117: Το να είσαι καλή με τον εαυτό σου δεν είναι πάντα αυτοσυμπόνια

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Δοκίμασες να είσαι καλή με τον εαυτό σου. Τα ωραία λόγια, τα αφρόλουτρα, τις θετικές σκέψεις και δεν άλλαξε τίποτα. Δεν φταίσαι εσύ γι' αυτό. Απλώς σου πούλησαν την αυτοσυμπόνια μισή και μάλιστα το λάθος μισό. Θέλω πρώτα να δούμε λοιπόν τρεις πολύ πολύ συνηθισμένες παρανοήσεις. Η πρώτη παρανοήση λέει ότι η αυτοσυμπόνια σημαίνει το να είμαι μαλακή και καλή με τον εαυτό μου.

00:27 και ότι αυτό από μόνο του αρκεί. Και όχι, αυτό δεν είναι αυτοσυμπόνια, είναι απλά παρηγοριά. Και η παρηγοριά σε ηρεμεί για λίγο. Η αυτοσυμπόνια από την άλλη έχει τη δύναμη να σε αλλάξει. Η δεύτερη παρανόηση λέει ότι τη δοκίμασα και δεν δούλεψε, άρα δεν είναι για μένα. Και εδώ θα σου πω τη σκληρή αλήθεια. Δεν δοκίμασες την αυτοσυμπόνια, δοκίμασες το μάρκετινγκ της αυτοσυμπόνιας.

00:55 Και στο μάρκετινγκ αυτό που έγινε είναι ότι κράτησαν το κομμάτι που πουλάει, το χάδι, τα κεριά, τα πολύ εμπνευστικά quotes και πέταξαν το κομμάτι που κοστίζει. Ενέργεια, προσπάθεια, χρόνο και αυτά τα κομμάτια είναι η καθαρότητα, η διάβγεια, τα όρια, η δράση. Η τρίτη παρανόηση λέει ότι αν είμαι μαλακή με τον εαυτό μου θα βολευτώ, θα το βάλω κάτω, δεν θα προοδεύσω.

01:23 Συμβαίνει όμως το ανάποδο δυστυχώς. Η σκληρότητα είναι εκείνη που σε εξαντλεί. Και από την άλλη η τρυφερότητα από μόνη της που δεν έχει κάπου να στηριχτεί σε αποκοιμίζει. Η αληθινή αυτοσυμπόνια δεν είναι τίποτα από τα δύο. Και τώρα πολύ σωστά απορείς και ρωτάς, τότε τι είναι αληθινή αυτοσυμπόνια ρε φίλες. Και θα σου απαντήσω το εξής.

01:46 Αν τη φανταστείς σαν μια πολύ καλή φίλη, αυτή η πολύ καλή φίλη κάνει τρία πράγματα. σε βλέπει, σε κρατάει και σε κινεί. Πάμε να τα δούμε ένα-ένα. Αρχικά, πόσες φορές είπες στον εαυτό σου δεν πειράζει και ήταν ψέμα. Πόσες φορές είπες δεν πειράζει όχι επειδή πραγματικά δεν πείραζε, αλλά επειδή δεν άντεχες να κοιτάξεις. Αυτό δεν είναι καλοσύνη.

02:18 Είναι το να γυρνάς απλά το βλέμμα αλλού για να μην δεις την αλήθεια κατάματα. Και η ψεύτικη αυτοσυμπόνια ζει ακριβώς εκεί, στο χάδι που σε βοηθάει να μην δεις. Σκέψου δύο φίλες. Η μία, ό,τι και αν της πεις, σου λέει «Είσαι τέλεια, μην ανησυχείς, είσαι καταπληκτική, το έχεις» και μετά φεύγει. Και εσύ, επίσης φεύγεις από το τραπέζι έχοντας παραμείνει ίδια.

02:44 Η άλλη φίλη από την άλλη, σε κοιτάζει στα μάτια και σου λέει την αλήθεια, με πολύ αγάπη αλλά χωρίς φόβο. Και φεύγεις αλλαγμένη. Η ψεύτικη αυτοσυμπόνια είναι η πρώτη φίλη. Η αληθινή είναι η δεύτερη. Η αληθινή αυτοσυμπόνια δεν κλείνει τα μάτια. Σε βλέπει καθαρά. Ο φιλόσοφος Albert Camus είχε μια λέξη γι' αυτό στα γαλλικά.

03:09 «Lucidité». Το να κοιτάς την πραγματικότητα κατάματα, χωρίς παρηγορητικά ψέματα στον εαυτό σου. Και μόλις δεις καθαρά, τότε ξέρεις τι ακριβώς έχεις μπροστά σου. άρα μπορείς και να κινηθείς. Η καθαρότητα και η διάβγεια και όχι η σκληρότητα είναι η πρώτη πράξη καλοσύνης. Η ερευνήτρια Κριστίν Νεύ που την έχουμε ξανααναφέρει σε προηγούμενα επεισόδια λέει ότι το πρώτο κομμάτι της αυτοσυμπόνιας είναι το να βλέπεις τον πόνο σου ακριβώς όπως είναι.

03:42 Ούτε να τον φουσκώνεις, ούτε να προσπαθείς να τον κρύψεις. Και προτείνω κάπου εδώ να ξεκινήσουμε μια άσκηση μαζί. γράψε μία πρόταση για κάτι που σε δυσκολεύει χωρίς να το μαλακώσεις και χωρίς να το αμυγεθύνεις ακριβώς όπως είναι και πάμε στην επόμενη με ρώτηση όταν τα θαλασσώνεις νιώθεις ότι είσαι η μόνη που τη συμβαίνει αυτό δεν είσαι όταν τα κάνεις θάλασσα η πρώτη σκέψη είναι μόνο σε μένα συμβαίνουν αυτά όλοι οι άλλοι το έχουν βρει αυτή η αίσθηση ότι είσαι η μόνη είναι το ψέμα και σε αφήνει μόνη ακριβώς τη στιγμή που χρειάζεται περισσότερο να μην νιώθεις μόνη.

04:25 Το ψεύτικο self-care, η ψεύτικη αυτοφροντίδα είναι σαν ένα μαξιλάρι. Πέφτεις πάνω του στα μαλακά, ανακουφίζεσαι και μένεις κάτω. Η αληθινή αυτοσυμπόνια όμως είναι δίχτυα ασφαλείας. Δεν σε αφήνει να τσακιστείς, ούτε όμως σε κρατάει εξαπλωμένη. Σε πιάνει ώστε να αντέξεις να ξανασηκωθείς και συγχρόνως σου επιτρέπει να δεις τι υπάρχει από κάτω.

04:50 Το μαξιλάρι σε κρατάει στην άνεση. Το δίχτυ σε κρατάει ασφαλή. Επειδή η αληθινή αυτοσυμπόνια σου θυμίζει λοιπόν ότι δεν είσαι ελαττωματική και μόνης σε αυτό, αλλά άνθρωπος όπως όλοι, αντέχεις και να μείνεις με το δύσκολο αντί να το αποφύγεις. Δεν φεύγεις, δεν εγκαταλείπεις τον εαυτό σου και το να μην φεύγεις είναι η μισή δουλειά.

05:15 Αυτό η Christine Neff το λέει Common Humanity. Κοινό ανθρώπινο βίωμα. Ό,τι κι αν περνάς αυτή τη στιγμή, χιλιάδες ακόμα άνθρωποι το περνούν μαζί σου. Δεν είσαι προβληματική, είσαι άνθρωπος. Και γιατί το να σε κρατάει η αυτοσυμπόνια μένει δεύτερο, μετά το να σε βλέπει. Η λογική είναι ότι όταν αρχίζεις να βλέπεις καθαρά, αυτό πονάει.

05:38 Αν δεν έχεις κάτι να σε κρατήσει εκείνη τη στιγμή Ξανακλείνεις τα μάτια Και είναι πολύ λογικό Γι' αυτό το λόγο το κράτημα μπαίνει στη μέση Όχι για να μείνεις εκεί Αλλά για να αντέξεις αρκετά ώστε να κινηθείς αργότερα Πάμε στο δεύτερο στάδιο της άσκησης που ξεκινήσαμε πριν Γράψε αυτό που σε βαραίνει Σαν να το λες σε μια φίλη Που βρίσκεται στην ακριβώς ίδια θέση με σένα Ο τόνος σου θα αλλάξει επειδή ακριβώς θα μιλάς σε μια φίλη.

06:06 Και αυτός ο τόνος είναι ήδη το μισό της δουλειάς. Και πριν συνεχίσω, κράτα μια ερώτηση για σήμερα, όχι από Δευτέρα. Η τελευταία φορά που είπες τον εαυτό σου δεν πειράζει. Σε βοήθησε να δυσκαθαρά ή σε βόλεψε για να μην κοιτάξεις. Μοιράζω την απάντηση με κάποιον που εμπιστεύεσαι. Όχι για εκείνον, αλλά για να ακούσεις εσύ τον εαυτό σου να απαντά την ερώτηση φωναχτά.

06:30 Το newsletter μου, βήμα πίσω, που λαμβάνεις κάθε Παρασκευή, είναι ακριβώς για αυτές τις στιγμές και για τέτοιου τύπου συζητήσεις. Θα βρεις το link στις σημειώσεις. Και πάμε τώρα στην τρίτη μου ερώτηση. Το αφρόλουτρο σε ξεκούρασε ή σε βοήθησε να μην κάνεις αυτό που φοβάσαι. Για να μην παρεξηγηθώ, το αφρόλουτρο, το επεισόδιο στο Netflix, το δικαιούμαι ξεκούραση, μερικές φορές είναι αληθινή ξεκούραση.

06:58 Και άλλες φορές είναι ο πιο κομψός τρόπος για να μην κάνεις αυτό που φοβάσαι. Η ερώτηση που κανείς δεν κάνει λοιπόν είναι η εξής. Αυτό που κάνω με ξεκουράζει ή με βοηθάει να μην κοιτάξω κατάματα αυτό που αποφεύγω να δω. Υπάρχουν δύο δρόμοι που νομίζουμε ότι μας πηγαίνουν μπροστά. Κι όμως και οι δύο μας αφήνουν κολλημένες στο ίδιο σημείο.

07:23 Ο πρώτος, πιέζεσαι, σκληραίνεις, εξαντλείσαι, σταματάς. Ο δεύτερος, χαλαρώνεις, παρηγοριέσαι, ξεχνάς και μένεις τα ίδια. Είναι από τη μία το γκάζι που είναι μονίμως πατημένο μέχρι που καίγεται η μηχανή και από την άλλη το φρένο το οποίο επίσης είναι μονίμως πατημένο. Κανένας από τους δύο δρόμους δεν μας πηγαίνει πουθενά, όμως υπάρχει και ένας τρίτος δρόμος.

07:46 Η αληθινή αυτοσυμπόνια δεν είναι το μαλακό τέλος της ημέρας Είναι η εκκίνηση για το επόμενο σου βήμα Μια έρευνα των Brain and Zen το 2012 το έδειξε καθαρά Όσοι φέρθηκαν με συμπόνια στον εαυτό τους μετά από μια αποτυχία Προσπάθησαν περισσότερο μετά από αυτήν, όχι λιγότερο Η αναγνώριση είναι αφετηρία, όχι πρόορισμος Το να αναγνωρίσεις δηλαδή ότι είναι ok να κάνεις λάθη ότι είναι ο Κέιν από την Χάνης.

08:18 Αυτό από μόνο του μπορεί να σου δώσει την όθηση για να πας παρακάτω. Αντί να ξεκινήσεις το αυτομαστίγωμα, την αναβλητικότητα, την τελειομανία και όλα εκείνα τα οποία ξέρεις και ξέρω ότι δεν σου κάνουν καλό. Και αφού τώρα λοιπόν είδες καθαρά και αφού κρατήθηκες γράψε μια μικρή κίνηση για σήμερα. Όχι το πλάνο του επόμενου μήνα, μια απλή κίνηση.

08:41 Και τώρα πάμε να τα μαζέψουμε όλα αυτά σε ένα μέρος. να το κάνουμε πολύ πρακτικό αλλά πρόσεξε αυτά τα τρία βήματα που θα ακούσεις εδώ δεν σου τα δίνω τώρα τα μάζεψες ήδη μαζί μου ένα σε κάθε σταθμό εδώ θα τα μετατρέψουμε σε μια πρακτική τριών λεπτών για το journaling σου με το framework βλέπω, κρατιέμαι, κινούμε μια ερώτηση για το καθένα ερώτηση πρώτη τι είναι αλήθεια αυτή τη στιγμή τι ισχύει και εδώ δεν χρειάζεται να γράψεις την ιστορία της ζωής σου απάντησε σε μια πρόταση χωρίς να το μαλακώνεις, χωρίς να το μεγεθύνεις.

09:15 Ακριβώς όπως είναι. Δεύτερη ερώτηση. Πώς θα το έλεγα αυτό σε μία φίλη που θα βρισκόταν στην ίδια θέση που βρίσκομαι εγώ τώρα. Και τρίτη ερώτηση. Ποια είναι η μία μικρή κίνηση για σήμερα. Ένα βήμα για σήμερα, όχι από Δευτέρα. Η αυτοσυμπόνια που σου πούλησαν σε παρηγορούσε και σε άφηνε εκεί. Η αληθινή σε βλέπει, σε κρατάει και σε κινεί.

09:42 Οπότε πάμε να θυμηθούμε την ερώτηση για σήμερα. Το τελευταίο δεν πειράζει που είπες τον εαυτό σου. Σε βοήθησε να δεις ή απλά σε βόλεψε για να μην κοιτάξεις. Μοιράσου την απάντηση φωναχτά με κάποιον που εμπιστεύεσαι. Όχι για εκείνον, για σένα. Και αν θέλεις να κάνεις αυτή τη δουλειά με δομή και κάποιον δίπλα σου, αυτό ακριβώς χτίζουμε μέσα στο Growth Academy. Αυτόν τον μήνα δουλεύουμε την πάυση. Αν θέλεις να τη δουλέψεις μαζί μας αντί μόνη σου, σε περιμένουμε εκεί.

10:12 Ο Αύγουστος έχει ακόμα λίγες μέρες. Προλαβαίνεις μέχρι να αλλάξει η θεματική. Και κάπου εδώ τελειώσαμε. Αν σου άρεσε αυτό το επεισόδιο, μοιράσου το με κάποιον που αγαπάς. Μου κάνεις έτσι το καλύτερο κομπλιμέντο που υπάρχει για τη δουλειά μου και συγχρόνως με βοηθάς να βοηθήσω ακόμα περισσότερους ανθρώπους. Και κάνε και ένα review με όσα στέρια θέλεις στην εφαρμογή που ακούς στο podcast.

10:33 Δεν κοστίζει τίποτα και βοηθάει την εκπομπή άπειρα. Υπάρχει καλύτερος τρόπος και είμαστε εδώ για να τον βρούμε μαζί. Γεια χαρά!