120: Δεν έλειπε ο χρόνος. Έλειπε η κατεύθυνση.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Ρώτησα περισσότερες από 70 από εσάς για τον χρόνο σας. Οι περισσότερες δεν απάντησαν ότι τους λείπει χρόνος. Και η αλήθεια είναι ότι ο χρόνος δεν είναι σχεδόν ποτέ το πρόβλημα. Τουλάχιστον όχι το πραγματικό πρόβλημα. Οι ερωτήσεις που θα απαντήσουμε σε αυτό το επεισόδιο είναι από το ερωτηματολόγιο του Masterclass που έκανα πρόσφατα για τον χρόνο.

00:28 ή και όχι τόσο για τον χρόνο. Το masterclass έγινε και πλέον υπάρχει και σε μαγνητοσκόπηση όπου μπορείς να το παρακολουθήσεις στον δικό σου χρόνο. Θα βρεις το link στην περιγραφή. 53 από τις 72 λοιπόν από εσάς βαθμολόγησαν με 4 ή 5 στα 5 το ξέρω ότι πρέπει να κάνω αλλά δεν το κάνω. Μόνο 9 είπαν ότι τρέχω συνέχεια και ο εαυτός μου είναι τελευταίος.

00:56 34 από εσάς είπαν έχω χρόνο αλλά τον βλέπω να χάνετε ή ξέρω πως δεν είναι θέμα χρόνου Και το πιο συχνό εμπόδιο που εμφανιζόταν ήταν το εξής Αναβάλω ακριβώς αυτό που μετράει Δεύτερο πιο σημαντικό Δεν ξέρω από που να αρχίσω Είναι τρεις οι ερωτήσεις που ξεχώρισαν ή μάλλον τρεις και μισή Πάμε να τις δούμε και πριν τις δούμε θέλω να σου πω ότι και εγώ δυσκολεύομαι πολλές φορές ίσως ξέρεις ότι το τελευταίο διάστημα έχω ξεκινήσει να γράφω ένα βιβλίο ένα μυθιστόρημα το οποίο το σκεφτόμουν πολλά χρόνια τώρα και πλέον ήρθε η ώρα του κατέληξα στην ίδια την ιδέα στο concept, στον τρόπο με τον οποίο θέλω να το αφηγηθώ και παρ' όλα αυτά το βιβλίο με δυσκολεύει πολύ πάρα πολύ Πρόσφατα ολοκλήρωσα το πρώτο κεφάλαιο, όμως η αλήθεια είναι ότι το ανέβαλα συστηματικά.

01:58 Και το ανέβαλα κάνοντας άλλα πράγματα πιο σημαντικά κάθε φορά. Πάντα υπήρχε κάτι πιο σημαντικό από αυτό. Βέβαια το βιβλίο για μένα είναι μία από τις κορυφαίες προτεραιότητές μου αυτό το διάστημα. Παρ' όλα αυτά δεν το βάζω πάντα πρώτο. Πάμε λοιπόν στην πρώτη ερώτησή σας από το ερωτηματολόγιο Και λέει το εξής Δεν είχα χρόνο, έκανα πολλές αλλαγές Και τώρα που έχω χρόνο, πάλι τα σημαντικά μένουν πίσω Τι μου συμβαίνει Και ξέρω τώρα τη σκέφτεσαι ότι ναι έχω κάνει αλλαγές Γιατί δεν δουλεύει όλο αυτό Πολύ λογική ερώτηση θα σου πω όμως η απάντησή της βρίσκεται κάπου πολύ πιο κάτω από την επιφάνεια.

02:47 Έκανες αυτό που έπρεπε. Πήρες επιτέλους τον χώρο για σένα. Αλλά όλος αυτός ο χρόνος που απελευθερώνεται δυστυχώς δεν έρχεται με οδηγίες χρήσης. Όταν έτρεχες η μέρα σου είχε αυτόματα κατεύθυνση. Έπρεπε να κάνεις εκείνα που πίεζαν, εκείνα που ήταν επίγοντα. Όμως όταν ο χρόνος ξαφνικά άνοιξε δεν υπήρχε πια τίποτα να σε τραβήξει προς τα εμπρός.

03:11 και αυτό που βλέπω εγώ από την οπτική της coach είναι ότι σχεδόν ποτέ δεν λείπει ο χρόνος ή η πειθαρχία δεν είναι αυτά τα κύρια προβλήματα επιφανειακά μπορεί όντως να λείπει ο χρόνος αλλά είναι βαθύτερο το θέμα κάθε φορά εκείνο που λείπει πολύ συχνά είναι το προς τα που κινούμαστε, η ίδια η κατεύθυνση γιατί όταν τρέχουμε για χίλια δύο πράγματα για χίλια δυο πρέπει, για χίλια δυο επίγοντα, η κατεύθυνση αυτή που υπάρχει, υπάρχει μεν, αλλά είναι δανεική.

03:47 Μας την δίνουν οι υποχρεώσεις. Την δημιουργούν μάλλον οι υποχρεώσεις. Ο χρόνος όμως που ανοίγει, που απελευθερώνεται, δεν είναι απλά καινός χρόνος. Είναι απλός χρόνος που δεν έχει ακόμη προκαθορισμένο νόημα. Και το μυαλό μας δεν ξέρει τι να κάνει με αυτόν τον χρόνο. Δεν έχει ιδέα τι να τον κάνει γιατί δεν ξέρει τι νόημα να το αποδώσει.

04:10 Γι' αυτό τον λόγο πολλές και πολλοί από εμάς γεμίζουμε αυτόν τον χρόνο με το να σκρολάρουμε ακατάπαυστα στα social media ή με το να ασχολούμαστε με όλα εκείνα τα μικρά και επίγοντα που προκύπτουν. Αυτό όλο δεν είναι αποφυγή απαραίτητα. Κατά μία έννοια είναι αναζήτηση κατεύθυνσης και αναζητούμε αυτή την κατεύθυνση στο πιο εύκολο σημείο που μπορούμε να βρούμε.

04:33 όταν ξεκίνησα να μπαίνω σε αυτή τη φιλοσοφία που διδάσκω τώρα πια και άρχισα να δημιουργώ χρόνο και χώρο για τον εαυτό μου στην αρχή έκανα διάφορα πράγματα by default κατά κύριο λόγο και μάλιστα αυτό συνέπεσε κάπως και με την καραντίνα στον κόβιντ οπότε δεν φάνηκε απευθείας το πραγματικό κενό που υπήρχε στη ζωή μου οπότε γέμισα το χρόνο με το να διαβάζω βιβλία με το να βλέπω ταινίες, σειρές τα έκανα όλα αυτά και κάποια στιγμή θυμάμαι να είμαι εξαπλωμένη στον καναπέ να κοιτάω το ταβάνι γιατί είχα βάλει έναν πολύ σημαντικό κανόνα είχα βάλει στον εαυτό μου τον κανόνα ότι στις 7 όλα κλείνουν σταματάω να δουλεύω και το έκανα με πολύ μεγάλη συνέπεια κάποια στιγμή λοιπόν με θυμάμαι εξαπλωμένη στον καναπέ να κοιτάω το ταβάνι και να σκέφτομαι και τώρα τι κάνω Γιατί ήταν ακριβώς εκείνο το σημείο όπου άνοιξε αυτός ο κενός χρόνος που το μυαλό μου ακόμη δεν του είχε αποδώσει κάποιο νόημα και δεν ήξερε τι να κάνει μαζί του.

05:42 Και αν δεν το έβαζα κάτω πολύ συνειδητά για να το αποφασίσω, πιθανότατα θα γέμιζε από προεπιλογή ξανά με όλα εκείνα τα οποία είχα συνηθίσει να κάνω τόσο καιρό. Πάμε λοιπόν στη δεύτερη ερώτηση. Με τι από όλα αυτά που θέλω να κάνω να ξεκινήσω. Και αυτή είναι μια πολύ συνηθισμένη ερώτηση την οποία τη δουλεύουμε και στο coaching Γιατί συχνά δεν ξέρουμε από πού να το πιάσουμε Είναι πολλά τα πράγματα με τα οποία θέλουμε να ασχοληθούμε Και δεν ξέρουμε με ποιο από αυτά να ξεκινήσουμε Ή προσπαθούμε να ξεκινήσουμε με όλα μαζί Και τελικά τίποτα από αυτά δεν γίνεται Όταν όμως ψάχνεις να βρεις το τι θα κάνεις πριν αποφασίσεις το προς τα που κινείσαι Απλά χαώνεσαι Χωρίς κατεύθυνση κάθε κίνηση φαίνεται εξίσου σωστή ή εξίσου λάθος.

06:34 Οπότε ή που δεν θα κάνεις καμία από αυτές τις κινήσεις ή που ξεκινάς, ασχολείσαι με κάποια πράγματα για ένα διάστημα μετά χάνεις το κίνητρό σου, σταματάς, απογοητεύεσαι και πάλι από την αρχή. Και προσοχή τώρα εδώ, η κατεύθυνση για την οποία μιλάω δεν είναι στόχος. Είναι πρόθεση και κίνητρο και πηξίδα. είναι εκείνο το οποίο μας δείχνει το δρόμο κάθε φορά.

07:02 Και το σημαντικότερο είναι ότι δεν χρειάζεται να ξέρεις ακόμη τον ίδιο τον προορισμό, το ίδιο το τέλος, το πού θέλεις να καταλήξεις. Η κατεύθυνση δεν είναι το τελικό στάδιο του ταξιδιού. Η κατεύθυνση είναι απλά κατεύθυνση. Είναι το να γνωρίζεις ποια είσαι, τι θέλεις, ποιες είναι οι αξίες σου, τι είναι σημαντικό για σένα.

07:23 Αρκεί λοιπόν να βρεις το προς τα που κοιτάς ήδη. γιατί όλα αυτά υπάρχουν ήδη μέσα σου απλώς μερικές φορές δεν έχουμε κάνει συνειδητά αυτή την εσωτερική δουλειά για να τα βρούμε και όλη αυτή την εσωτερική δουλειά την κάνουμε μαζί στο Growth Academy είπα όμως ότι έχουμε τρισήμιση ερωτήσεις πάμε να δούμε την 2.5, την ερώτηση 2.5 τη μισή ερώτηση anyway, κατάλαβες τι θέλω να πω η ερώτηση λοιπόν 2.5 είναι πώς ξεχωρίζω τι είναι πραγματικά κατεύθυνση και τι είναι απλώς η επόμενη κρίση που ζητάει την προσοχή μου.

08:04 Και αυτό είναι πολύ συνηθισμένο. Κοίτα όμως τι γίνεται. Όταν επικρατεί μια κρίση η οποία απαιτεί την προσοχή μας, αυτή η κρίση συνήθως φωνάζει, κάνει πάρα πολύ φασαρία. Από την άλλη η κατεύθυνση δεν φωνάζει ποτέ. κατοικεί κάπου εσωτερικά μοιάζει πολύ περισσότερο με μια φωνή μέσα μας, με ένα ψήθυρο αν περιμένεις λοιπόν να αισθανθείς την κατεύθυνσή σου ως κάτι επίγον αυτό που θα γίνει στην πραγματικότητα είναι ότι θα ακολουθείς πάντα την κρίση πάντα θα κυνηγάς να διορθώσεις κάποιο πρόβλημα να ολοκληρώσεις κάτι που είναι επίγον Το θέμα είναι ότι η κατεύθυνση δεν διεκδικεί από μόνη της τη σειρά της Δεν παρουσιάζεται ποτέ ως κάτι φλέγων, κάτι επίγον Τη σειρά αυτή χρειάζεται να την κρατήσεις εσύ Χρειάζεται εσύ να βρεις την κατεύθυνση και να φροντίσεις να την ακολουθείς Ο Οκτώβριος λοιπόν στο Growth Academy έχει ως θέμα την κατεύθυνση Είναι αφιερωμένος σε αυτή τη θεματική Έφτιαξα λοιπόν ένα workbook που συνοδεύει τη θεματική μας και το ονόμασα «Ο χάρτη σου».

09:19 Αν νιώθεις ότι δεν ξέρεις από πού να αρχίσεις λοιπόν, προτείνω να το κατεβάσεις και να δουλέψεις τις ασκήσεις. Θα το βρεις στην περιγραφή. Και μπορείς να το κατεβάσεις χωρίς να είσαι μέλος του Growth Academy. Αν όμως γίνεις και μέλος, όλα αυτά θα τα δουλέψουμε παρέα. Πάμε τώρα στην τρίτη ερώτηση. Και λέει η τρίτη ερώτηση, «Μήπως τελικά δεν μου αρέσουν αρκετά αυτά που θέλω να κάνω και γι' αυτό δεν τα κάνω»

09:46 Αυτή τώρα είναι μία από τις πιο τίμιες ερωτήσεις που πήρα στο ερωτηματολόγιο Η ουσία όμως ποια είναι Μπορεί ένα πράγμα που το θέλεις και δεν το κάνεις να μην είναι πάντα κάτι που πραγματικά θέλεις Μπορεί να είναι ένα πρέπει που έχει μεταμφιεστεί σε θέλω και αυτό συμβαίνει πολύ συχνά να μπερδεύουμε τα πρέπει με τα θέλω μας Το ότι έκανες όμως αυτή την ερώτηση, εσύ που την κατέγραψες στο ερωτηματολόγιο ή εσύ που την θέτεις τώρα στον εαυτό σου Δείχνει ότι ήδη κοιτάς προς τη σωστή κατεύθυνση Το κλειδί εδώ είναι να ξεχωρίσεις ανάμεσα στα θέλω και τα πρέπει σου Και όταν αρχίσεις να το κάνεις αυτό, εκεί ξεκινάς να βρεις και στην κατεύθυνσή σου Και θα σου το πω με ένα παράδειγμα πολύ χειροπιαστό και πολύ συνηθισμένο από τη δική μου ζωή.

10:46 Έχει να κάνει με τη γυμναστική. Παλιότερα γυμναζόμουν πολύ συστηματικά, όπως γυμνάζομαι και τώρα πολύ συστηματικά. Όμως, ήταν πολύ περισσότερο ένα πρέπει που είχα επιβάλει στον εαυτό μου παρά ένα θέλω, όπως είναι τώρα. Βλέπεις, παλιότερα περνούσα και διατροφικές διαταραχές και το να γυμνάζομαι πολύ συστηματικά ήταν κομμάτι αυτών των διατροφικών διαταραχών.

11:12 Ήταν ένα ακόμα πρέπει, επειδή χρειαζόταν να καταφέρω να δημιουργήσω αυτή την εικόνα και αυτό το σώμα που είχα στο μυαλό μου, αυτό το τέλειο, αυτό το ιδανικό. Και έτσι συνδυαζόταν και η διατροφή και η άσκηση μέσα σε ένα μεγάλο καζάνι από πρέπει, τα οποία στην ουσία ήταν και βλαπτικά για μένα, έτσι. δεν το χαιρόμουν λοιπόν δεν χαιρόμουν τη γυμναστική έλεγα ότι τη χαιρόμουν έλεγα ότι αυτό που έκανα το ήθελα στην πραγματικότητα όμως έλεγα ψέματα στον εαυτό μου και σε όλους τους άλλους από την άλλη από την ώρα που έκατσα και έκανα όλη αυτή την εσωτερική δουλειά στην οποία αναφέρομαι με την κατεύθυνση με τη δέσμευση που δουλεύαμε μέσα στο Σεπτέμβριο και ούτω καθεξής μπήκα τα πράγματα σε μια τελείως διαφορετική πρόπτικη και αυτό που έκανα καταρχάς ήταν να εστιάσω στο εσωτερικό μου κίνητρο στο γιατί θέλω να γυμνάζομαι στο τι μου προσφέρει αυτό στο να το χαίρομαι στο να κάνω ένα είδος άσκησης το οποίο πραγματικά να απολαμβάνω με ανθρώπους που συμπαθώ πολύ

12:25 τους εκτιμώ και θέλω να τους βλέπω που μου δίνουν και εκείνη κίνητρο και έμπνευση και θέλω να κάνω ακόμα περισσότερο, να καταφέρω ακόμα περισσότερα Και αυτή είναι η διαφορά. Γιατί ένα πρέπει που κουβαλούσα παλιά με τράπηκε σε ένα θέλω με πολύ συνειδητή δουλειά και γι' αυτό το λόγο αυτή τη στιγμή είμαι σε θέση να γυμνάζομαι δύο χρόνια με μεγάλη συνέπεια χωρίς καν να σκέφτομαι, να κάνω δεύτερη σκέψης γι' αυτό.

12:56 Δεν τίθεται θέμα του, αβαριέμαι δεν θα πάω. Αυτό όμως παλιά δεν υπήρχε. Παλιά έπρεπε να αναγκάζω τον εαυτό μου, να με μπριζώνω για να πηγαίνω στο γυμναστήριο. Make sense? Ωραία. Και πάμε τώρα σε ένα ακόμα πράγμα, το οποίο επανήλθε πολλές φορές στο ερωτηματολόγιο. Ρώτησα λοιπόν, και τι λέτε στον εαυτό σας όταν σταματάτε κάτι που κάνετε.

13:24 και θα σου διαβάσω μερικές από τις απαντήσεις. Πάλι τα ίδια. Πάλι τα άφησες στη μέση. Από αύριο ξανά ή από Δευτέρα. Μπράβο σου, πάλι τα παράτησες. Παρατηρήστε το pattern εδώ. Η λέξη πάλι, ξανά και ξανά και ξανά. Από τις 72 φράσεις, οι 31 εμπεριείχαν τη λέξη πάλι και άλλες 28 ξεκινούσαν με αυτήν. Και υπήρχε μία φωνή, μόνο μία, μία απάντηση που έλεγε ότι είναι ok για σήμερα.

14:02 Αύριο θα ξαναπροσπαθήσουμε για ένα λεπτό παραπάνω. Μόνο μία. Ίδια πράξη, άλλη φωνή. Και αυτή η φράση είναι που κάνει και όλη τη διαφορά. γιατί όταν η εσωτερική μας φωνή είναι τόσο κακιά μαζί μας και αυτοτιμωρητική αυτό μειώνει αυτόματα το κίνητρο και το έχουμε δει σε προηγούμενο επεισόδιο υπάρχει μάλιστα και βιολογικός μηχανισμός που ενεργοποιείται στον εγκεφαλό μας Προτείνω λοιπόν αν ανήκεις εκείνα τα άτομα που χρησιμοποιούσαν κάποια παραλλαγή του τύπου πάλι τα ίδια, πάλι τα παράτησες πάλι δεν τα κατάφερες και ούτω καθεξής να βρεις μία φράση να αποφασίσεις μια φράση την οποία θα λες τον εαυτό σου εκείνες τις μέρες που είναι πιο δύσκολες και δεν τα καταφέρνεις και να την έχεις έτοιμη πριν τη χρειαστείς.

14:54 Ένα παράδειγμα δικό μου εδώ είναι το να λες τον εαυτό μου ότι ξέρεις τη φιλισσάκι είναι ok, δεν πειράζει, τώρα είσαι κουρασμένη αύριο θα είναι μια άλλη μέρα και μπορείς να κάνεις κάτι διαφορετικά. Ή κάποια παραλλαγή αυτού. Δεν χρειάζεται τα πράγματα να πηγαίνουν πάντα όπως τα θέλουμε. Εκείνο που χρειάζεται όμως είναι να είμαστε εμείς αυτοσυμπονεντικοί με τον εαυτό μας όταν αυτό συμβαίνει.

15:19 Η αυτοτιμωρία και το αυτομαστήγωμα δεν βοηθάει κανέναν. Και η φράση αυτή, την οποία θα βρεις και θα την έχεις έτοιμη για να τη χρησιμοποιήσεις, δεν είναι ότι αλλάζει το ίδιο το αποτέλεσμα. Αλλάζει όμως το κατά πόσο θα ξαναπροσπαθήσεις αύριο και με τι συναισθήματα και με τι διάθεση και με τι κίνητρο θα το κάνεις. Ο Σεπτέμβριος λοιπόν είχε ως κεντρική θεματική τη δέσμευση Και οι απαντήσεις σας εμένα μου λένε κάτι πολύ σημαντικό Ότι δεν σου λείπει δέσμευση Σου λείπει το σε τι δεσμεύομαι πολλές φορές Τον Οκτώβριο λοιπόν η λέξη μας είναι η κατεύθυνση Αν είσαι ήδη στο Academy προτείνω να πας στο κεντρικό feed και να βρεις εκεί καραφιτσωμένο το workbook με τις έξι ασκήσεις και να ξεκινήσεις να τις απαντάς.

16:11 Αν δεν είσαι, μπορείς να το κατεβάσεις από το link στην περιγραφή. Και μια ερώτηση τώρα κλείνοντας, την οποία μπορείς να τη δουλέψεις στο journal σου. Όταν έχεις χρόνο δικό σου, προς τα πού κοιτάς πρώτα? Προς ποια κατεύθυνση? Απάντησέ την στο journal σου ή ακόμα καλύτερα, συζήτησέ την με κάποιον που εμπιστεύεσαι και παρατήρησε την απάντηση που δίνεις φωναχτά.

16:38 Συχνά αυτό από μόνο του αρκεί για να παρατηρήσουμε κάτι παραπάνω από ότι αν απλά σκεφτόμαστε αυτό που μας απασχολεί. Και με τον ίδιο τρόπο βοηθάει φυσικά και να το καταγράψουμε έτσι. Και αν θέλεις να δουλέψεις την κατεύθυνση με κάποιον δίπλα σου είναι ακριβώς αυτό που μπορούμε να κάνουμε μαζί στο Breakthrough Session. Δουλεύουμε μαζί για 90 λεπτά, σε ακούω, σου κάνω στοχευμένες ερωτήσεις και σε βοηθώ να ξεκαθαρίσεις τις σκέψεις σου και να αποκτήσεις διάβγεια για τα επόμενα σου βήματα.

17:08 Το link για αυτό είναι στην περιγραφή. Και κάπου εδώ τελειώσαμε. Αν σου άρεσε αυτό το επεισόδιο, μοιράσου το με κάποιον που αγαπάς. Μου κάνεις έτσι το καλύτερο κοπλιμέντο που υπάρχει για τη δουλειά μου και συγχρόνως με βοηθάς να βοηθήσω ακόμα περισσότερους ανθρώπους. Και κάνε και ένα review με όσα στέφια θέλεις στην εφαρμογή που ακούς στο podcast.

17:26 και φυσικά κάνε αν δεν το έχεις κάνει, έτσι. Δεν κοστίζει τίποτα και βοηθάει την εκπομπή άπειρα. Μέχρι την επόμενη φορά θυμήσου, υπάρχει καλύτερος τρόπος. Είμαστε εδώ για να τον βρούμε μαζί. Γεια χαρά!