115: Δεν είσαι το πρόβλημα που δεν χωράς στα κουτάκια των άλλων
ΦυλλισοφίεςΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Κάνε το βήμα πίσω που σε πάει μπροστά: https://phyllisophies.gr/Σταμάτα να τιμωρείς τον εαυτό σου κάθε φορά που σκοντάφτεις: https://phyllisgabriel.com/academy/Δούλεψε μαζί μου: https://phyllisgabriel.com/coaching/
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ζούμε σε έναν κόσμο που μας βομβαρδίζει διαρκώς με πληροφορίες, με πρέπει, με πράγματα τα οποία θα έπρεπε να θέλουμε. Θα έπρεπε να τα κυνηγάμε, με στόχους που θα έπρεπε να πετυχαίνουμε, με κουτάκια που πρέπει οπωσδήποτε να τα τικάρουμε. και προβληματίζομαι όλο και περισσότερο το τελευταίο διάστημα για το τι θέλω και αν όντως αυτά που θέλω είναι αυτά που κάνω.
Και αν με ξέρεις καιρό, ξέρεις ότι αυτή την ερώτηση την κάνω πάρα πολύ τακτικά στον εαυτό μου. Όχι τυχαία. Γιατί δεν θέλω σε καμία περίπτωση να εγκλωβιστώ σε αποφάσεις που έχει πάρει κάποιος παλιότερος εαυτός. Ένας εαυτός που είχε άλλες αντιλήψεις. Βρισκόταν σε ένα τελείως διαφορετικό περιβάλλον από αυτό στο οποίο βρίσκομαι εγώ τώρα.
Είχε άλλες επιρροές. Και στο εδώ και τώρα μου αυτό που συνειδητοποιώ είναι ότι θέλω να συνεχίσω να συνδέομαι μαζί σου, να συνεχίσω να εκφράζομαι, να συνεχίσω να δημιουργώ το περιεχόμενό μου. Γιατί ξέρω πολύ καλά ότι μέσα από αυτό βοηθώ και σένα, βοηθώ πολλούς ανθρώπους να βρουν ξανά τη σύνδεση με τον εαυτό τους, με τη ζωή, με το ίδιο το σώμα τους.
να αρχίσουν να ακούν περισσότερο τις ανάγκες τους και πάνω απ' όλα να καταλάβουν ότι είναι οκ να μην θέλουν να ταιριάξουν στα κουτάκια όλων των άλλων Είναι οκ να μην θέλεις να ταιριάξεις στα κουτάκια των άλλων Δεν έχεις κάποιο πρόβλημα που δεν θέλεις τα ίδια με όλους τους υπόλοιπους Δεν έχεις κάποιο πρόβλημα που δεν λειτουργείς όπως λειτουργούν όλοι οι άλλοι Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε μάθει ότι εμείς είμαστε το πρόβλημα.
Έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε έτσι. Όμως αυτό δεν είναι αλήθεια. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε χάσει την επαφή με τον ίδιο μας τον εαυτό. Έχουμε χάσει την επαφή με το παιδί μέσα μας, με τα θέλω μας, με τις ανάγκες μας. έχουν γίνει στο μυαλό μας όλα τα υπόλοιπα σημαντικά εκτός από τις ίδιες μας τις ανάγκες, τα θέλω μας, τα συναισθήματά μας, το σώμα μας, την ξεκούρασή μας και δεν δίνουμε έτσι στον εαυτό μας την άδεια να λειτουργούμε όπως πραγματικά θέλουμε να λειτουργούμε.
Δουλεύουμε πάρα πολλούς ανθρώπους, κυρίως γυναίκες γυναίκες και μας δυσκολεύει τόσο πολύ να συνδεθούμε με το τι πραγματικά θέλουμε και να δώσουμε στον εαυτό μας το ελεύθερο και την άδεια να πάρουμε χώρο μέσα στην ίδια τη ζωή μας. Δεν είναι αστείο. Δεν επιτρέπουμε στον εαυτό μας να πάρουμε χώρο μέσα στην ίδια μας τη ζωή.
Προβληματίζομαι πολύ όλο αυτό το διάστημα για μένα δεν ξέρω αν θέλω να συνεχίσω να δημιουργώ το περιεχόμενό μου με τον τρόπο που το δημιουργούσα μέχρι τώρα νιώθω ότι θέλω να ξαναβρω τη φωνή μου να ξανακάνω όλα εκείνα τα πράγματα τα οποία με συνδέουν με εμένα με τη δημιουργικότητά μου, με την εμπνεύση μου, με τις ιδέες μου Θέλω να γράφω. Μετά από καιρό ξαναβρίσκω τη χαρά στο να γράφω.
Και αυτό δεν σημαίνει ότι σταμάτησα ποτέ να γράφω. Αλλά ξαναβρίσκω τη χαρά, την απόλαυση στο να το κάνω. Και την είχα χάσει για πάρα πολύ καιρό επειδή με κάποιον τρόπο είχα εγκλωβιστεί σε αυτό το πρέπει να δημιουργώ περιεχόμενο. Πρέπει να γράφω το νιουσλέδερ μου. Πρέπει να κάνω το ένα. Πρέπει να κάνω το άλλο. άθελά μου εγκλωβίστηκα και εγώ σε αυτό το κατασκεύασμα.
Και θέλει πάρα πολύ αυτή η πείγνωση το να μην εγκλωβιστούμε όταν κάτι έχει μετατραπεί στη ρουτίνα μας και είναι η καθημερινότητά μας. Αυτό που με βοήθησε να ξανασυνδεθώ με αυτή τη χαρά για γραφή, για δημιουργία, είναι το ότι έκανα ένα βήμα πίσω για να αξιολογήσω από την αρχή τι θέλω και τι δεν θέλω. Αυτό που καλό και σένα να κάνεις.
Γιατί η ζωή είναι πολύ μικρή για να μην πιάνουμε καν χώρο στη δική μας ζωή. Γιατί να θέλεις να είσαι κομπάρσος στην ίδια σου τη ζωή. Επιτρέπουμε σε όλους τους άλλους να είναι πρωταγωνιστές αντί να είμαστε εμείς οι πρωταγωνίστρια στη δική μας ζωή. και αυτό είναι το τρελό όμως το ότι μαθαίνουμε να σκεφτόμαστε έτσι δεν σημαίνει ότι αυτό είναι σωστό ούτε σημαίνει ότι έτσι πρέπει να συνεχίσουμε να σκεφτόμαστε γι' αυτό είμαι εδώ, γι' αυτό είμαστε εδώ κι εγώ κι εσύ και το συζητάμε προσωπικά ανακαλύπτω ξανά όλη αυτή τη χαρά για τη δημιουργία και θέλω μέσα από αυτού του είδους τη δημιουργία και τη δημιουργικότητα να συνεχίσω να συνδέομαι μαζί σου αυτός είναι ο σκοπός μου και θα σου πω μάλιστα ότι μετά από πολύ καιρό που έλεγα ότι εσυγά δεν έχω τι να γράψω σκεφτόμουν ότι θέλω να γράψω βιβλίο και δεν είχα καμία ιδέα δεν πίστευα ότι έχω κάτι να πω και θεωρούσα ότι έχουν όλα ήδη υποθεί οπότε και τι αξία έχει το να γράψω. Μετά από πολύ καιρό έχω ξαναβρει το κίνητρο
έχω βρει την ιδέα και έχω ξαναβρει το κίνητρο για να αρχίσω να γράφω και να γράψω ένα καινούριο βιβλίο δεν ξέρω που θα οδηγήσει ξέρω ότι σίγουρα είναι ένα υπέροχο ταξίδι ανακάλυψης, το οποίο έχει πολύ περισσότερη δημιουργία και πολύ λιγότερη μάθηση. Γιατί η αλήθεια είναι ότι το μυαλό για να γίνει δημιουργικό χρειάζεται να του δώσουμε χώρο και χρόνο, αντί να το γεμίζουμε διαρκώς, να του δώσουμε το χώρο να αναπνεύσει.
Anyway, αυτά είχα να μοιραστώ. ήταν κάπως ασύνδετα ίσως. Δεν ξέρω αν κατάφερες να ακολουθήσεις το συνειρμό μου. Ελπίζω να σε βοήθησε αυτό το βίντεο. Θέλω να κάνω κι άλλα τέτοια βίντεο και θέλω να αποτελούν ένα είδος συζήτησης ανάμεσά μας. Εάν λοιπόν σου ήρθε κάποια ιδέα, κάποια έπνευση, κάποια ερώτηση, μοιράσου τη μαζί μου στα σχόλια και θα χαρώ να δημιουργήσω ένα επόμενο βίντεο στο οποίο να απαντάω στο δικό σου σχόλιο.
Θα είναι πάρα πολύ ωραίο όλο αυτό το αίσθημα της κοινότητας. Το να δημιουργήσουμε αυτό το παρεδώσε μεταξύ μας. Σε ευχαριστώ λοιπόν που ήσουν εδώ και θα τα πούμε στο επόμενο. Γεια χαρά!
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα