121: Δε σου λείπει σιγουριά. Σου λείπει το πρώτο βήμα.
ΦυλλισοφίεςΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Περιμένεις να νιώσεις έτοιμη/ος για να κάνεις το βήμα που ξέρεις ότι θέλεις;
Με τα φώτα του Αριστοτέλη, του Κίρκεγκαρντ και της Herminia Ibarra εξηγώ γιατί η σιγουριά δεν προηγείται της δράσης - έρχεται μετά από αυτήν.
Εργαλεία:🖋️ Journaling: https://phyllisgabriel.com/no-bs-course/
✉️ Newsletter «Υπάρχει καλύτερος τρόπος» - μικρές ιστορίες με μεγάλη δύναμη: https://phyllisophies.gr/💬 Θέλεις να δουλέψεις το επόμενο σου βήμα με κάποιον δίπλα σου;
Κλείσε ένα Breakthrough Session, 90 λεπτά μόνο εσύ και εγώ: https://phyllisgabriel.com/coaching/Υπάρχει καλύτερος τρόπος. Είμαστε εδώ για να τον βρούμε μαζί.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Περιμένεις να νιώσεις έτοιμη για να στείλεις εκείνο το βιογραφικό που έχεις ανοιχτό στον υπολογιστή σου εδώ και εβδομάδες, για να πας επιτέλους στο γυμναστήριο μετά από καιρό, για να κάνεις αυτή την αλλαγή που σκέφτεσαι και που ξέρεις πόσο πολύ θέλεις. Κάτι που μαθαίνω ξανά και ξανά και στη δουλειά μου και στη ζωή μου είναι το εξής.
Η σιγουριά δεν χτίζεται στην αναμονή. Αυτόν τον μήνα στο Academy δουλεύουμε τη θεματική κατεύθυνση και όσο το σκέφτομαι και το συζητάω τόσο πιο πολύ πιστεύω ότι έχουμε λάθος εικόνα για το τι σημαίνει αυτή η λέξη σε ό,τι αφορά την εξέλιξή μας Θα σου πω κάτι που βλέπω συνέχεια σε πολύ διαφορετικούς ανθρώπους αλλά πάντα με το ίδιο ακριβώς σχήμα Κάποια που περιμένει να νιώσει έτοιμη για να αρχίσει να ψάχνει δουλειά λέει πρώτα να φτιάξω το βιογραφικό μου σωστά ή πρώτα πρέπει να ξέρω τι ακριβώς θέλω κάποιος άλλος που περιμένει να νιώσει έτοιμος για να ξαναμπεί στο γυμναστήριο και λέει πρώτα θέλω να φτιάξω λίγο τη διατροφή μου και μετά ξεκινάω και κάποια τρίτη που περιμένει να νιώσει έτοιμη για να κάνει μια αλλαγή που ξέρει βαθιά μέσα της ότι τη χρειάζεται εδώ και καιρό και σκέφτεται πρώτα θέλω να είμαι σίγουρη ότι αυτή είναι η σωστή απόφαση Το δεν είμαι ακόμα έτοιμη είναι ίσως η πιο αξιοπρεπής δικαιολογία που υπάρχει.
Γιατί δεν ακούγεται σαν αναβολή. Ακούγεται σαν σύνεση, σαν κάτι υπεύθυνο, κάτι όρημο. Δεν θέλω να βιαστώ, θέλω να το κάνω σωστά. Κι όμως, όσο περιμένεις να νιώσεις σιγουριά, τόσο πιο πολύπλοκη μοιάζει η απόφαση. Το μυαλό έχει περισσότερο χρόνο να βρει ενστάσεις, σενάρια, λόγους για να μην το κάνεις ακόμα. Και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Δεν φταίς εσύ που δυσκολεύεσαι να αποφασίσεις.
Απλά η σιγουριά δεν λειτουργεί όπως νομίζουμε ότι λειτουργεί. Η πρώτη μου ερώτηση για σήμερα λοιπόν είναι η εξής. Πιστεύεις ότι πρέπει πρώτα να νιώσεις πως είσαι το άτομο που το κάνει αυτό και μετά να κάνεις αυτό που θέλεις να κάνεις Υπάρχει κάτι που ο Αριστοτέλης το είχε καταλάβει χιλιάδες χρόνια πριν υπάρξουν κόουτσεις, βιογραφικά και βιβλίοι αυτοβελτίωσης Στα ηθικά νοικομάχια, στο δεύτερο βιβλίο, λέει κάτι πολύ απλό αλλά πραγματικά ανατρεπτικό Λέει ότι δεν γινόμαστε δίκαιοι επειδή σκεφτόμαστε τη δικαιοσύνη πολύ.
Γινόμαστε δίκαιοι κάνοντας δίκαιες πράξεις. Αναφέρει μάλιστα κάτι πολύ ωραίο και για τη γλώσσα. Και ξέρεις ότι αγαπώ πολύ τις λέξεις και τονίζω σε κάθε ευκαιρία πόσο μεγάλη δύναμη κρύβουν. Αναφέρει λοιπόν ο Αριστοτέλης ότι η λέξη ήθος, δηλαδή ο χαρακτήρας μας, προέρχεται από τη λέξη έθος. Δηλαδή τη συνήθεια. Ο χαρακτήρας δεν είναι κάτι που έχεις πρώτα και μετά ενεργείς αναλόγως.
Ο χαρακτήρας χτίζεται μέσα από αυτά που κάνεις ξανά και ξανά και ξανά. Και αν αυτό το φέρουμε στο σήμερα, δεν γίνεσαι το άτομο που ψάχνει δουλειά με αυτοπεποίθηση πριν στείλεις το πρώτο βιογραφικό. Γίνεσαι αυτό το άτομο στέλνοντάς το. Δεν γίνεσαι το άτομο που γυμνάζεται πριν μπει στο γυμναστήριο Γίνεσαι αυτό το άτομο ξεκινώντας ακόμα και αν η πρώτη φορά είναι αδέξια Ακόμα και αν νιώθεις αμήχανα Σε βλέπω λοιπόν να περιμένεις να νιώσεις πρώτα αυτή την ετοιμότητα Και στο λέω με όλη μου την καρδιά Δεν χρειάζεται να γίνεις πρώτα ο άνθρωπος που κάνει το βήμα Το βήμα είναι αυτό που σε κάνει αυτόν τον άνθρωπο Κάτι πολύ μικρό εδώ πριν συνεχίσουμε Ξέρεις ήδη ποιο βήμα περιμένεις να νιώσεις έτοιμη για να το κάνεις.
Το σκέφτεσαι αυτή τη στιγμή ενώ με ακούς. Στην περιγραφή του επεισοδίου θα βρεις μερικά πράγματα που μπορούν να σε βοηθήσουν να δουλέψεις παραπέρα, ανάλογα με το τι χρειάζεσαι, από μικρά καθημερινά εργαλεία μέχρι το να δουλέψουμε οι δυο μας μαζί. Ρίξε μια ματιά. Και πάμε τώρα στη δεύτερη μου ερώτηση για σήμερα. Εκείνοι οι άνθρωποι που λες ότι ήξεραν από την αρχή που πήγαιναν Πόσο σίγουροι είσαι ότι το ήξεραν τότε, τη στιγμή που ξεκινούσαν Το λένε ήδη αυτό ή απλά το λένε έτσι τώρα, κοιτάζοντας προς τα πίσω Και εδώ είναι το κομμάτι που ξεγελάει τους περισσότερους από εμάς Συμπεριλαμβανωμένες και εμού πολλές φορές Κοιτάμε κάποιον που φαίνεται να ήξερε από την αρχή που πήγαινε και νομίζουμε ότι σε εμάς λείπει κάτι που εκείνος είχε.
Ταλέντο, διάβγεια, σιγουριά που εμείς δεν διαθέτουμε. Ο Κίρκεγκάρτ, ο δανός φιλόσοφος, έγραψε κάτι το 1843 στη Μερολογιά του που νομίζω ότι εξηγεί ακριβώς αυτό το φαινόμενο. Είπε ότι η ζωή κατανοείται κοιτάζοντας προς τα πίσω, αλλά μπορούμε να τη ζούμε μόνο κοιτάζοντας προς τα εμπρός. Δηλαδή, το νόημα, η διάβγεια, η σαφήνεια, η αίσθηση ότι «Α, γι' αυτό το έκανα, γι' αυτό πήγα προς τα κει, γι' αυτό επέλεξα αυτό το μονοπάτι».
Αυτή η αίσθηση έρχεται μόνο όταν κοιτάξεις προς τα πίσω. Ποτέ τη στιγμή που το ζεις. Αυτή η σιγουριά, λοιπόν, που βλέπεις σε άλλους ανθρώπους είναι σχεδόν πάντα μια αφήγηση εκ των υστέρων. Δεν είναι αυτό που ένιωθαν τη στιγμή που έστελναν το πρώτο τους βιογραφικό ή που έμπαιναν για πρώτη φορά σε ένα γυμναστήριο ή που έκαναν το πρώτο τηλεφώνημα για κάτι που τους τρόμαζε.
Τότε ούτε και εκείνοι δεν ήξεραν τι θα γινόταν. Ούτε και εκείνοι ήξεραν ποιο ήταν το νόημα σε όλα αυτά. Απλά τώρα μπορούν να σου το διηγηθούν από τον υστέρον σαν να το ήξεραν εξ αρχής. Οπότε δεν χρειάζεται να έχεις ήδη την ιστορία σου έτοιμη για να κάνεις το πρώτο βήμα, για να κινηθείς. γράφεις την ιστορία σου κοιτάζοντας προς τα πίσω όχι πριν προχωρήσεις.
Και κάτι ακόμα από μια έρευνα που διάβασα πρόσφατα και μου έδωσε ακριβώς τις λέξεις που έψαχνα για όλο αυτό. Η Χερμίνια Ιμπάρα καθηγήτρια οργανωσιακής συμπεριφοράς έγραψε το 2003 ένα βιβλίο το Working Identity βασισμένο σε μια πολύχρονη σε βάθος έρευνα πάνω σε ανθρώπους που άλλαξαν εντελώς πορεία στη ζωή τους επαγγελματικά.
Και η κεντρική της διαπίστωση είναι ότι η πράξη προηγείται της γνώσης. Ποτέ το αντίστροφο. Δεν μαθαίνεις πρώτα ποια είσαι σε αυτό το νέο κομμάτι της ζωής σου και μετά το δοκιμάζεις. Μαθαίνεις δοκιμάζοντάς το. Η σιγουριά λοιπόν δεν είναι μια προϋπόθεση που πρέπει να έχεις πριν ξεκινήσεις. Είναι το αποτέλεσμα. Κάτι που δημιουργείται στην πορεία.
Επειδή ακριβώς ξεκίνησες. Η δράση δεν είναι το βραβείο που κερδίζεις αφού αποκτήσεις τη σιγούρια. Είναι ο τρόπος, ακριβώς ο τρόπος εκείνος με τον οποίο την αποκτάς. Δεν θα σου δώσω σήμερα ένα βήμα προς βήμα πλάνο. Θα σου ζητήσω κάτι πολύ πιο απλό. Πάρε χαρτί και μολύβι ή άνοιξε το σημειωματάριο στο κινητό σου, ό,τι σε βολεύει.
Και γράψε για 5 λεπτά πάνω στην εξής ερώτηση. Τι περιμένεις να ξεκαθαρίσει μέσα σου πριν κάνεις το βήμα? που έχεις στο μυαλό σου. Μην το διορθώσεις και μην προσπαθήσεις να βγάλεις νόημα. Απλά δες τι θα βγει στο χαρτί. Θα επαναλάβω την ερώτηση για άλλη μια φορά γιατί αξίζει να την ακούσεις ξανά. Τι περιμένεις να ξεκαθαρίσει πριν κινηθείς, πριν κάνεις ένα πρώτο βήμα.
Αν θέλεις, πες την απάντηση φωναχτά σε κάποιον που εμπιστεύεσαι για να ακούσεις τον εαυτό σου να την απαντάει. έχουμε ξαναπεί στο παρελθόν πόσο χρήσιμο πόσο ωφέλιμο είναι αυτό και αν αυτό που βγήκε είναι κάτι που θα ήθελες να δουλέψεις με κάποιον δίπλα σου χωρίς να χρειάζεται να περιμένεις να νιώσεις πρώτα 100% έτοιμη αυτό ακριβώς κάνουμε μαζί στο Breakthrough Session 90 λεπτά μόνο εσύ και εγώ σε ακούω, σου κάνω στοχευμένες ερωτήσεις και φεύγεις με διάβια για το επόμενό σου βήμα ή τα επόμενα σου βήματα το link θα το βρεις στην περιγραφή και επειδή αυτόν τον μήνα η θεματική μας είναι η κατεύθυνση θέλω να σου αφήσω άλλη μία ερώτηση ως τροφή για σκέψη.
Τι ξεκαθάρισε μέσα σου έστω και λίγο καθώς άκουσες αυτό το επεισόδιο. Οι ερωτήσεις είναι ένα πολύτιμο εργαλείο και μπορούν να μας βοηθήσουν να αποκτήσουμε επίγνωση να κάνουμε αυτοπαρατήρηση και να βρούμε απαντήσεις ή τις κατάλληλες ερωτήσεις σε ζητήματα που ενδεχομένως να μην μπορούσαμε να επιλύσουμε εδώ και πολύ καιρό.
Αν δεν το έχεις ήδη ξεκινήσει, στο συνιστό ανεπιφύλακτα. Θα βρεις μερικά εργαλεία στην περιγραφή. Και κάπου εδώ τελειώσαμε. Αν σου άρεσε αυτό το επεισόδιο, μοιράζου το με κάποιον που αγαπάς. Μου κάνεις έτσι το καλύτερο κομπλιμέντο που υπάρχει για τη δουλειά μου και συγχρόνως με βοηθάς να βοηθήσω και άλλους ανθρώπους. Και κάνε και ένα review με όσα αστέρια θέλεις την εφαρμογή που ακούς στο podcast και δεν κοστίζει τίποτα και βοηθάει την εκπομπή άπειρα μέχρι την επόμενη φορά θυμήσου υπάρχει καλύτερος τρόπος και είμαστε εδώ για να το βρούμε μαζί γεια χαρά
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα