Αυτοάμυνα, εκδίκηση ή κάτι ανάμεσα: Aileen Wuornos

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Καλημέρα, καλησπέρα, χαίρετε και καλώς ήρθατε πίσω στο Τι Στο Καλό. Είμαι η Κάρμεν και σε κάθε επεισόδιο σας αφηγούμε μία υπόθεση true crime με λίγο court drama. Σήμερα θα το πάρουμε λίγο ανάποδα, θα αναλύσουμε λίγο περισσότερο τον drama και λίγο λιγότερο τα εγκλήματα, γιατί η ιστορία αυτή έχει και πάρα πολλές νομικές αλλά και κοινωνικές προεκτάσεις και είναι αρκετά διαφορετική από αυτές που έχουμε καλύψει μέχρι στιγμής και όχι μόνο επειδή θα μιλήσουμε για γυναίκα αυτή τη φορά, κάτι το οποίο είναι αρκετά σπάνιο στατιστικά μιλώντας στο φαινόμενο του serial killing, αλλά είναι διαφορετική και γιατί σε αντίθεση με τις ιστορίες που έχουμε καλύψει, εδώ δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το ποιος σκότωσε, καθώς η ίδια ομολόγησε σχεδόν αμέσως.

00:50 Το ερώτημα που βασάνιζε τα δικαστήρια, τους ψυχολόγους, τους δημοσιογράφους και το ίδιο το κοινό για παραπάνω από μία δεκαετία δεν ήταν το ποιος, αλλά το γιατί. Και συγκεκριμένα αν αυτό που έκανε ήταν στο ενημέρι αυτοάμυνα. Και εδώ το φύλλο, καθώς σας είπα θα μιλήσουμε για γυναίκα, δεν ήταν μια σήμαντη λεπτομέρεια. Σε πολλές αφηγήσεις για άντρες serial killers τα κίνητρα παρουσιάζονται ως ένα βαθύ, σχεδόν ανεξιχνία στο ψυχολογικό μυστήριο.

01:20 Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, αρκετά μέσα ενημέρωσης υιοθέτησαν μια πολύ απλούστερη εξίσωση. Και το συμπέρασμά τους ήταν ότι είναι ομοφυλόφιλοι, μισεί τους άντρες, άρα τους σκοτώνει. Τόσο απλά το παρουσίασαν και η σεξουαλικότητα και η εργασία της συγκεκριμένης γυναίκας στην πορνεία και η απόκλησή της από την εικόνα της κανονικής μεσησαγωγικά γυναίκας και σύμφωνα με τα τότε πρότυπα της εποχής μετατράπηκαν σχεδόν άμεσα σε έτοιμη εξήγηση των εγκλημάτων της.

01:55 Θα μιλήσουμε λοιπόν για την Αιλίν Γόρνος, η οποία στο διάστημα μεταξύ 1989 και 1990, μέσα σε μόλις ένα χρόνο, σκότωσε επτά άντρες στην Φλόριδα και όλοι αυτοί ήταν πελάτες της, ενώ εργαζόταν ως ιερόδουλη σε δρόμους. Ισχυρίστηκε αρχικά ότι κάθε φόνος ήταν αυτοάμυνα απέναντι σε βιασμό ή απόπειρα βιασμού Ενώ η εισαγγελία υποστήριξε ότι ήταν μια ψυχρή υπολογισμένη ληστεία Η αλήθεια όπως θα δούμε είναι πιθανότητα κάπου ανάμεσα Και ακριβώς αυτή η αβεβαιότητα είναι που κάνει την υπόθεση τόσο ενδιαφέρουσα Θα καλύψουμε λοιπόν την ιστορία της, τα εγκλήματά της, την δίκη της και θα ανοίξουμε μερικές γωνίες τι είναι ο θανατικά καταρτισμένος ένορκος και ο περίφημος κανόνας Williams της Φλόριντα, γιατί κατέθεσε η ίδια ενάντια στη συμβουλή των δικηγόρων της και τι σημαίνει να επικαλείσε το πέμπτο τροπολογικό άρθρο 25 φορές.

03:00 Θα δούμε και ένα σκάνδαλο πώλησης δικαιωμάτων της ιστορίας της που ενέπλεξε ακόμα και τους ίδιους τους ερευνητές της υπόθεσης. μία από τις πιο ανησυχητικές περιπτώσεις σύγκρουσης συμφερόντων δικαιωγόρου που θα ακούσετε ποτέ. Και τέλος, τι σημαίνει νομικά ικανότητα προς εκτέλεση και πώς αποφασίστηκε αν η Αιλίν ήταν αρκετά διανοητικά υγιής για να εκτελεστεί.

03:24 Ας ξεκινήσουμε λοιπόν. τον 17χρονο Leo Dale Pittman μόλις τον προηγούμενο χρόνο. Ο Leo Pittman δεν γνώρισε ποτέ την κόρη του, καθώς η Diane υπέβαλε αίτηση διαζυγίου δύο μήνες πριν τη γέννηση της Eileen. Ο πατέρας της, τον οποίον δεν συνάντησε ποτέ και ίσως και καλύτερα, καταδικάστηκε αργότερα για βιασμό και απαγωγή παιδιού, νοσηλεύτηκε σε ψυχιατρικά ιδρύματα στο Κάνσας και στο Μίσιγκαν και τελικά αυτοκτόνησε στη φυλακή.

04:34 Το ενδιαφέρον εδώ πέρα είναι ότι παρότι η Αϊλίν δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα της, πολλά μέσα ενημέρωσης εστίασαν αιμονικά σε εκείνον Επειδή είχε καταδικαστεί για βίαιο σεξουαλικό έγκλημα, παρουσιάστηκε σχεδόν ως η γενετική εξήγηση της εγκληματικότητας της κόρης του Ορισμένα βιβλία έφτασαν να υποστηρίζουν ότι η Αιλίν είχε κληρονομήσει μια έμφυτη προδιάθεση προς το έγκλημα χωρίς να παραθέτουν πραγματικά επιστημονικά στοιχεία Είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα του πως το παλιό όνειρο του Σεζάρελον Μπρόσο του γεννημένου εγκληματία επιστρέφει με καινούρια γλώσσα Αντί να εξετάσουμε τις κοινωνικές συνθήκες ψάχνουμε ένα ελαττωματικό πρόγονο και λέμε ότι όλα βρίσκονται ήδη στο αίμα.

05:18 Πριν προχωρήσουμε, θα κάνω μια μεγάλη παρένθεση, γιατί πιστεύω ότι είναι αρκετά ενδιαφέρον, να αναφερθούμε λίγο στον Σεζάρη Λομπρόσο. Ο Λομπρόσο ήταν ένας από τους βασικούς εκπροσώπους της θετικής σχολής της εγκληματολογίας και έγινε γνωστός για την θεωρία του γεννημένου εγκληματία. Πίστευε λοιπόν ότι κάποια άνθρωποι γεννιούνται με μια βιολογική προδιάθεση προς το έγκλημα και μάλιστα ότι μπορούσες να αναγνωρίσεις τον εγκληματία από συγκεκριμένα σωματικά χαρακτηριστικά.

05:46 Όπως το μεγάλο πηγούνι, η ασυμετρία στο πρόσωπο, τα μεγάλα αυτιά και άλλα τέτοια γνωρίσματα. Η θεωρία αυτή σήμερα έχει απορριφθεί επιστημονικά και έχει δεχθεί τεράστια κριτική για τον βιολογικό δετερμινισμό και τον στιγματισμό που δημιουργεί. αλλά η βασική ιδέα ότι κάπου μέσα στη βιολογία ενός ανθρώπου μπορεί να κρύβεται η εξήιση της εγκληματικότητάς του δεν εξαφανίστηκε ποτέ εντελώς από την εγκληματολογία.

06:14 Και σε αυτό το σημείο η επιστήμη προσπάθησε να απαντήσει στο ερώτημα με πιο συστηματικό τρόπο. Αν όντως υπάρχει μια κληρονομική προδιάθεση προς την εγκληματικότητα πώς μπορούμε να τη διαχωρίσουμε από την επίδραση της οικογένειας και του περιβάλλοντος. και έτσι ξεκίνησαν οι περίφημες μελέτες σε διδήμους και σε υιοθετημένα παιδιά.

06:33 Η λογική τους ήταν η εξής. Αν ένα παιδί που μεγάλωσε σε διαφορετική οικογένεια από τους βιολογικούς του γονείς, τώρα μιλάμε για τα υιοθετημένα παιδιά, εξακολουθούσε να εμφανίζει υψηλότερα ποσοστά παραβατικότητας όταν οι βιολογικοί γονείς είχαν εγκληματικό ιστορικό, τότε ίσως υπήρχε κάποια γενετική συμβολή. Αν αντίθετες η συμπεριφορά του έμοιαζε περισσότερο με κοινότητα της οικογένειας τότε το περιβάλλον φαινόταν να παίζει μεγαλύτερο ρόλο Οι μελέτες αυτές βρήκαν ότι μπορεί να υπάρχει μια μέτρια κληρονομική συνιστόσα στην αντικοινωνική ή εγκληματική συμπεριφορά Όμως δεν βρήκαν ποτέ το περίφημο γονίδιο του εγκλήματος και αυτό είναι μια πολύ σημαντική διάκριση Άλλο να υπάρχει μια γενετική προδιάθεση που αυξάνει λίγο την πιθανότητα κάποιας συμπεριφοράς και άλλο να υπάρχει ένα γονίδιο που καθορίζει ότι κάποιος θα γίνει εγκληματίας Ένα τέτοιο γονίδιο δεν ανακαλύφθηκε ποτέ Άρα όταν δημοσιογράφοι ή συγγραφείς υποστήριζαν ότι η Αιλίν κληρονόμησε την εγκληματικότητα των πατέρα της

07:38 δεν στηρίζονταν σε κάποιο επιστημονικό έβρεμα Στην πραγματικότητα, υιοθετούσαν μία υπεραπλουστευμένη εκδοχή μιας πολύ πιο σύνθετης επιστημονικής συζήτησης. Να συνεχίσουμε τώρα. Η 19χρονη πλέον Diane, η μητέρα της, με δύο μικρά παιδιά, την Eileen και τον μεγαλύτερο γιο της, αδερφό της Eileen, Keith, και χωρίς καμία υποστήριξη, τα εγκατέλειψε τελικά στους δικούς της γονείς, τον Lowry και την Britta Warnos, οι οποίοι τα υιοθέτησαν επίσημα.

08:06 Η Αιλίν και ο Κιθ μεγαλώνοντας πίστευαν για χρόνια ότι οι παππούδες τους ήταν οι πραγματικοί τους γονείς. Το έχουμε ξαναδεί κάπως παρόμοια αυτό με τον Κεντμπάντι. Το σπίτι των Γόρνους δεν ήταν ένα ασφαλές μέρος. Σύμφωνα με μαρτυρίες παιδικών φίλων ο παππούς ήταν βίαιος και επέβαλε αυστηρή πειθαρχία. Και η γιαγιά ήταν αλκοολική.

08:32 Στο σχολείο στην εφηβεία της Αιλίν άρχισε να παρουσιάζει προβλήματα ακοής, όρασης και μάθησης. Το IQ της μετρήθηκε αργότερα στο 81, στο κατώτερο φυσιολογικό όριο, αν και όχι αρκετά χαμηλό ώστε να θεωρηθεί νοητική υστέρηση κατά τα σημερινά νομικά κριτήρια. ένα όριο που παρεμπιπτόντως έγινε νομικά κρίσιμο στη ΣΥΠΑ μόλις το 2002 με την απόφαση Atkins vs. Virginia η οποία απαγόρευσε τη θανάτικη ποινή για άτομα με νοητική υστέρηση.

09:03 Πολύ αργά ωστόσο για να αφορά την υπόθεση της Αϊλίν. Γύρω στα 14 της η Αϊλίν βιάστηκε από έναν φίλο του παππού της. Περίμενε έξι μήνες πριν αποκαλύψει ότι είχε μείνει έγκυος και όταν το έκανε οι παππούδες της κατηγορήσαν την ίδια. Ο παππούς της την ανάγκασε κιόλας να δώσει το μωρό για υιοθεσία. Μετά τον θάνατο της γιαγιάς της, ο παππούς της απείλησε να σκοτώσει την ίδια και τον αδερφό της, αν δεν έφευγαν από το σπίτι, και έτσι σε ηλικία 15 ετών η Αϊ Λέιν έγινε επίσημα αναδόχο παιδί του κράτους, εγκατέλειψε το σχολείο και άρχισε να ζει στους δρόμους, επιβιώνοντας μέσω της πορνείας, του αλκοόλ και των ναρκωτικών.

09:48 Μία ψυχοβιογραφική μελέτη εξέτασε τη ζωή της μέσα από τη θεωρία του Έρικ Έριξον και κατέληξε ότι σχεδόν κάθε βασικό αναπτυξιακό στάδιο είχε διατραχθεί Δεν πρόλαβε δηλαδή να οικοδομήσει μια σταθερή εμπιστοσύνη, αυτονομία, αίσθηση ταυτότητας ή ασφαλή κοιότητα με άλλους ανθρώπους και με απλά λόγια κάθε επόμενο στάδιο της ζωής της χτιζόταν πάνω σε προηγούμενα θεμέλια που δεν είχαν ποτέ σταθροποιηθεί Αυτό δεν σημαίνει ότι η εξέλιξη της προς τη βία ήταν αναπόφευκτη Η μελέτη απλώς προσπαθεί να εξηγήσει την ανάπτυξη της προσωπικότητάς της και όχι να παρουσιάσει τα εγκλήματα ως ένα φυσικό αποτέλεσμα της κακοποίησης Από εκείνο το σημείο και έπειτα όμως η ζωή της φαίνεται να οργανώθηκε γύρω από μια βασική αρχή Επιβιώνω μόνιμο επειδή κανένας άλλος δεν πρόκειται να με προστατεύσει Μία μελέτη περιγράφει αυτό το μοτίβο ως τον βασικό άξονα ολόκληρης της ενήλικης ζωής της Αρχικά μέσα από επαιτία, πορνεία και μικροεγκληματικότητα και αργότερα μέσα από ολοένα πιο βίαιες μορφές συμπεριφοράς

10:56 Ο αδερφός της πέθανε από καρκίνο όταν ήταν 21 και ο παππούς της αυτοκτόνησε Το 1976, σε ηλικία 21 ετών, η Αιλίν παντρεύτηκε διαστικά έναν 60χρονο πλούσιο άντρα, τον Λίουις Φέλ. Ο γάμος ακυρώθηκε μέσα σε λίγες εβδομάδες, διότι εκείνος κατέθεσε έτοιμα αποστατευτικής διάταξης εναντίον της για βίαιη συμπεριφορά. Ακολούθησαν δεκαετίες περιπλάνησης, μικροεγκλημάτων, ενωπιλιστία, πλαστογραφία πυταγών, οδήγηση υπό την επίρρεια και μια ζωή σχεδόν αποκλειστικά στους δρόμους Σύμφωνα με μεταγενέστερες ψυχοβιογραφικές πηγές είχε πραγματοποιήσει επανειλημμένες απόπειρες αυτοκτονίας ήδη από τη νεαρή ενήλικη ζωή της Κάτι το οποίο μας δείχνει ότι η βία της δεν στρεφόταν αποκλειστικά προς το έξω Υπήρχε και μια μακρά πορεία αυτοκαταστροφής.

11:49 Το 1986 γνωρίζει την Τίρια Μουρ σε ένα μπαρ στο Daytona Beach. Οι δυο τους έμειναν μαζί ως ζευγάρι μέχρι το 1990. Κατά τη διάρκεια του οποίου διαστήματος η Αιλίν συνέχιζε να εργάζεται ως ιερόδουλη και η Τίρια δούλευε περιστασιακά σε ξενοδοχεία. Ήτανε μέσα σε αυτή τη σχέση, μέσα σε αυτή τη ζωή περιπλάνησης και επιβίωσης που η Αιλίν άρχισε το φθηνόπωρο του 1989 να σκοτώνει Και να περάσουμε τώρα στα εγκλήματα τυλιγμένο κάτω από ένα κομμάτι χαλί με πολλαπλά τραύματα από πυροβολισμού στο στήθος.

13:00 Το αυτοκίνητό του είχε βρεθεί εγκαταλειμμένο χιλιόμετρα μακριά. Στην μαρτυρία της, η Αιλίν περιέγραψε πως ο Μάλωρη την σταμάτησε ενώ έκανε auto-stop, πήγαν μαζί σε μια απομονωμένη δασική περιοχή, ήπιαν, κάπνησαν, μίλησαν για ώρες και γύρω στις 5 το πρωί, καθώς ξεντυνόταν για να προχωρήσουν, ο Μάλωρη φέρεται να τη στήλιξε σχοινή γύρω από το λαιμό, να την απείλησε ότι θα τη σκότωνε όπως τις άλλες πόρνες, μέσα σε αγωγικά, και να έδεσε τα χέρια της στο τιμόνι.

13:33 Σύμφωνα με την Αιλίν λοιπόν, φέρεται να την βίασε βία και όταν τελικά την απελευθέρωσε, τα χέρια της εννοώ, όταν τελικά την έλυσε και της είπε να ξαπλώσει, εκείνη πιστεύοντας ότι σκόπευε να τη σκοτώσει, βρήκε το όπλο στην τσάντα της και πυροβόλησε. Τώρα, αυτό το περιστατικό προκάλεσε πολλές συζητήσεις σχετικά με το κατά πόσο ήταν αυτό άμυνα ή όχι.

13:59 Θα το αναλύσουμε και λίγο περιττέρως στη συνέχεια. Ένα σημείο όμως που έχει ενδιαφέρον από ψυχολογική άποψη και που βρήκα σε μία μελέτη να αναφέρεται είναι ότι η χρόνια κακοποίηση δεν επηρεάζει μόνο το πώς κάποιος θυμάται το παρελθόν. μπορεί να επηρεάσει και το πώς αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο στο παρόν. Άνθρωποι δηλαδή που έχουν εκτεθεί επανειλημμένα σε βία μπορεί να αναπτύξουν μια υπερεπαγρύπνηση και να εντοπίζουν την απειλή ταχύτερα.

14:29 Αυτό σημαίνει ότι η Αιλίν είναι πιθανό να βίωνε οι οργισμένες καταστάσεις ως πολύ πιο επικίνδυνες από όσα θα τις βίωνε ένας άνθρωπος χωρίς το δικό της ιστορικό. Υπάρχει και μια πολύ πιο ριζοσπαστική φεμινιστική προσέγγιση της υπόθεσης, διότι οι ορισμένοι μελητετές υποστηρίζουν ότι η Αιλίν αμφισβήτησε τον ίδιο τον παραδοσιακό ορισμό της αυτοάμυνας.

14:53 Η δική της αρχική θέση ήταν περίπου κάτι του τύπου «αν περίμενα μέχρι να δω ή αν πράγματι θα με σκότωναν, ίσως να ήταν ήδη πολύ αργά». Με αυτή τη λογική παρουσίαζε την αυτοάμυνα όχι μόνο ως αντίδραση σε μια επίθεση που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, αλλά ως μια προληπτική ενέργεια απέναντι σε ένα κίνδυνο που θεωρούσε βέβαιο.

15:13 Και έχει λογική βάσει της αρχικής περιγραφής που είχε δώσει σχετικά με το περιστατικό αυτό με τον Μάλωρη. Νομικά, ωστόσο, αυτή η τοποθέτηση θεωρεί το προβληματική, γιατί η αυτοαμήνα δεν επιτρέπει να σκοτώσεις κάποιον απλώς επειδή πιστεύεις ότι ανήκει σε μια επικίνδυνη κατηγορία ή ότι ίσως σε βλάψει αργότερα. Η φεμινιστική κριτική ωστόσο έθεσε το ερώτημα του μήπως ο νόμος έχει διαμορφώσει την έννοια του άμεσου κινδύνου έχοντας στο μυαλό του μια σύντομη μημονωμένη σύγκρουση και όχι τη ζωή κάποιου που εκτίθεται καθημερινά σε βία και σεξουαλική εκμετάλλευση.

15:54 Αρκετά νωρίς κάνω αυτή την επισήμανση τώρα, θα επιστρέψουμε ξανά σε αυτό ζήτημα της αυτοάμυνας, αλλά ήθελα να σας κάνω απλά μια εισαγωγή. Οι επόμενοι φόνοι ακολούθησαν παρόμοιο μοτίβο, αν και με πολύ λιγότερες λεπτομέρειες σχετικά με οποιαδήποτε πρόκληση εκ μέρους των θυμάτων. Την 1η του Ιούνιου του 1990 βρέθηκε το γυμνό σώμα του 43χρονου David Spears, πυροβολημένο 6 φορές στον κορμό.

16:27 Λίγες μέρες αργότερα βρέθηκε ο 40χρονος Charles Karskaden και ο 50χρονος Troy Bures, ο οποίος εξαφανίστηκε στις 30 Ιουλίου. επίσης ο 56χρονος Dick Humphreys πρώην αστυνομικός διευθυντής και υπάλληλος υπηρεσιών παιδικής προστασίας ο οποίος βρέθηκε νεκρό στα μέσα Σεπτεμβρίου πυροβολημένος 6 φορές Στις 11 Σεπτεμβρίου ο 65χρονος ιεραπόστολος Peter Sims εξαφανίστηκε το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ αν και η Eileen ομολόγησε αργότερα για αυτό το φόνο και τελευταίο στις 19 Νοεμβρίου του 1990 ο 62χρονος Βόλτερ Αντώνιο, ο οποίος βρέθηκε μερικός οδημένος σε μια απομακρυσμένη περιοχή, πυροβολημένος τέσσερις φορές στην πλάτη και το κεφάλι.

17:17 Η Άι Λίν και η κοπέλα της Ιττήρια πουλούσαν τα κλοπημαία από τα θύματα της Άι Λίν σε ένα χειροδανιστήριο σε όλη τη Φλόριντα. Τον Ιούλιο του 1990, το ίδιο το αυτοκίνητο του Πίτρι Σιμς που είχαν συντρίψει, οδήγησε τους ερευνητές σε αυτόπτες μάρτυρες που περιέγραψαν δύο γυναίκες. Η αστυνομία δημοσίευσε τα σκίτσα τους και οι έρευνες τελικά κατέληξαν στα δύο όνοματά τους.

17:44 Η Τήρια, μετά από συμφωνία ασυλίας, βοήθησε την αστυνομία να αποσπάσει ομολογία από την Άι Λίν μέσω ηχογραφημένης τηλεφωνικής κλήσης, στην οποία η Άι Λίν, νομίζοντας ότι έτσι θα προστάτευε τη σύντροφό της από οποιαδήποτε εμπλοκή, ανέλαβε πλήρως την ευθύνη και έτσι συνελήφθη στις 9 Ιανουαρίου του 1991. Τώρα, ποιο είναι το θέμα.

18:07 Στην αρχική της ομολογία στους ανακριτές, η Αιλίν δεν ανέφερε καν τον βιασμό εκ μέρους του Μάλωρη. Έδειχνε σύμφωνα με παρατηρητές ήρεμοι, σχεδόν φιλικοί με τους ανακριτές, λέγοντάς τους επανειλημμένα να μην μιλάνε στον δημόσιο συνηγορό της που προσπαθούσε να παρέμβει. Και είχε δηλώσει τότε «Πήρα μια ζωή, είμαι πρόθυμη να δώσω τη ζωή μου γιατί σκότωσα ανθρώπους, το αξίζω να πεθάνω».

18:36 Μόνο σε μεταγενέστερες ανακρίσεις άρχισε να περιγράφει αναλυτικά τον ισχυρισμό περιβιασμού και αυτοάμυνας. Αυτή η χρονική ασυνέπεια ήταν που οδήγησε την εισαγγελία να τη χρησιμοποιήσει αργότερα εντατικά εναντίον της ίδιας, εναντίον της αξιοπιστίας της. παρά τις υποψίες και τις μεταγενέστερες θεωρίες γύρω από το ρόλο της Τήρια να ξεκαθαρίσουμε ότι η ίδια η Αϊλίν τόσο στην ομολογία όσο και στην δικαστική της κατάθεση δεν την παρουσίασε ως συνεργός στους φόνους.

19:07 Αντίθετα, στην ηχογραφημένη συνομιλία ανέλαβε πλήρως την ευθύνη ακριβώς επειδή πιστεύει ότι θα την προστάτευε. Να προχωρήσουμε τώρα στη δίκη. Η Άιλιν δικάστηκε επίσημα μόνο μία φορά για την δολοφονία του Ρίτσαρτ Μάλωρη, με έναρξη στις 13 Ιανουαρίου του 1992. Όλες οι υπόλοιπες κατηγορίες κατέληξαν σε δηλώσεις ενοχής ή no contest, δηλαδή μία αμφισβήτηση, κάτι στο οποίο θα επανέλθουμε σε λίγο.

19:39 Την υπεράσπιση της ανέλαβε η Τρίσσια Τζένκινς, επικεφαλής βοηθός δημόσιου συνηγόρου της περιοχής. Οι κατηγορούς αρχή εκπροσωπούνταν από τον εισαγγελέα John Tanner και δικαστής ήταν ο Uriel Blount, ο οποίος βγήκε ειδικά από τη σύνταξή του για να αναλάβει αυτή τη δίκη. Αναφέρω τα ονόματα γιατί, μαντρέψτε, υπάρχει δοκιμαντέρ στο Netflix, υπάρχουν τα πάντα στο Netflix.

20:05 Και είμαι σίγουρη πως όσοι το έχετε δει θα έχετε ήδη κάποια άποψη για τον εισαγγελέα, τον John Tanner και τις πρακτικές που ακολούθησε, αρκετά αμφισβητήσιμες. Και τολμώ να πω πως δεν μου ήταν πάρα πολύ συμπαθής. Πριν μπούμε στην ίδια τη δίκη, θέλω να εξηγήσω δύο έννοιες που την διαμόρφωσαν. Πρώτον, επειδή η υπόθεση ήταν εξ αρχής θανατική, η επιλογή ενόρκων στην Φλόριντα, όπως και σε κάθε Αμερικανική θανατική δίκη, απαιτεί η υποψήφη ένορκη να είναι θανατικά καταρτισμένη.

20:38 Να ερωτώνται δηλαδή ρητά αν θα μπορούσαν σε κατάλληλη περίπτωση να επιβάλλουν πράγματα τη θανατική ποινή. σε ποτέ να ψηφίσει υπέρ θανάτου, αποκλείται αυτόματα από τη σύνθεση των ενόρκων. Η διαδικασία αυτή έχει επικριθεί έντονα από νομικούς μελητητές, γιατί στατιστικά τίνει να αποκλείει δυσανάλογα ανθρώπους με γενικότερες αντιρρήσεις για την ποινική καταστολή, δημιουργώντας ενδεχομένως ένα σώμα ενόρκων, ήδη πιο διατεθειμένο που σκαταδίκει από ό,τι ο γενικός πληθυσμός.

21:08 Δεύτερον, η εισαγγελία στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό σε κάτι που ονομάζεται στη Φλόριντα κανόνας Williams, μια νομοθετική διάταξη που επιτρέπει την εισαγωγή αποδεικτικών στοιχείων για άλλα μη δικαζόμενα εγκλήματα του κατηγορουμένου αν αυτά βοηθούν να αποδειχθεί το κίνητρο, η πρόθεση, η γνώση, το μόντους οπεράντη ή η απουσία λάθους Σε γενικές γραμμές, στα περισσότερα δικαστικά συστήματα Ο κανόνας Williams επιτρέπει μια στενή εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα.

21:53 Στην περίπτωση της Αιλίν, αυτό σημαίνει ότι παρότι δικαζόταν μόνο για τον φόνο του Μάλωρη, οι ένωρκοι άκουσαν λεπτομέρειες και για τους άλλους φόνους. Κυρίως για να αποδειχθεί αυτό το ισχυρό μοτίβο επαναλαμβανόμενης συμπεριφοράς που δύσκολα θα μπορούσε να εξηγηθεί ως αμυντική πράξη. Πέραν της άμυνας, ωστόσο, οι δικηγόροι της είχαν σκεφτεί και μία δεύτερη πιθανή υπερασπιστική γραμμή, την οποία εν τέλει επέλεξαν να μην αναπτύξουν ιδιαίτερα, την εθλοντική μέθη.

22:18 Στο δίκαιο της Φλόριντα εκείνης της περίοδου, η βαριά μέθη μπορούσε υπό προϋποθέσεις να αμφισβητήσει το αν ο κατηγορούμενος είχε σχηματίσει τον ειδικό δόλο που απαιτούσε η ανθρωποκτονία πρώτου βαθμού. Το πρόβλημα ήταν ότι οι δύο ιστορίες δεν ταιριάζανε εύκολα μεταξύ τους. Γι' αυτό, άμυνα έλεγε, αντιλήφθηκα τον κίνδυνο και χρησιμοποίησα βία για να με προστατεύσω.

22:38 Η υπεράσπιση της μέθης όμως λέει «Η ικανότητά μου να σχηματίσω συγκεκριμένη εγκληματική πρόθεση ήταν σοβαρά επηρεασμένη». Οι δικαιογόρες θεώρησαν ότι αν επέμεναν και στα δύο, θα έδιναν στους ενόρκους δύο εν μέρη αντιφατικές εκδοχές. Και σύμφωνα με όσα κατατέθηκαν αργότερα, η ίδια Αιλίν επέμενε ότι δεν ήταν απλώς μεθυσμένη, αλλά το ότι είχε σκοτώσει επειδή αμυνόταν.

23:00 Αργότερα υποστήριξε ότι η υπεράσπιση έπρεπε να έχει εξοπλίσει περισσότερο τη μέθη της Τα δικαστήρια όμως δέχτηκαν ότι έπροκεται για συνειδητή στρατηγική επιλογή και όχι απλώς για αμέλεια των δικηγόρων της Και κάτι ακόμη, η μεταγενέστερη υπεράσπιση υποστήριξε ότι αν δεν είχε επιλεγεί η αυτοάμυνα, ίσως οι άλλοι έξι φόνοι να μην είχαν παρουσιαστεί στους ενόρκους Η πολιτή απάντησε ότι ο κονόνας Williams δεν χρησιμοποιήθηκε μόνο για να αντικρούσει την αυτοάμυνα, αλλά και για να αποδείξει πρόθεση και ότι οι παρόμοιοι φόνοι θα μπορούσαν ενδεχομένως να χρησιμοποιηθούν ακόμα και για να αντικρούσουν ισχυρισμό ότι η Αιλίν ήταν υπερβολικά μεθυσμένη για να σχηματίσει δόλο.

23:36 Με άλλα λόγια ήταν εξαιρετικά δύσκολο για την υπεράσπιση να βρει μια στρατηγική που θα κρατούσε τους άλλους έξι φόνους έξω από την αίθουσα. Ο κύριος πυλώνας της κατηγορούς αρχής ήταν η βιντεοσκοπημένη ομολογία της Αϊλίν, η οποία όπως είδαμε ήταν ασυνεπής ως προς τον ισχυρισμό περιβιασμού. Η υπεράσπιση προσπάθησε να αποκλείσει αυτή την ομολογία υποστηρίζοντας ότι δεν δόθηκε πραγματικά οικιοθελώς.

23:59 ότι παρά την σωστή ενημέρωση για τα δικαιώματά της και την παρουσία δημοσίου συνηγόρου που τη συμβούλευε να μην μιλήσει η αστυνομία εκμεταλλεύτηκε τόσο επιδέξια τη σχέση της με την Τήρια ώστε η ίδια δεν βρισκόταν σε κατάσταση να κατανοήσει ορθολογικά τα δικαιώματά της. Το δικαστήριο απέρριψε αυτό το επιχείρημα και η ομολογία έγινε δεκτή έχοντας μάλιστα ήδη διαρρεύσει στα ΜΜΕ πριν τη δίκη επηρεάζοντας ήδη την κοινή γνώμη.

24:28 Και εδώ ερχόμαστε σε ένα ασυνήθιστο στοιχείο της δίκης. Στη ΣΥΠΑ κάθε κατηγορούμενος έχει συνταγματικό δικαίωμα να μην καταθέσει. Η κατηγορούς αρχή δεν μπορεί ποτέ να τον καλέσει στο εδόλιο και η σιωπή του δεν μπορεί νομικά να χρησιμοποιηθεί εναντίον του ως ένδειξη ενοχής. Είναι το λεγόμενο δικαίωμα σιωπής, το οποίο είναι άμεση, απόρρια, προκύπτει δηλαδή από το τεκμήρο της αθότητας.

24:55 Είναι ένα από τα πλέον θεμελιώδη δικαιώματα και εκατοχυρωμένο στο πέμπτο τροπολογικό άρθρο του συντάγματος στο Αμερικανικό Ποινικό Δίκαιο. Η Άι Λίν όμως επέμενε να καταθέσει η ίδια. Ενάντια στη ρητή συμβουλή των δικαιωρών της να μην το κάνει. Η κατάθεσή της έχει μελετηθεί ακόμα και γλωσσολογικά. η Αιλίν μιλούσε με παύσεις, έκλαιγε, κοίταζε προς τα κάτω, δυσκολευόταν να χρησιμοποιήσει κλινικούς όρους και εξηγούσε ότι μιλούσε την γλώσσα του δρόμου.

25:25 Μία ακαδημαϊκή ανάλυση υποστηρίζει ότι συνειδητά η Μη προσπαθούσε να παρουσιάσει ενώπιν των ονόρκων την εικόνα μιας φοβισμένης και τραυματισμένης γυναίκας, κάτι το οποίο το δικαστήριο θα αναγνώριζε ευκολότερα ως αληθινό θύμα μες εισαγωγικά και σύμφωνα με τις πεπιθήσεις εκείνης της εποχής το πρόβλημα είναι ότι η Αιλίν δεν χορούσε εύκολα σε αυτό το πρότυπο ήταν οργισμένη, επιθετική, συχνά τη χαρακτηρίζαν χιδέα και δεν παρέμενε παθητική Πάμε πίσω στο θέμα του δικαιώματος της σιωπής Μόλις ένας κατηγορούμενος επιλέξει να καταθέσει χάνει αυτόματα την πλήρη προστασία της σιωπής.

26:06 Υπόκειται πλέον σαν αντεξέταση και τυχόν άρνησή του να απαντήσει σε συγκεκριμένες ερωτήσεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το δικαστήριο και τους ονόρκους ως στοιχείο εναντίον της εξοπιστίας του. Στην αντεξέταση της η Άιλιν εκνευρίστηκε και θύμωσε και επικαλέστηκε το δικαίωμά της κατά τις αυτοενοχοποίησεις και το δικαίωμα της σιωπής.

26:24 αρνήθηκε δηλαδή να απαντήσει επικαλούμενοι το 5ο τροπολογικό άρθρο 25 φορές μέσα στην ίδια κατάθεση. Νομικά αυτό είναι το χειρότερο δυνατό αποτέλεσμα και για τα δύο επιχειρήματα. Αν κάποιος επιλέγει να μιλήσει αλλά μετά αρνείται επανειλημμένα να απαντήσει σε δύσκολες ερωτήσεις δίνει στους ενόρκους την εντύπωση ότι κρύβει κάτι.

26:43 χωρίς να έχει πλέον το πλεονέκτημα της πλήρους νομικής προστασίας που θα είχε αν είχε παραμείνει εξ αρχής σιωπηλή. Ήταν ουσιαστικά μια αυτοκαταστροφική νομική επιλογή ακριβώς σαν και αυτή που είδαμε για τον Ted Bundy αν θυμάστε που είχαμε αναφερθεί στην επιλογή του να αυτοεκπροσωπηθεί. Οι ένορκοι βγήκαν σε διάσκεψη και επέστρεψαν σε λιγότερο από δύο ώρες, πράγμα αρκετά σπάνιο, με ετιμιγωρία ενοχής για όλες τις κατηγορίες.

27:10 Η Αιλήν τότε φώναξε στην αίθουσα «Καθάρματα με βίασαν, ελπίζω να σας βιάσουν από βράσματα της Αμερικής». Αυτή η έκρηξη οργής, όπως σημειώνουν πολλοί νομικοί σχολιαστές, ήταν σχεδόν σίγουρα ακόμα φρέσκια στο μυαλό των ενόρκων την επόμενη μέρα, όταν ξεκίνησε η φάση επιμέτρησης της ποινής. Στην φάση επιμέτρησης της ποινής, το δικαστήριο καλείται να σταθμίσει τους επιβαρυντικούς παράγοντες, στοιχεία δηλαδή που καθιστούν το έγκλημα ή τον δράστη πιο άξιο θανάτου, έναντι των ελαφρυντικών παραγόντων, στοιχείων δηλαδή που μετριάζουν την ενοχή.

27:45 Η υπεράσπιση της δεν ζητούσε από τους ενόρκους να την κρίνουν νομικά καταλόγιστη για τον φόνο. Η ψυχική της κατάσταση χρησιμοποιήθηκε κυρίως στη φάση της ποινής ως λόγος για να μην επιβληθεί ο θάνατος. Τρεις ειδικοί της υπεράσπισης κατέθεσαν ότι έπασχε αποριακή διαταραχή προσωπικότητας, ότι βρισκόταν υπό ακραία ψυχική ή συναισθηματική διατραχή, ότι η ικανότητά της να συμπορφωθεί με τον νόμο ήταν σημαντικά μειωμένη και ότι παρουσίαζε ενθήξεις εγκεφαλικής βλάβης.

28:13 Το ερώτημα, επομένως, δεν ήταν αν ήξερε τι έκανε, αλλά αν ήταν ακόμα υπεύθυνη, πόσο πρέπει αυτή η ψυχική κατάσταση και ιστορία κακοποίησης να επηρεάσουν την ποινή. Ο ειδικός ψυχολόγος της κατηγορούς της αρχής, ο Dr. Bernard, κατέθεσε ότι η Αιλίν έπασχε από οριακή διαταραχή προσωπικότητας και αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας.

28:36 Αλλά κατέληξε ότι η επίδραση αυτών των διαταραχών στη στιγμή του εγκλήματος δεν ήταν ουσιώδης ούτε ακραία. Η πράσπιση παρουσίασε αναλυτικά την ιστορία της ζωής της. Την εγκατάλειψα τη μητέρα, τον βιασμό στα 14, την αναγκαστική υιοθεσία του παιδιού της, την κακοποίηση από τον παππού της, της ζωής τους δρόμους από τα 15 και την μετέβητα κακοποίηση της από άλλους άντρες.

29:00 Η επικεφαλή συνηγορός της, η Τζένκινς, την περιέγραψε στους ενόρκους ως ένα κατεστραμμένο παιδί. Η εισαγγελία, απ' την άλλη, κάλεσε την βιολογική θεία και τον βιολογικό θείο της, η οποία έδωσε μια πολύ πιο ήπια εικόνα της παιδικής της ηλικίας. Περιέγραψαν τον παππού ως έναν άνθρωπο με κανόνες και πρότυπο σεβασμού, αλλά όχι ως βίω κακοποιητή.

29:22 Αν και παραδέχτηκαν ότι τιμωρούνταν σωματικά. Άρα τι νόημα έχει αυτή η κατάθεση δεν γνωρίζω. Και τώρα πάμε σε κάτι το οποίο με σώκαρε και ήταν ένας από τους λόγους που δεν μπορούσα να συμπαθήσω τον Ισαγγελία για κανένα λόγο. Ο Ισαγγελίας είπε στην τελική του αγόρευση ότι η Άιλιν δεν ήταν θύμα επειδή ήταν πόρνη. Και είχε επιλέξει να είναι πόρνη.

29:46 Λέγοντας δηλαδή ότι κάποιος που επιλέγει μια τέτοια επικίνδυνη εργασία Πάβει να μπορεί να είναι θύμα βιασμού ή βίας μέσα σε αυτήν Πώς σας φαίνεται αυτή η δήλωση δεν είναι αρκετά εξοργιστική και προκλητική Εγώ όταν το άκουσα αυτό πρώτη φορά χρειαζόμουν τουλάχιστον 10 λεπτά για να συλλάβω τι είπε μόλις ο εισαγγελέας Η Αιλίν είχε εγκαταλείψει το σχολείο Δεν είχε σταθερό σπίτι, χρήματα, όχημα, επαγγελματικά προσόντα, οικογένεια, ανθρώπους, απολύτως τίποτα.

30:20 Είχε δοκιμάσει περιστασιακά και άλλες δουλειές, αλλά η πορνεία ήταν μία από τις ελάχιστες δραστηριότητες από τις οποίες μπορούσε σταθερά να επιβιώσει. Και δεν είναι η μόνη. Οπότε η τοποθέτηση του εισαγγελέα ότι είναι καθαρά επιλογή νομίζω πολύ εύκολα καταρρύπτεται. και σχετικά με το θράσος της δήλωσης ότι τα άτομα αυτά δεν έχουν δικαίωμα να θεωρούνται θύματα βίας ή σεξουαλικής κακοποίησης ή βιασμού, για να καταλάβουμε καλύτερα το περιβάλλον στο οποίο έργαζαν τα νέα Ελένη και άλλες γυναίκες, μια Αμερικανική μελέτη του 1991 σε 55 γυναίκες στην πορνεία διαπίστωσε ότι το 78% ανέφερε ότι είχε βιαστεί από πελάτες τους, κατά μέσο όρο δεκάδες φορές μέσα σε έναν χρόνο.

31:08 Ασκήθηκαν μόνο 12 ποινικές διώξεις και δεν υπήρξε καμία καταδίκη. Το δείγμα βεβαίως ήταν μικρό, 55 μόνο γυναίκες είχαν συμμετάσσει σε αυτή τη μελέτη και δεν αποδεικνύει τι συνέβη σε κάθε μία από τις συναντήσεις της Άιλιν με τους δικούς της πελάτες. Δείχνει όμως ότι αυτός ο θρασίτατος ισχυρισμός ότι αυτές οι γυναίκες δεν μπορούν να βιαστούν δεν ήταν απλώς ένα κοινωνικό στερεότυπο, που εννοείται πως ήταν, αλλά και ότι λειτουργούσε μέσα σε ένα περιβάλλον όπου η βία ήταν συχνή και η ποινική προστασία εξαιρετικά αδύναμη.

31:47 Έχει και συνέχεια. Θέλετε να ακούσετε τι άλλο είπε η εισαγγελία. Χρησιμοποίησε τον χαρακτηρισμό αρπακτική πόρνη. Δεν την παρουσίαζε βλαδίως ληστή ή δολοφόνο Αλλά συνέδεια την εγκληματικότητα με την σεξουαλικότητα και το επάγγελμά της Ότι σαν γυναίκα δηλαδή χρησιμοποιούσε το επάγγελμά της και το γεγονός ότι ήταν γυναίκα Για να κυριαρχεί πάνω στους άντρες Από αυτό λοιπόν το χαρακτηρισμό που χρησιμοποίησε η εισαγγελία Το τονίζω πάλι αυτό Καταλαβαίνουμε την γενικότερη πεποίθηση της κοινωνίας εκείνη την εποχή όχι μόνο για τις γυναίκες που δούλευαν τη νύχτα αλλά και για τις γυναίκες γενικά και για τις γυναίκες που τύχαινε να είναι δράστες και όχι θύματα και μόνο νομική τοποθέτηση, δεν το λες αυτό εκ μέρους της εισαγγελίας, θα το ξανατονίσω αυτό.

32:40 Οι ένορκοι με ομόφωνη ψήφο εισηγήθηκαν τη θενατική ποινή εντοπίζοντας πέντε επιβαρεντικούς παράγοντες. προηγούμενη καταδίκη για βίο έγκλημα, φόνος κατά τη διάρκεια ληστείας, φόνος για αποφυγή σύλληψης, ιδιαίτερα βάναυσος και σκληρός φόνος και ψυχρή υπολογισμένη προμελέτη, έναντι ενός και μόνο ελαφρυντικού παράγοντα της οριακής διατραχής προσωπικότητας.

33:03 Ο δικαστής υιοθέτησε επιπλέον αρκετούς μη θεσμοθετημένους ελαφρυντικούς παράγοντες, όπως την πιθανή σωματική κακοποίηση στην παιδική ηλικία, τις αυτοκτονίες του βιολογικού πατέρα και του παππού, τον αρκολισμό της γιαγιάς, την εγκατάλειψη από τη μητέρα, αλλά ακολούθησε τελικά την εισήγηση των ενόρκων, καταδικάζοντάς την σε θάνατο στις 31 Ιανουαρίου του 1992.

33:26 Και τώρα φτάνουμε σε ένα από τα πιο ζωφερά κεφάλαια αυτής της υπόθεσης. Ένα σκάνδαλο που εκτελήχθηκε παράλληλα με την νομική διαδικασία και που νομίζω αξίζει να αναφερθεί. Ακριβώς μετά τη σύλληψη της Αιλίν αποκαλύφθηκε ότι όχι μόνο η ίδια η Τήρια, αλλά και τρεις detective που είχαν εργαστεί απευθεία στην υπόθεση, είχαν διαπραγματευτεί συμφωνίες πώλησης των δικαιωμάτων της ιστορίας τους σε βιβλία και ταινίες.

34:00 Οι αστυνομικοί υποστήριξαν αργότερα ότι το έκαναν με καθαρές προθέσεις, σκοπεύοντας να διαθέσουν τα χρήματα σε ταμείο θυμάτων, αν και κατήγγειλαν αργότερα την αποκάλυψη του σχεδίου τους ως κακόβουλη ενέργεια συναδέλφων που ένιωσαν ζήλια επειδή δεν συμμετείχαν στη συμφωνία. Το πρόβλημα είναι προφανές. Όταν οι ίδιοι ερευνητές και βασικοί μάρτυρες μιας υπόθεσης έχουν οικονομικό κίνητρο να κάνουν την ιστορία τους όσο πιο εντυπωσιακή και όσο πιο δραματική γίνεται γιατί μια πιο συνορπαστική ιστορία πουλάει καλύτερα βιβλία φυσικά και ταινίες δημιουργείται μια θεμελιώδης σύγκρουση συμφερόντων που απειλεί την ίδια την ακυρωτή φυσικά της αποδεικτικής διαδικασίας.

34:39 Η υπεράσπιση επικαλέστηκε ακριβώς αυτό το επιχείρημα στη δίκη, ότι τέτοιες συμφωνίες μπορεί να είχαν επηρεάσει τους μάρτυρες να υπερβάλλουν ή να δραματοποιήσουν τις μαρτυρίες τους προς πιο εμπορικά λυκηστικές εκδοχές. Ωστόσο, για να μετατραπεί αυτή η σοβαρή διοντολογική ανησυχία σε λόγο ακύρωσης μιας καταδίκης, δεν αρκεί να αποδείξεις ότι υπήρχε οικονομικό κίνητρο.

35:03 Πρέπει να δείξεις πώς ακριβώς επηρέασε την υπόθεση. Δηλαδή, ποιος μάρτυρας αλλίωσε την κατάθεσή του, ποια απόδειξη κατασκευάστηκε ή ποια ανακριτική απόφαση ελήφθη για εμπορικό όφελος. Η πολιτεία υποστήριξε στις μεταδικαστικές διαδικασίες ότι η Αιλίν δεν κατάφερε να συνθέσει τις συζητήσεις για κινηματογραφικά ή εκδοτικά δικαιώματα με συγκεκριμένη αλλίωση της ομολογίας της, των φυσικών αποδείξεων ή των αντικειμένων του Μάλωρη που είχε κρατήσει και πουλήσει.

35:33 Αυτό δεν εξαφανίζει το προφανές ηθικό πρόβλημα, εξηγεί όμως γιατί το σκάνδαλο δεν οδήγησε τελικά σε νέα δίκη. Υπήρξε μάλιστα ένα ακόμα πιο σοβαρό στοιχείο που αναδείχθηκε μετά τη δίκη, το Νοέμβριο του 1992. Η δημοσιογράφος Μισελ Γκιλέν του Dateline NBC ανακάλυψε ότι ο ίδιος ο Ρίτσαρτ Μάλωρη, το πρώτο θύμα που είπαμε, είχε ήδη εκτίσει 10 χρόνια φυλάκισης για βίαιο βιασμό σε άλλη πολιτεία.

36:01 Οι detective της υπόθεσης είχαν προηγουμένως δηλώσει τόσο στην υπράσπιση όσο και δημόσια ότι δεν υπήρχε κανένα στοιχείο που να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό της Σάι Λίν περί βίαιου ιστορικού του Μάλλορη. Αν οι αρχές είχαν απλώς ερευνήσει τα αμοσπονδιακά ποινικά μητροά, κάτι που θα έπρεπε να είχαν κάνει καθαρά σαν ρουτίνα, θα είχαν βρει αυτό ακριβώς το ιστορικό.

36:24 Μετά την δίκη αποκαλύφθηκαν περισσότερες πληροφορίες για το παρελθόν του Μάλλορη Παρότι το δικαστικό αρχείο δείχνει ότι η πράσπιση γνώριζε ήδη πριν ή κατά τη δίκη ότι είχε νοσηλευτεί σε Ίδρυμα του Μέριλανδ και είχε κάποιο προβληματικό ιστορικό Η διαμάχη επομένως δεν ήταν απλώς αν το παρελθόν του υπήρχε αλλά πόσα γνώριζε η πράσπιση, τι όφυλεν είχε ερευνήσει και ποιο μέρος του θα ήταν τελικά παραδεκτό Η αποκάλυψη αυτή ήταν εντυπωσιακή και έμοιαζε να προσφέρει κάποια εξωτερική επιβεβαίωση ότι ο ισχυρισμός της Άιλιν δεν ήταν εντελώς αδιανόητος Νομικά όμως η χρησιμότητά της ήταν πολύ πιο περιορισμένη από όσο φαίνεται αρχικά Η Άιλιν δεν γνώριζε το ποινικό παρελθόν του Μάλωρη όταν τον πυροβόλησε Επομένως η παλιά κατά δίκη του δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει ότι εκείνη η Αιλίν εκείνη τη στιγμή φοβήθηκε εξαιτίας όσων γνώριζε για το χαρακτήρα του Μάλωρη.

37:21 Η πολιτεία υποστήριξε επίσης ότι συγκεκριμένες παλιές πράξεις ενός θύματος δεν γίνονται αυτομάτως δεκτές στο δικαστήριο μόνο και μόνο επειδή ο κατηγορούμενος επικαλείται αυτοάμυνα. Άρα, το παρελθόν του Μάλλορυ μπορούσε να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο το κοινό αξιολογούσε την ιστορία της Αιλίν, αλλά δεν ήταν αναγκαστικά το νέο στοιχείο που θα ανέτρεπε νομικά την καταδίκη.

37:44 Μετά την πρώτη της καταδίκη, η Αιλίν υιοθετήθηκε επίσημα, ενήλικη, πλέον 36 ετών, από μια γυναίκα ονόματι Αρλίν Πράλ, η οποία ισχυρίστηκε ότι είδε όνειρο στο οποίο μια θεϊκή φωνή της είπε να φροντίσει την Αιλίν και άρχισε να της γράφει επιστολές στη φυλακή. Αυτό που η Αιλίν δεν γνώριζε ήταν ότι η Αρλίν λάμβανε χρήματα δίνοντας συνεντεύξεις σε δημοσιογράφους και σκηνοθέτες συμπεριλαμβανομένου του Βρετανού Νίκ Μπρούμφιλτ που έκανε ντοκιμαντέρ ο οποίος την πλήρωσε 10.000 δολάρια.

38:20 Μέρος αυτών των χρημάτων κατέληξε στο νέο δικηγόρο που προσέλαβε η ίδια η Αιλίν για την Αιλίν, τον Στίβ Γκλέιζερ, έναν ιδιώτη δικηγόρο χωρίς καμία σχεδόν εμπειρία σε υποθέσεις πολλαπλουφώνου ή θανατικής ποινής. η Τρίσια Τζέγκινς, η έμπειρη δημόσια συνήγορος που είπαμε που είχε χειριστεί την αρχική δίκη, κατέθεσε αργότερο ότι ο Στίβ ουδέποτε ζήτησε ή παρέλαβε τον φάκελο αποδεικτικών στοιχείων από την πρώτη δίκη, ακόμα και ενώ ετοιμαζόταν να χειριστεί τις επόμενες υποθέσεις της Αιλίν Σαλκο Μητία.

38:54 Κάτι που έπρεπε να κάνει. Ανταυτού την ίδια μέρα που ανέλαβε επίσημα την υπόθεση, κατέθεσε αίτημα αλλαγής της αρχικής δήλωσης αθώα σε no contest, μια αμφισβήτηση, για τρεις ακόμα φόνους. Η Jenkins δήλωσε αργότερα δημόσια ότι μου είπε ότι αναλάμβανε την υπόθεση επειδή χρειαζόταν τη δημοσιότητα. Στις 31 Μαρτίου του 1992 η Eileen δήλωσε no contest στους φόνους των Dick Humphreys, Troy Barres και David Spears λέγοντας ότι ήθελε να τα βρει σωστά με τον Θεό.

39:32 Η σχέση της με την Αρλίν κατέρευσε σύντομα. Η Αιλίν άρχισε να υποψιάζεται ότι η θετή μητέρα της ενδιαφερόταν μόνο για τη δημοσιότητα και τα χρήματα και δήλωσε αργότερα στον Μπρούμφιλτ ότι η Αρλίν και ο Στίβ, ο δικηγόρος, της πρότειναν τρόπους να αυτοκτονήσει μέσα στη φυλακή. Και ότι υποψιαζόταν πως η συμβουλή να δηλώσει no contest δεν προήλθε από νομική στρατηγική, διότι ο ίδιος ο Στίβ δεν είχε την εμπειρία να χειριστεί μια δίκη πολλαπλουφόνου.

40:02 Η εικόνα πάντως δεν είναι εντελώς μονοπλευρή. Στην έφεση, η πολιτεία τόνισε ότι ο δικαστής εξέτασε προσωπικά την Άι Λίν και έκρινε ότι κατανοούσε τις κατηγορίες, τις διαθέσιμες υπερασπίσεις και τις συνέπειες της δήλωσής της. Η ίδια τότε είχε δηλώσει ικανοποιημένη από τις υπηρεσίες του Στίβ. Οι δηλώσεις αυτές δεν σημαίναν ότι εγκατέλειψε κάθε ισχυρισμό περί αδικίας.

40:25 Η Άι Λίν μπορούσε να αποδέχεται ότι είχε σκοτώσει και ταυτόχρονα να επιμένει ότι η δίκη του Μάλλορ ήταν στημένη, ότι τα μέσα είχαν αφαιρέσει από τις δημόσιες μεταδόσεις τις αναφορές της στην αυτοάμυνα και ότι οι ένορκοι είχαν ήδη σχηματίσει άποψη πριν ακούσουν τα στοιχεία. Αυτό είναι αρκετά σημαντικό νομικά. ένας κατηγορούμενος μπορεί να παραδέχεται τα πραγματικά περιστατικά δηλαδή ναι, εγώ πυροβόλησα αλλά να διαφωνεί με την νομική τους αξιολόγηση όπως να πούμε ότι όχι δεν ήταν φόνος, ήταν αυτοάμυνα.

40:56 Η παραδοχή της πράξης δεν ισοδυναμεί πάντοτε με αποδοχή της ενοχής όπως την ορίζει η σαγγελία. Επιπλέον, παρότι ο Στίβ είχε παραδεχθεί ότι δεν αισθανόταν έμπειρος να αναλάβει πλήρη θανατική δίκη, στην φάση της ποινής πέτυχε ψήφο 7 προς 5 υπέρ της θανατικής ποινής. Εντάξει, αυτό δεν αναιρεί τις σοβαρές ανησυχίες για τα κίνητρά του και τη σχέση του με την Αρλίν.

41:22 Δείχνω όμως γιατί τα δικαστήρια δεν δέχτηκαν αυτομάτως ότι η εκπροσώπησή του ήταν νομικά αναποτελεσματική. Γιατί αναφέρθηκα στην σύγκρουση εφερόντων για τους δικαιωγόρους στην αρχή της ιστορίας. Ο δικαιόρος οφείλει να ενεργεί αποκλειστικά προς τα συμφέρον του πελάτη του, χωρίς καμία σύγκρουση συμφερόντων. Όταν ένας δικαιόρος αναλαμβάνει μια υπόθεση ή όπως εδώ φαίνεται να συμβουλεύει μια συγκεκριμένη νομική στρατηγική, επειδή αυτό εξυπηρετεί τη δημοσιότητά του ή τα οικονομικά συμφέροντα τρίτων που τον χρηματοδοτούν, Αυτό θα μπορούσε να συνιστά σοβαρή σύγκρουση συμφερόντων, εφόσον αποδεικνυόταν ότι η προσωπική δημοσιότητα ή τα οικονομικά συμφέροντα τρίτων επηρεάσαν πραγματικά τη νομική του συμβουλή.

42:01 Στις μεταγενέστερες εφέσεις της, η Άι Λίν υποστήριξε ακριβώς αυτό, ότι η αρχική της νομική εκπροσώπηση ήταν αναποτελεσματική, εν μέρει λόγω της αποτυχίας να εντοπιστεί το ιστορικό βιασμό του Μάλλορη αλλά και λόγω αυτής της μεταγενέστερης σύγκρουσης συμφερόντων με τον Στίβ. Πολλές από αυτές τις πληροφορίες τις γνωρίζουμε από τα ντοκιμαντέρ του Μπρούμφιλτ και εδώ χρειάζεται μια επιφύλαξη ακόμα και για τα ντοκιμαντέρ που εμφανίζονται πιο συμπονετικά προς την Άιλιν.

42:27 Το υλικό του Broomfield μας έδωσε πολύτιμη πρόσβαση στην Eileen, στους δικαιωγόρους της και στο περιβάλλον της. Δεν αποτελεί όμως πλήρες δικαστικό αρχείο. Είναι αρκετά πιο περίπλοκη η κατάσταση, γιατί όπως οι ειδήσεις μπορούσαν να κατασκευάσουν την Eileen ως τέρας, έτσι και ένα ντοκιμαντέρ μπορούσε να την κατασκευάσει ως θύμα ενός διαφθαρμένου συστήματος.

42:49 Να επισημάνω εδώ πέρα επίσης ότι ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ παρουσίασε την υπόθεση της Αιλίν ως αφύσικη βία Επειδή όπως υπόθηκε οι ρόλοι είχαν αντιστραφεί Και έχει υποθεί ότι συνήθως οι serial killers σκοτώνουν πόρνες ενώ εδώ μια πόρνη σκοτώνει τους πελάτες Πόσο παράξενη είναι αυτή η διατύπωση Λες και ο φόνος μιας γυναίκας που δουλεύει ως ιερόδουλια από έναν άντρα σύριαρ κίλερ είναι τόσο γνώριμος ώστε να θεωρείται σχεδόν η φυσική τάξη των πραγμάτων.

43:24 Ενώ το αντίστροφο τους φαινόταν τερατώδες. Γι' αυτό και η Άι Λίν δεν έγινε μόνο τέρας στα μάτια τους επειδή σκότωσε, αλλά επειδή ανέτρεψε τον συνηθισμένο ρόλο του ευάλωτου θύματος. Και φυσικά επιστρατεύτηκαν αρκετά άσχετα στοιχεία για να αποδειχθεί ότι ήταν αρενοπή και άρα επικίνδυνη. Επειδή έπινε μπύρα, κάπνιζε τσιγάρα, φορούσε καπέλο και αθλητικά ρούχα και δεν ενδιαφερόταν για τους εμφανίσιμους άντρες.

43:56 Άρα συμπεριφορές που σε έναν άντρα θα θεωρούσαν εντελώς συνηθισμένες, τις μετέτρεψαν στην περίπτωση της γυναίκας σε στοιχεία εγκληματικής προσωπικότητας. Και έτσι την κατονόμαζαν τέρας. Τι αντιλήψεις κι αυτές. Ας συνεχίσουμε. Τον Ιούνιο του 1992 δήλωσε ένοχη για τον φόνο του Charles Cascadon λαμβάνοντας πέμπτη ποινή θανάτου.

44:21 Τον Φεβρουάριο του 1993 δήλωσε ένοχη για τον φόνο του Walter Antonio με έκτη ποινή θανάτου. Επιμένοντας αυτή τη δήλωση ότι μόνο ο Μάλωρη την είχε πράγματι βιάσει. Δηλαδή, αλλάζει η στάση της ενώ στην αρχή είχε πει για όλους ότι είχαν προσπαθήσει ή την είχαν βιάσει όντως, τώρα αλλάζει και λίγο μόνο ο Μάλωρη και είχε πει «Ήθελα να σας ομολογήσω ότι ο Ρίτσαρτ Μάλωρη πράγματι με βία σε βία, όπως σας είπα, αλλά αυτοί οι άλλοι δεν το έκαναν».

44:49 Δεν κατηγορήθηκε ποτέ επίσημα για τον φόνο του Πίτερ Σιμς, αφού το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ. Υπάρχουν αρκετές αντιφάσεις, η αυτοπαρουσίασή της άλλαζε αισθητά ανάλογα με το πλαίσιο, ήταν διαφορετική στο δικαστήριο, διαφορετική στις ιδιωτικές συζητήσεις, διαφορετική μπροστά στις κάμερες και διαφορετική όσο πλησίαζε η εκτέλεση.

45:10 Κάποιοι αποστρίξαν ότι αυτό μπορεί να σημαίνει χειρισμό. Μπορεί να σημαίνει ψυχική αστάθεια. Μπορεί επίσης να σημαίνει ότι όπως όλοι οι άνθρωποι προσπαθούσε κάθε φορά να παρουσιάσει μια εκδοχή του εαυτού της που εξυπηρετούσε τη συγκεκριμένη στιγμή. Όπως είχαμε αναφέρει και σε προηγούμενο επεισόδιο, η Φλόριντα προβλέπει αυτόματη έφεση για κάθε θενατική καταδίκη.

45:30 Είναι μια έφεση που ο ίδιος ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να πρετηθεί. Στις 16 Νοεμβρίου του 1994, το ανώτοτο δικαστήριο της Φλόριντα επικύρωσε την καταδίκη και την ποινή για τον φόνο του Μάλωρη. Από το 1994 μέχρι το 2002, η Άιλιν βρισκόταν στη λεγόμενη φάση μεταδικαστικών διαδικασιών. Το στάδιο που ένας καταδικασμένος μπορεί να επικαλεστεί μεταξύ άλλων αναποτελεσματική νομική εκπροσώπηση, όπως είδαμε.

45:55 Παραπάνω. Καθ' όλη αυτή την περίοδο, η ψυχική της κατάσταση φαινόταν να επιδεινώνεται συνεχόμενα. Απέλυε επανειλημμένα τους δικηγόρους της, έγραφε εκτενείς ασυνάρτητες αιτήσεις στο δικαστήριο, κατακέλοντας ότι το προσωπικό της φυλακής την κακοποιούσε. Το 2001, σε μια κίνηση που σώκαρε πολλούς νομικούς παρατηρητές, η Άι Λίν παρετήθηκε και ο Θελός από όλες τις υπόλοιπες προσφυγές της.

46:21 Κάτι που σε αντίθεση με την αυτόματη πρώτη έφεση επιτρέπεται νομικά σε μεταγενέστερα στάδια της διαδικασίας. Είχε γράψει στο δικαστήριο Είμαι τόσο κουρασμένη να ακούω αυτά τα «Είναι τρελή» Έχω αξιολογηθεί τόσες φορές Είμαι ικανή, λογική και προσπαθώ να πω την αλήθεια είμαι κάποια που μισεί βαθιά την ανθρώπινη ζωή και θα σκότωνε ξανά.

46:45 Αρκετοί από τους πρώην δικαιογόρους της επικοινώνησαν με το νότο το δικαστήριο της Φλόριντα εκφράζοντας ανησυχία ότι η Άι Λίν δεν ήταν πλέον νοητικά ικανή να παίρνει τέτοιες αποφάσεις. Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο νομικό ζήτημα η ικανότητα προς εκτέλεση η οποία είναι ένα ξεχωριστό νομικό κριτήριο από την ικανότητα προς δίκη που είχαμε συζητήσει σε άλλα επεισόδια.

47:07 Τι απαιτεί το λοιπόν? Απαιτεί το ένας κρατούμενος να κατανοεί τόσο γιατί καταδικάστηκε σε θάνατο όσο και το γεγονός ότι η εκτέλεση θα οδηγήσει στον δικό του θάνατο. Δεν χρειάζεται να συμφωνεί με την ποινή ούτε να είναι απελαγμένος από κάθε ψυχική διαταραχή. Απλώς να κατανοεί αυτά τα δύο βασικά στοιχεία. Στις 30 Σεπτεμβρίου του 2002, ο κεβερνήτης της Φλόριτα, Jeb Bush, Ανέστειλε προσωρινά την εκτέλεση και διέταξε ψυχιατρική αξιολόγηση για να διαπιστωθεί αν η Άι Λίν ήταν ικανή προς εκτέλεση.

47:39 Τρεις ψυχιατροί, διορισμένοι από την πολιτεία, κατέλεξαν ότι ήταν. Και η ανιστολή αναιρέθηκε. Λίγο πριν την εκτέλεση, μία οργάνωση από το Ohio κατέθεσε αίτημα αναστολής εξ ονόματός της, επικαλούμενη σοβαρή ψυχική ασθένεια. Το αίτημα απορρίφθηκε. Στις 9 Οκτωβρίου του 2002 η Αιλίν εκτελέστηκε με θανατηφόρα ένεση στην Φλόριντα γίνοντας η δέκατη γυναίκα που εκτελέστηκε στη ΣΥΠΑ από την επαναφορά της θανατικής ποινής το 1976 και μόλις η δεύτερη γυναίκα που εκτελέστηκε ποτέ στην Φλόριντα.

48:14 Τα τελευταία της λόγια ήταν σχεδόν ασύνδετα, συνάρτητα. Είχε πει «Θέλω απλώς να πω ότι αρμενίζομαι τον βράχο και θα επιστρέψω σαν την ημέρα της Ανεξαρτησίας με τον Ιησού στις 6 Ιουνίου. Σαν την ταινία «Το μεγάλο μητρικό σκάφος» και όλα αυτά θα επιστρέψω». Και ρίχθηκε νεκρή στις 9.47 το πρωί. Νομίζω ότι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην υπόθεση αυτή είναι ότι η Αι Λίν παρουσιάζεται σχεδόν πάντα ως ένα από τα δύο πράγματα Είτε ως το απόλυτο τέρας είτε ως ένα εντελώς ανήμπορο θύμα που δεν είχε καμία πραγματική επιλογή Αλλά και οι δύο εικόνες αφαιρούν κάτι από την πραγματικότητα Αν τη δούμε μόνο ως τέρας αγνοούμε την χρόνια σεξουαλική βία, την εγκατάληψη, το ότι τα ανάστηγε, τους κινδύνους της πορνείας στον δρόμο, ό,τι βίωσε Αν τη δούμε μόνο ως θύμα, αγνοούμε ότι πήρε αποφάσεις, ότι χρησιμοποίησε θανατηφόρα βία επανειλημμένα, έκλειψε τα θύματα και σε μεταγενέστερο στάδιο παραδέχθηκε ότι τουλάχιστον ορισμένη φόνη δεν ήταν απάντηση σε κάποιο βιασμό.

49:23 Ήταν απλά επειδή το ήθελε. Θα σας βάλω ένα απόσπασμα από μία από τις τελευταίες της συνεντεύξεις για να δείτε τι είπε. ...και όλα. Δεν υπάρχει αδικασία. Είμαι σιγουρητή για ό,τι συνέβη. Και τι σαν με τον Ρίτσαρντ Μαλλορί, γιατί έδωσες το τεστ με τον Ρίτσαρντ Μαλλορί. Ναι, ο Ρίτσαρντ Μαλλορί δεν ήταν αδικασία. Τον Ρίτσαρντ Μαλλορί, τον έκανε για...

49:55 ...για να μεταβάσει τα πράγματα και για να μεταβάσει το χρήμα που έπρεπε για να μεταβάσει το απαρκήμα. Όπως ακούσατε ξανά άλλαξε τη θέση της και σημειώνει αυτή τη φορά πως δεν υπήρξε θέμα βιασμού σε καμία από τις δολοφονίες. Ίσως το πιο δύσκολο είναι να δεχτούμε και τα δύο. Ότι ήταν ταυτόχρονα βαθιά θυματοποιημένοι και υπεύθυνοι και για τρομερή βία.

50:24 Στους άντρες δράστες συχνότερα δεχόμαστε αυτή την πολυπλοκότητα. Στις γυναίκες φαίνεται να ήταν λίγο πιο περίπλοκο. Φαίνεται ότι ζητεί το από τον κόσμο να επιλέξει είτε οθό ο θύμα είτε απάνθρωπο τέρας. Μια φεμινιστική θέση υποστήριξε ότι η κοινωνία δεν σοκαρίστηκε μόνο επειδή η Αιλήν σκότωσε όπως είπαμε, αλλά επειδή ήταν μια γυναίκα που άσκησε ενεργητική θανατηφόρα βία εναντίον ανδρών.

50:53 Και σύμφωνα με αυτήν την προσέγγιση όταν μια γυναίκα γίνεται βίαιη προσπαθούμε να την περιορίσουμε σε μία από τις τρεις εικόνες. Είτε ήταν αβοηθητοί, είτε ήταν τόσο ψυχικά ασθενείς που δεν ήξερε τι έκανε, είτε ήταν τόσο απάνθρωποι που δεν αξίζει καν να γίνει κατανοητή. Και όπως βλέπουμε όντως η Αιλίν παρουσιάστηκε σε διαφορετικές χρονικές στιγμές ως αυτά τα τρία που ανέφερα.

51:15 Θύμα, τρελή και τέρας. Υπάρχει και εδώ έτσι μια ενδιαφέρουσα αντίφαση στον τρόπο με τον οποίο να φυγούμαστε τέτοιες υποθέσεις. στους άντρες serial killers επιστρέφουμε συνεχώς στην παιδική ηλικία στις οικογενειακές σχέσεις και στα τραύματα προσπαθώντας να καταλάβουμε πώς εξελίχθηκαν Στην Αι Λίν σύμφωνα με αρκετές ακατομμυντικές αναλύσεις η κακοποίηση δεν χρησιμοποιήθηκε τόσο για να εξηγήσει τη συμπεριφορά της αλλά ως ακόμα μια απόδειξη ότι η εγκληματική της κατάληξη ήταν σχεδόν αναπόφευκτη Σαν ήταν δηλαδή εξ αρχής κατεστραμένη.

51:52 Και ότι αυτό δεν σημαίνει ότι το τραύμα δικαιολογεί τους φόνους, ούτε ότι όποιος κακοποιείται θα γίνει δίαιος, αλλά ότι πρέπει να είμαστε συνεπείς. Αν θεωρούμε σημαντικό το περιβάλλον ενός άντρα δράστη, δεν μπορούμε να το θεωρούμε άσχετο όταν ο δράστης είναι γυναίκα. Αρκετά ενδιαφέρουσα μελέτη αυτή και θέτει αυτό το ενδιαφέρον ερώτημα.

52:11 γιατί μπορούμε να δεχτούμε ότι ένας άντρας δράστης είναι ταυτόχρονα τραυματισμένος, υπολογιστικός, ανθρώπινος και υπεύθυνος, ενώ στην περίπτωση της γυναίκας αισθανόμαστε ότι πρέπει να διαλέξουμε μόνο μία ετικέτα. Άμα θέλετε να διαβάσετε αυτή τη μελέτη, στην οποία αναφέρομαι, λέγεται Monster Making και είναι της Margo Note.

52:33 Άμα γράψετε αυτές τις λέξεις στο Google Scholar θα σας τη βάλει κατευθείαν πολύ ενδιαφέρουσα. Κλείνουμε λοιπόν το σημερινό επεισόδιο και επιστρέφουμε στο ερώτημα με το οποίο ξεκινήσαμε Αυτοάμυνα, εκδίκηση ή κάτι ανάμεσα Νομίζω ότι η ειλικρινής απάντηση είναι ότι δεν θα μάθουμε ποτέ με βεβαιότητα Ο πρώτος φόνος κατά με του Μάλωρη, ένας άντρα με τεκμηριωμένο ιστορικό βίο, βιασμού, στοιχείο που ίδια η αστυνομία απέκρυψε είτε από αμέλεια είτε σκόπιμα, μας δείχνει ότι μάλλον ξεκίνησε ως αυτοάμυνα.

53:08 Οι επόμενοι έξι όμως ακολούθησαν ένα μοτίβο πολύ πιο δύσκολο για να δικαιολογηθεί ως αυτοάμυνα κάθε φορά. Αυτό που είναι αναφυσβήτητο είναι ότι η ζωή της Αιλίν από όταν γεννήθηκε, μια ζωή γεμάτη εγκατάλειψη, κακοποίηση, συστηματική ευρωτεχία κάθε θεσμού που θα έπρεπε να την προστατεύσει και ως παιδί, την διαμόρφωσε τελικά στη γυναίκα που έγινε.

53:32 Ακόμα και μέσα στην ίδια την δικαστική διαδικασία που την έκρινε, οι θεσμοί που υποτίθεται θα έπρεπε να διασφαλίζουν δίκαιη μεταχείριση, η αστυνομία, ο εισαγγελέας, ακόμα και ο ίδιος της ο δικηγόρος, φαίνεται να απέτυχαν επανειλημμένα. Με τρόπους που δεν είχαν καμία σχέση με το ανάξισε τιμωρία, αλλά με το αν η διαδικασία που την οδήγησε εκεί ήταν πραγματικά δίκαιη.

53:57 Και αυτό είναι που με σοκάρει περισσότερο σε αυτήν την υπόθεση η κοινωνική διάσταση και όχι τόσο τέτοια τα έγκληματα. Οι τοποθετήσεις και οι απόψεις της κοινωνίας, των δημοσιογράφων και του ίδιου του εισαγγελέα. Δεν θα το ξεπεράσω ποτέ αυτό. Αν σας άρεσε το σημερινό επεισόδιο μπορείτε να ακολουθήσετε το κανάλι και στο επόμενο λογικά θα κάνω αυτό που σκεφτόμουν να κάνω σήμερα και το άλλαξα για την Αίλεν μάλλον.

54:22 Θα δούμε. Ευχαριστώ πολύ πολύ που με ακούσατε και τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο του Τις το καλό.