119: Ξέρεις ήδη αρκετά. Ίσως αυτό είναι το πρόβλημα.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Ξέρεις τόσο καλά τι πρέπει να κάνεις που θα μπορούσες να το εξηγήσεις σε κάποιον άλλον. Για την ακρίβεια θα μπορούσες να το διδάξεις. Και πάλι δεν το κάνεις. Και όχι, δεν είναι επειδή δεν το θέλεις αρκετά. Αυτό κάποιοι πολλοί βιενικοί επιστήμονες το έχουν μετρήσει για εμάς. Και σήμερα θα σου πω τι βρήκαν. Αυτόν τον μήνα δουλεύουμε τη δέσμευση.

00:24 Και η δέσμευση δεν είναι το πόσο πολύ θέλεις κάτι. Την προηγούμενη φορά είπαμε ότι δεν φταίς εσύ, ότι φταίει το συσσευογικά κλουβί, ότι δεν σου λείπει η θέληση αλλά σου λείπει ο χώρος και εννοούσα κάθε λέξη. Αλλά έμεινε κάτι ανοιχτό και το ξέρω γιατί το σκέφτηκα και εγώ την ώρα που ηχογραφούσα το επεισόδιο. Ίσως σκέφτηκες ακούγοντάς το ότι εντάξει, έχω χώρο. Και τώρα τι.

01:00 Αυτό ακριβώς είναι το σημερινό μας θέμα. Πάμε να δούμε πρώτα τις τρεις πιο συνηθισμένες πεπιθήσεις γύρω από αυτό. Η πρώτη λέει ότι δεν το κάνω επειδή δεν το θέλω αρκετά. Και αυτή είναι η πιο σκληρή. Γιατί την απευθύνεις στον εαυτό σου σαν κατηγορία. Σκέφτεσαι ότι αν το ήθελα πραγματικά θα το είχα κάνει. Και θέλω να το κρατήσεις αυτό.

01:26 γιατί σήμερα θα σου δείξω μια έρευνα όπου οι επιστήμονες μέτρησαν ακριβώς αυτό. Ρώτησαν τους συμμετέχοντες πόσο πολύ θέλουν αυτό που έχουν πάλι στόχο και πόσο σημαντικό είναι για εκείνους. Και μετά κοίταξαν ποιοι από αυτούς το έκαναν και ποιοι όχι. Η επιθυμία δεν προέβλεψε απολύτως τίποτα. Κάτι άλλο προέβλεψε τα πάντα και είναι πολύ μικρότερο από όσο φαντάζεσαι.

01:53 Η δεύτερη πολύ συνηθισμένη πεποίθηση λέει ότι δεν το κάνω γιατί δεν γνωρίζω ακόμα αρκετά. Και αυτή είναι η πιο ύπουλη. Γιατί μοιάζει με προσπάθεια. Κάθε φορά που κολλάς πηγαίνεις και μαθαίνεις και άλλα πράγματα. Ένα ακόμα podcast, ένα ακόμα βιβλίο, ένα ακόμα course. Και μέσα σε όλη αυτή τη διαδικασία συμβαίνει το εξής παράδοξο.

02:17 Όσο περισσότερα ξέρεις, τόσο χειρότερα νιώθεις. Γιατί τώρα ξέρεις και δεν κάνεις. Οπότε η ενοχή έχει και αποδείξεις που την υποστηρίζουν. Και έτσι γίνεται ακόμα μεγαλύτερη. Η πληροφορία όμως δεν είναι το εμπόδιο σου. Πολλές φορές η πληροφορία είναι η ίδια σου η άμυνα. Γιατί όσο μαθαίνεις δεν χρειάζεται να ξεκινήσεις. Και όλο αυτό μοιάζει σαν να προχωράς, σαν να κάνεις κάτι.

02:48 Σαν να δουλεύεις πάνω στο στόχο σου. και η τρίτη πεποίθηση λέει ότι τώρα που κατάλαβα γιατί συμβαίνει αυτό που θέλω να αλλάξει θα αλλάξει και εδώ θέλω να είμαι πολύ ειλικρινής μαζί σου γιατί σε αυτό συμβάλλω κι εγώ σου δίνω κάθε δύο εβδομάδες ένα επεισόδιο που εξηγεί κάτι για τον εαυτό σου και η στιγμή που κάτι κάνει κλικ είναι πραγματικά μια πολύ καλή στιγμή σε ανακουφίζει το θέμα είναι ότι αυτή η ανακούφιση της κατανόησης Ο Ιησής μοιάζει τόσο πολύ με πρόοδο που πολλές φορές την αντικαθιστά.

03:24 Σκέψου λίγο πόσα πράγματα έχεις καταλάβει για τον εαυτό σου μέσα στον τελευταίο χρόνο. Πραγματικά πόσο πολλά έχεις καταλάβει. Και μετά σκέψου πόσα πράγματα όντως άλλαξαν. Η αναγνώριση, η επίγνωση που αποκτάμε είναι το σημείο εκκίνησης. Δεν είναι ο τελικός σταθμός. και σήμερα θέλω να σου δώσω αυτό που έρχεται ακριβώς μετά την αναγνώριση.

03:52 Και δεν θέλω να νομίζεις ότι είμαι εδώ και σου μιλάω από την πλευρά της ειδικού που τα έχει λύσει όλα και δεν γίνεται ποτέ αναπληκτική και πάντα περνάει στη δράση και πάντα κάνει αυτό που θέλει. Ούτε καν. Όλο αυτό που συζητάμε εδώ και όλα όσα έχουμε συζητήσει κατά καιρού στο podcast είναι κοινό ανθρώπινο βίωμα. Κανείς μας δεν γλιτώνει.

04:12 ένα παράδειγμα το βιβλίο που έχω ξεκινήσει να γράφω είναι ένα βιβλίο το οποίο το σκέφτομαι εδώ και πολλά χρόνια και φέτος όντως βρήκα την ιδέα βρήκα το story και ξέρω ακριβώς τι θέλω να πω και πως να το πω έλα όμως που πιο συχνά από όσο θα ήθελα να παραδεχτώ γίνομαι αναμβλητική με το βιβλίο και το κάνω γιατί με ζορίζει πολύ συναισθηματικά κάθε φορά που κάθομαι να γράψω.

04:44 Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν γράφω καθόλου. Σημαίνει όμως ότι αναγνωρίζω το πρόβλημα, έχω επίγνωση του τι συμβαίνει, όμως αυτό δεν αρκεί από μόνο του για να μπορέσω να το αλλάξω. Χρειάζονται και άλλα πράγματα. Και παρόλο που έχω στη διάθεσή μου όλα τα εργαλεία και τις γνώσεις και τις πρακτικές για να το διαχειριστώ, υπάρχουν φορές που είναι δύσκολο.

05:09 Και είναι οκ. Είναι απολύτως ok Πάμε λοιπόν τώρα στον πρώτο πυλώνα του επεισοδίου μας Θέλω να σκεφτείς κάτι για 10 δευτερόλεπτα Πόσες συμβουλές έχεις δώσει σε κάποια φίλοι σου Τις οποίες δεν έχεις εφαρμόσει ποτέ στον εαυτό σου Και δεν μιλάω τώρα για γενικές κουβέντες Μιλάω για εκείνες τις στιγμές που μια φίλη σου έλεγε το πρόβλημά της Και εσύ έβλεπες τη λύση αμέσως Η λύση ήταν ολοφάνερη Και σκεφτώσουν μέσα σου μα πώς δεν το βλέπει.

05:41 Και εσύ η ίδια, το ίδιο βράδυ, έπεφτε στο κρεβάτι με ένα άλλο πρόβλημα δικό σου που δεν οδηγούσε τελικά πουθενά. Αυτό δεν είναι υποκρισία και δεν είσαι κάποια που τα λέει και δεν τα κάνει. Είσαι απλά πολύ κοντά στο πρόβλημα. Πάμε να μιλήσουμε για μια πολύ ωραία έρευνα που έγινε στο Πανεπιστήμιο του Μίσυγκαν από τον ερευνητή Ethan Cross.

06:05 Κάλεσαν λοιπόν 97 φοιτήτριες σε μια έρευνα για τις πρώτες εντυπώσεις Και τους είπαν το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσαν να τους πούν Σε λίγα λεπτά θα μπεις σε ένα δωμάτιο και θα προσπαθήσεις να κάνεις καλή εντύπωση σε κάποιον που δεν έχεις γνωρίσει ποτέ Και εμείς θα σε καταγράψουμε Και αργότερα οι ψυχολόγοι θα αξιολογήσουν πόσο καλά τα πήγες Έφτιαξαν δηλαδή επίτηδες μια συνθήκη μέγιστο άγχος Πες μου τώρα αν αυτό σου θυμίζει κάτι Πριν μπουν μέσα οι φοιτητρίες τους ζήτησαν να σκεφτούν πως νιώθουν και εδώ είναι όλο το πείραμα Η μία ομάδα απάντησε με το εγώ σε πρώτο πρόσωπο Γιατί νιώθω έτσι εγώ Τι με αγχώνει, τι φοβάμαι Η άλλη ομάδα απάντησε με το όνομά της και σε τρίτο πρόσωπο Γιατί νιώθει έτσι η Μαρία Τι αγχώνει τη Μαρία Τι θα χρειαζόταν η Μαρία τώρα Και αυτό είναι όλο Ίδιο πρόβλημα, ίδια στιγμή, ίδια κατάσταση, μία λέξη διαφορά Και μετά μπήκαν όλες στο ίδιο δωμάτιο και έκαναν την ίδια δοκιμασία Οι κριτές που αξιολόγησαν τα βίντεο δεν ήξεραν ποια ήταν σε ποια ομάδα

07:21 Και βαθμολόγησαν εκείνες που είχαν μιλήσει για τον εαυτό τους με το όνομά τους και σε τρίτο πρόσωπο Ως λιγότερο αγχωμένες και με καλύτερη επίδοση Και κάτι ακόμα που για σένα είναι το πιο σημαντικό Αυτές οι γυναίκες σκάλωσαν λιγότερο μετά Το ξανασκέφτονταν λιγότερο Δεν κουβαλούσαν όλη μέρα την σκέψη του Πώς φάνηκα, πώς φάνηκα στους άλλους Τι είπα, τι σκέφτηκαν για μένα Και το ίδιο πείραμα οι ερευνητές το επανέλαβαν και με ομιλία μπροστά στο κοινό Με το ίδιο αποτέλεσμα Και μετά το κοίταξαν και σε μηχάνημα Με απεικόνιση εγκεφάλου Όταν οι άνθρωποι σκέφτονταν τον εαυτό τους σε τρίτο πρόσωπο με το όνομά τους, οι περιοχές που ανάβουν όταν κοιτάμε τον εαυτό μας δούλευαν λιγότερο.

08:11 Και προσοχή εδώ. Οι άλλες περιοχές του αυτοελέγχου δεν δούλεψαν περισσότερο. Δηλαδή, τα άτομα δεν σφίχτηκαν, δεν ζορίστηκαν, δεν κατέβαλαν προσπάθεια, δεν κατάπιαν το άγχος τους με το ζόρι. απλώς έκαναν ένα βήμα πίσω και το παρατήρησαν. Αυτή η ικανότητα του να βλέπεις τη σκέψη σου ως σκέψη και όχι ως αλήθεια έχει όνομα.

08:39 Λέγεται μεταγνώση. Μεταγιγνώσκην αν θέλεις ή στα αγγλικά metacognition. Δεν είναι σοφία. Δεν είναι κάτι που το έχουν μόνο οι πολλοί ζέν και ήρεμοι άνθρωποι. Είναι απόσταση από τον ίδιο μας τον εαυτό. και η απόσταση αυτή είναι δεξιότητα. Δηλαδή προπονείται και μπορείς να την καλλιεργήσεις. Και όλα αυτά τα επεισόδια που ακούς εδώ και μήνες, όλη αυτή η δουλειά δεν είναι για να μάθεις κι άλλα πράγματα για τον εαυτό σου.

09:06 Είναι για να αποκτήσεις αυτή τη μία δεξιότητα. Να μπορείς να δεις τι σου συμβαίνει την ώρα που σου συμβαίνει. Και ξέρω τι σκέφτηκες μόλις τώρα. Δηλαδή μου λες ρε φίλες να μιλάω στον εαυτό μου στο τρίτο πρόσωπο. αυτό είναι κόλπο, είναι τρίκ. Και σε καταλαβαίνω. Και όχι, δεν είναι τρίκ. Γιατί το κάνεις ήδη. Το κάνεις κάθε φορά που μιλάς σε μια φίλη σου.

09:30 Εκείνη τη στιγμή είσαι διαυγής, γενναία, πρακτική και βλέπεις αμέσως τι πρέπει να γίνει. Δεν είσαι άλλος άνθρωπος όταν συμβουλεύεις μια φίλη. Είσαι εσύ από απόσταση. Άρα δεν σου λείπει η κρίση, η κριτική ικανότητα. Έχεις εξαιρετική κρίση. Το αποδεικνύεις συνεχώς. Σου λείπει η απόσταση από τον εαυτό σου. Και αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να γίνεις ξαφνικά σοφότερη, ούτε να μάθεις κάτι καινούριο.

10:00 Χρειάζεσαι έναν τρόπο για να βγεις, με πολύ απλά λόγια, έξω από το κεφάλι σου. Ο φθηνότερος τρόπος που υπάρχει είναι χαρτί και μολύβι. Journaling δηλαδή. γιατί μόλις καταγράψεις μια σκέψη δεν είσαι πλέον μέσα της είσαι απέναντί της και το micro action η μικρή κίνηση που προτείνω σε αυτό το σημείο είναι το εξής πάρε χαρτί και μολύβι και γράψε μια πρόταση τι θα έλεγες σε μια φίλη που είναι ακριβώς στην ίδια θέση με σένα και γράψε αυτή την πρόταση σε τρίτο πρόσωπο με το όνομά της δηλαδή με το δικό σου όνομα Μία πρόταση Και θα καταλάβεις αμέσως γιατί σου το προτείνω Πάμε να δούμε το δεύτερο πυλώνα Πόσες φορές έχεις πει Το ξέρω αυτό Και μετά δεν άλλαξε και δεν κουνήθηκε τίποτα Θέλω να σου μιλήσω για το τι έγινε Σε μια εταιρεία υπολογιστών στο Τέξας Κάπου το 1994 Μια μεγάλη εταιρεία Απέλησε μαζικά ανώτερους μηχανικούς και ήταν άνθρωποι με 20 και 30 χρόνια εμπειρίας.

11:13 Πολλοί από αυτούς γύρω στα 50 τους που έμειναν άνεργοι από τη μια μέρα στην άλλη. Πέρασαν μήνες και σχεδόν κανείς τους δεν είχε βρει δουλειά. Πρόσεξε τώρα ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν είχαν πρόβλημα γνώσης και ικανότητων. Ήταν κορυφαίοι στο αντικείμενό τους. Ήξεραν ακριβώς πώς φτιάχνεται ένα βιογραφικό, πώς γίνεται μια συνέντευξη, σε ποιον να τηλεφωνήσουν, ήξεραν τι έπρεπε να κάνουν.

11:37 Και παρόλα αυτά δεν γινόταν τίποτα. Πέντε μήνες μετά τις απολύσεις, τρεις ερευνητές πλησίασαν αυτούς τους ανθρώπους και τους χώρισαν σε τρεις ομάδες. Η πρώτη ομάδα έγραφε για 20 λεπτά την ημέρα, πέντε μέρες την εβδομάδα, για το τι της συμβαίνει. Όχι για τον στόχο ούτε για το πλάνο τους, για το τι ένιωθαν, τον θυμό, τον φόβο, την ντροπή, το τι σημαίνει να σε πετάξουν έξω μετά από τόσα χρόνια.

12:03 Η δεύτερη ομάδα επίσης έγραφε. Για τα ίδια λεπτά, τις ίδιες μέρες, αλλά πάνω σε πρακτικά πράγματα. Πώς οργανώνω τη μέρα μου, τι θα κάνω αύριο και ούτω καθεξής. Η τρίτη ομάδα δεν έγραφε τίποτα. Οκτώ μήνες μετά, από την ομάδα που έγραφε για το τι συμβαίνει, είχαν βρει δουλειά πλήρους απασχόλησης περισσότεροι από τους μισούς.

12:25 Από τις άλλες δύο σαφώς λιγότεροι Και εδώ είναι το έβριμα που με έκανε να θέλω να σου πω αυτή την ιστορία Οι ερευνητές πήγαν να δουν αν αυτοί που έγραφαν έψαχναν πιο εντατικά Αν έστειλαν περισσότερα βιογραφικά, αν πήγαν σε περισσότερες συνεντεύξεις Δεν έστειλαν και το κίνητρό τους δεν άλλαξε Άλλαξε όμως η στάση τους απέναντι σε αυτό που τους είχε συμβεί Πήγαιναν στην ίδια συνέντευξη Με το ίδιο βιογραφικό Χωρίς όμως να κουβαλούν τον θυμό μέσα τους Το γράψιμο δεν τους έδωσε ενέργεια Τους πήρε ένα βάρος Και ξέρω τι μπορεί να σκέφτεσαι τώρα Εγώ δεν έχω κάποιο τραύμα να επεξεργαστώ Εγώ απλά δεν ξεκινάω το γυμναστήριο Πολύ ωραία Ας το πάρουμε ακριβώς έτσι Κάθε φορά που πας να ξεκινήσεις αυτό το ένα πράγμα Δεν πηγαίνεις μόνη Πηγαίνεις μαζί με όλες τις προηγούμενες φορές που το ξεκίνησες και σταμάτησες Με τη φωνή που λέει ξεκίνησες πάλι αλλά πόσο θα κρατήσεις αυτή τη φορά Με την τροπή για τα δύο χρόνια που πέρασαν Με το βλέμμα κάποιου που κάποτε σου είπε ότι δεν είσαι συνεπής

13:40 Αυτά όλα δεν είναι απλά σκέψεις στο μυαλό σου Είναι ένα βάρος που κουβαλάς στο στήθος και στην πλάτη και προσπαθείς να ξεκινήσεις κρατώντας αυτό το βάρος. Γι' αυτό το journaling δεν είναι απλά ημερολόγια συναισθημάτων και δεν είναι κάτι όμορφο που το κάνουν οι πολύ οργανωμένοι άνθρωποι με ωραία τετράδια. Είναι ο τρόπος να εξωτερικεύσεις αυτό που κουβαλάς για να δεις τι σε κρατάει πίσω.

14:07 Και αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να νιώσεις πρώτα έτοιμη για να ξεκινήσεις. Γράφεις πρώτα και εξαλαφρώνεις μετά. Όχι το αντίστροφο. Η μικρή κίνηση που προτείνω σε αυτό το σημείο είναι να πάρεις χαρτί και μολύβι και να γράψεις όσα κουβαλάς για αυτό το ένα πράγμα που δεν κάνεις. Για 10 λεπτά, μία φορά, χωρίς να προσπαθήσεις να το εξοραίσεις και χωρίς να προσπαθήσεις να βγάλεις και συμπεράσματα στο τέλος και να σε ψυχαναλήσεις.

14:35 Δεν θα το διαβάσει κανείς και ούτε καν εσύ αν δεν θέλεις. Τι κουβαλάς για αυτό το ένα πράγμα που δεν κάνεις. Και αν θέλεις να το πας πιο βαθιά, έχω μερικές ακόμα τέτοιες ερωτήσεις που δεν σου κάνει κανείς και που αξίζει να απαντήσεις. Θα αφήσω το link στις σημειώσεις για να τις κατεβάσεις και να αρχίσεις να δουλεύεις μαζί τους.

14:59 Πάμε τώρα στον τρίτο πυλώνα. Θέλω να κάνουμε κάτι μαζί τώρα στα γρήγορα. Πες μου ένα πράγμα που θέλεις να κάνεις αυτόν τον μήνα. Το βρήκες αμέσως έτσι. Ήταν εκεί, το ίδιο, εδώ και πολύ καιρό. Τώρα πες μου το πότε. Εάν στο πρώτο απάντησες μέσα σε δύο δευτερόλεπτα και στο δεύτερο δίστασες, μην προχωράς απλά παρακάτω. Εδώ είναι όλη η δουλειά του σημερινού επεισοδίου.

15:28 Βρισκόμαστε σε ένα πανεπιστήμιο το 1997, λίγο πριν τις χριστουγεννιάτικες διακοπές. Και οι ερευνητές ζητούν από φοιτητές να γράψουν μια εργασία μέσα στις γιορτές και να την παραδώσουν. Πρώτα όμως τους αξιολογούν. Πόσο θέλεις να την κάνεις. Πόσο σημαντική είναι για σένα. Πόσο δύσκολη τη βρίσκεις. Οι δύο ομάδες βγαίνουν ίδιες. Ίδια επιθυμία, ίδια βαρύτητα και σημαντικότητα της εργασίας.

15:58 Στη μία ομάδα όμως κάνουν ένα μόνο πράγμα παραπάνω. Τους ζητούν να γράψουν πότε και πού θα κάτσουν να τη γράψουν. Ημέρα, ώρα, μέρος. Μία γραμμή. Αυτή ήταν η μόνη διαφορά. Ξέρεις πώς η παρέδωσαν. Από την ομάδα που είχε γράψει το πότε και το πού παρέδωσε το 71%. Και από εκείνους που δεν είχαν γράψει το πότε και το πού παρά μόνο την πρόθεση το 32%.

16:27 Δηλαδή λίγο περισσότεροι από το διπλάσιο. Και αυτό από μία γραμμή σε ένα χαρτί πριν τις γιορτές. Και πρόσεξε τώρα, αυτή δεν είναι απλά μια μελέτη που έμεινε μόνη της. Το ίδιο έβριμα έχει επαναληφθεί σε δεκάδες έρευνες, σε γυμναστική, σε φάρματα, σε διάβασμα, σε ραντιβού με γιατρό. Ίδιο μοντίβο κάθε φορά. Και θέλω να σταθεί σε αυτό που μέτρησαν στην αρχή, γιατί εκεί είναι όλο το νόημα. Οι δύο ομάδες δεν διέφεραν στο πόσο πολλοί το ήθελαν.

17:00 Άρα κάθε φορά που λες ότι θα ξεκινήσω από Δευτέρα και δεν ξεκινάς Δεν είσαι ασυνεπής, δεν είσαι κάποια που δεν το θέλει αρκετά Είσαι κάποια που έχει πρόθεση χωρίς συγκεκριμένο προορισμό Και η πρόθεση χωρίς προορισμό δεν σε πηγαίνει πουθενά όσο δυνατή κι αν είναι Είναι σαν να λες ότι θα πάω ταξίδι και να μην βγάζεις ποτέ εισιτήριο Δεν σου λείπει όμως η διάθεση για ταξίδι αυτό σημαίνει ότι η απόσταση από το θέλω στο το έκανα είναι πολύ μικρότερη από όσο νομίζεις δεν είναι ένα καλύτερο αναβαθμισμένο, ανανεωμένο, αυτοβελτιωμένο εγώ είναι ένα πότε και ένα που και θέλω να προσέξεις τι κατέρευσε μόλις τώρα δεν κατέρευσε μια συνήθεια κατέρευσε ένα ολόκληρο αφήγημα που κουβαλάς για χρόνια ότι αν δεν το κάνεις σημαίνει ότι δεν το θέλεις αρκετά.

17:59 Δεν σημαίνει αυτό. Ποτέ δεν σήμαινε αυτό. Και δεν το λέω για να σε παρηγορήσω. Έχει μετρηθεί επιστημονικά. Και εδώ μπαίνει και ο μήνας. Γιατί αυτόν τον μήνα στο Academy δουλεύω με τη δέσμευση. Δέσμευση δεν είναι το πόσο πολύ θέλεις κάτι. Δέσμευση δεν είναι μια υπόσχεση, ούτε η πίεση και η ένταση, ούτε λόγος τιμής απέναντι στον εαυτό σου παραμονή πρωτοχρονιάς.

18:26 Δέσμευση είναι το πότε και το πού. Και η μικρή κίνηση, το micro action που προτείνω εδώ είναι να πάρεις χαρτί και μολύβι και να γράψεις μια γραμμή. Έτσι ακριβώς όπως θα σου το πω. Προφανώς με δικές σου μέρες και ώρες. Την Τρίτη στις 8 στην κουζίνα θα κάνω αυτό. Μια γραμμή. Όχι πρόγραμμα, όχι το εβδομαδιό σου πλάνο, όχι του ντουλίστ, όχι πίνακα μία γραμμή απλά και πρόσεξε τι δεν σου ζητάω δεν σου ζητάω σχέδιο έκτακτης ανάγκης το τι θα κάνεις αν σκοντάψεις, αν κουραστείς αν συμβεί κάτι ξαφνικό αυτό είναι άλλη κουβέντα και την έχουμε ήδη κάνει σου ζητώ να δεσμευτείς στο πρώτο βήμα που θα κάνεις μόνο αυτό και κάπου εδώ θα σου πω και το άλλο μισό γιατί δεν θέλω να κλείσεις αυτό το επεισόδιο με τη μισή αλήθεια Αυτό που μόλις σου έδωσα Δουλεύει εξαιρετικά για να ξεκινήσεις κάτι Δουλεύει πολύ λιγότερο για να μην συνεπείς σε αυτό Οι ίδιοι ερευνητές το λένε Το πότε και το που Λύνει το πρόβλημα της εκκίνησης Όμως δεν λύνει το πρόβλημα της διάρκειας Και ας είμαστε ρεαλιστές

19:38 Εσύ δεν έχεις πρόβλημα εκκίνησης μόνο Έχεις ξεκινήσει δέκα φορές Το ξεκίνημα το κάνεις μόνοι Με ένα χαρτί σήμερα Το να μένεις Θέλει κάτι που δεν σου το δίνει το χαρτί. Αλλά κάποιος που περιμένει να σε δει και μια πόρτα να ξαναμπείς όταν χάσεις μια εβδομάδα. Και τώρα προσοχή. Γιατί ξέρω πώς λειτουργεί το μυαλό σου επειδή και το δικό μου λειτουργεί έτσι.

20:02 Μόλις άκουσες τρία πράγματα και σκέφτεσαι, ωραία, άλλα τρία πράγματα στη λίστα. Όχι. Δεν σου έδωσα τρεις ασκήσεις και δεν σου έδωσα τεχνική. Σου έδωσα μία σελίδα. Πάρε ένα χαρτί σήμερα, όχι από Δευτέρα, και αφιέρωσε 10 λεπτά Πάνω πάνω γράψε τι κουβαλάς για αυτό το ένα πράγμα που δεν κάνεις Στη μέση της σελίδας, μία πρόταση Τι θα έλεγες σε μία φίλη στη θέση σου με το όνομά σου Και κάτω κάτω, μία γραμμή Πότε και πού Αυτό είναι όλο 10 λεπτά, μία σελίδα, ένα χαρτί αν σου πάρει περισσότερο κάτι κάνεις λάθος και το λάθος είναι ότι μάλλον προσπαθείς να το κάνεις σωστά και τέλεια σήμερα λοιπόν κλείνει κάτι και θέλω να σου το πω στα τελευταία επεισόδια μιλήσαμε για το γιατί ξεκινάς και τα παρατάς το γιατί ζητάς συγγνώμη που παίρνεις χώρο γιατί λες ναι ενώ θέλεις να πεις όχι γιατί το δεν έχω χρόνο δεν είναι αυτό που νομίζεις για το γιατί η σκληρότητα απέναντι στον εαυτό σου δεν σε κάνει καλύτερη και στο προηγούμενο επεισόδιο για το γιατί δεν φταίς εσύ, αλλά το ίδιο το πλουβί, το ίδιο το περιβάλλον.

21:18 Αν κρατήσεις ένα πράγμα από όλα αυτά, θέλω να είναι αυτό. Δεν σου λείπει πληροφορία. Ξέρεις ήδη αρκετά. Ξέρεις μάλιστα πολύ περισσότερα από όσα εφαρμόζεις. Και αυτό δεν είναι κατηγορία, είναι η διάγνωση. Αυτό που χτίζεις από εδώ και πέρα είναι μια δεξιότητα. Το να βλέπεις τι σε μπλοκάρει την ώρα που σε μπλοκάρει και λέγεται μεταγνώση, metacognition.

21:44 Και δεν χτίζεται με ακόμα ένα επεισόδιο ούτε με ακόμα ένα βιβλίο. Χτίζεται με 10 λεπτά, με χαρτί και μολύβι, μερικές φορές την εβδομάδα και με κάποιον που δεν σε αφήνει να εξαφανιστείς. Και αν θέλεις είναι εκεί και για να σε καθοδηγήσει και να σου δώσει συγκεκριμένες πρακτικές για να μην κάνεις αυτές τις γραπτές ασκήσεις στα τυφλά.

22:03 και η ερώτηση για σήμερα είναι η ίδια που σου έδωσα στη μέση του επεισοδίου γιατί είναι η μόνη που έχει σημασία ποιο είναι το ένα πράγμα που ξέρεις ότι πρέπει να κάνεις και πότε ακριβώς θα το κάνεις κάνε την ερώτηση σε κάποιον που εμπιστεύεσαι για τη συζήτηση που ακολουθεί και για να ακούσει τον εαυτό σου να απαντάει φωναχτά ο τρόπος που θα το εξηγήσεις θα σου πει πράγματα που μόνη σου δεν θα έβλεπες και αν έφτασες μέχρι εδώ και σκέφτεσαι ωραία αλλά ξέρω ότι θα το κάνω δύο μέρες και μετά θα σταματήσω σε ακούω και σε καταλαβαίνω.

22:39 Και δεν θα σου πω ότι αυτή τη φορά θα είναι διαφορετικά επειδή το θέλεις πιο πολύ από τις προηγούμενες. Θα σου πω το άλλο. Ότι το θέμα δεν είναι το να μην σταματήσεις. Είναι το να μην φεύγεις από τον εαυτό σου κάθε φορά που σταματάς. Αυτή είναι όλη η δουλειά. Μένω μαζί μου και κινούμαι. Και το πιάνω κάθε φορά από εκεί που το άφησα.

23:00 Και συνεχίζω. αυτό ακριβώς χτίζουμε μέσα στο Growth Academy δεν είναι ακόμα ένα πρόγραμμα με υλικό που θα μείνει αδιάβαστο είναι δομή 10 λεπτά τη φορά μαζί με ανθρώπους που δουλεύουν πάνω στο ίδιο πράγμα και αυτόν τον μήνα δουλεύουμε μαζί τη δέσμευση και γυρνάς χωρίς εξηγήσεις όσο καιρό και αν λείψεις αν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σε όλα αυτά ξέρεις που θα μας βρεις έχω αφήσει το link στις σημειώσεις και κάπου εδώ τελειώσαμε αν σου άρεσε αυτό το επεισόδιο μοιράσου το με κάποιον που αγαπάς μου κάνεις έτσι το καλύτερο κομπλιμέντο που υπάρχει για τη δουλειά μου και συγχρόνως με βοηθάς να βοηθήσω και άλλους ανθρώπους και άσε και να ρεβιούμε όσα στέρι γιατραβάει η ψυχή σου στην εφαρμογή που ακούς στο podcast δεν κοστίζει τίποτα και βοηθάει την εκπομπή άπειρα μέχρι την επόμενη φορά θυμήσου υπάρχει καλύτερος τρόπος και είμαστε εδώ για να τον βρούμε μαζί.

23:55 Γεια χαρά!