ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΤΗ ΣΡΙ ΛΑΝΚΑ

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Είμαι εγώ υπερβολική Ε όχι υπερβολική Α συγγνώμη ναι είσαι Βούλα μπορέσαι να είσαι πιο υπερβολική Καθόλου Είναι κάτι που το έχω σκεφτεί Κάτι σε ρε σύ Θα μπορούσα να πω απλά αυτό είναι το ταξίδι που μου άλλαξε τη ζωή Και να κλείσει εδώ αυτό το επεισόδιο πραγματικά Καλώς ήρθες λοιπόν σε άλλο ένα επεισόδιο υπερβούλα Σε ευχαριστώ που είσαι πάλι εδώ και με ακούς Αυτό το επεισόδιο σήμερα θα είναι λίγο διαφορετικό από τα υπόλοιπα. Ψάχνω εδώ και πόση ώρα να βρω τα σωστά λόγια για να ξεκινήσω την ηχογράφηση. Έκατσα κάτω να γράψω κάποια πράγματα χωρίς επιτυχία τελικά. Νομίζω ότι αυθόρμητα θα μου βγει πιο εύκολα. Θα μου πάρει ένα με δύο επεισόδια γιατί αυτό θέλω να το αναλύσω. Δεν θέλω να μιλήσω μόνο για τις αναποδιές που μας έτυχαν.

00:55 και σε αυτό το επεισόδιο πραγματικά μπορώ να χρησιμοποιήσω τη λέξη καταστροφή, γιατί κυριολεκτικά μας χτύπησε κυκλώνας. Όπως θα καταλάβεις ή μπορεί να έχεις καταλάβει ήδη, θα είναι λίγο πιο συναισθηματικό θα πω. Δεν θα ακούσεις απλά μία δραματικά παυλαστία ιστορία. Είμαι εδώ για να σου εξιστορήσω, να σου αναλύσω από την πιο μικρή λεπτομέρεια σχετικά με το τι τρώγαμε, μέχρι τις μετακινήσεις μας, μέχρι τη διαμονή μας, έτσι ώστε αν θέλεις να επισκεφθείς και εσύ τη χώρα, όλες μα όλες αυτές οι πληροφορίες θα σου φανούν πάρα πολύ χρήσιμες.

01:24 Και ίσως καταφέρω με λίγα ή πολλά λόγια να σου μεταφέρω στην τελική όλα τα ωραία μαθήματα που πήραμε μέσα από αυτό. Γενικά πιστεύω ότι είναι μια πάρα πολύ ωραία ιστορία για να κάτσεις να ακούσεις και μακάρι να ταξιδέψεις έστω και εννοητά μαζί μου στο αγαπημένο μου ταξίδι. Κάθε φορά που φέρνω αυτό το ταξίδι στο μυαλό μου, μου είναι πάρα πολύ δύσκολο να περιγράψω τα συναισθήματά μου.

01:46 Ωστόσο θέλω να προσπαθήσω, θέλω να σου τα πω όλα από την αρχή, γιατί πραγματικά ήταν ένα ταξίδι που μου προσέφερε εμπειρίες ζωής. Γνώρισα τόσο όμορφους ανθρώπους, έμαθα να αντιμετωπίζω δύσκολες καταστάσεις, έμαθα πραγματικά τι σημαίνει φιλία. Αλλά εννοείται κιόλας διασκέδασα, έχω πάρα πολλές ιστορίες που θα σε διασκεδάσουν πάλι με τον παρό λίγο θάνατό μου, πάρα πολλοί ακραία σκηνικά, οριακά σαν σενάρια που παίζουν στα Σπιλμπερ Κιανά όνειρά μου. Τι λέω, συγγνώμη είμαι αλήθεια αγχωμένη πάλι. Κάθε φορά αγχώνομαι, τι κακό είναι αυτό.

02:21 Όλος πάντων θέλω να κλείσω αυτή την παρένθεση λέγοντας ότι μέσα από αυτό το ταξίδι πραγματικά καταθέτω ένα κομμάτι της καρδιάς μου. Μπορεί να ακούγονται πάρα πολύ βαριά αυτά που λέω αλλά πραγματικά είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής μου αυτό το ταξίδι και θέλω και μέσα από αυτή την ιστορία όσο τη διηγούμε ταυτόχρονα να δίνω το μεγαλύτερό μου ευχαριστώ στους ανθρώπους που το πέρασαν όλο αυτό μαζί μου.

02:45 Και πάμε σιγά σιγά να ξεκινήσω να σου μιλάω για αυτό το ταξίδι για να καταλάβεις τι λέει αυτή η τρελή τόση ώρα. Γενικά αν δεν σε ενδιαφέρει το κομμάτι που μιλάω για την προετοιμασία μας σχετικά με τα εμβόλια, το packing, όλη την προετοιμασία σχετικά με το πλάνο, αλλά και πώς μπορείς να οργανώσεις και εσύ πάνω κάτω από αυτό το ταξίδι, μπορείς να σκυπάρεις αυτό το κομμάτι και να πας κατευθείαν στο 11ο λεπτό.

03:06 Σε αυτή λοιπόν εδώ τη ζωή μόνο ένας λόγος υπάρχει που με κάνει και αποδέχομαι το «Η υπερβολή μπορεί να φύγει από τη βούλα». Η βούλα δεν θα φύγει ποτέ από την υπερβολή. Και αυτός ο λόγος είναι το πόσο γρήγορα θα κλείσω ένα ταξίδι. Δεν κάνω πλάκα, δεν είναι αστείο. Μη μου πεις πάμε. Μη μου πεις πάμε. Γιατί θα πάμε. Και δεν είναι απειλή. Θα πάμε όντως. Αν δεν θες, μη μου το πεις. Το καταλαβαίνεις. Θα πάμε. Γιατί αυτό έγινε και με αυτό το ταξίδι και με μένα και τον Ηλία.

03:35 Μια ράντο μέρα πίναμε ποτό, γυρνάω και του λέω, εγώ θα πάω μόνος μου στην Κίνα. Μου λέει, εγώ θα πάω μόνος μου στο Νεπάλ. Δεν τα βρίσκουμε κάπου να πάμε κάπου μαζί. Συμφιλιώνομαι κι εγώ με την ιδέα του Νεπάλ. Εννοείται, πριν πάμε, τι θα γινότανε να μην κάψουν το κοινοβούλιο πριν πάει η βούλα. Να το κάψουν τα παιδιά. Οπότε τσακ μπαμ ακυρώνεται το Νεπάλ και fast forward αποφασίζουμε με τον Ηλία να πάμε στη Σρι Λάγκα.

03:56 Και όταν λέω fast forward είδαμε δύο βίντεο και είπαμε πάμε στη Σρι Λάγκα. Αλλά ποιος είναι τέλος πάντων αυτός ο Ηλίας ρε Σύμις, όλεπτο. Ο Ηλίας είναι ένας φίλος μου, σπουδάζαμε μαζί και η φιλία μας κρατάει ακόμα 12 φέτος 13 χρόνια. Τώρα πραγματικά δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω, αρχίζω και ενθουσιάζομαι. Θα ξεκινήσω με τη σχέση μου με τον Ηλία.

04:15 Λοιπόν, δεν είχαμε ξανά ταξιδέψει μαζί. Ωστόσο και ο Ηλίας και εγώ έχουμε ταξιδιωτική εμπειρία και από Ασία συγκεκριμένα, οπότε αυτό ήταν κάπως έτσι το μαξιλαράκι μας, λίγο καθυσυχαζόμασταν πόσο λάθος να πάει, πόσο μπορεί να σκοτωθούμε σε αυτό το ταξίδι. Τέλος πάντων, τα βρήκαμε πάρα πολύ εύκολα. Το σημαντικότερο σε μια τέτοια συνθήκη και σε ένα σχετικά δύσκολο ταξίδι είναι να έχεις στο μυαλό σου ότι προφανώς θα υπάρξουν φορές που θα χρειαστεί και να κάνεις εσύ πίσω και να βοηθήσεις τον άλλον και να θυσιάσεις χρόνο και δικό σου προσωπικό και από το ταξίδι σου για να τον βοηθήσεις και για να κάνετε πράγματα που μπορεί να θέλει μόνο ένας.

04:50 Γενικά για μένα το mentality αλλά και ο σεβασμός εννοείται προς τον άλλον είναι τα δύο πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει να έχεις. Τουλάχιστον για να πετύχεις μια αξιόλογη συμβίωση έτσι. Και άκου τώρα με τι πλάνο καταλήγεις όταν συνδυάζεις υπερβούλα με κάποιον που θέλει να πάει και να μείνει εκεί ρε παιδί μου. Βέβαια ξεκινάμε και λέμε ας μπούμε να κλείσουμε εισιτήρια τέλεια τέλεια.

05:13 Μου λέει ο Ηλίας, δεν έρχεσαι να με πάρεις από το Βερολίνο να πάμε μαζί. Τέλεια ιδέα, τέλεια ιδέα. Τι άλλο να θέλει να ακούσει αυτή η κοπέλα. Εννοείται, εννοείται ψυχή μου, δεν θα έρθω εγώ να σε πάρω από το Βερολίνο. Δεν θα περάσω τέσσερις πέντε μέρες πρώτα από εκεί. Αρθώ εκεί, θα σε δω. Να δούμε, θα μαλώσουμε από το Βερολίνο, θα φτάσουμε πότε στη Σριλάνκα.

05:35 Έτσι και γίνεται λοιπόν, κλείνουμε η Σιτήρια, πάω πρώτα στο Βερολίνο και μετά το πλάνο είναι πετάμε για Αμπουδάμπη και από Αμπουδάμπη φτάνουμε Σριλάνκα. Μένω εγώ για 20 με 25 μέρες, ο Ηλίας συνεχίζει το ταξίδι του εκεί και εγώ γυρνάω από Κωνσταντινούπολη κατευθείαν Θεσσαλονίκη. Κάναμε όμως και τρελή προετοιμασία για αυτό το ταξίδι, έτσι. Δύσκολο, μεγάλο ταξίδι, έμπειροι εμείς και οι δύο να πεις ότι τα παιδιά μπράβο, το έψαξαν, πύλαυσαν αυτή τη διαδικασία της προετοιμασίας, ούτε καν.

06:05 Πραγματικά ντρέπομαι που θα τα πω αυτά τώρα, αλλά θα τα πω, θα τα πω. Γιατί με κάποιο μαγικό τρόπο όλο αυτό λειτουργήσε, είμαστε σόοι και αυλαβείς, εσείς μην το κάνετε. Λοιπόν, τις παρακάτω ερωτήσεις μπορώ να τις απαντήσω όπως απαντούσε τα Q&A της η Dark Queen. Και λυπάμαι πάρα πολύ αν δεν έχεις καταλάβει αυτό το reference.

06:24 Κάναμε εμβόλια? Όχι. Κάναμε ασφάλεια? Όχι. Ήμασταν αρκετά καλά προετοιμασμένοι για οτιδήποτε. Επίσης όχι. Λοιπόν, αλήθεια, πέρα από το ότι το ταξίδι το κλείσαμε νομίζω δύο εβδομάδες πριν πάμε. Ο Ηλίας είχε κάνει κάποια εμβόλια για το προηγούμενο του ταξίδι στην Ασία. Εγώ μίλησα με κάποιους γιατρούς. Στην τελική κάποιοι μου είπαν ότι δεν προλαβαίνω κιόλας να κάνω τα εμβόλια.

06:48 Ωστόσο τα περισσότερα τα όριζαν και σαν συνιστόμενα. Οπότε απλά πήγα, έκανα κάποιες εξετάσεις για να δω αν έχω αντισώματα σε βασικές ασθένειες όπως η πατήτιδα. Και η πατήτιδα βασικά, αυτό πήγα και έκανα. Μην το παίζω πάρα πολύ ψαγμένη, σου λέω δεν προετοιμαστήκαμε. Για να καταλάβεις, εγώ πήρα travel σάκο δύο μέρες πριν φτάσω Βερολίνο. Πάλι καλά είχαμε αυτές τις λίγες μέρες που βγήκαμε και κάναμε κάποια ψώνια μαζί με τον Ηλία. Πάρα πολύ βασικό, πήραμε αυτές τις πετσέτες που στεγνώνουν πάρα πολύ γρήγορα και η σημαντικότερη αγορά αυτού του ταξιδιού, όχι όχι μισό, η σημαντικότερη, δεν υπήρχε η σημαντικότερη, θα μπορούσαμε να είχαμε πάει με αυτό και παλιό αδιάβροχα, τα αγαπημένα μας αδιάβροχα, που μας αγόρασε ο Ηλίας και είναι λες και φοράς την μεγαλύτερη σακούλα σκουπιδιών.

07:38 Τώρα τι κάθομαι και σου λέω, λοιπόν άκουσέ με, χωρίς αυτό δεν θα έβλεπα ούτε πέντε λεπτά τη χώρα, αυτό σου λέω μόνο. Τίποτα ρε, ό,τι πιο αστείο. Έχουνε μία κουκούλα πάρα πολύ έτσι μεγάλη, προεξέχει από το κεφάλι σου και είναι κάπως κονική. Και εστιάζω σε αυτό γιατί αν θέλεις να πας, για μένα είναι το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να αγοράσεις.

07:59 Τέλος, δώσε 100% βάση στο τι αδιάβροχο θα πάρεις μαζί. Κάπου εδώ θέλω να βάλω ένα στεράκι και να πω ότι ο Ηλίας είχε αγοράσει και αδιάβροχα παπούτσια. Ρε, ήταν τόσο χαρούμενος για αυτά τα παπούτσια και θέλω να το θυμάσαι. Θέλω όμως να σου πω και λίγα πράγματα ακόμα για το packing. Εμείς επενδύσαμε σε καλούς σάκους που έχουν υποστήριξη και στη μέση και στο στήθος, έχουν από μπροστά κλίπς. Πίστεψέ με μπορείς να περπατάς με 30 κιλά σάκο πάρα πολύ άνετα.

08:25 Η δική μας ήταν 15 λίτρα και εδώ inside joke. Προσωπικά δεν πιστεύω αυτή την προπαγάνδα ότι αυτός ο σάκος ήταν 15 λίτρα. Μου φαινόταν πάρα πολύ μικρός. Λοιπόν, πακετάρα με τα απολύτως βασικά. Αγώ αν θυμάμαι καλά είχα πάρει ένα κοντό κολάν, ένα μακρύ κολάν, ένα παντελόνι, μία μακριμάνικη μπλούζα, τέσσερα-πέντε μπουστάκια που είναι γυμναστηρίου αλλά τα φοράς και σε δραστηριότητες όπως hiking, στο σαφάρι ή οτιδήποτε.

08:50 Προφανώς μετά θα πάρεις τα μαγιό σου, θα πάρεις τοπς, φέλο, οπωσδήποτε, αντιλιακό, τα βασικά εσόρουχα έτσι κι αλλιώς μπορείς να βάλεις πλυντήριο εκεί και είναι και πάρα πολύ οικονομικό. Ξεχνάω, τα παπούτσια. Είχαμε μαζί μας ένα ζευγάρι σανδάλια και τα αθλητικά που φορούσαμε. Αυτό. Γενικά είχαμε όμως στο μυαλό μας ότι θα ταξιδεύουμε ελαφριά, γιατί το πλάνο ήταν αν όχι κάθε μέρα, κάθε δύο μέρες να αλλάζουμε τη βάση μας, έτσι ώστε να προλάβουμε να κάνουμε σχεδόν όλο το γύρο του νησιού.

09:16 Και μόλις αποφάσισα ότι δεν θα σου πω από τώρα ακριβώς το πλάνο που είχαμε στο μυαλό μας, πώς το είχα σχεδιάσει γενικά, το ποιες πόλεις θα επισκεφθούμε, ποιες θα διασχίσουμε και πώς θα γίνει ουσιαστικά αυτός ο κύκλος, γιατί στην τελική το πλάνο ήταν. προσγενόμαστε βράδυ λίγο πιο μακριά από την πρωτεύουσα που είναι το Κολόμπο στο Νεγκόμπο.

09:35 Από το Νεγκόμπο πάμε στο Κολόμπο και έχω κλείσει τα δύο πρώτα βράδια σε ένα πεντάστερο ξενοδοχείο. Κυρίως γιατί ο Ηλίας με άφησε ελεύθερη να το κλείσω μόνη μου. Αλλά περίμενε, περίμενε. Έχει βάση η σκέψη μου. Γιατί είπα, θα έχουμε μείνει μαζί στο Βερολίνο κάποιες μέρες. Μπορεί να έχουμε ξεμαλιαστεί ήδη. Ας ξεκινήσει το ταξίδι, in good terms, να έχουμε την άπλα μας, να έχουμε τον αέρα μας, να έχουμε ένα όμορφο, ειρηνικό και πολυτελές ξεκίνημα.

09:59 Πριν επέλθει η εξαθλίωση. Και ναι, σου έχω πει όλο μας το πλάνο. Αυτό ήταν το πλάνο. Δεν είχαμε κλείσει κάτι άλλο. Και αυτό είναι κάτι που αν το έλεγες στην βούλα του 2022 και πριν, θα έκλαιγε. Νομίζω θα έκλαιγε. Αλλά θέλω να πάρω λίγο χρόνο και να το αναλύσω και να σου εξηγήσω και όχι απλά γιατί επιλέξαμε και έγινε αυτό, αλλά γιατί σου προτείνω να το κάνεις και εσύ.

10:22 Ο καλύτερος τρόπος λοιπόν και να δεις και να εξερευνήσεις αλλά και να ζήσεις αυτή τη χώρα είναι να έχεις ευελιξία στο πλάνο σου. Και αυτό μπορεί να σημαίνει ότι τη διαμονή σου μπορεί να την επιλέξεις ακόμα και μία ώρα, ακόμα και μισή ώρα πριν μπεις στο δωμάτιο. Το μεγαλύτερο κομμάτι τουρισμού της χώρας αποτελείται από solo travelers.

10:41 Πολλοί από αυτούς και digital nomads δουλεύουν απομακρυσμένα, ζούνε με ένα σάκο στην πλάτη τους και πολλοί το ζούνε και πάρα πολύ extreme. Μπορεί να ταξιδεύουν μόνο κάνοντας autostop, μένοντας στα πιο οικονομικά hostel ή γενικά βρίσκοντας άλλους ταξιδιώτες να μοιράσουν τη διαμονή, τη μεταφορά ή ακόμα και το φαγητό τους.

10:57 Και αυτό είναι και η ομορφιά αυτού του ταξιδιού. Ακόμα και αν δεν το έχεις ξαναδοκιμάσει και λες ότι εγώ δεν θα μπορούσα να το κάνω ποτέ. Προσωπικά οι δικές μας πιο ωραίες εμπειρίες που θα σου τις εξιτορίσω κιόλας ήταν του τύπου να τρώμε το πιο νόστιμο φαγητό όρθις στην άκρη του δρόμου σε ένα πλαστικό τραπέζι ας πούμε ή να ξυπνάμε από τους ήχους πουλιών σε ιδιωτικό δωμάτιο σε hostel που κόστιζε 3 και 5 ευρώ το βράδυ.

11:20 ασχέτως που δεν είχαμε ρεύμα στο μπάνιο έτσι, εντάξει, θα στα πω όλα, θα στα πω όλα οπότε συνοψίζοντας τα τρία πιο σημαντικά πράγματα που χρειάζεσαι για να ξεκινήσεις αυτό το ταξίδι είναι διάβροχο, open mind, α και βίζα δεν σου είπα για τη βίζα, τη βγάζεις πριν πας από την επίσημη στοσελίδα τους και κοστίζει 50 ευρώ και μετά από μια κάκιστη πτήση από Βερολίνο προς Αμπουντάμπη, άπειρο φαγητό στο Αμπουντάπι. Τον Ηλία να μου δωρίζει τον αλχημιστή του Παόλο Κοέλιο.

11:46 Το πιο ωραίο βιβλίο για να έχεις συντροφιά σε ένα τέτοιο ταξίδι και ειδικά σε αυτό το ταξίδι και μετά από ακόμα μια φορά που καταλαβαίνουμε πόσο τυχεροί είμαστε γιατί στη δεύτερη πτήση έχουμε διαθέσιμη όλη την έξοδο κινδύνου και τρώμε τα γεύματα μας σαν Έλληνες κρίση. Τίποτα, φτάσαμε πάρα πολύ ξεκούραστοι, κάναμε ένα jet lag, αλλάξαμε και κατευθείαν χρήματα στο αεροδρόμιο, ρούπια χρησιμοποιούν, είναι το νομισμά τους και ανοίγοντας οι αυτόματες πόρτες και κάνοντας το πρώτο βήμα έξω από το αεροδρόμιο σε χτυπάει όλη αυτή η γρασία, όλη αυτή η ζέστη.

12:18 Αν έχεις επισκεφτεί τροπικό προορισμό, καταλαβαίνεις τι λέω, είναι από τις χειρότερες και ταυτόχρονα πιο ωραίες αισθήσεις. Ωστόσο πήραμε κατευθείαν ένα Uber και πήγαμε στο ξενοδοχείο και επιλέξαμε να ανεβούμε να φάμε στην ταράτσα του ξενοδοχείου που και εκεί πάθαμε σοκ γιατί αντικρίσαμε μία θέα από πάρα πολλούς και πανέμορφα φωτισμένους ουρανοξύστες και φυσικά ο πιο όμορφος ήταν ο πύργος σε σχήμα λωτού Τι να σου πω, κι εγώ πρώτη φορά ενθουσιάζομαι με ουρανοξύστες Πάμε όμως λίγο στο επόμενο πρωί που δικαιώθηκα για την επιλογή μου στο ξενοδοχείο γιατί είχαμε ένα τρομερό μπουφέ στο πρωινό Είχαμε την ευκαιρία και τη δυνατότητα να δοκιμάσουμε και την τοπική κουζίνα και φρούτα που δεν είχαμε δοκιμάσει και ο τρόπος γενικά που μαγειρεύουν είναι όλα πεντανόστιμα.

12:57 Έχουν πάρα πολλά δικά τους πιάτα, αλλά ακόμα και αν είσαι δύσκολος στο φαγητό μπορείς να φας κλασικά το τοπλο με ρύζι, τα έχουν τα λεγόμενα ρότι, ουσιαστικά είναι κρέπες και τις γεμίζουν με διάφορα πράγματα είτε γλυκά είτε αλμυρά, αλλά μην ξεχάσεις ένα πράγμα, not spicy. Ακόμα και να επισημάνεις πολλές φορές ότι δεν θέλεις καυτερό στο φαγητό σου, κατά πάσα πιθανότητα μπορεί να βγάζεις λίγες φωτιές τελικά.

13:18 Και κάπως έτσι είχαμε και την πρώτη μας επαφή με την πρωτεύουσα το Κολόμπο. Πήραμε και το πρώτο μας τουκ τουκ, επισκεφθήκαμε αρχικά έναν Ινδουιστικό ναό με πολύ μεγάλα γάλματα, αλλά και έναν Βουδιστικό που ήταν παραλιακά. Ήταν υπέροχος σε αντίθεση και με τους ουρανοξύστες. Και μετά κατευθυνθήκαμε μέσα στη χαρά για να πάμε να δούμε κα στην κεντρική αγορά το Red Mosque και τώρα δεν ξέρω αν μας σκάμαραν γιατί είναι κλασικό σκάμ το να έρχεται κάποιος και δυστυχώς να σου λέει ότι αυτή την ώρα δεν λειτουργεί ο ναός, έλα μαζί μου. Τέλος πάντων δεν καταφέραμε να μπούμε στο ναό αλλά κάναμε έτσι μια πολύ καλή βόλτα στην αγορά.

13:50 Λοιπόν, το απόλυτο χάος. Το απόλυτο όμορφο χάος. Γιατί με κάποιο μαγικό τρόπο όλο αυτό λειτουργεί. Τι εννοώ χάος. Παντού κόρνες, παντού φωνές, πάρα πολλοί κόσμοι. Γενικά στον δρόμο επικρατεί μια αναρχία και κάπου εδώ δυστυχώς θα μιλήσω για τη μόνη άσχημη εμπειρία και αλληλεπίδραση που είχα σε αυτή τη χώρα. μπορώ να πω ότι ως γυναίκα δυστυχώς έχω νιώσει ξανά άβολα σε τέτοιες μεγάλες αγορές, κάποιες φορές στην Κωνσταντινούπολη, κάποιες φορές στο Μαρόκο.

14:17 Πίστεψέ με δεν συγκρίνονται σε καμία περίπτωση με αυτό που έζησα στο Κολόμπο. Θα ξαναπώ ότι δυστυχώς με τα βλέμματα των αντρών ένιωσα το άσχημα είναι πάρα πολύ λίγο, το ντρεπό μου είναι επίσης πάρα πολύ λίγο και πάρα πολύ λάθος Και το χειρότερο είναι ότι δυστυχώς υπήρχε και επαφή που μου συμβαίνει πρώτη φορά και αυτό με φόβησε και πιο πολύ απ' όλα γιατί καθώς περνούσαν κάποιοι άντρες από δίπλα μου, με ακουμπούσανε επιδεικτικά με το έξω μέρος της παλάμης τους, του χεριού τους τέλος πάντων και καλά κατά λάθος αλλά μπορείς να δεις το χέρι τους όταν έρχονται προς το μέρος σου ακόμα και το που σε κοιτάνε και μετά σε ακουμπάνε.

14:52 Δεν θέλω να μείνω όμως σε αυτό το γεγονός, εύχομαι αν πας να μην το αντιμετωπίσεις και σου αποσπώ την προσοχή πάρα πολύ γρήγορα και σου λέω ότι αν πας και γύρω από το Red Mosque είναι ένας κύριος με ένα καρότσι να το πω, σαν καντίνα σκέψου, που κάνει τις πιο ωραίες πατάτες. Πρέπει να τις δοκιμάσεις οπωσδήποτε. Νομίζω λέγονται κασάβα τσίπς.

15:11 Τουλάχιστον έτσι τα βρίσκαμε στο σούπερ μάρκετ. Και αφού περνάω το πρώτο μου δράμα, γιατί γρατζούνισα το γόνατό μου σε ένα τουκ-τουκ και τρεχέμα και νόμιζα ότι αυτό θα είναι το πιο δραματικό πράγμα που θα μου συμβεί σε αυτό το ταξίδι, νόμιζα ότι θα πάθω τέτανο γιατί δεν έχω κάνει τα εμβόλια και αφού δεν βρίσκουμε φαρμακείο, παίρνουμε ένα ντετόλ που στην πορεία ανακαλύψαμε ότι για να το χρησιμοποιήσεις πρέπει να ανακατέψεις τύπου μία σταγόνα από το μπουκάλι σε ένα κουβά νερό.

15:38 Φαντάσου ότι εγώ έβαζα μία χούφτα σε όλο μου το γόνατο και βάζαμε και στα χέρια μας ας πούμε. Ή ποταρέ περπατούσαμε στο δρόμο και μυρίζαμε λες και είμαστε καθαριστικό πατώματος. Τέλος πάντων βρίσκουμε και το μοναδικό ανοιχτό μπουφέ στην περιοχή και τελικά είναι στο Χίλτον. Πάμε και το γυμναστήριό μας και το βράδυ ξαναβγαίνουμε αλλά για να φάμε street food. Εντάξει, η κατάσταση εκεί καθόλου τουριστική.

15:59 Πάρα πολύ hood, λίγο φοβάσαι τι ποιότητας θα είναι το φαγητό που θα φας. Είχε βρέξει κιόλας και ήταν μόνο ντόπιοι. Ήταν λίγο περίεργα. Επιλέγουμε ένα μαγαζί μόνο και μόνο επειδή το λένε Ηλίας Μπυριγιάννη και εκεί δοκιμάσαμε ένα πράγμα σαν πουγγί το οποίο ήταν φύλλο μπανανιάς πράγματος, είναι αιμετικό. Σαν βγαίνει κάτι σαν παστίτσιο, σαν στρώσεις. Πρέπει να ήταν ερώτη και από κάτω είχε απλά ένα μπούτι κοτόπουλο.

16:29 Το φάγαμε με τα χέρια όρθι σε ένα πλαστικό τραπέζι που σου είπα. Στα πόδια μας λάσπες νερά να γυρνάνε γάτες και αφού φάγαμε αυτό επιλέξαμε άλλο ένα μαγαζί που καθόντουσαν και όλοι οι ντόπιοι. Ωστόσο μας είδαν εκεί τουρίστες, μας πιάσανε κατευθείαν να μας βάλουν μέσα να μας δείξουν όλη την κουζίνα τι πράγματα έχει. Και πάει ο Ηλίας στη βιτρίνα και διαλέγει πολλά μικρά έτσι πιτάκια και αλμυρά αλλά και γλυκά.

16:51 Εγώ δοκιμάζοντας ένα απλό γλυκό πιτάκι ωριακά δακρύζω. Υπερβούλα δεν ξέρω. Κάνω τα πάντα για να μπορώ να ταξιδεύω και εκείνη τη στιγμή δοκιμάζοντας κάτι που δεν είχα ξαναδοκιμάσει που δεν ξέρω με εξήταρε τόσο πολύ με συγκίνησε κατευθείαν. Απλά γύρισα και είπα στον Ηλία αυτός είναι ο λόγος που ταξιδεύω. Και μετά από τις όμορφες συγκινήσεις γυρνάμε στο ξενοδοχείο για να έχουμε την πρώτη μας ρήξη σε αυτή τη σχέση.

17:15 Γιατί πολύ απλά δεν μπορούσαμε να αποφασίσουμε σε ποιο ξενοδοχείο να μείνουμε στην επόμενη πόλη. Και ξέρεις τι κάναμε. Ρίξαμε κέρμα. Φοριακά μαλώναμε με το γάντιε. Ε, εγώ το προτιμώ αυτό γιατί έτσι. εννοείται κέρδισα εγώ και ήθελα πάρα μα πάρα πολύ να μείνουμε σαν ένα ντρόσπιτο που θα σου εξηγήσω και αμέσως ποια ήταν η επόμενη μας στάση και τι κάναμε εκεί και εννοείται ότι αυτές οι πριγκίπισες στην αρχή έχουν ένα επίπεδο άνεσης κάποιες βασιλικές επιλογές βέβαια όσο προχωράει το ταξίδι να πω ότι η πολυτέλεια άρχισε να φθήνει αισθητά ότι η χλυδή υποχωρούσε σταθερά Ας πούμε ότι η πολυτέλεια και η αξιοπρέπειά μας μάλλον μειωνόταν σχεδόν εκθετικά.

17:55 Κάπως έτσι λοιπόν κατευθυνόμαστε προς το βορειότερο τμήμα του νησιού και την Συγκυρία. Νομίζω οι ντόπιοι τη λέγανε Συγκυρία και κάπου εδώ θα τολμήσω να πω ότι ήταν και το προσωπικό μου αγαπημένο. Αλλά πρώτα να σου πω τα βασικά. Το μέρος είναι γνωστό για το βράχο του Λιονταριού. Ωστόσο οι περισσότεροι το χρησιμοποιούν ως βάση για να δουν και τις γυροπόλεις που έχουν και αυτές αρκετές δραστηριότητες όπως σαφάρι, χάικινγκ, διάφορους ναούς και θα το χαρακτηρίζα πιο πολύ σαν μικρό οικισμό αλλά θα σου πρότεινα να νοικιάσετε και εσείς μηχανάκι για να μπορείς να δεις και το μέρος και τις γυροπόλεις μέσα σε 2-3 μέρες και έτσι θα κάνεις και ό,τι δραστηριότητα θες αλλά και θα έχεις χρόνο να χαλαρώσεις.

18:33 Και κάπου εδώ τώρα, η Λία, ξέρω ότι ακούσα αυτό το επεισόδιο. Παραδέξου επιτέλους, παραδέξου επιτέλους και χτυπάω τον καφέ μου στο τραπέζι, παραδέξου ότι το δεντρόσπιτο που διάλεξα ήταν ιδανικό. Τέλος. Ήταν λίγο ακριβό. Ήταν ίσως το πιο ακριβό, όχι όχι το πιο ακριβό ήταν στο Κολόμβο εκεί η Περέβαλα. Ήταν αρκετά ακριβό για αυτό που προσέφερε. Μπορεί.

18:56 Είμασταν όμως στην ιδανική τοποθεσία Επίσης μπορεί Έλα εντάξει λοιπόν Ήθελα πάρα πολύ να μείνω σε ένα δεντρό σπιτό Λοιπόν είναι έτσι όπως ακριβώς το φαντάζεσαι Ανεβαίνεις τη σκαλίτσα σου Και φτάνεις σε αυτό το μαγευτικό Μαγευτικό Ηλία μαγευτικό Έτσι ξύλινο δωμάτιο Που είναι από αυτές τις τρίγωνες κατασκευές Που η πρόσωψή του είναι όλο τζάμι Όλο παράθυρα Εντάξει δεν θα το χαρακτηρίζα πλούσιο πάροχο Άλλη καλά είχε ο καθένας το δικό του διπλό κρεβάτι, νορμάλ μπάνιο, στο οποίο οι κριτικές μας υποσχέθηκαν βατράχια και δεν είδαμε ούτε μισό.

19:29 Είχαμε το δικό μας θα πω ιδιωτικό ποτάμι, έτσι θα το χαρακτηρίσω, όχι ότι ήταν δίπλα σε ποτάμι, ήταν το δικό μας ποτάμι. Εκεί τρώγαμε πρωινό, παρέα με κάτι αλιγάτορες που περνούσαν το πρωί. Εδώ να πω ότι ο Ηλίας πάλι μπορεί να με πει υπερβολική και ότι δεν ήταν αλληγάτορας και ότι ήταν απλά μια μεγάλη σάβρα. Ωστόσο έχω βίντεο να αποδείξω το αντίθετο και δεν σε φοβάμαι.

19:52 Δηλαδή στη χειρότερη θα με πουν υπερβούλα. Τι θα καταλάβεις. Γενικά όλη η εμπειρία να ξυπνάς ωριακά μέσα στη ζούγκλα είναι απίστευτη. Αλλά εννοείται έχει και κάποια αρνητικά τα οποία τα βιώσαμε έτσι μόλις φτάσαμε. Αρχικά, από την υγρασία που είχε το μέρος υπέφεραν κυρίως δύο πράγματα σε αυτό το ταξίδι. Πρώτον, το κεφάλι μου με ημικρανίες και δεύτερον, το κινητό μου.

20:15 Για το κινητό μου θα μιλήσουμε λίγο αργότερα. Ας πιάσουμε πρώτα τις ημικρανίες μου. Καθώς μόλις φτάσαμε άρχισα πραγματικά να υποφέρω πάρα πολύ. Παρένθεση σε αυτό το σημείο ο ιδιοκτήτης μου έφερε ένα πάρα πολύ μικρό βαζάκι με ένα μπάλμ που χρησιμοποιούν αυτοί για τους πονοκεφάλους. Έβαζα έβαζα και στο τέλος μου λέει ο ιδιοκτήτης αυτό θέλει πάρα πολύ λίγο. Του λέω τώρα έχω βάλει ένα κουβά θα μάθουμε τι μπορεί να πάθω.

20:40 Έλα όμως που μέχρι να μου περάσει το κεφάλι ξεκίνησε να βρέχει και όταν λέω ξεκίνησε να βρέχει πίστεψέ με δεν εννοώ σε καμία περίπτωση τη βροχή που ρίχνει εδώ, της βροχίας που έχεις δει γενικά στην Ελλάδα. Και σε αυτό το σημείο παρολίγον αυτή η φιλία θα έμενε μόνο στις αναμνήσεις μας, θα ήταν παρελθόν γιατί ο Ηλίας ήθελε σαν τρελός να βγει έξω.

21:01 Με αυτή τη βροχή ναι, συγγνώμη ψυχή μου αλλά ήσουν σαν δαιμονισμένο γατή στις 3 η ώρα το βράδυ που το πιάνουν αυτά τα ζούμις και τρέχει μέσα στο σπίτι από εδώ και από εκεί. Ε, και τι να κάνω αφού με περίμενε ο φίλος μου να μου περάσει ο πονοκέφαλος σαν καλή φίλη και κυρίως για να μην ξεμαλιαστούμε έτσι. Λέω κι εγώ ότι είναι τώρα φέρε τα διάβροχα θα βγούμε μες στη βροχή. Τι να κάνω, τι να κάνω. Τι καλούσαμε Uber δεν ερχόταν κανείς. Τώρα βροχή να μην βλέπεις μπροστά σου έτσι.

21:31 Λοιπόν και από εδώ και πέρα τα happy accidents αυτού του ταξιδιού θα το ονομάζω περιπέτειες. Και αυτή είναι η πρώτη μας περιπέτεια λοιπόν με τον Ηλία γιατί αποφασίζει αυτή η ψυχή να φορέσει τα διάβροχα παπούτσια. Θυμάσαι το αστεράκι που σου είχα πει. Εδώ είναι λοιπόν. Φοράει τα διάβροχα καινούργια του παπούτσια. Τα καινούργια διάβροχα αυτά που είμαστε σαν ηλουμινάτη να πω.

21:53 και μετά από πάρα πολύ γέλιο, γιατί δεν άντεχα στην όψη αυτού του τριγωνικού, έτσι, μαύρου πράγματος με κουκούλα. Ξεκινάμε λοιπόν από το ξενοδοχείο μέσα στην τρελή χαρά, απέξω ο χωματόδρομος, λάσπη. Ξυπροχωράμε δύο-τρία λεπτά, πάρα πολύ νερό, πάρα πολύ νερό. Και ορμητικό εννοείται, γιατί ήμασταν σε κατηφόρα. Και φτάνουμε σε ένα σημείο που είναι λίμνη, είναι λίμνη.

22:19 Το τρελός τεστάρι να δει πόσο βαθιά είναι να μπει μέσα. Κάπου εκεί πάλι καλά τον φώτισε, δεν ξέρω τι τον φώτισε και μου λέει εντάξει δεν γίνεται γυρνάμε πίσω. Και κάπου εδώ να πω ότι μέσα στη χαρά μου λαθασμένα θεώρησα ότι το κινητό μου είναι αρκετά αδιάβροχο για όλο αυτό το συμβάν. Δεν ήταν ρε Συν. Κάπως έτσι πήρε η υγρασία, αλλά εντάξει επειδή το είχα ξαναπάθει, λειτουργούσε κανονικά, δεν αγχώθηκα. Γύρισαμε πίσω με μισό κινητό και τα παπούτσια του Ηλία να είναι βρεγμένα, θα στο πω από τώρα, σχεδόν μέχρι το τέλος του ταξιδιού.

22:52 Οπότε μήπως ρε σύ η προπαγάνδα που έλεγα για τα λίτρα στους σάκους ήτανε τελικά και για αυτή την αδιαβροχοποίηση που τελικά δεν είδαμε πουθενά. Με τα κόπον και βασάνων κυριολεκτικά βρίσκουμε έναν οδηγό που μας πήγε τέλος πάντων στο μαγαζί. Πάρα πολύ ωραία διαμορφωμένος χώρος, πάλι έτσι ξύλινος, με τριγωνικές κατασκευές από βάθρες και εκτός από τον μπαρ όλα τα υπόλοιπα τραπέζια είναι με στρώματα και κάθε σε κάτω.

23:19 είχε και όλα αυτά τα πολύ χρωμαφώτα, ρέγγε, μουσική, η ατμόσφαιρα ήταν όλοι πάρα πολύ παρείστικοι και κάπου εκεί κάναμε άλλες δύο φίλες, τη Λάιλα και την Στέλλα, που εντάξει γελάσαμε πάρα πολύ αλλά κυρίως και μαλώναμε όλο το βράδυ, γιατί όπως είπα και εκείνη τη μέρα, όταν είσαι τουρίστας κάνεις φίλους όταν είσαι τράβελερ κάνεις κατευθείαν εχθρούς, γιατί τα κοινά τα ξέρεις εκείνο το βράδυ συζητούσαμε ξεκάθαρα τι έχουμε να χωρίσουμε Και κάπως έτσι πάμε κιού στη δεύτερη μέρα που ξυπνάω πολύ χειρότερα και μέχρι και σήμερα βασικά δεν ξέρω αν ήμουν τόσο καταβεβλημένη μόνο από τις ημικρανίες ή ήμουν άρρωστη.

23:54 Αυτό ήταν ένα πάρα πολύ κρίσιμο και μαγικό σημείο που και εγώ αποφάσισα ότι δεν θα αφήσω την εξάντληση ούτε να με καταβάλει ούτε να μου καταστρέψει τη μέρα, αλλά από την άλλη είχα και την απεριόριστη στήριξη του Ηλία που ήταν δίπλα μου. Και σιγά σιγά μου είπε αν νιώθεις καλά έλα να κάνουμε μια βόλτα με το μηχανάκι να δούμε το χωριό γύρω γύρω πως είναι.

24:15 Και έτσι βλέποντας λίγο τις καλλιέργειες ρυζιού, τον επιβλητικό βράχο που σου είπα πριν, λίγο με τις χαζομάρες μας πάνω στο μηχανάκι ξεχάστηκα εντελώς Και κάπου εκεί αποφασίσαμε να κάτσουμε να πιούμε ένα καφέ, που να ξέρουμε ότι θα μας έβρισκε η δεύτερη μας περιπέτεια. Είμαστε λοιπόν σε ένα καφέ που έχει θέα τον βράχο.

24:31 Εκεί προφανώς θέλουμε να είμαστε πρώτο τραπέζι πίστα, να έχουμε όλη τη θεαδική μας. Λοιπόν, πλησιάζουμε στα πρώτα τραπέζια και αρχίζουν και ανεβαίνουν επάνω μας μεγάλα κόκκινα μυρμήγκια. Ε, τι να πω τώρα, θα με πεις περβούλα. Έχεις δει το Ant-Man. Έχεις δει το Ant-Man. Δεν καταλαβαίνεις πόσα μερμήγια ήταν επάνω μας Γιατί λέμε στην αρχή εντάξει είναι κάποια στο δρόμο Ατρόμητε εμείς πήγαμε κάτσαμε στο τραπέζι Δεν αναρωτηθήκαμε γιατί όλοι οι υπόλοιποι τουρίστες δεν κάθονται στο μπροστά μπροστά Γιατί κάθονται σαν τα μερμήγια Ναι ήταν το μερμικιόν το τραπέζι Σοβαρά ήταν παντού στα πόδια μας, στα χέρια μας Εγώ ήμουνα σαν τη Ρουσλάνα στο Wild Dancers Ρε μας δάγκωναν, μας δάγκωναν, πονούσε Τέλος πάντων φύγαμε, φύγαμε και αποφασίζουμε να επισκεφθούμε την Ταμπούλα που είναι μια μεγαλύτερη πόλη και εκεί θα δεις και το Χρυσοβούδα αλλά και έναν από τους ωραιότερους αν όχι ωραιότερους ναός που έχω πάει ποτέ καθώς ο ίδιος ο ναός και τα αγάλματα είναι μέσα σε μια σπηλιά κάποια είναι σκαλισμένα στην σπηλιά.

25:33 σπηλιά. Αλλά εννοείται αυτή η μέρα δεν θα μπορούσε να είναι όλη μια περιπέτεια από εδώ και πέρα τουλάχιστον για εμένα που νομίζω ότι όντως ήμουν άρρωστη. Φάγαμε και τη βροχή στο δρόμο σε αυτό το σημείο εννοείται το κινητό μου έχει κλείσει, δεν λειτουργεί και όσο εντυπωσιακός και αν ήταν ο χρυσός βούδας αυτό το τεράστιο άγαλμα δίπλα στο ναό πραγματικά ανέβαινα δύο σκαλιά δύο σκαλιά και λαχάνιαζα Δεν είχα ανάσες, δεν είχα αντοχή και τίποτα. Απλά είχα το κεφάλι μου κάτω και ανέβαινα. Δεν ξέρω πού βρήκα τόση δύναμη εκείνη τη μέρα, αλλά είναι από τις αναμνήσεις και από τα κομμάτια αυτού του ταξιδιού που σκέφτομαι μέχρι και σήμερα. Αφού επιβίωσες εκείνη τη μέρα στην ταμπούλα, μπορείς να το κάνεις. Ό,τι είναι αυτό που σε κρατάει πίσω σήμερα, όχι τέλος, ανέβηκες στην ταμπούλα. Τέλος!

26:18 και μπορεί να έφτασα ωριακά ημιλιπόθυμη πάνω, αλλά η επίσκεψη στο ναό ήταν αλήθεια η επιβράβευση. Σκέψου μικρές σπηλιές σαν δωμάτια και μέσα τεράστια γάλματα. Σε πολλά από τα δωμάτια ήταν ζωγραφισμένη και όλη η οροφή πάνω, αλλά γενικά νομίζω αυτό που με κέρδιζε περισσότερο σε όλους αυτούς τους ναούς ήταν η ηρεμία που έβγαζε το περιβάλλον.

26:38 Ακόμα και όταν είχε πάρα πολύ κόσμο, όλα ήταν τόσο ήσυχα. Νομίζω πιο σωστή λέξη είναι γαλήνια. Μισό λεπτό όμως, γιατί σε αυτό το σημείο φεύγοντας από το ναό, θα σου κάνω άλλη μία πρόταση. Με μία σε εισαγωγικά δραστηριότητα που μπορείς να κάνεις και εσύ. Σταματήσαμε λοιπόν στην άκρη του δρόμου, σε έναν κύριο που πουλούσε φρούτα.

26:56 Αλλά είναι πάρα πολύ σημαντικό να βρεις ένα μεγάλο στάντ να έχει πάρα πολλά φρούτα και να μην είναι και πολύ κεντρικό, για να είστε μόνοι σας. Έτσι λοιπόν είχαμε μία πλήρη γευστική εμπειρία. Πηγαίναμε κυριολεκτικά πάνω κάτω στον πάγκο και λέγαμε θέλω να δοκιμάσω και αυτό και αυτό και αυτό. Το πρόβλημα κάπου εδώ είναι ότι δεν ξέρω πώς θα λένε αυτά που έφαγα. Μας έκοψε κάτι πάρα πολύ ξινό το οποίο έμοιαζε με μήλο. Το έβαλα και σε μία σακούλα μαζί με κάποια καυτερά μπαχαρικά εννοείται. Δεν θα ήταν καυτερά.

27:26 Α, όχι τόσο στις γεύσεις μου, αλλά ήταν σίγουρα το πιο περίεργο. Κοιμάσαμε τα πάντα λοιπόν. Γυρίσαμε, προφανώς το βράδυ πήγαμε για μπύρες και τέτοια. Τώρα δεν θα σου αναφέρω όλα αυτά τα μεταξύ μας, τα παρελίστικα κλπ. Αλλά νομίζω ότι είναι ένα πάρα πολύ καλό σημείο να πω κάτι που με ένωσε πάρα πολύ με τον Ηλία σε αυτό το ταξίδι.

27:42 Και όσο περίεργο και αν φαίνεται, αυτό ήταν τα προβλήματά μας. γιατί κάπου εκεί στην πρώτη μέρα που πονούσε το κεφάλι μου, γυρνάω και του λέω για πλάκα το πρόβλημά μου όταν γίνει και δικό σου. Αρχίσαμε να το χρησιμοποιούμε όλο και πιο συχνά και ειδικά όταν αναγνωρίζαμε ότι αυτή τη στιγμή έχω κάποιο πρόβλημα και ο άλλος μου συμπαραστέκεται έστω και με το να μου προσφέρει την παρουσία του δίπλα μου.

28:02 Δεν ξέρω αν θυμάσαι, είπα και στο intro ότι σε αυτό το ταξίδι κάπως επαναπροσδιορίσα και τον ορισμό της φιλίας και όσο περνούσα αυτό το ταξίδι και οι μέρες μας γινόταν και σταδιακά πιο δύσκολες αλλά να σου πω ότι αφού περάσαμε και τα πιο επικίνδυνα που θα σου εξιστορίσω στη συνέχεια μπορεί να φαίνεται τόσο απλό, μικρό ή ακόμα και αστείο αλλά αυτό το τραγούδι το έτσι και αλλιώς του Γιάννη Κότσιρα μετά συντρόφευε και τις πιο ξέγνιαστες και πιο όμορφες στιγμές μας απλά ήμασταν πάνω στο μηχανάκι, κάναμε βόλτες και ουρλιάζαμε αυτό το τραγούδι Θα βάλω μια τελεία εδώ όμως και θα σε πάω γρήγορα στην τρίτη μέρα που κάναμε και σαφάρι.

28:36 Ξυπνήσαμε λοιπόν πάρα πολύ νωρίς το πρωί αλλά έβρεχε και ο οδηγός μάλλον δεν θα μπορέσουμε να δούμε σήμερα ελέφαντες γιατί θα κοιμούνται μέσα στη ζούγκλα. Υπάρχουν πάρα πολύ μικρές πιθανότητες αλλά μα θέλετε πάμε. Στο συγκεκριμένο σαφάρι κιόλας έβλεπες κυρίως ελέφαντες και μετά είχε διάφορα πτηνά και άλλα μικρά ζώα. Λοιπόν, έχει περάσει πάνω από μισή ώρα και έχουμε δει μόνο ένα παγόνι. Δεν καταλαβαίνεις πόσο Indiana Jones την έχει δει ο οδηγός μας. Το έχει πάρει προσωπικά, πατριωτικά, να σκαρφαλώνει στην κορυφή από το τζιπάκι και καταφέρνει ο τρελός και εντοπίζει δύο μικρά. Μάντεψε, η δικιά σου πρόλαβα συγκινήθηκε, κατευθείαν, τρία, δύο, ένα.

29:13 αλλά για μένα είναι τα πιο γλυκά και τα πιο χαρούμενα ζώα. Για την επόμενη ώρα λοιπόν γυρνάμε το πάρκο και αρχίζουμε και βλέπουμε όλο και περισσότερους ελέφαντες να έρχονται και πάρα πολύ κοντά στο αυτοκίνητο. Εντάξει είχα τρελαθεί, δεν καταλαβαίνεις τη χαρά μου. Α, ξέχασα, εγώ δούλευα και εκείνη τη μέρα. Κάναμε και άλλους δύο φίλους εκεί στο δωμάτιο, τον Ηλία και τη Ρόμη.

29:32 Το βράδυ μόλις έκλεισα τη δουλειά, πήγαμε στο ίδιο μαγαζί, καθόμασταν με το προσωπικό και ο τρελός σερβίρε τους τουρίστες ρε. Και γενικά καταλήξαμε σε εκείνο το μαγαζί να είμαστε όλοι μία παρέα, γνωρίσαμε και κάτι άλλες τρελές, τρελές που τις βλέπαμε μετά και σε κάθε στάση που κάναμε, σε κάθε πόλη. Πάλι το κάστρο του Τακέση θα αναφέρω, γιατί το μαγαζί είχε μία σκάλα, δύο σκοινιά με σκαλοπατάκια, που ξεκινούσε από την αποβάθρατη ξύλινη και κατέληγε στο κλαδί ενός δέντρου.

29:57 Ρε, δεν ξέρω πώς τρεις η ώρα, δύο η ώρα το βράδυ οι τρελές είπανε, θα ανεβούμε, θα ανεβούμε ναι. Από κάτω νερό. Ο Ηλίας μετά έβαζε στοιχήματα με το προσωπικό, χάναμε μπύρες. Εντάξει, πάρα πολύ ωραία και την επόμενη μέρα γενικά. Δυστυχώς συνέχισε να βρέχει πάρα πολύ και δεν μπορέσαμε να επισκεφθούμε το μεγάλο βράχο Ωστόσο γελάσαμε πάρα πολύ με το όνομα του δίπλα βράχου Γιατί μπορεί να έχει και καλύτερη θέα Αλλά το όνομα αυτού είναι πιτουράγκαλα Και δεν με νοιάζει πως προφέρεται κανονικά Γιατί εμείς αυτή τη λέξη την πήραμε και τη χρησιμοποιούσαμε για τα πάντα Για τα πάντα Θέλαμε να πούμε ό,τι να' ναι πιτουράγκαλα Τα θέλαμε να πούμε τι λες ρε πιτουράγκαλα Τι λες ρε πιτουράγκαλα Πιτουράγκαλα γενικά τέλος Είναι μια λέξη που όσο τη λες τόσο εθίζεσαι Ορίστε θα λέω και κάποιες έτζοκς Καλά όσο βλέπω φωτογραφίες νομίζω ότι δεν αυτά τα επεισόδια δεν θα τελειώσουν ποτέ θα βγούνε δύο ώρες Έχω πάρα πολλές ιστορίες να πω Λοιπόν στη Σρι Λάγκα υπάρχει κάτι που ακόμα και όταν φύγεις από το ταξίδι θα σε στοιχιώνει για πάντα

30:58 Και αυτό είναι το μελωδικό τραγούδι που βγαίνει από τα μεγάφωνα ενός τουκ τουκ. Είναι ο τοπικός φούρνος. Ναι αυτός είναι ο ήχος που θα στοιχιώνει και τα όνειρά σου γιατί τις περισσότερες φορές μας ξυπνούσε και το πρωί και μετά σου συμβαίνει και αυτό που σου κολλάει το τραγούδι και δεν σου βγαίνει με τίποτα από το μυαλό.

31:21 Εκεί που δεν είσαι στα κορδόνια είσαι Ναι αλλά να σου πω κάτι Εγώ δεν μπορούσα να τραγουδάω αυτό το τραγούδι χωρίς στίχους Και ένα βράδυ βγάλαμε στίχους για αυτό το τραγούδι Δεν ξέρω, νομίζω ότι είναι τουλάχιστον εγκληματικό Το να μοιραστώ αυτούς τους στίχους μαζί σας Εντάξει, αν επιμείνετε πάρα πολύ Τύπου πάρα πολύ Μπορεί να το σκεφτώ στο τέλος αυτών των επεισοδίων Να κλείσουμε έτσι με τον Ηλία με αυτό το τραγούδι Θα δούμε, δεν υπόσχομαι τίποτα.

31:47 Είναι πραγματικά ό,τι χειρότερο έχεις ακούσει. Και κάτι ακόμα πριν αφήσουμε τη συγκυρία πίσω μας, που δεν σου είπα και πρέπει να προσέχεις, γιατί δεν το βρήκα και πουθενά γραμμένο στο ίντερνετ, είναι ότι πρέπει να προσέχεις πάρα πολύ το βράδυ τους ελέφαντες στο χωριό. Λοιπόν, οι ντόπιοι και μας είπαν αλλά και μας έδειξαν ότι λαμβάνουν προληπτικά μέτρα έτσι ώστε οι ελέφαντες Και να μην μπαίνουν στο χωριό αλλά και να μην μπορούν να φύγουν οποιαδήποτε τέλος πάντων περιφραγμένη περιοχή είναι αυτή που έχουν ορίσει για τους ελέφαντες.

32:12 Γιατί όχι απλά μπαίνουν στο χωριό, κάνουν και καταστροφές. Μας είχαν τονίσει ειδικά επανελειμμένα να μην επιστρέφουμε μόνοι μας με τα πόδια στο σπίτι. Γιατί το να συναντήσεις κάποιον ελέφαντα είναι πολύ πιο πιθανό από ό,τι περιμένεις. και ένα άγριο ζώο φυσικά το βράδυ μπορεί να τρομάξει, μπορεί γενικά να αντιδράσει με έναν τρόπο που, όπως καταλαβαίνεις, μπορεί να μην είναι και πάρα πολύ φιλικός προς το μέρος σου.

32:33 Πίστεψέ με να τρέξεις δεν μπορείς. Και εννοείται, μία μέρα πριν φύγουμε γυρνώντας στο ξενοδοχείο, είδαμε κάτω στο χώμα τεράστιες πατημασιές και μας δείχνει ο οδηγός Τις καταστροφές που είχαν κάνει το προηγούμενο βράδυ οι λέφαντες που μπήκαν στο χωριό και φάγανε όλες τις μπανανιές. Εμείς το βράδυ είχαμε ακούσει και κάποιους πυροβολισμούς που ρίχνουν στον αέρα για να τους τρομάξουν και να φύγουν, αλλά πού να καταλάβουμε.

32:53 Και μόλις βλέπουμε τις πατημασιές έξω από την πόρτα μας, μας αφήνει ο οδηγός στο δωμάτιο και λέω στον Ηλία, Ηλία να σου πω κάτι. Πω από τι σκέφτηκα εκείνη την ώρα πραγματικά Του λέω Ηλία να σου πω κάτι Χθες το βράδυ θυμάσαι που έριξα μία μπανάνα πίσω στον κήπο Πραγματικά ένιωθα τόσο άσχημα Λέω κι αν ένας ελέφαντας ήρθε προς τα δώγια αυτή την μπανάνα Τη δική μου μπανάνα Αχ προφανώς και το λέγαμε για πλάκα και γελούσαμε Ότι ευθυνόμουν εγώ για αυτή την κατάβαση των ελεφάντων θα πω στο χωριό Κάπως έτσι χαιρετήσαμε και όλους μας τους φίλους και φύγαμε για ένα τρελό διήμερο στο Κάντι. Σε αυτό το σημείο ο Ηλίας έχει ακόμα βρεγμένα παπούτσια και κάπου εδώ αρχίζει και βγάζει και πληγές στα πόδια. Και μου λες τι σου λέω τώρα, ρε συ όλα συνδέονται, περίμενα.

33:39 Γιατί το πρώτο πράγμα που κάναμε είναι να πάμε να επισκεφθούμε όλα τα φαρμακεία στο Κάντι. Κάπου εκεί ο Ηλίας εξοργίστηκε. Τα είχα σε εντελώς με τους φαρμακοποιούς με τα πάντα. Είχαμε πάρει 30 διαφορετικά χανσαπλάστ. Μας δίνουν έναν επίδεσμο. Δεν ήταν επίδεσμος. Ήτανε τι να σου πω λες και τον είχαν φτιάξει αράχνες με ιστό. Τον άνοιγε και έβλεπες την αποσύνθεση αυτού του υλικού. Τι να σου πρωτοπώ για το κάντι τώρα. Τι να σου πρωτοπώ.

34:08 που ήταν μια στάση που μας λέγανε όλοι ότι δεν αξίζει να κάνετε, κακ έχει μόνο τον κεντρικό ναό. Όχι απλά μας άρεσε. Το είχαμε τόσο ανάγκη. Ουσιαστικά μείναμε μια μισή μέρα. Και πάλι καλά, γιατί το ξενοδοχείο, τι να σου πω, θυμάσαι που λέγαμε για την αξιοπρέπειά μας. Ναι. Κάπου εδώ έχει φτάσει σε ένα 40 με 50%. Μπορεί να δώσαμε κάτω από 10 ευρώ το άτομο το βράδυ.

34:30 Λοιπόν, η θέα φανταστική. Φανταστική, βλέπαμε όλη την πόλη. Ήταν λίγο... questionable. Τώρα αυτό πώς να το πω. Ότι οι πετσέτες είχαν κάποιες στάμπες πάνω, κάποια αίματά. Ο Ηλίας εκείνη τη μέρα επέλεξε ένα σκουπιστή με την κουρτίνα. Και θα το αφήσω εδώ και θα προχωρήσω παρακάτω. Και θα πάω στα ωραία του Κάντι. Γιατί την πρώτη μέρα πήγαμε στο κεντρικό ναό.

34:57 Θέλω να πω ότι κάθε εμπειρία σε κάθε ναό ήταν τόσο διαφορετική. Αρχικά μόνο που βγάζεις τα σανδάλια σου, τα παπούτσια σου και πατάς κάτω σε αυτές τις μεγάλες πέτρες. Είναι αλήθεια μοναδικό να έχει μικρά σπουργητάκια έτσι μέσα στις ξύλινες και πες. Επίσης, συγκεκριμένη ώρα το πρωί και το απόγευμα έχουν κάποιες τελετές που προσφέρουν λουλούδια, σου εύχονται.

35:17 Κάποιες μπορείς να τις παρακολουθήσεις και εσύ και πίστεψέ με αξίζει. Θέλω να σου πω ότι έχω ένα τετράδιο μπροστά μου για να σημειώνω, να μπορώ να σου περιγράφω καλύτερα τις εικόνες που έχω στο μυαλό μου. Το τετράδιο είναι ακόμα κενό, έχει απλά τον τίτλο Sri Lanka, γιατί στο μυαλό μου ψάχνω ταυτόχρονα έτσι μεγαλειώδες λέξεις να σου περιγράψω και τα αγάλματα και τα χρώματα και όλες τις αισθήσεις που είχα και στους ναούς αλλά και στη φύση που βλέπαμε γύρω μας.

35:41 Αλλά ταυτόχρονα όλα ήταν τόσο απλά και όμορφα. Αλήθεια δεν έχω λόγια. Και κάπως έτσι απλά και λιτά θα σου περιγράψω και την επόμενη μας μέρα στο Κάντι Και αφού μας ξυπνήσετε το τοπικό ξυπνητήρι ή μαϊμούδες στο μπαλκόνι μας Φύγαμε κατευθείαν για το βοτανικό κήπο Που και εκεί ήμασταν τυχεροί, παύλα, άτυχοι Έβρεχε εξωφρενικά πάρα πολύ Το κινητό μου εντάξει Κολυμπούσα πλέον, η βασίλισσα των ωκεανών Πραγματικά λυπάμαι για τα references σε αυτό το podcast Από Simboy σε Ιβιαδά μου Όχι σοβαρά τώρα Εκείνη τη μέρα έκανα την πιο ωραία βόλτα με το φίλο μου. Επειδή γλιστρούσαν τα πόδια μου στα σανδάλια, απλά περπάτησα σχεδόν δύο ώρες έναν ολόκληρο κήπο ξυπόλυτη. Απλά κάναμε την πιο όμορφη και απλή βόλτα με τα goofy αδιάβροχά μας, τις πιο ωραίες, βαθιές, φιλοσοφικές και χαζές, ό,τι μπορείς να φανταστείς, συζητήσεις.

36:34 Η Λία πραγματικά σε ευχαριστώ δεν ξέρω τι να πω Με συγχωρείς αλλά καταλαβαίνεις είναι κάτι δεν ξέρω αν μπορώ να το πλησιάσω με λέξεις Και το ίδιο έγινε και στον επόμενο νόμο που επισκεφθήκαμε Είναι λίγο έξω από το Κάντι με τον μεγάλο Βούδα Μπορείς να ανέβεις κυριολεκτικά στο κεφάλι του και να δεις όλη την πόλη από ψηλά Εκεί ο καθένας είχε το δικό του προσωπικό χρόνο να διαλογιστεί, να προσευχηθεί, ό,τι ήθελε ο καθένας Γενικά αυτή η μέρα ήταν νομίζω πάρα πολύ σημαντική και όμορφη και για τους δύο.

37:03 Νομίζω είναι από αυτές τις στιγμές που σταματάς και παίρνεις κάτι από αυτό το ταξίδι. Αλλά μισό λεπτό, πάρα πολύ σοβάρεψα. Πάμε ξανά πίσω στις περιπέτειες γιατί θέλω να σου πω άλλη μια περιπέτεια. Εντάξει, έχω χάσει το μέτρημα, τον αριθμό, δεν ξέρω που είμαστε. Αλλά προφανώς με τόση βροχή το να βρεις κάποιο Uber ή κάποιο Tuk Tuk είναι εξαιρετικά δύσκολο.

37:23 Οπότε καταλήγουμε κι εμείς να κάνουμε κάποια παζάρια με κάποιους οδηγούς έξω από το ναό, στην αρχή δεν μας δέχονται, τελικά όμως κάνουμε ένα deal. Ξέρεις, δεν μιλάνε και πολύ καλά αγγλικά, τέλος πάντων στην τελική συμφωνούμε να μας πάρει κάποιος και να μας πάει στο ξενοδοχείο μας. Ξεκινάμε λοιπόν, κατεβαίνουμε προς το κέντρο και σε κάποια στιγμή απλά σταματάει και μας λέει, ορίστε, κατεβείτε φτάσαμε.

37:44 Κάτσε ρε εσύ, κάτσε ρε εσύ, κάτσε ρε εσύ μισό Εδώ δεν είναι το ξενοδοχείο μας Και στο έχουμε δείξει στο χάρτη έτσι Αυτό ήταν το deal Μην τα απολογώ, έχει φορτώσει ο Ηλίας Με τα πολλά με τα λίγα του λέει Θα πάω στην αστυνομία τώρα Αν κατέβω από εδώ δεν θα σε πληρώσω Και δεν είναι το θέμα τα 2 ή τα 3 ευρώ Είχαμε μια συμφωνία Εγώ θέλω να πάω στο ξενοδοχείο μου Κατεβαίνει ο κύριος λέει ωραία πάμε στην αστυνομία ενώ μεταξύ αστυνομία απέναντι.

38:09 Τούριστ, πολίς. Ακριβώς απέναντι. Πάμε λοιπόν, μπαίνει ο Ηλίας μέσα. Όσο είναι μέσα, εγώ είμαι απ' έξω. Και λοιπόν, εδώ χρειάζεται μια μικρή παρένθεση. Όσο ήμασταν στο Απουτάμπι, πήγα και αγόρασα από το ρεδρό με ένα τσαντάκι από αυτό που το φοράς διαγώνια και έχεις μέσα τα απαραίτητα, ρε παιδί μου. Λοιπόν, αυτό το τσαντάκι, όταν το φορούσα διαγώνια και από πάνω είχα το αδιάβροχο κουμπωμένο.

38:31 Ήμουν σαν έγκυος. Κάπου εδώ καταλαβαίνεις και που πήγαινε η ιστορία. Γιατί έβγαινε συνέχεια μια κυρία έξω και επέμενε μου έλεγε μπες μέσα να κάτσεις, έβρεχε κιόλας πάλι. Να λέω εγώ, όχι δεν με πειράζει, θα περιμένω έξω. Βρε περάστε μέσα να κάτσετε. Δεύτερη ή τρίτη φορά να λέω τι με θέλει να δώσω κι έχω κατάθεση. Και μου έρχεται να λαμπεί και λέω «Ρε Σιβούλα, είσαι έγκυος από το τσαντάκι».

38:54 Οπότε μπορεί να πει κανείς ότι μπορεί να το χρησιμοποιήσαμε λίγο υπέρ μας αυτός αυτή την υπόθεση. Μπορεί να λειτουργήσει απλά και μόνο η δικαιοσύνη και το λέγην του Ηλία. Δεν θα μάθουμε ποτέ. Απλά θα πω ότι εκείνη τη μέρα φύγαμε δικαιωμένοι από το αστυνομικό τμήμα και με αυτή την ιστορία θέλω να κλείσω αυτό το επεισόδιο.

39:10 δεν ξεκινήσουν και οι μεγάλες και σοβαρές καταστροφές που αντιμετωπίσαμε στη συνέχεια γιατί όπως μπορεί να ξέρεις οι επόμενες ημέρες μας βρήκαν στην Ουαραήλια και δυστυχώς εκλοβισμένοι και με έναν κυκλώνα. Και αυτό θα είναι το επόμενό μας επεισόδιο, μάλλον το πιο δύσκολο για μένα αλλά πιστεύω θα είναι και το αγαπημένο μου σε όλο το podcast.

39:30 Ωστόσο ελπίζω αυτό να σου άρεσε, περιμένω τα σχόλιά σου όπως πάντα, τις ερωτήσεις σου Φυσικά τις δικές σου ιστορίες από Σρι Λάγκα ή γιατί και όχι και από άλλα ταξίδια. Σε ευχαριστώ και πάλι που με άκουσες και τα λέμε στο επόμενο. Bye!