Skip to content
PodBase
118: Δεν σου λείπει η θέληση. Σου λείπει ο χώρος.

118: Δεν σου λείπει η θέληση. Σου λείπει ο χώρος.

Φυλλισοφίες
Σεπτέμβριος 02, 2026 00:21:39
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Κάθε Σεπτέμβρη λες «φέτος θα είμαι πιο συνεπής». Και κάθε Νοέμβρη τα έχεις ξαναπαρατήσει. Το πρόβλημα δεν είναι η θέλησή σου.

Είναι ότι δοκιμάζεις μόνη σου, μέσα σε συνθήκες που δεν δουλεύουν.

Σε αυτό το επεισόδιο σου λέω μια ιστορία για ένα πείραμα με αρουραίους, μια μαμά στην Καλιφόρνια που μπόρεσε επιτέλους να αναπνεύσει, και μια ερώτηση που κανείς δεν σου έκανε:

Kι αν δεν φταις εσύ;

Σε αυτό το επεισόδιο:• Ένα πείραμα που άλλαξε τον τρόπο που βλέπουμε τη συμπεριφορά (Rat Park)• Τι κάνει η πίεση και η έλλειψη στον εγκέφαλο (Mullainathan & Shafir)• Γιατί η στήριξη δεν σε κάνει αδύναμη (4 χώρες, 4 δεκαετίες, ίδιο αποτέλεσμα)• Τι σημαίνει πρακτικά «αλλάζω τις συνθήκες αντί τον εαυτό μου»

📩 Newsletter «Βήμα πίσω»: https://phyllisophies.gr/

🌱 Growth Academy: https://phyllisgabriel.com/academy/

🎯 1:1 Coaching, για βαθύτερη και εξατομικευμένη δουλειά: https://phyllisgabriel.com/coaching/

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Θέλω σήμερα να σου πω μια ιστορία. Μια ιστορία για ένα πείραμα με αρουρέους. Για μια μητέρα στην Καλιφόρνια που είπε «μπόρεσα επιτέλους να αναπνεύσω» και για μια γυναίκα που μοιάζει πολύ μαζί σου. που κάθε Σεπτέμβρη λέει «Φέτος θα είμαι πιο συνεπής» και κάθε Νοέμβρη τα έχει ξαναπαρατήσει. Και δεν τα παρατάει επειδή δεν θέλει.

Τα παρατάει γιατί μόλις σταματήσει μια μέρα η φωνή μέσα της αρχίζει να λέει «Βλέπεις, πάλι τα ίδια». Και εκείνη την πιστεύει και παρετείται. Και το ερώτημα δεν είναι γιατί τα παρατάει. Το ερώτημα είναι γιατί εγκαταλείπει τον εαυτό της κάθε φορά που σκοντάφτει. Υπάρχουν τρεις πολύ συνηθισμένες πεπιθήσεις εδώ Η πρώτη λέει ότι χρειάζεσαι περισσότερη πειθαρχία Αν όμως σου έλειπε πειθαρχία τώρα δεν θα ήσουν εδώ Δεν θα διάβαζες, δεν θα άκουγες, δεν θα προσπαθούσες Αυτό που σου λείπει δεν είναι η θέληση να κάνεις κάτι Είναι οι συνθήκες μέσα στις οποίες προσπαθείς Αλλά θα φτάσουμε και εκεί Η δεύτερη πολύ συνηθισμένη πεπίθυση λέει ότι Αν δεν τα καταφέρεις μόνη σου δεν μετράει Αυτό ίσως είναι η πιο επικίνδυνη πεποίθηση Κάπου μάθαμε ότι η αυθεντική αλλαγή γίνεται μόνο εσωτερικά Μόνο μέσα στο δικό σου μυαλό Με καθαρή δύναμη θέλησης Με το να αντέχεις Και ότι αν χρειαστείς βοήθεια Αυτό σημαίνει ότι δεν είσαι αρκετά δυνατή Ξέρεις πόσες γυναίκες μου γράφουν Ότι θα ήθελα πολύ να πω σε πρόγραμμα

Ή να δουλέψω μαζί σου Αλλά νομίζω ότι δεν το δικαιούμαι ή που μου ζητούν συγνώμη για το πολύ μεγάλο και εκτενές μήνυμα σε ένα ερωτηματολόγιο που κυριολεκτικά τους ζητάω να μιλήσουν για τον εαυτό τους. Αυτή η υπεποίθηση δεν σε κάνει πιο δυνατή, σε απομονώνει, γιατί κάθε άνθρωπος που τα κατάφερε πραγματικά, τα κατάφερε μέσα σε ένα περιβάλλον.

Κανείς δεν μπορεί να αλλάξει μέσα στο κενό. Και η τρίτη υπεποίθηση είναι εκείνη που λέει ότι η πίεση είναι αυτό που σε κρατά σε εγρήγορση. Αν δεν πιέζομαι, λες, δεν θα καταφέρω τίποτα Αυτό το γνωρίζεις καλά, το λες στον εαυτό σου Πρέπει να πιέζομαι, αλλιώς βαλτώνω Πρέπει να πεινάσω για να δυνατήσω Πρέπει να πηγαίνω κάθε μέρα στο γυμναστήριο για να δω αποτέλεσμα Πρέπει να δουλεύω κάθε μέρα πάνω στο στόχο μου για να μπορέσω να τον πετύχω Οτιδήποτε λιγότερο δεν αρκεί Σήμερα όμως θα δεις κάτι πολύ ενδιαφέρον Ότι αυτή η πίεση δεν σε μετακινεί Αντιθέτως υπονομεύει ακριβώς εκείνο το ένα πράγμα που χρειάζεσαι για να κινηθείς Και θέλω να σε ρωτήσω κάτι και να απαντήσεις ειλικρινά Πόσες φορές στη ζωή σου ξεκίνησες κάτι μόνη σου Μια πρακτική journaling, ένα πρόγραμμα γυμναστικής, μια αλλαγή στη ρουτίνα σου Και μετά με το που σταμάτησες για μια μέρα, δύο μέρες, μια εβδομάδα, τι έκανες Ξέρω τι έκανες, δεν ξέρω να άρχισες από εκεί που το άφησες γιατί η φωνή μέσα σου δεν φώναξε, δεν σε έβρισε

απλά ψιθύρισε και είπε να ξεκίνησες πάλι αλλά για πόσο θα κρατήσει αυτή τη φορά και εσύ δεν της απάντησες απλά αποχώρησες, σιωπηλά, χωρίς σκηνές και σταμάτησες να δίνεις το παρόν για τον εαυτό σου αυτό δεν είναι αναβλητικότητα αυτό είναι εγκατάλειψη εγκαταλείπεις τον εαυτό σου κάθε φορά που δεν είσαι και αυτό είναι η πραγματική ασυνέπεια Όχι το ότι σταμάτησες, αλλά το ότι μόλις σταμάτησες έφυγες, εγκατέλειψες.

Κράτα το αυτό. Θα σου πω μια ιστορία. Για δεκαετίες οι ερευνητές πίστευαν ότι ήξεραν τι προκαλεί τον εθισμό στα ναρκωτικά. Έβαζαν έναν αρουραίο μόνο του σε ένα κλωβί και δύο μπολ μπροστά του. Ένα με νερό και ένα που είχε νερό με μορφίνι. Ο αρουραίος έπινε τη μορφίνι ξανά και ξανά, μέχρι να πεθάνει. και έλεγαν οι ερευνητές ορίστε, η ουσία είναι αυτή που προκαλεί τον εθισμό και κάπου εκεί τελείωνε η συζήτηση μέχρι που κάποια στιγμή ήρθε ο Μπρούς Αλεξάνδερ ένας ψυχολόγος από το Πανεπιστήμιο του Σάιμον Φρέιζερ κοίταξε αυτό το πείραμα και διερωτήθηκε κάτι που δεν είχε κανείς ρωτήσει μέχρι τότε και αν δεν φταίει η ουσία και αν φταίει το ίδιο το κλουβί γιατί αυτό που έκαναν ήταν να βάζουν έναν αρουραίο μόνο του, σε ένα κουτί, χωρίς τίποτα.

Ούτε παρέα, ούτε παιχνίδια, ούτε χώρο. Και κάτι που δεν ξέρουμε οι περισσότεροι άνθρωποι, προφανώς γιατί κανείς μας δεν ασχολείται με το τι κάνουν οι αρουραίοι, είναι ότι οι αρουραίοι είναι κοινωνικά ζώα. Δεν ζουν ποτέ μόνοι τους στη φύση. Ποτέ. Ο Αλεξάνδρη λοιπόν έφτιαξε κάτι το οποίο το ονόμασε Rat Park. Πάρκο αρουραίων δηλαδή.

Έναν μεγάλο χώρο με άλλους αερορέους, με παιχνίδια, χώρο να τρέξουν, να ζευγαρώσουν, να ζήσουν σαν αερορέοι. Και τους έδωσε τα ίδια δύο μπολ. Νερό και νερό με μορφίνη. Αυτοί οι αερορέοι δοκίμασαν τη μορφίνη. Ένιωσαν την επιδρασή της. Και ξαναγύρισαν στο καθαρό νερό. Γιατί? Γιατί είχαν κάτι πολύ καλύτερο να κάνουν. Δεν φτιάχτηκαν αλλιώς.

Δεν ήταν πιο δυνατοί. Ήταν απλά σε ένα διαφορετικό περιβάλλον Και ξέρω τι σκέφτηκες μόλις τώρα Πολύ ωραίο πείραμα φίλοι Αλλά εγώ δεν είμαι αρουραίος Σωστά, πολύ σωστά Προφανώς δεν είσαι Αλλά η ίδια αρχή που είδαμε στο πείραμα Είναι μεταφέρσιμη Κάθε φορά που προσπαθείς να αλλάξεις κάτι μόνη σου Χωρίς δομή Χωρίς κάποιον δίπλα σου Χωρίς έναν χώρο που σε κρατάει ακόμα και όταν σταματάς Εσύ γίνεσαι ο αρουραίος στο κλουβί Φταίει το ότι δοκιμάζεις σε συνθήκες μοναξιάς και απομόνωσης.

Αλλά υπάρχει κάτι ακόμα πιο σημαντικό. Ο αρουραίος στο κλουβί δεν είχε που να πάει. Εσύ κάθε φορά που σταμάτησες είχες μία επιλογή. Να μείνεις και να ξαναρχίσεις ή να φύγεις, να εγκαταλείψεις σιωπηλά. Και κάθε φορά έφευγες. Όχι επειδή είσαι αδύναμη, αλλά επειδή δεν υπήρχε κανείς να σου πει «Ε, κάτσε, δεν πειράζει. Ξαναρχίζεις από αύριο. Το πιάνεις από εκεί που το άφησες. Είναι ok».

Η πρώτη ερώτηση που πρέπει να κάνεις, λοιπόν, δεν είναι «Τι λάθος κάνω». Η πρώτη ερώτηση που χρειάζεται να κάνεις είναι «Σε τι είδους κλουβή, συσταγωγικά, προσπαθώ» και «Ποιος είναι δίπλα μου». Μια μικρή δράση για σήμερα. Σκέψου μία φορά που ξεκίνησες κάτι και σε κράτησε, το τήρησες, ένα πράγμα και διαρωτήσου ποιος ή τι ήταν δίπλα σου εκείνη τη φορά.

Ήσουν μόνοι ή υπήρχε κάποιος. Και μετά σκέψου μία φορά που τα παράτησες. Τι έγινε τη στιγμή που σταμάτησες. Ξανά προσπάθησες ή σταμάτησες απλά να δίνεις το παρόν. Και θέλω κάπου εδώ να σου δημιουργήσω μια εικόνα στο μυαλό. Φαντάσου τον υπολογιστή σου. Έχεις στα νυχτά 15 tabs. Κάποια από αυτά παίζει μουσική αλλά δεν έχεις ιδέα ποιο.

Η μπαταρία όμως πέφτει. Εσύ προσπαθείς να γράψεις κάτι σημαντικό, όμως τα πάντα κινούνται αργά. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο υπολογιστής σου είναι χαλασμένος. Σημαίνει ότι τρέχει πάρα πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Αυτό ακριβώς έδειξαν δύο ερευνητές, θα σκοτώσω το όνομά του τώρα αλλά θα το πω, μου λέει Nathan από το Harvard και ο Schaffer από το Princeton.

Στο βιβλίο τους Scarcity που κυκλοφόρησε το 2013, περιγράφουν ένα πείραμα σε ένα εμπορικό κέντρο στο New Jersey. Πήγαν λοιπόν σε ανθρώπους σε ένα εμπορικό κέντρο και τους έδωσαν ένα σενάριο. Το αυτοκίνητό σου χάλασε. Θα κοστίσει 150 δολάρια η επισκευή. Και μετά τους έβαλαν να κάνουν ένα τεστ νοημοσύνης. Ένα από τα πιο αξιόπιστα που μετρά τη ρευστή νοημοσύνη ανεξάρτητα από το μορφωτικό επίπεδο.

Τόσο οι εύποροι όσο και οι μη εύποροι τα πήγαν το ίδιο καλά. και μετά οι ερευνητές άλλαξαν το σενάριο και είπαν ότι θα κοστίσει 1500 δολάρια η επισκευή και ξανά δώσαν το τεστ αυτή τη φορά όσοι είχαν χρήματα θα πήγαν ακριβώς το ίδιο καλά όσοι όμως δεν είχαν είδαν την επίδοσή τους στο τεστ νοημοσύνης να πέφτει κατά 13 με 14 μονάδες IQ παρένθεση κανένας από τους συμμετέχοντες δεν ήξερε ότι επρόκειτο για τεστ IQ πρόσεξε τώρα όμως γιατί είναι σημαντικό Είπαμε ότι η νοημοσύνη τους έπεσε κατά 13 με 14 μονάδες IQ.

Η λέξη κλειδί εδώ είναι ότι δεν είναι μόνιμο. Δεν ήταν λιγότερο έξυπνοι οι άνθρωποι. Ήταν απλά υπερφορτωμένο το μυαλό τους. Ο εγκέφαλός τους ήδη έτρεχε μαθηματικά επιβίωσης στο παρασκήνιο. Και έτσι δεν είχε πνευματικό χώρο για να διαθέσεις το τεστ. Και υπάρχει λόγος που στο λέω αυτό. Γιατί αυτή η γυναίκα στο εμπορικό κέντρο σου μοιάζει πολύ.

κάθε φορά που λες ότι δεν έχω χρόνο δεν λες ψέματα αλλά δεν είναι ο χρόνος που λείπει είναι το ότι ο εγκέφαλός σου ήδη τρέχει τα μαθηματικά επιβίωσης θα τα προλάβω όλα τι θα πει η μάνα μου πρέπει να φτιάξω και το φαγητό πάλι δεν γυμνάστηκα, πάλι δεν ξεκίνησα αυτό που υποσχέθηκα στον εαυτό μου ναι αλλά πρέπει να πάω να πάρω και τα παιδιά και ούτω καθεξής και μετά πάνω σε αυτό λες ότι πρέπει να πιέσω τον εαυτό μου πιο πολύ Η πίεση όμως αυτή δεν δημιουργεί κίνηση, στην πραγματικότητα ξοδεύει τους σπόρους που η κίνηση αυτή χρειάζεται για να γίνει.

Εδώ όμως θέλω να σταθώ σε κάτι πιο βαθύ, πολύ πιο βαθύ. Γιατί πολλές από εσάς δεν είναι ότι δεν έχετε χρόνο, δεν τον παίρνετε αυτόν τον χρόνο. Βάζετε στο πρόγραμμά σας τα πάντα εκτός από τον εαυτό σας. Τη δουλειά, τα παιδιά, τον σύντροφο, τα ραδιβού όλων των άλλων. και ο εαυτός σας μπαίνει τελευταίος κάθε φορά. Και όταν δεν μένει χρόνος δεν λέτε ότι δεν μου επέτρεψα χρόνο.

Λέτε δεν πρόλαβα. Αυτή η γυναίκα όμως που λέει ότι δεν πρόλαβε δεν αναβάλλει, δεν γίνεται αναβλητική. Εγκαταλείπει τον εαυτό της κάθε μέρα, λίγο-λίγο, σιωπηλά. Και μετά αναρωτιέται γιατί δεν τα καταφέρνει. Εδώ έχουμε ένα μεγάλο λάθος. Και αυτό το λάθος έχει και όνομα. Οι ψυχολόγοι το λένε fundamental attribution error Στα ελληνικά θα μπορούσαμε να το μεταφράσουμε ως Θεμελιώδες φάλμα απόδοσης Και σημαίνει το εξής Όταν κοιτάζουμε κάποιον άλλον Βλέπουμε τον χαρακτήρα του Και αγνοούμε τις συνθήκες της ζωής του Αργεί επειδή είναι χαλαρός Όχι επειδή δεν ήρθε το λεωφορείο Δεν τα καταφέρνει γιατί είναι τεμπέλα Όχι επειδή τρέχει αδιανόητα πολλά πράγματα Ταυτόχρονα στο πρόγραμμά της Και εδώ είναι το ωραίο Αυτό το σφάλμα δεν το κάνεις μόνο σε ό,τι αφορά τους άλλους.

Το κάνεις και απέναντι στον ίδιο σου τον εαυτό. Κοιτάς τον εαυτό σου που δεν τήρησε τη ρουτίνα και λες κάτι δεν πάει καλά με εμένα. Αντί να πεις κάτι δεν πάει καλά με τις συνθήκες μου. Ήδη ακριβώς κινήσαμε πριν. Κοιτάς τον αρουραίο και κατηγορείς τον αρουραίο, αντί να κοιτάξεις τον κλουβί. Αυτό μπορείς να αρχίσεις να τα αλλάζεις σήμερα.

Την επόμενη φορά που ο εσωτερικός κρατής θα πει πάλι τα ίδια Κάνε μια πάψη και διερωτήσου Σε τι συνθήκες προσπαθούσα Και πόσα από αυτά που έτρεχαν στο παρασκήνιο δεν ήταν καν δικά μου Μια μικρή δράση σε αυτό το σημείο Πάρε ένα χαρτί ή άνοιξε το journal σου και χώρισε το στη μέση Αριστερά γράψε τι υποσχέθηκα σήμερα σε άλλους Και δεξιά τι υποσχέθηκα στον εαυτό μου Μην κρίνεις τη λίστα, απλά κοίτα ποια πλευρά είναι γεμάτη και ποια είναι άδεια Αυτό δεν δείχνει αδυναμία, δείχνει που πηγαίνουν οι πόροι σου Και ότι βλέπεις, μπορείς να αρχίσεις να το αλλάζεις Θέλω να σταματήσω εδώ για ένα λεπτό Γιατί αυτό που μόλις περιέγραψα, ο αρουραίος στο κλωβί, η πίεση που σου τρώει πνευματικά από θέματα Το σφάλμα που σε κάνει να κατηγορείς τον εαυτό σου αντί τις συνθήκες αυτό ακριβώς είναι ο λόγος που έκτισα τον Growth Academy με τον τρόπο που το έκτισα.

Όχι ως ένα πρόγραμμα με ύλη και deadlines αλλά ως ένα διαφορετικό περιβάλλον. Ένα μέρος που αν χάσεις μια εβδομάδα δεν σε ρωτάει κανείς γιατί. Σε περιμένει. Μέσω στο Academy υπάρχει κάτι που συμβαίνει ξανά και ξανά. Κάποια εξαφανίζεται. Μια εβδομάδα, δύο, ένα μήνα και μετά επιστρέφει. Και κανείς δεν τη ρωτάει που ήσουν.

Κανείς δεν ρωτάει γιατί σταμάτησες. Απλά χαίρονται και χαίρομαι που γύρισες. Αυτό δεν γίνεται από ευγένεια. Είναι ακριβώς αυτό που μόλις σου περιέγραψα. Ένα πάτομα πάνω στο οποίο μπορείς να πατήσεις για να μην πέσεις στο κενό. Ένα περιβάλλον που δεν σε τιμωρεί αν σταματήσεις για λίγο. Τον Σεπτέμβριο δουλεύουμε μαζί πάνω στη δέσμευση.

Όχι όμως όπως την ξέρεις. Όχι ως θα είμαι πιο πειθαρχημένη. Τη δέσμευση που λέει ότι δεσμεύομαι σε συνθήκες που δεν θα με αφήσουν να αφαιθώ, να εγκαταλείψω και να εξαφανιστώ Αν αυτό σου μιλάει, βρες το link στις σημειώσεις και μπες στην παρέα μας Και ξέρω τι σκέφτηκες μόλις τώρα Ωραία, αλλά τι να κάνω, δεν μπορώ να αλλάξω τις συνθήκες μου Η δουλειά είναι αυτή που είναι, ο χρόνος είναι αυτός που είναι, τα παιδιά, ο σύντροφος, τα πάντα είναι αυτά που είναι Μείνε μαζί μου, μην βιάζεσαι Γιατί αλλάζω τις συνθήκες μου δεν σημαίνει αλλάζω τη ζωή μου Σημαίνει ότι βρίσκω μια βάση πάνω στην οποία μπορώ να πατήσω Και αυτό που θα σου δείξω τώρα δεν το λέω εγώ Το έχουμε δοκιμάσει σε τέσσερις χώρες Σε τελείως διαφορετικές οικονομίες με πραγματικά δεδομένα Φινλανδία, 2017 2000 άνεργοι παίρνουν ένα ποσό κάθε μήνα χωρίς κανέναν όρο Χωρίς να πρέπει να αποδείξουν τίποτα χωρίς όρους και αν δεν κάνεις αυτό το επίδομα σταματάει.

Κάτι σαν βάση, σαν πάτομα που δεν μπορείς να πέσεις πιο χαμηλά. Η πρόβλεψη όταν ξεκίνησε το πείραμα ήταν ότι θα τεμπελιάσουν, ότι θα βαλτώσουν, ότι θα ράξουν στον καναπέ και δεν θα κάνουν τίποτα. Τα αποτελέσματα όμως έδειξαν ακριβώς το αντίθετο. Οι άνθρωποι δούλεψαν περισσότερο, όχι λιγότερο. Η ψυχική τους υγεία βελτιώθηκε, η εμπιστοσύνη τους στους θεσμούς αυξήθηκε, η κατάρρευση που αναμενόταν δεν ήρθε ποτέ.

Πάμε τώρα στο Στόκτον, στην Καλιφόρνια, το 2019. 125 άτομα με χαμηλό εισόδημα, 500 δολάρια το μήνα, δύο χρόνια. Η Λόρεν, μια μητέρα μονογονέας, είπε «Μπόρεσα επιτέλους να αναπνεύσω, μπόρεσα να κοιμηθώ, μπόρεσα να επικεντρωθώ στην οικογένειά μου». Οι συμμετέχοντες βρήκαν δουλειά πλήρους απασχόλησης με διπλάσιο ρυθμό σε σύγκριση με αυτούς που δεν είχαν πάτομα.

Καναδάς, Μανιτόμπα, δεκαετία του 70. Ένα πείραμα που τα δεδομένα του ξεχάστηκαν σε κουτιά για δεκαετίες, μέχρι που ο οικονομολόγος Εύριν Φοργκέτ τα ξέθαψε. Παράδοξο, τη λένε Φοργκέτ, αλλά θυμήθηκε κάτι πολύ σημαντικό και το ξέθαψε. Anyway, αποτέλεσμα. Οι ενήλικες δεν σταμάτησαν να δουλεύουν επειδή έπαιρναν το επίδομα. Οι μητέρες πήραν μεγαλύτερη άδεια μητρότητας για να φροντίσουν τα παιδιά τους.

Οι έφηβοι τελείωσαν το σχολείο αντί να πιάσουν πρόωρα δουλειά για να στηρίξουν τις οικογένειές τους. Οι νοσηλίες μειώθηκαν δραματικά, κυρίως λόγω βελτίωσης της ψυχικής υγείας. Και πάμε στην γένεια τώρα Με το πρόγραμμα Give Directly που ισχύει από το 2011 μέχρι σήμερα Το Give Directly είναι το μεγαλύτερο πρόγραμμα βασικού εισοδήματος στον κόσμο Αυτοί οι άνθρωποι ξεκίνησαν επιχειρήσεις Αγόρασαν ζώα, εξοπλισμό, φαγητό Η πρόβλεψη πριν ξεκινήσει το πρόγραμμα ήταν ότι θα τα πιούν και θα τα ξοδέψουν αλόγιστα Αυτή όμως η πρόγνωση δοκιμάστηκε κατά μέτωπο καμία αύξηση σε αλκοόλι τσιγάρα τέσσερις χώρες τέσσερις δεκαετίες τέσσερις τελείως διαφορετικές οικονομίες και κάθε φορά το ίδιο πράγμα όταν δίνεις τους ανθρώπους ένα πάτομα δεν καταραίουν πάνω του πατάνε πάνω του και χτίζουν και εδώ θα μου πεις ναι ρε φίλες αλλά όλα αυτά μιλάνε για λεφτά εμένα το πρόβλημά μου δεν είναι οικονομικό σωστά αλλά η αρχή αυτή δεν αλλάζει Γιατί τι είναι ένα πάτομα.

Είναι η βεβαιότητα ότι αν πέσω δεν θα χαθώ. Ότι κάποιος ή κάτι θα μου θυμίσει ότι υπάρχω και ότι μπορώ να συνεχίσω. Ότι αξίζω και είμαι σημαντική και ότι τα όνειρά μου είναι σημαντικά. Για τη μητέρα στη Φινιλανδία το πάτομα ήταν οικονομικό. Για σένα το πάτομα μπορεί να είναι κάποιος που δεν σε κρίνει όταν χάνεις μια βδομάδα.

Μια βδομή που σε περιμένει ακόμα και όταν εξαφανίζεσαι για ένα διάστημα. Ένας χώρος όπου δεν αποτυγχάνεις αν λείψεις για λίγο. Η πίεση λέει ότι αν δεν σε σμπρώξω θα βαλτώσεις, θα τα παρατήσεις. Τα δεδομένα λένε ακριβώς το αντίθετο. Όταν νιώθεις ασφάλεια κινείσαι περισσότερο, όχι λιγότερο. Και εδώ υπάρχει κάτι ακόμα που πρέπει να δεις.

Λέγεται self-serving bias. Είναι αυτό που εξυπηρετεί το ίδιο μας το εγώ. Κάθε φορά που κάποιος πετυχαίνει, θυμάται τη δουλειά που έκανε, τις νύχτες που δεν κοιμήθηκε, τη σκληρή του προσπάθεια Αλλά δεν θυμάται με την ίδια ζωντάνια τη βάση που υπήρχε κάτω από αυτά Τον φίλο που μπορεί να τον φιλοξένησε για ένα διάστημα, τη μητέρα που μπορεί να κάλυψε έναν λογαριασμό Τη σύντροφο που κράτησε τα πάντα ενώ αυτός κυνηγούσε το όνειρό του Και αυτό το βλέπουμε σε πολλά παραδείγματα και πολύ γνωστών ανθρώπων που μπορεί να ξεκινήσανε τεράστιες επιχειρήσεις από ένα γκαράζ και τα ακούσες εσύ αυτό για τον γκαράζ και λες πω πω δες εδώ και εγώ δεν κάνω τίποτα.

Αλλά δεν ακούς ταυτόχρονα από πίσω το υποστηρικτικό δίκτυο που υπήρχε, τους γονείς που μπορεί να χρηματοδοτήσαν το project, τους φίλους που ήταν εκεί στα δύσκολα, εκείνους που μπορεί να φιλοξένησαν κάποιον όταν δεν είχε που να μείνει και ούτω καθεξής. Όλοι αυτοί δεν πέτυχαν επειδή δεν είχαν πάτομα. Πέτυχαν επειδή το πάτομα ήταν τόσο αόρατο που δεν χρειάστηκε ποτέ να κοιτάξουν κάτω.

Εσύ κάθε φορά που προσπαθείς μόνη σου κοιτάς κάτω και βλέπεις το κενό. Και αυτό δεν σε κάνει αδύναμη, σε κάνει λογική γιατί να θέλεις να κάνεις βήματα στο κενό. Μια ακόμα μικρή δράση σε αυτό το σημείο. Γράψε στο journal σου Αν ήξερα ότι δεν θα κρυθώ αν σταματήσω Τι θα ξεκινούσα Και μετά Και αν σταματούσα Τι θα χρειαζόμουν για να ξαναρχίσω Αντί να εγκαταλείψω Η πρώτη απάντηση δείχνει τι σε μπλοκάρει Η δεύτερη δείχνει τι είδους πάτομα χρειάζεσαι Σήμερα δεν θα σου δώσω κάποιο πλάνο Θα σου δώσω δύο ερωτήσεις Η πρώτη ερώτηση Σκέψου μια περίπτωση που τα παράτησες πιο πρόσφατα Τι ήταν αυτό που άφησες Και τώρα να ρωτήσου Ήσουν μόνη σε εκείνη τη φάση Ή υπήρχε κάποιος που ήξερε ότι το προσπαθείς Και η δεύτερη ερώτηση Αν η πρώτη κίνηση δεν ήταν Να γίνω πιο συνεπής Αλλά να μην εγκαταλείψω την επόμενη φορά που θα σταματήσω Ποιο θα ήταν το ένα μικρό πράγμα Που θα μπορούσες να αλλάξεις αυτή την εβδομάδα Μπορεί να είναι το να πεις σε κάποιον Τι προσπαθείς να πετύχεις

Μπορεί να είναι το να βρεις έναν χώρο Που δεν θα σε αφήσει να εξαφανιστείς Και να αφαιθείς Μπορεί να είναι απλά το εξής Την επόμενη φορά που θα σταματήσεις Αντί να φύγεις, μείνε Μείνε ένα λεπτό παραπάνω Πες, σταμάτησα για λίγο Αντί να προσποιηθείς ότι δεν ξεκίνησες ποτέ Και ότι δεν τρέχει τίποτα Σεπτέμβριος. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή λέμε, φέτος θα είμαι πιο συνεπής, πιο οργανωμένη, πιο πειθαρχημένη.

Δεσμευόμαστε σε ακόμα μια προσπάθεια μόνες μας. Αν πήρες κάτι σήμερα, πήρες αυτό. Η δέσμευση που αλλάζει κάτι δεν είναι εκείνη που λέει θα προσπαθήσω πιο σκληρά. Είναι εκείνη που λέει ότι θα σταματήσω να εγκαταλείπω τον εαυτό μου κάθε φορά που σκοντάω αυτό. Θα βρω ένα πάρκο αντί να δοκιμάζω μόνιμο στο κλουβί. Και θα μένω με τον εαυτό μου ακόμα και όταν δεν τα καταφέρνω τέλεια.

Αυτό χτίζουμε στο Growth Academy. Δεν είναι άλλο ένα πρόγραμμα. Είναι πάτομα. Είναι χώρος που σε περιμένει. Όπου επιστρέφεις χωρίς εξηγήσεις. Εδώ δεν αποτεχάνεις. Εδώ μένεις με τον εαυτό σου. Και αν δεν είσαι έτοιμη ακόμη, το βήμα πίσω, το newsletter μου, έρχεται κάθε εβδομάδα και σου θυμίζει ότι δεν χρειάζεται να τα καταφέρνεις όλα μόνη σου.

Θα βρεις link στις σημειώσεις και για τα δύο. Και κάπου εδώ τελειώσαμε. Αν σου άρεσε αυτό το επεισόδιο, μοιράσου το με κάποιον που αγαπάς. Μου κάνεις έτσι το καλύτερο κοπλιμέντο που υπάρχει για τη δουλειά μου και συγχρόνως με βοηθάς να βοηθήσω ακόμα περισσότερους ανθρώπους. Και κάνε και ένα review με όσα αστέρια θέλεις στην εφαρμογή που ακούς στο podcast.

Δεν κοστίζει τίποτα και βοηθάει την εκπομπή άπειρα. Μέχρι την επόμενη φορά θυμήσου, υπάρχει καλύτερος τρόπος. Και είμαστε εδώ για να τον βρούμε μαζί. Γεια χαρά!

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00