122: Η διαφορά ανάμεσα σε αυτοβελτίωση και αυτογνωσία

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Τις τελευταίες εβδομάδες έχω κάνει πολλές συζητήσεις. Με γυναίκες που δουλεύω μαζί τους, ατομικά ή μέσα στο Academy, ή ακόμα και στα DM μου στο Instagram, στα μηνύματα που μου στέλνετε. Και κάπου ανάμεσα σε όλες αυτές τις συζητήσεις, αναγνωρίζω μία ιστορία. Δεν είναι η ιστορία μίας γυναίκας. Είναι η ιστορία πολλών, που όμως μοιάζουν τόσο πολύ μεταξύ τους, που μπορώ να τις βλέπω σαν μία.

00:26 Ας την ονομάσουμε λοιπόν Ελπίδα. Η ελπίδα είναι η γυναίκα που λέει ναι σε όλα. Ναι σε αυτή την εκπαίδευση, ναι σε εκείνη την πρόσκληση, ναι στο βιβλίο που πρέπει να διαβάσει, ναι στο σεμινάριο που μόλις ανακάλυψε, λέει ναι στη δουλειά που τη ζητούν να αναλάβει περισσότερα, ναι στο ραντεβού που δεν είχε όρεξη να πάει, ναι στο αίτημα του φίλου που ξέρει βαθιά μέσα της ότι θα της στοιχήσει χρόνο και ενέργεια που δεν έχει.

00:53 Και το πρόγραμμά της γεμίζει, γεμίζει, γεμίζει. και παρόλα αυτά όσο και αν τρέχει κάτι μέσα της συνεχίζει να λέει ότι αυτό δεν φτάνει. Ότι δεν κάνει αρκετά. Ότι κάπου εκεί έξω υπάρχει ακόμα ένα πράγμα που αν το έκανε θα ένιωθε επιτέλους πλήρης. Και η πρώτη σκέψη τώρα, η προφανής, είναι ότι έχει πρόβλημα διαχείρισης χρόνου.

01:19 Ότι χρειάζεται καλύτερο πρόγραμμα, καλύτερη οργάνωση, ίσως ένα ακόμα εργαλείο παραγωγικότητας. Όσο την παρατηρώ όμως, όσο την ακούω, διακρίνω κάτι πολύ βαθύτερο. Δεν είναι θέμα χρόνου. Γιατί ακόμα και αν της χάριζε κάποιος 10 επιπλέον ώρες την εβδομάδα ή την ημέρα, υποψιάζομαι ότι θα τις γέμιζε και αυτές, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

01:45 Όχι δεν είναι θέμα χρόνου Είναι μια ερώτηση που δεν έχει κάνει ακόμη στον εαυτό της Ποια βαθύτερη ανάγκη Με οδηγεί στο να προσπαθώ να τα κάνω όλα Ποιο είναι το κενό που προσπαθώ να καλύψω Και η υποψία που έχω Μετά από τόσες τέτοιες συζητήσεις Είναι η εξής Υπάρχει ένα εσωτερικό κενό Και αυτό το κενό δεν μπορεί να καλυφθεί με κάτι απ' έξω Όσο και αν προσπαθήσουμε Σκέψου το λίγο Αν η αξία σου εξαρτιόταν από το πώς θα καταφέρνεις θα έπρεπε κάποια στιγμή να φτάσεις σε ένα σημείο κορισμού ένα σημείο όπου θα έλεγες έφτασα, είναι αρκετά όσα κάνω μπορώ να ξεκουραστώ Αυτό όμως δεν συμβαίνει ποτέ γιατί ο κόσμος γύρω μας πάντα θα ζητάει περισσότερα Οι πελάτες ζητούν την επόμενη παράδοση οι συνάδελφοι περιμένουν την επόμενη λύση η οικογένεια χωρίς καν να το θέλει περιμένει να είσαι διαθέσιμη και ακόμα και όταν κανένας άλλος δεν ζητάει τίποτα εμείς οι ίδιες βρίσκουμε τον επόμενο στόχο το επόμενο πράγμα που αν το κάνω θα νιώσω επιτέλους αρκετή και αυτό το θα νιώσω επιτέλους αρκετή

03:00 δεν είναι κάτι που σκεφτόμαστε συνήθιτα αυτή η αίσθηση πληρότητες όμως αυτό που η ψυχολογία ονομάζει αυτοεκπλήρωση δεν έρχεται απ' έξω Δεν προκύπτει από την αναγνώριση των άλλων Πόσο μάλλον όταν αυτή συχνά δεν έρχεται καν Η αίσθηση πληρότητας έρχεται από μέσα Από τα πράγματα που μας κινητοποιούν εσωτερικά Και εδώ χρειάζεται να είμαστε ειλικρινείς Το να θέλουμε όλο και περισσότερα είναι στην ανθρώπινη φύση Δεν είναι ελάττωμα Είναι, αν θέλεις, κατασκευαστικό μας χαρακτηριστικό χωρίς αυτό δεν θα επιβίωνε το είδος μας και ακριβώς πάνω σε αυτό το ακόρεστο της ανθρώπινης επιθυμίας πατάει τόσο αποτελεσματικά το marketing της εποχής μας το επόμενο προϊόν η επόμενη εκδοχή του εαυτού μας η επόμενη υπόσχεση ότι αυτή τη φορά θα είναι αλλιώς το αισθάνομαι κι εγώ κάθε φορά που μπαίνω στα social media και ξέρω ότι το νιώθεις κι εσύ βλέπουμε μια φωτογραφία ένα success story μια ζωή που μοιάζει τακτοποιημένη και κάτι μέσα μας λέει ότι αν το αποκτήσω κι εγώ αυτό θα νιώσω επιτέλους αρκετή.

04:14 Έλα όμως που τελικά αυτό το κενό δεν γεμίζει ποτέ από έξω. Όσο και αν προσπαθήσουμε, όσα και αν αγοράσουμε, όσα και αν κάνουμε. Η υποψία μου όταν σκέφτομαι την ελπίδα και όσες από εμάς τις μοιάζουμε είναι ότι αυτό που πραγματικά κυνηγάει δεν είναι η επόμενη εκπαίδευση ή το επόμενο σεμινάριο. Είναι η αναγνώριση, το μπράβο, η επιβεβαίωση ότι αξίζει.

04:44 Και επειδή αυτό δεν είναι ποτέ αρκετό όταν έρχεται απ' έξω, η λύση δεν είναι το να κάνουμε περισσότερα. Είναι το να γυρίσουμε το βλέμμα προς τα μέσα. Και εδώ θέλω να σταθώ σε κάτι που νομίζω ότι παρεξηγούμε συστηματικά. Βλέπουμε κάποια να πετυχαίνει κάτι και μας φαίνεται ξαφνικό. Μια γυναίκα ανοίγει το δικό της γραφείο και λέμε «Πω πω τι τυχερή».

05:10 Κάποιος δημοσιεύει το βιβλίο του και λέμε «Μα για δε στα κατάφερε». Μια σχέση μοιάζει υγιής και σταθερή και σκεφτόμαστε «Αυτοί απλά τέριαξαν». Κάποια αφήνει μια δουλειά που δεν της τέριαζε και λέμε «Μα πόσο θάρρος έχει». Βλέπουμε το αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα μοιάζει πάντα με μια στιγμή. Αλλά δεν είναι ποτέ μία στιγμή.

05:37 Είναι χρόνια. Ένα δικό μου παράδειγμα είναι αυτό εδώ το podcast. Με ακούς να μιλάω τόσο ήρεμα, να ξέρω πού να κάνω παύσεις, πότε να βάλω ένταση και πώς να χρησιμοποιήσω τη φωνή μου και είναι εύκολο να υποθέσεις ότι μιλούσα πάντα έτσι. Αυτό που ακούσω όμως είναι αποτέλεσμα εκατοντάδων ηχογραφήσεων και χιλιάδων ώρων μπροστά σε ένα μικρόφωνο Σε lives, σε ομιλίες, σε παρουσιάσεις Είναι όλες εκείνες οι νύχτες που κάποιος έμεινε ξάγρυπνος δουλεύοντας πάνω σε κάτι που κανείς δεν έβλεπε Είναι οι συνεδρίες θεραπείας ή coaching που έγιναν σιωπηλά Χωρίς κάποια ανακοίνωση ή κάποιο post στα social media Είναι οι φορές που κάποιος είπε όχι σε κάτι βολικό επειδή αυτό δεν ευθυγραμμιζόταν με εκείνο που πραγματικά ήθελε Ακόμα και όταν αυτό το όχι κόστησε απριβά Είναι η καθημερινή αθόρυβη απόφαση να συνεχίσεις ακόμα και όταν δεν σε βλέπει κανείς Ακόμα και όταν δεν σε χειροκροτάει κανείς Ακόμα και όταν μια φωνή μέσα σου αμφιβάλγεται κατά πόσο αξίζει τον κόπο Αυτή η δουλειά δεν κάνει φασαρία, δεν έχει κοινό, ούτε μαζεύει likes

06:53 Και ακριβώς επειδή δεν κάνει φασαρία υποτιμάμε την αξία της Σκεφτόμαστε ότι αν κάτι δεν φαίνεται δεν μετράει Ότι αν δεν το χειροκροτήσει κανείς δεν αξίζει τον κόπο Και αυτή η παρεξήγηση είναι επικίνδυνη Γιατί μας οδηγεί στο να κυνηγάμε συνεχώς το ορατό, το μετρήσιμο αυτό που μπορεί να το δει κάποιος άλλος και να αφήνουμε την αθόρυβη δουλειά στη μέση ακριβώς επειδή δεν μας δίνει την άμεση επιβεβαίωση και ικανοποίηση που κυνηγάμε.

07:27 Αλλά η αλήθεια είναι ακριβώς το αντίθετο. Αυτό που συχνά φαίνεται ως εν μία νυχτή επιτυχία στους άλλους ήταν συνήθως χρόνια σιωπηλής και συνεπούς δουλειάς. Δουλειάς πάνω σε πράγματα που έχουν σημασία για εμάς, για τις αξίες μας, για την ουσία του ποιοι είμαστε. Όχι επειδή κάποιος άλλος θα το δει, αλλά επειδή εμείς το ξέρουμε.

07:52 Υπάρχει μια θεωρία στην ψυχολογία, το λεγόμενο self-determination theory, που την έχουμε ξανασυζητήσει αναλυτικά σε παλιότερο επεισόδιο, για την ακρίβεια στο επεισόδιο 56. Στο επεισόδιο αυτό μιλάμε για το κίνητρο στη μάθηση, αλλά θα δεις ότι όσα λέω εκεί βρίσκουν εφαρμογή παντού. Λέει λοιπόν η Self-Determination Theory πολύ απλά ότι έχουμε τρεις βασικές ψυχολογικές ανάγκες Να νιώθουμε αυτόνομοι, να μπορούμε δηλαδή να παίρνουμε εμείς τις αποφάσεις για τη ζωή μας Να νιώθουμε συνδεδεμένοι με ανθρώπους, με κάτι μεγαλύτερο από εμάς Και να νιώθουμε ικανοί, να εξελισσόμαστε, να μαθαίνουμε, να βελτιωνόμαστε αυτό το τρίτο, το mastery είναι αυτό στο οποίο θέλω να σταθούμε σήμερα γιατί νομίζω ότι εδώ πλήβεται κάτι πολύ σημαντικό κάτι που πολύ συχνά παρεξηγούμε βλέπεις, όταν μιλάμε για ανάπτυξη και για βελτίωση συνήθως εννοούμε κάτι έξω από εμάς ή κάτι που έχει να κάνει με κάτι έξω από εμάς μια προαγωγή, ένα απτυχίο παραπάνω ένα νούμερο που ανεβαίνει, ακολουθεί, έσοδα, πελάτες.

09:08 Αλλά υπάρχει και ένα άλλο είδος μάστερη, πολύ πιο σιωπηλό, που δεν έχει καμία σχέση με το να κερδίσουμε κάτι. Είναι η αυτογνωσία. Το να χτίζουμε εσωτερική δύναμη, το να μαθαίνουμε να θέτουμε όρια, όχι επειδή κάποιος μας το είπε, αλλά επειδή το νιώθουμε αληθινό. Αυτό το είδος ανάπτυξης δεν γίνεται για να κερδίσουμε κάτι απ' έξω.

09:32 γίνεται για χάρη της δικής μας ευτυχίας και ευημερίας και εδώ είναι η διαφορά που αξίζει να προσέξουμε υπάρχει από τη μία η αυτοβελτίωση που κυνηγάει κάτι μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας που θα αξίζει επιτέλους την αγάπη, την αναγνώριση, τον μπράβο σε αυτή την εκδοχή διαβάζουμε το επόμενο βιβλίο κάνουμε το επόμενο σεμινάριο όχι επειδή μας τραβάει το ίδιο το περιεχόμενο αλλά επειδή κάπου μέσα μας ελπίζουμε ότι αυτό θα είναι το ένα πράγμα που θα μας κάνει επιτέλους να νιώσουμε αρκετές και αρκετοί.

10:06 Και από την άλλη υπάρχει η αυτογνωσία που δεν κυνηγάει τίποτα. Αυτή η εκδοχή θέλει απλά να δει πιο καθαρά. Να καταλάβει τι θέλει πραγματικά, τι έχει αξία, ποια επιλέγει να είναι. Η πρώτη εκδοχή μας εξαντλεί γιατί δεν τελειώνει ποτέ. πάντα υπάρχει ένα επόμενο βήμα ένα επόμενο επίπεδο πάντα υπάρχει κάτι ακόμα η δεύτερη εκδοχή μας γεμίζει γιατί δεν χρειάζεται κάποιο προορισμό δεν περιμένει να φτάσει κάπου για να αξίζει και όταν δεν κάνουμε αυτή τη δουλειά όταν τρέχουμε συνεχώς να καλύψουμε τις ανάγκες, τα θέλω και τις προσδοκίες όλων των άλλων και χάνουμε στην πορεία τον εαυτό μας εκεί ακριβώς γεννιέται αυτή η υπαρξιακή μοναξιά που δεν φαίνεται να καλύπτεται με τίποτα.

11:04 Γιατί δεν μπορεί να καλυφθεί. Δεν γεμίζει απ' έξω. Σήμερα δεν θα σου πω τι να κάνεις. Δεν θα σου δώσω μια λίστα ή ένα πλάνο ή τρία βήματα για να σταματήσεις να τρέχεις. Γιατί νομίζω ότι αυτό που χρειάζεσαι τώρα δεν είναι ακόμα ένα πλάνο. Είναι κάτι πολύ πιο απλό και ταυτόχρονα πολύ πιο δύσκολο. Πάρε χαρτί και μολύβι. Κάθισε μόνη σου στη σιωπή έστω για δέκα λεπτά χωρίς το κινητό δίπλα σου.

11:34 Και άρχισε να γράφεις. Όχι μια λίστα υποχρεώσεων όμως. Διερωτήσου τι θέλεις πραγματικά, τι έχει αξία για σένα, ποια επιλέγεις να είσαι. Άφησε και τον εσωτερικό κριτή να μιλήσει αν θέλει. Αυτός πάντα έχει κάτι να πει. Αλλά μην τον αφήσεις να κάνει κουμάντο και να πάρει αποφάσεις. Ο Αριστοτέλης το είχε πει πολύ πριν από εμάς Δεν γινόμαστε δίκαιοι επειδή σκεφτόμαστε τη δικαιοσύνη Γινόμαστε δίκαιοι κάνοντας δίκαιες πράξεις Ακριβώς το ίδιο ισχύει για οτιδήποτε θέλουμε να χτίσουμε μέσα μας Δεν γινόμαστε το άτομο που εμπιστεύεται τον εαυτό του επειδή απλά του σκεφτόμαστε Γινόμαστε αυτό το άτομο μέσα από μικρές συνειδητές πράξεις Συνεπής σε αυτό που πραγματικά θέλουμε και αυτή η καταγραφή στο χαρτί που σου πρότεινα πριν λίγο, αυτά τα 10 λεπτά, είναι ήδη μια τέτοια πράξη.

12:32 Η αυτοεικόνα που έχεις τώρα δεν είναι δεδομένη. Είναι απλά αυτή που έχτισες μέχρι σήμερα, συχνά χωρίς καν να το επιλέξεις. Είναι χτισμένη πάνω σε όσα σου είπαν, στις συγκρίσεις που έκανες, σε όσα φοβήθηκες, σε όσα έχεις βιώσει. και μπορείς να χτίσεις μια καινούρια όχι όμως απ' έξω προς τα μέσα με το επόμενο πράγμα που θα καταφέρεις από μέσα προς τα έξω με χαρτί και μολύβι και με την ερώτηση που δεν έχεις τολμήσει ακόμη να κάνεις τον εαυτό σου αν νιώθεις ότι αυτή η δουλειά η πολύ ουσιαστική και αθόρυβη χρειάζεται υποστήριξη για να γίνει εκεί ακριβώς απαντά το coaching δεν είναι για να σου πω τι να κάνεις είναι ο χώρος και ο χρόνος μας μαζί για να σε βοηθήσω να κοιτάξεις προς τα μέσα χωρίς να είσαι μόνη σου σε αυτό με καθοδήγηση πολύ εστιασμένα για να μην χάσεις τον χρόνο που έχασα και εγώ όταν ξεκίνησα και δεν είχα ιδέα από που να το πιάσω στις σημειώσεις του επεισοδίου μπορείς να μάθεις περισσότερα και να κάνεις το πρώτο βήμα για να δουλέψεις μαζί μου

13:45 και κάπου εδώ τελειώσαμε αν σου άρεσε αυτό το επεισόδιο μοιράσου το με κάποιον που αγαπάς μου κάνεις έτσι το καλύτερο κοπλιμέντο που υπάρχει για τη δουλειά μου και συγχρόνως με βοηθάς να βοηθήσω ακόμα περισσότερους ανθρώπους και κάνε και ένα review με όσα στερεία θέλεις στην εφαρμογή που ακούς στο podcast και εννοείται να κάνεις και στην εκπομπή γιατί βλέπω ότι πολλοί από εσάς ακούτε χωρίς να το έχετε κάνει γιατί ρε παιδιά review δεν κοστίζουν τίποτα και βοηθούν την εκπομπή άπειρα.

14:16 Μερ την επόμενη φορά θυμήσου, υπάρχει καλύτερος τρόπος. Είμαστε εδώ για να το βρούμε μαζί. Γεια χαρά!