«Τζένη Τζένη»: Σαν να μην πέρασε μια μέρα

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Τζένι Τζένι, αναρωτιέμαι πόσες φορές έχω δει την ταινία του Ντίνου Δημόπουλου σε σενάριο ασημά και γυαλαμά Κώστα Πρετεντέρη με την Καρέζη και τον Πάρκουλη. Αυτό που πια δεν αναρωτιέμαι, αφού είδα βέβαια την παράσταση του Νίκου Καραθάνου, είναι γιατί γίνεται ο κακός χαμός στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Είμαι η Βένα Γιώργο Κουπούλου και ξανασυναντάω με χαρά στο στούντιο της Λάιφο, το σύντροφο στα όπλα Χρήστο Παρίδη για να κουβεντιάσουμε για το πρώτο ever σκηνικό ανέβασμα του σενάριου Jenny Jenny διότι περί σενάριου πρόκειται και φυσικά για να συνεισφέρουμε το κάτι της μας στο άτυπο έτος Κώστα Πρετεντέρη αφού φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου αυτούς χρεφέα για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο της σειράς podcast review ακολουθήστε μας στο Spotify στα Apple Podcasts και στο κανάλι της Life στο YouTube Είναι τα podcast της Lifeo.

01:01 Χριστού μου, σε ευχαριστώ πάρα πολύ που είσαι πάντα στο πλευρό μου, γιατί νομίζω ότι αυτό το θέμα που διαλέξαμε, η παράσταση του Νίκου Καραθάνου, Τζένι Τζένι, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, δεν είναι μόνο η παράσταση, είναι και μια ταινιάρα, είναι και κάτι ηθοποιείτε, πελώρι που τσκουμπαλάμε μέσα μας, είναι και με ένα συγγραφικό δίδυμο κορυφαίο είναι και μια άλλη Ελλάδα, είναι πάρα πολλά πράγματα Δένα μου είμαι εναντίον των remake όπως ξέρεις έχει γίνει ας πούμε ταινία Ο Ηλίας το εκατοέκτηξα και εγώ Το θέμα είναι ότι είναι μια παράσταση η οποία για έναν σκηνοθέτη που τον θεωρώ πάρα πολύ αξιόλογο των τελευταίων ετών δηλαδή ο άνθρωπος που μου πρωτοείδα στο σειρανό στο εθνικό που είδα τις οκτώ γυναίκες κατηγορούνται είχανε προηγηθεί νομίζω οι οκτώ γυναίκες τέλεια παρά στα σάρα που έχω δει το ανεπανάληπτο δεκαήμερό του ακόμα και ο Βυσσινόκηπος που ήταν πολύ λοξουσή εκδοχή γιατί ζω κανένα τύπο και φυσικά για όλους πάντα θα είναι το εμπληματικό ανέβασμα της Γκόλφου

02:14 εκτός από μένα δεν σου είχε αρέσει με είχε ενοχλήσει σε μερικά πράγματα Λίγο μελό Ναι αλλά ήταν μια παράσταση πολύ μεγάλου ύψους Συμφωνώ Είχε ένα μεγάλο λυρισμό Ήταν μια παράσταση που τη θυμόμαστε ακόμα Τι σε ενοχλεί λοιπόν που αυτό το παιδί ασχολήθηκε με τον Τζένι Τζένι Δεν είναι το πρόβλημα το ποιοτικό Δηλαδή του ρεπερτορίου Γιατί έχω την αντίπτωση ότι δεν έχει αποφασίσει και ο ίδιος Τι θέλει να κάνει Τι θέλει να πει μέσα από αυτό Απ' τη μια θέλει να φευθεί Στην εποχή Και απ' την άλλη θέλει και να την κρίνει Το κάνει Είναι δυνατό να μην θέλει και τα δύο μαζί Να σου πω ας πούμε Όταν εγώ βγήκα από το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά Γελάω που το σκέφτομαι Και κατέβαινα τα σκαλιά Είπα γαμώτο να μην είναι εδώ τώρα Από κάτω στην πλατεία Το στούντιο ηχογράφησης Και ο Χρήστος να το κάνουμε έτσι ενθερμό Το podcast γιατί εγώ που ήμουν πάρα πολύ κρατημένη απέναντι στο εγχείρημα βγήκα πετώντας από το Δημοτικό Θέατρο τραγούδαγα τη φοβερή μελωδία του Καπνίσευτος Ζεμπέκικο

03:23 τώρα την έχω ξεχάσει, τότε την είχα πρόσφετη λοιπόν ένιωθα υπέροχα σύνωτι είδα την παράσταση που έχω δει το έργο την ταινία του Δημόπουλου, Μεγάλος Δημόπουλος 25 φορές όπως όλοι μας σαν να την έβλεπα πρώτη φορά και μ' άρεσε αυτό που είδα γιατί ήταν μαζί και ένα ομάζ σε μια παλιά λαϊκή τέχνη και ένα ρέκβιεμ όπως είναι και η λέξη που κυριαρχεί στην παράσταση ένα ρέκβιεμ σε μια παλιά εποχή και συγχρόνως ο Καραθάνος και η εποχή μας δεν μπορεί αυτά τα έργα να τα πλησιάσεις χωρίς να φέρνεις τον εαυτό σου. Τι γίνεται ήταν ένα παιχνίδι αγάπης και απόστασης Και μ' άρεσε πάρα πολύ αυτό.

04:10 Είχα μια πολύ θετική αύρα φεύγοντας από το Δημοτικό, η οποία φυσικά με την παρόδοση των ημερών καταλάγιασε, γιατί όλα αυτά τα πράγματα μέσα μας δεν μπορεί να είσαι στο πικ του συναισθήματος. Συνέχεια κάποια στιγμή τα βλέπεις τα πράγματα πιο συγκεκριμένα, αλλά το κυρίως αίσθημα βγαίνοντας από το θέατρο ήταν μια μεγάλη ικανοποίηση.

04:32 Ωραία. Εσύ πώς βγήκες, βγήκες με... Όχι, και εγώ μάλλον ικανοποιημένος βγήκα, είδα μια παράσταση η οποία ήταν σαφώς έστατα σε ένα επίπεδο πολύ κοντά στον Καραθάν, όχι κατά τη γνώμη μου στο επίπεδο των παραστάσεων που ανέφερα πριν. Ξέρεις κάτι, δηλαδή αν θέλεις να σατηρήσεις την εποχή, δεν νομίζω ότι θα το κάνεις σκοτεινιάζοντας την εποχή.

05:00 Αυτό είναι πάρα πολύ σωστό που λες. Δηλαδή σκέφτομαι ας πούμε, αυθόρμητα τώρα το σκέφτηκα, ότι καταπληκτικά σατήρισαν όλη την αφέλεια και την απλοϊκότητα του ελληνικού κυματογράφου της εποχής οι ρεπας του Παπαθανασίου τα κάναν το κλαμβί και από το παράδεισο. Ήταν σάτυρα αυτό, ήταν μια χοντρή σάτυρα. Εδώ τι πρέπει να είναι δηλαδή.

05:26 Γιατί να είναι σάτυρα. Καταρχήν το ίδιο το έργο των Γιαλαμά Πρετεντέρη είναι ένα πανέξυπνο, εκλεπτισμένο, αληθινό, to the point κείμενο απέναντι στην εποχή. Δεν είναι χαζοχαρούμενες καταστάσεις, χαρακτήρες και φάρσεις κλπ. αυτοί οι δύο άνθρωποι και θα επιμείνω σε αυτό που φέρανε ως δίδυμο την ελληνική κομμωδία πολλά βήματα μπροστά δείχνουν με μια ηρωνία και με μια κομψότητα την πλουτοκρατία από τη μια και τη λαϊκή τάξη των Σπετσών από την άλλη αυτοί οι δύο άνθρωποι δείχνουν με πλάκα, με χιούμορ και με ηρωνία αλλά και με αίσθηση της πραγματικότητας Την πλουτοκρατία, τους εφοπλιστές των Σπετσών από τη Μία Δείχνουν την κομματοκρατία Δείχνουν ένα νεό κορίτσι Πότε το έχουμε ξαναδεί στο ελληνικό σινεμά Μόνο από αυτούς τους δύο το ξαναείδαμε Στην ταινία, στην τεσπινίδα Διευθυντής Μια γυναίκα η οποία δεν είναι μια χαζοχαρούμενη Που περιμένει να βρει το γαμπρό Αλλά θέλει να σπουδάσει και θέλει να κάνει καριέρα Όλα αυτά γιατί να τα σατυρίσουμε είναι όλα τόσο

06:40 είναι τόσο καλό το κείμενο που πήρε στα χέρια το ο Καραθάνος εξαιρετικό κείμενο η κάθε ατάκα έχει κάτι δεν είναι ένα έργο της σειράς Χρήστο καθόλου άρα γιατί να το σατυρίσεις ναι αλλά είναι ένα ρομάτζο είναι ένα αφελές ρομάτζο είναι ο πλούσιος και η φτωχή που δεν είναι φτωχή ακριβώς τη μόνη σύμφαση που ο Σιμάκης διαλαμάς και ο Κώστος Περιεδέλης κρατάνε είναι ο έρωτας που προφανώς είναι παν από όλα γιατί το που τα λέμε μια λαϊκή ταινία κάνεις προφανώς πρέπει να υπάρχει ένας έρωτας εγώ πολύ θα ήθελα ας πούμε σήμερα η Τζένι να εγκαταλείψει τον Επο Μπέιμπι τον Βλάκα, τον Μπάρκουλη και να συνεχίσει την καριέρα της αλλά είναι πολύ ωραίο, υπάρχει ένας έρωτας υπάρχει ένα αίσθημα, είναι δυνατό να υπάρχει ελληνικό σινεμά τη δεκαετία του 60 χωρίς να υπάρχει και ένας έρωτας Καθόλου. Το πρόβλημά μου είναι ότι όταν έχεις ένα ρηστούργημα γιατί να το αντικράψεις, γιατί να το ανεβάσεις εκ νέου.

07:39 Μιλάς μαζί του. Όχι μονάχα, όχι μόνο στην περίπτωση του Δημοτικού Θεάτρου, Πειραιά ή του σκηνοθέτη Νίκου Καραθάνου ή οποιοδήποτε εμπλέκεται σε αυτό το εγχείρημα. δηλαδή ας πούμε πόσες φορές ανέβηκε η Στέλλα και ήταν πετυχημένη χωρίς τη Μελίνα χωρίς το Φούντα μου λήγες πριν από λίγο πριν αρχίσουμε το podcast την καταπληκτική παράσταση στο Εθνικό με το Ξύπνα Βασίλη ο Πινιάρης δεν ήτανε γιατί αυτός θεωρείς ότι καλός έγινε μπορεί και να μην του βγαίνει του Βινιάρη, του βγήκε η νέα γενιά του βγήκε λοιπόν και για μένα βγήκε και στον Καραθάνο χαίρομαι βγήκε και στον Καραθάνο φυσικά με διάφορα εγώ δεν θεωρώ την Ελλάδα σκοτεινή ούτε καν σήμερα αυτό είναι το πρόβλημά μου σου βγάζω το καπέλο αυτό που μου λείψε επί παράσταση του Καραθάνου και δεν καταλαβαίνω γιατί είναι το φως το φως είναι μια ιστορία που εκτελείσαι στις πέτσες μέσα στη θάλασσα, εφοπλιστές Φαίνεται ότι είχε υποχρέωση μήπως απέντε σε κάποιο κόσμο εκεί έξω να δώσει τα διαπιστευτήρια ότι κρίνει την Ελλάδα

09:01 αρνητικά. Όχι γιατί δεν το κάνει αυτό Ε πώς δεν το κάνει μια σκοτεινή Ελλάδα μια Ελλάδα που υπογραμμίζει τόσο πολύ το deal που γίνεται Μα και ο για εμάς και ο πρωτευτέρης το υπογραμμίζουν Το υπογραμμίζουν Βέβαια όχι μόνο το υπογραμμίζουν Βάζουν τον εφοπλιστή να λέει η δικιά μας είναι το νησί κανονίζουμε τα πάντα δηλαδή τι εκβιάζουν ναι υπάρχει και στην ταινία αυτό δεν το θυμάμαι εγώ θυμάμαι μόνο τα καλά της ταινίας φαίνεται όπως βλέπω πάντα μόνο τα καλά στην Ελλάδα διότι αν δεν τα έβλεπα ίσως θα επιλέξει να ζω εδώ αυτό με το φως και εγώ δεν το καταλαβαίνω γιατί θα έπρεπε να υπάρχει λίγο φως, λίγο παραπάνω δεν σου λέω πάρα πολύ δεν ήθελα να δω μια τουριστική Ελλάδα δεν ήθελα να δω δεν είναι τουριστική η Ελλάδα το Σπέτσο όχι οι Σπέτσες όπως η Ήδρα τη δεκαετία του 60 ήταν τα νησιά μέχρι πολύ πρόσφατα δηλαδή της ανώτερης τάξης τα τελευταία χρόνια έχουν εντρυφήσει και αυτά στο μαζικό τουρισμό εδώ όμως δεν βλέπουμε μόνο την ανώτερη τάξη βλέπουμε και την κατώτερη

10:09 βλέπουμε από μια μεριά το δεξιό το βλουτοκράτη και από την άλλη τον Γκόρτσο ο οποίος είναι ο αντιδεξιός άρα ο κεντρός της εποχής γιατί την εποχή δεν υπήρχαν αριστεροί κλπ υπήρχε δεξιά και κέντρο έτσι καλώς δεκαετία του 60 τα θυμόμασταν παιδάκια έχουμε ακούσει τις εκλογές κέντρο και δεξιά ήταν αυτό επίσης άλλο ένα στοιχείο καταπληκτικό που έχουν αυτοί οι δύο άνθρωποι το πολιτικό στοιχείο υπάρχει πάντοτε σχεδόν το Περισσεντέρικη του Γιάνλαμα μην ξεχνάμε την κόμισα της φάμπρικας σχεδόν παντού υπάρχει στον ελληνικό εγγραφό είναι πάντα υπόγειο σε αυτούς δεν είναι υπόγειο στην κόμισα της φάμπρικας δεν είναι υπόγειο ότι υπάρχουν οι τρία εξαδέλφια που ένας είναι μπάτσος ο Λινέος, ο άλλος είναι κομμουνιστής, ο Τσούκας κομμουνιστής, υπάρχει η λέξη κομμουνισμός κι άλλος είναι πατεώνας Στο Ιστορία μιας γυναίκας Στο Δαλιανίδη πρώτη φορά ακούγεται η λέξη Εμφύλιος Εντάξει, η Ιστορία μιας γυναίκας όμως είναι δράμα Δεν είναι κομμωδία Θέλω να πω, παντού υπάρχει, στο Σακελάριο παντού είναι υπόγεια

11:15 Άλλο το υπόγεια Και άλλο το να το βλέπεις στη Μούρια Έχουμε φτάσει στο 66 Τα πράγματα βέβαια ένα χρόνο μετά Δεν θα είναι τα ίδια Βέβαια, έρχεται η Χούντα Η Τζένι Καρέζη ακόμα δεν είναι στο αριστερό μπλοκ Είναι σούπερ στάρ Σε τη δεδομένη σκηνή Και δικαίως Βεβαίως δικαίως Και να σου πω και κάτι Στη ταινία βγαίνει μια πολύ σοφιστική νέα γυναίκα Εδώ δεν βγαίνει αυτό Εδώ βγαίνει μια σχεδόν καρικατούρα Και παρόλο που είναι μια Εξαιρετική ηθοποιός Η Γαλήνη Χατζηπασχάλη Νομίζω ότι βγαίνει Λίγο στα όρια της ανόητης Δεν ξέρω.

12:16 Φτάσαμε στους τοπίους. Προφανώς το βασικό όταν βλέπεις αυτά τα ενστάλλεις remake όταν βλέπεις ας πω να ανηβαίνεις στη σκηνή ένα σενάριο, μια ταινία αμέσως κάνεις τη σύγκριση και η σύγκριση είναι πάντοτε και δεν καταλαβαίνω γιατί ή μάλλον καταλαβαίνω είναι πάντοτε εις βάρος της νεότερης γενιάς ισοτοπιών που αναλαμβάνει να παίξει αυτούς τους ρόλους. Διότι ανήκουν στο DNA μας αυτές οι ταινίες. Ναι.

12:42 Δεν μπορείς στις μεγάλες κλασικές ταινίες να τις διώξεις. Όχι, όχι. Δεν είναι επειδή ανήκουν στο DNA μας. Όχι. είναι επειδή οι ηθοποιοί οι τότε μπορούν πολύ καλύτερα να παίξουν αυτό το πράγμα και επειδή το πάλευα λίγο μέσα στο μυαλό μου αυτό και έλεγα δεν γίνει δυνατόν ο Λούλης αυτή η ταλεντάρα που έχει παίξει ό,τι ρεπερτόριο υπάρχει για μένα ο καλύτερος της γενιάς του ξαφνικά είναι πάρα πολύ καλός ο Λούλης στην παράσταση που παίζει το ρόλο του Μπάρκολη λοιπόν βρήκα μια πάρα πολύ ωραία απάντηση που έδωσε σε αυτό το ερώτημα ο Καραθάνος της συνέντευξης που πήρε η Αργυρώη Μοζόνη για τη Life ότι βρίσκω καταπληκτική απάντηση και θέλω να τη διαβάσω γιατί νομίζω ότι με έβγαλε από τον κόπο να κάθομαι να γράφω εγώ τις δικές μου σοφίες. Λοιπόν συνήθως παρουσιάζουμε αυτά τα έργα μιμούμενοι ή ανταγωνιζόμενοι αυτούς που τα πρωτόπαιξαν αναρωτιόμαστε αν μπορούμε να φτάσουμε στο ίδιο ύψος δεν το φτάνουμε με τίποτα εμείς είμαστε εδώ και είμαστε κάποιοι άλλοι οι ηθοποιοί και εκείνοι

13:48 και οι τωρινοί είναι καθρέφτες της κοινωνίας. Αυτή είναι και η μαγεία του θεάτρου. Όπως και σε εκείνους τότε έτσι και στους σημερινούς ηθοποιούς θα αναγνωρίσουμε κάτι από τον εαυτό μας. Είναι καταπληκτική απάντηση. Άρα γιατί τότε βάζει τρεις ηθοποιούς με μάσκα του Διονύση Παπαγιανόγου Αυτό είναι πάρα πολύ ωραίο να το κοβεντιάσουμε να το καταλάβουν και οι ακροατές Και γιατί αυτό το ιδιαίτερο ομάζεις Στον Παπαγιανόπουλο Με τη τεράστια φωτογραφία Λοιπόν, εγώ έχω απάντηση Για πες Γιατί αυτή η ταινία Όσο αστείο και να ακούγεται Είναι η ταινία που πάνω από όλους Μας έχει μείνει μέσα μας Ο Παπαγιανόπουλος Να λέει γκόρτσος γκόρτσος Όχι να λέει μόνο γκόρτσος Να κάνει όλα αυτά που κάνει Ο Παπαγιανόπουλος Είναι πάνω και από την Καρέζη Πάναγε από τον Μπάρκολη, πάναγε από τον Κωνσταντάρα Και επίσης Του πάει και του καραθάνου αυτό Το συνέστημα του καραθάνου Που είναι ένα πάρα πολύ συναισθηματικό Στον άνθρωπο σου από ό,τι φαίνεται Πηγαίνει προς τον Παγιανόπουλο

14:52 Γι' αυτό και είναι η μουρή του Παγιανόπουλου Πατσαφόρα στη σκηνή Όχι να σαφές ότι τον θαυμάζει Και έχει δίκιο Πολύ βαθιά και είναι σαν όλη η παράσταση Να είναι περισσότερο ομάζεις των Παπαγινόπουλων παρά στους συγγραφείς Τι είχε δίκιο για την κοινωνία Ναι με την έννοια ότι Τις συγγραφείς δεν έχουν ανάγκη να τους βάλεις τη μάπα τους στη σκηνή Όχι, νομίζω ότι ήταν η μάπα του Αν δεν την έβλεπα από εκεί που ήμουν Εκτός από την Καρέζη υπάρχει άλλη φωτογραφία Υπάρχει και τρίτη φωτογραφία Ποιο νόημα είναι Λοιπόν, να πούμε όσο υπάρχει και φωτογραφία της Καρέζη και κατά τη γνώμη μου τελείως λάθος φωτογραφία γιατί είναι η καρέζη της εποχής του 60 η καρέζη του Δεσποινής Διευθυντής και του Τζέν Τζέν είναι η καρέζη του Χαζάκου είναι αυτό το μακρύ μαλλί βέβαια είναι πάρα πολύ ωραία δεν ξέρω ποιας εποχής είναι δεν αναφέρεται στην εποχή που δεν είναι είναι μια άλλη καρέζη δεν μου αρέσει καθόλου αυτή η φωτογραφία εξήγησε αυτό που λες στον κόσμο ότι βγάζει μάσκες Πολινόπουλ, πες τι κάνει ο Καραθάνος

16:01 τι κάνει ρε παιδί μου, έχει ένα χορό εγώ έχω την εντύπωση ότι αυτή η παράσταση είναι περισσότερο ένα installation θες τα κινέζικα φαναράκια του Κωνσταντίνου Σκουρλέτη, του σκηνογράφου που δεν έχω καταλάβει κατ' ό, τ' εκατό κανένας δεν έχει καταλάβει δράμα υπάρχει περίπτωση, μια ερώτηση που του έκανα ήταν αν αναφέρεται στην Κόσκο και τον Πειραιά μάλλον από ό,τι φαίνεται Όχι, μου είπε ότι είναι η εποχή μας Η εποχή μας δεν έχει Η πλούση της εποχής μας δεν έχουν κόκκινα Παναράκια Δηλαδή με την έννοια που μάλλον κυριαρχεί η Κίνα Στο διεθνές Οικονομικό σύστημα Μιλάμε για υποπληστές, μιλάμε για χοντρά money Κάπως αλλιώς επιπένανε Στις πέτσες δεν υπάρχει κινέζικο στοιχείο Εμένα δεν μου άρεσε καθόλου το σκηνικό Το βρήκα πολύ χοντροκομμένο ειδικά αυτό το κόκκινο σαλονάκι έβαλα αυτή την πλάκα μόνο δεν κατάλαβα τι είναι εγώ θεώρησα να εκεί αρχίζουν τα θέματα ας πούμε αυτό το κλισάκι που πάει και έρχεται εμένα μ' αρέσει πάρα πολύ αυτό κάθε φορά που το βλέπα γέλαγα

17:07 το βλέπω τόσο χαριτωμένο τόσο απρόσμενο τόσο τρελό μ' αρέσει πάρα πολύ τι ήταν αυτό κλισάκι σπιτάκι όχι κλισάκι και μάλιστα αν προσέξεις μέσα από την πόρτα και αγιογραφίες Μ' αρέσει πάρα πολύ αυτό Αυτό ήταν οι σπέτσες Αυτό ήταν ένα κλείσμα ματιού σε ελληνικές ταινίες που έχουν συνέχεια ένα εκκλησάκι που πάει την γκόμενα τρέχοντας και συναντάει τον αιραστή Μ' αρέσει πάρα πολύ Και μάλιστα θα σου πω και κάτι άλλο είναι τα πεδαριώδη σκηνικά των στούντου της Φινοσφίλμ Αν δεις ας πούμε μιούζικαλ του Δαλιανίδη που είναι στη Μύκονο είναι αστεία τα σκηνικά Αλλά η ταινία αυτή που λέμε, η Τζένι Τζένι, ήταν η όντως γυρισμένη στις πέτσες.

17:55 Βεβαίως ήταν γυρισμένη στις πέτσες. Όχι, αλλιώς το είπα. Δηλαδή ότι... Ότι πάει και προς τα κύοκα, ο Θάνος και ο σκηνογράφος. Ήταν τέλειο. Δεν ξέρω, εμένα μ' άρεσε πάρα πολύ αυτό. Δηλαδή γέλαγα, μου φαινόταν σορεάλ, χαριτωμένο. Μ' άρεσε πολύ αυτό. Δεν κρίνουν το σκηνικό, σκηνή γραφεία ως ιδεολογική τοποθέτηση Ιδεολογική τοποθέτηση γιατί δηλαδή Τι είναι αυτό το πράγμα που μπαίνει και βγαίνει Γιατί πρέπει να έχεις όλα μια απάντηση Ρε Χρήστο ήταν κάτι Γιατί είναι όλα ζεγισμένα στην παράσταση Γιατί είναι όλα προποφασισμένα Λοιπόν απάντησέ μου τώρα τότε αφού ψάχνεις να μπεις στην ερμηνεία σε όλα για μένα κορυφαία σκηνή της παράστασης αλλά μιλάμε για κορυφαία είναι η σκηνή του Ζεμπέκικου που χορεύει η Γαλήνη Χατζιπασχάλη αυτό το καταπληκτικό Ζεμπέκικο του Καπνίση, καλά το λέω του Καπνίση και φοράει σχεδόν το ίδιο ρούχο, το φόρμα με τα βολόν που φόρεγε και η Τζένικα Ρέζη στην ταινία και ξαφνικά ο Καραθάνος έχει την απίστευτη έπνευση να δημιουργεί, τώρα θα με φώνω ηχολήπτης άμα το κάνω αυτό που θέλω θα με βρίσκει

19:03 αρχίζει ένα κρακ κρακ που δεν είναι μόνο το πόδι που χτυπά στο ζεμπέκικο χτυπάνε όλοι μαζί ό,τι βρίσκουν πουτάνε καν και ακούγεται ένας θόρυβος και μεγαλώνει αυτός ο θόρυβος και μεγαλώνει ο θόρυβος στο θέατρο για μένα είναι πάρα πολύ έχει μεγαλύτερη αμαρτικότητα τρελάφτηκα με αυτή τη σκηνή από αυτό το σημείο και μετά θα έρθει θα έπρεπε να βλέπουμε περισσότερο Καραθάνου και λιγότερο Δημόπουλο Εσύ πιστεύεις ότι... Καταρχήν εγώ δεν πιστεύω ότι είδαμε πουθενά Δημόπουλο Όχι αλλά δεν είδαμε και Καραθάνο Αυτό που σου λέω δεν είναι Καραθάνο Αυτό είναι Οι μάσκες που φοράνε οι άντρες που χορεύουν που έχουν τη μούρη του Παπαγενόπουλο Επίσης κάποια στιγμή επειδή δεν βλέπω και πολύ καλά Όταν πηγαίνει το εφοπιστόπεδο να γνωρίσει τους συγγενείς της Τζένης Και τους συστήνει ο πατέρας της ο κομματάρχης διάφορους εμφανίζεται έτσι κάτι σαν ένας χορός από πίσω με μάσκες που είναι αυλονίτης, βασιλιάδου και σταυρίδης Α δεν ξέρω να σου απαντήσω έπρεπε να έχεις ρωτήσει κάποιον

20:14 Εξαιρετικό αυτό, εγώ έτσι το πήρα ότι είναι σαν ο κάθε ένας από αυτούς τους λαϊκούς ανθρώπους που τους συστήνουν παραπέμπει σε μια περσόνα του παλιού λαϊκού σινεμά που είναι μέσα μας ας πούμε μου άρεσε πάρα πολύ και αυτό Προφανώς έχεις δίκιο Δεν ξέρω Δεν το πρόσεξα αυτό που πες Ή δεν το συνειδητοποίησα Όχι μήπως η Βασιλιάδου είναι η Ελένη Ζαφυρίου Λοιπόν να πούμε τότε για τους ρόλους Ξέρεις δεν έχουμε κάνει Δεν έχουμε πει την υπόθεση Υπάρχει κανείς που δεν έχει πει την Τζένι Τζένι Πες το με δύο φράσεις Βαριέμαι πες το εσύ Έχουμε λοιπόν σε ένα νησί Δύο οικογένειες Οικογένεια Σκούταρη του Κοσμά Σκούταρη που είναι ο τοπικός κομματάρχης που τον παίζει ο Τιονίσης Παγιανόπουλος είναι χείρος η αδελφή του είναι η Ματίνα που την παίζει η Ελένη Ζαφυρίου η Ζαφυρίου στην παράσταση ο Άγγελος Παπαδημητρίου η κόρη του είναι η Τζένι Σκούταρη η οποία είναι μια έξυπνη γυναίκα που θέλει να σπουδάζει φιλοσοφική σπουδάζει φιλοσοφική σπουδάζει φιλοσοφική ναι και από την άλλη

21:33 έχουμε την οικογένεια του Κασανδρί του Μίλτου Κασανδρί που στην ταινία το παίζει ο Κωνσταντάρας εδώ πέρα το παίζει ο Περικόπουλος υπάρχει η αδελφή του η Διάννα Κασανδρί που στην ταινία την παίζει η θεά Μέρι Λαλοπούλου και εδώ η Χάριση Αλεξίου τελείως Ανόητη επιλογή Υπάρχει λοιπόν ο Νίκος Μαντάς Ο ανιψιός του Που σπουδάζει στην Αμερική Στην ταινία είναι ο Ανδρέας Μπάρακουλης Εδώ είναι ο Χρήστος Λούλης Που θέλει να γίνει Όχι αυτός Ο θείος που είναι από πλησί Θέλει να τον κάνει υπουργό ναυτιλίας Πώς τον λέει η Τζένι Καρύσκη Πρεθωριστή Νικολάκη Είναι πραγματικά ένας Νικολάκης Ο Νίκος Μαντάς ένας Νικολάκης ο οποίος έρχεται καταφτάνει στις Πέτσες με μία κυρία που τον έχει τυλίξει που λέμε τον έχει παντρευτεί με πολιτικό γάμο στην Αμερική ένα πολιτικός γάμο που κανεί ψεύτικος και με την μητέρα της γυναίκας αυτής πρέπει αποφασίζει λοιπόν ο εφοπλιστής ότι για να κερδίσει ο Μαντάς στις εκλογές που έρχονται πρέπει ο ο κομματάρχης ο Κοσμάς ο Σκούταρης να τον στηρίξει και να ξεχάσει

23:01 τον δικό του τον περίφημο Γκόρτσ αυτός έχει μείνει στην ιστορία χωρίς να παίσει την ταινία μόνο μια φύσα είναι με τη μούρη του Νίκη Τακουπλανή αλλά έχει μείνει στην ελληνική ιστορία και επειδή έχει οικονομικά προβλήματα ούτε λίγο το πολύ εχβιασμός εχβιάζουν την Τζένι ότι θα παντρευτούν εικονικά για τρεις μήνες μέχρι να βγει ο βλάκας βέβαια θα πληρώσουν τα χρέη του μπαμπά αυτή για χάρη του πατέρα λέει ναι είναι και ψηλοτσιμπημένη με τον Μαντά όχι αμέσως, είναι φίλη γιατί τον ξέρει από παιδί φαίνεται πάντως από την πρώτη σκηνή της ταινίας πως τον κοιτάει και εδώ υπάρχει αυτή η κοπέλα παρόλο που έχει ένα πατέρα που ασχολείται με τον κόρτσο από το πρωί μέχρι το βράδυ δεν έχει κανένα πρόβλημα να πηγαίνει στο σπίτι των υφοπληστών βέβαια, τη φοβερή τους βιβλιοθήκη και τη φτύπουν αυτοί τα βιβλία που έχουν το ξέρει από μικρό τον Νικολάκη ο γάμος γίνεται, ο κομματάρχης αλλάζει στρατόπεδο, τον βγάζει βουλευτή στηρίζει τον γαμπρό του ναι υπάρχει βέβαια το μεγάλο

24:09 πρόβλημα, μην βγει στη φόρα ο γάμος ότι είναι δίγαμος, που δεν είναι εν πάση περιπτώσει για να τελειώνουμε, ερωτεύονται αυτοί και έχουμε χαπιέν την όλο που αυτή τον εγκαταλείπει και φεύγει μια βραδιά τρελού γλεντιού κάνουν σεξ και μένει έγκυος ε βασίλιστος τα βρίσκουν τα παιδιά και παντρεύονται ελπίζω να μην καταντήσεις τη ζωή της γραμματέας του Νικολάκη η Τζέννη και να συνεχίσει και τις σπουδές της όχι μάλλον θα γίνει αυτή η βουλευτής μακροπόφευση πολύ χαριτωμένο και πάρα πολύ καλογραμμένο σενάριο δηλαδή η ταινία είναι απολαυστική Και βλέπετε μέχρι σήμερα Και η Καρέζη σκίζει Βεβαίως σκίζει Και ο Μπάρκολης είναι θεός Ο καλύτερος Μπάρκολης Τους καλύτερους ρόλους του Μπάρκολη Τους έχουν γράψει αυτοί οι δύο που λέγαμε Για λοιπόν, ο Μπρεντερής τον θυμάσαι Στο...

25:02 Μιας Πενταρασνιάτα Σκίζει ο Μπάρκολης Μιας Πενταρασνιάτα Άλλο κοινωνικό Και εκεί υπάρχει μια γυναίκα η οποία δεν μπορεί να δουλέψει γιατί δεν την αφήνει ο άντρας της δηλαδή υπάρχουν τέτοιες γυναίκες στα έργα αυτών των δύο τύπων μα βλέπεις όμως η πολιτική κριτική εκείνη τα χρόνια γίνεται μέσα από την κομμωδία κυρίως δηλαδή ήθελα να πω έπρεπε να έρθει να γίνει το σινεμά πολιτικό στην Ελλάδα και στην αρχή έτσι όπως έγινε καλύτερα να μην είχε γίνει δεν αναφέραμε τώρα στον Αγγελόπουλο εξαιτία προς άλλους μεγάλους περνάνε πράγματα.

26:13 Να μιλήσουμε για το πώς οι ηθοποιοί Τα βγάλανε πέρα και τι κάνανε Ας πούμε ποιοι μας αρέσανε πιο πολύ Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ η κυρία Μαυρέα Πες τη ρόλο παίζει Παίζει τη μάνα της τύπης σας που έχει παντρευτεί ο Μαντάς στην Αμερική Παρά στην Ερμηνεύη η Ζέτα Μακρυπούλια Η οποία εμένα μου άρεσε Είναι πάρα πολύ καλή η ηθοποιός Εδώ δεν έχει ρόλο Γιατί δεν είναι τίποτα Είναι μια γυναίκα Σε επίπεδο μοντέλου Ενώ στην ταινία Η Νανάη Σκιαδά σκίζει Και νομίζω ότι η Ιωάννη Μαυρέα Είναι η μόνη Η μόνη από αυτούς Όλη αυτή τη μεγάλη παρέα των ηθοποιών Που ο Καραθάνος συνεργάζεται πολύ Συχνά μαζί τους Είναι η προσωπική του ομάδα.

27:13 Αυτό ακριβώς. Αυτό θέλω να πω και εγώ. Είναι η μόνη η οποία πλησιάζει πιο πολύ στο ερμηνευτικό ύφος της παλιάς γενιάς. Γι' αυτό και είναι πολύ καλή στην παράσταση. Ναι. Εξαιρετική. Όχι, είναι πολύ καλή ηθοποιός. Είναι πολύ καλή ηθοποιός έτσι κι αλλιώς. Αλλά εδώ φτάνει και σε αυτό που θέλουμε. Αντίθετα ας πούμε, σου ξέφυγε πριν και είπες αρνητικά για την Χάρης Αλεξίου.

27:38 τι ρόλο σου, δίνεις στην Αλεξίου που είναι το καλό, γλυκό χαριτωμένο, ευαίσθητο πλάσμα, το ρόλο της που έπαιζε η Μέρι Λαλοπούλου η Μέρι Λαλοπούλου μόνο που την βλέπεις φτιάχνει χαρακτήρα ας πούμε που θυμίζει λίγο την Πάστα Φλώρα ίσως την Αρώνη, ίδιο στυλ ίδια φέλια, ίδια φευγάτες λοιπόν επίσης Ο Μπερικόπουλος, μια χαρά ηθοποιός.

28:09 Ο Λάμπρος Κασταντάρας τον κάνει μια χαψιά. Ναι, μείνε τελείως άλλο. Ο Γιάννης ο Κότσιφας, ας πούμε, μια χαρά ηθοποιός. Δημήτρης Καλλιβοκάς, αξεπέραστος. Αυτόν το πρόβλημα της παράστασης, το οποίο για μένα ξεπερνέεται από το συνέστημα, και επειδή είμαι πολύ ευαίσθητο παιδί, το πιάσα, υπάρχει ένα τέτοιο πρόβλημα. μόνο ο Λούλης είναι και η Μαυρέα είναι ο Λούλης είναι πολύ καλός έχει και αυτό το σώμα παίζει με το σώμα του πάρα πολύ όπως και ο Μπάρκουλης και φυσικά είναι πάρα πολύ καλός και του πάει κιόλας πολύ ο Καραθάνος στο ρόλο του του κομματάρχη του Σκούταρη μου άρεσε πάρα πολύ ο Καραθάνος νομίζω όμως ότι είναι κάτι άλλο από τον Παγιανόπουλο δεν έχει αυτό το θυμό και το τζαντίλα και τη βία και βγάζει το γέλιο που βγάζει ο...

29:08 Η Παναζινικά δεν έβγαζε γέλιο. Εγώ γέλαγα. Είμαι χαζή, είμαι χαχάς. Οι άλλοι γέλαγαν. Γέλαγε και το κοινό, ναι. Την μέρα που πήγα εγώ γέλαγε το κοινό. Ας πούμε για το κοινό. Είχα την αίσθηση ότι το κοινό που είναι ένα πάρα πολύ πυρεώτικο κοινό είχα την αίσθηση ότι ξεχύνονται από τη συνοικία της καθόμουν έξω και κοίταγα κόσμος και ενάρχεται από διάφορες συνοικίες του Πειραιά, πολλές φορές πολλές φορές ήταν έκανε ο Καραθάνος ταινία καραθανικιά, πολλές φορές ένιωθε ένα παραξένισμα με διάφορα περίεργα και προχωρημένα του Καραθάνου αλλά σου ορκίζω με Χρήστο ότι αυτό το παραξένισμα όσο προχώραγε και μετά το κρακ κρακ κρακ στο Ζεμπέκικο η παράσταση με φοβερή ένταση προς το τέλος το κοινό χειροκρότησε πραγματικά όχι κατά παραγγελία ή επειδή έπλεπε τους τάρες με την Αλεξίου και τη Μακρυπούλα και το Λούλη ήταν πάρα πολύ θερμό το χειροκρότημα καταλαβαίνω γιατί είναι sold out αυτή η παράσταση μακάρι να είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα τώρα η ταινία πάντως δεν είναι μια ταινία δημιουργών

30:18 είναι μια ταινία η οποία κατασκευάστηκε με τα δεδομένα της εποχής των εμπορικών στόχων έτσι, δηλαδή όπως ξέρουμε προηγήθηκε ένα θεατρικό προηγήθηκε καλά στο Mary Mary της Τζίνκερ με τεράστια επιτυχία της εποχής της Καρέζη όχι όχι όχι αυτό δεν έχει τίποτα το Mary Mary είναι Τζένι Τζένι λοιπόν, αλλά δύο χρόνια πριν υπάρχουν και οι κρατικές υποθέσεις του Λουίβ Βερνέη στο θέατρο επίσης πολύ μεγάλη επιτυχία με Κωνσταντάρα και Καρέζη το οποίο είναι περίπου ίδιο πλοκί αλλά το προτείνουν σε αυτές τις δύο μεγάλες πένες, θα το ξαναλέω το Ασημάκη για Λαμάκη του Κώστα Περντεντέρη και παίρνουν το κείμενο του Βερνέγη στην ουσία παραγγελιά και φτιάχνουν μια δικιά τους καταπληκτική ελληνική κομματεία φυσικά, αλλά δεν ήταν ο στόχος τα φεστιβάλ δεν ήταν ο στόχος μα δεν είχαν φεστιβάλ τότε μια χαρά υπήρχε ένας κόσμος που απαιτούσε κάτι περισσότερο λοιπόν αυτό ήταν για το μεγάλο κοινό και πράγματι είχε τεράστιη επιτυχία από ό,τι ξέραμε και μην ξεχνάμε ότι πριν δύο χρόνια μόλις

31:41 πάλι οι δύο και οι κύριοι αυτοί ως ο Γελαμάς και ο Περεντέρης είχαν γράψει και έχει γίνει η φοβερή ταινία για μένα Δεσποινής Διευθυντής πάλι από το Δημόπουλο και πάλι με ένα άλλο γυναικείο πρότυπο δηλαδή πάλι μια γυναίκα εδώ η Τζονί Καρέζ είναι φοιτήτρια και ονειρεύεται να κάνει μεταπτυακά που δεν δικαίουται όμως να είναι παρά μια σπασίκλα δηλαδή όταν στο πάρτι προσπαθεί να γίνει προτρέχεις προτρέχεις Χρήστο ενώ στο Δεσποινής Διευθυντής είναι πια μια πτυχιούχος του πολυτεχνείου που αναλαμβάνει μια ολόκληρη επιχείρηση εγώ δεν θυμάμαι άλλη ελληνική ταινία που να υπάρχουν γυναίκες με τέτοια οντότητα και τις αναλαμβάνει καρέζι θέλω να πω ότι η Τζένι Τζένι η Τζένι Σκούταρη, η Τζένι η Φιλόλογος πατάει στα βήματα της δεν θυμάμαι πως τη λέγανε στον τεσπενής διευθυντής όλα αυτά είναι αυτό φτιάχνουμε κάτι που πατάει λίγο από εδώ πατάει λίγο από εκεί ο Ντίνος Ρωτιμόπουλος θέλω να πω τις ταινίες που έχει κάνει τη Μανταλένα, τη βλέπεις και τρελαίνεσαι μιλάμε για αριστούργημα

32:58 τη Λόλα το μια τρελύτερη οικογένεια θα ξαναπώ τότε σπενής διευθυντής το μια Ιταλίδα από την Κυψέλη τις κυρίες της αυλής ναι Βένα μου είναι πολύ μεγάλο σκηνοθέτης δεν είναι ο Τερ είναι σκηνοθέτης είναι επαγγελματίας σκηνοθέτης ναι αλλά φαίνεται ρε παιδί μου λοιπόν ας μην μακρυγορούμε λοιπόν μακρυγορούμε αλλά μ' αρέσει που φτάσαμε και στον Τιμόπολο δεν ήθελα να ξεχάσουμε δεν αναφέραμε τίποτε για τον αγαπημένο φίλο μας τον Άγγελο Πανδημητρίου αλλά πριν πούμε στον Άγγελο να πούμε την καταπληκτική δουλειά του Άγγελου στα κοστούμια είναι από τα πιο δυνατά είναι πάρα πολύ ωραία ρούχα ξεχάσαμε Βένα μου έναν άνθρωπο που για πολλούς είναι λόγος να πάνε να δουν την παράσταση μόνιμο συνεργάτη και προσωπικό φίλο του Νίκου Καρθάν τον Άγγελο Παδημητρίου ο οποίος παίζει χωρίς να έχει κανένα ενδιασμό μα του αρέσει αυτό φόρεσε ένα μαύρο φουστάνι και κάνει την τη θεία Ματίνα τη θεία της Τζέννης που την έπαιζε η Ελένη Σαφυρίου εξαιρετικά την παίζει τέλεια αγαγόμιο εξαιρετικά λέει το τραγούδι του Καπνίση

34:21 λοιπόν, αλλά εκτός ότι παίζει τη θεία τη Ματίνα που είναι μια πολύ δυναμική τύπισσα και λοιπά, μια ηλικιωμένη γυναίκα λαϊκή γυναίκα ξαφνικά σε ένα πάρτι που ακούγεται το τραγούδι το δικό μου μυστικό όπως το λέμε το δικό μυστικό του καπνίση που το τραγουδάει και τη χωματά ακούγεται η φωνή και φαίνεται η Μούρη η Κουκλάρα τότε η Νόρα Βαλσάμι βγαίνει η Θεία Ματίνα και το τραγουδάει προφανώς και ξέρουμε όλοι ότι ο Άγγλος Πανδημητρίου τραγουδάει καταπληκτικά αυτά τα ελευρά τραγούδια και θα ήθελε και να το τραγουδήσει αλλά τώρα η θεία η Ματίνα που τραγουδάει το τραγούδι δεν κατάλαβα γιατί έγινε αυτό το πράγμα και δεν μ' άρεσε επειδή είναι ο Άγγελος Παπαδελή πρέπει να πω κάτι όμως για τη μουσική μου άρεσε πολύ η μουσική του Άγγελου πάντα και ξέρεις είναι από τα στοιχεία από τα στοιχεία που όντως με μεταφέρανε στην εποχή όντως με πήγανε στα 60 και αν θέλεις και στην αστική ζωή των 60's πάντα το παιδί κάνει πάντα εξαιρετική δουλειά λοιπόν για να τελειώνουμε κάπου

35:39 για μένα αυτή η παράσταση έχω την αίσθηση γι' αυτό και είμαι λίγο ενητικός ότι δεν αφομοιώνται όλα αυτά μαζί εγώ πάντως θέλω να την ξαναδώ αλλά δεν πρόκειται να δω θέση οπότε το ξεχνάω ίσως επαναληφθεί το φθινόπωρο δεν ξέρω έχω λοιπόν την αίσθηση ότι πολλά πράγματα μένουν μετέωρα Δεν μπορούσα να καταλάβω Τι βλέπω ακριβώς Βλέπω μια υπερπαραγωγή Ρημέικ του φιλμ Ή έβλεπα μια ερμηνεία Ένα διάλογο Ένα διάλογο Ανάμεσα σε ένα νέο Σε ένα σκηνοθέτη του σήμερα Και μια ομάδα ηθοποιών του σήμερα Αλλά και συντελεστών Καλλιτεχνικών του σήμερα Με μια ιστορική Θρηλυκή ταινία στις δεκαετίες του 60 απλώς δεν θέλω να σας αποχωριστώ πριν πούμε ότι έχουμε και ψωμί μπροστά μας εμείς που αγαπάμε τους διαλαμβάνω παιδευτέρι θα ανέβει και στο εθνικό το χειμώνα δεν το έχει ανακοινώσει ο Καμούντο πρόγραμμα η διευθύντρια του εθνικού την είδηση μου την έδωσε ο Γιάννης ο παιδευτέρης που τον πήρε τηλέφωνο για να τον ρωτήσω αν ο πατέρας του είναι όπως έχω εγώ την αίσθηση κεντρός

36:55 και μου είπε ναι ήταν ένας κλασικός κεντρός και συνεργαζόταν με το γελαμά που ήταν ένας κλασικός αριστερός τόσο καλά είναι πολύ ωραίο αυτό πολύ γλυκό ένας αριστερός και ένας κεντρός που γράφανε αυτά τα έργα θα ανέβει στο εθνικό το χειμώνα το Δυσπινές Διευθυντής ένας ιδιοφύης παραγωγός ο Φιλοπίμιν Φίνος που δεν τον ενδιαφέραν προφανώς ιδεολογικές θέσεις των συνεργατών του αλλά το αποτέλεσμα η δουλειά τους λοιπόν Τζένι Τζένι Είμαι η Βαναγιώρο Κοπούλου και μίλησα με τον Χρήστο Παρίδη για την παράσταση του Νίκου Καραθάνου στο Δημοτικό Θέατρο Περιά Τζένι Τζένι που βασίζεται στην ομώνυμη ταινία του Ντίνου Δημόπουλου σε κείμενο τον Ασημάκη Γελαμάκη και τον Κώστο Πρετεντέρη Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο της σειράς podcast του review, ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcast και στο κανάλι της Life στο YouTube.