Skip to content
PodBase
Ο «Ευγενικός Γίγαντας» που Σκότωνε: Ed Kemper

Ο «Ευγενικός Γίγαντας» που Σκότωνε: Ed Kemper

Τι στο καλό;
Αύγουστος 16, 2026 00:43:22 Σεζόν 1 Επεισόδιο 6
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Σήμερα μιλάμε για τον Ed Kemper.

Στα 15 του είχε ήδη σκοτώσει τους παππούδες του. Λίγα χρόνια αργότερα, οι ψυχίατροι τον έκριναν αποκατεστημένο, το νεανικό του μητρώο διαγράφηκε και επέστρεψε στην κοινωνία.

Και τότε ξεκίνησαν οι φόνοι.

Ο «Co-ed Killer» δολοφόνησε έξι νεαρές γυναίκες στην Καλιφόρνια, πριν στραφεί τελικά στη μητέρα του και τη φίλη της. Παράλληλα, ήταν εξαιρετικά ευφυής, κοινωνικός, συνεργάσιμος και τόσο ικανός να μιλά για τον εαυτό του, ώστε αργότερα έγινε ένας από τους πιο γνωστούς serial killers που μελετήθηκαν σε συνεντεύξεις από το FBI.

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για την παιδική του ηλικία, τη δολοφονία των παππούδων του, το Atascadero και την αποφυλάκισή του, το κύμα δολοφονιών στο Santa Cruz, τον φόνο της μητέρας του, τη δίκη και την αποτυχημένη υπεράσπιση λόγω ακαταλογισίας, αλλά και το παράδοξο της μετέπειτα ζωής του: ένας άνθρωπος που πέρασε δεκαετίες ως υποδειγματικός κρατούμενος, ηχογραφώντας βιβλία για άτομα με προβλήματα όρασης και μιλώντας με το FBI για τον τρόπο σκέψης ανθρώπων σαν τον ίδιο.

Προειδοποίηση περιεχομένου: Το επεισόδιο περιλαμβάνει αναφορές σε ακραία βία, αποκεφαλισμό, νεκροφιλία και κανιβαλισμό.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Καλημέρα, καλησπέρα, χαίρετε και καλώς ήρθατε πίσω στο Τις το Καλό. Είμαι η Κάρμεν και σε κάθε επεισόδιο σας αφήγουμε μια υπόθεση true crime με λίγο court drama. Σήμερα θα μιλήσουμε για έναν serial killer ο οποίος είναι αρκετά γνωστός, όχι μόνο επειδή έγραφε γράμματα στην αστυνομία όπως έκανε και ο BTK που είχαμε δει σε ένα προηγούμενο επεισόδιο, αλλά και επειδή μέσα σε δεκάδες ώρες συνεντεύξων με το FBI βοήθησε ουσιαστικά να χτιστεί η ίδια επιστήμη του criminal profiling, όπως το ξέρουμε σήμερα.

Πολλοί από εσάς μπορεί να το γνωρίζετε και από τη σειρά του Netflix Mindhunter, πολύ ωραία σειρά, στην οποία εμφανίζεται αρκετά συχνά ως ένας εκπληκτικά ευφυής και συμπαθής άνθρωπος που συζητούσε αρκετά ήρεμα και φιλικά για το πώς αποκεφάλιζε τα θύματα του. Θα μιλήσουμε λοιπόν για τον Ed Kemper, ο οποίος ανάμεσα στο 1972 και 1973 δολοφόνησε έξι νεαρές γυναίκες στην περιοχή του Σάντα Κρους της Καλιφόρνια και μετά σκότωσε και τη δική του μητέρα, ενώ εννέα χρόνια νωρίτερα, σε ηλικία μόλις 15 ετών, είχε ήδη σκοτώσει τους παππούδες του.

Είναι μια υπόθεση που έχει και εξαιρετικά ενδιαφέροντα νομικά ζητήματα όπως το πώς κατέληξε ένας 15χρονος διπλός δολοφόνος να αποφυλακιστεί πλήρως και να έχει καθαρό ποινικό μητρό γιατί απέτυχε η υπεράσπιση του λόγω εικοτολογησίας παρά τη διάγνωση σχιζοφρένειας που είχε λάβει ως έφηβος γιατί ζήτησε ο ίδιος τη θενατική ποινή και δεν την πήρε και φυσικά πόσες συνεντεύξεις του άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο το FBI διεξάγει έρευνες με φυλακισμένους ή δελκύλες.

Θα δούμε τα εγκλήματά του, τι είπε ο ίδιος σε ανακριτές, ψυχιάτρους και δημοσιογράφους και φυσικά θα ανοίξουμε μερικές γωνίες για αυτά τα νομικά ζητήματα. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν. όταν γεννήθηκε. Λένε πως μέχρι τα τέσσερά του ήταν ήδη ένα κεφάλι ψηλότερος από τους συνομιλίκους του, τον φώναζαν γίγαντα αργότερα. Ο πατέρας του ήταν βετεράνος του Δευτέρωτου Παγκοσμίου Πολέμου, είχε συμμετάσχει σε δοκιμές πυρηνικών όπλων στον Ειρηνικό πριν επιστρέψει στην Καλιφόρνια για να εργαστεί ως ηλεκτρολόγος.

Από πολύ μικρή ηλικία, ο Κέμπερ τελούσε παράξενες τελειτουργίες με τις κούκλες της μικρότερης αδερφής του, αποκόπτοντας τα κεφάλια και τα χέρια τους. Όταν η μεγαλύτερη αδερφή του τον πείραξε κάποτε, ρωτώντας γιατί δεν προσπαθούσε να φιλήσει τη δασκάλα του, εκείνος είχε απαντήσει «Αν τη φιλήσω, θα έπρεπε πρώτα να τη σκοτώσω».

Θυμόταν αργότερα ότι ως μικρό αγόρι ξέφευγε κρυφά από το σπίτι οπλισμένος με την ξυφολόγχη του πατέρα του για να παρακολουθεί τη δασκάλα του από τα παράθυρα του σπιτιού της. Ένα από τα αγαπημένα του παιχνίδια ήταν το θάλαμος αερίων και η ηλεκτρική καρέκλα. Ζητούσε από την μικρότερη αδερφή του δηλαδή να τον δέσει και να γυρίσει έναν φανταστικό διακόπτη, οπότε εκείνος έπεφτε στο πάτωμα και είχε συσπάσει προσποιούμενος ότι εκτελούνταν.

Οι γονείς του είχαν μια εξαιρετικά τοξική σχέση, χώρισαν το 1957 ενώ πήραν επίσημα διαζύγιο το 1961. Ο πατέρας του δήλωσε αργότερα ότι οι αποστολές αυτοκτονία σε καιρό πολέμου και οι δοκιμές ατομικής βόμβας δεν ήταν τίποτα σε σύγκριση με το να ζεις με τη μητέρα του Κέμπερ. Μετά το διαζύγιο ο μικρός Ed έμεινε με την μητέρα του, την Κλαρ Νέλ, την οποία περιέγραφε ο ίδιος ο Ed ως νευρωτική, δεσποτική, αλκοολική και η οποία τον ταπείνωνε και τον κακοποιούσε συστηματικά.

Τον έκλεινε συχνά σε ένα κλειδωμένο υπόγειο τη νύχτα, φοβούμενη όπως έλεγε ίδια ότι θα έβλαπτε τις αδερφές του. σε τηλεφωνική συνομιλία με τον πατέρα του, την οποία ο μικρός Ed άκουσε κρυφά, τον περιέγραψε ως έναν πραγματικά αλόκοτο τύπο. Ο ίδιος ο Ed ισχυρίστηκε εργότερα ότι η μητέρα του αρνιόταν να του δείξει ιστοργή από φόβο μήπως τον κάνει ομοφυλόφιλο, ενώ ταυτόχρονα τον πίεσε συνεχώς να βγαίνει ραντεβού με κορίτσια.

Την περιέγραφε ως μεγάλη, αδέξια, άρρωστη, θυμωμένη γυναίκα. Ήδη από τα δέκα του έδειχνε σαφή σημάδια σκληρότητας προς τα ζώα Είχε θαψί ζωντανή την γάτα της οικογένειας και μετά την ξέθαψε και την αποκεφάλισε Αργότερα παραδέχτηκε ότι απολάμβανε την ικανοποίηση του να λέει επιτυχημένα ψέματα στην οικογένειά του σχετικά με τον θάνατο της γάτας Στα δεκατρία του σκοτώσε μια δεύτερη γάτα της οικογένειας επειδή πίστευε ότι προτιμούσε την μικρότερη αδερφή του και κράτησε τη γάτα αυτή στην τουλάπα του.

Δίνω έφαση σε αυτό πρωτού συνεχίσουμε, διότι δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει, αλλά οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, serial killers και βίαιοι άνθρωποι που βλέπουμε και συζητάμε, έχουν όλοι κάποια περιστατικά βίαιση συμπεριφοράς εναντίον ζώων όταν είναι μικροί ή έφηβοι. Και δεν είναι τυχαίο αυτό. Έχουν γίνει πάρα πολλές έρευνες σχετικά με την βία εναντίον ζώων σε τέτοιες ηλικίες και σχετικά με την σχέση της ως προάγγελος ας πούμε άλλων εγκλημάτων στο μέλλον εναντίον ανθρώπων.

Αν θέλετε να δείτε μια τέτοια έρευνα είναι του Longobardi και Ribera, θα τη βρείτε στο Google Scholar, του 2019, η οποία μελετά ακριβώς αυτό το πράγμα. Μελετά δηλαδή τις συνθήκες που συνεπάρχουν με την βία εναντίον των ζώων από νεαρούς και έφηβους, αλλά και τη σχέση αυτής της βίας με μελλοντική βία εναντίον ανθρώπων. Είναι πολύ ενδιαφέρον ζήτημα, πολύ στενάχωρο, ό,τι έχει να κάνει με τα ζωάκια είναι πολύ στενάχωρο, αλλά και πολύ ενδιαφέρον ζήτημα για να δείτε μερικές έρευνες, μερικές μελέτες που μελετούν ακριβώς αυτό.

Το πώς συνδέεται με άλλη βία ή με άλλες συνθήκες. Και εδώ αυτό το σημάδι υπήρχε στον Ed. Γι' αυτό ήθελα να τον αναφέρω αυτό. Να προχωρήσουμε τώρα. Σε ηλικία 14 ετών, ο Ed έφυγε από το σπίτι του για να πάει στον πατέρα του. Όπου και ανακάλυψε ότι εκείνος είχε ξαναπαντρευτεί και είχε πλέον δική του νέα οικογένεια. Ο Έτ δήλωσε αργότερα ότι ο πατέρας του νοιαζόταν περισσότερο για τη δεύτερη οικογένειά του παρά για εκείνους.

Οι γονείς του τελικά τον έστειλαν να ζήσει με τους παππούδες του από την πλευρά του πατέρα του σε ένα ράντσο στους πρόποδες της οροσυράς Σιέρα Νεβάδα. Περιέγραψε τον παππού του ως γεροντικό και την γιαγιά του ως γυναίκα που τον ευνούχιζε ψυχολογικά. Και να ξεκινήσουμε τώρα να βλέπουμε τα εγκλήματά του. θανάσιμα. Τηλεφώνησε στη μητέρα του η οποία του είπε να καλεί στην αστυνομία και αυτό ακριβώς έκανε και περίμενε ήρεμα μέχρι να φτάσουν οι αστυνομικοί.

Στο ερώτημα γιατί το έκανε δήλωσε στην αστυνομία ότι ήθελε απλώς να δει πώς θα ένιωθε να σκοτώσει τη γιαγιά του και αργότερα ότι σκότωσε τον παππού του γιατί θα θυμούνε μαζί του. Να κάνω ένα μικρό σχόλιο. Παρατηρήστε ότι τη γιαγιά του την πυροβόλησε και την μαχαίρωσε το λεγόμενο overkill ενώ τον παππού του απλά τον πυροβόλησε μία φορά.

Μια μικρή παρατήρηση σχετικά και με τη σχέση του με τις γυναίκες. Μέσα στο ατασκαντέρο οι ψυχίατροι και κοινωνική λειτουργή της Υπηρεσίας Νεανικής Δικαιοσύνης της Καλιφόρνια διαφώνησαν ριζικά με την αρχική διάγνωση των δικαστικών ψυχιάτρων. Οι εκθέσεις τους ανέφεραν ότι ότι ο Ετ δεν εμφάνιζε καμία έκφραση παραλυρήματος ή ψευδεστήσεων.

Τον βρήκαν ευφυή και σωστρεφή. Το IQ του μετρήθηκε αρχικά στο 136, αρκετά υψηλό, ενώ αργότερα σε δεύτερο τεστ έφτασε το 145. Και επαναδιαγνώστηκε με μία πολύ λιγότερο σοβαρή κατάσταση. Ο Ετ έγινε αγαπητός στους ψυχιατρούς του ως υποδειγματικός τρόφιμος και εκπαιδεύτηκε ώστε να χορηγεί ο ίδιος ψυχιατρικά τεστ σε άλλους τροφίμους.

Έγινε μέλος του τοπικού συλλόγου νέων επαγγελματιών και ισχυρίστηκε αργότερα ότι ανέπτυξε νέες κλίμακες για το ερωτηματολόγιο προσωπικότητας της Μινεσότα. Μετά την δεύτερη σύλληψή του παραδείχθηκε ότι η κατανόηση του πώς λειτουργούσαν αυτά τα τεστ του επέτρεψε να χειραγωγήσει τους ψυχιάτρους του. δηλώνοντας επίσης ότι έμαθε πολλά από τους σεξουαλικούς παραβάτες τους οποίους ο ίδιος χορηγούσε τεστ.

Στις 18 Δεκεμβρίου του 1969, στη 21η γενέθλιά του αποφυλακίστηκε υπό ορούς από το Ατασκαντέρο ενάντια στις συστάσεις των ίδιων των ψυχιάτρων του Ιδρύματος και παραδόθηκε στην φροντίβα της μητέρας του η οποία εργαζόταν τότε ως διοικητική βοηθός στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαντα Κρούς. είχε αποκατασταθεί πλήρως και στις 29 Νοεμβρίου του 1972, κρατήστε την αυτή την ημερομηνία, τον Ιαννικό του ποινικό μητρό διαγράφηκε μόνιμα.

Η διαγραφή Ιαννικού ποινικού μητρό είναι μια θεσμοθετημένη πρακτική σε πολλές Αμερικανικές πολιτείες, βασισμένη στη φιλοσοφία ότι οι έφηβοι έχουν μεγαλύτερη ικανότητα αποκατάστασης από ό,τι οι ενήλικοι. Και ότι ένα καθαρό ξεκίνημα στην ενήλικη ζωή τους δίνει καλύτερες πιθανότητες επανένταξης. Είναι μια αρχή που σε γενικές γραμμές έχει πολύ ισχυρή εμπειρική βάση.

Η πλειοψηφία των ανήλικων που διαπράττουν ακόμα και σοβαρά εγκλήματα δεν ξαναδιαπράττουν εγκλήματα ως ενήλικοι. Η περίπτωση του έντοστος αυτό το διέψευσε. Ζώντας ξανά με τη μητέρα του, ο Έντ παρακολουθούσε κοινωτικό κολέγιο σύμφωνα με τους όρους της αναστολής του και ελπίζε να γίνει αστυνομικός. Απορρίφθηκε ωστόσο λόγω μεγέθους.

Με ύψους 2 μέτρα και 6 εκατοστά κέρδισε το παρατσούκλι Big Ed. Δούλεψε σε διάφορες περιστασιακές δουλειές πριν προσληφθεί το 1971 στην υπηρεσία αυτοκινητοδρόμων της Καλιφόρνια. Το επίσης περίεργο εδώ πέρα είναι ότι διατήρησε φιλικές σχέσεις με αστυνομικούς του Σάντα Κρούς, επισκεπτόμενος ένα μπαρ στο οποίο συχναζάν το Judy Room.

Η σχέση του με τη μητέρα του παρέμενε τοξική. Οι γείτονες ακούγαν συχνά τους δυο τους να τσακώνονται βία. Ο ίδιος περιέγραψε αυτούς τους καυγάδες ως φρικτές βίες μάχες και ότι αν ήταν με άντρα που τσακωνότανε σίγουρα θα είχε φτάσει σε γροθιές. Την ίδια χρονιά που άρχισε να δουλεύει στην υπηρεσία αυτοκινητοδρόμων χτυπήθηκε από αυτοκίνητον όδηγου σε ματοσυκλέτα τραυματίζοντας σοβαρά το χέρι του και έλαβε αποζημίωση 15.000 δολαρίων από αστική αγωγή.

Με μέρος αυτών των χρημάτων αγόρασε ένα Ford Galaxy του 1969. Οδηγώντας τριγύρω παρατήρησε τον τεράστιο ρυθμό νεαρών γυναικών που έκαναν autostop στην περιοχή και τότε ήταν που άρχισε να αποθηκεύει στο αυτοκίνητό του πλαστικές σακούλες, μαχαίρια, κουβέρτες και χειροπέδες. Αρχικά σταματούσε για αυτές τις γυναίκες, αλλά δεν της έκανε τίποτα.

Τις άφηνε να φύγουν ήσυχα από το αυτοκίνητο. Κατά τη δική του εκτίμηση, μάζεψε περίπου 150 γυναίκες που έκανε οτοστόπ πριν νιώσει τις πρώτες φωνικές σεξουαλικές περιορμήσεις. Σε ορισμένες συνεντεύξεις του κατηγόρησε μέρη και τα ίδια τα θύματα του, λέγοντας ότι τον προκαλούσαν κατάμουτρα με το γεγονός ότι μπορούσαν να κάνουν οτιδήποτε ήθελαν.

Στις 7 Μαΐου του 1972, ο Έτ ενώ οδηγούς σταμάτησε για δύο 18χρονες φοιτητρίες, την Μέριεν Πέσκε και την Ανίτα Λουτσέσα που προσπαθούσαν να επισκεφθούν φιλούς στο Στάνφορτ. Οδήγησε για μία ώρα, καταφέροντας να φτάσει σε απομονωμένη δασόδη περιοχή κοντά στην Αλαμέντα, περιοχή που γνώριζε καλά από τη δουλειά του στην υπηρεσία αυτοκινητοδρόμων και εκεί πέρασε χειροπέδες τη Μέρι Εν και έκλεισε την Ανίτα στο Πορπαγκάς μετά μαχαίρωσε και στραγγάλισε την Μέρι Εν μέχρι θανάτου σκοτώνοντας στη συνέχεια την Ανίτα με παρομοίο τρόπο.

Ο Έτ σημείωσε ότι επέλεξε τις δύο αυτές γυναίκες επειδή έμοιαζαν ανώτερης μεσαίας τάξης και όπως είπε καλύτερης κατηγορίας ανθρώπων. ανθρώπων. Έβαλε τα σώματα και των δύο γυναικών στο πορπαγκάζ και επέστρεψε στο διαμέρισμά του. Στον δρόμο τον σταμάτησε ένας αστυνομικός για σπασμένο φανάρι φρένων. Και όπως φαντάζεστε, ο αστυνομικός δεν αντιλήφθηκε τίποτα για τα πτώματα στο αυτοκίνητο.

Ο Έτ θα ήταν μόνος του στο σπίτι, οπότε μετέφερε τα σώματα μέσα, τα φωτογράφησε και είχε σεξουαλική επαφή μαζί τους πριν τα διαμέλυσε. Αφού τα διαμέλυσε τα έβαλε σε πλαστικές σακούλες τις οποίες εγκατέλειψε κοντά σε ένα βουνό. Πριν πετάξει και τα κομμένα κεφάλια των δύο γυναικών είχε σεξουαλικές επαφές και με αυτά. Τον Αύγουστο εκείνης της χρονιάς βρέθηκε το κρανίο της Μέρι Εν ενώ κανένα έγχνος της Ανίτα δεν βρέθηκε ποτέ.

Το βράδυ της 14ης Σεπτεμβρίου του 1972 ο Έτς σταμάτησε για μία 15χρονη την ΑΙΚΟ ΚΟ η οποία είχε αποφασίσει να κάνει το στόπ για να πάει στο μάθημα χορού της αφού είχε χάσει το λεωφορείο. Οδήγησε ξανά σε απομακρυσμένη περιοχή όπου τράβηξε όπλο εναντίον της. Πριν κλειδωθεί κατά λάθος έξω από το ίδιο το αυτοκίνητο. Η ΑΙΚΟ όσο τον άφησε να ξαναμπεί παρόλο που το όπλο βρισκόταν ακόμα μέσα στο αυτοκίνητο.

Μέσα στο όχημα την έπνιξε μέχρι αναισθησίας, την κακοποίησε σεξουαλικά και την σκότωσε. Έβαλε το σώμα της στο πορπαγκάς και μετά απλά πήγε σε ένα κοντινό μπαρ για μερικά ποτά πριν επιστρέψει το διαμέρισμά του. Ομολόγησε αργότερα ότι βγαίνοντας από το μπαρ άνοιξε το πορπαγκάς θαυμάζοντας μέσα εισαγωγικά το ψάρεμά του σαν ψαράς.

Πίσω στο διαμέρισμα είχε σεξουαλική επαφή με το σώμα της Σαϊκο, μετά το διαμέλησε και το σκόρπισε με παρόμοιο τρόπο όπως στα προηγούμενα δύο θύματα του. Σχετικά με αυτό είναι χαρακτηριστική μια φράση και η γλώσσα που χρησιμοποίησε σε μια συνέντευξή του το 1974 στην οποία μιλώντας για τη δολοφονία συνέκρινε τον εαυτό του με κυνηγό και τα θύματα με το θύραμά του περιγράφοντας την όλη κατάσταση ως ότι εκείνος ήταν ο κυνηγός και εκείνες τα θύματα και ότι η νίκη σήμαινε ότι αυτές ήταν νεκρές και εκείνος ζωντανός.

Αυτή η γλώσσα κυριαρχίας και κατοχής εμφανιστεί ξανά και στην δίκη. Στις 7 Ιανουαρίου του 1973 ο Έτς σταμάτησε για την 18χρονη φοιτητρία Σίνθια Σάλ κοντά στο κολεγίο Καμπρίγιο. Οδήγησε σε δασόδη περιοχή όπου την πυροβόλησε θανάσιμα. Αργότερα έβαλε το σώμα της στο πορπαγκάς και οδήγησε πίσω στο σπίτι όπου έκρυψε το σώμα της σε ντουλάπι στο δωμάτιό του για όλη τη νύχτα.

Το επόμενο πρωί, μόλις η μητέρα του έφυγε για τη δουλειά, ο Έττη είχε σεξουαλική επαφή με το σώμα της Σύνθια, αφαίρεσε τη σφαίρα από το σώμα της, τη διαμέλησε και την αποκεφάλισε στην πανιέρα του σπιτιού. Κράτησε το κεφάλι της Σύνθια για αρκετές μέρες έχοντας κατ' επανάληψη σεξουαλική επαφή με αυτό Και τελικά το έθαψε στον κήπο στραμμένο προς τα πάνω με το πρόσωπο προς το παράθυρο του υπνοδωματίου της μητέρας του Μετά τη σύλληψή του εξήγησε ότι το έκανε αυτό επειδή η μητέρα του πάντα ήθελε ο κόσμος να την κοιτάζει με σεβασμό Τα υπόλοιπα μέρη του σώματος της Σύνθια τα πέταξε από έναν γκρεμό Μέσα στις επόμενες εβδομάδες όλα εκτός από το κεφάλι και το δεξί χέρι της ίνθια ανακτήθηκαν από ιατροδικαστές Ο ιατροδικαστής προσδιόρισε ότι το σώμα είχε κοπεί σε κομμάτια με ηλεκτρικό πριόνι Και μέσα από κάποια τέτοια παιδιά βγαίνουν όλα τα θρίλερ εν τω μεταξύ Βγαίνουν από πραγματικές ιστορίες αρρωστημένων ανθρώπων Στις 5 Φεβρουαρίου του 1973 μετά από έντονο καυγά με τη μητέρα του

ο Ed βγήκε από το σπίτι αναζητώντας πιθανά θύματα. Με αυξημένη υποψία για έναν serial killer που παραμόνευε για γυναίκες που έκαναν οτοστόπ στην περιοχή του Σάντα Κρούς, οι φοιτήτρες είχαν συμβουλευτεί να δέχονται μόνο αυτοκίνητα με πανεπιστημιακό αυτοκόλλητο. Ο Ed κατάφερε να αποκτήσει τέτοιο αυτοκόλλητο αφού η μητέρα του δούλευε στο πανεπιστημίο του Σάντα Κρούς.

Στο πανεπιστημιακό κάμπους συνάντησε ξεχωριστά την 23χρονη Ρόζα Λίντ Θόρπ και την 20χρονη Αλίς Λιού Κατά τη δική του περιγραφή πρώτα σταμάτησε για την Ρόζα Λίντ Η οποία καθώς έβγαινε από το κτίριο τον νόμιζε για συμφιδητή και μπήκε στο αυτοκίνητο και άρχισε φιλική κουβέντα Και λίγο αργότερα παρατήρησε την Αλίς να κάνει οτοστόπ και σταμάτησε και για αυτήν Οδηγώντας, ο Έτς σε κάποια φάση επιβράδυνε το αυτοκίνητο και πυροβόλησε την Ρόζα Λίντ στο κεφάλι.

Γύρισε τότε προς την Αλής επίσης, η οποία είχε μαζευτεί στο πίσω κάθισμα. Πυροβολώντας και αυτήν, οι δύο πρώτες σφαίρες αστόχησαν, αλλά η τρίτη την χτύπησε στον κρόταφο. Τήληξε τα σώματα σε κουβέρτες και τα πήγε προς το σπίτι, αλλά αφού πρώτα τα αποκεφάλισε αυτή τη φορά μέσα στο ίδιο το αυτοκίνητο. Είχε σεξουαλική επαφή με τα σώματα, μετά τα διαμέλυσε, αφαίρεσε τις σφαίρες για να αποτρέψει την ταυτοποίηση φυσικά.

Μέρος των σωμάτων βρέθηκε σε ένα φαράγγι μια εβδομάδα αργότερα και περισσότερα ακόμα μέρη βρέθηκαν τον Μάρτιο. Όταν τον ρώτησαν σε συνέντευξη γιατί αποκεφάλιζε τα θύματα του, αυτός εξήγησε. Οι φαντασιώσεις με το κεφάλι ήταν κάπως σαν τρόπιο. Το κεφάλι είναι εκεί που βρίσκονται όλα, ο εγκέφαλος, τα μάτια, το στόμα. Αυτό είναι το πρόσωπο.

Θυμάμαι που μου έλεγαν ως παιδί, κόβεις το κεφάλι και το σώμα πεθαίνει. Στις 20 Απριλίου του 1973, ο Ed ξύπνησε από τη μητέρα του, η οποία είχε μόλις επιστρέψει από ένα πάρτι. Καθισμένη στο κρεβάτι της διαβάζοντας ένα βιβλίο τον είδε να μπαίνει στο δωμάτιό της και του είπε υποθέτω ότι θα θες να κάτσουμε όλη νύχτα να μιλήσουμε τώρα Και εκείνος απάντησε όχι καληνύχτα Περίμενε να την πάρει ο ύπνος μετά ξαναμπήκε κρυφά στο δωμάτιό της για να τη χτυπήσει με σφυρί και να της κόψει το λαιμό με σουγιά Την αποκεφάλισε και όπως δήλωσε σε συνέντευξή του το 1984 ταπείνωσε το σώμα της Θα δώσουμε λίγες γραφικές λεπτομέρειες εδώ πέρα τώρα παιδιά να ξέρετε Τοποθέτησε το κεφάλι της σε ένα ράφι και της φώναζε για μία ώρα Της πετούσε βελάκια και τελικά όπως είπε τσάκισε το πρόσωπό της Έχει και συνέχεια αφαίρεσε τη γλώσσα και τον λάριγκά της και τα έβαλε μέσα σε αυτόν τον μηχανισμό της κουζίνας που κομματιάζει φαγητά, νομίζω λέγεται απολυματοφάγος αλλά καταλάβατε.

Και σχετικά με αυτό ο Έντ δήλωσε αυτό φάνηκε κατάλληλο όσο και αν είχε γκρινιάξει, ουρλιάξει και φωνάξει εναντίον μου τόσα χρόνια. Πολύ πολύ πολύ αιδιαστικό, το ξέρω, συγγνώμη, έπρεπε να το πω ωστόσο για να μπορέσετε να καταλάβετε την επόμενη του πρόταση, αλλιώς δεν θα βγάζει νόημα Αργότερα έκρυψε το σώμα της μητέρας του σε ένα ντουλάπι και πήγε να πιει σε ένα κοντινό μπαρ Επιστρέφοντας, κάλεσε στο σπίτι την 59χρονη κολλητή φίλη της μητέρας του, την Σάρα Σέιλι Χάλετ, για δείπνο και ταινία Όταν έφτασε, την στραγγάλισε Έκρυψε και το δικό της σώμα σε ντουλάπι, συγκάλυψε κάθε εξωτερικό σημάδι διατάραξης και άφησε ένα σημείωμα για την αστυνομία.

Το οποίο έλεγε «περίπου 5 και 15 πρόμεση βρίας Σάββατο. Δεν χρειάζεται να υποφέρει άλλος τα χέρια αυτού του τρομερού δολοφόνου Χασάπη. Ήταν γρήγορο, έτσι όπως το ήθελα. Όχι πρόχειρο και ημιτελές κύριοι, απλώς έλλειψη χρόνου. Έχω πράγματα να κάνω. Και τρία θαυμαστικά. Στη συνέχεια δραπέτευσε από τη σκηνή. Οδήγησε ασταμάτητα προς το πέβλο του Κολοράντο, παίρνοντας χάπια καφεΐνης για να μείνει ξύπνιος για το ταξίδι αυτό των πάνω από χιλίων εξακουσιών χιλιόμετρων.

Είχε μαζί του τρία όπλα και εκατοντάδες σφαίρες, πιστεύοντας ότι ήταν στόχος ενεργού κυνηγητού. Χωρίς να ακούει όμως κάποια είδηση στο ραδιόφωνο σχετικά με τους φόνους της μητέρας του και της κολλητής της Σάρα, όταν έφτασε στο Πέβλο βρήκε τηλεφωνικό θάλαμο και κάλεσε την αστυνομία για να ομολογήσει τους φόνους. Αλλά η αστυνομική δεν πήραν στα σοβαρά την κλίστου και του είπα να ξανακαλείς αργότερα.

Λίγες ώρες αργότερα ξανακάλεσε, ζητώντας να μιλήσει με έναν συγκεκριμένο αστυνομικό που γνώριζε προσωπικά και ομολόγησε σε εκείνον τον φόνο της μητέρας του και της Σάρα και περίμενε την αστυνομία να το συλλάβει. Με τη σύλληψή του ομολόγησε επίσης και τους φόνους των έξι φοιτητριών. Όταν ρωτήθηκε αργότερα γιατί παραδόθηκε, απάντησε.

Ο αρχικός σκοπός είχε χαθεί. Δεν εξυπηρετούσε πλέον κανέναν σωματικό ή πραγματικό ή συναισθηματικό σκοπό. Ήταν απλώς μια καθαρή σπατάλη χρόνου. συναισθηματικά δεν άντεχα άλλο. Προς το τέλος εκεί άρχισα να νιώθω την ανοησία όλης αυτής της καταραμένης υπόθεσης και στο σημείο της σχεδόν εξάντλησης, της σχεδόν κατάρρευσης απλώς είπα στον διάολο και τα σταμάτησα όλα.

Καταλάβατε, κουράστηκε κιόλας. Αυτός ήταν που κουράστηκε. Αυτός ήταν που δεν άντεχε άλλο την κατάσταση. Να προχωρήσουμε τώρα στη δίκη. Ο ΑΕΤ κατηγορήθηκε στις 7 Μαΐου του 1973 με 8 κατηγορίες ανθρωποκτονίας πρώτου βαθμού. Δεδομένες της ρητής και εξαιρετικά λεπτομερούς ομολογίας του, η μόνη ρεαλιστική επιλογή της υπεράσπισης του ήταν να δηλώσει αθώος λόγο ακαταλογισίας.

Η δίκη ξεκίνησε στις 23 Οκτωβρίου του 1973. Να σας πω επίσης πως όσο βρισκόταν υποκράτηση, ο ΑΕΤ επιχείρησε και αυτοκτονία δύο φορές. Τρεις δικαστικοί ψυχίατροι, διορισμένοι από το δικαστηριονο, έκριναν τον Εντ λογικό. Ένας από αυτούς, ο Dr. Joel Fort, ερεύνησε τα νεανικά του αρχεία και τη διάγνωση σχιζοφρένειας που είχε λάβει τότε και του έκανε συνέντευξη μεταξύ άλλων υπό επίδραση ορού αληθείας.

Ο Φόρτ ανέφερε στο δικαστήριο ότι ο Έντ είχε προβεί σε κανιβαλισμό ισχυριζόμενος ότι είχε κόψει σάρκα από τα πόδια θυμάτων του, τη μαγείρεψε και την κατανάλωσε Παρόλα αυτά, ο Φόρτ κατέληξε ότι ο Έντ ήταν πλήρως ενήμαρος σε κάθε περίπτωση και δήλωσε ότι απολάμβανε την προοπτική της διαβόητης τίμης που θα συνόδευε την ετικέτα του δολοφόνου Ο Έντ αργότερα ανέρεσε την ομολογία περί κανιβαλισμού Η Καλιφόρνια εφάρμοζε τότε, όπως εξάλλου και σε πολλές Αμερικανικές πολιτείες ακόμα και σήμερα, το λεγόμενο κριτήριο McNutton, μια νομική αρχή που προέρχεται από βρετανική δικαστική απόφαση του 1843 και η οποία απαιτεί να αποδειχθεί ξεκάθαρα ότι τη στιγμή της πράξης ο κατηγορούμενος έπασχε από τέτοιο λάτωμα λογικής, λόγω ασθενείας του νου, ώστε είτε δεν γνώριζε τη φύση και το είδος της πράξης του, είτε αν το γνώριζε δεν καταλάβαινε ότι αυτό που έκανε ήταν λάθος.

Είναι το ίδιο βασικό νομικό κριτήριο που έχουμε ξανασυναντήσει σε προηγούμενα επεισόδια. Απλώς εδώ δούλεψε ενάντια στην υπεράσπιση με έναν ιδιαίτερο καθαρό τρόπο. Ο Ετ φάνηκε να γνωρίζει με σαφήνεια ότι η φύση των πράξεών του ήταν λάθος και είχε δείξει σαφή στοιχεία προμελέτης. Αποθηκεύε συστηματικά χειροπέδες, σχοινιά, μαχαίρια στο αυτοκίνητό του, επέλεγε προσεκτικά απομονωμένες τοποθεσίες που γνώριζε από τη δουλειά του και το άλλο που σας είπα αφαιρούσε σφαίρες από τα σώματα, ειδικά για να αποτρέψει την αστυνομική ταυτοποίηση.

Την 1η του Νοέμβρη ο Έτ κάθισε ο ίδιος στο εδόλιο. κατέθεσε ότι σκότωσε τα θύματα του γιατί τα ήθελε για τον εαυτό του σαν κτήματα και προσπάθησε να πείσει τους ενόρκους ότι ήταν παράφρονο με το σκεπτικό ότι οι πράξεις του θα μπορούσαν να διαπραχθούν μόνο από κάποιον με διαταραγμένο νου δήλωσε ότι δύο υπάρξεις κατοικούσαν στο σώμα του και ότι όταν η δολοφονική προσωπικότητα αναλάμβανε τον έλεγχο ήταν κάπως σαν λιποθυμία.

Η στρατηγική αυτή, να επικαλείται δηλαδή μια εναλλασσόμενη προσωπικότητα ή διαχωρισμός συνείδησης όπως είπαν, χωρίς όμως να συνοδεύεται αυτό από πραγματικά συμπτώματα κατά τη διάρκεια της ίδιας της πράξης όπως παραλήρημα ή ψευδεστήσεις, είναι ακριβώς το είδος επιχειρήματος που το κριτήριο MAC-NATEN είναι σχεδιασμένο να απορρίπτει.

Δεν αρκεί να ισχυρίζεσαι ότι ένιωθες αλλού ή εκτός ελέγχου τη στιγμή του εγκλήματος Πρέπει να αποδειχθεί ότι δεν γνώριζες ότι αυτό που έκανες ήταν λάθος Επίσης στην κατάθεσή του αυτή εμφανίζεται πολύ καθαρά ένα μοτίβο που είχε περιγράψει σε άλλες συνεντεύξεις Ότι οι γυναίκες όσοι ήταν ζωντανές ήταν για αυτόν μακρινές Και δεν μπορούσε να δημιουργήσει τη σχέση που φαντασιονόταν ενώ με το θάνατό τους μπορούσαν πλέον να του ανήκουν.

Σε παλαιότερη συνέντευξη είχε φτάσει να τις περιγράψει και ως spirit wives. Δεν το λέω για να υιοθετήσουμε τη δική του ερμηνεία προφανώς, αλλά γιατί δείχνει πόσο έντονα ο ίδιος συνέδε τη βία με κατοχή, έλεγχο και μια φαντασιακή μορφή σχέσης. Στις 8 Νοεμβρίου του 1973, οι έξι άνδρες και έξι γυναίκες ένορκοι διασκέφθηκαν για πέντε ώρες πριν κρίνουν τον ΕΔ λογικό και ένοχο για όλες τις κατηγορίες.

Και τώρα ερχόμαστε σε ένα άλλο ζήτημα αυτής της υπόθεσης. Ο ίδιος ο ΕΔ ζήτησε από το δικαστήριο τη θανατική ποινή. Ζήτησε ρητά θάνατο μέσω βασανιστήριων. Ωστόσο το ανώτερο δικαστήριο της Καλιφόρνια είχε μόλις τον προηγούμενο χρόνο, το 1972, με την απόφαση People vs. Anderson, και η ρήξη τη θανατική ποινή αντισυνταγματική βάση του συντάγματος της πολιτείας.

Ήταν ένα προσωρινό μορατόριο που θα ανατρεπόταν αργότερα μέσω δημοψηφίσματος, αλλά όχι έγκαιρα ώστε να αφορά την υπόθεση του ΕΔ. Ανταυτού καταδικάστηκε σε 7 χρόνια έως ισόβια για κάθε κατηγορία, εκτιόμενες ταυτόχρονα. Δηλαδή ουσιαστικά μια ενιαία ποινή ισόβιας κάθεξης, ανεξάρτητα από το πόσες κατηγορίες σώρευε. Είναι ένα αντίστροφο παράδειγμα σε σχέση με όσα έχουμε δει σε προηγούμενα επεισόδια. Στις άλλες περιπτώσεις οι δολοφόνοι πάλευαν σκληρά νομικά ενάντια στην θενατική ποινή, ενώ εδώ έχουμε έναν κατηγορούμενο που την επιθυμούσε ενεργά.

Λίγο μετά την μεταφορά του στην ιατρική εγκατάσταση της Καλιφόρνια στο Βακαβίλ, οι ψυχιαίδροι τον επαναξιολόγησαν, καταλήγοντας πλέον σε διάγνωση αντικοινωνικής, ναρκισιστικής και σχιζότυπης διαταραχής προσωπικότητας. Εκεί κρατούνταν στην ίδια πτέρυγα με άλλους διαβόητους εγκληματίες, όπως τον Χέμπερτ Μούλιν, σιραλ κίλερ που δρούσε την ίδια περίοδο και στην ίδια περιοχή, και τον Τσάρλς Μάνσον.

θα τους καλύψουμε και αυτούς στα επόμενα επεισόδια. Ο Έντ δεν έκρυβε την περιφρόνησή του για τον Χέρπερτ Μούλιν, περιγράφοντάς τον ως απλώς έναν ψυχρόαιμο δολοφόνο που σκότωνε τον καθένα που έβλεπε χωρίς κανέναν καλό λόγο. Έτσι έλεγε. Χειραγωγούσε και εκφόβιζε τον Μούλιν, ο οποίος ήταν πολύ πιο κοντός από τον Έντ, χρησιμοποιώντας, όπως ο ίδιος περιέγραψε ειρωνικά, τεχνικές τροποποίησης συμπεριφοράς.

Το πιο παράδοξο είναι ότι η Έτ παρουσιάζει τη συμπεριφορά του απέναντι στο Μούλιν σχεδόν σαν πείραμα συμπεριφορικής ψυχολογίας. Όταν ο Μούλιν ενοχλούσε τους άλλους τραγουδώντας, του πετούσε νερό και όταν σταματούσε, του έδινε φιστίκια. Κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεών του, σχολίασε ότι ο Μούλιν ήταν ένας no-class killer και μετά από λίγο συνειδητοποίησε την ηρωνία του πράγματος και γέλασε σχετικά με το ότι μιλούσε τόσο ηθικολογικά για έναν άλλον δολοφόνο, ο ΕΔ, μετά πόσα είχε κάνει ο ίδιος, παρέμεινε στον γενικό πληθυσμό της φυλακής και θεωρούνταν υποδειγματικός κρατούμενος.

Ήταν υπεύθυνος για τον προγραμματισμό ραντεβού άλλων κρατουμένων με ψυχιάτρους και έφτιαχνε επιδέξια κεραμικά φλιτζάνια. Έγινε επίσης παραγωγικός αφηγητής ηχητικών βιβλίων για φιλανθρωπικό πρόγραμμα που προετοίμαζε υλικό για άτομα με προβλήματα όρασης Ένα άρθρο των Los Angeles Times το 1987 ανέφερε ότι ήταν συντονιστής του προγράμματος της φυλακής και είχε αφιερώσει προσωπικά πάνω από 5.000 ώρες αφήγησης με εκατοντάδες ολοκληρωμένες ηχογραφίσεις στο όνομά του ανάμεσά τους ασυνήθιστα το μυθιστόρημα τρόμο Flowers in the Attic και ακόμα και το Star Wars και σχετικά με αυτό δήλωσε στους Los Angeles Times δεν μπορώ να σας πω τι σήμαινε αυτό για μένα.

Το να μπορώ να κάνω κάτι επικοδομητικό για κάποιον άλλον να με εκτιμούν τόση άνθρωποι. Το καλό συνέστημα που μου δίνει μετά από αυτό που έχω κάνει. Βάζω έναν ηρωνικό τόνο στην αφήγησή μου, δεν ξέρω αν το παρατηρήσατε γιατί ειλικρινά νομίζω πως απλά μας δουλεύει μες στα μούτρα μας, το ότι τον ενδιέφερε να κάνει κάτι επικοδομητικό για έναν άλλον άνθρωπο και να τον εκτιμούν οι άλλοι άνθρωποι.

Τέλος πάντων, συνταξιδοτήθηκε από αυτή τη δραστηριότητα το 2015 μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο. Το στοιχείο αυτό δεν είναι απλώς ένας παλιός τριλός γύρω από τον Ed. Φέτος, το 2026, το People επανήλθε στην ιστορία του Blind Project. Ο Ed είχε αναλάβει ηγετικό ρόλο στο πρόγραμμα, είχε ηχογραφήσει εκατοντάδες βιβλία και σύμφωνα με το δημοσίευμα που παραπέμπει σε ρεπορτά στο Los Angeles Times του 1987, είχε περισσότερα από 4 εκατομμύρια παραγωγές μαγνητοτενίας.

Όσο ήταν φυλακισμένος, ο Ed συμμετείχε σε πλήθος συνεντεύξεων συμπεριλαμβανομένων ντοκιμαντέρου όπως το The Killing of America του 1981. Ο προφάιλερ του FBI, John Douglas, τον περιέγραψε ως από τους πιο έξυπνους κρατούμενους που είχε πάρει ποτέ συνέντευξη, ικανό για σπάνια διορατικότητα για βίω εγκληματία, προσθέτοντας ότι προσωπικά το συμπαθούσε, αποκαλώντας τον φιλικό, ανοιχτό, ευαίσθητο, με καλή αίσθηση χιούμορ.

Και όπως σας είπα και στην αρχή, η σημασία του ED σχετικά με το Behavioral Analysis Unit του FBI και την εξέλιξη του Criminal Profiling είναι ότι αποτέλεσε έναν από τους φυλακισμένους δράστες που μελετήθηκαν μέσα στο μεταγενέστερο ερευνητικό πρόγραμμα των συνεντεύξεων και εντός αυτού του υλικού περιλαμβάνεται μια φωτογραφία του όσο του έπαιρνε συνέντευξη ο John Douglas στο πλαίσιο αυτής της έρευνας για το Criminal Profiling.

Και εδώ να αναφέρουμε κάτι σχετικά με αυτό και την συμμετοχή του Ed στο χτίσιμο αυτού του προγράμματος του προφίλ των εγκληματιών του FBI, μέσα από εκτενή συνεντεύξεις με τον πράκτορα Robert Ressler, έναν από τους θεμελιωτές του Behavior Analysis Unit. Σύμφωνα με την ψυχολόγο Ann Bourques, στο τέλος μίας από αυτές τις συνεντεύξεις, ο Ed είπε στον Ρέσλερ «Ο φύλακας δεν πρόκειται να επιστρέψει, είναι αλλαγή βάρδιας. Δεν θα είναι εδώ για 30 λεπτά.

Σε αυτό το διάστημα θα μπορούσα να σπάσω το κεφάλι σου και να το αφήσω στο τραπέζι». «Θα κατήχα τότε τη φυλακή», σκότωσε έναν πράκτορα του FBI. Όταν επέστρεψε ο φύλακας, ο Ed είπε ότι αστείευόταν. Ανεξάρτητα από το αν πρόκειτο για αστείο ή για πραγματική απειλή, το περιστατικό είχε άμεσο θεσμικό αντίκτυπο Το FBI άλλαξε το πρωτόκολλό του, απαιτώντας πλέον οι πράκτορες να διεξάγουν τέτοιες συνεντεύξεις πάντα σε ζευγάρια, πότε μόνοι τους Σε μία από τις δηλώσεις του, ο Ed περιέγραψε τη θεωρία του πάνω στην ίδια την ιδέα της θυματοποίησης, λέγοντας όταν κάποιος εγκαταλείπει τον εαυτό του στο να γίνει θύμα θα καταλήξει να είναι έννο.

Είναι μια δήλωση που πολλοί μελετητές γλωσσολογικής ανάλυσης έχουν επισημάνει ως χαρακτηριστικό δείγμα του πώς οι serial killers χρησιμοποιούν τη γλώσσα για να μετατοπίσουν την ευθύνη μακριά από τον εαυτό τους και πάνω στις δύο τα θύματα. Υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη Critical Discourse Analysis, λέγεται, του 2020 της Arwa Bin Damas που συνέκρινε από μαγνητοφωνημένες συνεντεύξεις του Ed και του Jeffrey Dahmer.

Οι ερευνητές εξέτασαν τις επαναλήψεις, παύσεις, δισταγμούς, αρνήσεις και τον τρόπο με τον οποίο αναφερόνταν στα θύματα. Στον Ed παρατήρησαν ιδιαίτερα συχνή χρήση αντωνυμιών και άλλων έμεσων αναφορών αντί για τα ονόματα των θυμάτων την οποία ερμήνευσαν ως γλωσσική απόσταση από αυτά. Και επίσης τον περιγράφουν ως πολύ πιο άνετο και σίγουρο όταν μιλούσε για τις πράξεις του από ότι ο Ντάμερ.

Ο Έντε γίνε πρώτη φορά επιλέξιμος για αποφυλάκηση υπόρους το 1979. Απορρίφθηκε εκείνη τη χρονιά και ξανά το 1980, το 1981 και το 1982. Παρετήθηκε στη συνέχεια από το δικαίωμα του Σιακρόαση το 1985. Απορρίφθηκε ξανά το 1988 όπου δήλωσε στο δικαστήριο «Η κοινωνία δεν είναι έτοιμη με κανέναν τρόπο ή μορφή για εμένα. Δεν μπορώ να τους κατηγορήσω για αυτό».

Απορρίφθηκε ξανά το 1991 και το 1994. Παραιτήθηκε από το δικαίωμά τους η ακρόαση το 1997 και το 2002. Παραιδεύθηκε στην επόμενη ακρόαση το 2007 όπου απορρίφθηκε ξανά. Η εισαγγελέας Άριαν Σίμονς δήλωσε τότε «Δεν μας ενδιαφέρει πόσο υποδειγματικός κρατούμενος είναι λόγω της τεράστιας βαρύτητας των εγκλημάτων του». Παρετήθηκε ξανά το 2012, απορρίφθηκε το 2017 και αφού αρνήθηκε να παρευρεθεί σε ακούραση το 2024, απορρίφθηκε ξανά.

Η επόμενη ημερομηνία επιλεξιμότητας του είναι το 2031, 52 χρόνια μετά την πρώτη του αίτηση. και ναι, κάπου εδώ καταλαβαίνετε ότι είναι ακόμα ζωντανός παιδιά. Είναι 77 χρονών. Στο αμερικανικό σύστημα, μια ποινή 7 ετών νέος εισόβεια δεν σημαίνει ότι ο κρατούμενος αποφυλακίζεται αυτόματα μετά από 7 χρόνια. Σημαίνει ότι γίνεται επιλέξιμος να ζητήσει αποφυλάκηση πόρους από αυτό το σημείο και μετά.

Και έναν εξάρτητο συμβούλιο αποφυλακίσεων αποφασίζει σε κάθε ξεχωριστή ακρόαση αν θα το εγκρίνει. Οι κρατούμενοι επίσης έχουν το δικαίωμα να παρετηθούν από μια προγραμματισμένη ακρόαση συνήθως όταν οι ίδιοι δικηγόροι τους κλούν ότι δεν έχουν καμία ρεαλιστική πιθανότητα επιτυχίας, αναβάλλοντάς την σε μεταγενέστερη ημερομηνία.

Τα συμβούλια υποφυλάκησης οφείλουν να σταθμίζουν πολλαπλούς παράγοντες. Τη συμπεριφορά του κρατουμένου μες στη φυλακή, την ψυχιατρική τοξιολόγηση, το επίπεδο κινδύνου υποτροπής, αλλά και σε πολλές πολιτείες όπως η Καλιφόρνια, την βαρύτητα του εγκλήματος ως ξεχωριστό ανεξάρτητο κριτήριο. Στην περίπτωση του ΕΔ βλέπουμε καθαρά πώς αυτοί οι παράγοντες μπορούν να συγκρούονται ριζικά.

Απ' τη μία έχουμε έναν άνθρωπο που με βάση σχεδόν κάθε μετρήσιμο δείκτη συμπεριφοράς μέσα στη φυλακή 50 χρόνια χωρίς σοβαρό πειθαρχικό παράπτωμα, χιλιάδες ώρες εθελοντικής προσφοράς, τεχνική δεξιότητα ακόμα και ενεργή συνεργασία με τις ίδιες τις αρχές επιβολής νόμου μέσω των συνεντεύξεών του θα φαινόταν ένας υποδειγματικός υποψηφίος για αποφυλάκηση.

Απ' την άλλη όμως, μία ψυχιατρική αξιολόγηση του 2024 τον χαρακτήρισε και πάλι υψηλού κινδύνου για υποτροπή και ίδια εφίση των εγκλημάτων του, η δολοφονία από τα γυναικόν, τη σύνδεσή του της μητέρας και δύο ακόμα ανθρώπων στα 15 του, παραμένει νομικά ένας παράγοντας που ένας συμβούλιο αποφυλάκησης μπορεί νόμιμα να θεωρήσει από μόνο του αρκετό λόγο άρνησης, ανεξάρτητα από την καλή συμπεριφορά.

Άρα η αποκατάσταση και η επικίνδυνοτητα δεν είναι πάντα το ίδιο πράγμα Ειδικά σε υποθέσεις τέτοιας βαρύτητας Κλείνουμε λοιπόν το σημερινό μας επεισόδιο Νομίζω ότι η υπόθεση του Εντ είναι αρκετά σοκαριστική Λόγω αυτής της αντίθεσης που έχουν τα εγκλήματα του Εντ Και η συμπεριφορά και η προσωπικότητα του Εντ Σύμφωνα με τις περιγραφές ανθρώπων που τον έχουν γνωρίσει και του έχουν πάρει συνέντευξη ως έναν πολύ ευγενικός, έναν πολύ ευφυή, ως πολύ βοηθητικό προς το FBI, αφιερώνοντας ώρες για τυφλούς ανθρώπους που δεν ξέρουν να διαβάζουν τα βιβλία τους, δείχνοντας δηλαδή ότι θέλει να κάνει και μία συνεισφορά στην κοινωνία.

Αλλά απ' την άλλη δεν πρέπει να ξεχνάμε τα φρικτά του εγκλήματα. Η αντίθεση είναι αρκετά μεγάλη και νομίζω το σύστημα προφυλάξης της Καλιφόρνια έχει δώσει τη δική του απάντηση ξανά και ξανά εδώ και σχεδόν 50 χρόνια. Η καλή συμπεριφορά μπορεί να αλλάξει το πώς μεταχειρίζεται κανείς έναν κρατούμενο μέσα στη φυλακή, αλλά δεν αλλάζει από μόνη της το τι έκανε πριν μπει εκεί.

Και αυτό είναι το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο της υπόθεσης του Ετ Όχι ότι δεν μπορούσε να μιλήσει για τον εαυτό του, αλλά ακριβώς το αντίθετο Μπορούσε να είναι ευγενικός, συνεργάσιμος, εξαιρετικά ευφύης και εντυπωσιακά αναλυτικός για τη δική του βία Η δημοσιογράφος που τον συνάντησε αμέσως μετά την καταδίκη του Περιέγραψε αυτή ακριβώς την εναλλαγή από έναν φιλικό, σχεδόν γοητευτικό συνομιλητή σε έναν άνθρωπο που μέσα σε δευτερόλεπτα μπορούσε να βυθιστεί ξανά στην αφήγηση της βίας του.

Κι ίσως γι' αυτό ο Ed παραμένει τόσο ενδιαφέρον εγκληματολογικά επειδή μας θυμίζει ότι η ικανότητα αυτοανάλυσης, η ευφυΐα και η κοινωνική λειτουργικότητα δεν είναι το ίδιο πράγμα με την συνέστηση ή την έλλειψη επικίνδυνότητας. Σας προτείνω να δείτε και αυτή τη σειρά την Mindhunter που ανέφερα. Είναι πάρα πολύ ωραία γενικά αλλά άμα θέλετε να δείτε και αυτή την αντίθεση, την έντονη αντίθεση μεταξύ του χαρακτήρα του και των εγκλημάτων του και ο ηθοποιός μοιάζει επικίνδυνα πολύ με τον Ed.

Έχει σχολιαστεί αυτό για αυτή τη σειρά γιατί Mindhunter ότι ό,τι εγκληματία δείχνουν έμοιαζε πάρα πολύ ο ηθοποιός με τον πραγματικό εγκληματία έκαναν καλό casting. Τέλος πάντων, αλλά αυτή η αντίθεση φαίνεται πάρα πολύ στη σειρά και θα πιάσετε τον εαυτό σας να ξεχνάει ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ο άνθρωπος που σκότωσε τα διγυναίκες, που τις διαμέλυσε, που είχε σεξουαλικές επαφές με τα σώματά τους, που έκανε ό,τι έκανε.

Και αυτό είναι το ανατριχιαστικό και το χειρότερο κατά μένα. Το πώς μπορούν να μεταχειρίζονται τα συναισθήματα άλλων ανθρώπων αυτοί οι άνθρωποι. Υπάρχουν πάρα πολλά αποσπάσματα από τις συνεντεύξεις του έτσι στο ίντερνετ. Θα σας βάλω ένα πάρα πολύ μικρό αποσπάσμα στο οποίο μιλάει για το τι θα είχε συμβεί εάν είχε παραδοθεί νωρίτερα στην αστυνομία και στο οποίο θα αντιληφθεί τα πάρα πολύ γρήγορα τη χειριστικότητά του.

Ακούσατε τον Έττ να μας κάνει ωριακά επίπληξη για το ότι μιλάμε για ανθρώπους και όχι για πράγματα. Ο τρόπος με τον οποίο το λέει αυτό σε κάνει να νιώθεις ότι εμείς δεν σεβόμαστε τα θύματα. Ότι εμείς τα αντιμετωπίζουμε σαν πράγματα και όχι σαν ανθρώπους. Και ότι αυτός τα σέβεται. Και το τονίζει σε εμάς για να μας το μάθει, για να μας περάσει αυτόν τον σεβασμό που έχει αυτός τα θύματα σε εμάς.

Από όλα τα αποσπάσματα των συνεντεύξεών του, αυτό ήταν το σημείο στο οποίο πιστεύω προσωπικά ότι η χειριστικότητά του είναι πάρα πάρα πάρα πολύ εμφανής Αν κάποιος δεν γνωρίζει το γενικότερο πλαίσιο της συζήτησης σε αυτό το βίντεο, σε αυτή τη συνέντευξη και απλά του βάλεις αυτό το αποσπάσμα Θα νομίζω ότι απλά είναι κάποιος αναλυτής, κάποιος ερευνητής, κάποιος άλλος και όχι ο δολοφόνος, αυτό θέλω να πω Αν σας άρεσε το σημερινό επεισόδιο Μπορείτε να ακολουθήσετε το κανάλι Στο επόμενο Σκεφτόμουν μήπως φύγουμε λίγο Από τα όρια της Αμερικής Διότι από ό,τι έχετε καταλάβει 6 επεισόδια τώρα Και είναι όλα στην Αμερική που διαδραματίζονται Να σας αναφέρω και κάτι σχετικά με αυτό Στο επόμενο επεισόδιο Αλλά ναι, θα δούμε Ευχαριστώ πάρα πολύ που με ακούσατε Και τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο του Τις το καλό

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00