Skip to content
PodBase
Η πρώην και οι τρεις εκδοχές: Jodi Arias

Η πρώην και οι τρεις εκδοχές: Jodi Arias

Τι στο καλό;
Σεπτέμβριος 06, 2026 00:28:30 Σεζόν 1 Επεισόδιο 9
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Το 2008, ο Travis Alexander βρίσκεται νεκρός στο σπίτι του στην Αριζόνα. Σύντομα, η έρευνα στρέφεται στην πρώην σύντροφό του, την Jodi Arias. Μια γυναίκα που θα δώσει όχι μία, αλλά τρεις διαφορετικές εκδοχές για το τι συνέβη.

Μια ψηφιακή φωτογραφική μηχανή, φωτογραφίες από τις τελευταίες στιγμές του Travis, ένα ματωμένο αποτύπωμα και μια σειρά από ψέματα θα οδηγήσουν σε μία από τις πιο πολυσυζητημένες δίκες της Αμερικής.

Στο σημερινό επεισόδιο μιλάμε για την ταραχώδη σχέση τους, τη δολοφονία, τα στοιχεία που πρόδωσαν την Jodi, τον τελικό της ισχυρισμό ότι όλα έγιναν σε αυτοάμυνα, τι χρειάζεται πραγματικά για να γίνει δεκτή η αυτοάμυνα και γιατί χρειάστηκαν δύο διαφορετικά σώματα ενόρκων για να κλείσει τελικά η υπόθεση;

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Καλημέρα, καλησπέρα, χαίρετε και καλώς ήρθατε πίσω στο Τι Στο Καλό. Είμαι η Κάρμεν και σε κάθε επεισόδιο σας αφηγούμε μια υπόθεση true crime με λίγο κορτ δράμα. Σήμερα θα μιλήσουμε για μια υπόθεση που φαντάζομαι πολλοί από εσάς θα γνωρίζετε και ξαναπιστρέφουμε σε γυναίκα και θα μιλήσουμε για την Τζόντι Άριας και τη δολοφονία του πρώην συντρόφου της, Τράβης Αλεξάντερ, το 2008.

Είναι μια υπόθεση που κατέληξε σε μία από τις πιο μακροχρόνιες και πιο τηλεοπτικά παρακολουθούμενες δίκες φόνου στην πρόσφατη αμερικανική ιστορία, με ένα μείγμα πάθους, ψεμάτων και εξαιρετικά ισχυρών εγκληματολογικών στοιχείων. Θα δούμε και θα μιλήσουμε για την σχέση τους, το πάθος και την ζήλια που τη διέκρινε, τον ίδιο τον φόνο, τα διαδοχικά και αντικρουόμενα ψέματα της Τζότη στην αστυνομία και την δίκη όπου τελικά υποστήριξε ότι σκότωσε σε αυτοάμυνα Το κορτ-δράμα στο οποίο θα αναφερθούμε σήμερα συμπεριλαμβάνει γεγονότα όπως το πώς οι φωτογραφίες μιας ψηφιακής κάμερας έγιναν το πιο αποφασιστικό αποδεικτικό στοιχείο της δικής, τι σημαίνει νομικά να επικαλεί σε αυτοάμυνα και ποιος φέρει το βάρος απόδειξης και γιατί χρειάστηκαν δύο διαφορετικά σώματα ενόρκων, χωρίς αυτό να παραβιάζει την αρχή του Double Jopper όπως έχουμε ήδη συζητήσει στο προηγούμενο επεισόδιο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν. Η παιδική ηλικία ως σχεδόν ιδανική, αλλά αργότερα στην ίδια της την κατάθεση στο δικαστήριο περιγράψει κάτι εντελώς διαφορετικό. Μια παιδική ηλικία με κακοποίηση από τους ίδιους τους γονείς της και μια εφηβική σχέση με έναν γόρη που όπως ισχυρίστηκε πίστευε ότι ήταν βρυκόλακας και είχε επιχειρήσει κάποτε να τη στραγγαλίσει.

Οι ίδιοι οι γονείς της έδωσαν μάλιστα μία πολύ διαφορετική εικόνα στην αστυνομία κατά τη διάρκεια της αρχικής έρευνας. Η μητέρα της, Sandy, δήλωσε ότι η Jodie έχει ψυχικά προβλήματα και ότι τρελαινόταν με συσσαγωγικά συνέχεια ως έφηβη, ενώ ο πατέρας της, William, την χαρακτήρισε παράξενο άνθρωπο, σημειώνοντας ότι η συμπεριφορά της έγινε ακόμα πιο ασταθής αφότου έφυγε από το σπίτι.

Οι Τζόντι και ο Τράβις Αλεξάνδερ γνωρίστηκαν το Σεπτέμβριο του 2006 σε ένα επαγγελματικό συνέδριο πολίσεων στο Λας Φέγκας. Εκείνος ήταν ένας επιτυχημένος χαρισματικός πολιτής και ομιλητής κινήτρων και ενεργό μέλος της Εκκλησίας των Μορμόνων στην Αριζόνα. Εκείνη, 26 ετών τότε, ζούσε στην Καλιφόρνια και δούλευε περιστασιακά ως ερβητόρα και ρασιτέχνης φωτογράφος.

Η έλξη ήταν άμεση και μέσα σε λίγες εβδομάδες η Τζόντι είχε ήδη αποφασίσει να βαφτιστεί στην Μορμονική Πίστη, μια απόφαση που πολλοί γύρω της θεώρησαν αργότερα εκ των υστέρων ένδειξη του πόσο γρήγορα προσαρμοζόταν πλήρως τη ζωή του κάθε νέου συντρόφου της. Η σχέση τους ήταν εξ αποστάσεως, έντονη και σύμφωνα με καταθέσεις φίλων και τη μετέπειτα ίδια δικογραφία σεξουαλικά παθιασμένη με τρόπο που αντέβαινε ανοιχτά στις θρησκευτικές αρχές που υποτίθεται μοιράζονταν και οι δύο.

Τον Ιούνιο του 2007 ο Τράβης χώρισε επίσημα την Τζόντι Νιώθοντας ότι η σχέση ήταν πλέον ασύμβατη με την πίστη και τον τρόπο ζωής που ήθελε Ο χωρισμός τους ωστόσο δεν σήμαινε πραγματικό τέλος Οι δυο τους συνέχισαν να έχουν σεξουαλική σχέση για μήνες μετά Ακόμα και ενώ ο Τράβης άρχισε να βγαίνει επίσημα με άλλες γυναίκες Πολλοί φίλοι του Τράβης κατέθεσαν αργότερα ότι η Τζόντι εμφανιζόταν απρόσκλητη σε σπίτια φίλων του, τον παρακολουθούσε και έδειχνε έντονα σημάδια ζήλιας κάθε φορά που εκείνος έδειχνε ενδιαφέρον για μια άλλη γυναίκα.

Η Τζόντι επίσης μετακόμισε τελικά στην περιοχή όπου έμενε ο Τράβης και μάλιστα λίγα χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι του, μία απόφαση που εκείνος αρχικά αντιμετώπισε με ανησυχία αλλά τελικά αποδέχτηκε καθώς η σχέση τους παρέμενε σεξουαλικά ενεργή παρά τον επίσημο χωρισμό. Λίγο πριν τον φόνο, ο Τράβης είχε αρχίσει να βγαίνει σοβαρά με μια άλλη γυναίκα και σχεδίαζε ένα ταξίδι στο Κανκούν μαζί της, για το οποίο ταξίδι, σύμφωνα με την εισαγγελία, η Τζόντι είχε μάθει λίγες μέρες πριν τον θάνατό του.

Οι μαρτυρίες γύρω από αυτή τη σχέση ήταν έντονα διχασμένες ανάλογα με το ποιος μιλούσε. Μια παλιά φίλη της Τζόντι από το λυκείο, η Τίνα Ρος, την περιέγραφε ως καλό κορίτσι που κανείς δεν θα φανταζόταν ότι ήταν ικανή για κάτι τέτοιο Αντίθετα, οι φίλοι του Τράβης, πολλοί από τους οποίους κατέθεσαν στη δίκη περιέγραφαν μια άλλη εικόνα, μια εικόνα συστηματικής παρακολούθησης και παρενόχλησης εκ μέρους της Τσόντι αναφέροντας περιστατικά όπου εμφανιζόταν ξαφνικά σε αυτές τις κοινωνικές εκδηλώσεις όπου σας είπα και όπου δεν ήταν καλεσμένοι ή ζητούσε επίμονα πληροφορίες για τη νέα του σχέση.

Και αυτό ήταν κάτι που τροφοδότησε την δημόσια περιέργεια δηλαδή η αντίφαση ανάμεσα στην εικόνα μιας φαινομενικά φυσιολογικής συμπαθητικής νέας γυναίκας και σε μια εικόνα αιμονικής επικίνδυνης πρώην συντρόφου. Να περάσουμε τώρα στο έγκλημα. Στις 4 Ιουνίου του 2008 η Τζόντι οδήγησε από την Καλιφόρνια στο σπίτι του Τράβης στην περιοχή της Αριζόνα που σας είπα, φέρνοντας μαζί της όπως αποδείχθηκε αργότερα ένα όπλο που είχε δανειστεί λίγες μέρες νωρίτερα από τον παππού της χωρίς εκείνος να το γνωρίζει.

Εκείνη τη μέρα ο Τράβης δέχτηκε πολλαπλά χτυπήματα μαχαιριού, σχεδόν 30 σύμφωνα με την νεκροψία, πυροβολήθηκε στο πρόσωπο και δέχθηκε βαθιά τομή στον λαιμό αρκετά σοβαρή ώστε να θεωρηθεί ξεχωριστά θανατηφόρα από μόνη της. Το σώμα του βρέθηκε στο ντους του μπάνιου του. Δεν εντοπίστηκε αμέσως. Φίλοι του Τράβης, ανήσυχοι επειδή δεν απαντούσε σε κλίσεις και δεν είχε εμφανιστεί στο προγραμματισμένο ταξίδι, πήγαν τελικά στο σπίτι του πέντε μέρες αργότερα, στις 9 Ιουνίου, όπου βρήκαν δυστυχώς το ίδιο αποσυντηθέμενο σώμα του.

Η Τζόντι στο μεταξύ είχε ήδη οδηγήσει προς την Ιούτα όπου επισκέφτηκε ένα νέο ερωτικό της ενδιαφέρον και είχε στείλει στον Τράβης ένα μήνυμα, ένα μήνυμα στον τηλεφωνητή και ένα email εκφράζοντας λύπη που δεν κατάφερε να τον επισκεφτεί εκείνο το Σαββατοκύριακο. Όλα αυτά τα μηνύματα με χρονοσύμμανση μετά τον θάνατο του τα οποία όπως θα δούμε αποδείχθηκαν εξαιρετικά χρήσιμα για την εισαγγελία.

Όταν πληροφορήθηκε επίσημα τον θάνατό του από κοινή γνωστή τους, έστειλε ακόμα και λουλούδια στην κηδεία του Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο εντυπωσιακό εγκληματολογικό στοιχείο σε όλη την υπόθεση Μέσα στο πλυντήριο ρούχων του Τράβης, οι ερευνητές βρήκαν την ψηφιακή του φωτογραφική μηχανή Και μέσα σε αυτήν, μία σειρά φωτογραφιών με ακριβείς χρονοσημάνσεις Οι πρώτες φωτογραφίες έδειχναν τον Τράβης και την Τζόντι σε στιγμές οικειότητας, εκείνο το ίδιο απόγευμα.

Μετά ξαφνικά οι φωτογραφίες άλλαζαν δραματικά. Μια θολή ασταθής λήψη έδειχνε τον Τράβης να πέφτει στον τούς, ακολουθούμενη από μια λήψη του ίδιου του πατώματος του μπάνιο, με αίμα ήδη ορατό και αυτές οι φωτογραφίες σύμφωνα με τους εγκληματολόγους τραβήχθηκαν κατά λάθος καθώς η κάμερα έπεφτε ή χειριζόταν βία στην διάρκεια της επίθεσης.

Η χρονοσύμμανση των φωτογραφιών ήταν αρκετά σημαντική και κρίσιμη γιατί επέτρεψε στους ανακριτές να προσδιορίσουν με ακρίβεια λεπτού πότε ακριβώς άρχισε η επίθεση και να τις συγκρίνουν με τα δικά της μηνύματα, τις κλήσεις του κινητού, ακόμα και τις χρεώσεις καυσίμων στην πιστοτική της κάρτα. Στην διαδρομή προς και από την Αριζόνα.

Αυτό το ψηφιακό αποτύπωμα στο σύνολό του κατέριψε συστηματικά κάθε εκδοχή που ίδια η Τζόντι θα έδινε αργότερα για το πού βρισκόταν εκείνη την ημέρα. Εδώ μας δίνεται ένα πολύ καλό παράδειγμα για το πώς η ψηφιακή εγκληματολογία και εννοούμε τα με τα δεδομένα φωτογραφιών, τα δεδομένα κινητής τηλεφωνίας, ηλεκτρονικές συναλλαγές κλπ.

έχει γίνει τα τελευταία χρόνια εξίσου σημαντική αν όχι περισσότερο από τα παραδοσιακά αποδεκτικά στοιχεία σε μια σκηνή εγκλήματος. Ένα ματωμένο αποτύπωμα παλάμι στον τείχο το οποίο αντιστοιχίστηκε επίσης στην ίδια λειτουργήσε συμπληρωματικά αλλά ήταν το χρονολόγιο των ψηφιακών στοιχείων που έδεσε το σύνολο της υπόθεσης.

Όταν η αστυνομία την πλησίασε αρχικά, η Τζόντι αρνήθηκε κατηγορηματικά οποιαδήποτε εμπλοκή Ισχυριζόμενη ότι δεν είχε δει τον Τράβης εδώ και εβδομάδες Μετά, όταν οι ανακριτές της παρουσίασαν τα πρώτα στοιχεία που την τοποθετούσαν στο σπίτι εκείνη την ημέρα Άλλαξε εκδοχή Ισχυρίστηκε ότι βρισκόταν πράγματι εκεί αλλά ότι οι δύο άγνωστοι δράστες, μία γυναίκα και ένας άνδρας με μάσκες, είχαν εισβάλλει στο σπίτι σκοτώνοντας τον Τράβης και αυτήν την άφησαν ζωντανή.

Μόλις όμως εξαντλήθηκε και αυτή η εκδοχή, στα μέσα του 2009 η Τζόντι υιοθέτησε μία τρίτη τελική εκδοχή την οποία διατηρήσε μέχρι το τέλος της δίκης. ότι σκότωσε τον Τράβης σε αυτοάμυνα μετά από μία βίαιη επίθεση εκ μέρους του στο πλαίσιο μίας σχέσης που όπως ισχυρίστηκε ήταν κατ' επανάληψη σωματικά και συναισθηματικά κακοποιητική.

Αυτή η αλληλουχία τριών εντελώς διαφορετικών και αλληλοαναιρούμενων εκδοχών πρώτα το αρνήθηκε τελείως, μετά είπε για τους άγνωστους δράστες και μετά για την αυτοάμυνα έγινε ένα από τα ισχυρότερα όπλα της Ισαγγελίας στη δίκη. Ο Ισαγγελέας Χουάν Μαρτίνες την αντεξέτασε επί 18 ολόκληρες ημέρες, επικεντρώνοντας συστηματικά σε αυτή ακριβώς την ασυνέπεια.

Αν πράγματι επρόκειτο για αυθεντική αυτοάμυνα, γιατί χρειάστηκε πρώτα να πει δύο εντελώς διαφορετικά ψέματα πριν φτάσει στην αλήθεια, μέσα εισαγωγικά. Υπάρχει μάλιστα ένα βίντεο από εκείνη ακριβώς την πρώτη ανάκριση της 15ης Ιουλίου του 2008 που έγινε αργότερα ευρέως γνωστό ακριβώς επειδή δείχνει κάτι εξαιρετικά παράξενο.

Αφού πέρασε πάνω από δύο ώρες κλαίγοντας και αρνούμενοι κατηγορηματικά κάθε εμπλοκή στον ανακριτή ο Detective στιγμιαία βγήκε από το δωμάτιο ανάκρισης αφήνοντας την μόνη χωρίς όμως να πενεργοποιηθεί η κάμερα ασφαλείας. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα η Τζόντι άλλαξε ολοκληρωτικά συμπεριφορά. Σταμάτησε να κλαίει, άρχισε να ψάχνει μέσα στον κάδο απορριμμάτων του δωματίου, περπάτησε λίγο, τραγούδησε σιγανά στον εαυτό της το «Oh, Holy Night» και σε μια στιγμή ενώ πίστευε ότι ήταν εντελώς μόνη, ακούγεται καθαρά στην ηχογράφηση σε αυτό το βίντεο να μονολογεί και έχει πείσει στον εαυτό της.

Έπρεπε τουλάχιστον να έχεις βάλει make-up Τσόντι, θεέ μου Ένα σχόλιο για τη δική της εμφάνιση λίγες ώρες πριν από τη φωτογραφία συλλήψής της Το βίντεο αυτό παίχτηκε αργότερα ολόκληρο στη δίκη και η υπεράσπιση επιχείρησε να το πλαισιώσει ως ένδειξη διασχιστικής αντίδρασης ή μετατραυματικού στρες Η εισαγγελία αντίθετος το παρουσίασε ως ξεκάθαρη απόδειξη ότι η αρχική εικόνα της συντετριμένης ανυποψίας της πρώην συντρόφου ήταν απλώς μία πρόσωψη, η οποία κατέρεε αμέσως μόλις πίστευε ότι δεν την έβλεπε κανείς.

Και τώρα φτάνουμε στην δίκη. Η δίκη ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2013 στο Φίνιξ της Αριζόνα και κράτησε συνολικά 64 ημέρες δικαστικών καταθέσεων, με τα διδόμενη ολόκληρη ζωντανά σε εθνικό επίπεδο, γεγονός που την μετέτρεψε σε ένα από τα πρώτα πραγματικά viral δικαστικά θεάματα της εποχής των social media. Η ίδια η Τζόντι, όπως σας είπα, κατέθεσε στο εδόλιο για 18 ημέρες, ασυνήθιστα μεγάλο χρονικό διάστημα, περιγράφοντας λεπτομερώς μία εικόνα του τράβης ως κατεπανάληψη κακοποιητικού συντρόφου τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά.

Η αυτοάμυνα δεν είναι απλώς μία αφήγηση που κάποιος επιλέγει να πει. Είναι μία συγκεκριμένη νομική υπεράσπιση με αυστηρές προϋποθέσεις όπως έχουμε ξαναδεί σε άλλα επεισόδια. Στην Αριζόνα όπως και στις περισσότερες Αμερικανικές πολιτείες για να στοιχειοθετηθεί νόμιμη αυτοάμυνα πρέπει η χρήση βίας να ήταν αναγκαία για την αποτροπή άμεσου κινδύνου και αναλογική προς την απειλή που αντιμετώπιζε ο αμυνόμενος.

Το ενδιαφέρον νομικό σημείο εδώ είναι ότι μόλις ο κατηγορούμενος επικαλυστεί αυτοάμυνα και παρουσιάσει κάποια στοιχειώδη αξιόπιστη μαρτυρία προς υποστήριξή της, το βάρος περνάει στην εισαγγελία να αποδείξει, πέρα από κάθε εύλογη αφιβολία, ότι δεν επρόκειτο για αυτοάμυνα. Στην περίπτωση της Τζόντι η εισαγγελία δεν χρειάστηκε να αποδείξει την απουσία κάθε είδους έντασης στη σχέση τους. Αρκέστηκε να δείξει ότι η έκταση και η φύση της βίας που άσκησε ίδια ήταν παντελώς δυσανάλογη με οποιαδήποτε αυθεντική άμυνα.

Όπως σας ανέφερα σχεδόν 30 μαχαιριές, πυροβολισμός και μία τομή στο λαιμό δεν αντιστοιχούν νομικά ή λογικά σε μία σύντομη αμυντική αντίδραση απέναντι σε μία ξαφνική επίθεση Επιπλέον τα ίδια τα ψηφιακά στοιχεία, η ακολουθία φωτογραφιών, η προμελετημένη μεταφορά όπλου από άλλη πολιτεία, η προσπάθεια να καθαρίσει τη σκηνή και να διαφύγει χωρίς να ειδοποιήσει κανέναν έδειχναν όλα συνολικά ένα μοτίβο ασυμβίβαστο με μία αυθόρμητη αυτοάμινα.

Στις 8 Μαΐου του 2013, μετά από λιγότερο από τρεις ημέρες διάσκεψης, οι ένορκοι έκριναν την ζώντη ένοχη για φόνο πρώτου βαθμού. Στην φάση της επιμέτρησης, οι ίδιοι ένορκοι έκριναν ομόφωνα μέσα σε λιγότερο από μία ώρα ότι ο φόνος είχε διαπραχθεί με ιδιαίτερα βάναυσο τρόπο. προϋπόθεση η οποία είναι απαραίτητη στην Αριζόνα για να τεθεί στο τραπέζι ή θα ανατεκεί ποινή.

Σε άλλο σημείο της διαδικασίας και λόγω της πίεσης της παραδεταμένης δίκης οι ίδιοι συνήγοροι πράσπισης της Τσόντι ζήτησαν δημόσια να αποσυρθούν από την υπόθεση περιγράφοντας τη δίκη ως ένα σύγχρονο κυνήγι μαγισσών. Το αίτημα αυτό το δικαστήριο τελικά το απέρριψε αναγκάζοντάς τους να συνεχίσουν μέχρι το τέλος. Μία ψυχολόγος ειδική σε ενδοοικογενειακή βία η Αλίσλα Βιολέτ κλήθηκε από την υπεράσπιση για να ενισχύσει την εικόνα κακοποιητικής σχέσης αλλά δέχθηκε τόσο σκληρή αντιξέταση από τον εισαγγελέα Μαρτίνες, που η ίδια κατέληξε αργότερα να λαμβάνει απειλές και να χρειάζεται και προσωπική ασφάλεια εκτός δικαστηρίου.

Ένας χαμός γενικότερα. Και τώρα φτάνουμε σε κάτι που πολλοί βρήκαν περίεργο εκείνη την εποχή. Το ίδιο σώμα ενόρκων που έκρινε την Τζόντι Ένοχη και που είχε ήδη ομόφωνα αποφασίσει ότι ο φόνος ήταν ιδιαίτερα βάναυσος, κλήθηκε στη συνέχεια να αποφασίσει αν θα της επιβαλόταν η θενατική ποινή ή ισόβια κάθριξη. Στις 23 Μαΐου του 2013, μετά από αρκετές ημέρες διάσκεψης, οι ένωρκοι ανακοίνωσαν ότι ήταν σε πλήρες αδιέξοδο.

Δεν μπορούσαν να καταλήξουν ομόφωνα ούτε σε θάνατο ούτε σε ισόβια. Στο μεταξύ, αν σας αναφέρω κάτι τελείως άσχετο με την υπόθεση, αλλά επειδή είναι ενδιαφέρον και είπα κάθριξη, Στην Ελλάδα ο εγκλισμός όταν είναι από 10 ημέρες μέχρι 5 έτη λέγεται φυλάκιση και όταν είναι από 5 έτη και πάνω λέγεται κάθριξη. Και η κάθριξη χωρίζεται στην πρόσκαιρη και στην ισόβια. Η πρόσκαιρη είναι από 5 έτη μέχρι 15 έτη.

Τέλος πάντων, ας προχωρήσουμε. Οπότε λοιπόν βρέθηκαν σε αυτό το αδιέξοδο. Σε μια τέτοια περίπτωση το δίκαιο της Αριζόνα προβλέπει κάτι συγκεκριμένο. Όταν ένα σώμα ενόρκων έχει κολλήσει αποκλειστικά στη φάση επιμέτρησης της ποινής, όχι στην ίδια την ενοχή, η οποία έχει ήδη κρυθεί οριστικά και αμετάκλητα, η πολιτεία έχει το δικαίωμα να συγκροτήσει ένα εντελώς νέο σώμα ενόρκων αποκλειστικά για να επαναλάβει μόνο αυτή τη συγκεκριμένη φάση.

Δεν επαναλαμβάνεται καθόλου δηλαδή η δίκη για την ενοχή. Η καταδίκη για φόνο πρώτου βαθμού παραμένει οριστική. Οπότε ένα δεύτερο σώμα ενόρκων συγκροτήθηκε τον Οκτώβριο του 2014, άκουσε εκ νέου μαρτυρίες αποκλειστικά σχετικές με την ποινή και στις 5 Μαρτίου του 2015, μετά από πέντε ημέρες διάσκεψης, κατέληξε επίσης σε αδιέξοδο.

Και εδώ έρχεται και κολλά η αρχή που είχαμε αναφέρει στο προηγούμενο επεισόδιο για το double chopperty, η οποία δεν παραβιάστηκε γιατί προστατεύει από επανάληψη της ίδιας δίκης για το ίδιο ζήτημα ενοχής που έχει ήδη κριθεί οριστικά. Εδώ το ζήτημα της ενοχής δεν επανεξετάστηκε ποτέ. Παρέμεινε αμετάκλητο από την πρώτη και όλα σε τιμιγορία του 2013.

Ό,τι επαναλήφθηκε ήταν αποκλειστικά η ξεχωριστή μεταγενέστερη διαδικαστική φάση της επιμέτρησης της ποινής Η οποία ήταν μια ξεχωριστή διαδικασία από την ίδια τη δίκη της ενοχής Μετά το δεύτερο αδιέξοδο η θανατική ποινή αφαιρέθηκε οριστικά από το τραπέζι Σύμφωνα με το νόμο της Αριζόνα Δύο διαδοχικά σώματα ενόρκων που κόλλησαν στη φάση της ποινής σημαίνει ότι η υπόθεση περνάει πλέον στον δικαστή, ο οποίος καλείται να διαλέξει ανάμεσα σε δύο μορφές ισόβιας κάθρεξης.

Ισόβια χωρίς καμία δυνατότητα αποφυλάκησης ή ισόβια με δυνατότητα αποφυλάκησης υπό όρους μετά από 25 χρόνια. Πριν φτάσουμε στην τελική ποινή, να σταθούμε σε μία από τις πιο παράξενες και πιο συζητημένες στιγμές ολόκληρης της δίκης Την προσωπική δήλωση της ίδιας της Τζόντι προς το πρώτο σώμα ενόρκων Στις 21 Μαΐου του 2013, λίγο πριν αρχίσουν τη διάσκεψή τους για τη θενατική ποινή Μόλις δύο εβδομάδες νωρίτερα, αμέσως μετά την καταδικαστική ετοιμιγορία, η Τζόντι είχε δηλώσει δημόσια σε έναν δημοσιογράφο σχεδόν αδιάφορα ότι προτιμούσε τον θάνατο από μια ζωή στη φυλακή.

Είχε πει «προτιμώ να πεθάνω σύντομα παρά να περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου στη φυλακή». Στην τελική προσωπική της δήλωση ωστόσο, στο σώμα ενόρκων, έκανε πλήρη μεταστροφή. Μίλησε στους ενόρκους για σχεδόν 20 λεπτά, παρουσιάζοντας ζωντανά μία ολόκληρη παρουσίαση φωτογραφιών από την παιδική της ηλικία και την οικογενειακή της ζωή, σχολιάζοντας εικόνες όπως «εδώ είμαι με τον Μπόμπι, στο βρώμικο μας σπιτάκι, δεν είχαμε ρεύμα, ούτε θέρμανση, το χειμώνα βλέπαμε την ανάσα μας» κλπ.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο όμως ήρθε όταν η Τζόντι σήκωσε μπροστά στους ενόρκους ένα λευκό μπλουζάκι πάνω στο οποίο ήταν τυπωμένη με μεγάλα γράμματα η λέξη Survivor, επιζήσασα δηλαδή. Εξήγησε ότι του είχε σχεδιάσει η ίδια μέσα από την φυλακή με σκοπό το 100% των εσόδων από τις πωλήσεις του να διατεθεί σε μη κερδοσκοπικές οργανώσεις που βοηθούν θύματα ενδοικογενειακής βίας.

Δήλωσε τότε στους ενόρκους Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να μην πιστεύουν ότι είμαι επιζήσασα ενδοικογενειακής βίας Έχουν κάθε δικαίωμα στη γνώμη τους Στηρίζω αυτόν τον σκοπό γιατί είναι πολύ πολύ σημαντικός για εμένα Ανέφερε επίσης σχέδια να δωρήσει τα μαλλιά της για περούκες παιδιών με καρκίνο Να διδάξει ισπανικά σε άλλες κρατούμενες Και να ξεκινήσει πρόγραμμα ανακύκλωσης μέσα στην φυλακή όλα ως επιχειρήματα υπέρ μιας ποινής ισόβιας κάθριξης αντί θανάτου.

Δημοσιογράφοι και σχολιαστές που παρακολουθούσαν τη δίκη περιέγραψαν τη στιγμή αυτή ως ένα από τα πιο υπολογισμένα σκηνοθετημένα επεισόδια δημοσίων σχέσεων που είχαν δει ποτέ μέσα σε δικαστική αίθουσα, κυρίως δεδομένεις της ξαφνικής πλήρους αντιστροφής της τάσης της Τζόντι απέναντι στην θανατική ποινή μέσα σε διάστημα μόλις δύο εβδομάδων.

Ο ίδιος ο Ισαγγελέας υπεθύμησε στους Ενόρκους ότι είχαν ήδη ακούσει λίγες μέρες νωρίτερα την συγκλονιστική δήλωση ενός αδερφού του Τράβης ο οποίος είχε περιγράψει πως η απώλεια τον οδήγησε σε έλκυς στομάχου, χωρισμό από τη σύζυγό του και χρόνιους εφιάλτες. Λίγες ώρες μετά την δήλωση της Τσόντι, ενώ το Σώμα Ενόρκων βρισκόταν ήδη σε διάσκεψη, η Τζόντι παραχώρησε ακόμα μία δημόσια συνέντευξη σε δημοσιογράφους έξω από το δικαστήριο, ισχυριζόμενη ότι της άξιζε μία δεύτερη ευκαιρία στην ελευθερία και επικρίνοντας ανοιχτά τους ίδιους της τους συνηγόρους, επειδή, όπως είπε, δεν είχαν καλέσει αρκετούς μάρτυρες προς υποστήριξη του ισχυρισμού της περικακοποίησης, κριτικάροντας έτσι δημόσια και ανοιχτά την ίδια της την υπεράσπιση ενώ η υπόθεσή της βρισκόταν ακόμα κυριολεκτικά στα χέρια των ενόρκων.

Στις 13 Απριλίου του 2015 η δικαστής Σέρι Στίφενς επέλεξε την αυστηρότερη επιλογή η Σόβια χωρίς καμία δυνατότητα αποφυλάκησης. Κάτι άλλο επίσης ενδιαφέρον για την Τζότι όσοι παρακολούθησαν την δίκη σε βάθος χρόνου παρατήρησαν μια αισθητή αλλαγή στην ίδια την εμφάνισή της. Στις αρχικές φωτογραφίες σύλληψης εμφανιζόταν με στυλιζαρισμένα μαλλιά, βαμμένα και χωρίς γυαλιά.

Μπροστά στους θενόρκους ωστόσο εμφανίστηκε με απλά καστανά μαλλιά χωρίς ιδιαίτερη φροντίδα και με ένα ζευγάρι μεγάλα στρογγυλά γυαλιά που πολλοί σχολιαστές παρομοίησαν με εμφάνιση καλού κοριτσίου ή ακόμα και σπασίκλα, μέσα εισαγωγικά. Πολλοί νομικοί αναλυτές και δημοσιογράφοι που κάλυψαν τη δίκαια επεσήμαναν επανειλημμένα ότι επρόκειτο πιθανότατα για συνειδητή στρατηγική εικόνας εκ μέρους της ίδιας ή της υπεράσπισης της και μια προσπάθεια να φανεί πιο ήπια, πιο ευάλωτη, πιο αξιόπιστη στα μάτια των ενόρκων τη στιγμή που αυτοί θα καλούνται να αποφασίσουν αν η εκδοχή της για κακοποιητική σχέση και αυτό άμυνε ήταν αληθινή.

Αυτό αναφέρεται αρκετά συχνά σχετικά με την υπόθεση της Τζόντι διότι μας δείχνει το πόσο υπολογισμένη μπορεί να είναι ακόμα και η οπτική εικόνα ενός κατηγορουμένου μέσα σε μία αίθουσα δικαστηρίου. Κάτι που δεν αποδεικνύει τίποτα από μόνο του, αλλά αρκετοί δικηγοροί λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπόψη και συμβουλεύουν αντίστοιχα τους κατηγορουμένους τους, διότι επίσης επηρεάζει τους ενόρκους, εστωκήπος συνείδητα.

Σήμερα, δεκαετίες μετά, η Τζόντι Άρριας παραμένει έγκλειστη στη φυλακή Perry Vile στο Goodyear της Αριζόνα, τη μοναδική γυναική αφυλακή της πολιτείας. Η ποινή της παραμένει ίδια, η σώβια κάθριξη χωρίς καμία δυνατότητα αποφυλάκησης υπό όρους. Η ομοσπονδιακή της έφεση απορρίφθηκε οριστικά το 2020 με το δικαστήριο να κρίνει ότι παρά την ένταση της δημοσιότητας γύρω από την υπόθεση δεν υπήρχε κανένα νομικό σφάλμα που να δικαιολογεί επανεξέταση.

Μέσα στη φυλακή έχει εργαστεί ως βοηθός βιβλιοθήκης και ως δασκάλα δημιουργικής γραφής και πουλάει online δικούς της πίνακες ζωγραφικής, μερικοί από τους οποίους έχουν πώληθει για χιλιάδες δολάρια. Και όπως καταλαβαίνετε αυτό προκάλεσε αρκετές αντιδράσεις, διότι πολλοί θεωρούν προβληματικό το να κερδίζει χρήματα από τη δημοσιοτήτα του εγκληματός της.

δικαιολογημένα, αν με ρωτάτε, να προκαλέσει αντιδράσεις στην απολογία της η Τζόντι δήλωσε μακάρι να υπήρχε κάτι που θα μπορούσα να κάνω για να το πάρω πίσω. Αυτή ήταν λοιπόν η υπόθεση της Τζόντι Άριας. Μας δείχνει πάρα πολλά, όπως για την ψηφιακή εποχή και τα ψηφιακά τεκμήρια πόσο σημαντικό ρόλο μπορεί να έχουν. Επίσης πόσο διαφορετικό είναι το να λες ότι έδρασες σε αυτοάμυνα από το να αποδεικνύεις νομικά ότι έδρασες σε αυτοάμυνα.

Και το στοιχείο του απαραίτητου και του αναλογικού όταν επικαλείσαι την αυτοάμυνα. και για εμένα το πιο σοκαριστικό σε τέτοιες υποθέσεις είναι το που μπορεί να οδηγήσει η αλόγηστη ζήλια και το πάθος ενός ανθρώπου σε μια σχέση. Είναι αρκετά τρομακτικό. Δηλαδή και που ήθελε να χωρίσει ο Τράβης και που ήθελε να προχωρήσει τη ζωή του με μια άλλη γυναίκα δεν τα κατάφερε ποτέ.

Αυτά λοιπόν για σήμερα. Ελπίζω να σας άρεσε το επεισόδιο. Μπορείτε να ακολουθήσετε και το κανάλι. Ευχαριστώ πολύ πολύ που με ακούσατε και τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο του Τις το καλό

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00