Το «κρασί του θέρους» έρχεται απ’ τη Σέριφο
Το κρασί με απλά λόγιαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σε μια εποχή που τα αμπέλια των Κυκλάδων δίνουν συχνά τη θέση τους σε βίλες και τουριστικές επενδύσεις, ο Χρήστος Παπαναστασίου επέλεξε να ακολουθήσει τον αντίθετο δρόμο. Στη Σέριφο, στο Santa Thecla Vineyards, αναβιώνει έναν οικογενειακό αμπελώνα, διασώζει σπάνιες τοπικές ποικιλίες και επιχειρεί να δώσει νέα ζωή στην αμπελουργική παράδοση του νησιού.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
κυκλάδες ξέρεις είναι αυτό το ο κύκλος podcast μικροινοποιοί του Αιγαίου όχι ότι έχουμε κανένα θέμα με τους μεγάλους είμαστε ανοιχτοί σε όλους όσους αγαπάνε αυτό που κάνουν και κάνουν ωραία κρασιά μεγάλη και μικρή και το λέω επειδή θα μου κάνεις τέτοιες σκεφτά λοιπόν πάμε μικρός συνοποίος απλώς τώρα επειδή θα πάμε και εμείς στα νησιά ψάχνουμε να βρούμε έτσι να δώσουμε και ωραίες αν βρεθεί κανείς σε ένα νησί, που να πάει να δοκιμάσει και τα κρασιά του.
Να τα γνωρίσει τα κρασιά ενός μικρού τόπου, που είναι μικρά η νοποίηση συνήθως και που πολλές φορές μπορεί και η παραγωγή τους να μην φτάνει και έξω από το νησί ίσως. Ισχύει. Λοιπόν, θα σε πάω σε Σέριφο. Είσαι πάει? Δεν έχω πάει. Θα ήθελα όμως πάρα πάρα πολύ. Έχω μια φίλη από εκεί που έχει σπίτι και όλα. Ναι, ναι. Την ίδια φίλη έχουμε.
Ναι. Η Κωνσταντίνα έχει υποσχεθεί φιλοξενία, λοιπόν. Ωραία. Οπότε, πάμε σε έρυφο. Είναι ένα πολύ ωραίο νησί. Και ο Χρήστος ο Θηβαίος έχει γράψει ένα πολύ ωραίο δίσκο εκεί για το νησί, με αφορμή τα μεταλλεία του Σιδερένιου νησί. Α, οκ. Τραγούδησαμε το. Τι να σου πρωτοπώ, είναι ολόκληρος δίσκος. Άμα το ξεκινήσω τώρα θέλουμε 50 λεπτά μπροστά μας να τραγουδάω.
Πότε θα σε κάνω να με τραγουδήσεις δεν ξέρω. Τέλος πάντων. Λοιπόν πάμε Σέριφο. Ποιον θα συναντήσουμε. Θα συναντήσουμε το Χρήστο Παπαναστασίου που έχει το Σάντα Θέκλα. Ωραία. Πάμε λοιπόν να μας ξεναγήσει στην όμορφη υπέροχη Σέριφο. Πάμε. Ακούτε ακόμα ένα podcast της σειράς του Κρασί με Απλά Λόγια. με την Ινοχώο Διπλώμα W-Set, η Ρόκολια Κουδάκη και τον Παναγιώτη Ορφανίδη.
Μια συνεργασία της ΛΑΙΦΟ με το δίκτυο FM 91,5. Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο της σειράς «Το κρασί με απλά λόγια», ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcast, στο κανάλι της ΛΑΙΦΟ στο YouTube και στο LIFO.gr. Είναι τα podcast της ΛΑΙΦΟ. Καλημέρα Χρήστο! Καλημέρα Παναγιώτη Καλημέρα Χρήστο Καλημέρα Ηρώ Λοιπόν έλα Χρήστο μετέφερέ μας Στη Σέριφο Εχθές μας έστελνας κάτι ωραίες φωτογραφίες Και πραγματικά θέλαμε να είμαστε και εμείς εκεί Εγώ θα σας πω Τεντώνομαι Ετοιμάζεις να πας Όχι όχι Τεντώνομαι Και βλέπω τώρα Τη Σέριφο Βλέπω το Αιγαίο Επειδή είμαι μέσα στις κυκλάδες Μυρίζω αυτό το Τη ζέστη των κυκλάδων που είναι διαφορετική Από τα άλλα μέρη Είναι, είναι η πέτρα Που πυρώνει με άλλο τρόπο Πραγματικά είναι Εγώ αισθάνομαι εκεί και το φως διαφορετικά Ε βέβαια Και τώρα η αλήθεια είναι ότι είναι πάρα πολύ ωραία εποχή Αυτή τη στιγμή γιατί Δεν είμαστε Καταρχάς να πούμε ότι είναι Αρχές προς μέσα Ιουνίου Τα νησιά είναι σε καλό επίπεδο, δεν έχουν πήξει Έχουμε ακόμη και λίγο πρασινάδα σε κάποια βουναλάκια που δεν έχουν ξεραθεί τα πάντα
Και είναι όλα σε ρυθμούς καλούς, οπότε είναι πολύ καλή εποχή Τέλεια, λοιπόν, Χρήστο, από πού να το πιάσουμε τώρα? Αρχικά να μας πει πώς βρέθηκες στη Σέριφο Υπάρχει μια ρίζα, η γιαγιά μου, η μητέρα του πατέρα μου κατάγεται από τη Σέριφο και η αλήθεια είναι ότι μέσω αυτής της καταγωγής είμαστε δεμένοι από μικρά παιδιά πηγαίνουμε στο νησί υπάρχουν σχέσεις συγγένειες εκεί με ανθρώπους κτλ έχουμε και ένα σπίτι οικογενειακό οπότε παρότι αστός γεννημένος στην Αθήνα με παππούδες Αθηναίους αισθάνομαι σε μεγάλο ποσοστό ότι ανήκω και στο νησί και πραγματικά πηγαίνω από μικρό παιδί και τη βιώνω πάρα πολλά χρόνια και στις παλιότερες εποχές θα λέγαμε και σήμερα που αλλάζουν τα πράγματα, την παρακολουθώ και πλέον όχι μόνο την παρακολουθώ αλλά και εργάζομαι και κάνουμε πολλά πράγματα εκεί όπως θα πούμε και στη συνέχεια.
Ωραία, για να το πιάσουμε λοιπόν. Πώς ξεκίνησε για σένα Χρήστο η σχέση σου με το αμπέλι εκεί πέρα στη Σέριφο? Ήταν κάτι που το βρήκες μπροστά σου ή κάτι που το αναζήτησες συνειδητά? Καταρχάς μου άρεσε το κρασί. Επαγγελματικά δεν ασχολούμαι με το κρασί. Έχουμε μια οικογενειακή επιχείρηση στον χώρο της Ξυλίας, με την οποία ασχολούμαι και τώρα.
Και αυτό είναι το κύριο επάγγελμά μου. Και βρέθηκα κάποια στιγμή, όπως είπα, μέσω της γιαγιάς μου να έρθει σε εμένα μια κληρονομιά, ένα κομμάτι από την περιουσία που είχε εκεί η γιαγιά μου, κάποια κίνητα, τα οποία αφού του περάσαμε μια περιπέτεια περίπου 15-20 ετών στα δικαστήρια με άλλα μέλη της οικογένειας όπως θα έπρεπε κάθε ελληνική οικογένεια να βιώσει γύρω στο 2015-2016 ξεμπέρδεψε αυτή η υπόθεση και ήρθε σε μένα ένα συγκεκριμένο αγροτεμάχιο το οποίο βρίσκεται στο far west όπως λέω του νησιού στη βορειοδυτική πλευρά, μια περιοχή που λέγεται Σκλαβογιάννης είναι από τις πιο απομακρυσμένες του νησιού και ήταν από τις πιο αγροτικές που υπήρχαν.
Ήτανε γιατί πλέον ίσως να υπάρχει ένας-δύο κάτοικοι δεν υπάρχουν πλέον μόνιμοι κάτοικοι ευκολακοί. Αυτό λοιπόν το Αγροτεμάχιο είναι ένα κτήμα 20 στρεμμάτων. Παλιότερα ήταν μια, να την πούμε, πολυλειτουργική φάρμα. Οι άνθρωποι στα νησιά ζούσανε αυτόνομα και με αυτάρκεια Καλλιεργούσαν ό,τι χρειαζόντουσαν για να φάνε Είχαν τα ζώα τους με τους μπαξέδες τους Φτιάχναν το κρασί τους, τις οικές τους Και αυτή η φάρμα ήταν κάτι τέτοιο Είχε λίγο αμπέλι, λίγο μπαξέ, φάζανε σιτηρά Είχαν μέρη για τα ζώα Είχαν τα κελάκια όπως τα λένε εκεί που μένανε Και πάει λέγοντας Αυτό ήταν εγκατελειμμένο μετά τον πόλεμο, στην ουσία εγκαταλείφθηκε μόνιμα το 1960 περίπου, οπότε ήταν σε πολύ κακή κατάσταση και έβαλα μπροστά για διάφορους λόγους, θα τους πούμε για αυτού σε λίγο, να μπω σε μια περιπέτεια να το αναστήσω και να το πάω προς την κατεύθυνση του κρασιού όλο αυτό το κτήμα.
Να γυρίσω και λίγο πίσω να σας πω, γιατί αυτό το κτήμα έχει και μια συναισθηματική αξία Αν θέλετε να σας πω πώς όλο αυτό το πράγμα έπαιξε ρόλο μες στο μυαλό μου Θα ακούμε με ανοιχτό τα αυτιά μας Λοιπόν, κατά τη διάρκεια του δεύτερου παγκοτινού πολέμου Ο παππούς μου ήταν στην Αθήνα, τέλος του αν είχε πολεμήσει στο μέτωπο της Αλβανίας, γύρισε με τα προβλεπόμενα κρυοπαγήματα και με μόνιμη βλάβη στον πνεύμονα και πάει λέγοντας και στη συνέχεια ήταν στην αντίσταση.
Κάποια στιγμή τον πιάσανε οι Γερμανοί, τον στείλανε σε ένα στρατόπεδο στο Δωμοκό, όπου σπάγανε πέτρα για τις γραμμές του τρένου, το οποίο ήταν στην πραγματικότητα προπομπός για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Γερμανίας. Δηλαδή από εκεί όταν πλέον οι άνθρωποι εξαντλούνταν και δεν μπορούσαν πλέον να δουλέψουν άλλο, τους φορτώναν στα τρένα και τους στέλνανε πάνω στα μεγάλα περιβόητα στρατόπεδα.
Με τα γνωστά βέβαια αποτελέσματα που ξέρουμε. Φτώχεια, κατοχή, πείνα, δεν υπήρχαν χρήματα, δεν υπήρχε τίποτα. Η γιαγιά μου που ήταν στην Αθήνα κατάλαβε τι θα γινόταν Ήρθανε και έχοντας και δύο μικρά παιδιά, τον πατέρα μου και τον μεγάλο μου το θείο, στην πραγματικότητα πούλησε όλα τους τα υπάρχοντα, τα οποία δεν ήταν και κάτι, μη φανταστείτε, μια ντουλάπα, ένα πανοφόρη, κάποιο δαχτυλίδι, ό,τι είχαν και δεν είχαν.
πήγε εκεί με αυτά τα χρήματα στην πραγματικότητα λάδωσε να το πούμε έτσι έναν φύλακα που ήταν Έλληνας και κλέψανε τον παππού τον βουτήξαν από εκεί μέσα τον πήραν, τον βάλανε σε ένα καΐκι και πήγανε στη Σέριφο σε αυτή την περιοχή και σε αυτό το κτήμα, στο Σκλαβογιάννη όπου τότε υπήρχαν πολλοί ντόπιοι, είχε μεγάλο πληθυσμό εκείνη η περιοχή τους δεχτήκανε βέβαια και σαν δικούς τους ανθρώπους, τους περιθάλψανε, τους δώσανε τυράκι να φάνε ό,τι χρειαζόταν για να σταθούνε μείνανε εκεί, κρύφτηκαν για κάποιο καιρό και στη συνέχεια όταν τελείωσε ο πόλεμος γύρισαν στην Αθήνα και έκαναν τη ζωή τους γράψαν την πορεία αυτή που έγραψαν μέχρι και τώρα οπότε αυτό το μέρος έχει και μια μεγάλη συναισθηματική αξία για εμένα και για την οικογένειά μας γενικότερα οπότε χρόνια μετά βρέθηκες εκεί που ουσιαστικά κρύφτηκε ο παππούς και η γιαγιά.
Οπότε βρέθηκα εκεί, το μέρος το έχω λατρέψει, θεωρώ ότι έχει μια φοβερή ενέργεια, έχει και μεγάλη συναισθηματική αξία. Αυτό το μέρος ήταν περίφημο αμπελότοπ για τη Σερήφου, η περιοχή Σκλαβογιάννης, ήταν μια από τις πολύ ξακουστές και διάσημες περιοχές για αμπέλοι στο νησί της Σερήφου. Και όταν πήγα εκεί το 2016, με έκπληξη βρήκα πολλά παλιά κλίματα να επιβιώνουν.
Και φανταστείτε ότι ήταν εγκατελειμμένα από το 1960 περίπου, είχαν περάσει τουλάχιστον δύο-τρεις φωτιές, παρόλα αυτά επειδή ήταν παλιά, φτόριζα, κάθε φορά που καταστρεφούντουσαν ξαναπετάγανε μέσα από τη γη, βγαίνανε. Μπορεί να τα τρώγαν τα ζώα, μπορεί να τα τρώγανε οι αγελάδες, τα κατσίκια, γιατί αυτά τα καημένα βγαίνανε μέχρι και τώρα.
Οπότε, εσύ πηγαίνοντας εκεί, βρήκες δηλαδή κάποια κλίματα. Κάποια, όχι πολλά. Βρήκα κάποια, όχι και λίγα, μπορώ να πω ότι είναι μια έκταση, κανένα δύο στρέμματα να τα βάλουμε έτσι, γιατί είναι διάσπαρτα, από τα παλιά αμπέλια που υπήρχαν σύμφωνα με μαρτυρίες από τα τέλη του 19ου αιώνα. Όπου ήξερες τι είναι, τι ποικιλίες είναι.
Στην αρχή εγώ δεν ήξερα τίποτα, αλλά είμαι πολύ τυχερός να έχω μια φοβερή ομάδα ανθρώπων πιο παλαιών από το νησί, κατά κύριο λόγο αγροτών, αμπελουργών κτλ, οι οποίοι με βοήθησαν να τα μάθω, να τα αναγνωρίσουμε και τώρα πλέον τα ξέρουμε. Και τι ποικιλία ήταν αυτά που βρήκες? Η νούμερο ένα ποικιλία και του νησιού και στο συγκεκριμένο μέρος είναι η περίφημη σεριφιωτικό, στο νησί περίφημη πάρα πολύ μπορεί να μην την ξέρουν καν είναι μια ποικίλια που προφανώς προέρχεται από το νησί και η οποία έχει μεταφερθεί και στα γύρω νησιά στην Σύφνο στην Κίθνο, στη Σύρο σε μεγάλο ποσοστό σήμερα το μεγαλύτερο σαμπελόνας ερφείο που βρίσκεται στη Σύρο και είναι μια ξεχωριστή ποικιλία ερυθροπή με την έννοια με το ροδίτη οπτικά από εκεί και πέρα υπάρχουν αρκετές άλλες ποικιλίες ψαροσύρικο, τσαμπάτος θα σας αναφέρω μετά πολλές γιατί αρχίσαμε να τις ψάχνουμε και τελικά έχουν καταγραφεί πολλές τοπικές ποικιλίες και έχει ένα μεγάλο ενδιαφέρον αυτό το θέμα με τις ποικιλίες
Να κάνω μια ερώτηση Εσύ λοιπόν αφού κανόνισες τα κληρονομικά δεν είχες ξανά φυτέψει ή ξανασχοληθεί με το αμπέλι δηλαδή ήσουν άφιετος πήγες εκεί και δεν ήξερες πώς τι δουλειές πρέπει να κάνεις σε ένα μπέλ, προφανώς είπες ότι σου άρεσε, άρα μόνο ήξερες να πίνεις και αυτό με ερωτηματικά Σωστά, και τα δύο Άρα, πας λοιπόν λες εγώ τώρα θα πάω εκεί στις γιαγιάς μου και τον παππού μου το μέρος που κρυφτήκανε να δω τι γίνεται με την κληρονομιά μου επί της ουσίας, σωστά?
Αρχικά ξεκίνησε έτσι, ναι Ωραία, άρα είδες κάτι αμπέλια που δεν έχεις ιδέα, αν είναι καλά αν έχουν αρρώστιες, τι είναι πώς είναι, είπες αυτόριζα αλλά δεν ξέρεις καν τι είναι το αυτόριζο σωστά, σωστά γιατί το αυτόριζο είναι σημαντικό γιατί σε έχουμε κάνει και podcast, λοιπόν οπότε αυτά όλα σε βοήθησαν από ότι καταλαβαίνω να τα μάθεις και να κάνεις και τις δουλειές σιγά σιγά οι άνθρωποι της περιοχής οι παππούδες ας πούμε ήταν οι σύμβουλοι Ναι, λοιπόν, εγώ ξεκίνησα άμεσα από το 2015 να διαβάζω και να συμβουλεύομαι ανθρώπους που θεωρούσα ότι μπορεί να με βοηθήσουν.
Αρχικά, εκτός του νησιού. Ξεκίνησα δηλαδή, ήθελα να μάθω για το κρασί, ξεκίνησα να κάνω τα διάφορα επίπεδα του WCT, μέχρι το level 3. Παράλληλα θεώρησα ότι πρέπει οπωσδήποτε να πάρω τη γνώμη κάποιων ειδικών γεωπώνων Και εινολόγων εφόσον σκεφτόμουν να ασχοληθώ με αυτό Ξεκίνησα λοιπόν να μιλάω με τον Κωνσταντίνο Μπακασχέτα στην ΕΜΕΑ Ο οποίος με συμβούλεψε σε πάρα πολλά επίπεδα Και τον οποίο εκτιμώ πάρα πολύ και σαν άνθρωπο και σαν επιστήμονα Και για τη δουλειά που κάνει στο Αμπέλη γενικότερα Αυτός με πίεσε να πάω να κάνω και τα τρία επίπεδα του WSPE Γιατί μου λένε αν δεν μάθεις το κρασί δεν θα έχεις και ζητούμενο Και επίσης με σύστησε στον Ηλία Τορουσάκη τότε Που ήταν στο υλοποιείο των Βασάλτη Για να εξειδικεύσω τέλος πάντων όλο αυτό το πράγμα Ο Ηλίος Τορουσάκης που πλέον είναι φίλος και γνωστός σε όλους μας είχε πολύ τραχανάπλωμένο να το πούμε έτσι στα νησιά και με έφερε σε επαφή με τον φίλο του και συνδεδελφό του τον Γιάννη τον Παπαϊκονόμο, πάλι στο Βασάλτη
με τον οποίο ξεκινήσαμε από τότε μια συνεργασία μέχρι και σήμερα και ο Γιάννης μας συμβουλεύει και σε ινωλογικά θέματα αλλά και σε αμπελουργικά καθότι ο Γιάννης μπορεί να είναι απόφυτος ινωλογίας αλλά τον θεωρώ εξαιρετικό αμπελουργό Κοίτα Μίσητσε ρωτάμε όλα αυτά γιατί κάναμε και podcast με το τι δουλειές μπορεί κάποιος να κάνει στο κρασί.
Άσε που έχουμε και πάρα πολλούς ακροατές που θέλουν να κάνουν ό,τι έκανες και εσύ. Να πάνε σε ένα νησί και να κάνουν ένα μπέγλι. Δηλαδή οπότε τώρα εμείς βοηθάμε, δίνουμε λίγο και τις κατευθύνσεις. Τι πρέπει να κάνεις, πρέπει να πας να μάθεις τουλάχιστον πώς να δοκιμάζεις. Τι γίνεται και στον κόσμο, να ανοίξεις το ματάκι σου.
Οπωσδήποτε και για εμένα πρώτα θα πρέπει να πάρεις κάποια επιστημονική γνώση και πάντα να ρωτάς ανθρώπους που πραγματικά κατέχουν Χρήστο και πώς τα βάζεις σε μια σειρά τελικά όλα αυτά Παράλληλα ξεκίνησα να μιλάω και με τους ντόπιους ανθρώπους στο νησί με πολύ μεγάλη εμπειρία αμπελουργική οι οποίοι μου λέγανε τα πράγματα όπως προσαρμόζονται εκεί γιατί τα νησιά είναι θα σας πω είναι κάτι τελείως διαφορετικό από τα επιρωτικά μέρη.
Έτσι δεν μπορούμε να συγκρίνουμε ένα κυκλαδίτικο νησί με την Εμαία ή με την Άουσα ή με καμία αμπελουργική ζώνη. Τα νησιά από μόνα τους είναι πολύ ιδιαίτερα και το καθένα έχει δικές του ιδιαιτερότητες. Τις οποίες αν δεν τις λάβουμε υπόψη τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα. Άρα και πάρα πολύ δύσκολα. Έτσι να αναφέρω ας πούμε κάποια πράγματα τα οποία στα νησιά είναι το εξτρίμπτους ο αέρας.
Δεν μπορώ να σας περιγράψω τι κάνει ο αέρας σε αυτά τα νησιά. Έχουμε φτάσει να κάνουμε πατέντες πράγματα, ας πούμε, όπως ανεμοφράχτες σε κάποια σημεία για να μην μας γίνονται ζημιές. Ανεμοφράχτες πώς κάνεις? Ανεμοφράχτες εν μέρει είμαι και λίγο τυχερός γιατί λόγω της ενασχόλησης μου με τα ξύλα, όπως κάθε δουλειά τα ξύλα έχουν φύρες.
Δηλαδή ξύλα τα οποία είναι κατάλληλα για χρήση ως κανονική ξύλα και αυτά βγαίνουν ως φύρες. Κάποια από αυτά τα ξύλα εγώ τα κράτησα αντί να πεταχτούν και έφτιαξα ανεμοφράχτες, σημαίνει αυτό βάζουμε ένα μπάσαλο στα 60-70 εκατοστά ύψους μέσα στη γη και βάζουμε ξύλα, τάβλες φανταστείτε, ξύλου και κάνουμε έναν φράχτη προς την πλευρά που φυσάει ο αέρας για να προστατέψουμε από πίσω τα αμπέλια. Και έχει δουλέψει πολύ, έχει κάνει πολύ δουλειά. Αλλά έχει και πάρα πολύ δουλειά για να φτιάξει ανεμοφράγτες. Δεν είναι εύκολο.
Και κοστίζει, και θέλει εργατικά και εκεί εκεί. Μάλιστα, λοιπόν, ωραία. Οπότε για να το πάρουμε λίγο έτσι. Τα βρίσκεις τα μπέλη αυτά εκεί. Πώς τα βάζεις σε μια σειρά. Τι από αυτά, δηλαδή κρατάς, τι φυτεύεις πιθανόν. Πόσο καιρό είσαι στη Σέρφου γιατί ωστόσο ταυτόχρονα δουλεύεις και στη δουλειά σας. Από όπου βγάζεις χρήματα, γιατί περιμένεις με το κρέσι. Κοιτάξτε, ο σκοπός είναι και αυτό, τουλάχιστον αν μη τι άλλο να μπορέσει να συντηρεί τον εαυτό του και δυνατόν να καταλήξει και κερδοφόρο, γιατί κάτι το οποίο για πολύ καιρό δεν μπορεί να συντηρηθεί και έχει και τεράστιες δυσκολίες, κάποια στιγμή καταντάει υπερβολικά δύσκολο εξού και πολλοί εγκαταλείπουν τέτοια εγχειρήματα.
Άρα είναι σημαντική η βιωσιμότητα για να προχωράνε αυτά τα, όπως τα λέμε στο χωριό μου, project. Άρα πόσο συχνά πας τώρα, έχεις κάνει το Αθήνα σε ρηφός για να βάλεις σε τάξη που λέει και ο Παναγιώτης στα αμπέλια σου. Λοιπόν, τώρα πηγαίνω λίγο πιο αραιά. Μέχρι τώρα πήγαινα αρκετά πιο συχνά. Όταν ξεκινήσαμε, πάρα πολύ συχνά, φτιάξαμε μια μοάδα από ανθρώπους εκεί, μπήκαμε μέσα με μουλάρια, όπως σας είπα, με χέρια, να καθαρίσουμε τα κτήματα, να τα ισιώσουμε, να τα οργώσουμε με μουλάρια. Πήρα άδεια από το Υπουργείο Γεωργίας για να φυτέψουμε καινούργια αμπέλια, γιατί τα παλιά δεν θα φτάνανε.
Έχουμε φυτέψει αυτή τη στιγμή περί, ας πούμε, καμιά τριάνταρια αστρέματα, με τοπικές ποικιλίες. Μιλάμε πάντα για σεριφιώτικο, βαλαμασίρτικο, αϊδάνι, που επίσης υπήρχε, μαύρο τράγανο και τα λοιπά. Από το 2016 ξεκίνησε αυτή η διαδικασία να φυτεύουμε τα υπόλοιπα κομμάτια εκτός από τα παλιά κλίματα. Πηγαίνω ερχόμουνα χειμώνα καλοκαίρι, Σαββατοκύριακα, μεγαλύτερες περιόδους.
Υπήρχαν άνθρωποι εκεί που κάνανε τις εργασίες και εξακολουθούν να υπάρχουν. Τώρα στηριζόμαστε σε μία ομάδα ντόπιων οι οποίοι είναι όπως είπα έμπειροι αμπελουργοί. είναι λίγο μεγαλύτερες ηλικίες δηλαδή 65 πλάστα έλεγα και αυτό είναι ένα άλλο πρόβλημα που θα το θίξουμε μετά έχει να κάνει με τα νησιά γενικότερα τα μπέλια τα φροντίζω εγώ με αυτούς όλες οι εργασίες παρακολουθούνται από αυτούς και από εμένα και από τους συνεργάτες μας το Γιάννη όπως σας είπα πριν τον παπά οικονόμου πλέον έχουμε πάει και σε ένα επόμενο επίπεδο συνεργαζόμαστε με έναν νέο γεωπόνο που δουλάστηκε και στη γεωπονική, ο οποίος ασχολείται με γεωργία ακριβίας και τα θιαφίσματά μας, γιατί δεν κάνουμε ψεκασμούς με τηλετήρια, κάνουμε μόνο θιαφίσματα, τα κάνουμε με drone, οπότε κατεβαίνουμε στο νησί και κάνουμε και κάποιες τέτοιες εφαρμογές και έχουμε ένα συνεχόμενο πηγέν ελα.
Πόσα κλίματα βρήκες και πόσα κλίματα φύτεψες. Στο κτήμα το συγκεκριμένο μέσα το αρχικό, των 20 στρεμάτων, κάνα δύο στρέματα είναι τα παλιά κλίματα και μέχρι τα 20 τρέματα φυτέψαμε τα υπόλοιπα με καινούρια. Πάντα κυκλαδίτικες ποικιλίες. Εσύ όμως κάνεις ένα field blend. Ουσιαστικά αυτό είναι το κρασί σου, το πολύ νόστιμο.
Ναι, το σανταθέκλο. Ωραία. Άρα μέσα σε αυτό το field blend έχουμε και τα σταφύλια από τα αυτόριζα. Κάνεις διαφορετική διαχείριση στα αυτόριζα από τα άλλα. Τα οποία να πούμε τα αυτόριζα είναι και πόσο χρονών. Είναι πάνω από 100 χρονών. Ναι, πάνω από 100 χρόνων, σίγουρα. Και ευτόριζα και παλιά κλίματα. Ναι, αυτή τη στιγμή, επειδή οι ποσότητες είναι μικρές, δεν κάνουμε διαφορετική διαχείριση στα παλιά κλίματα με τα καινούργια.
Δηλαδή, τριγάμε τα σεριφιώτικα αηδάνια, τα οποία έχουν παρόμοια ημερομηνία τρίγου και είναι συνήθως προς τα μέσα Σεπτεμβρίου, μαζί με κάποιες άλλες ποικιλευτά, ροσίρικα, τσαμπάτους, όλα αυτά τα παλιά τα περίεργα που θα τα πούμε ίσως και αργότερα και τα αϊνοποιούμε όλα μαζί με κάποια καινούρια. Τα κάποια καινούρια που έχει αυτή η αϊνοποίηση κατά κύριο λόγο είναι μόνο αϊδάνια.
Ξεχωριστά κάνουμε το ασυρτικό το οποίο το τριγάμε τρεις με τέσσερις εβδομάδες νωρίτερα. Ωραίοι, εσύ το κρασί σου το κάνεις, δηλαδή μαζεύεις τα σταφύλια και στέλνεις τα σταφύλια στην Αθήνα Μαζεύουμε τα σταφύλια, τα βάζουμε σε φορτηγό ψυγείο, ερχόμαστε στην Αθήνα, στο εινοπείο του Μιλωνά, στην Κερατέα και εινοποιούμε εκεί Έχεις μαζέψει τους καλύτερους εσύ, τι τριπτήμι είναι αυτή Ο Σταμάτης ο Μιλωνάς είναι καταπληκτικός Ο Γιάννης ο Πάπα ο οικονομικός καταπληκτικός, ο Σταμάτσο ο Μιλωνάς καταπληκτικός, άντε να πούμε ότι είσαι και εσύ καταπληκτικός.
Ειλικρινά αισθάνομαι πολύ τυχερός από τις συνεργασίες μου, πραγματικά. Και θα τονίσω τους ντόπιους, τους ανθρώπους που έχουμε εκεί, που πραγματικά χωρίς αυτούς δεν γίνεται τίποτα. Το τονίζω και πραγματικά με το χέρι στην καρδιά τους ευχαριστώ, γιατί ειλικρινά δεν θα γινόταν τίποτα χωρίς αυτούς. Έτσι, μα οι άνθρωποι που μεγάλωσαν σε έναν τόπο ξέρουν και τις ιδιαιτερότητες του τόπου.
Αν φυσήξει, παράδειγμα, βοριάς ή πώς θα έρθει η βροχή, αν φυσάει από εκεί δεν πρόκειται να έρθει ποτέ, αλλιώς ξέρουν τι να περιμένουν, τον έχουν βιώσει τον τόπο, νομίζω. Ωραία, από αυτά τα 20 στρέμματα, εσύ πόσες φιάλες κρασί φτιάχνεις? Μεικτά, μαζί με το ασύρετικο που πλέον το βγάζουμε ξεχωριστά, Ανάλογα τη χρονιά βγάζουμε 2 με 4 χιλιάδες φιάλες Και λέω ανάλογα τη χρονιά Γιατί όπως ξέρετε περάσαμε ένα 23 και ένα Ένα 23, 24 και 25 Τα οποία ήταν δραματικά για τα νησιά Το 26 πώς σου φαίνεται Το 26 μέχρι στιγμής Φαίνεται πολύ καλό Μας θυμίζει το 22 που ήταν η τελευταία καλή χρονιά Πριν πούμε στα πολύ δύσκολα Βέβαια περιμένουμε μέχρι τέλους Γιατί είναι ανοιχτό το μαγαζί Και δεν ξέρεις τι γίνεται Έτσι ακριβώς, μέχρι να μαζέψουν τα σταφύλια όλοι νομίζω δεν λένε τίποτα παρά μόνο κάνουν το σταυρό τους Το 1923, για να καταλάβετε τι ήταν η νησιά Στη Σέρυφα έχουμε ένα τεράστιο πρόβλημα όπως και σε άλλα νησιά που ξέρω στην Τίνο ίσως και εσείς στην Κρήτη να το έχετε
με τα άγρια τα κατσίκια Άγρια δεν εννοούμε τα κρικρή εννοούμε τα κατσίκια τα γνωστά σε όλους μας που έχουν παρατηθεί στα βουνά και έχουν μεγαλώσει οι πληθυσμούς και έχουν γίνει τεράστια κοπάδια και αυτά τρώνε τα πάντα. Ό,τι υπάρχει το τρώνε, δεν αφήνουν τίποτα. Τα κτήματα μας όλα είναι περιφραγμένα. Παρ' όλα αυτά, λόγω ακραίων συνθηκών που επικρατούσαν τότε, δηλαδή δεν υπήρχε νερό, δεν υπήρχε φαγητό, βρήκαν τρόπο, έριξαν σε ένα σημείο την περιφράξη και δύο μέρες πριν τον τρίγο βρήκαμε ένα κοπάδι γύρω στα 80 με 100 κατσίκια μέσα.
πρέπει να μας είχαν φάει πάνω από το 50% των σταφυλιών που θα τριγούσαν. Γι' αυτό λέω ότι μέχρι τελευταία μέρα δεν ξέρεις τι σου γίνεται. Χρήστο, από τις ποικιλίες που δοκίμασες, καταρχάς μάλλον να μας πεις για τις ποικιλίες που τις αφήνουμε όλοι και πιο πίσω και πιο πίσω, αλλά θέλω να μου πεις και μια ποικιλία πιθανόν που σε εξέπληξε έτσι ιδιαίτερα, που δεν το περίμενες, αφού είχες μάθει πλέον και για το κρασί και να δοκιμάζεις.
Οπωσδήποτε θα αναφερθώ στο Σεριφιώτικο το οποίο για εμάς εκεί είναι mainstream να το πούμε έτσι αλλά νομίζω ότι έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον σαν ποικιλία Ξεφεύγοντας όμως από το Σεριφιώτικο θα αναφέρω την Νιαροπή η οποία είναι μια τοπική ποικιλία και γιατί λέω τοπική ποικιλία με τη βοήθεια ντόπιων αμπελουργών στο νησί αλλά και του Χρήστου του Χρυσολορά Ο Χρήστος ο Χρυσολοράς είναι ο ποιος στο νησί, πολύ ωραίο και κάνει και αυτός φοβερή δουλειά με τα παλιά μπέλια.
Προσπαθεί και αυτός να έχει όλες τις τοπικές ποικιλίες και συνεργαστήκαμε να βρούμε κλίματα αυτής της ποικιλίας της Νιαροπής την οποία πήραμε βέργες, τη στείλαμε στον Κωνσταντίνο τον Μπακασχέτα για να τις αναγνωρίσει γιατί θεωρούσαμε ότι είναι κάτι το ξεχωριστό που δεν απαντάται κάπου αλλού και μέσα από μια διαδικασία περίπου δύο ετών που κάνει ο Μπακασχέτας με αναγνώριση DNA κτλ μας είπε πριν λίγο καιρό ότι όντως αυτή η ποικιλία είναι ξεχωριστή ποικιλία άρα είναι μια καινούρια τοπική ποικιλία λευκή του νησιού η οποία φαίνεται να έχει πολύ ενδιαφέρον Είναι αρωματική, πες μας γιατί εγώ πρώτη φορά την ακούω δεν γνωρίζω αυτή την ποικιλία Ναι, είναι μοναδική. Αυτό ακριβώς αναγνωρίστηκε ως μοναδική και σκεφτείτε ότι βρήκαμε ελάχιστα κλίματα στο νησί, από τα οποία πήραμε δείγματα για να γίνει αυτή η αναγνώριση.
Και προσπαθούμε βέβαια διάφορους τρόπους να την κρατήσουμε, να την αναπαράξουμε, για να φτάσουμε να έχουμε λίγο μεγαλύτερη ποσότητα πακτή. Ωραία. Είναι αρωματική, είναι πρώιμη, είναι όψιμη, είναι δύσκολη, είναι χοντρόφλουδη. Πες μας κάποια πράγματα. Δεν έχουμε ιδιαίτερα, είναι λευκή, δεν είναι ούτε πρώιμη ούτε όψιμη, δεν θεωρείται πολύ δύσκολη, είναι πολύ καλά προσαρμοσμένη στον τόπο γιατί ήταν από αυτές που φυτεύανε παλιά εκεί και πάντα τις βάζανε για κάποιο λόγο αυτές τις ποικιλίες.
προφανώς δεν πρόκειται για πολύ παραγωγική γιατί τις πολύ παραγωγικές τις βρίσκαμε πιο έντονα φυτεμένες πρέπει να είναι σχετικά αρωματική αλλά όχι πολύ και λέω πρέπει να είναι γιατί δεν έχουμε καταφέρει να συγκεντρώσουμε αρκετή ποσότητα για να κάνουμε ξεχωριστές συνοποιήσεις άρα για να μπορέσουμε να έχουμε πραγματικά κρασί και συμπεράσματα θα χρειαστούμε χρόνο όπως γίνεται πάντα με όλες αυτές τις σπάνιες ποικιλίες που είναι στο όριο της εξαφάνισης και θέλουν θρόνου για να αναπαραχθούν, να φυτευτούν.
Οι παλιοί πώς την λέγανε αυτή την ποικιλία, πώς την ξεχωρίζανε. Νιαροπή, νιαροπή τη λέγανε. Νιαροπή. Άρα νιαροπή ήταν το όνομα από πάντα. Ναι, το τοπικό όνομα, έτσι την ξέρουνε. Εκτός από σένα και το Χρήστο το Χρυσολόρα υπάρχει και άλλος που κάνει κρασί ή είστε οι δύο σημαίες της παραγωγής του κρασιού. Υπάρχει και άλλος ένας στο νησί Ο οποίος έχει κάνει ένα Κατά τη γνώμη μου πάρα πολύ ενδιαφέρον Και πολύ περιβαλλοντικά φιλικό έργο στο νησί Στη νότια πλευρά του νησιού Στην περιοχή του Καλού Αμπελιού Έχει κάνει ένα να το πω έτσι Zen retreat Το οποίο έχει μια πολύ μεγάλη ένταση δεν γνωρίζω τώρα από αν είναι 100-200 στρέμματα συνολικά με ελάχιστη παρέμβαση σε κτίρια μέσα και μια έκταση τουλάχιστον 40-50 στρεμμάτων από αυτά είναι αμπελόνας καινούριος αμπελόνας που έχει φυτευτεί εκεί πέρα από ό,τι ξέρω κατά κύριο λόγο με τοπικές και κλαδίτικες να το πω για τις ποικιλίες δεν ξέρω ακριβώς τη σύνθεση του αμπελόνα πάντως έχει κάνει πολύ σοβαρή δουλειά και η εινοποίηση των κρασιών αυτών
γίνεται στο Ινοπείο του Χρυσολορά Οπότε είστε εσείς οι τρεις τέλος πάντων, σε Σέρυφο έχουμε κρασί από εσάς τους τρεις Είμαστε εμείς οι τρεις και υπάρχουν αμπέλια αριστερά και δεξιά, αλλά δεν υπάρχει κάποια άλλη εμφιάλωση Λοιπόν, πες μας, εγώ θέλω να μείνουμε λίγο στο Σερυφιώτικο, μπορείς να μας πεις γιατί το πέρασες στο Σερυφιώτικο και είναι ασύρτικο, το ξέρουν όλοι Πες μας πέντε πράγματα για αυτό Είναι δεδομένο για τη Σέρφο Πες μας γιατί είπαμε για την ιαροπή που δεν έχουμε κρασί και για το Σερφιώτικο που έχουμε Τι νέα μιλήσαμε Το Σερφιώτικο έχοντας μιλήσει αρκετά και με συναδέλφους από τη Σύρο οι οποίοι το εινοποιούν και αυτοί πολλά χρόνια θεωρούμε ότι έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον όπως είπα οπτικά μοιάζει λίγο με το ροδίτη όμως είναι τελείως ξεχωριστή ποικιλία πάλι αναγνωρισμένη με DNA και τα λοιπά και τα λοιπά, δεν υπάρχει δηλαδή καμία σχέση το ένα με το άλλο.
Μας δίνει κρασιά, θα έλεγα προς το μέτρια σύνοξη, λευκά κρασιά. Πολύ δύσκολα θα βγάλουμε κάτι ροζέ από αυτό το σταφύλι, δεν έχει αρκετή χρωστική. Το χαρακτηριστικό τους θα έλεγα είναι ότι έχουνε πανίνες, να το πω έτσι λίγο στο στόμα. Έχουν ένα άρπαγμα στη γλώσσα. Έχουν σώμα και κατά τη γνώμη μου έχουν αυτή την αλατότητα και τη βρεγμένη πέτρα που βρίσκουμε στα νησιά μέτριας αρωματικής έντασης.
Δεν είναι αρωματικά κρασιά. Αρωματικά κυκλαδίτικα θα θεωρούσαμε το αϊδάνι. Δεν έχει τρομερά μεγάλη ένταση αρωμάτων, όμως έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον και στην εξέλιξή του. Και θεωρώ πίστευτη ότι βγάζει γαστρονομικά κρασιά. Οπότε εσύ τώρα είσαι εκεί 10 χρόνια Αρχικά είναι βιώσιμη τώρα η δουλειά που έχεις κάνει εκεί Ή ακόμα το παλεύουμε Είμαστε νομίζω σε ένα σημείο που αρχίζει να βρίσκει τα πατήματά του Και να χαμογελάμε όλοι περισσότερο Εντάξει αυτό είναι σημαντικό Γιατί για να ακούνε και οι άνθρωποι που θέλουν να κάνουν πράγματα σαν και εσένα Οπότε παίρνει μια δεκαετία όλο αυτό Μην νομίζει δηλαδή κάποιος ότι θα πάει με ένα μαγικό ραβδί και θα γίνουν όλα μαγικά.
Θεωρώ ότι τι θέλει τη δεκαετία, ναι. Ωραία. Άρα η ερώτηση είναι ότι αν γυρνάγαμε το χρόνο πίσω, αν θα το ξανάκανες, θα καθώς απλά να πίνεις και να πηγαίνεις σε σέρυφο, να πίνεις τα κρασιά του Χρήστο του Χρουσουλοερά, ας πούμε. Θα το ξανάκανα, διότι στην πορεία ανακάλυψα κάτι το οποίο μου αρέσει πάρα πολύ. Και αυτό λέγεται αμπελουργία.
Πέρα από ενόφυλος, θεωρώ τον εαυτό μου πλέον και αμπελουργό. Α, ωραίο αυτό. Άμα πηγαίνεις πίσω στα 18 σου θα σπούδαζες γεωπονία-αμπελουργία. Αυτό το έχω σκεφτεί κι εγώ, γι' αυτό σε ρωτάω. Ναι, νομίζω πως ναι. Θα ήταν ένα από τα αντικείμενα που μάλλον θα το έκανα, ναι. Και πες μας λίγο τι γίνεται στον τρίγο εκεί που μου τα έχεις πει εμένα πριν καιρό.
Καταρχάς να πω ότι κάνουμε δύο τρίγους. λόγω της ημερομηνίας που κάθε επικοινία οριμάζει. Συνήθως κάνουμε έναν τρίγο μες τον Αύγουστο και έναν στα μέσα Σεπτεμβρίου. Ο τρίγος του Σεπτεμβρίου συνήθως είναι πιο επαγγελματικός, να το πούμε έτσι, αλλά του Αυγούστου είναι παρείστικος. Είμαστε κάτω συνήθως οικογενειακός, έχω δύο κόρες, φροντίζουμε να είναι και φίλοι, πηγαίνουμε πάνω στο κτήμα και αρχίζουμε να χτενίζουμε το κτήμα με τα τελάρα μας όλοι και τα μαυροτράγανα τα οποία οριμάζουν μέσα στον Αύγουστο.
Συνήθως εκεί έχουμε ένα κελάκι, κελιά λένε τα παλιά, τα πέτρινα, τα κτίσματα που βρισκόνται παντού σε όλο το νησί, όπου εκεί θα μαζευτούμε, θα φάμε το μεσημεριανό κάτι, θα ανοίξουμε ένα μπουκάλι κρασί, θα φάμε λίγο τυρί, θα πιούμε νερό να ενδρατωθούμε για να αντέξουμε τη ζέστη του καλοκαιριού, θα συγκεντρώσουμε τα σταφύλια θα τα φορτώσουμε για να τα πάμε στο ψυγείο και το βράδυ θα συνεχίσουμε ίσως κάπου έξω άμα αντέχουμε γιατί έχει και την κοράσή του οπότε εδώ είναι κάλεσπα όποιος θέλει να βοηθήσει πάει σε έριφο στον δεύτερο τρίγο και μπαίνει στην παρέα των τριγητών κατά κάποιο τρόπο έτσι που τα λέτε Ναι, είχαμε τη χαρά να έχουμε κατά καιρούς και ανθρώπους του κρασιού, έτσι πολλοί γνώστες να το πω έτσι, έχουν περάσει δύο ξένοι master of wine, εκ των οποίων ο ένας έχει περάσει και στην περίοδο του τρίγου κάποια στιγμή και έχουμε περάσει πολύ ωραίες στιγμές τους τρίγους.
Φτάνοντας έτσι προς το τέλος, σιγά σιγά Χρήστο να σου ερωτήσω λοιπόν και για τον τουρισμό. Ο τουρισμός, ήδη έχουν πιάσει και περισσότερα καράβια στη Σέρυφο, το λέγαμε αυτό και πριν ξεκινήσουμε την κουβέντα μας. Φέρνει σίγουρα ζωή, φέρνει εισόδημα στα νησιά, συχνά όμως δημιουργεί και πιέσεις. Πιστεύεις ότι η Σέρυφο έχει βρει την ισορροπία, γιατί φοβάμαι ότι στην Ελλάδα γενικότερα το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει εξ αρχής ένα οργανωμένο πλαίσιο.
Στη Σέρυφο το βρίσκεται αυτό το οργανωμένο πλαίσιο? Όχι, όχι, δεν το βρίσκουμε Δυστυχώς, επειδή σας είπα ζω το νησί από τη δεκαετία του 70 πλέον έχει οδηγηθεί στην μονοκαλλιέργεια του τουρισμού και εις έρηφος Τι σημαίνει αυτό? Σημαίνει ότι έχει εγκαταληφθεί σχεδόν ολοκληρωτικά ο πρωτογενής τομέας Πρωτογενή τομέα δεν είναι όμως εμένα και τους άλλους δύο το Χρυσό Λωράκι που είπαμε, δεν είναι μόνο τα μπέλια Θα σας πω ότι παλιότερα η Σέρυφος έδιωχνε πολύ μεγάλες ποσότητες σιτηρών, κρέας, κρασί σε μορφή μουστού κτλ.
Και μιλάμε για ποσότητες σε σημείο που υπολογίζεται ότι μέχρι τον πόλεμο ήταν πάνω από 10.000 στρέμματα τα αμπέλια που είχε. Τώρα μιλάμε για ελάχιστα και κάθε χρόνο μειώνονται. Οι κτηνοτρόφοι που υπάρχουν στο νησί και μιλάμε για σοβαρούς κτηνοτρόφους να έχουν ένα κοπάδι έτσι που να είναι υπολογίσιμο πλέον μετριούνται τα λιγότερα μισά δάχτυλα του ενός χεριού Συνεπώς το τυρί που ξέραμε όλο το τοπικό, τα προϊόντα όλα αυτά που βγαίναν οι μυζήθρες κτλ και αυτά χάνονται Λίγο με τη μελισσοκομία κάτι γίνεται στο νησί, υπάρχει ο συνεταιρισμός του νησιού που έχει γίνει ένα πολύ καλό συσκευαστήριο μελιού και έχουν κατέβει στο νησί κάποιοι νέοι άνθρωποι που ασχολούνται με τη μελισσοκομία.
Εκεί είναι σχετικά συμπαθητικά. Βέβαια δεν μπορεί να κρατηθεί ένα νησί από πέντε μελισσοκόμους. Και κατά τα άλλα είναι ο τουρισμός. Έτσι, εστιατόρια, ταβέρνες, καταλήματα, Airbnb, ό,τι αυτό συνεπάγεται. Μάλιστα, μια από τα ίδια. Δηλαδή, όπως όλη την Ελλάδα, γιατί είναι αυτό που λέγαμε και πριν εδώ με την Ηρώ, ότι φτιάχνοντας ένα πλαίσιο θα πρέπει να αποφασίσουμε τι θέλουμε να πουλήσουμε και από τη στιγμή που αποφασίζουμε να πουλήσουμε παράδοση θα πρέπει να δώσουμε λίγο περισσότερο χώρο στον πρωτογενή τομέα γιατί αλλιώς θα πουλάμε ντομάτες από την Ολλανδία και θα λέμε ότι...
Στη Σέρυφο παντού Εγώ δεν μπορώ να ξεχάσω ότι ως μικρό παιδί που πήγαινα εκεί οι μπαξέδες στο λιβάδι της Σέρυφου το λέει λέξετσι λιβάδι όπως καταλαβαίνετε είναι μια παιδινή έκταση πολύ έφορη ήταν σχεδόν όλο το λιμπάδι μπαξέδες υπήρχαν είτε εμπορικοί μπαξέδες δηλαδή πουλάγανε τα προϊόντα τους στην αγορά είτε ιδιωτικοί, τα είχαν για το σπίτι αυτή τη στιγμή πρέπει να πετάξει με ντρόν πάνω από το νησί για να εντοπίσεις πόσους μπαξέδες, ξέρω ελάχιστος και εμπορικοί, δηλαδή μπαξέδες που να πουλάνε σε εστιατόρια τοπική ντομάτα, πουπεριά, μελιτζάνες και πάει λέγοντας, νομίζω μπορεί να μην υπάρχει και κανένας, τώρα που μιλάμε.
Εντάξει, σας ελπίζουμε ότι αυτό κάπως με κάποιον τρόπο, ίσως κάποια στιγμή, κάποιος να το λάβει σοβαρά και να προσπαθήσει να δώσει κίνητρα σε ανθρώπους, να μείνουν και να ασχοληθούν με τον πρωτογενή τομέα, για να δώσει ουσιαστικά και υπεραξία στον ίδιο τον τουρισμό, δηλαδή, που έχουμε κάνει μονοκαλλιέργεια και έχουμε ρίξει όλα μας τα λεφτά εκεί, σαν χώρα.
Ξεκάθαρα και θα το ευχηθώ, ευχόμενος να μην είναι απλά ευχολόγιο αυτό που λέμε τώρα. Μάλιστα. Λοιπόν, να σκλήσουμε έτσι πιο ευχάριστα. Να σκλήσουμε πιο ευχάριστα. Να σας πω ότι η Σέρυφος είναι από τα νησιά που είχαν μείνει πίσω στη μεγάλη ανάπτυξη του τουρισμού. Συνεπώς έχει μεγάλο κομμάτι του τοπίου αδόμητο. περπατάς δηλαδή ή είσαι με το αυτοκίνητο και πας γύρω γύρω στον περιεφαριακό και βλέπεις μεγάλο κομμάτι του νησιού αδόμητο βουνά, τις πεζούλες τα παλιά κελιά κτλ κτλ επίσης έχει ένα από τα πιο αυστηρά φεκ δόμησης των κυκλάδων το οποίο προβλέπει μικρή δόμηση 150 π.γ.
να θυμάμαι καλά για κατοικίες τα εκτός και δύο ακίνητα και απαγορεύει τις πισίνες πράγμα που για εμένα θα έπρεπε να επεκταθεί σε όλες τις κυπλάδες συνεπώς δεν βλέπουμε τις πισίνες που θα βλέπαμε στην Πάρο, στην Πίκονο δεν ξέρω όπου θέλετε να το πείτε και δεν υπάρχει η αντίστοιχη πίεση να το πούμε έτσι στο κομμάτι του νερού παρότι λείπει το νερό από το νησί είναι ένα ζήτημα οι παραλίες της είναι πανέμορφες δεν είναι οργανωμένες ενσυνείδητα συμβαίνει αυτό αυτό σημαίνει ότι πάμε, τρέχουμε να βρούμε ένα αρμυρίκι και ευχαριστιόμαστε την παραλία χωρίς ομπρέλες χωρίς τραπεζοκαθέσματα και τα λοιπά εξακολουθεί να έχει ωραία ταβερνάκια εξακολουθεί να έχει ωραία τοπική γαστρονομία έχει μια φανταστική χώρα φοβερά πανηγύρια πραγματικά φοβερά πανηγύρια και πολλούς λόγους για να την επισκεφτεί κανείς οπότε ναι, κανονίστε να έρθετε Μάλιστα, το κρατάμε αυτό Το κρατάμε, είμαστε ήδη εκεί παιδί μου Γι' αυτό κατάλαβες, γι' αυτό σε καλέσαμε εσύ να μας τα πεις έτσι να μας φτιάξεις τη διάθεση
για να... Προπαρασκευαστικό Χρήστο, αν έβρεθεί κάποιος στη Σέριφο μπορεί να σε βρει κάπως, κάπου Ναι, επειδή δεν είμαι πάντα κάτω, συνήθως μέσω των social στο instagram είναι το πιο εύκολο με κάποιο μήνυμα μπορεί να μου στείλει και εννοείται αν είμαι κάτω με τεράστια χαρά βρισκόμαστε και τα λέμε από κοντά Σε βρίσκει ως σαν τα θέκλα Σαν τα θέκλα βίνιγγια Χρήστο να σε ευχαριστήσουμε πολύ για το όμορφο ταξίδι που μας έκανες εκεί στη Σέρυφο Εγώ σας ευχαριστώ Ήδη παίρνουμε αυτή τη θαλασσινή άβρα Αφού χαμογελάμε άμα ήσουν και εσύ εδώ έχουμε από την ώρα που ξεκινήσαμε ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά γιατί είμαστε στη Σέρυφο παιδί μου το έχουμε στο πετσί μας το αεράκι τώρα έχουμε και σύνδεση με την Κρήτη οπότε κανονίστε εμείς να έρθουμε εκεί με στις Σερυφιώτες κάτω στην Κρήτη τέλεια σας περιμένουμε με χαρά και ανοιχτές αγκαλιές είστε και σε ελατρεμένο μέρος στα Χανιά τα οποία εγώ βγάζω το καπέλο θεωρώ ότι έχουν μια φανταστική παλιά πόλη και είναι πάντα μες στην καρδιά μου
σε περιμένουμε Είναι αυτό τώρα, ποιος θα προλάβει να έρθει λοιπόν Το θέμα είναι να σμίξουμε όμως και να βάλουμε ένα μπουκάλι κρασί στη μέση Χρήστο να σε ευχαριστήσουμε πολύ Καλό καλοκαίρι να έχουμε Εγώ σας ευχαριστώ Καλό καλοκαίρι να έχουμε Και καλό τρίγο Ευχαριστώ Να είσαι καλά Να είσαι καλά, καλή συνέχεια Καλή συνέχεια Τι ωραία ρε Σύρο, τι ωραία Θαλασσινή άμυρα Διακοπές Αχ, μυρίζω τα θυμαράκια Είναι αυτές τις κυκλάδες που τον τελευταίο καιρό μπορεί να γίνανε λίγο πιο δύσκολες για να φτάσει κανείς εκεί στις κυκλάδες, αλλά που κάθε φορά που φτάνεις στις κυκλάδες, έτυχε να είμαι κι εγώ τώρα ένα τριήμερο την προηγούμενη εβδομάδα, είναι αυτό που νιώθεις άλλο πράγμα.
Είναι οι τόποι αυτοί ανοίγουν την ψυχή σου, την καρδιά σου. Λοιπόν, πάμε σε έρηφο να συναντήσουμε τους Χρήστους, Να πιούμε ωραία κρασιά Να φάμε ωραία φαγητά Στα ταβερνάκια Χωρίς ομπρέλες Και στημένα πράγματα Έτσι στα αλμυρίκια από κάτω Όποτε είμαι εκεί ρε παιδί μου Τέλεια Λοιπόν Φύγαμε για Σέριφο Και ραντεβού στο επόμενο Ραντεβού στο επόμενο Είναι τα podcast της LIFO.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
