Κτήμα Κώστα Λαζαρίδη: Από τον αμπελώνα της Δράμας σε ένα όνομα-θρύλο για το ελληνικό κρασί
Το κρασί με απλά λόγιαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Γιορτάζουμε το εκατοστό πόντκαστ μας με ένα αφιέρωμα σε ένα από τα εμβληματικά οινοποιεία της χώρας. Ο Κώστας Λαζαρίδης διηγείται τη συναρπαστική πορεία του.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Βεβαίως και είμαι έτοιμος γιατί άλλωστε νομίζω ότι σε όλα αυτά τα 100 επεισόδια, αυτό ψάχναμε να βρούμε πάντα, ιστορίες με βάθος, με ανθρώπους, με τόπους, αμπελώνες, αλλά κυρίως ιστορίες και νομίζω ότι έτσι θα ξεκινήσουμε σήμερα. Θα ξεκινήσουμε λοιπόν με έναν ευληματικό άνθρωπο του ελληνικού κρασιού, τον κύριο Κώστα Λαζαρίδη, που θα ανοίξει το podcast μας.
Ωραία. Οπότε πάμε δράμα σήμερα. Πάμε δράμα, θα ξεκινήσουμε από τη δράμα τώρα που θα καταλήξουμε Βλέπουμε Ακούτε ακόμα ένα podcast της σειράς Το κρασί με απλά λόγια Με την Ινοχώο Diploma WSET Η Ρόκολια Κουδάκη Και τον Παναγιώτη Ορφανίδη Μια συνεργασία της Λάιφο με το δίκτυο FM 91,5 Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο της σειράς Το κρασί με απλά λόγια Ακολουθήστε μας στο Spotify Στα Apple Podcast Στο κανάλι της Λάιφο στο YouTube και στο Life.gr Είναι τα podcast της Life.
Το podcast που ακολουθεί είναι μια χορηγία από τα Estates Κώστα Λαζαρίδη. Λοιπόν, ωραία. Η Ρο, πάμε δράμα να συναντήσουμε τον Κώστα Λαζαρίδη. Έχει μας πει κάτι έτσι για τη δράμα. Ωραία, να σας πω μερικά πράγματα για τη δράμα. Είναι μια πολύ όμορφη περιοχή, κατάφυτη που κυριαρχεί το υγρό στοιχείο βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Φαλακρό και οι οποίοι το αποκαλούν και βουνό των λουλουδιών η υδράμα λεγόταν δίδραμα ή ύδραμα λόγω του ότι είχε άφθονο νερό επίσης η δράμα είναι συνηφασμένη με τη διονυσιακή λατρεία και την παραγωγή του κρασιού από την αρχαιότητα γνώρισε μια πάρα πολύ μεγάλη άνθηση αυτή η πόλη γιατί ήταν και είναι ακόμα μια πολύ σημαντική περιοχή για την παραγωγή μαρμάρου μαρμάρο ξακουστό σε όλο τον κόσμο και επίσης ήταν ξακουστή και για τα πολύ καλά καπνά που είχε Αυτό λεγόταν ο χρυσός καπνός, ήταν ο καπνός της ποικιλίας Μπασμά που καλλιεργούνταν στον κάμπο της Δράμας και παίρνανε καπνό από τη Δράμα μεγάλες καπνοβιομηχανίες του κόσμου.
Το ξέρεις αυτό? Το ξέρω, η αλήθεια είναι. Λοιπόν, μεγάλες πολυεθνικές. Μετά άλλαξαν όμως οι προτιμήσεις των καταναλωτών καπνού, πήγαν σε άλλες ποικιλίες, οπότε εκεί είχαμε μεγάλη πτώση. Άρα αυτό επηρεάζει την κοινωνία, τις καλλιέργειες, οπότε εμφανίστηκε η αναγέννηση, ουσιαστικά δημιουργήθηκε η αναγέννηση της αμπελοκαλλιέργειας.
Ξεκίνησε πάλι δηλαδή από τα καπνά πήγαμε στα αμπέλια και αυτό το ξεκίνησε ο Κώστος Λαζαρίδης στα τέλη της δεκαετίας του 70. Μάλιστα. Ένας άνθρωπος που μέχρι τότε επαγγελματικά δεν είχε σχέση με το κρασί, αλλά να μας τα πει καλύτερα ο ίδιος. Για πάμε να μας τα πει. Καλησπέρα, Ιρώκη Πανέγκατη. Γεια σας. Χαίρομαι πολύ που έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε σήμερα για την εινική ιστορία της δράμας του κτήματος και μια ιστορία που για μένα είναι άμεσα σε δειμένη με τη ζωή μου.
Η ζωή μου ξεκίνησε και η σταδιοδρομία μου μέσα στην οικογενειακή επιχείρηση του Μαρμάρου. Τελικά καταλήξαμε να αναλάβω εγώ τις πωλήσεις της Ευρώπης με έδρα την Γερμανία και εκεί δημιούργησα δύο ιδιόκτητες αποθήκες της εταιρείας όπου κατάφερα μετά από χρόνια να έχω 2.500 πελάτες και μια πολύ καλή και στενή επαφή με τους πελάτες μας.
Αυτό για να γίνει στήθηκε πάνω στις σχέσεις τις προσωπικές με όλους αυτούς, οπότε τρεις φορές το χρόνο περίπου τους φιλοξενούσα στις εγκαταστάσεις μας και εκεί έχοντας προετοιμαστεί με αρκετή πρώτη ύλη μαρμάρο, τους κερνούσαμε ένα φαγητό με σουβλάκια γύρω, κρασί, ούζο και τα χρασιά που έπαιρνα ήταν συνήθως από τις μεγάλες εταιρείες της τότε, τσάνταλι, μπουτάρι, συνεταιρισμό και πίνοντας και εγώ κρασιά έξω στα αιστιατόρια είδα πως τα δικά μας κρασιά, τα ελληνικά δηλαδή μειονεκτούσαν πολύ στην ποιότητα αυτός ήταν ο πρώτος και σημαντικός λόγος για μένα να πω ρε παιδιά για στα φίτε γιατί να μπορούν οι Ιταλοί, οι Γάλλοι, οι Ισπανοί οι Αργαντινοί να κάνουν τέτοια κρασιά καλά, πιο καλά από τα δικά μας και εμείς δεν μπορούμε Επομένως μου μπήκε στο μυαλό Και άρχισα να διαβάζω διάφορα βιβλία εινολογίας Γνώρισα έναν Γερμανό εινολόγο Και αυτός άρχισε να μου δίνει τα πρώτα βήματα Το τι πρέπει να κάνω Για να μπορέσω να κάνω ένα κρασί καλό Στη συνέχεια πήγα πρώτα στο κτήμα Καρά
Όπου ο εινολόγος ήταν ο Βαγγέλης ο Γεροβασιλείου και μου έδωσε από τις ποικιλίες Σομιον Μπλάν, Καμπανέ Σομπινιόν και Ασίρτικο κλόνους τους οποίους εμβολίασα και φύτεψα στο σπήλι μου όπου είχα περίπου 80% στρέμματα χώρου. Έτσι ξεκίνησε η φύτεψη των αμπελώνων την δεκαετία του 70 και στις αρχές του 80 ξεκίνησαν τις συνοποίησεις πηγαίνοντας κάθε φορά τα δείγματα των κρασιών στον φίλο μου εινολόγο Γερμανού ο οποίος κάθε φορά μου έλεγε 9.
Αυτό μου κόβε τα πόδια αλλά δεν το βάζα κάτω και συνέχισα να προσπαθώ. Έως ότου το 1987 περίπου προσελήφθη ένας εινολόγος και από εκεί και πέρα ξεκίνησε η εταιρεία Λαζαριδί Σοβιέ στην οποία ήμασταν μέτοχοι εγώ και ο αδερφός μου με 50%. Αυτή η εταιρεία προχώρησε καλά, ήταν βέβαια αρχές, ήθελε δουλειά. Έως όλο το 1991, κάνοντας το λάθος να δώσω 4% των μετοχών στον υνολόγο δώρο, βρέθηκα εγώ με 46 και ο Νίκος Λαζαρίδης βρέθηκε με 56 από εκεί και πέρα με βγάλαν έξω από την εταιρεία και έτσι του πούλησα τις μετοχές και αυτός μου έδωσε λίγο πολύ τους αμπελόνες που είχε το κτήμα αυτό που είχα και εγώ φυτέψει πριν έτσι ξεκίνησε το 1992 η εταιρεία κύμα Κώστα Λαζαρίδη από την αρχή πάλι φτιάχνοντας τον πρώτο αμέχριστο και συνεχίζοντας μετά με τις υπόλοιπες οικογένειες αυτό ήταν και η αιτία του ξεκινήματος της εινοποίησης της παραγωγής κρασιού της φύτευσης αμπελώνων στο νομό δράμας αρχικά εγώ βρήκα κάποιους ανθρώπους ο οποίος τους βοήθησαν να φυτέψουν τους αμπελόνες και αυτοί μου δίνανε
έπειτα τα σταφύλια κάποιοι από αυτούς γίνανε και αυτοί η νοπαραγωγή στη διάρκεια και έτσι η δράμα μετά από εμένα αυτούς και κάποιους άλλους σήμερα ξεπερνάει τα δέκα ηνοποία στο νομό μας εγώ μεγαλώνοντας από τα δεκαοκτώ μου έως τα σαράντα που έμεινα στην Γερμανία και που η ασχολία μου ήταν το μάρμαρο. Πήρα λίγο την οτροπία των Γερμανών και είχα πάντα σαν αρχή πως για να κάνεις κάτι καλό πρέπει να έχεις τους ειδικούς, τους γνώστες, τους έμπειρους και μία από τις πρώτες συνεργασίες που κάναμε ήταν με τον Μισελ Ροδάν ο οποίος ήταν εξαιρετικός για να αποφασίσει για τη συνεργασία μας ζήτησε να έρθει πρώτα εδώ να μας επισκεφθεί να δει την υποδομή των αμπελώνων τους αμπελώνες, τις ποικιλίες την υποδομή του εινοπείου και μετά από όλο αυτό πήρε την απόφαση να συνεργαστούμε κάτι που συνέχισε για 20 χρόνια τουλάχιστον η δράμα σήμερα έχει αναβαθμιστεί πάρα πολύ έχει αυτά τα εινοπεία τα οποία προσπαθούν να κάνουν μια καλή ποιότητα.
Οι φυτέυσεις βελτιώνονται συνεχώς με επικοινίες καινούργιες, γίνονται πειράματα, γίνονται προχωρημένες καλλιέργειες, γίνονται εινοποιήσεις που είναι, μπορώ να πω, πάρα πολύ καλές. και αυτό που πιστεύω πρέπει κανείς να μείνει σταθερός και πιστός στην ποιότητα όχι μόνο εμείς αλλά όλη η παραγωγή του νομού μας αλλά και όλης της Ελλάδος είναι κάτι που πρέπει να αναδείξουμε τα επόμενα χρόνια περισσότερο ότι είμαστε πλέον ποιοτικοί, δεν είμαστε αυτοί οι οποίοι κάναμε τα φθηνά κρασιά και μπαίναμε στα αγορές με χαμηλές τιμές αλλά είμαστε αυτοί οι οποίοι μπορούμε να μισαθούμε δίπλα σε Γάλλους, Ιταλούς, Ισπανούς, οι οποίους δηλαδή πολύ καλούς όλου του κόσμου.
Αυτό θα είναι και η δύναμη της εινοποιίας του κρασιού για την Ελλάδα, κάτι για το οποίο πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι δυναμικά. Είναι χαρά μου που έχω δύο γιους οι οποίοι από νωρίς ασχολήθηκαν με το αμπέλι από μικρά παιδιά όταν είχαμε τρίγο τους ετοίμαζε η Τζούλια το πρωινό, το σάντουιτς, το νεράκι, το φρούτο και πηγαίναν η ώρα 4-5 μαζί με τον κόσμο στα αμπέλια και έτσι ξεκίνησαν να μπαίνουν στο κρασί κάνοντας το τρίγο και αυτοί.
Στη συνέχεια αποφάσισαν να γίνει ο ένας να αναλάβει το κομμάτι της διοίκησης, του marketing σπουδάζοντας οικονομικά και κάνοντας μεταπτυχιακό στην Αγγλία, ο Γεράσιμος. Ο Γιώργος αποφάσισε να μπει στο κομμάτι της καλλιέργειας, σπούδα συννολογία στην Ελλάδα και έκανε μεταπτυχιακό ένα χρόνο στην Γαλλία και ένα στην Ιταλία.
έτσι ώστε να έχουν την υποδομή και τις γνώσεις τουλάχιστον τις θεωρητικές και παράλληλα με αυτά που ζούσανε ενδιάμεσα στις σπουδές τους και φυσικά όταν τελειώσανε καθημερινά μαζεύουν εμπειρίες και είμαι πολύ ευτυχισμένος σαν πατέρας που τα παιδιά μου θα συνεχίσουν και θέλω να συνεχίσουν αυτό που το έκανα ας πούμε και με κόπο και με αγάπη και βλέπω πως το έχουν και αυτοί αυτοί θα είναι η συνέχεια που θα μας βοηθήσει να πάμε και μπροστά και να πάνε και αυτοί μπροστά και να κάνουν τις οικογένειές τους και τα παιδιά τους να μπορέσουν να ζήσουν μια καλή ζωή έχοντας πάντα ένα στόχο στη ζωή τους να κάνουν ποιοτικά προϊόντα τα οποία και θα καλύπτουν τις ανάγκες της αγοράς αλλά πάνω απ' όλα θα τους ικανοποιούν αυτούς για το αποτέλεσμα της δουλειάς τους και φυσικά θα προσφέρουν και πολλά στον τόπο ειδικά στην Δράμα που είναι μια επαρχιακή πόλη και έχει ανάγκη και από θέσεις εργασίας θα πάνε απ' όλα και από προβολή του ανώμετους του τόπου μας.
Τι ωραία που μας τα είπε ο κύριος Κώστας Λαζαρίδης. Είναι πάντα πολύ ωραίο να γυρνάμε πίσω στο χρόνο και να ακούμε τις ιστορίες των ελληνικών εινοποιείων και πώς ξεκίνησαν. Και αυτή ήταν και μια ιστορία που νομίζω ότι πολλοί κόσμοι θέλουν να την ακούσουν. Ναι, ισχύει Πάμε όμως από τον Κώστα Λαζαρίδη Να έρθουμε στο Γεράσιμο Λαζαρίδη Πάμε Γεια σου Γεράσιμε Καλημέρα, καλημέρα και από μένα Καλημέρα Ερώ, καλημέρα Παναγιώτη Εύχομαι να είστε καλά Γεράσιμε, ακούσαμε τον πατέρα σου Να θυμάται ότι από παιδιά Την περίοδο του τρίγου Παίρνατε το σάντουιτς που σας έφτιαχνε η μαμά σας Και πηγαίνατε από τις 4 η ώρα το πρωί Πέντε μαζί με τους ανθρώπους στα αμπέλια.
Τι θυμάσαι από όλη αυτή την περίοδο, έτσι θα θέλαγω να ξεκινήσουμε αυτή την κουβέντα. Έτσι, ναι, οι μνήμες είναι έντονες από εκείνα τα χρόνια. Όσο χρόνο είχαμε πριν ξεκινήσει το σχολείο, επειδή ξεκινούσε ο Τρίκος νωρίτερα, κάποιες εβδομάδες, δηλαδή κάθε καλοκαίρι, δουλεύαμε κι εμείς και ζούσαμε τον Τρίκο κανονικά. Δηλαδή 4 ώρα το πρωί, 4.30 ερχόταν το ελευφορείο Πέραμε τα ψαλίδια, πέραμε το κολατσιό Είχαμε το ζευγάρι μας γιατί συνήθως στον Τρίγο δουλεύουμε με ζευγάρια Οπότε συνήθως ήταν κάποιες κυρίες που είχαν πολλά χρόνια εμπειρίας Και είχαμε το ζευγάρι μας και κόβαμε σταφύλια όπως όλος ο κόσμος Κάναμε τα διαλύματα, ήταν έντονες οι μνήμες και νομίζω είναι κάτι που πρέπει να το ζήσει κάποιος και σε αυτό το βαθμό.
Έχει πολύ ενδιαφέρον δηλαδή. Και πότε καταλαβαίνετε επί της ουσίας ότι αυτός ο κόσμος τελικά θέλει να γίνει και δικό σας. Είναι κάτι το οποίο να πω την αλήθεια δεν το σκεφτήκαμε. Ήταν πάντα αυτονόητο για μας ότι θα συνεχίσουμε, ότι θα μπούμε σε αυτόν τον κόσμο, στο κρασί, στο αμπέλι και το ζούσαμε πάντα έτσι από πολύ μικρή ηλικία.
οπότε το αγαπήσαμε το αγαπάμε νομίζω πάρα πολύ και εγώ και ο αδερφός μου και ήταν κάτι που δεν προβληματιστήκαμε πολύ αν θα το επιλέξουμε ή όχι το θέλαμε και οι δύο και ήταν από την αρχή ξαναλέω ότι ο δρόμος που θέλαμε να ακολουθήσουμε Τι ωραία εγώ να μου έρχεται αυτή η εικόνα να βλέπω δύο παιδάκια έτσι αγοράκια αδυνατούλικα με τα τσαντάκια τους με το καπελάκι τους πόσο τυχερά παιδιά είστε εσείς βασικά να πω ότι το απόγευμα που γυρνούσαμε μετά τη βουλιά δεν μέναμε πάνω από μια-δυο ώρες κοιμή δηλαδή 8 ώρες το βράδυ μας ήταν είχαμε τιμηθεί ξέρω ήταν πολύ έντονο αλλά παράλληλα μας γέμιζε κιόλας αυτό είχατε παραπονεθεί ποτέ γιατί μας ξυπνάτε 4 ώρες η ώρα και πρέπει να πάμε στα μπέλια ή το βλέπατε Εντάξει, παιδιά, το βλέπαμε τη λίγο έτσι, να πω την αλήθεια, αλλά νομίζω ότι με το πέρασμα των χρόνων καταλάβαμε πώς το χρήσιμο ήταν αυτό να το ζήσουμε, γιατί έτσι καταλαβαίνεις τώρα και τον κόσμο που κάνει αυτή τη δουλειά, τι ανάγκες έχει πραγματικά, τι δυσκολίες έχει
και μπορείς να το βοηθήσεις και να το κατανοήσεις. Είναι κάτι, νομίζω, που είναι καλό να έχεις περάσει, δηλαδή, από όλα τα στάδια του τρίγου και της δουλειάς. αυτό για μένα είναι πάρα πολύ σημαντικό που είπε ο Γεράσιμος είναι σημαντικό για όλες τις δουλειές και ειδικά σε αυτές τις δουλειές που κάποιοι άνθρωποι κάνουν χειρονακτικές εργασίες να τις έχεις ζήσει για να έχεις βιώσει μέσα σου στο στομάχι σου δηλαδή το βαθμό δυσκολίας που είπε και ο Γεράσιμος να τους καταλάβεις και να δώσεις και τις λύσεις και όχι να είσαι από το γραφείο και από ένα κομπιούτερ πράβο, μα ωραίο αυτό Γεράζομαι ακούγοντας περιγραφή στον παπά σου Και το πως ξεκίνησε ουσιαστικά Το εινοποιείο Κώστας Λαταρίδης Εσείς τι θεωρείτε Ότι δεν πρέπει να αλλάξει ποτέ Από αυτό που στήθηκε Νομίζω οι βάσεις και οι αρθίες Και το γεγονός ότι Η έμφαση Είναι στην ποιότητα Δηλαδή πάντα Ο σκοπός του πατέρα μου ήταν η ποιότητα πάνω απ' όλα Δηλαδή Θα κάνουμε αυτό που πρέπει Ακόμα και αν το κόστος καμιά φορά είναι
μεγάλο ή οτιδήποτε πρέπει να διαφυλάξουμε την ποιότητα γιατί αυτός είναι ο τρόπος να προχωρήσουμε μπροστά και το γεγονός ότι δίναμε πάντα την έφαση στους αμπελώνες το οποίο πάλι είναι συνέχεια του πρώτου δηλαδή ότι τα μεγάλα κρασιά γίνονται στο αμπέλι είναι πράγματα τα οποία είναι αξίες της εταιρείας και είναι βαθιά ριζωμένες στο DNA της και τόσο και στο δικό μας γιατί και εμείς με αυτές τις αξίες και τις αρχές έχουμε μεγαλώσει Να ρωτήσω και εγώ και τι είναι αυτό που θα άλλαζες Πάνω σε αυτές τις αξίες πάντα υπάρχει περιθώριο και εξέλιξης Και να προσπαθήσουμε να πετύχουμε το κάτι παραπάνω Κάτι που είναι φυσικό όσο υπάρχει εξέλιξη, όσο υπάρχει γνώση Όσο υπάρχουν δυνατότητες να πηγαίνουμε ένα βήμα παραπάνω Και πάνω σε αυτό προσπαθούμε και εμείς να μην μένουμε στάσιμοι να κάνουμε βήματα εξέλιξης σε όλους τους τομείς δραστηριότητας του εινοπείου, είτε είναι αυτή η εμπελόνιση είτε είναι το εινοπείο, είτε είναι η επικοινωνία, είτε είναι το εμπορικό κομμάτι
οπότε όλο αυτό είναι ένα δυναμικό κομμάτι στο οποίο καλούμαστε να προσαρμοζόμαστε και να έχουμε πρόοδο Εσείς τώρα είστε ένα εινοπείο που ξεκίνησε ο πατέρας σου το σατέλη της δεκαετίας του 70 αν θυμάμαι κάλαμε περίπου 100 στρέμματα και τώρα έχετε ιδιόκτητα αμπελιά το 1 τρίτο του συνολικού αμπελώνα της δράμας. Σωστά τα λέω?
Νομίζω λίγο παραπάνω έχουμε. Είναι ίσως λίγο παραπάνω από το μισό αμπελώνα της δράμας, αν δεν κάνω λάθος. Τώρα είναι περίπου το μισό ας πούμε. Είναι περίπου 3.000 στρέμματα το σύνολο των αμπελώνων. Είναι ο μεγαλύτερος ιδιόκτητος αμπελώνας αλλά αυτό που μας κάνει νομίζω Το πιο περήφανος είναι ότι διαχειριζόμαστε αυτά τα δεκάδες ίσως και πάνω από 100 αμπελοτεμάχια που έχουμε σαν μεμονωμένους μικρούς αμπελώνες.
Δηλαδή υπάρχει μια πολύ μεγάλη προσοχή στη λεπτομέρεια σε κάθε αμπέλη και διαφορετική διαχείριση ανάλογα με το σκοπό που έχουμε να κάνουμε το πρασί ανάλογα με τον κωδικό, ανάλογα με την ετικέτα. Υπάρχει όλη αυτή η προσέγγιση. Εσείς τώρα πρόσφατα πιστοποιηθήκατε με κάτι πάρα πολύ σημαντικό με την πιστοποίηση της αναγεννητικής εμπελουργίας, σωστά?
Σωστά, σωστά Μπορείς να μας πεις τι είναι ακριβώς αυτό, με απλά λόγια να το καταλαβουν όλοι και πόσο σημαντικό είναι αυτό που κατορθώσατε να πετύχετε Ουσιαστικά είναι μια επίσημη επιβεβαίωση Της προσήλωσης που έχουμε Στη διαχείριση του αμπελώνα Η δουλειά που κάνουμε Στα αμπέλια τα τελευταία χρόνια Έχει να κάνουμε Την ελάχιστη παρέμβαση Στη φύση, τη διαχείριση του εδάφους Με τρόπους αναγεννητικούς Φυτέβουμε δηλαδή εδαφοκαλύψεις Προσπαθούμε να Επιστρέφουμε Άνθρακα και οργανική γνουσία να το πω έτσι, στο έδαφος με φυσικό τρόπο, να διαχειριστούμε τη χλωρίδα και την πανίδα γύρω από τον αμπελόνα με σεβασμό, να μην χρησιμοποιούμε φυτοφάρμακα, δηλαδή υπάρχει μια συνολική προσέγγιση που λέει ότι το αμπέλι συνεπάρχει με το περιβάλλον και πιστεύουμε κι εμείς ότι για να κάνεις ένα πολύ καλό σταφύλι πρέπει το αμπέλι να είναι σε αρμονία με το περιβάλλον του.
Οπότε η αναγεννητική αμπελουργία σέβεται και το αμπέλι και το περιβάλλον και το έδαφος και τον αέρα και το νερό Οπότε είναι ένα σύνολο ενεργειών που οδηγούν κατά τη δική μας άποψη στην αρμονία Και αυτό έχει αποτέλεσμα και στην ποιότητα των σταφυλιών που παίρνουμε Μάλιστα, για να το δούμε λίγο και στην πρέξη όπως θα ήθελα να πω Αν πάμε λοιπόν σήμερα στον αμπελόνα στη δράμα, ας πάρουμε παράδειγμα, στους αμπελόνες στη δράμα Τι θα βλέπαμε σήμερα που πιθανόν δεν θα βλέπαμε πριν από 20-30 χρόνια Τι έχει αλλάξει στην πράξη Μια αλλαγή οπτικά που φαίνεται πολύ εύκολα είναι οι εδαφοκαλύψεις Είναι διάφοροι σπόροι που φυτέυονται μετά τον τρίβο Οι οποίοι βοηθούν να μπλουτίσουμε όπως είπα οργανική το έδαφος Αλλά ταυτόχρονα συγκρατούν το νερό του χειμώνα Ώστε να μην ας το πούμε ξεπληθεί Να μην φύγει ξέρω εγώ δηλαδή να κατέβει μέσα στο έδαφος και αυτές οι επιλογές γίνονται ανάλογα με το έδαφος και ανάλογα με το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε.
Αυτή την αναγεννητική καλλιέργεια, πόσο επίγουσα την έκανε η κλιματική αλλαγή. Είναι κάτι που πρέπει να το δούμε πιο σοβαρά όλοι, όχι να το δούμε, να το δουν όλοι οι νοποιοί, οι αμπελουργοί. Εμείς πιστεύουμε σε αυτό, πιστεύουμε ότι η αναγεννητική καλλιέργεια είναι ένας τρόπος να κάνουμε τα φυτά πιο ανθεκτικά και μακροβιότερα, όπως είπα πριν, αλλά γενικότερα η κλιματική αλλαγή είναι ένα στοιχείο το οποίο δεν το αφισβείται νομίζω κανείς πλέον και χρειάστηκε και εμείς να πάρουμε πολύ δραστικές αποφάσεις πάνω σε αυτό το κομμάτι, φυτέβοντας αμπελόνες σε πολύ μεγάλο υψόμετρο τα τελευταία 12 χρόνια και προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να ισοσταθμίσουμε κατά κάποιο τρόπο το αποτέλεσμα που προκαλεί αυτή η κλιματική αλλαγή.
Σχετικά με την κλιματική αλλαγή θα ήθελα να αναφερθώ και στους νέους αμπελώνες που έχουμε κάνει τα τελευταία 12 περίπου έτη. Από το 2014 έχουμε φυτέψει σε δύο νέες περιοχές, στο κατάφυτο δράμα μας και στο χωριό Πλατανιά, πάνω από περίπου σχεδόν χίλια στρέμματα νέων αμπελώνων. σταδιακά προφανώς όλα αυτά τα στρέμματα και βλέπουμε ήδη θεαματικά αποτελέσματα γιατί ήταν οι νέες τοποθεσίες αυτές οι οποίες έχουν επιλεγεί μετά τη γνώση και την εμπειρία όλων των προηγούμενων ετών έχουν πολύ ας το πούμε διαφέρον αποτέλεσμα στα φίλια που παίρνουν αυτές τις περιοχές για παράδειγμα το Σοβινιόν που είναι μια βασική περιοχή ποικιλία για το νομό της δράμας στο κατάφυτο τώρα ξεκινάμε να το της συγκομιδίας αυτής της ποικιλίας αυτές τις μέρες και μάλιστα είναι και σχετικά πρώιμη η φετινή χρονιά για την περιοχή αυτή θέλω να πω ότι είναι ένα πολύ ενδιαφέρον project το οποίο τα αποτελέσματα θα τα βλέπουμε θα τα βλέπουμε ακόμα πιο όταν τα επόμενα χρόνια Το κατάφυτο σε τι ψεόμετρο βρίσκεται
Φτάνουμε και ξεπερνάμε τα 900 μέτρα ψεόμετρο αλλά έχουμε μια πολύ ωραία μορφολογία είμαστε στους πρόποδες του όρους Όρβηλος το οποίο είναι το σύνορο μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας και η κορυφή του ξεπερνάει τα 2000 μέτρα βρισκόμαστε γύρω από περιοχές Natura από δάση, από βουνά, από λόφους είναι το συνολικό τοπίο και το terroir όπως λέμε στη γλώσσα του γραφείου που συμβάλλει στην ποιότητα και στην διαφορετικότητα όσο πιο κατεμένως πιο σπάνιο και ιδιαίτερο και όμορφο είναι ένα μέρος τόσο πιο ωραία αυτό εκφράζεται και στα φύλλη και στο αμπέλ το οποίο χαλλιεργούμε.
Μάλιστα. Εσείς μένετε στη δράμα, εσείς και η οικογένειά σας. Ναι, ναι. Ο τόπος που μεγαλώσαμε και κατοικούμε όλη η οικογένεια είναι στην πόλη της δράμας. Ωραία. Και όλη αυτή η διαδρομή λοιπόν, Γεράσιμε, από ό,τι καταλαβαίνω, οδήγησε φέτος την πιστοποίηση Regenerative Deculture για το σύνολο των αμπελών σας, δράμα και αττική. Τι ακριβώς πιστοποιεί ουσιαστικά?
Τι πιστοποιητικό είναι αυτό Ουσιαστικά η πιστοποίηση έχει να κάνει με ένα πρωτόκολλο Το οποίο εφαρμόζεται στους αμπελώνες Το οποίο συμφωνεί και είναι σύμφωνα με τις αρχές της αναγεννητικής αμπελουργίας Αυτό έρχονται οι άνθρωποι που το ελέγχουν ότι εφαρμόζεται Και σου δίνουν αυτή την πιστοποίηση Και έχει να κάνει με πάρα πολύ μεγάλη λεπτομέρεια Που ξεκινάει όπως είπαμε από το έδαφος, από τις αθαφοκαλύψεις από το πότισμα, από τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται για τη φυτοπροστασία του αμπελιού.
Έχει δηλαδή τον τρόπο με τον οποίο διαφυλάσσουμε από την πλευρά μας τη χλωρίδα και την πανίδα γύρω από τους αμπελώνες. Έχει να κάνει και με το κοινωνικό κομμάτι, με τους ανθρώπους που εργάζονται στους αμπελώνες, το σεβασμό στους αυτούς και τον τρόπο με τον οποίο εργάζονται και ας το πούμε συμβάλλουν και αυτοί στην καλλιέργεια και στην οργάνωση του κτήματος οπότε είναι μια συνολική ολιστική προσέγγιση γύρω από τον Αμπελώνα κυρίως αλλά έχει πτυχές που ακουμπούν και άλλα πράγματα όχι μόνο μέσα στο Αμπέλ δηλαδή και έχει ιδιαίτερη σημασία νομίζω ότι είστε το πρώτο εινοποιείο στην Ελλάδα που λαμβάνει αυτή την πιστοποίηση για το σύνολο των αμπελώνων του.
Αυτό είναι περισσότερο μια επιβράβευση όσων έχετε κάνει ήδη ή είναι μια δέσμευση για όσα πρέπει να κάνετε από εδώ και πέρα. Νομίζω και τα δύο και είναι κάτι το οποίο το θεωρούμε πάρα πολύ σημαντική κατάκτηση ας το πούμε του κτήματος και ο στόχος είναι να το διαφυλάξουμε και να κάνουμε βήματα προς αυτή την κατεύθυνση ακόμα μεγαλύτερα τα επόμενα χρόνια.
Μάλιστα Και τώρα από τόση ώρα μιλήσαμε για τη δράμα Εδώ βλέπω ότι οι ρόοι Είναι ανυπόμονοι να πάμε και στην Αττική Γιατί κάποια στιγμή Αποφασίσατε να πάτε Σε έναν εντελώς διαφορετικό τόπο Στην Αττική, στο Καπανδρίτη Τι ήταν αυτό που σας όθησε να πάτε Σε αυτή την περιοχή Η δράμα είναι λίγο μακριά Από αρκετά πράγματα Δυστυχώς, ενώ έχουμε ένα πολύ ωραίο μέρος Με βουνά, με κοιλάδες με πλαγιές για αμπελόνες είμαστε λίγο μακριά από την υπόλοιπη Ελλάδα από την Αθήνα, από την Αττική που είναι ίσως και το κέντρο με το οικονομικό της και εκεί που ζει και ο περισσότερος πληθυσμός θέλαμε να έρθουμε κοντά λοιπόν σε αυτόν τον κόσμο θέλαμε να να έχουμε μια σύνδεση τέλος πάντων και εκεί και κάναμε κάποια έρευνα μάλιστα από τα πρώτα μου ταξίδια με αεροπλάνο ήταν ένα ταξίδι στη Ρόδο που ήταν μια από τις υποψήφιες περιοχές για να κάνουμε ένα εγχείρημα.
Τελικά συνεχίστηκε η έρευνα και αποφασίσαμε και ο πατέρας μου βασικά τότε περισσότερο αγάπησε πολύ το μέρος της λίμνης του Μαραθώνα στην Αττική και το χώρο στο Καπανδρίτιο που έγινε μετά και το Ενοπείο και θεώρησε ότι το τερουάρ της λίμνης ήταν πολύ κατάλληλο για να γίνουν κάποια σπουδαία γρασιά. Οπότε ας πούμε η Αττική επικράτησε της Ρόδου τότε που ήταν η Αναλλατική περιοχή Και εκεί ξεκίνησε περίπου το 2000 η φύτευση των αμπελών της Αττικής Μάλιστα και πόσο διαφορετικός είναι ο αμπελώνες της Αττικής από εκείνον της δράμας Αλλάζει ο τρόπος δηλαδή που δουλεύετε στη δράμα σε σχέση με την Αττική Νομίζω ότι είναι αρκετά διαφορετικό το κλίμα και οι συνθήκες καλλιέργειας δράμας Αττικής Οι συνθήκες, δηλαδή οι βροχοπτώσεις έχουν πολύ μεγάλη διαφορά Δηλαδή το καλοκαίρι στην Αττική σχεδόν δεν βρέχει καθόλου Οι αμπελόνες παρόλα αυτά της Αττικής είναι εξαιρετικοί Δεν έχουμε δηλαδή δυνατότητα άρτευσης Βρισκόμαστε σε ένα περιβάλλον της λίμνης του Μαραθώνα το οποίο είναι προστατευμένο
καθώς το νερό της λίμνης χρησιμοποιείται και για πόσιμο νερό για τους κατοίκους της Αττικής οπότε έχουμε εξαιρετική καλλιέργεια, βιολογικούς αμπελώνες εξαιρετικά χαμηλές τραυματικές αποδόσεις της τάξης των 200 με 300 κιλών το στρέμα πλέον έχουμε και αμπελώνες μετά μεγάλης ηλικίας δηλαδή αν φτιάχτηκαν το 2000 περίπου το 2001 είναι πάνω από 25 έτη η ηλικία του αμπελώνα οπότε έχουμε νομίζω ιδανικές συνθήκες και εκεί για την καλλιέργεια μέχρι την πρότεινωση ερυθρών πυκτηλιών Τώρα πραγματιζόμαστε και δοκιμάζουμε και το Σαββατιανό της Αττικής αλλά οι συνθήκες της λίμνης είναι ξεχωριστές γιατί είναι σχετικά ψηλά, είναι λίγο μακριά από τα αστικά κέντρα οπότε έχει ωραία επίδραση και η λίμνη που δίνει υγρασία και ουσιαστικά επιτρέπει τα φυτά να ευδοκιμούν σε θερμό και σχετικά ξηρό κλίμα καθώς και οι βορειάδες, τα μελτεμιά τα οποία δροσίζουν όλη την Αττική αλλά ακόμα περισσότερο το σημείο εκεί που είναι οι αμπελόνες που είναι και λίγο όπως είπα πιο βορειοανατολική Αττική
είναι λίγο πιο ψηλά από το έχει σημαντική επίδραση και από την άβρα του μελτεμιού Και όσον αφορά στην φιλοσοφία της αναγεννητικής αμπελουργίας εφαρμόζεται και στην Αττική Φυσικά, ναι και στην Αττική υπάρχει ίδια λογική Εκεί είναι ίσως ακόμα πιο αναγκαίο θα έλεγα να συμπεριφερθούμε στα μπέλια με τέτοιο τρόπο Πρέπει να δώσουμε στα μπέλια ενέργεια για να επιβιώσουν κατά κάποιο τρόπο το ζεστό καλοκαίρι της Αττικής Και να κάνουν ωραία σταφύλια γευστικά, έντονα, συμπυκνωμένα Και να εκφράσουν το μέρος στο οποίο καλλιεργούνται αμπελόνες Δηλαδή νομίζω ότι αυτό είναι πλέον και για μένα Μετά από όλα αυτά τα χρόνια πολύ ενδιαφέρον Πώς το terroir που λέμε επιδρά στην ποιότητα Και στο στυλ και στο ύφος του κρασιού Εσείς είστε ένα εινοπείο που έχει τρεις χιλιάδες στρέμματα στη δράμα Και πόσα στρέμματα στην Αττική Διακόσιες στρέμματα καλή εργομή Διακόσιες στρέμματα στην Αττική Θεωρείστε ένα μεγάλο ελληνικό εινοπείο Το 50% αν δεν κάνω λάθος της συνολικής σας παραγωγής εξάγεται που αυτό είναι πολύ σημαντικό νούμερο.
Διορθώσαμε αν τα στοιχεία που έχω είναι... Είναι λίγο πιο χαμηλό το ποσοστό εξαγών αλλά εξάγουμε περίπου το 33% της παραγωγής σε 27 χώρες του εξωτερικού. Η αλήθεια είναι ότι εγώ όπως το έχω ζήσει ειδικά στη Γερμανία όπου υπάρχει ελληνικό εστιατόριο είστε μέσα. δηλαδή αυτό είναι μεγάλη παρακαταθήκη πιστεύω και από τα χρόνια που ο μπαμπάς σου ήταν ενεργός εκεί με τα μάρμαρα με την άλλη του δουλειά εσείς είσαστε ένα μεγάλο ενοπείο με πάρα πολλές χιλιάδες τρέματα και υπάρχουν κάποιοι στο χώρο οι συνάδελφοι που χαρακτηρίζουν όμως τα κρασιά σας ως τεχνολογικά κρασιά Τι έχεις να απαντήσεις εσύ σε αυτό Μιας και σήμερα έχεις το βήμα Να μας πεις Τη δικιά σου άποψη Σαν ένα μεγάλο ενοπείο Που δέχεται αυτή Να πούμε την κριτική Η δική μας λοιπόν φιλοσοφία Έχει να κάνει με το γεγονός Ότι τα μεγάλα κρασιά γεννήνται στο αμπέλι Γι' αυτό δίνουμε και μεγάλη Έμφαση στην πρώτη ύλη Και γι' αυτό και διαχειριζόμαστε Κάθε αμπελοτεμάχιο σαν ξεχωριστό και μοναδικό.
Η ενοποίηση κάθε αμπελοτεμαχίου θα γίνει ξεχωριστά, θα το συμπεριφερθούμε και στην Δεξαμενή ξεχωριστά. Είναι δηλαδή σαν να κάνουμε τη βουλιά, στο πόδι που κάνει ένα μικρό ενοπείο μία φορά, εμείς την κάνουμε 100 φορές, την κάνουμε για 100 αμπελοτεμάχια, την κάνουμε για κάθε περιοχή που δραστηριοποιούμαστε και την κάνουμε πάνω απ' όλα και σε ιδιόκτους αμπελώνες.
Θέλω να τονίσω το κομμάτι με τους ιδιόκτους αμπελόνες Και τη σημασία που πιστεύω ότι έχει στην ποιότητα Γιατί έχουμε εμείς την πληροφορία και την ιστορικότητα του κάθε πολετεμαχίου Δηλαδή γνωρίζουμε ότι αυτό το πολετεμάχιο τα τελευταία 20 χρόνια συμπεριφέρεται έτσι Το τριγύσαμε έτσι, το μετρήσαμε έτσι Οπότε όλα αυτά τα δεδομένα μας βοηθούν κάθε χρόνο, κάθε αμπελοτεμάχιο Να το εξελίσσουμε και να παίρνουμε το μέγιστο από αυτό οπότε θεωρώ ότι η δουλειά που κάνουμε είναι δουλειά μπουτίκινοπίου απλώς γίνεται σε μια κλίμακα λίγο μεγαλύτερη και αυτό απαιτεί φυσικά πολλούς πόρους απαιτεί πολύ χρόνο, πολύ οργάνωση να σας πω μόνο ότι απασχολούμε 7 γεωπόνους οπότε είναι μια δουλειά σύνθετη η οποία προσεγγίζει όμως κάθε αμπελοτεμάκιο ξεχωριστά. Πολύ ωραία η αλήθεια είναι ότι Και χαίρομαι πάρα πολύ που μου την απάντησες αυτή την ερώτηση, γιατί θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό να ακούγεται η δουλειά που κάνει ένα μεγάλο ενοπείο, που σέβεται όμως τη φύση, που κάνει τόσες διαδικασίες για το περιβάλλον, για το μικροβίωμα, για τα σταφύλια
και να ακούγεται τέλος πάντων η άποψη αυτή. Νομίζω πάντως ότι και στο εξωτερικό Τα εινοποία έτσι που έχουν Χτίσει ένα όνομα Και είναι εξακουστά Δουλεύουν Με παρόμοιο τρόπο δηλαδή Ίσως σε μικρότερη κλίμακα κάποια Αλλά νομίζω είναι Θα ξαναμείνω σε αυτό το κομμάτι των ιδιώκων των αμπελών Και της ιστορικότητας η οποία Διαφοροποιεί τα κτήματα κατά κάποιο τρόπο Τις συνοποιείες που έχουν Οι δικούς τους αμπελώνες γιατί με αυτόν τον τρόπο νομίζω μπορείς να πετυχαίνεις κάτι καλύτερο κάθε χρόνο ενώ άμα αγόραζε κάποιος τα φύλλα που πολλά μικρά είναι που μπορεί να αγοράζουν τα φύλλα εκεί μετά εξαρτάσεις από να το πω έτσι πολύ περισσότερο από έναν αμπελουργό ο οποίος δεν έχει όμως τη συνέχεια αυτή να το πω έτσι το αμπέλι αυτό κάθε χρόνο κάνει αυτό κρασί δεν υπάρχει αυτή η ένταση και η λεπτομέρεια στην πληροφορία Ισχύει λοιπόν εσείς δεν πήγατε στη Ρόδο πήγατε στην Αττική αλλά θέλατε οπωσδήποτε να πάτε σε ένα νησί οπότε για πείτε μας τώρα σε ποιο νησί πήγατε έχουμε επιλέξει
το νησί της Πάρου για το καινούργιο εχείρημα των εστέτς Κώστα Λαζαρίδη και μάλιστα το χωριό των Ρινών Λευκών το οποίο βρίσκεται στο κέντρο, να το πούμε, γεωγραφικά του νησιού και θεωρήσαμε ότι πάνω από το χωριό και πηγαίνοντας προς το πιο ορεινό κομμάτι του νησιού βρήκαμε ένα ιδανικό μέρος για να εκφράσουμε κυκλαδίδικες ποικιλίες και να δημιουργήσουμε πολύ ενδιαφέροντα γρασιά στο μέλλον.
Οπότε επιλέξαμε την περιοχή των Λευκών. Το υψώμενο του κοινή, να σας πω, φτάνει σε κάποια σημεία τα 500 μέτρα και τα ξεπερνάει είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι με το μέρος έχουν φυτευτεί περίπου 50 στρέμματα αμπελόνων θα ακολουθήσουν και άλλες φυτεύσεις με σκοπό τα επόμενα χρόνια να τυκλοφορήσουν κρασιά από το νησί της Πάρου Τι ποικιλίες, για τι ποικιλίες μιλάμε στην Πάρου Θα δοθεί έμφαση στο ασύρτικο αλλά σίγουρα και στις τοπικές ποικιλίες όπως η μονευασιά που κάνουν και το pop της Πάρου το λευκό που είναι μανδυλαριά μονευασιά θυμάσαι που τα λέγαμε ναι είναι μανδυλαριά μονευασιά ίσως μαυροτράγανο είμαστε δηλαδή τώρα στη φάση που θα κάνουμε και επιπλέον φυτέυση και το επόμενο έτος και σταδιακά θα υλοποιήσουμε και την κατασκευή ενός μπουτίκινοπίου το οποίο θα δίνει έμφαση και στο κομμάτι του ενωτουρισμού και του αγροτουρισμού γιατί πιστεύω ότι τα νησιά έχουν και αυτά ένα μοναδικό τερουάρ το οποίο μας εξητάρει να το πω έτσι και θέλουμε να δοκιμάσουμε και εκεί τις δυνάμεις μας
και ξεκινάμε με σταθερά βήματα ξαναλέγουμε δικούς μας αμπελόνες φυτέβοντας από την πρώτη μέρα και προφανώς προσαρμόζοντας το στυλ της καλλιέργειας στα δεδομένα του νησιού Από τη μία περιοχή με μάρμαρα στην άλλη σας βλέπω Σωστά και στην Αττική δηλαδή πάτε όπου είναι τυχαίο καλή παρατηρήσή λοιπόν σας έδωσα hint για marketing story οπότε εμείς μπορούμε να σας επισκεφτούμε στη δράμα στην Αττική και στην Πάρο αργότερα για πες μας λίγο γιατί μας ενδιαφέρει και ο Ινωτουρισμός είναι πολύ σημαντικός για όλους εμάς που αγαπάμε το κρασί, που δουλεύουμε αυτό, που μαθαίνουμε που τέλος πάντων που το πίνουμε να σας επισκεπτόμαστε Βεβαίως, τόσο το ενοπλίο της Δράμας όσο και το ενοπλίο της Αττικής είναι επισκέπτησμα και τις 7 ημέρες της εβδομάδας και τα Σαββατοκύριακα στη Δράμα ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να περιγυθεί στους χώρους του ενοπλίου, να δει τα κελάρια παλαίωσης και έχουμε και διάφορα πακέτα και ψυχνοσίες που μπορεί να επιλέξει κανείς για να απολαύσει τα κρασιά και να γνωρίσει το κτήμα φυσικά και τους ανθρώπους και την ιστορία.
Στην Αττική έχουμε το Μουσείο Νικόστα Λαζαρίδη, το οποίο άνοιξε από το 2011. Εκεί ο επισκέπτης μπορεί να ταξιδέψει και να γνωρίσει την ιστορία του κρασιού από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, να δει μοναδικά εκθέματα της συλλογής του μουσείου, να περιηγηθεί στους χώρους του, να δει πώς γίνεται ο φελός, να δει τα βαρέλια, να γνωρίσει διάφορες πτυχές και της ιστορίας του γρασιού και στη συνέχεια να ολοκληρώσει την εμπειρία του με μια γευσηγνωσία των γρασιών τόσο της Αττικής όσο και της Δράμας.
Γενικά οργανώνται διάφορες δράσεις, ανατακτάχροντα διαστήματα πέρα από την κλασική δηλαδή ξενάγηση και γευσηγνωσία όπως βόλτες με ποδήλατα όπως κάποιες ηλικίες γευσηγνωσίες με τυριά ή κάποιες δραστηριότητες με περιπάτους του Ναμπελώνα και όποιος ακολουθεί την εταιρεία στα social μπορεί να είναι ενήμερος και να επιλέξει ό,τι θέλει να επισκεφτεί τους χώρους και την εμπειρία που θέλει να έχει Μάλιστα Θα πάμε στη δράμα στο καρναβάλι στο καρναβάλι δεν είναι που κάνετε όλα αυτά Τον Ιανουάριο Τα διονυσιακά Τα διονυσιακά βράβο σε αυτό Άρα δεν είναι στο καρναβαλιάρα Πες μας σημερομηνίες Ιανουάριο Αυτό είναι αρχής Ιανουαρίου Νομίζω Ή πριν μετά του Αγιαννιού Αρχές του έτους Από τις περιοχές της Βόρειας Ελλάδας Που τα διονυσιακά έθιμα Είναι ακόμα ζωντανά Και όντως αξίζει Να το ζήσει αυτό Ναι γιατί όλα αυτά προέρχονται από τα αρχαία χρόνια που η δράμα ήταν διονυσιακός τόπος ζούσε ο θρακικός λαός των Ιδωνών οπότε από εκεί και το Ιδωνικό Τσίπουρο για σας Εξούγει το Ιδωνικό σωστά
Όλη η περιοχή μεταξύ Νέσπρου και Στριμώνα θεωρείται Ιδωνίδα Γη και ήταν ένα πολύ αφορό κομμάτι που είχε ανάπτυξη και κατοικούσαν οι Ιδωνές στην αρχαιότητα εξού και το ειδονικό τσιπούρο γενικά η περιοχή έχει μεγάλη σύνδεση και με το κρασί έχουμε ένα αρχαίο ναό του Διονύσου ανάμεσα στους αμπελώνες της Καλής Βρύσης και όπως έχουμε και τα έθιμα αυτά διονυσιακά συνεχίζουν ακόμα μέχρι και σήμερα κάτι που δείχνει ότι η αμπελουργία και η ενοποίηση ήταν βασικές δραστηριότητες από την αρχαιότητα Οπότε έχουμε το ειδονικό τσίπουρο που θα πιούμε τον Ιανουάριο που θα σας επισκεφτούμε και γίνεται όλο αυτό το διονυσιακό γλέντι Είσαι έτοιμος Παναγιώτη μου για τα γλέντι, για τα τσίπουρα Και για το φεστιβάλ μικρού μήκρου Στενιών Α ναι έχουμε και τη έχουμε τα πάντα στη δράμα από ό,τι καταλαβαίνω Σωστά, θα αναπολύνουμε το φεστιβάλ αφού αναφέρθηκε Διανύουμε τώρα την εβδομάδα του φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους της δράμας Το Διεθνές Φεστιβάλ Και να πούμε ότι είμαστε και πολύ περήφανοι που τα τελευταία χρόνια
Προστηρίζουμε το φεστιβάλ Σαν ο οποίος είμαστε χωρικοί του φεστιβάλ Και είναι κάτι πολύ σημαντικό για την πόλη Και για την προβολή της δράμας στο εξωτερικό Και ουσιαστικά συνδέει και τη δράμα με τον πολιτισμό, με τις τέχνες Και αυτό έχει μια σχέση και με το χώρο του κρασιού οπότε τώρα το διανύουμε και είμαστε δηλαδή το Σαββατική Κυριακή θα είναι και η τελετή λήξης του φεστιβάλ θα γίνει η απονομή οπότε είναι κάτι πολύ σημαντικό για την πόλη και τους κατοίκους όντως και είναι ένα πολύ σημαντικό φεστιβάλ που πραγματικά θα θέλαμε πολύ να εικαθικηθούμε εγώ δηλαδή προσωπικά και εγώ θα ήθελα του χρόνου θα σας καλέσουμε λοιπόν του χρόνου Σεπτέμβριο πάμε για το φεστιβάλ για Τρίγο και φεστιβάλ και τρίγο και φεστιβάλ Ιανουάριο πάμε δράμα για τα διονυσιακά και πρέπει να έρθουμε το χειμώνα για σκι και κόκκινα κρασιά και το καλοκαίρι θα έρθουμε στη Στιμπάρο να πίνουμε ασερτικάρες και μονεμβασιές και μανδυλαριές σούπερ σούπερ σχέδιο να πούμε και για τα νέα προϊόντα
έτσι βλέπουμε τα estates Κώστα Λεραρίδη ανοίγονται πλέον και σε νέα προϊόντα Είπαμε το ξύδι Τι μπορέχουνε Έχουμε τα αποστάγματα Ίνου μέθηξης Τα οποία τα κάνουμε Αρκετά χρόνια βέβαια δεν είναι τόσο καινούργια Αλλά είναι κάτι το οποίο Θέλουμε και εμείς να το δώσουμε Έμφαση περισσότερο τα επόμενα χρόνια Μιλάμε για μονοπικηλιακά αποστάγματα Ίνου Πολύ ιδιαίτερα, πολύ ξεχωριστά Με έντονο χαρακτήρα Από ποικιλία Σύρτικο, Μοσχάτο Και Καμπερνές Οβινιών έχουμε το παλαιομένο αμέθηξης Σιγκάρ το οποίο παλαιώνει για 10 έτη σε δρύνα βαρέλια και τα τελευταία χρόνια έχουμε και τα βαλσαμικά μας ξύδια μποτάνικο τα οποία ξεκινάνε από ένα λευκό βαλσαμικό ξύδι το οποίο δεν έχει παλαίωση και φτάνουμε με διαδοχικά ας το πούμε χρόνια παλαίωσης και συμπίκνωσης φτάνουμε στο Gold Seal το οποίο είναι ένα βαλσαμικό το οποίο έχει παλαίωση για περισσότερο από 10 έτη σε μικρά βαρέλια τα οποία λεγόνται μπαταρίες στην Ιταλία και τα οποία είναι από διαφορετικά είδη ξύλου και δίνουν ένα πολύ
πολύπλοκο και ιδιαίτερο χαρακτήρα στο ξύδι είναι προϊόντα τα οποία είναι πολύ ξεχωριστά για μας, είναι ποιοτικά προϊόντα και είναι προϊόντα τα οποία θέλουμε να τα επικοινωνήσουμε ακόμα περισσότερο το επόμενο διάστημα Ουσιαστικά εγώ βλέπω ότι τίποτα δεν πάει χαμένο τα εγάξιοποιούμε όλο αυτό είναι υπέροχο Λογική αξιοποίηση σου Όλοι να δώσουν ταμπέλι και το σταφύλι Ακριβώς, δηλαδή τώρα το επόμενο που σας μένει Είναι να κάνετε σπα και προϊόντα Και κρέμενα Μια χαρά και αυτό θα μας άρεσε Γιατί όχι Αλλά εγώ ξέρω ότι βάλατε τρούφες Μου είπε βέβαια ο Ο Αντώνης, δεν μην το πω Αλλά είναι πολύ ενδιαφέρον Και αυτό Ότι Έχουμε φυτέψει Πριν περίπου ίσως 12-15 χρόνια δέντρα τα οποία στο ρυζικό του σύστημα είναι εμπολιασμένα με τον μήκυτα της τρούφας όσο αναπτύσσεται το δέντρο αναπτύσσεται το ρυζικό του σύστημα και αν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές το μήκυτας αναπτύσσεται και μπορεί μετά να κάνει συγκομιδή αυτό δυστυχώς δεν το έχουμε πετύχει ακόμα είναι κάτι το οποίο φαίνεται ότι ίσως
έχει κάποιες δυσκολίες είναι κάτι που το παλεύουμε πάντως ακόμα Εγώ το βλέπω πάντως αξιοθαύμαστο αυτό γιατί βλέπω ανθρώπους που είναι πάρα πολύ υγιωμένοι δηλαδή ό,τι μπορείτε να κάνετε στη φύση και να καλλιεργήσετε να αξιοποιήσετε να φτιάξετε τέλος πάντων και νέες ιδέες νέες καλλιέργειες εμένα μου αρέσει πάρα πολύ αυτό γιατί πάντα έχει μία επαφή και με το κοινωνικό κομμάτι γιατί ο κόσμος θα έχει δουλειά στη δράμα να ασχοληθεί με τη γη και αυτό είναι τόσο σημαντικό σε έναν τόπο που και ιστορικά πέρασε μεγάλες στιγμές δόξας αλλά και στιγμές που τα πράγματα οικονομικά δεν πήγαιναν τόσο καλά, δηλαδή μετά τα καπνά, με την πτώση των καπνών κλπ, πότε το να υπάρχει μια εταιρεία που καλλιεργεί, που έχει όραμα, που επενδύει στη γη και κρατάει τον κόσμο στο μέρος, αντί να φύγει αυτός ο κόσμος να πάει κάπου αλλού, είναι πάρα πολύ σημαντικό και μπράβο σας.
Να είστε καλά έτσι, ναι. Νιώθουμε και εμείς κανένα φορά ότι έχει δυσκολία σε αυτό που κάνουμε, ότι είμαστε λίγο στην επαρχία, ότι είμαστε σε κάποια μέρη λίγο απομονωμένοι. Αλλά το καλό που έχει αυτή η δουλειά είναι ότι όντως έχουμε μπελόνες σε μικρά χωριά του νομού και εκεί πέρα μπορεί να διατηρηθεί ένας πληθυσμός, να υπάρχουν θέσεις εργασίας.
Οπότε αυτό είναι σημαντικό. Και το αγαπάμε γιατί αγαπάμε και τον τόπο μας. Θέλουμε να μείνει ο κόσμος εδώ, δεν θέλουμε να ερημώσει η επαρχία. Και είναι από τα πράγματα για τα οποία προσπαθούμε και εμείς να συμβάλλουμε. Μάλιστα. Γεράσιμε, κλείνοντας σιγά σιγά την κουβέντα μας Να γυρίσω λίγο εγώ ξανά εγώ στον μπαμπά σου Τον Κώστα Λαζαρίδη Έτσι στην κουβέντα που μας έκανε Που είναι πολύ ωραία αυτά που μας έχει πει Μας είπε ότι είναι ευτυχισμένος γιατί βλέπει εσάς Εσένα και τον αδερφό σου ουσιαστικά Να συνεχίζετε αυτό που εκείνος δημιούργησε Με πολύ κόπο και με πολύ αγάπη Τώρα δεν ξέρω αν θα μπορούσες να σκέφτεσαι Αν κάναμε αυτό το podcast μετά από 20 χρόνια θα υπάρχει κάτι που θέλεις να έχεις φτάσει και με το καλό να παραδώσεις και εσύ σε μια επόμενη γενιά η αλήθεια είναι δεν το έχω σκεφτεί αυτό έτσι αλλά σίγουρα θέλω να τόσο εγώ όσο και ο αδερφός μου να αφήσουμε το δικό μας αποτύπωμα να προσαρμοστούμε και να εξελίξουμε λίγο την προσπάθεια που έκανε ο πατέρας μας
και στην αμπλουργία και στην οποίηση και να προχωρήσουμε την εταιρεία στην επόμενη μέρα Με προϊόντα τα οποία θα ταξιδέψουν σε ακόμα περισσότερες χώρες Θα αναγνωριστούν ακόμα περισσότερο για την ποιότητά τους Οπότε να παραδώσουμε κάτι καλύτερο στην επόμενη γενιά Για να συνεχίσουν και αυτοί μετά να κάνουν το δικό τους βήμα Και πάνω σε αυτό να πω ότι τόσο εγώ όσο και ο αδερφός μου Έχουμε την τύχη να έχουμε ήδη παιδιά Και ο αδερφός μου ένα Κωνσταντίνο και εγώ ένα Κωνσταντίνο και έχω και εγώ μια Ιουλία προψωμικρή οπότε οπότε λοιπόν σε λίγα χρόνια πιθανό να είναι πάλι Κώστας Λαζαρίδης Κώστες Λαζαρίδης άλλοι και δύο οπότε ωραία οπότε με τα σαντουιτσάκια τα βλέπω Κώστες και Ιουλίες και αυτά με τα ψαλιδάκια τους στις 4 η ώρα τα καπελάκια έτσι έτσι τι ωραία γεράσιμε να σε ευχαριστήσουμε πάρα πολύ για όλο αυτό το ταξίδι το ωραίο από δράμα, Αττική, Πάρο χαμός δεν θα ξέρουμε πού να πρωτοπάμε γεράσιμε χάρηγα πολύ για τη συζήτηση και για την κουβέντα που είχαμε
και για την ευκαιρία που είχαμε να μοιραστώ τις απόψεις και τις ιδέες που είπαμε Ωραία Γεράσιμο λοιπόν να σε ευχαριστήσουμε να είσαι καλά Καλή συνέχεια Λοιπόν Ιρώ ωραίο το ταξίδι μας σήμερα Ελάμε δραματική πάρο Τι άλλο θέλεις Τα πιάσαμε όλα Και μας τα είπε πολύ ωραίο ο Γεράσιμος Αλλά νομίζω ότι ο κύριος Κώστας Λαζαρίδης Αυτά που είπε Θα συζητηθούν πολύ νομίζω Ήταν μια πολύ ωραία κουβέντα Εγώ τη χάρηκα πάρα πολύ Χαίρομαι που στο ελληνικό κρασί υπάρχουν άνθρωποι με όραμα, διάθεση και όνειρα.
Και που υπάρχει διαδοχή κατάσταση που συνεχίζει και εξελίσσει πράγματα. Ναι, υπάρχει... το μέλλον είναι εδώ και το παρόν είναι εδώ και όλο είναι πολύ ωραίο αυτό και χαίρομαι που οι άνθρωποι, τα παιδιά του Κώστα Λαζαρίδη το κάναν αυτό με χαρά να πάρουν τη σκυτάλη από τον πατέρα τους και τους ευχόμαστε τα καλύτερα. Ωραία, λοιπόν κάπως έτσι φτάνουμε στο τέλος.
Στο τέλος αυτού του επεισοδίου, αλλά έχει μόνο έτσι ένας απλού επεισοδίου του εκατοστού επεισοδίου το κρασί με απλά λόγια. Δεν είναι λίγα. Εσύ σου αρέσει Κοίτα εγώ αυτό που κρατάω από αυτά τα 100 επεισόδια Είναι τελικά ότι γνωρίζεις το κρασί σιγά σιγά Όπως και εγώ δηλαδή Εγώ όπως έλεγα και προηγουμένως είμαι άνθρωπος του ραδιοφώνου Δεν γνώριζα από κρασί Έτσι σε αυτό το ωραίο ταξίδι που ξεκινήσαμε πριν τέσσερα χρόνια μαζί Το να μπούμε να μάθουμε το κρασί με απλά λόγια άρχισα να καταλαβαίνω πράγματα που πλέον κατά ψέματα νομίζω ότι γνωρίζω πέντε πράγματα παραπάνω αλλά είναι ότι καταλαβαίνεις κυρίως ότι πίσω από ένα μπουκάλι υπάρχει πάντα κάτι περισσότερο υπάρχουν άνθρωποι, υπάρχουν αποφάσεις, αποτυχίες, επιτυχίες και καινούργιες προσπάθειες και η ζωή συνεχίζεται και αυτά είναι τα ωραία τέλος πάντων μπαίνει ο σπόρος και μετά ο σπόρος γίνεται λουλούδι γίνεται το φυτό τέλος πάντων. Αλλά κυρίως πίσω από κάθε μπουκάλι υπάρχουν άνθρωποι αυτό που βγαίνουν
με κάποιον τρόπο και στο ποτήρι σου νομίζω. Ναι. Η διάθεσή τους η προσπάθειά τους ισχύει και το έχουμε δει και σε μικρούς συνοποιούς και σε μεγάλους συνοποιούς και ο άνθρωπος για μένα μετά από τόσα χρόνια που ασχολούμαι με αυτή τη δουλειά θεωρώ ότι είναι ίσως το πιο σημαντικό κομμάτι της λέξης terroir που λες εσύ τι είναι το terroir, τι είναι το terroir τώρα όσο μεγαλώνω πιστεύω ότι ο άνθρωπος είναι το πιο σημαντικό κομμάτι του terroir τελικά και όχι ο ασβεστόληθος και μπορώ να σου το εξηγήσω σε άλλο podcast και μιλώντας για ανθρώπους και εμείς να οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ γιατί αν τα επεισόδια μας το podcast μας το κρασί με απλά λόγια πάει τόσο καλά το οφείλουμε σε ανθρώπους, το οφείλουμε σε ακροατές Εγώ τους βλέπω κιόλας Παναγιώτη γιατί είμαι τυχερή και έρχονται κάθε μέρα στο εστιατόριο και με αγκαλιάζουν και τους αγκαλιάζω και συγκινούμαι να συνεχίσετε να έρχεστε να με αγκαλιάζετε θα αγκαλιάζω εγώ μετά τον Παναγιώτη και τους το λέω ότι κρίμα που δεν είναι ο Παναγιώτης εδώ
να σας αγκαλιάσει και να να λάβει κι αυτό στην αγάπη και όλα αυτά που ακούω σας ευχαριστούμε πάρα πάρα πάρα πολύ Μαζί έτσι από το πρώτο επεισόδιο Είμαστε με αυτόν τον κόσμο Με πολλοί κόσμο Και συνεχίζουμε εδώ στο 100% Κάντε με καλό τώρα να δούμε Πού θα φτάσουμε όσο πάει Να το χιλιάσουμε Εγώ θα πω να είμαστε καλά Και μέχρι το επόμενο Εβίβα μας λοιπόν Στην υγειά μας Στην υγειά μας Παναγιώτη μου Να είμαστε καλά
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
