Πήδηξε από Αεροπλάνο και Εξαφανίστηκε για Πάντα; DB Cooper
Τι στο καλό;Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Το 1971, ένας άντρας που συστήθηκε ως Dan Cooper επιβιβάστηκε σε μια πτήση από το Πόρτλαντ προς το Σιάτλ. Λίγο μετά την απογείωση, παρέδωσε στην αεροσυνοδό ένα σημείωμα, στο οποίο έλεγε ότι...είχε βόμβα.
Ζήτησε 200.000 δολάρια και τέσσερα αλεξίπτωτα. Οι αρχές του έδωσαν όσα ζήτησε. Οι επιβάτες αφέθηκαν ελεύθεροι, όμως ο Cooper παρέμεινε στο αεροπλάνο.
Κάπου μέσα στη νύχτα, με το Boeing να πετά πάνω από τις ΗΠΑ, κατέβασε την πίσω σκάλα και πήδηξε στο σκοτάδι, παίρνοντας μαζί του τα λύτρα.
Και μετά, εξαφανίστηκε.
Σήμερα συζητάμε για ένα ιδιαίτερο αδίκημα και ανατρέχουμε σε μία από τις πιο παράξενες αεροπειρατείες στην ιστορία: ποιος ήταν ο D.B. Cooper, πώς κατάφερε να οργανώσει την επιχείρηση και τι γνωρίζουμε για την τύχη του;
Γιατί βρέθηκαν χρόνια αργότερα κάποια από τα χρήματα; Επέζησε από το άλμα ή χάθηκε για πάντα μέσα στη νύχτα;
Είναι ακόμα ένα μυστήριο που παραμένει άλυτο.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Καλημέρα, καλησπέρα, χαίρετε και καλώς ήρθατε πίσω στο Τις το Καλό. Είμαι η Κάρμεν και σε κάθε επεισόδιο σας αφηγούμε μία υπόθεση true crime με λίγο court drama. Το σημερινό μας επεισόδιο είναι αρκετά διαφορετικό και αυτό γιατί true crime δεν είναι μόνο η φόνη αλλά και άλλα εγκλήματα. Οπότε σήμερα δεν υπάρχει κανένα θύμα φόνου.
Υπάρχει ωστόσο ένα έγκλημα τέλειος στην εκτέλεσή του που παραμένει το μοναδικό ανεξιχνίαστο περιστατικό αεροπυρατείας στην ιστορία της Αμερικής και θα μιλήσουμε για τον άνθρωπο που έμεινε γνωστός ως D.B. Cooper. Στις 24 Νοεμβρίου του 1971, παραμονή του Thanksgiving, ένας ήρεμος, καλοντημένος άντρας αγόρασε εισιτήριο για μια σύντομη εστρική πτήση στην Αμερική.
Ισχυρίστηκε ότι είχε βόμβα στην τσάντα του, απέτησε 200.000 δολάρια και τέσσερα άλλεξύπτωτα και όταν τα πήρε πήδηξε από την πίσω σκάλα του αεροπλάνου μέσα στη νύχτα πάνω από τα δάση της πολιτείας της Washington. Και εξαφανίστηκε. Καμία σύλληψη, κανένα πτώμα, καμία οριστική απάντηση, ακόμα και σήμερα, 55 χρόνια μετά. Θα δούμε λοιπόν αναλυτικά τι συνέβη εκείνη τη νύχτα, την τεράστια έρευνα του FBI που ακολούθησε, τις κυριότερες θεωρίες για το ποιος ήταν πραγματικά και τι απέγινε, τι σημαίνει να μην μπορείς να κατηγορήσεις κανέναν επίσημα παρά τις δεκάδες υποψίες, πως η υπόθεση αυτή άλλαξε ολοκληρωτικά την Ομοθεσία Αεροπορικής Ασφάλειας στην Αμερική, κλπ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν. Υπότιτλοι AUTHORITABLE.COM όταν Εβραίος γνωστό εσφαλμένα ως D.B. Cooper. Επιβιβάστηκε ήρεμος, κάθισε στην τελευταία σειρά, παρήγγειλε ένα μπέρμπον με σόδα και άναψε τσιγάρο. Που έντο μεταξύ μια άλλη άσχετη σημείωση, το τσιγάρο στις τήσεις άρχισε να απαγορεύεται από το 1988 και σταδιακά πήγαινε μέχρι το 2000 νομίζω, που οριστικοποιήθηκε επίσημα στις περισσότερες περιοχές του κόσμου.
Αλλά άσχετο. Λίγο μετά την απογείωση έδωσε ένα σημείωμα στην αέρωση νοδό. Φλόρενς Σάφνερ ήταν το όνομά της, η οποία αρχικά το έβαλε στην τσάντα της νομίζοντας ότι ήταν απλώς ο αριθμός τηλεφώνου κάποιου επιβάτη που φλέρταρε. Ο Κούπερ χαμηλόφωνα της είπε «Καλύτερα να το διαβάσετε. Έχω βόμβα». Το σημείωμα της ζητούσε να καθίσει δίπλα του.
Όταν αυτή το έκανε, της άνοιξε στιγμία το χαρτοφύλακά του, δείχνοντάς της κάτι που έμοιαζε με κόκκινες ράβδους συνδεδεμένες με καλώδια και με μια μεγάλη μπαταρία Αρκετά πιστική απεικόνιση βόμβας, αν και δεν επιβεβαιώθηκε Οι απαιτήσεις του ήταν συγκεκριμένες. 200.000 δολάρια σε χαρτονομίσματα των 20 δολαρίων και 4 αλεξίπτωτα, 2 κύρια και 2 εφεδρικά.
Ζήτησε συγκεκριμένα 4 και όχι 2 πιθανότατα για να πείσει τις αρχές ότι σχεδίαζε να πάρει ο Μύρος μαζί του στην πτώση, αποτρέποντάς της έτσι κατά κάποιο τρόπο από το να του δώσουν αλεξίπτωτα ψεύτικα ή που δεν θα λειτουργούσαν. Το αεροπλάνο μπήκε σε αναμονή πάνω από το Σιάτολ για περίπου δύο ώρες, όσο οι αρχές συγκέντρωναν τα χρήματα και τα αλεξίπρωτα στο έδαφος.
Μέσα σε αυτόν τον χρόνο, ο Κούπερ παρέμεινε, σύμφωνα με όλες τις μαρτυρίες του πληρώματος, εξαιρετικά ήρεμος, ευγενικός, φιλικός, πληρώνοντας και το ποτό του και προσφερόμενος να πληρώσει και δεύτερο γύρο για το πλήρωμα. Όταν το αεροπλάνο προσγειώθηκε στο Σιάτολ, ο Κούπερ επέτρεψε την αποβίβαση όλων των επιβατών που ήταν 36 και των δύο αεροσυνοδών, κρατώντας μόνο τον πιλότο William Scott, τον συγκυβερνήτη, τον μηχανικό πτήσης και μία αεροσυνοδό, την Tina McClough.
Παρέλαβε τα χρήματα, τα οποία είχαν προσεκτικά καταγεγραμμένους σηριακούς αριθμούς, κάτι που ο Κούπερ δεν γνώριζε Και παρέλαβε και τα ελεξίπτωτα και διέταξε νέα απογείωση με προορισμό το Μεξικό Οι ρητές οδηγίες ήταν πτήσεις σε χαμηλό υψόμετρο κάτω από 3000 μέτρα, με χαμηλή ταχύτητα, με τα φτερά μερικώς κατεβασμένα και με την πίσω σκάλα του αεροπλάνου ανοιχτεί.
Το αεροπλάνο ήταν Boeing 727 που σημαίνει ότι ήταν το μοναδικό ανάμεσα στα εμπορικά αεροσκάφη της εποχής που επέτρεπε άνοιγμα της σκάλας ακόμα και εν πτήση. Κάπου ανάμεσα στο Σιάτολ και το Ρίνο της Νεβάδα γύρω στις 8 το βράδυ μέσα σε βροχή και σκοτάδι Ο Κούπερ, έχοντας δέσει γύρω από τη μέση του τα χρήματα με σχοινή από ένα από τα FDK Αλεξίπτωτα, κατέβασε την πίσω σκάλα και πήδηξε στο κενό.
Το πλήρωμα ήταν κλειδωμένο στο πιλοτήριο, σύμφωνα με τις δικές του οδηγίες, και συνεπώς δεν είδε κάτι, αλλά ένιωσε μία απότομη μεταβολή πίεσης στο αεροσκάφος γύρω στις 8 και 13 το βράδυ. τη στιγμή όπως πιστεύετε της πτώσης του. Δεν τον ξαναείδε ποτέ κανείς όμως. Το FBI ονόμασε την έρευνα North Jack από το Northwest Hijacking και θα γινόταν μία από τις μακροβιότερες υποθέσεις στην ιστορία του FBI καθώς παρέμεινε ενεργά ανοιχτή για 45 χρόνια, μέχρι το επίσημο κλείσιμό της το 2016.
Η αρχική έρευνα ήταν τεράστια. Στρατιωτικά ελικόπτερα, ομάδες πεζοπόρων, εκπαιδευμένα σκυλιά και εκατοντάδες πράκτορες που εξέταζαν επί εβδομάδες τα δάση νότια του όρους Σεντ-Έλλενς, στην περιοχή όπου εκτιμούσαν ότι είχε επιδείξει ο Κούπερ, χωρίς κανένα αποτέλεσμα όμως. Δεν βρέθηκε ούτε σώμα, ούτε αλεξίπτωτο, ούτε ίχνους των χρημάτων, τουλάχιστον όχι αμέσως.
Μέσα σε λίγα χρόνια το FBI είχε εξετάσει πάνω από 800 πιθανούς υπόπτους, αποκλείοντας όλους εκτός από περίπου 24. Ένα από τα ελάχιστα φυσικά στοιχεία που άφησε πίσω του ο Κούπερ ήταν μια απλή φθηνή γραβάτα αξίας ενός δολαρίου, την οποία φέρεσε πριν την πτώση και άφησε στο κάθισμά του. Κάτι που όπως φαντάζεστε θα γινόταν εξαιρετικά σημαντικό στο μέλλον για την σύγχρονη ανάλυση βάση του DNA, αν και ποτέ δεν οδήγησε σε οριστική ταυτοποίηση, διότι περιείχε ίχνη DNA πολλαπλών ανθρώπων, ίσως λόγω του γεγονότος ότι τους πρώτους μήνες της έρευνας είχε επιμολυνθεί μες εισαγωγικά, και μάλιστα διότι δεν είχαν καθιερωθεί ακόμα πρωτόκολλα διαχείρισης αποδεικτικών στοιχείων.
Η πιο σημαντική ανακάλυψη ήρθε σχεδόν εννέα χρόνια αργότερα. Στις 10 Φεβρουαρίου του 1980, ο οκτάχρονος Μπράιαν Ίγγραμ έσκαβε στην άμμο κατά μήκος του ποταμού Κολούμπια, κοντά στο Βανκούβερ της Βόσιγκτον για να φτιάξει χώρο για φωτιά κατασκήνωσης όταν βρήκε τρία σαπισμένα ξεθοριασμένα δέματα χαρτονομισμάτων των 20 δολαρίων τα οποία ήταν ακόμα δεμένα με λαστιχάκια και έφταναν το συνολικό ποσό των 5.800 δολαρίων.
Οι σηριακοί αριθμοί που σας ανέφερα πιο πριν τέριαζαν ακριβώς με τα χρήματα των λύτρων που είχε ζητήσει ο Κούπερ. Και αυτή ήταν και παραμένει μέχρι σήμερα η μοναδική επιβεβαιωμένη φυσική απόδειξη που βρέθηκε σχετικά με την πορεία του Κούπερ ή των χρημάτων του. Το έβριμα αυτό ωστόσο πρόσθεσε περισσότερα ερωτήματα από όσα έλυσε.
Η τοποθεσία όπου βρέθηκαν τα χρήματα βρισκόταν αρκετά χιλιόμετρα μακριά από την περιοχή όπου οι ειδικοί πίστευαν ότι είχε πραγματικά πηδήξει ο Κούπερ, με βάση την πόρια της κτήσης και τον άνεμο εκείνης της βραδιάς κλπ. Ανεξάρτητοι ερευνητές, μέλη μιας ομάδας γνωστής ως Citizen Sleuths που απέκτησε αργότερα πρόσβαση στα ίδια τα χρήματα για επιστημονική ανάλυση υποστήριξαν μάλιστα ότι η φυσική κατάσταση των χαρτονομισμάτων αναφερόμενη στην φθορά και την διάβρωση δεν τέριαζε με εννέα χρόνια συνεχούς έκθεση σε εξωτερικό περιβάλλον Προτείνοντας έτσι και το σενάριο ότι κάποιος, ή τα ίδια τα χρήματα μεταφερόμενα από φυσικές διεργασίες του ποταμού, τα είχε μετακινήσει εκεί σε μεταγενέστερη χρονική στιγμή.
Κανένα από τα υπόλοιπα 194.200 δολάρια δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά, ούτε στην κυκλοφορία ούτε πουθενά άλλου. Και τώρα φτάνουμε στο κομμάτι που κράτησε ζωντανή αυτή την υπόφεση για 55 χρόνια. τις δεκάδες θεωρίες γύρω από το ποιος ήταν πραγματικά ο Κούπερ. Θα δούμε τις πιο σοβαρές και τις πιο ευρέως συζητημένες τέτοιες θεωρίες.
Ο πιο δημοφιλής, ας πούμε, ύποπτος ήταν ο Ρίτσαρτ Φλόιντ Μακκόι Τζούνιωρ, Βετεράνος του Βιετνάμ, πρώην πιλότος ελικοπτέρων των πράσινων Μπερέδων και έμπειρος αλεξιπτοτιστής. Μόλις πέντε μήνες μετά την αεροπυρατεία του Κούπερ, τον Απρίλιο του 1972, ο Μακόη απήγαγε ο ίδιος ένα Boeing 727, τον ίδιο ακριβώς τύπο αεροσκάφους, απαιτώντας λίτρα και αλεξίπτωτα και πήδηξε από την ίδια πίσω σκάλα πάνω από την Ιούτα με ένα ποσό μισού εκατομμυρίου.
Σε αντίθεση όμως με τον Κούπερ, ο Ρίτσαρτ Μακκόι άφησε πίσω του δαχτυλικά αποτυπώματα και συνελήφθη μέσα σε λίγες μέρες. Καταδικάστηκε, δραπέτευσε από τη φυλακή και σκοτώθηκε τελικά σε ανταλλαγή πυροβολισμών με το FBI το 1974. Το πρόβλημα με αυτή τη θεωρία είναι ότι η οικογένειά του επέμενε ότι βρισκόταν στη Βριτζίνια εκείνο το βράδυ του Νοέμβρη και ότι η φυσική του εμφάνιση δεν τέριαζε πλήρως με το προφίλ και το σκίτσο που είχε δοθεί για τον Κούπερ.
Οπότε πάμε στην επόμενη. Η επόμενη θεωρία είναι για τον Kenneth Christiansen, πρώην στρατιωτικός αλεξιτοτιστής, ο οποίος εργαζόταν ακριβώς για την Northwest Orient Airlines, την ίδια εταιρεία που δέχθηκε την αεροπυρατεία. Ο Κένεθ προτάθηκε ως ύποπτος από έναν ιδιωτικό ερευνητή το 2007 μετά τον θάνατό του με βάση κυρίως έμεσες ενδείξεις και την μαρτυρία μελών της οικογένειάς του, που περιέγραψαν μια συνήθιστη συμπεριφορά και μια οικονομική άνεση μετά το 1971.
Η άμεση οικογένειά του ωστόσο αρνήθηκε κατηγορηματικά αυτή την πιθανότητα. Ο επόμενος ύποπτος ήταν ο Δουάν Βέμπερ, πρώην κατάδικος με ποινικό ιστορικό, ο οποίος λίγο πριν πεθάνει το 1995 εκμυστηρεύτηκε στη σύζυγό του ότι είναι ο Νταν Κούπερ. Η σύζυγός του ανέφερε το περιστατικό στο FBI, το οποίο αρχικά τον θεώρησε σοβαρό υποψήφιο, διότι είχε μία έντονη σωματική ομοιότητα με το σκίτσο του Κούπερ και είχε ζήσει στην περιοχή του βορειοδυτικού ειρηνικού.
Ωστόσο, το FBI τον απέκλεισε λόγω ανεπαρκών στοιχείων, συμπεριλαμβανωμένου δείγματος DNA που τελικά δεν τέριαξε πλήρως. Πάμε στον επόμενο. όπου, όπως θυμόταν, ο θείος της εμφανίστηκε τραυματισμένος ισχυριζόμενος ότι είχε λύσει τα οικονομικά προβλήματα της οικογένειας. Το FBI εξέτασε δείγμα DNA από αντικείμενα του LD Cooper αλλά δεν βρήκε αντιστοιχεία με το DNA στην γραβάτα.
Και κάπως έτσι έκλεισε και αυτό. Αυτό παραείταν ύποτο. Όλες οι θεωρίες φαίνεται να ταιριάζουν έστω και λίγο αλλά LD Cooper, DB Cooper. Η ομοιότητα είναι τρελή. Τέλος πάντων. Πάμε στον επόμενο. Έχει κι άλλους. Στον Ρόμπερτ Ρακ Στρό. Βετεράνος, πιλότος με στρατιωτική εκπαίδευση στα Αλεξίπτοτα. Η θεωρία γύρω από τον Ρόμπερτ αναζωπυρώθηκε το 2016 με 2018 μέσω ενός ντοκιμαντέρ του History Channel βασισμένο σε έναν φερόμενο κωδικοποιημένο αριθμό μέσα σε γράμμα που ο ίδιος ο Κούπερ είχε στείλει σε εφημερίδες αμέσως μετά την αεροπυρατεία.
Ο κωδικός αυτός, σύμφωνα με τους ερευνητές του ντοκιμαντέρ, αποκρυπτογραφούνταν σε στρατιωτικά στοιχεία που τέριαζαν με τον Ρόμπερτ. Ο ίδιος αρνήθηκε κατηγορηματικά την εμπλοκή του μέχρι τον θάνατό του το 2019, αν και σε κάποιες δημόσιες εμφανίσεις έδινε μη ξεκάθαρες απαντήσεις. Μία από τις πιο ασυνήθιστες θεωρίες είναι για την Μπάρμπαρα Ντέιτον, μία γυναίκα που είχε υπηρετήσει στον στρατό ως άντρας πριν από τη μετάβαση φύλου και που είχε εμπειρία ως πιλότος και στα Αλεξίπτωτα.
Η Πάρπαρα φέρεται να ομολόγησε σε φίλους της το 1979 ότι ήταν η ίδια ο Κούπερ, ισχυριζόμενη μετά πως του έπεσαν αστείο. Το FBI την απέκλεισε τελικά με βάση ασυμβατότητα του ύψους. Δύο άλλοι ύπορτοι ήταν ο Σέρινταν Πίτερσον και ο Βόλτερ Ρέκα. Ο Πίτερσον, πρώην υπάλληλος της Boeing με εμπειρία στα αλεξίπτωτα και ο Ρέκα, στρατιωτικός αλεξίπτωτιστής, του οποίου η ομολογία σε έναν φίλο του δημοσιεύτηκε σε βιβλίο το 2018.
Καμία όμως από αυτές τις θεωρίες για αυτούς τους δύο άντρες δεν έχει τεκμηριωθεί επίσημα ή αποδειχθεί, πέρα από κάθε εύλογη αμφιβολία. Παρά την τεράστια δημοσιότητα γύρω από μεμονωμένους υπόπτους, η πραγματική, πιο συχνά υποστηριζόμενη θεωρία μέσα στο ίδιο το FBI, κυρίως από τον πρώτο επικεφαλής ερευνητή της υπόθεσης, ήταν πολύ πιο απλή και λιγότερο συναρπαστική.
ότι ο Κούπερ, αίραση τέχνης ή έστω όχι ιδιαίτερα έμπειρος αλεξιπρωτιστής, πήδηξε μέσα σε κατηγίδα τη νύχτα, φορώντας ακατάλληλα ρούχα για τη θερμοκρασία και το υψόμετρο, πάνω από ένα πυκνό ορεινό δάσος, χωρίς κανένα οπτικό σημείο αναφοράς, πιθανότατα να μπήκε σε μία ανεξέλεγκτη πορεία λόγω της ταχύτητας του αέρα και είτε δεν κατάφερε ποτέ να ανοίξει σωστά το αλεξίπτωτό του είτε προσγιώθηκε τόσο άσχημα ώστε να μην επιβιώσει.
Και το σώμα του συμπέραναν ότι παρέμενε χαμένο μέσα σε αυτή την περιοχή λόγω του ότι είναι από τις πιο δυσπρόσιτες δασικές περιοχές της χώρας. Να δούμε τώρα μερικά ενδιαφέροντα νομικά στοιχεία. Το Δίκαιο της Αμερικής προέβλεπε τότε παραγραφή 5 ετών για τα δικήματα αεροπυρατείας και εκβιασμού. Αυτό σήμαινε ότι αν καμία επίσημη δίωξη δεν ξεκινούσε πριν τις 24 Νοεμβρίου του 1976, ακριβώς πέντε χρόνια μετά την αεροπυρατεία, το κράτος θα είχαν το δικαίωμα να διώξει τον Κούπερ, ακόμα και αν αργότερα αποκαλυπτώταν αν διαφυσβήτητα η ταυτότητά του.
Το FBI, μην θέλοντας να ρισκάρει ένα τέτοιο νομικό εφιάλτη, ειδικά δεδομένης της τεράστιας δημόσιας προσοχής γύρω από αυτή την υπόθεση, ενήργησε την τελευταία μέρα. Το απόγευμα της 24ης Νοεμβρίου του 1976, την ημέρα λήξης της παραγραφής δηλαδή, οι ερευνητές έσπευσαν να συγκροτήσουν σώμα ενόρκων στο Πόρτλαντ και μέσα σε λίγες ώρες εξασφάλισαν επίσημο κατηγορητήριο εναντίον Τζον Ντο.
γνωστού ως Dan Cooper. Ήταν κατηγορητήριο, εναπουσία, κατά δηλαδή ενός εντελώς ανώνυγου ανεξιχνίας του προσώπου για αεροπυρατεία και παραβίαση του νόμου Hobbes Act περί εκβιασμού. Όταν η αστυνομία εντωμεταξύ δεν έχει το όνομα ενός δράστη ή ενός θύματος, Το ονομάζουν John Doe όταν είναι άντρας και Jane Doe όταν είναι γυναίκα.
Ήτανε μία κίνηση του FBI για να προλάβουν να ξεκινήσει η δίωξη, η οποία μπορεί να ξεκινήσει επίσημα, τυπικά εναντίον ενός εντελώς αγνώστου προσώπου, εφόσον υπάρχει επαρκής περιγραφή της ταυτότητάς του. Ακόμα και αν αυτή περιορίζεται σε ένα ψευδόνιμο ή σε μια σωματική περιγραφή. Και αυτή η επίσημη έναρξη της δίωξης πάγωσε το ρολόι, ας πούμε, της παραγραφής.
Από τη στιγμή που εκδόθηκε αυτό το κατηγορητήριο, η υπόθεση παρέμεινε νομικά ανοιχτή για πάντα. Αν ο πραγματικός Κούπερ βρισκόταν ζωντανός ακόμα και σήμερα, θα μπορούσε τεχνικά να διωχθεί χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό. Ακριβώς λόγω αυτής της έγκαιρης τελευταίας στιγμής νομικής κίνησης. Αργότερα το Αμερικανικό Κογκρέσο θα καταργούσε εντελώς την παραγραφή για αδικήματα αεροπυρατείας, καθιστώντας αναδρομικά αχρίαστη μια τέτοια βιαστική κίνηση για μελλοντικές υποθέσεις.
Αλλά για τον Κούπερ προσωπικά το κατηγορητήριο του 1976 παραμένει μόνη ενεργή νομική βάση δίωξης. Όπως σας ανέφερα υπήρχαν αρκετοί υποψηφοί, ο Βέμπερ, ο Κρίστια Σεν, ο Έλντι Κούπερ, ο Ράκστρο κλπ. Οι οποίοι παρουσίασαν ο καθένας κάποιο επίπεδο περιστασιακών ενδείξεων. Κι όμως το FBI δεν κατηγόρησε ποτέ κανέναν από αυτούς.
Σε επίσημη ανακοίνωσή του το 2016 όταν έκλεισε ενεργά την υπόθεση, το FBI εξηγήσε τον λόγο και είπε για να λυθεί μια υπόθεση το FBI πρέπει να αποδείξει ενοχή πέραν από κάθε εύλογη αμφιβολία. Το έχουμε ξαναναφέρει αυτό σε ένα προηγούμενο επεισόδιο. Το οποίο της σήμαινε πρακτικά ότι το γεγονός ότι κάποιος ταιριάζει σε ένα προφίλ ή έχει ύποπτη συμπεριφορά ή ακόμα και να ισχυρίζεται ο ίδιος όπως ο Webber στην σύζυγό του ότι είναι ο δράστης δεν αρκεί από μόνο του.
Το βάρος απόδειξης είναι αρκετά υψηλό και η πλειοψηφία των ενδείξεων δεν ισοδυναμεί αυτόματα με νομική βεβαιότητα. Η αεροπυρατεία του Κούπερ δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό. Μέσα στο επόμενο έτος, περισσότερες από 15 παρόμοιες απόπειρες αεροπυρατείας με τη μέθοδο αυτή, δηλαδή Λίτρα και Αλεξίπτωτο, εμφανίστηκαν σε όλη την Αμερική γνωστές συλλογικά ως αεροπυρατείες μιμητές του D.P. Cooper.
Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας αναγκάστηκε να αντιδράσει άμεσα με μια σειρά κανονιστικών αλλαγών που παραμένουν σε ισχύ, πιο τροποποιημένες βέβαια μέχρι και σήμερα. Πρώτον η Boeing σχεδίασε και η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία επέβαλε την τοποθέτηση μιας ειδικής μηχανικής διάταξης γνωστής έκτοτε ως Pterigio Cooper σε όλα τα Boeing 727 που ήταν μια ασφάλεια που εμποδίζει το άνοιγμα της πίσω σκάλλας του αεροσκάφους ενώ αυτό βρίσκεται στον αέρα.
Οπότε έτσι καθιστούσε αδύνατη την τεχνική διαφυγής που χρησιμοποίησε ο Κούπερ. Δεύτερον, επιβλήθηκε η τοποθέτηση ματιών σε όλες τις πόρτες των πιλοτηρίων, επιτρέποντας το πλήρωμα να βλέπει τι συμβαίνει στην καμπίνα χωρίς να χρειάζεται να ανοίξει την πόρτα. Και τρίτον, το 1973 η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία επέβαλε για πρώτη φορά υποχρεωτικό έλεγχο αποσκευών και επιβατών σε όλες τις εμπορικές πτήσεις εσωτερικούς στην Αμερική, θέτοντας έτσι τα θεμέλια για το σύστημα της αεροπορικής ασφάλειας.
Για να έχουμε σήμερα να περιμένουμε 10 ώρες να περάσουμε από τον έλεγχο και να βγάζουμε παπούτσια, κάλτσες, ζώνες κλπ. Ένα μεμονωμένο περιστατικό λοιπόν, χωρίς καν να έχουμε κάποιο θύμα φόνου, πυροδότησε άμεσες θεσμικές αλλαγές που χρόνια αργότερα εξακολουθούν να ισχύουν. Πάμε τώρα σε κάτι άλλο. Θυμάστε τον μικρό που σας ανέφερα, τον Brian Ingram, που βρήκε τα σαπισμένα χαρτονομίσματα στον ποταμό του 1980.
Και εδώ έχουμε μια ενδιαφέρουσα νομική παρατήρηση γύρω από το ερώτημα που φαίνεται απλό αλλά δεν είναι και τόσο. Σε ποιον ανήκουν νομικά χρήματα που κλάπηκαν και βρέθηκαν χρόνια αργότερα τυχαία από έναν εντελώς άσχετο τρίτο. Σε γενικές γραμμές, το Αμερικανικό Δίκαιο περί Αντικειμένων που βρίσκονται αναγνωρίζει ότι ο νόμιμος ιδιοκτήτης κλεμμένης περιουσίας διατηρεί το δικαίωμα πάνω σε αυτήν, ακόμα κι αν αλλάξει πολλές φορές χέρια.
Ένας κλέφτης ή όποιος βρει κλεμμένα αντικείμενα δεν αποκτά ποτέ τη νόμιμη κυριότητα, απλώς επειδή τα κατέχει. Στην περίπτωση αυτή όμως, ο νόμιμος ιδιοκτήτης ήταν, ντε φάκτο, η ίδια η αεροπορική εταιρεία Ή μάλλον καλύτερα η ασφαλιστική της εταιρεία, η οποία είχε ήδη αποζημιώσει την Northwest Orient για την απώλεια των χρημάτων Αποκτώντας έτσι το δικό της δικαίωμα πάνω σε οποιαδήποτε ανάκτηση των χρημάτων στο μέλλον Το FBI κατέσχεσε αρχικά το σύνολο των χρημάτων που βρήκε ο μικρός Μπράιαν ως αποδεικτικό στοιχείο της ενεργής έρευνας.
Μετά από νομική διαμάχη και διαπραγματεύσεις επιτεύχθηκε συμβιβασμός και έτσι η ασφαλιστική εταιρεία παρετήθηκε επίσημα από την αξίωσή της και το 1986, έξι χρόνια μετά το έβρεμα του Μπράιαν, ο πλέον έφηβος Μπράιαν έλαβε το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων, ενώ το FBI κράτησε μόνο 15 χαρτονομίσματος αποδεικτικά στοιχεία της υπόθεσης.
Χρόνια αργότερα, ο Μπράιαν επέλεξε να πουλήσει μέρος του δικού του μεριδίου σε δημοπρασία, σε συλλέκτες που ενδιαφέρονταν για την ιστορική αξία αυτών των χαρτονομισμάτων. Και το τελευταίο ζήτημα, το τελευταίο ερώτημα ας πούμε, που ήδη ανέφερα λίγο πιο πριν, είναι το εξής. Αν υποθετικά κάποιος εμφανιζόταν αύριο και αποδείκνει ανδιαφυσβήτητα με DNA ή με ό,τι άλλο αποδεικτικό στοιχείο, ότι ήταν πράγματι ο Κούπερ.
Θα μπορούσε ακόμα να διωχθεί 55 χρόνια μετά. Χάρη στο κατηγορητήριο John Doe το 1976 που ανέφερα νωρίτερα η απάντηση είναι ναι. Εφόσον η επίσημη δίωξη ξεκίνησε τυπικά εκείνη τη μέρα δεν υπάρχει πλέον κανένα χρονικό όριο παραγραφής που θα μπορούσε να τον προστατεύσει. θα αντιμετώπιζε θεωρητικά τις αρχικές κατηγορίες αεροπυρατείας και παραβίασης του Hobbes Act.
Στην πράξη βέβαια, δεδομένης της ηλικίας που θα είχε σήμερα, που ήταν πάνω από 100, δεδομένης της εκτιμόμενης ηλικίας που έχουμε για το 1971, το ερώτημα παραμένει κυρίως ακαδημαϊκό, ας πούμε, θεωρητικό. Αυτό ήταν λοιπόν το επεισόδιο μας για σήμερα, αρκετά διαφορετικό από τα υπόλοιπα. Το ενδιαφέρον πιστεύω δεν βρίσκεται στο ίδιο το έγκλημα τόσο, όσο στο γεγονός ότι αντιπροσωπεύει μία από τις ελάχιστες φορές που κάποιος φαίνεται να τα κατάφερε.
Χωρίς να ξέρουμε βέβαια, αλλά είτε παίζησε και έζησε μια δεύτερη ζωή κάπου, ανώνυμος, με τα χρήματά του, είτε όπως πιστεύουν οι περισσότεροι ερευνητές, συμπεριλαμβανομένοι και το ίδιο το FBI, βρήκε τον θάνατό του την ίδια κιόλας νύχτα. Δεν έχουμε όμως οριστική απάντηση και ίσως δεν θα έχουμε και ποτέ. Οπότε, και αν και οι ερευνητές ανέφεραν ότι είναι μια τεράστια δασόδης περιοχή, δεν θα είχαν βρει ένα σώμα τόσα χρόνια μετά.
Αν έγιναν όντως όλες αυτές οι έρευνες με τέτοια λεπτομέρεια, ήταν τεράστια η έρευνα που έκαναν. Δεν θα είχαν βρει ένα σώμα τόσα χρόνια μετά. Δεν ξέρω. Φαίνεται λίγο περίεργο. Εγώ πιστεύω τα κατάφερε και ίσως και να ήταν μέσα σε αυτούς τους υπόπτους που αναφέραμε να ήταν ένας από αυτούς Αλλά λόγω έλλειψης στοιχείων να μην οδηγήθηκε ποτέ στη δικαιοσύνη Αυτά λοιπόν, ελπίζω να σας άρεσε Σκεφτόμουν ότι τα περισσότερα true crimes είναι μόνο για δολοφονίες και τέτοια πράγματα Αλλά η ανθρωποκτονία είναι μόνο ένα από τα δεκάδες εγκλήματα που υπάρχουν και αποφάσισα να κάνουμε μερικά επεισόδια και για τα υπόλοιπα όπου υπάρχει ενδιαφέρον.
Νομίζω εδώ πέρα υπάρχει πολύ ενδιαφέρον. Ειδικά λόγω του γεγονότος ότι δεν ξέρουμε τι έγινε. Ευχαριστώ πολύ πολύ που με ακούσατε και τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο του Τις το Καλό.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα