέγοντας ότι κοίταξε την καταστροφή και κάποια από τα στελέχη της τότε κυβέρνησής μας νιώθανε ότι πλησιάζει ας πούμε το 1921, ότι η Αγία Λαύρα ας πούμε.
Και συνειρημικά πάλι, λέγαμε για τους Αμερικάνους πόσο πολύ βοηθήσανε και τον Τζίπρα να βάλει μυαλό αλλά και να σωθεί η Ελλάδα, ενώ υπήρχε και ο άλλος απέναντι, ο Πούτιν, ο οποίος δεν ενδιαφερότανε καθόλου, ενώ αυτοί τον παρακαλούσανε για λεφτά. αυτό εμένα με έβγαλε από τα ρούχα μου δεν μπορεί να καθίσεις σε μια καρέκλα να φτιάξεις πρόγραμμα να κάνεις εντός εγωγικών τον έντιμο συμβιβασμό εντιαίρος όπως είπε ο Τσίπρας πας και ζητάς λεφτά από τον Πούτιν την πιο ωραία φράση είναι η πως ταύρωσε δωράκι σε σχέση με αυτό ότι ήταν το τέλος του αριστερού αφηγήματος εντάξει δεν και αριστερός ο Πούτιν σιγά τον αριστερό του συμβόλου το είπε πολύ ωραίο και να παίρνει ο τηλέφωνο ο Πούτιν τότε ήταν πιο είχε επαφές ακόμα με τους Ευρωπαίους το Γιούνκερ και να του λέει τι να κάνω να τους δώσω και να του λέει Γιούνκερ όχι μην τους δώσεις φοβερό πράγμα δεν είναι πολύ μακριά από τα κινηματογραφικά σενάρια αυτά που συμβαίνουν πίσω από τους στίχους μήπως πρέπει να γίνει μια ταινία
εγώ πιστεύω ότι ο Κρίστοφ Ερνόλαν μετά από την Οδύσσια μπορεί να κάνει την κολοτούμπα άνετα. Οι Έλληνες παράγουν ιστορία. Στο είπα και στην αρχή. Και ανατροπές. Έχουμε τον αγαπημένο μας Γαβρά που υπνέφυστηκε από το βιβλίο του Μαρουφάικη. Εγώ κρατάω μία φράση την οποία αναφέρει στο τελευταίο επεισόδιο ο Γιούνκερ πάλι. Α, και εγώ θέλω.
Λέγοντας ότι ενδιαφερθείτε για τους γείτονές σας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. προσπαθήστε να τους καταλάβετε πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε μόνοι μας είμαστε μαζί με καμιά 25 αριά ακόμα παραπάνω είμαστε 28 όπως είπατε, εθνότητες και ότι νομίζω ότι θα είχε τη σημασία του να στα σχολεία μας αυτό το μάθημα να του διδάσκονται τα παιδιά ότι δεν είμαστε μόνοι και να δουν και τα ντοκιμαντέρα τώρα που το λες μεγάλα παιδιά ας πούμε και τα μικρότερα όμως, τι είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση τι σημαίνει διάλογος και κυρίως τι σημαίνει ακούω κάποιον άλλο και πρέπει να καθίσω σε ένα τραπέζι μαζί του και να συνεννοηθώ για να προχωρήσουμε και όχι να παίξουμε ξύλο ας πούμε για να πάμε και οι δύο στα επίγοντα.
Ωραία και εγώ θέλω να τελειώσω σαν πολύ κακό παιδί με μια φράση του Τσίπρα η οποία έχει μια δραματικότητα μέσα της και την είπε στον περιβόητο δημοσιογράφο Τόμψαν δεν θυμάμαι το μικρό του Μέισον Μέισον, μπράβο Μια φράση του Τσίπρα στον Πολ Μέισον Ο οποίος ήταν και ένας δημοσιογράφος αριστερός Τους είχε πολύ, το θυμάμαι πάρα πολύ καλά Τα ρεπορτάζ τους, τους είχε στηρίξει Όταν τον ρώτησε πώς έγινε Και από θριαμβευτής Του δημοψηφίσματος που είχε πάρει 63 πόσο είχε πάρει και χορεύανε Πεντοζάλι, υπέγραψε Το τρίτο μνημόνιο Το οποίο για πολλούς ήταν και το χειρότερο Λοιπόν, και είπε τη φοβερή φράση αν έφευγα θα γινόμουν ήρωας για μία, δύο, τρεις μέρες και μετά θα ερχόταν η καταστροφή και για μένα και για όλους η καρδιά μου μου έλεγε να φύγω το μυαλό μου να μείνω δεν μπορούσε Χριστέ μου το μυαλό του να είχε λειτουργήσει τρεις, τέσσερους μήνες νωρίτερα ούτε τράπεζες θα είχαν εκκλήσει ούτε θα είχαμε περάσει από το που περάσαμε Λοιπόν Κατερίνα μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ
Εγώ Και θέλω να πω ότι καλό είναι να ξαναδιαβαστεί Γιατί είναι άλλο πράγμα Διαβάζεις όποτε θέλεις το βιβλίο Δεν κάθεσαι στην τηλεόραση αναγκαστικά 9 με 10 Το βιβλίο που έχουν γράψει η Ελένη Παρπιτσιώτη Και η Πιτορία Δαντρινού Μα ακριβώς το ίδιο θέμα που λέγεται τελευταία μπλόφα Ελπίζω να υπάρχει ακόμα Είναι αν έχει ανατυπωθεί και να σε ευχαριστήσω πάρα πολύ Κατερίνα για άλλη μια φορά και ελπίζω να μην το παρατραβήξαμε και να κρατήσουμε αυτό που πες στην αρχή μυφαλιότητα και ψυχραιμία Είμαι η Παναγιώρα Κοπούλου και μίλησα με τη σκηνοθέτρα Κατερίνα Ευαγγελάκου για τη σειρά ντοκιμοντέρ του Sky στο Χιλιοστό που αναφέρονται στο καλοκαίρι του 2015 και τη δραματική ιστορία που παραλίγο να μας οδηγήσει στο Brexit Για να μην χάνετε κανένα podcast της σειράς The Review, ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcast και στο κανάλι της LIFO στο YouTube.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα